Mateus 18

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Aihɨ sura kuraanɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona newaatɨ kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanɨnɨ usaanɨnɨ nasaatɨ Jisaasihoai saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Autaahaatɨho isɨhiyaanangi nyainja bimindɨmandaatɨhɨ dɨndiyaanɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨtondɨho?” undaatɨ nunjenɨhaayo.
1 Naquela hora chegaram-se a Jesus os discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino dos céus?
2 Saundaatɨ nunjehonɨhɨ Jisaasiho metɨwonji gaata numwaatɨ nyamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ netɨ ahɨwihɨ bitondaise.
2 Jesus, chamando uma criança, colocou-a no meio deles,
3 Aihɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Nɨnɨ sangi kɨmandɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataatonɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ sawanaatapaahɨhɨ genanɨwɨ gwɨnyaahohɨwaiwa wɨndɨ namemapɨ manyinyaamataiwɨ ipatisanɨwɨ gwɨnyaapɨ kamaayawaawaahɨ Autaahaatɨho wɨndɨ sangisɨ jainjaatɨ bɨmimɨtaise.
3 e disse: Em verdade vos digo que se não vos converterdes e não vos fizerdes como crianças, de modo algum entrareis no reino dos céus.
4 Iyataatɨ isɨhiya usa kɨmonjɨ metɨmonjamataiwɨ yatɨhɨ ipatisanɨwɨ gwɨnyaapɨ kiyohiyɨhiya siya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandaatɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨtaapo.
4 Portanto, quem se tornar humilde como esta criança, esse é o maior no reino dos céus.
5 “Iyataatɨ isɨhiya usa nɨngisɨ maarɨho naninyawaawɨ kɨmonjɨ metɨmonjamataiwɨ yatɨhɨ ipatisanɨwɨ nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiya usai numwaapɨ iwɨtatamanawaawaahɨ nɨngi nanɨmaawaayopo,” nyatataase.
5 E qualquer que receber em meu nome uma criança tal como esta, a mim me recebe.
6 Sanyatatosa Jisaasiho pɨwɨha wa satatɨ kanyatataase. “Isɨhiya nisapɨ manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ gɨnunyaahohiyɨhiyai isɨhiya usai daihɨra asɨra maipɨhaiwaatɨhɨ kaiwa kaitaatɨwɨhɨra numwaasi nowaawɨ siyohiyɨhiya Autaahaatɨho kiyai sisɨhaapɨhɨ netɨ tɨhoaitandɨhandɨ naitaawɨ kiyaisɨ jɨhɨ nawɨha apɨpaahɨ aungwohandɨ nahwɨtarɨhɨraapɨhɨ wɨrapusosawɨ nahusaapanɨwɨ osetetɨ bomaitaatɨwɨ ngaatɨtaise.
6 Mas qualquer que fizer tropeçar um destes pequeninos que crêem em mim, melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e se submergisse na profundeza do mar.
7 “Ese isɨhiya yapɨpatambɨhiya kahapaamapɨpa maipɨhaiwa kiyohiyɨhiya apɨpaahɨ yaawɨhaiwa maipɨhaiwa naitaapo. Iyataatɨ isɨhiya mambɨhiya andɨtatɨ napamapɨ maipɨhaiwaatɨhɨ jinjahɨra isɨhiya usaisɨ numwaasi nuwɨ kaitaapo. Kiya saiwɨ kaisaihɨhandɨ kandɨ sahɨ kiyaamɨhɨretɨ winjapepihɨrɨwɨ isɨhiya usaisɨ maipɨhaiwaatɨhɨ numwaasi namuwɨse. O numwaasi nowaawaahɨ sahɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwa yaasɨhaiwa naitaapo.
7 Ai do mundo, por causa dos tropeços! pois é inevitável que venham; mas ai do homem por quem o tropeço vier!
8 Iyataatɨ kinyɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ wɨrɨ maipɨhaiwa kaitaapɨhɨra daihɨra gisɨ nangɨmaasi niyonaahɨ kɨrɨ otipapɨ yotɨme. Saimbɨ ikwauhatɨmurɨ wɨtɨmurɨ otipapɨ yotapaapɨ nehɨ wɨtɨmurisapaahɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ baimbɨ nga naitaapo. O saimbɨ otipapɨ yamotɨpɨ ikwauhɨrɨ nahatewa isɨpɨ maipɨhaiwa kiyapaapɨ apɨpaahɨ yaasɨhaiwa maipɨhaiwa nepɨ sisɨha kaanɨhɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nutaino.
