Mateus 20
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA
1 Aihɨ Jisaasiho nyahɨ koaisɨ nɨwipinjaatɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona kiyaatɨ nehohiyɨhiyaanangi pɨwɨha wa namɨhana sanyatataase. “Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ siyahande: utaaho wo wainɨhandamɨ osaataatɨ asakiyatɨ taahɨwaiwaisahomatiyahande. Iyatɨ ko osaataatɨ wanɨhandamɨ satɨho asisɨhaatɨhɨ koho koaisatɨ nepasi notɨ komɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kawitaatɨwɨhiyaisɨ daatɨ numwaataise.
1 — Porque o Reino dos Céus é semelhante a um homem, dono de terras, que saiu de madrugada para contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Numwaatɨ pɨwɨha kiyaisatɨ wɨsasatɨ saundataase, ‘Nawɨho ipɨho naasoetɨ nunyohɨmumwaaŋɨ nasamɨtaanɨ sahɨ nuwɨ nisɨ wainɨhandamɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kaniwɨse,’ undatɨ natausaasataise.
2 E, tendo combinado com os trabalhadores o pagamento de um denário por dia, mandou-os para a vinha.
3 Iyatɨ amɨ ipɨho nasatɨ wonjɨ otɨhɨtihɨ ko isɨhiya ahoyanɨwɨ nahoaiwɨ pɨwanɨwɨ otɨpɨpatapɨ daahopɨpɨhɨ notaise. Notɨ isɨhiya usa maanɨmaanaiwɨ nehɨ bitohauhɨhiyai iwinjataise.
3 Saindo por volta de nove horas da manhã, viu, na praça, outros que estavam desocupados
4 Iwinjataatɨ kiyaisɨ saundataase, ‘Sangisangi nisɨ wainɨhandamɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kanitaatɨwɨ nuwɨse. Nawɨho tɨtɨhɨ nga nasamɨtaano,’ undataase.
4 e lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha, e eu lhes pagarei o que for justo.”
5 Saundihɨ kiya atiwɨ nowaayopo. Aihɨ ipɨho otɨhasɨnɨtihɨhuraunɨ amɨ yaataatiwatɨ kwaatanaipatɨ koho nainjura ko naasaipitɨ katɨ kiyatɨ isɨhiya usaisɨ numwaatɨ komɨ osaataatapɨ natausaasataise.
5 Eles foram. Tendo saído de novo, perto do meio-dia e às três horas da tarde, fez a mesma coisa.
6 Aihɨ ipɨho kwaatanaipatɨ koho nanatɨ aimɨ satotɨ mɨhepɨ nipatɨtandɨhepɨtihɨhura ko isɨhiya ahoyanɨwɨ kahapaamapɨpa nunyawɨ nehohɨpɨpɨhɨ jahɨra notaise. Jahɨra notɨ isɨhiya usa kapɨhɨ kiyaanɨhɨ bitohauhɨ iwinjataise. Winjataatɨ kiyaisɨ saundatɨ nunjenataise. ‘Sahɨ ipɨmo pɨtɨtaatɨwapɨ kɨmbɨhɨ nehɨ napindapɨ bitohopo?’ undatɨ nunjenataise.
6 E, saindo por volta de cinco horas da tarde, encontrou outros que estavam desocupados e lhes perguntou: “Por que vocês ficaram desocupados o dia todo?”
7 Saundatɨ nunjesɨhɨ kiya koai kiyaamɨha saundawaatopo. ‘Utaaho wo nyangisɨ otɨpɨpatapɨ namaanyamaasɨhiyahaawɨ nehɨ bitotɨhaayo,’ undawaatopo. Saundauhɨ komɨha kiyaisɨ saundataase, ‘O kiyonaahɨ sangisangi nisɨ osaataatɨ otɨpɨpa kanitaatɨwɨ nuwɨse,’ undatɨ netɨ natausaasataise.
