Mateus 18
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA
1 Aihɨ sura kuraanɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona newaatɨ kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanɨnɨ usaanɨnɨ nasaatɨ Jisaasihoai saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Autaahaatɨho isɨhiyaanangi nyainja bimindɨmandaatɨhɨ dɨndiyaanɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨtondɨho?” undaatɨ nunjenɨhaayo.
1 Naquela hora, os discípulos se aproximaram de Jesus e perguntaram: — Quem é o maior no Reino dos Céus?
2 Saundaatɨ nunjehonɨhɨ Jisaasiho metɨwonji gaata numwaatɨ nyamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ netɨ ahɨwihɨ bitondaise.
2 E Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles
3 Aihɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Nɨnɨ sangi kɨmandɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataatonɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ sawanaatapaahɨhɨ genanɨwɨ gwɨnyaahohɨwaiwa wɨndɨ namemapɨ manyinyaamataiwɨ ipatisanɨwɨ gwɨnyaapɨ kamaayawaawaahɨ Autaahaatɨho wɨndɨ sangisɨ jainjaatɨ bɨmimɨtaise.
3 e disse:
4 Iyataatɨ isɨhiya usa kɨmonjɨ metɨmonjamataiwɨ yatɨhɨ ipatisanɨwɨ gwɨnyaapɨ kiyohiyɨhiya siya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandaatɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨtaapo.
4 Portanto, aquele que se humilhar como esta criança, esse é o maior no Reino dos Céus.
5 “Iyataatɨ isɨhiya usa nɨngisɨ maarɨho naninyawaawɨ kɨmonjɨ metɨmonjamataiwɨ yatɨhɨ ipatisanɨwɨ nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiya usai numwaapɨ iwɨtatamanawaawaahɨ nɨngi nanɨmaawaayopo,” nyatataase.
5 E quem receber uma criança, tal como esta, em meu nome, é a mim que recebe.
6 Sanyatatosa Jisaasiho pɨwɨha wa satatɨ kanyatataase. “Isɨhiya nisapɨ manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ gɨnunyaahohiyɨhiyai isɨhiya usai daihɨra asɨra maipɨhaiwaatɨhɨ kaiwa kaitaatɨwɨhɨra numwaasi nowaawɨ siyohiyɨhiya Autaahaatɨho kiyai sisɨhaapɨhɨ netɨ tɨhoaitandɨhandɨ naitaawɨ kiyaisɨ jɨhɨ nawɨha apɨpaahɨ aungwohandɨ nahwɨtarɨhɨraapɨhɨ wɨrapusosawɨ nahusaapanɨwɨ osetetɨ bomaitaatɨwɨ ngaatɨtaise.
6 — E, se alguém fizer tropeçar um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para esse que uma grande pedra de moinho fosse pendurada ao seu pescoço e fosse afogado na profundeza do mar.
7 “Ese isɨhiya yapɨpatambɨhiya kahapaamapɨpa maipɨhaiwa kiyohiyɨhiya apɨpaahɨ yaawɨhaiwa maipɨhaiwa naitaapo. Iyataatɨ isɨhiya mambɨhiya andɨtatɨ napamapɨ maipɨhaiwaatɨhɨ jinjahɨra isɨhiya usaisɨ numwaasi nuwɨ kaitaapo. Kiya saiwɨ kaisaihɨhandɨ kandɨ sahɨ kiyaamɨhɨretɨ winjapepihɨrɨwɨ isɨhiya usaisɨ maipɨhaiwaatɨhɨ numwaasi namuwɨse. O numwaasi nowaawaahɨ sahɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwa yaasɨhaiwa naitaapo.
7 — Ai do mundo por causa das pedras de tropeço! Porque é inevitável que elas existam, mas ai de quem é responsável por elas!
8 Iyataatɨ kinyɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ wɨrɨ maipɨhaiwa kaitaapɨhɨra daihɨra gisɨ nangɨmaasi niyonaahɨ kɨrɨ otipapɨ yotɨme. Saimbɨ ikwauhatɨmurɨ wɨtɨmurɨ otipapɨ yotapaapɨ nehɨ wɨtɨmurisapaahɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ baimbɨ nga naitaapo. O saimbɨ otipapɨ yamotɨpɨ ikwauhɨrɨ nahatewa isɨpɨ maipɨhaiwa kiyapaapɨ apɨpaahɨ yaasɨhaiwa maipɨhaiwa nepɨ sisɨha kaanɨhɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nutaino.