8 Se, pois, a tua mão ou o teu pé te fizer tropeçar, corta-o, lança-o de ti; melhor te é entrar na vida aleijado, ou coxo, do que, tendo duas mãos ou dois pés, ser lançado no fogo eterno.
9 Iyataatɨ amɨ kinyɨ ndɨha wa daihɨra maipɨhaiwa kaitaapɨhɨra nangɨsamɨ niyonaahɨ ka namwaapɨ yotɨme. Saimbɨ ndɨha wa namwaapɨ yotapaapɨ nehɨ wa naasaisapaahɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ baimbɨ nga naitaapo. O saimbɨ ndɨha daihɨra maipɨhɨra nangɨmaasi naisɨha namwaapɨ yamotɨpɨ mairɨ isɨpɨ maipɨhaiwa kiyapaapɨ apɨpaahɨ yaasɨhaiwa maipɨhaiwa nepɨ sisɨha kaanɨhɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nutaino.
9 E, se teu olho te fizer tropeçar, arranca-o, e lança-o de ti; melhor te é entrar na vida com um só olho, do que tendo dois olhos, ser lançado no inferno de fogo.
10 “Isɨ isɨhiya manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ napaisaatɨ gɨnunyaahohiyɨhiyai sahɨ wɨndɨ tipɨ gwamwaapɨwɨse. Amɨ Nisɨ Apɨho komɨ yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨhiyai natausaasihɨ nuwɨ napɨwaiwɨ kiyaisɨ iwinjaawɨ bitotawaayopo. Winjaawɨ bitotawaawɨ kiyaisɨ wapa nusoaipasɨhapaapɨ Autaahaatɨhoai dɨndaahaiwɨ kaundawaayopo.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos; pois eu vos digo que os seus anjos nos céus sempre vêm a face de meu Pai, que está nos céus.
11 (Iyataatɨ amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ isɨhiya maipɨhaiwaatɨhɨ nihɨrɨnɨwɨ owetohiyɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ napɨtɨhonɨne).
11 {Porque o Filho do homem veio salvar o que se havia perdido.}
12 “Sahɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo? Utaaho wo komɨ maasapɨho sipɨsipɨhandɨ taahɨtɨhandɨ 100 kiyatɨ bitohonɨho kandamɨ naasaindɨhɨ nihɨrɨnatɨ owetanɨhɨ ko napitaitaise? Sipɨsipɨhandɨ owemetatɨ 99 kiyatɨ bitosɨtɨhandi namasi sisɨhoaasɨnɨ woyɨha nanatɨ bitohonɨhɨ naasaindɨhɨ owetindɨhandapɨ ko daitandɨ nutaise.
12 Que vos parece? Se alguém tiver cem ovelhas, e uma delas se extraviar, não deixará as noventa e nove nos montes para ir buscar a que se extraviou?
13 Daatɨ owetindɨhandi numwaataataahɨ kandɨ owetihɨ jahɨra daatɨ numwaasɨtɨndɨ sipɨsipɨhandapɨ owemetatɨ 99 kiyatɨ nga bitosɨtɨhandapɨ maaritindɨhandi nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ ko maaritɨtaise satɨtɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato.
13 E, se acontecer achá-la, em verdade vos digo que maior prazer tem por esta do que pelas noventa e nove que não se extraviaram.
14 Sɨrɨ kɨretɨ samɨ Japɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho isɨhiya manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ napaisaatɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaapɨ kiya apɨpaahɨ wɨndɨ nihɨrɨnɨwɨ owemetɨto tatɨ gwɨnyaataise.
