Mateus 20
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ Jisaasiho nyahɨ koaisɨ nɨwipinjaatɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona kiyaatɨ nehohiyɨhiyaanangi pɨwɨha wa namɨhana sanyatataase. “Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ siyahande: utaaho wo wainɨhandamɨ osaataatɨ asakiyatɨ taahɨwaiwaisahomatiyahande. Iyatɨ ko osaataatɨ wanɨhandamɨ satɨho asisɨhaatɨhɨ koho koaisatɨ nepasi notɨ komɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kawitaatɨwɨhiyaisɨ daatɨ numwaataise.
1 Porque o reino dos céus é semelhante a um homem, proprietário, que saiu de madrugada a contratar trabalhadores para a sua vinha.
2 Numwaatɨ pɨwɨha kiyaisatɨ wɨsasatɨ saundataase, ‘Nawɨho ipɨho naasoetɨ nunyohɨmumwaaŋɨ nasamɨtaanɨ sahɨ nuwɨ nisɨ wainɨhandamɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kaniwɨse,’ undatɨ natausaasataise.
2 Ajustou com os trabalhadores o salário de um denário por dia, e mandou-os para a sua vinha.
3 Iyatɨ amɨ ipɨho nasatɨ wonjɨ otɨhɨtihɨ ko isɨhiya ahoyanɨwɨ nahoaiwɨ pɨwanɨwɨ otɨpɨpatapɨ daahopɨpɨhɨ notaise. Notɨ isɨhiya usa maanɨmaanaiwɨ nehɨ bitohauhɨhiyai iwinjataise.
3 Cerca da hora terceira saiu, e viu que estavam outros, ociosos, na praça,
4 Iwinjataatɨ kiyaisɨ saundataase, ‘Sangisangi nisɨ wainɨhandamɨ osaataatɨ otɨpɨpatɨ kanitaatɨwɨ nuwɨse. Nawɨho tɨtɨhɨ nga nasamɨtaano,’ undataase.
4 e disse-lhes: Ide também vós para a vinha, e dar-vos-ei o que for justo. E eles foram.
5 Saundihɨ kiya atiwɨ nowaayopo. Aihɨ ipɨho otɨhasɨnɨtihɨhuraunɨ amɨ yaataatiwatɨ kwaatanaipatɨ koho nainjura ko naasaipitɨ katɨ kiyatɨ isɨhiya usaisɨ numwaatɨ komɨ osaataatapɨ natausaasataise.
5 Outra vez saiu, cerca da hora sexta e da nona, e fez o mesmo.
6 Aihɨ ipɨho kwaatanaipatɨ koho nanatɨ aimɨ satotɨ mɨhepɨ nipatɨtandɨhepɨtihɨhura ko isɨhiya ahoyanɨwɨ kahapaamapɨpa nunyawɨ nehohɨpɨpɨhɨ jahɨra notaise. Jahɨra notɨ isɨhiya usa kapɨhɨ kiyaanɨhɨ bitohauhɨ iwinjataise. Winjataatɨ kiyaisɨ saundatɨ nunjenataise. ‘Sahɨ ipɨmo pɨtɨtaatɨwapɨ kɨmbɨhɨ nehɨ napindapɨ bitohopo?’ undatɨ nunjenataise.
6 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
7 Saundatɨ nunjesɨhɨ kiya koai kiyaamɨha saundawaatopo. ‘Utaaho wo nyangisɨ otɨpɨpatapɨ namaanyamaasɨhiyahaawɨ nehɨ bitotɨhaayo,’ undawaatopo. Saundauhɨ komɨha kiyaisɨ saundataase, ‘O kiyonaahɨ sangisangi nisɨ osaataatɨ otɨpɨpa kanitaatɨwɨ nuwɨse,’ undatɨ netɨ natausaasataise.