7 Eles responderam: “Porque ninguém nos contratou.” Então ele lhes disse: “Vão vocês também trabalhar na vinha.”
8 “Aihɨ ipɨho aimɨ tipatetɨ nipatihɨhura osaataatamɨ satɨho utaaho wo komɨhapai iwinja bimisɨhoai saundataase. ‘Otɨpɨpatɨ kanisohiyɨhiyaisɨ gaatɨpɨ numwaapɨ nawɨho nunye. Nunyapaapɨ saimbɨ nunye namasapɨ isɨhiya ipotɨnɨhɨ numwaahohiyɨhiyai nawɨho jɨhɨ nunyapɨ nunyamɨ numbwɨ jɨhɨnɨhɨ numwaahohiyɨhiyai nawɨho ipotaataatɨ nunyapɨ namɨhaape,’ undataase.
8 — Ao cair da tarde, o dono da vinha disse ao seu administrador: “Chame os trabalhadores e pague-lhes o salário, começando pelos últimos, indo até os primeiros.”
9 Aihɨ isɨhiya ipɨho kwaatanaipatɨ koho nanatɨ owetihɨ mɨhepɨ satotɨ nipatɨtandɨhepɨtihɨ numwaasawɨhiya naasohɨ naasohɨ nawɨho ipɨ naasoetɨ nehohɨho newaayopo. Saiwɨ isɨhiya wura wura numwaasawɨhiyaisangi nehɨ naasaimumwaaŋɨ newaayopo.
9 Chegando os que foram contratados às cinco da tarde, cada um deles recebeu um denário.
10 Aihɨ isɨhiya jɨhɨnɨhɨ asisɨhaatɨhɨ koho koaisa numwaasawɨhiya nawɨho naitaatɨwɨ nasawaawɨ awaisɨho wamwaaŋɨ naitotɨwɨ gwɨnyaapɨ nasawaayopo. Saiwɨ gwɨnyaapɨ napɨwɨhandɨ kandɨ kiyaisangi nehɨ kamwaaŋɨ isɨhiya kiyaamɨ ipotɨnɨhɨ nasohiyɨhiyaamataiwɨ nawɨho ipɨho naasoetɨ nehohɨho nɨnaasohɨ nɨnaasohɨ newaayopo.
10 Ao chegarem os primeiros, pensaram que receberiam mais; porém também estes receberam um denário cada um.
11 Saiwɨ nawɨho newaawɨ isɨhiya jɨnɨhɨ koho koaisa numwaasawɨhiya nawɨho awaisɨho namehono tɨwɨ osaataatamɨ satɨhoai mehundɨwɨ saundɨwɨ itɨhundawaatopo.
11 Mas, tendo-o recebido, começaram a murmurar contra o dono das terras,
12 ‘Isɨhiya kɨmiya ipotɨnɨhɨ asɨhataahura numwaahɨnɨhɨ otɨpɨpatɨ masehonjɨ etɨtaatiyauhɨhiyai nyahɨ ipɨho pɨtɨtaatɨmawaatɨ dawaarɨhɨretɨ ipɨho nyatihɨ otɨpɨpatɨ awaindɨhandɨ kiyohiyɨhiyaanangi nawɨho nauratɨhaimbɨ naninyapaise,’ undɨwɨ itɨhundawaatopo.
12 dizendo: “Estes últimos trabalharam apenas uma hora, mas você os igualou a nós, que suportamos a fadiga e o calor do dia.”
13 “Saundɨwɨ itɨhundauhɨ kiyaamɨ woaisɨ osaataatamɨ satɨho saundataase. ‘Uto atime nɨnɨ gisɨ wɨndɨ mɨmaipɨmaahiso. Amɨ kɨnyɨ nawɨho ipɨho naasoetapɨhopɨ otɨpɨpatɨ ipɨho naasohɨ kaitaano tɨpɨ aaye tingɨtɨhande.
13 — Então o dono disse a um deles: “Amigo, não estou sendo injusto com você. Você não combinou comigo trabalhar por um denário?