14 Assim também não é da vontade de vosso Pai que está nos céus, que venha a perecer um só destes pequeninos.
15 “Iyataatɨ amɨ utaaho wo gɨsamɨ tɨmaamaitɨmɨ nisapɨ gɨnunyaasɨho gi wapa maipɨhandɨ kahisonaahɨ kɨnyɨ koenda numbwɨ maipɨndɨ kahindɨndɨ ausaapɨ nunje. Nehɨ sawahoaahɨhɨ bindamaamɨ sandɨ kaime. Saimbɨ komɨ maipɨhandɨ ausaapɨ kaundɨpɨ nunjisamɨhɨ amɨ ko atisatɨ maarɨho asɨpiyatɨ japɨhɨ nepemaitonaahɨ kɨnyɨ kinyɨ naisohoai japɨhɨ numwaapɨ maasɨ tɨmaamaitɨtaise.
15 Ora, se teu irmão pecar, vai, e repreende-o entre ti e ele só; se te ouvir, terás ganho teu irmão;
16 O amɨ ko kinyɨ pɨwɨha atɨhomaahisatɨ maarɨho asɨpiyatɨ komɨ maipɨhandɨ kahindɨhandɨ ausaatɨ namepemaitonaahɨ namapɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa netɨ katirɨhɨretɨ japepihɨrɨpɨ utaaho naasohɨsangi amɨ yahurɨsangi numwaasi koenda numwe. Saimbɨ numwaasi numbwɨ bindawaawɨ kuramɨ ndɨhetɨ gi maipɨhandɨ kahisɨhoaisamɨ pɨwɨha siyaha siyahaapɨto tɨmɨ jɨhaatɨ katisaihɨ numwaasi naingururɨ atimɨ gi maipɨhandɨ kahisɨhoai maarɨho asɨpiyatɨ nepemaitɨtandɨ pɨwɨha napaisaatɨ kaundɨmɨse.
16 mas se não te ouvir, leva ainda contigo um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas toda palavra seja confirmada.
17 Kaundisaihɨhandɨ kandɨ ko kuramɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawisatɨ gi maipɨhandɨ kahisono hɨtatɨ wɨndɨ namepemaitonaahɨ namapɨ maipɨhandɨ kahisɨhoai numwaasi isɨhiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiya detɨ sɨhoaasangisawɨ ahoyanɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ ndɨhetɨ noaipapɨse. Noaipapɨ kiya nahatiya atɨsiwɨ nepɨ tipɨtapaapɨ mmowɨ tɨtɨhepɨsamaitaatɨwɨ sɨhoaasamɨ pɨwɨha ausaapɨ kaundɨmɨse. Saimɨ isɨhiya nahatiyaisɨ kaundisaihɨ maipɨhandɨ kahisɨhoai maarɨho asɨpaimbɨ nepemaite undisaihɨ namepemaitatɨ gisatunɨ kiyaisatunɨ wɨndɨ tɨmaamaamaitonaahɨ namapɨ kɨnyunɨ isɨhiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaunɨ kopɨ satɨwɨ gwɨnyaapɨse. “Kɨmo utaamo nyamɨhomaahe. Owetise. Koai wapɨhapɨho Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ mmonatɨ utaaho apɨpaahɨ maipɨhoe,” tɨwɨ koaisɨnɨhɨ samɨ dawaataatemapɨse.
17 Se recusar ouvi-los, dize-o à igreja; e, se também recusar ouvir a igreja, considera-o como gentio e publicano.
18 “Iyataatɨ nɨnɨ pɨwɨha kɨma sangi kasatataatonɨ baiwɨ atiwɨse. Maapɨ yapɨpataapɨhɨ kahapaamapɨpa wapaamɨ daihɨra maasomwaaŋɨ sahɨ nepɨ nisapupwɨ napuwawaawaahɨ amɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhoaisangi netɨ satɨ katɨ kaitaise. Aiwɨ kahapaamapɨpa wapaamɨ daihɨra maasomwaaŋɨ dauta nutane tɨwɨ sahɨ nepɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ daupwɨ nuwawaawaahɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhoaisangi netɨ satɨ katɨ kaitaise.
18 Em verdade vos digo: Tudo quanto ligardes na terra será ligado no céu; e tudo quanto desligardes na terra será desligado no céu.