7 Responderam-lhe eles: Porque ninguém nos contratou. Disse-lhes ele: Ide também vós para a vinha.
8 “Aihɨ ipɨho aimɨ tipatetɨ nipatihɨhura osaataatamɨ satɨho utaaho wo komɨhapai iwinja bimisɨhoai saundataase. ‘Otɨpɨpatɨ kanisohiyɨhiyaisɨ gaatɨpɨ numwaapɨ nawɨho nunye. Nunyapaapɨ saimbɨ nunye namasapɨ isɨhiya ipotɨnɨhɨ numwaahohiyɨhiyai nawɨho jɨhɨ nunyapɨ nunyamɨ numbwɨ jɨhɨnɨhɨ numwaahohiyɨhiyai nawɨho ipotaataatɨ nunyapɨ namɨhaape,’ undataase.
8 Ao anoitecer, disse o senhor da vinha ao seu mordomo: Chama os trabalhadores, e paga-lhes o salário, começando pelos últimos até os primeiros.
9 Aihɨ isɨhiya ipɨho kwaatanaipatɨ koho nanatɨ owetihɨ mɨhepɨ satotɨ nipatɨtandɨhepɨtihɨ numwaasawɨhiya naasohɨ naasohɨ nawɨho ipɨ naasoetɨ nehohɨho newaayopo. Saiwɨ isɨhiya wura wura numwaasawɨhiyaisangi nehɨ naasaimumwaaŋɨ newaayopo.
9 Chegando, pois, os que tinham ido cerca da hora undécima, receberam um denário cada um.
10 Aihɨ isɨhiya jɨhɨnɨhɨ asisɨhaatɨhɨ koho koaisa numwaasawɨhiya nawɨho naitaatɨwɨ nasawaawɨ awaisɨho wamwaaŋɨ naitotɨwɨ gwɨnyaapɨ nasawaayopo. Saiwɨ gwɨnyaapɨ napɨwɨhandɨ kandɨ kiyaisangi nehɨ kamwaaŋɨ isɨhiya kiyaamɨ ipotɨnɨhɨ nasohiyɨhiyaamataiwɨ nawɨho ipɨho naasoetɨ nehohɨho nɨnaasohɨ nɨnaasohɨ newaayopo.
10 Vindo, então, os primeiros, pensaram que haviam de receber mais; mas do mesmo modo receberam um denário cada um.
11 Saiwɨ nawɨho newaawɨ isɨhiya jɨnɨhɨ koho koaisa numwaasawɨhiya nawɨho awaisɨho namehono tɨwɨ osaataatamɨ satɨhoai mehundɨwɨ saundɨwɨ itɨhundawaatopo.
11 E ao recebê-lo, murmuravam contra o proprietário, dizendo:
12 ‘Isɨhiya kɨmiya ipotɨnɨhɨ asɨhataahura numwaahɨnɨhɨ otɨpɨpatɨ masehonjɨ etɨtaatiyauhɨhiyai nyahɨ ipɨho pɨtɨtaatɨmawaatɨ dawaarɨhɨretɨ ipɨho nyatihɨ otɨpɨpatɨ awaindɨhandɨ kiyohiyɨhiyaanangi nawɨho nauratɨhaimbɨ naninyapaise,’ undɨwɨ itɨhundawaatopo.
12 Estes últimos trabalharam somente uma hora, e os igualastes a nós, que suportamos a fadiga do dia inteiro e o forte calor.
13 “Saundɨwɨ itɨhundauhɨ kiyaamɨ woaisɨ osaataatamɨ satɨho saundataase. ‘Uto atime nɨnɨ gisɨ wɨndɨ mɨmaipɨmaahiso. Amɨ kɨnyɨ nawɨho ipɨho naasoetapɨhopɨ otɨpɨpatɨ ipɨho naasohɨ kaitaano tɨpɨ aaye tingɨtɨhande.
13 Mas ele, respondendo, disse a um deles: Amigo, não te faço injustiça; não ajustaste comigo um denário?
14 Isɨ kɨnyɨ nawɨho nesi aŋɨpɨpɨhapɨ numwe. Nehɨ nɨngisunyaatɨ utaaho ipotɨnɨhɨ numwaahohɨhoaisangi nawɨho gi nahinyohɨpatamataindɨ naurataindɨ numwɨtandiyo.