14 Isɨ kɨnyɨ nawɨho nesi aŋɨpɨpɨhapɨ numwe. Nehɨ nɨngisunyaatɨ utaaho ipotɨnɨhɨ numwaahohɨhoaisangi nawɨho gi nahinyohɨpatamataindɨ naurataindɨ numwɨtandiyo.
14 Pegue o que é seu e saia daqui. Pois quero dar a este último tanto quanto dei a você.
15 Nisɨhandɨ nɨwahonisɨhandisɨ nisɨ watɨpɨhandaahɨ gwɨnyapenɨtɨ nisɨ nawɨhora kahapaamapɨpa kaito. Nɨnɨ gaahandɨ baindɨ kiyataayonɨ kɨnyɨ mandɨtaimbɨ wɨndɨ apomaasane,’ undatɨ osaataatamɨ satɨho koaisɨ kaundataase,” tatɨ namɨhanatɨ Jisaasiho kanyatataase.
15 Será que não me é lícito fazer o que quero com o que é meu? Ou você ficou com inveja porque eu sou bom?”
16 Satatɨ namɨhana kanyatatosatɨ Jisaasiho sanyatataase. “Isɨ sɨhɨhura Autaahaatɨho nisɨhetapɨ komɨ isɨhiyai iwinja bimonɨhura siyatɨ noaipaitaise: isɨhiya wanɨmura ambɨpatɨ awaipatisahiya jɨhɨtohiyɨhiya sɨhɨhura noaipapɨ ipotɨtisaihɨ amɨ isɨhiya wanɨmura ambɨpatɨ awaipatɨ owehiya ipotɨtohiyɨhiya sɨhɨhura ambɨpatɨ awaipatɨ nepɨ noaipapɨ jɨhɨtɨtaapo,” nyatatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
16 — Assim, os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Aihɨ Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ taatɨ naihɨ maawɨ niyahaawɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ 12 kiyaatɨ ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyaanangi isɨhiyaamɨhatɨhapɨ mɨhinenyamatɨ taawa niyahaahetɨ sanyatataase.
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou os doze discípulos para um lado e, no caminho, lhes disse:
18 “Sahɨ atiwɨse. Nyahɨ Jerusaremɨhanda niyaatɨ noaipaitɨhaawɨhiyaanɨnɨ taawaatɨ daayaatɨ bitopɨ niyahaayo. Niyaatɨ noaipasaihɨ kapɨhɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨhi isɨhiya nepɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨwɨ waamaindumwapɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaamunɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamunɨ ikwɨraatɨhɨ wɨrapɨnitaapo. Aisaihɨ kiya nɨngi kɨnyɨ napwɨtaahunyaatahoŋisɨ napwɨtaapo ndɨtaapo.
18 — Eis que subimos para Jerusalém, e o Filho do Homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas. Eles vão condená-lo à morte
19 Sandɨwɨ kiya nepɨ nɨngi isɨhiya kiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ wɨrapɨnitaapo. Aisaihɨ kiya Romɨhandaahapɨhiya nɨngi sisɨpɨhɨndɨwɨ wɨrɨhɨra nepɨ yanupapɨ amɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nipɨmandaapɨ nɨwisaihɨ napwɨto. Napomasanɨhɨ asisɨha mairɨma saniyonɨhɨ Autaahaatɨho nɨngi ahonimatɨ nanɨmaahonɨhɨ nɨnɨ japɨhɨ nepaito,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
19 e entregá-lo aos gentios para ser zombado, açoitado e crucificado; mas, ao terceiro dia, ressuscitará.
20 Aihɨ Sepetihomɨ apwaataatɨ kaatamɨ mwaahurɨ Jemɨsiyɨ Joniyaisatɨ maasɨ Jisaasihoenda nasataise. Nasatɨ mwaahurapɨ wapaapɨ nunjendandɨ komɨ utatototɨ nambɨtatɨ atotɨpɨwesataise. Iyatɨ ko wapa kaitandɨ nunjenataise.
