Mateus 18
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Aihɨ sura kuraanɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona newaatɨ kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanɨnɨ usaanɨnɨ nasaatɨ Jisaasihoai saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Autaahaatɨho isɨhiyaanangi nyainja bimindɨmandaatɨhɨ dɨndiyaanɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨtondɨho?” undaatɨ nunjenɨhaayo.
1 Naquele momento os discípulos chegaram perto de Jesus e perguntaram: — Quem é o mais importante no
2 Saundaatɨ nunjehonɨhɨ Jisaasiho metɨwonji gaata numwaatɨ nyamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ netɨ ahɨwihɨ bitondaise.
2 Jesus chamou uma criança, colocou-a na frente deles
3 Aihɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Nɨnɨ sangi kɨmandɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataatonɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ sawanaatapaahɨhɨ genanɨwɨ gwɨnyaahohɨwaiwa wɨndɨ namemapɨ manyinyaamataiwɨ ipatisanɨwɨ gwɨnyaapɨ kamaayawaawaahɨ Autaahaatɨho wɨndɨ sangisɨ jainjaatɨ bɨmimɨtaise.
3 e disse:
4 Iyataatɨ isɨhiya usa kɨmonjɨ metɨmonjamataiwɨ yatɨhɨ ipatisanɨwɨ gwɨnyaapɨ kiyohiyɨhiya siya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandaatɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨtaapo.
4 A pessoa mais importante no Reino do Céu é aquela que se humilha e fica igual a esta criança.
5 “Iyataatɨ isɨhiya usa nɨngisɨ maarɨho naninyawaawɨ kɨmonjɨ metɨmonjamataiwɨ yatɨhɨ ipatisanɨwɨ nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiya usai numwaapɨ iwɨtatamanawaawaahɨ nɨngi nanɨmaawaayopo,” nyatataase.
5 E aquele que, por ser meu seguidor, receber uma criança como esta estará recebendo a mim.
6 Sanyatatosa Jisaasiho pɨwɨha wa satatɨ kanyatataase. “Isɨhiya nisapɨ manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ gɨnunyaahohiyɨhiyai isɨhiya usai daihɨra asɨra maipɨhaiwaatɨhɨ kaiwa kaitaatɨwɨhɨra numwaasi nowaawɨ siyohiyɨhiya Autaahaatɨho kiyai sisɨhaapɨhɨ netɨ tɨhoaitandɨhandɨ naitaawɨ kiyaisɨ jɨhɨ nawɨha apɨpaahɨ aungwohandɨ nahwɨtarɨhɨraapɨhɨ wɨrapusosawɨ nahusaapanɨwɨ osetetɨ bomaitaatɨwɨ ngaatɨtaise.
6 — Quanto a estes pequeninos que creem em mim , se alguém for culpado de um deles me abandonar, seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no lugar mais fundo do mar, com uma pedra grande amarrada no pescoço.
7 “Ese isɨhiya yapɨpatambɨhiya kahapaamapɨpa maipɨhaiwa kiyohiyɨhiya apɨpaahɨ yaawɨhaiwa maipɨhaiwa naitaapo. Iyataatɨ isɨhiya mambɨhiya andɨtatɨ napamapɨ maipɨhaiwaatɨhɨ jinjahɨra isɨhiya usaisɨ numwaasi nuwɨ kaitaapo. Kiya saiwɨ kaisaihɨhandɨ kandɨ sahɨ kiyaamɨhɨretɨ winjapepihɨrɨwɨ isɨhiya usaisɨ maipɨhaiwaatɨhɨ numwaasi namuwɨse. O numwaasi nowaawaahɨ sahɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwa yaasɨhaiwa naitaapo.
7 Ai do mundo por causa das coisas que fazem com que as pessoas me abandonem! Essas coisas têm de acontecer, mas ai do culpado!
8 Iyataatɨ kinyɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ wɨrɨ maipɨhaiwa kaitaapɨhɨra daihɨra gisɨ nangɨmaasi niyonaahɨ kɨrɨ otipapɨ yotɨme. Saimbɨ ikwauhatɨmurɨ wɨtɨmurɨ otipapɨ yotapaapɨ nehɨ wɨtɨmurisapaahɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ baimbɨ nga naitaapo. O saimbɨ otipapɨ yamotɨpɨ ikwauhɨrɨ nahatewa isɨpɨ maipɨhaiwa kiyapaapɨ apɨpaahɨ yaasɨhaiwa maipɨhaiwa nepɨ sisɨha kaanɨhɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nutaino.