14 Toma o que é teu, e vai-te; eu quero dar a este último tanto como a ti.
15 Nisɨhandɨ nɨwahonisɨhandisɨ nisɨ watɨpɨhandaahɨ gwɨnyapenɨtɨ nisɨ nawɨhora kahapaamapɨpa kaito. Nɨnɨ gaahandɨ baindɨ kiyataayonɨ kɨnyɨ mandɨtaimbɨ wɨndɨ apomaasane,’ undatɨ osaataatamɨ satɨho koaisɨ kaundataase,” tatɨ namɨhanatɨ Jisaasiho kanyatataase.
15 Não me é lícito fazer o que quero do que é meu? Ou é mau o teu olho porque eu sou bom?
16 Satatɨ namɨhana kanyatatosatɨ Jisaasiho sanyatataase. “Isɨ sɨhɨhura Autaahaatɨho nisɨhetapɨ komɨ isɨhiyai iwinja bimonɨhura siyatɨ noaipaitaise: isɨhiya wanɨmura ambɨpatɨ awaipatisahiya jɨhɨtohiyɨhiya sɨhɨhura noaipapɨ ipotɨtisaihɨ amɨ isɨhiya wanɨmura ambɨpatɨ awaipatɨ owehiya ipotɨtohiyɨhiya sɨhɨhura ambɨpatɨ awaipatɨ nepɨ noaipapɨ jɨhɨtɨtaapo,” nyatatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
16 Assim os últimos serão primeiros, e os primeiros serão últimos.
17 Aihɨ Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ taatɨ naihɨ maawɨ niyahaawɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ 12 kiyaatɨ ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ yahurɨtahiyaanangi isɨhiyaamɨhatɨhapɨ mɨhinenyamatɨ taawa niyahaahetɨ sanyatataase.
17 Estando Jesus para subir a Jerusalém, chamou à parte os doze e no caminho lhes disse:
18 “Sahɨ atiwɨse. Nyahɨ Jerusaremɨhanda niyaatɨ noaipaitɨhaawɨhiyaanɨnɨ taawaatɨ daayaatɨ bitopɨ niyahaayo. Niyaatɨ noaipasaihɨ kapɨhɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨhi isɨhiya nepɨ pɨrisihiya isɨhiya isɨhiyaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨwɨ waamaindumwapɨ nunyohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaamunɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamunɨ ikwɨraatɨhɨ wɨrapɨnitaapo. Aisaihɨ kiya nɨngi kɨnyɨ napwɨtaahunyaatahoŋisɨ napwɨtaapo ndɨtaapo.
18 Eis que subimos a Jerusalém, e o Filho do homem será entregue aos principais sacerdotes e aos escribas, e eles o condenarão à morte,
19 Sandɨwɨ kiya nepɨ nɨngi isɨhiya kiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ wɨrapɨnitaapo. Aisaihɨ kiya Romɨhandaahapɨhiya nɨngi sisɨpɨhɨndɨwɨ wɨrɨhɨra nepɨ yanupapɨ amɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nipɨmandaapɨ nɨwisaihɨ napwɨto. Napomasanɨhɨ asisɨha mairɨma saniyonɨhɨ Autaahaatɨho nɨngi ahonimatɨ nanɨmaahonɨhɨ nɨnɨ japɨhɨ nepaito,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
19 e o entregarão aos gentios para que dele escarneçam, e o açoitem e crucifiquem; e ao terceiro dia ressuscitará.
20 Aihɨ Sepetihomɨ apwaataatɨ kaatamɨ mwaahurɨ Jemɨsiyɨ Joniyaisatɨ maasɨ Jisaasihoenda nasataise. Nasatɨ mwaahurapɨ wapaapɨ nunjendandɨ komɨ utatototɨ nambɨtatɨ atotɨpɨwesataise. Iyatɨ ko wapa kaitandɨ nunjenataise.
20 Aproximou-se dele, então, a mãe dos filhos de Zebedeu, com seus filhos, ajoelhando-se e fazendo-lhe um pedido.
21 Kaatɨ saihɨ Jisaasiho kaati saunda nunjenataise. “Kɨnyɨ napindape?” undataase. Undihɨ kaatamɨha saundataase, “Kɨnyɨ Awaisɨhoŋimatɨpɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bindapaahura katisamɨhɨ nisɨ metɨmurɨ awaisururimatɨmɨ kinyɨ yatɨhɨ isɨhiyai iwinjatɨtaatɨmo,” undataase.