8 — Se a sua mão ou o seu pé leva você a tropeçar, corte-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida manco ou aleijado do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Iyataatɨ amɨ kinyɨ ndɨha wa daihɨra maipɨhaiwa kaitaapɨhɨra nangɨsamɨ niyonaahɨ ka namwaapɨ yotɨme. Saimbɨ ndɨha wa namwaapɨ yotapaapɨ nehɨ wa naasaisapaahɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ baimbɨ nga naitaapo. O saimbɨ ndɨha daihɨra maipɨhɨra nangɨmaasi naisɨha namwaapɨ yamotɨpɨ mairɨ isɨpɨ maipɨhaiwa kiyapaapɨ apɨpaahɨ yaasɨhaiwa maipɨhaiwa nepɨ sisɨha kaanɨhɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nutaino.
9 E, se um dos seus olhos leva você a tropeçar, arranque-o e jogue fora; pois é melhor você entrar na vida com um só dos seus olhos do que, tendo os dois, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Isɨ isɨhiya manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ napaisaatɨ gɨnunyaahohiyɨhiyai sahɨ wɨndɨ tipɨ gwamwaapɨwɨse. Amɨ Nisɨ Apɨho komɨ yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨhiyai natausaasihɨ nuwɨ napɨwaiwɨ kiyaisɨ iwinjaawɨ bitotawaayopo. Winjaawɨ bitotawaawɨ kiyaisɨ wapa nusoaipasɨhapaapɨ Autaahaatɨhoai dɨndaahaiwɨ kaundawaayopo.
10 — Fiquem atentos, para não desprezarem nenhum destes pequeninos! Porque eu afirmo a vocês que os anjos deles, lá nos céus, veem incessantemente a face de meu Pai celeste.
11 (Iyataatɨ amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ isɨhiya maipɨhaiwaatɨhɨ nihɨrɨnɨwɨ owetohiyɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ napɨtɨhonɨne).
11 Porque o Filho do Homem veio salvar o que estava perdido.
12 “Sahɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo? Utaaho wo komɨ maasapɨho sipɨsipɨhandɨ taahɨtɨhandɨ 100 kiyatɨ bitohonɨho kandamɨ naasaindɨhɨ nihɨrɨnatɨ owetanɨhɨ ko napitaitaise? Sipɨsipɨhandɨ owemetatɨ 99 kiyatɨ bitosɨtɨhandi namasi sisɨhoaasɨnɨ woyɨha nanatɨ bitohonɨhɨ naasaindɨhɨ owetindɨhandapɨ ko daitandɨ nutaise.
12 — O que vocês acham? Se um homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, não deixará ele nos montes as noventa e nove, indo procurar a que se desgarrou?
13 Daatɨ owetindɨhandi numwaataataahɨ kandɨ owetihɨ jahɨra daatɨ numwaasɨtɨndɨ sipɨsipɨhandapɨ owemetatɨ 99 kiyatɨ nga bitosɨtɨhandapɨ maaritindɨhandi nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ ko maaritɨtaise satɨtɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato.
13 E, se consegue encontrá-la, em verdade lhes digo que ficará mais alegre por causa desta do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Sɨrɨ kɨretɨ samɨ Japɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho isɨhiya manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ napaisaatɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaapɨ kiya apɨpaahɨ wɨndɨ nihɨrɨnɨwɨ owemetɨto tatɨ gwɨnyaataise.
14 Assim, não é da vontade do Pai de vocês, que está nos céus, que se perca um só destes pequeninos.
15 “Iyataatɨ amɨ utaaho wo gɨsamɨ tɨmaamaitɨmɨ nisapɨ gɨnunyaasɨho gi wapa maipɨhandɨ kahisonaahɨ kɨnyɨ koenda numbwɨ maipɨndɨ kahindɨndɨ ausaapɨ nunje. Nehɨ sawahoaahɨhɨ bindamaamɨ sandɨ kaime. Saimbɨ komɨ maipɨhandɨ ausaapɨ kaundɨpɨ nunjisamɨhɨ amɨ ko atisatɨ maarɨho asɨpiyatɨ japɨhɨ nepemaitonaahɨ kɨnyɨ kinyɨ naisohoai japɨhɨ numwaapɨ maasɨ tɨmaamaitɨtaise.
15 — Se o seu irmão pecar contra você, vá e repreenda-o em particular. Se ele ouvir, você ganhou o seu irmão.