20 Então se aproximou de Jesus a mulher de Zebedeu, com seus filhos, e, adorando-o, pediu-lhe um favor.
21 Kaatɨ saihɨ Jisaasiho kaati saunda nunjenataise. “Kɨnyɨ napindape?” undataase. Undihɨ kaatamɨha saundataase, “Kɨnyɨ Awaisɨhoŋimatɨpɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bindapaahura katisamɨhɨ nisɨ metɨmurɨ awaisururimatɨmɨ kinyɨ yatɨhɨ isɨhiyai iwinjatɨtaatɨmo,” undataase.
21 Jesus lhe perguntou: Ela respondeu: — Mande que, no seu reino, estes meus dois filhos se assentem um à sua direita e o outro à sua esquerda.
22 Saundihɨ Jisaasiho kusasi komɨha saundataase. “Sausasaatɨ nanɨsehohɨtɨmandapɨ wɨndɨ mowɨhusasaate,” undataase. Undatosa Jemɨsiyɨ Joniyai saundataase, “Waapoho ipɨho yahutaatɨ pusahomataindɨ nɨnɨ yaasɨhaiwa netɨ awɨtɨmatɨ nainjanɨhaiwa sɨhoaahɨ nɨngi nanipinjamɨ kaiwa nepɨ awɨtɨmapɨ nandaiso?” undatɨ nunjenataise. Aihɨ kuramɨha Jisaasihoai saundamaase, “Yɨhoaanyangisangi nga saito,” undamaase.
22 Mas Jesus disse: Eles responderam: — Podemos.
23 Undihɨ Jisaasiho komɨha kuri saundataase. “Akɨtɨsɨ sɨhoaasangisangi waapoho ipɨho yahotɨ pusahomataimɨ yaasɨhaiwa nepɨ awɨtɨmapɨ nandaatɨmɨhuraahe. Sɨhoaahɨ saitaise satɨtɨ kasatataahandɨ kandɨ nɨnɨ isɨhiyai kɨnyɨ soŋɨ soŋɨ nisɨ yatɨhɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bime undɨtandɨhandɨ nisɨhandɨmaahe. Owetise. Saiwa nisɨ Apɨho isɨhiya aunahɨpatɨ nepɨ isɨhiyaisɨ iwinjaawɨ bimɨtaatɨwɨhiyaapɨ aimɨ tɨmanatɨ ahɨwihɨhaiwaasɨ kiyaahɨhɨ naitaapo,” undatɨ Jisaasiho Jemɨsiyɨ Joniyai kaundataase.
23 Então Jesus lhes disse:
24 Aihɨ nyahɨ 10 kiyaatɨ ikwɨ maindɨmwɨtahiyaanɨnɨ Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ usaanɨnɨ kurɨ Jisaasihoai nunjesɨtɨndapɨ atisɨhaawɨ kurapɨ nyangi aponyataise.
24 Quando os outros dez discípulos ouviram isso, ficaram indignados com os dois irmãos.
25 Siyatɨ aponyihɨ namatɨ Jisaasiho nahatiyaanangi gaata nanyamaatɨ sanyatataase. “Sahɨ mmowɨ gwɨnyaapɨhiyaate, isɨhiya wapɨhapɨhiya Autaahaatɨhopɨ atɨhomiwɨ gɨmunyaahohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya kiyaamɨ isɨhiyaisɨ topɨtaata sawanaamɨ gwɨnyapehohɨtɨhanda iwinjatauho. Aiwɨ kiyaamɨ isɨhiyai awaisawɨhiya waatɨ pɨhɨtɨwɨ urɨpatiwɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa ambɨpatɨ yaawɨhaiwa nunyauho.
25 Então Jesus, chamando-os para junto de si, disse:
26 Kiyaamɨ kiyohɨwaiwa sahɨ wɨndɨ namepɨse apɨpaahɨ owetane. Amɨ samɨ woŋɨ usaamɨ awaisɨhoŋimatɨtaapaahɨ soŋɨ nahatiyaamɨ otɨpɨpatɨhoŋimate.