21 Perguntou-lhe Jesus: Que queres? Ela lhe respondeu: Concede que estes meus dois filhos se sentem, um à tua direita e outro à tua esquerda, no teu reino.
22 Saundihɨ Jisaasiho kusasi komɨha saundataase. “Sausasaatɨ nanɨsehohɨtɨmandapɨ wɨndɨ mowɨhusasaate,” undataase. Undatosa Jemɨsiyɨ Joniyai saundataase, “Waapoho ipɨho yahutaatɨ pusahomataindɨ nɨnɨ yaasɨhaiwa netɨ awɨtɨmatɨ nainjanɨhaiwa sɨhoaahɨ nɨngi nanipinjamɨ kaiwa nepɨ awɨtɨmapɨ nandaiso?” undatɨ nunjenataise. Aihɨ kuramɨha Jisaasihoai saundamaase, “Yɨhoaanyangisangi nga saito,” undamaase.
22 Jesus, porém, replicou: Não sabeis o que pedis; podeis beber o cálice que eu estou para beber? Responderam-lhe: Podemos.
23 Undihɨ Jisaasiho komɨha kuri saundataase. “Akɨtɨsɨ sɨhoaasangisangi waapoho ipɨho yahotɨ pusahomataimɨ yaasɨhaiwa nepɨ awɨtɨmapɨ nandaatɨmɨhuraahe. Sɨhoaahɨ saitaise satɨtɨ kasatataahandɨ kandɨ nɨnɨ isɨhiyai kɨnyɨ soŋɨ soŋɨ nisɨ yatɨhɨ awaisɨhoŋimatɨpɨ isɨhiyai iwinjaapɨ bime undɨtandɨhandɨ nisɨhandɨmaahe. Owetise. Saiwa nisɨ Apɨho isɨhiya aunahɨpatɨ nepɨ isɨhiyaisɨ iwinjaawɨ bimɨtaatɨwɨhiyaapɨ aimɨ tɨmanatɨ ahɨwihɨhaiwaasɨ kiyaahɨhɨ naitaapo,” undatɨ Jisaasiho Jemɨsiyɨ Joniyai kaundataase.
23 Então lhes disse: O meu cálice certamente haveis de beber; mas o sentar-se à minha direita e à minha esquerda, não me pertence concedê-lo; mas isso é para aqueles para quem está preparado por meu Pai.
24 Aihɨ nyahɨ 10 kiyaatɨ ikwɨ maindɨmwɨtahiyaanɨnɨ Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ usaanɨnɨ kurɨ Jisaasihoai nunjesɨtɨndapɨ atisɨhaawɨ kurapɨ nyangi aponyataise.
24 E ouvindo isso os dez, indignaram-se contra os dois irmãos.
25 Siyatɨ aponyihɨ namatɨ Jisaasiho nahatiyaanangi gaata nanyamaatɨ sanyatataase. “Sahɨ mmowɨ gwɨnyaapɨhiyaate, isɨhiya wapɨhapɨhiya Autaahaatɨhopɨ atɨhomiwɨ gɨmunyaahohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya kiyaamɨ isɨhiyaisɨ topɨtaata sawanaamɨ gwɨnyapehohɨtɨhanda iwinjatauho. Aiwɨ kiyaamɨ isɨhiyai awaisawɨhiya waatɨ pɨhɨtɨwɨ urɨpatiwɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa ambɨpatɨ yaawɨhaiwa nunyauho.
25 Jesus, pois, chamou-os para junto de si e lhes disse: Sabeis que os governadores dos gentios os dominam, e os seus grandes exercem autoridades sobre eles.
26 Kiyaamɨ kiyohɨwaiwa sahɨ wɨndɨ namepɨse apɨpaahɨ owetane. Amɨ samɨ woŋɨ usaamɨ awaisɨhoŋimatɨtaapaahɨ soŋɨ nahatiyaamɨ otɨpɨpatɨhoŋimate.