16 O amɨ ko kinyɨ pɨwɨha atɨhomaahisatɨ maarɨho asɨpiyatɨ komɨ maipɨhandɨ kahindɨhandɨ ausaatɨ namepemaitonaahɨ namapɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa netɨ katirɨhɨretɨ japepihɨrɨpɨ utaaho naasohɨsangi amɨ yahurɨsangi numwaasi koenda numwe. Saimbɨ numwaasi numbwɨ bindawaawɨ kuramɨ ndɨhetɨ gi maipɨhandɨ kahisɨhoaisamɨ pɨwɨha siyaha siyahaapɨto tɨmɨ jɨhaatɨ katisaihɨ numwaasi naingururɨ atimɨ gi maipɨhandɨ kahisɨhoai maarɨho asɨpiyatɨ nepemaitɨtandɨ pɨwɨha napaisaatɨ kaundɨmɨse.
16 Mas, se não ouvir, leve ainda com você uma ou duas pessoas, para que, pelo depoimento de duas ou três testemunhas, toda questão seja decidida.
17 Kaundisaihɨhandɨ kandɨ ko kuramɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawisatɨ gi maipɨhandɨ kahisono hɨtatɨ wɨndɨ namepemaitonaahɨ namapɨ maipɨhandɨ kahisɨhoai numwaasi isɨhiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiya detɨ sɨhoaasangisawɨ ahoyanɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ ndɨhetɨ noaipapɨse. Noaipapɨ kiya nahatiya atɨsiwɨ nepɨ tipɨtapaapɨ mmowɨ tɨtɨhepɨsamaitaatɨwɨ sɨhoaasamɨ pɨwɨha ausaapɨ kaundɨmɨse. Saimɨ isɨhiya nahatiyaisɨ kaundisaihɨ maipɨhandɨ kahisɨhoai maarɨho asɨpaimbɨ nepemaite undisaihɨ namepemaitatɨ gisatunɨ kiyaisatunɨ wɨndɨ tɨmaamaamaitonaahɨ namapɨ kɨnyunɨ isɨhiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaunɨ kopɨ satɨwɨ gwɨnyaapɨse. “Kɨmo utaamo nyamɨhomaahe. Owetise. Koai wapɨhapɨho Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ mmonatɨ utaaho apɨpaahɨ maipɨhoe,” tɨwɨ koaisɨnɨhɨ samɨ dawaataatemapɨse.
17 E, se ele se recusar a ouvir essas pessoas, exponha o assunto à igreja; e, se ele se recusar a ouvir também a igreja, considere-o como gentio e publicano.
18 “Iyataatɨ nɨnɨ pɨwɨha kɨma sangi kasatataatonɨ baiwɨ atiwɨse. Maapɨ yapɨpataapɨhɨ kahapaamapɨpa wapaamɨ daihɨra maasomwaaŋɨ sahɨ nepɨ nisapupwɨ napuwawaawaahɨ amɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhoaisangi netɨ satɨ katɨ kaitaise. Aiwɨ kahapaamapɨpa wapaamɨ daihɨra maasomwaaŋɨ dauta nutane tɨwɨ sahɨ nepɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ daupwɨ nuwawaawaahɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhoaisangi netɨ satɨ katɨ kaitaise.
18 — Em verdade lhes digo que tudo o que ligarem na terra terá sido ligado nos céus, e tudo o que desligarem na terra terá sido desligado nos céus.
19 “Amɨ jɨhaatɨ kasatataatonɨ sahɨ atiwɨse. Samɨ utaahurɨ wurɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ wapa nepɨ amɨ kaitaatɨmɨhapaapɨ gwɨnyapenamaamɨ maarɨho naasohɨtanɨhɨ tɨmaamaitɨmɨ gaapundamaamaahɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kurisɨ kapa nunyatɨ kawitaise.
19 Em verdade também lhes digo que, se dois de vocês, sobre a terra, concordarem a respeito de qualquer coisa que vierem a pedir, isso lhes será concedido por meu Pai, que está nos céus.
20 O amɨ sandɨ apaapɨmaato amɨ utaahurɨ nehɨ yahurisangi amɨ murɨmoaisangi ahoyanɨwɨ nisapɨ gɨnunyaapɨ nisɨ ambɨpatɨ ambɨhɨtohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ kiyaisatɨ maasɨ nɨnɨ bindataayo,” nyatatɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou no meio deles.
21 Aihɨ Pitaaho dotɨ Jisaasihoai saunda nunjenataise, “Awaisɨhoŋe utaaho wo nisatiyatɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaaho nɨngi maipɨhaiwa napitiyahaiwaara kanisonɨhɨ amɨ nɨnɨ komɨ maipɨhaiwa nemwaitande? 7 kiyatɨ ikwɨrɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨhɨramɨ yatairaaho?” undataase.