8 — Se uma das suas mãos ou um dos seus pés faz com que você peque, corte-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna sem uma das mãos ou sem um dos pés do que ter as duas mãos e os dois pés e ser jogado no fogo eterno.
9 Iyataatɨ amɨ kinyɨ ndɨha wa daihɨra maipɨhaiwa kaitaapɨhɨra nangɨsamɨ niyonaahɨ ka namwaapɨ yotɨme. Saimbɨ ndɨha wa namwaapɨ yotapaapɨ nehɨ wa naasaisapaahɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ baimbɨ nga naitaapo. O saimbɨ ndɨha daihɨra maipɨhɨra nangɨmaasi naisɨha namwaapɨ yamotɨpɨ mairɨ isɨpɨ maipɨhaiwa kiyapaapɨ apɨpaahɨ yaasɨhaiwa maipɨhaiwa nepɨ sisɨha kaanɨhɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nutaino.
9 Se um dos seus olhos faz com que você peque, arranque-o e jogue fora! Pois é melhor você entrar na vida eterna com um olho só do que ter os dois e ser jogado no fogo do inferno.
10 “Isɨ isɨhiya manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ napaisaatɨ gɨnunyaahohiyɨhiyai sahɨ wɨndɨ tipɨ gwamwaapɨwɨse. Amɨ Nisɨ Apɨho komɨ yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨhiyai natausaasihɨ nuwɨ napɨwaiwɨ kiyaisɨ iwinjaawɨ bitotawaayopo. Winjaawɨ bitotawaawɨ kiyaisɨ wapa nusoaipasɨhapaapɨ Autaahaatɨhoai dɨndaahaiwɨ kaundawaayopo.
10 — Cuidado, não desprezem nenhum destes pequeninos! Eu afirmo a vocês que os anjos deles estão sempre na presença do meu Pai, que está no céu.
11 (Iyataatɨ amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ isɨhiya maipɨhaiwaatɨhɨ nihɨrɨnɨwɨ owetohiyɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ napɨtɨhonɨne).
11 [Porque o
12 “Sahɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo? Utaaho wo komɨ maasapɨho sipɨsipɨhandɨ taahɨtɨhandɨ 100 kiyatɨ bitohonɨho kandamɨ naasaindɨhɨ nihɨrɨnatɨ owetanɨhɨ ko napitaitaise? Sipɨsipɨhandɨ owemetatɨ 99 kiyatɨ bitosɨtɨhandi namasi sisɨhoaasɨnɨ woyɨha nanatɨ bitohonɨhɨ naasaindɨhɨ owetindɨhandapɨ ko daitandɨ nutaise.
12 — O que é que vocês acham que faz um homem que tem cem ovelhas, e uma delas se perde? Será que não deixa as noventa e nove pastando no monte e vai procurar a ovelha perdida?
13 Daatɨ owetindɨhandi numwaataataahɨ kandɨ owetihɨ jahɨra daatɨ numwaasɨtɨndɨ sipɨsipɨhandapɨ owemetatɨ 99 kiyatɨ nga bitosɨtɨhandapɨ maaritindɨhandi nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ ko maaritɨtaise satɨtɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato.
13 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quando ele a encontrar, ficará muito mais contente por causa dessa ovelha do que pelas noventa e nove que não se perderam.
14 Sɨrɨ kɨretɨ samɨ Japɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho isɨhiya manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ napaisaatɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaapɨ kiya apɨpaahɨ wɨndɨ nihɨrɨnɨwɨ owemetɨto tatɨ gwɨnyaataise.
14 Assim também o Pai de vocês, que está no céu, não quer que nenhum destes pequeninos se perca.
15 “Iyataatɨ amɨ utaaho wo gɨsamɨ tɨmaamaitɨmɨ nisapɨ gɨnunyaasɨho gi wapa maipɨhandɨ kahisonaahɨ kɨnyɨ koenda numbwɨ maipɨndɨ kahindɨndɨ ausaapɨ nunje. Nehɨ sawahoaahɨhɨ bindamaamɨ sandɨ kaime. Saimbɨ komɨ maipɨhandɨ ausaapɨ kaundɨpɨ nunjisamɨhɨ amɨ ko atisatɨ maarɨho asɨpiyatɨ japɨhɨ nepemaitonaahɨ kɨnyɨ kinyɨ naisohoai japɨhɨ numwaapɨ maasɨ tɨmaamaitɨtaise.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e mostre-lhe o seu erro. Mas faça isso em particular, só entre vocês dois. Se essa pessoa ouvir o seu conselho, então você ganhou de volta o seu irmão.