26 Mas entre vocês não será assim; pelo contrário, quem quiser tornar-se grande entre vocês, que se coloque a serviço dos outros;
27 Aiwɨ amɨ samɨ woŋɨ noaipapɨ usaamɨ mɨtɨhoŋɨ jɨhoŋimatɨtaapaahɨ amɨ nehɨ yatɨhɨ isɨhiyaamɨ otɨtɨhɨ otɨpɨpatɨhoŋimate.
27 e quem quiser ser o primeiro entre vocês, que seja servo de vocês;
28 Sahɨ siyawaawaahɨ nisɨ kiyohɨrɨhɨretɨ kaitaapo. Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ isɨhiya otɨpɨpatɨ kaniwɨ nɨngi nɨtatamanɨtaatɨwɨ napɨtɨhonɨnɨmaahe. Owetise. Nɨnɨ isɨhiyaapɨ otɨpɨpatɨ kawindɨ netɨ iwɨtatamanɨtɨ kiyaisɨ nisɨ ambɨpatɨ nunyandɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ japɨhɨ numwaitandɨ napɨtɨhonɨne,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ nahatiyaanangi kanyatataase.
28 tal como o Filho do Homem, que não veio para ser servido, mas para servir e dar a sua vida em resgate por muitos.
29 Aihɨ nyahɨ Jisaasihoaisaatɨ aunahɨpa Jerikohandɨ namasi wapɨhapɨ taawaatɨ niyonɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandimɨ Jisaasihomɨhinɨ nasawaayopo.
29 Saindo eles de Jericó, uma grande multidão seguia Jesus.
30 Iyauhɨ utaahurɨ wurɨ ndɨha maipɨtahurɨ kapɨhɨ daihɨraamɨhinɨ bindamaahurɨ Jisaasiho yamo taatɨ nasataise tauhɨ atisamaise. Atisamaamɨ namasamɨ satɨmɨ kaahaatamaase. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋɨ nyahɨ Isɨraherɨhiyaanangi nyainjaapɨ bimɨtaapɨ awaisɨhonye yɨhoaanyangi kɨnyɨ kinyɨ maarɨho asɨpɨnyime,” tɨmɨ kaahaatamaase.
30 E eis que dois cegos, sentados à beira do caminho, tendo ouvido que Jesus passava, começaram a gritar: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
31 Satɨmɨ kaahaatihɨ isɨhiya wɨrɨsandimɨ nasohiyɨhiya kurisɨ itɨhundɨwɨ, “Sɨhoaahɨ wɨndɨ kaahaamaatɨmɨse,” undawaatopo. Saundauhɨhandɨ kandɨ kurɨhɨ mɨtaahɨ mwɨtetɨmɨ satɨmɨ kaahaatamaase. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋɨ nyahɨ Isɨraherɨhiyaanangi nyainjaapɨ bimɨtaapɨ awaisɨhoŋe yɨhoaanyangi kɨnyɨ maarɨho asɨpɨnyime,” tɨmɨ kaahaatamaase.
31 Mas a multidão os repreendia para que se calassem. Eles, porém, gritavam cada vez mais: — Senhor, Filho de Davi, tenha compaixão de nós!
32 Satɨmɨ kaahaatihɨ Jisaasiho nasatɨ bitondaatɨ gaata numwaatɨ saundataase. “Nɨnɨ sɨhoaasangi napitɨsitande?” undatɨ kuri nunjenataise.
32 Jesus parou, chamou-os e perguntou:
33 Saundatɨ nunjesɨhɨ amɨ kuramɨha Jisaasihoai saundamaase. “Awaisɨhoŋe kɨnyɨ yɨhoaanyamɨ ndɨha nanyorɨhaitaapɨto,” undamaase.
33 Eles responderam: — Senhor, que se abram os nossos olhos.
34 Saundihɨ Jisaasiho kurisɨ maarɨho asɨpɨwisatɨ kuramɨ ndɨhaatɨhɨ ikwɨrɨ ahɨwisataise. Ahɨwihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ ndɨha norɨhaapɨ japɨ amɨ Jisaasihoai nɨwipinjai nomaise.
34 Profundamente compadecido, Jesus tocou nos olhos deles. E imediatamente recuperaram a vista e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.