21 Então Pedro, aproximando-se, perguntou a Jesus: — Senhor, até quantas vezes meu irmão pecará contra mim, que eu lhe perdoe? Até sete vezes?
22 Undatɨ nunjesɨhɨ Jisaasiho komɨha Pitaahoai saundataase, “Owetise. Nehɨ 7 kiyatɨ ikwɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨhɨramɨ yatairaahɨmaahe. Nasisoaarɨ gɨmunyaatahaiwaara kɨnyɨ komɨ maipɨhaiwa nepumwape.
22 Jesus respondeu:
23 “Iyataatɨ pɨwɨha sa katohɨhaapɨ nesɨpatɨ mambɨhaiwaapɨ namɨhanɨtɨ katɨtandiyo. Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ siyahande. Utaaho wo awaisɨho isɨhiyai iwinja bimisɨho isɨhiya awaisawɨhiya usa komɨ otɨtɨhɨ otɨpɨpatɨ kawisohiyɨhiya nawɨho otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨ nehohɨhopɨ nunjendandɨ kiyaisɨ gaata numwaataise.
23 — Por isso, o Reino dos Céus é semelhante a um rei que resolveu ajustar contas com os seus servos.
24 Nunjendandɨ wanɨ konɨhɨ taatɨ sandɨ siyataatɨ utaaho wo nawɨho ikihɨ apɨpaahɨ taahɨwaiwa ambɨpatɨ gɨmunyaata awɨmɨtɨwɨhaiwa nusesɨhoai gaata numwaataise.
24 E, passando a fazê-lo, trouxeram-lhe um que lhe devia dez mil talentos.
25 Gaata numwaatɨ nunjesɨhɨ nawɨho ikihɨ nusesɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ wɨndɨ nesi nasa namunyataise. Saihɨ komɨ awaisɨho namatɨ utaaso soai komɨ apwaataatɨ manyinyaisatɨ ahoyatɨ utaaho awaisɨho womɨ otɨpɨpatɨ nawɨho owehandɨ kaitaatɨwɨ kusasi koaisɨ nunyatɨ nawɨho naitaano ndaase. Satatɨ kusasamɨ ikɨpɨpa kahapaamapɨpa netɨ usaisɨ nunyatɨ nawɨho naitaano ndaase. Nisɨ nawɨho jahɨra naitandɨ sandɨ kaitaano ndaase.
25 Não tendo ele, porém, com que pagar, o senhor desse servo ordenou que fossem vendidos ele, a mulher, os filhos e tudo o que possuía e que, assim, a dívida fosse paga.
26 Satatɨ katihɨ utaaso utaaho awaisɨhomɨ nawɨho ikihɨ ambɨpatɨ owehaiwa netɨ nainjɨho atisataise. Atisataatɨ komɨ awaisɨhomɨ utatototɨ tɨmahiya atotɨpɨwesatɨ gousetɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ nisapɨ aposindɨhandɨ yatɨhitɨpɨ kinyɨ maarɨho asɨpɨnimbɨ nehɨ ninjase. Nehɨ ninjasamɨhɨ kinyɨ nawɨho netɨ nangɨnɨhohɨho otɨpɨpatɨ kaindɨ nehɨnyamɨ nundɨ owemaitaano,’ undatɨ gousetaise.
26 Então o servo, caindo aos pés dele, implorava: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo ao senhor.”
27 Saunda gousesɨhɨ komɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisa nehɨ iwinjatɨ nawɨho ikihɨ taahɨwaiwa netɨ nɨwinjɨhopɨ saundatɨ, ‘gaasɨ kɨnyɨ namaanɨmɨtaapɨ nanɨpimatɨtɨ namaitaano,’ undataase.
27 E o senhor daquele servo, compadecendo-se, mandou-o embora e perdoou-lhe a dívida.
28 “Saundatɨ maarɨho asɨpɨwisataatɨ nehɨ iwinjasɨhɨ notaise. Notɨ komɨ sasaaho otɨpɨpatɨho woai iwinjataise. Iyataatɨ utaaso winjaso komɨ nawɨho sisɨwaahaipɨhandɨ naasaindɨhɨ, ‘sɨhɨ japɨhɨ nahɨmɨtaano,’ undatɨ netɨ nɨwɨnahore. Aihɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisa nehɨ iwinjasɨhɨ naisoho komɨ sasaaho nawɨho maipɨhonjɨ netɨ niwinjɨhoai siyatɨ iwinjaataatɨ komɨ nahutarɨhɨrɨ netɨ nahusapanatɨ saundataase. ‘Nawɨho nanɨhingɨpɨpa jahɨra ketɨ naninye,’ undataase.