16 O amɨ ko kinyɨ pɨwɨha atɨhomaahisatɨ maarɨho asɨpiyatɨ komɨ maipɨhandɨ kahindɨhandɨ ausaatɨ namepemaitonaahɨ namapɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa netɨ katirɨhɨretɨ japepihɨrɨpɨ utaaho naasohɨsangi amɨ yahurɨsangi numwaasi koenda numwe. Saimbɨ numwaasi numbwɨ bindawaawɨ kuramɨ ndɨhetɨ gi maipɨhandɨ kahisɨhoaisamɨ pɨwɨha siyaha siyahaapɨto tɨmɨ jɨhaatɨ katisaihɨ numwaasi naingururɨ atimɨ gi maipɨhandɨ kahisɨhoai maarɨho asɨpiyatɨ nepemaitɨtandɨ pɨwɨha napaisaatɨ kaundɨmɨse.
16 Mas, se não ouvir, leve com você uma ou duas pessoas, para fazer o que mandam as
17 Kaundisaihɨhandɨ kandɨ ko kuramɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawisatɨ gi maipɨhandɨ kahisono hɨtatɨ wɨndɨ namepemaitonaahɨ namapɨ maipɨhandɨ kahisɨhoai numwaasi isɨhiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiya detɨ sɨhoaasangisawɨ ahoyanɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ ndɨhetɨ noaipapɨse. Noaipapɨ kiya nahatiya atɨsiwɨ nepɨ tipɨtapaapɨ mmowɨ tɨtɨhepɨsamaitaatɨwɨ sɨhoaasamɨ pɨwɨha ausaapɨ kaundɨmɨse. Saimɨ isɨhiya nahatiyaisɨ kaundisaihɨ maipɨhandɨ kahisɨhoai maarɨho asɨpaimbɨ nepemaite undisaihɨ namepemaitatɨ gisatunɨ kiyaisatunɨ wɨndɨ tɨmaamaamaitonaahɨ namapɨ kɨnyunɨ isɨhiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaunɨ kopɨ satɨwɨ gwɨnyaapɨse. “Kɨmo utaamo nyamɨhomaahe. Owetise. Koai wapɨhapɨho Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ mmonatɨ utaaho apɨpaahɨ maipɨhoe,” tɨwɨ koaisɨnɨhɨ samɨ dawaataatemapɨse.
17 Mas, se a pessoa que pecou não ouvir essas pessoas, então conte tudo à igreja. E, se ela não ouvir a igreja, trate-a como um pagão ou como um cobrador de impostos.
18 “Iyataatɨ nɨnɨ pɨwɨha kɨma sangi kasatataatonɨ baiwɨ atiwɨse. Maapɨ yapɨpataapɨhɨ kahapaamapɨpa wapaamɨ daihɨra maasomwaaŋɨ sahɨ nepɨ nisapupwɨ napuwawaawaahɨ amɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhoaisangi netɨ satɨ katɨ kaitaise. Aiwɨ kahapaamapɨpa wapaamɨ daihɨra maasomwaaŋɨ dauta nutane tɨwɨ sahɨ nepɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ daupwɨ nuwawaawaahɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhoaisangi netɨ satɨ katɨ kaitaise.
18 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: o que vocês proibirem na terra será proibido no céu, e o que permitirem na terra será permitido no céu.
19 “Amɨ jɨhaatɨ kasatataatonɨ sahɨ atiwɨse. Samɨ utaahurɨ wurɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ wapa nepɨ amɨ kaitaatɨmɨhapaapɨ gwɨnyapenamaamɨ maarɨho naasohɨtanɨhɨ tɨmaamaitɨmɨ gaapundamaamaahɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kurisɨ kapa nunyatɨ kawitaise.
19 — E afirmo a vocês que isto também é verdade: todas as vezes que dois de vocês que estão na terra pedirem a mesma coisa em oração, isso será feito pelo meu Pai, que está no céu.
20 O amɨ sandɨ apaapɨmaato amɨ utaahurɨ nehɨ yahurisangi amɨ murɨmoaisangi ahoyanɨwɨ nisapɨ gɨnunyaapɨ nisɨ ambɨpatɨ ambɨhɨtohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ kiyaisatɨ maasɨ nɨnɨ bindataayo,” nyatatɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
20 Porque, onde dois ou três estão juntos em meu nome, eu estou ali com eles.
21 Aihɨ Pitaaho dotɨ Jisaasihoai saunda nunjenataise, “Awaisɨhoŋe utaaho wo nisatiyatɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaaho nɨngi maipɨhaiwa napitiyahaiwaara kanisonɨhɨ amɨ nɨnɨ komɨ maipɨhaiwa nemwaitande? 7 kiyatɨ ikwɨrɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨhɨramɨ yatairaaho?” undataase.