26 Não será assim entre vós; antes, qualquer que entre vós quiser tornar-se grande, será esse o que vos sirva;
27 Aiwɨ amɨ samɨ woŋɨ noaipapɨ usaamɨ mɨtɨhoŋɨ jɨhoŋimatɨtaapaahɨ amɨ nehɨ yatɨhɨ isɨhiyaamɨ otɨtɨhɨ otɨpɨpatɨhoŋimate.
27 e qualquer que entre vós quiser ser o primeiro, será vosso servo;
28 Sahɨ siyawaawaahɨ nisɨ kiyohɨrɨhɨretɨ kaitaapo. Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ isɨhiya otɨpɨpatɨ kaniwɨ nɨngi nɨtatamanɨtaatɨwɨ napɨtɨhonɨnɨmaahe. Owetise. Nɨnɨ isɨhiyaapɨ otɨpɨpatɨ kawindɨ netɨ iwɨtatamanɨtɨ kiyaisɨ nisɨ ambɨpatɨ nunyandɨ kiyaamɨ maipɨhaiwaatɨhapɨ japɨhɨ numwaitandɨ napɨtɨhonɨne,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ nahatiyaanangi kanyatataase.
28 assim como o Filho do homem não veio para ser servido, mas para servir, e para dar a sua vida em resgate de muitos.
29 Aihɨ nyahɨ Jisaasihoaisaatɨ aunahɨpa Jerikohandɨ namasi wapɨhapɨ taawaatɨ niyonɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandimɨ Jisaasihomɨhinɨ nasawaayopo.
29 Saindo eles de Jericó, seguiu-o uma grande multidão;
30 Iyauhɨ utaahurɨ wurɨ ndɨha maipɨtahurɨ kapɨhɨ daihɨraamɨhinɨ bindamaahurɨ Jisaasiho yamo taatɨ nasataise tauhɨ atisamaise. Atisamaamɨ namasamɨ satɨmɨ kaahaatamaase. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋɨ nyahɨ Isɨraherɨhiyaanangi nyainjaapɨ bimɨtaapɨ awaisɨhonye yɨhoaanyangi kɨnyɨ kinyɨ maarɨho asɨpɨnyime,” tɨmɨ kaahaatamaase.
30 e eis que dois cegos, sentados junto do caminho, ouvindo que Jesus passava, clamaram, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
31 Satɨmɨ kaahaatihɨ isɨhiya wɨrɨsandimɨ nasohiyɨhiya kurisɨ itɨhundɨwɨ, “Sɨhoaahɨ wɨndɨ kaahaamaatɨmɨse,” undawaatopo. Saundauhɨhandɨ kandɨ kurɨhɨ mɨtaahɨ mwɨtetɨmɨ satɨmɨ kaahaatamaase. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋɨ nyahɨ Isɨraherɨhiyaanangi nyainjaapɨ bimɨtaapɨ awaisɨhoŋe yɨhoaanyangi kɨnyɨ maarɨho asɨpɨnyime,” tɨmɨ kaahaatamaase.
31 E a multidão os repreendeu, para que se calassem; eles, porém, clamaram ainda mais alto, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de nós.
32 Satɨmɨ kaahaatihɨ Jisaasiho nasatɨ bitondaatɨ gaata numwaatɨ saundataase. “Nɨnɨ sɨhoaasangi napitɨsitande?” undatɨ kuri nunjenataise.
32 E Jesus, parando, chamou-os e perguntou: Que quereis que vos faça?
33 Saundatɨ nunjesɨhɨ amɨ kuramɨha Jisaasihoai saundamaase. “Awaisɨhoŋe kɨnyɨ yɨhoaanyamɨ ndɨha nanyorɨhaitaapɨto,” undamaase.
33 Disseram-lhe eles: Senhor, que se nos abram os olhos.
34 Saundihɨ Jisaasiho kurisɨ maarɨho asɨpɨwisatɨ kuramɨ ndɨhaatɨhɨ ikwɨrɨ ahɨwisataise. Ahɨwihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ ndɨha norɨhaapɨ japɨ amɨ Jisaasihoai nɨwipinjai nomaise.
34 E Jesus, movido de compaixão, tocou-lhes os olhos, e imediatamente recuperaram a vista, e o seguiram.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.