28 — Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos que lhe devia cem denários. Agarrando-o, começou a sufocá-lo, dizendo: “Pague-me o que você me deve.”
29 “Saundihɨ komɨ sasaaho otɨpɨpatɨho namatɨ maarɨho asɨpɨnitotatɨ kaundisɨhomɨ asɨmwatɨtɨhɨ tɨmahiya saundatɨ gousetaise. ‘Ese kohɨ uta gaahonye kɨnyɨ aposindɨhandɨ yatɨhitɨpɨ maarɨho asɨpɨnime. Saimbɨ nehɨ ninjasamɨhɨ kinyɨ nawɨho nangɨnɨhohɨho jahɨra nehɨmɨtaano?’ undatɨ komɨ sasaahoai gousetaise.
29 Então o seu conservo, caindo aos pés dele, pedia: “Tenha paciência comigo, e pagarei tudo a você.”
30 Gousesɨhandɨ kandɨ jatɨtandɨ poundihɨ sasaahoai maarɨho asɨpɨmaawisatɨ daahɨ komɨ pɨwɨha nematɨ napwɨtohɨtɨhandaatɨhɨ napuwataise. Siyatɨ netɨ napusɨhɨ napwɨtatɨ otɨpɨpatɨ kaimɨ notɨ nawɨho netɨ nɨwinjɨho netɨ tiwatɨ owetanɨhura noaipasi nutando.
30 Ele, porém, não quis. Pelo contrário, foi e o lançou na prisão, até que saldasse a dívida.
31 “Aihɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisatɨ nehɨ iwinjasɨho sandɨ topɨtaata sasaahoai maipɨhandɨ kawihɨ sasaahoya usa otɨpɨpatɨhiya winjawaayopo. Iwinjawaawɨ sandɨ sawindindapɨ kiyaisɨ apɨpaahɨ apousatɨ maarɨho tundaise. Siyatɨ maarɨho tundihɨ naiwɨ kiyaamɨ awaisɨhoai nahataapa noaipasɨhɨ mmohohɨpɨpaapɨ ausaapɨ kaundawaatopo.
31 — Vendo os seus companheiros o que havia acontecido, ficaram muito tristes e foram relatar ao seu senhor tudo o que havia acontecido.
32 Sandapɨ kaundauhɨ atisatosatɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨho maarɨho asɨpɨwisatɨ nehɨ iwinjasɨhoai gaata numwaatɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ utaahoŋɨ otɨpɨpatɨhoŋɨ apɨpaahɨ maipɨhoŋe. Amɨ kɨnyɨ nehɨ ngɨpwɨnehinɨhiyataatɨ nawɨho aungwohandɨ nepɨ nanɨnɨpɨ jahɨra namaanɨmingɨhopɨ nanɨpimatɨtɨ nangɨmɨhaahonɨhoŋe.
32 Então o senhor, chamando aquele servo, lhe disse: “Servo malvado, eu lhe perdoei aquela dívida toda porque você me implorou.
33 Saindɨ gi maarɨho asɨpɨhindɨ nehɨ nangɨmɨhaahonɨhoŋɨsɨ kɨnyɨ sɨrɨ kɨretɨ kaimbɨ kinyɨ kɨsaahɨmoai maarɨho asɨpɨwimbɨ namumwɨhaapo?’ undataase.
33 Será que você também não devia ter compaixão do seu conservo, assim como eu tive compaixão de você?”
34 Saundatɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhopɨ apowihɨ isɨhiya koaisɨ ambɨpatɨ maarɨho yausahaiwa numwɨtaatɨwɨ napwɨtohɨpɨpɨhapɨ natausaasataise. Sapɨhɨ napupwɨ ambɨpatɨ yausahaiwa numwisaihɨ netɨ kaimɨ nunjatɨ awaisɨhomɨ nawɨho netɨ nɨwinjɨho netɨ tiwa owemataahuraatɨtande,” tatɨ Jisaasiho namɨhanatɨ kandaase.
34 E, indignando-se, o senhor entregou aquele servo aos carrascos, até que lhe pagasse toda a dívida.
35 Satatɨ namɨhana kata owemataatɨ kandapɨ nesɨpatɨ sanyatataase. “Amɨ sahɨ isɨhiya maipɨhaiwa sangi kasisohɨwaiwa samɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ nepumwaamawaawaahɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho sangisɨ utaaho awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhoai kawindɨhandamatiyatɨ kɨretɨ kasitaise,” tatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
35 Assim também o meu Pai, que está no céu, fará com vocês, se do íntimo não perdoarem cada um a seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.