21 Então Pedro chegou perto de Jesus e perguntou: — Senhor, quantas vezes devo perdoar o meu irmão que peca contra mim? Sete vezes?
22 Undatɨ nunjesɨhɨ Jisaasiho komɨha Pitaahoai saundataase, “Owetise. Nehɨ 7 kiyatɨ ikwɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨhɨramɨ yatairaahɨmaahe. Nasisoaarɨ gɨmunyaatahaiwaara kɨnyɨ komɨ maipɨhaiwa nepumwape.
22 — Não! — respondeu Jesus. — Você não deve perdoar sete vezes, mas setenta e sete vezes.
23 “Iyataatɨ pɨwɨha sa katohɨhaapɨ nesɨpatɨ mambɨhaiwaapɨ namɨhanɨtɨ katɨtandiyo. Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ siyahande. Utaaho wo awaisɨho isɨhiyai iwinja bimisɨho isɨhiya awaisawɨhiya usa komɨ otɨtɨhɨ otɨpɨpatɨ kawisohiyɨhiya nawɨho otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨ nehohɨhopɨ nunjendandɨ kiyaisɨ gaata numwaataise.
23 Porque o
24 Nunjendandɨ wanɨ konɨhɨ taatɨ sandɨ siyataatɨ utaaho wo nawɨho ikihɨ apɨpaahɨ taahɨwaiwa ambɨpatɨ gɨmunyaata awɨmɨtɨwɨhaiwa nusesɨhoai gaata numwaataise.
24 Logo no começo trouxeram um que lhe devia milhões de moedas de prata.
25 Gaata numwaatɨ nunjesɨhɨ nawɨho ikihɨ nusesɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ wɨndɨ nesi nasa namunyataise. Saihɨ komɨ awaisɨho namatɨ utaaso soai komɨ apwaataatɨ manyinyaisatɨ ahoyatɨ utaaho awaisɨho womɨ otɨpɨpatɨ nawɨho owehandɨ kaitaatɨwɨ kusasi koaisɨ nunyatɨ nawɨho naitaano ndaase. Satatɨ kusasamɨ ikɨpɨpa kahapaamapɨpa netɨ usaisɨ nunyatɨ nawɨho naitaano ndaase. Nisɨ nawɨho jahɨra naitandɨ sandɨ kaitaano ndaase.
25 Mas o empregado não tinha dinheiro para pagar. Então, para pagar a dívida, o seu patrão, o rei, ordenou que fossem vendidos como escravos o empregado, a sua esposa e os seus filhos e que fosse vendido também tudo o que ele possuía.
26 Satatɨ katihɨ utaaso utaaho awaisɨhomɨ nawɨho ikihɨ ambɨpatɨ owehaiwa netɨ nainjɨho atisataise. Atisataatɨ komɨ awaisɨhomɨ utatototɨ tɨmahiya atotɨpɨwesatɨ gousetɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ nisapɨ aposindɨhandɨ yatɨhitɨpɨ kinyɨ maarɨho asɨpɨnimbɨ nehɨ ninjase. Nehɨ ninjasamɨhɨ kinyɨ nawɨho netɨ nangɨnɨhohɨho otɨpɨpatɨ kaindɨ nehɨnyamɨ nundɨ owemaitaano,’ undatɨ gousetaise.
26 Mas o empregado se ajoelhou diante do patrão e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu pagarei tudo ao senhor.”
27 Saunda gousesɨhɨ komɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisa nehɨ iwinjatɨ nawɨho ikihɨ taahɨwaiwa netɨ nɨwinjɨhopɨ saundatɨ, ‘gaasɨ kɨnyɨ namaanɨmɨtaapɨ nanɨpimatɨtɨ namaitaano,’ undataase.
27 — O patrão teve pena dele, perdoou a dívida e deixou que ele fosse embora.
28 “Saundatɨ maarɨho asɨpɨwisataatɨ nehɨ iwinjasɨhɨ notaise. Notɨ komɨ sasaaho otɨpɨpatɨho woai iwinjataise. Iyataatɨ utaaso winjaso komɨ nawɨho sisɨwaahaipɨhandɨ naasaindɨhɨ, ‘sɨhɨ japɨhɨ nahɨmɨtaano,’ undatɨ netɨ nɨwɨnahore. Aihɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisa nehɨ iwinjasɨhɨ naisoho komɨ sasaaho nawɨho maipɨhonjɨ netɨ niwinjɨhoai siyatɨ iwinjaataatɨ komɨ nahutarɨhɨrɨ netɨ nahusapanatɨ saundataase. ‘Nawɨho nanɨhingɨpɨpa jahɨra ketɨ naninye,’ undataase.
28 O empregado saiu e encontrou um dos seus companheiros de trabalho que lhe devia cem moedas de prata. Ele pegou esse companheiro pelo pescoço e começou a sacudi-lo, dizendo: “Pague o que me deve!”
29 “Saundihɨ komɨ sasaaho otɨpɨpatɨho namatɨ maarɨho asɨpɨnitotatɨ kaundisɨhomɨ asɨmwatɨtɨhɨ tɨmahiya saundatɨ gousetaise. ‘Ese kohɨ uta gaahonye kɨnyɨ aposindɨhandɨ yatɨhitɨpɨ maarɨho asɨpɨnime. Saimbɨ nehɨ ninjasamɨhɨ kinyɨ nawɨho nangɨnɨhohɨho jahɨra nehɨmɨtaano?’ undatɨ komɨ sasaahoai gousetaise.
29 — Então o seu companheiro se ajoelhou e pediu: “Tenha paciência comigo, e eu lhe pagarei tudo.”
30 Gousesɨhandɨ kandɨ jatɨtandɨ poundihɨ sasaahoai maarɨho asɨpɨmaawisatɨ daahɨ komɨ pɨwɨha nematɨ napwɨtohɨtɨhandaatɨhɨ napuwataise. Siyatɨ netɨ napusɨhɨ napwɨtatɨ otɨpɨpatɨ kaimɨ notɨ nawɨho netɨ nɨwinjɨho netɨ tiwatɨ owetanɨhura noaipasi nutando.
30 — Mas ele não concordou. Pelo contrário, mandou pôr o outro na cadeia até que pagasse a dívida.
31 “Aihɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisatɨ nehɨ iwinjasɨho sandɨ topɨtaata sasaahoai maipɨhandɨ kawihɨ sasaahoya usa otɨpɨpatɨhiya winjawaayopo. Iwinjawaawɨ sandɨ sawindindapɨ kiyaisɨ apɨpaahɨ apousatɨ maarɨho tundaise. Siyatɨ maarɨho tundihɨ naiwɨ kiyaamɨ awaisɨhoai nahataapa noaipasɨhɨ mmohohɨpɨpaapɨ ausaapɨ kaundawaatopo.
31 Quando os outros empregados viram o que havia acontecido, ficaram revoltados e foram contar tudo ao patrão.
32 Sandapɨ kaundauhɨ atisatosatɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨho maarɨho asɨpɨwisatɨ nehɨ iwinjasɨhoai gaata numwaatɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ utaahoŋɨ otɨpɨpatɨhoŋɨ apɨpaahɨ maipɨhoŋe. Amɨ kɨnyɨ nehɨ ngɨpwɨnehinɨhiyataatɨ nawɨho aungwohandɨ nepɨ nanɨnɨpɨ jahɨra namaanɨmingɨhopɨ nanɨpimatɨtɨ nangɨmɨhaahonɨhoŋe.
32 Aí o patrão chamou aquele empregado e disse: “Empregado miserável! Você me pediu, e por isso eu perdoei tudo o que você me devia.
33 Saindɨ gi maarɨho asɨpɨhindɨ nehɨ nangɨmɨhaahonɨhoŋɨsɨ kɨnyɨ sɨrɨ kɨretɨ kaimbɨ kinyɨ kɨsaahɨmoai maarɨho asɨpɨwimbɨ namumwɨhaapo?’ undataase.
33 Portanto, você deveria ter pena do seu companheiro, como eu tive pena de você.”
34 Saundatɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhopɨ apowihɨ isɨhiya koaisɨ ambɨpatɨ maarɨho yausahaiwa numwɨtaatɨwɨ napwɨtohɨpɨpɨhapɨ natausaasataise. Sapɨhɨ napupwɨ ambɨpatɨ yausahaiwa numwisaihɨ netɨ kaimɨ nunjatɨ awaisɨhomɨ nawɨho netɨ nɨwinjɨho netɨ tiwa owemataahuraatɨtande,” tatɨ Jisaasiho namɨhanatɨ kandaase.
34 — O patrão ficou com muita raiva e mandou o empregado para a cadeia a fim de ser castigado até que pagasse toda a dívida.
35 Satatɨ namɨhana kata owemataatɨ kandapɨ nesɨpatɨ sanyatataase. “Amɨ sahɨ isɨhiya maipɨhaiwa sangi kasisohɨwaiwa samɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ nepumwaamawaawaahɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho sangisɨ utaaho awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhoai kawindɨhandamatiyatɨ kɨretɨ kasitaise,” tatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
35 E Jesus terminou, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.