19 “Amɨ jɨhaatɨ kasatataatonɨ sahɨ atiwɨse. Samɨ utaahurɨ wurɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ wapa nepɨ amɨ kaitaatɨmɨhapaapɨ gwɨnyapenamaamɨ maarɨho naasohɨtanɨhɨ tɨmaamaitɨmɨ gaapundamaamaahɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kurisɨ kapa nunyatɨ kawitaise.
19 Ainda vos digo mais: Se dois de vós na terra concordarem acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai, que está nos céus.
20 O amɨ sandɨ apaapɨmaato amɨ utaahurɨ nehɨ yahurisangi amɨ murɨmoaisangi ahoyanɨwɨ nisapɨ gɨnunyaapɨ nisɨ ambɨpatɨ ambɨhɨtohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ kiyaisatɨ maasɨ nɨnɨ bindataayo,” nyatatɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
20 Pois onde se acham dois ou três reunidos em meu nome, aí estou eu no meio deles.
21 Aihɨ Pitaaho dotɨ Jisaasihoai saunda nunjenataise, “Awaisɨhoŋe utaaho wo nisatiyatɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaaho nɨngi maipɨhaiwa napitiyahaiwaara kanisonɨhɨ amɨ nɨnɨ komɨ maipɨhaiwa nemwaitande? 7 kiyatɨ ikwɨrɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨhɨramɨ yatairaaho?” undataase.
21 Então Pedro, aproximando-se dele, lhe perguntou: Senhor, até quantas vezes pecará meu irmão contra mim, e eu hei de perdoar? Até sete?
22 Undatɨ nunjesɨhɨ Jisaasiho komɨha Pitaahoai saundataase, “Owetise. Nehɨ 7 kiyatɨ ikwɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨhɨramɨ yatairaahɨmaahe. Nasisoaarɨ gɨmunyaatahaiwaara kɨnyɨ komɨ maipɨhaiwa nepumwape.
22 Respondeu-lhe Jesus: Não te digo que até sete; mas até setenta vezes sete.
23 “Iyataatɨ pɨwɨha sa katohɨhaapɨ nesɨpatɨ mambɨhaiwaapɨ namɨhanɨtɨ katɨtandiyo. Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ siyahande. Utaaho wo awaisɨho isɨhiyai iwinja bimisɨho isɨhiya awaisawɨhiya usa komɨ otɨtɨhɨ otɨpɨpatɨ kawisohiyɨhiya nawɨho otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨ nehohɨhopɨ nunjendandɨ kiyaisɨ gaata numwaataise.
23 Por isso o reino dos céus é comparado a um rei que quis tomar contas a seus servos;
24 Nunjendandɨ wanɨ konɨhɨ taatɨ sandɨ siyataatɨ utaaho wo nawɨho ikihɨ apɨpaahɨ taahɨwaiwa ambɨpatɨ gɨmunyaata awɨmɨtɨwɨhaiwa nusesɨhoai gaata numwaataise.
24 e, tendo começado a tomá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos;
25 Gaata numwaatɨ nunjesɨhɨ nawɨho ikihɨ nusesɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ wɨndɨ nesi nasa namunyataise. Saihɨ komɨ awaisɨho namatɨ utaaso soai komɨ apwaataatɨ manyinyaisatɨ ahoyatɨ utaaho awaisɨho womɨ otɨpɨpatɨ nawɨho owehandɨ kaitaatɨwɨ kusasi koaisɨ nunyatɨ nawɨho naitaano ndaase. Satatɨ kusasamɨ ikɨpɨpa kahapaamapɨpa netɨ usaisɨ nunyatɨ nawɨho naitaano ndaase. Nisɨ nawɨho jahɨra naitandɨ sandɨ kaitaano ndaase.
25 mas não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos, ele, sua mulher, seus filhos, e tudo o que tinha, e que se pagasse a dívida.
26 Satatɨ katihɨ utaaso utaaho awaisɨhomɨ nawɨho ikihɨ ambɨpatɨ owehaiwa netɨ nainjɨho atisataise. Atisataatɨ komɨ awaisɨhomɨ utatototɨ tɨmahiya atotɨpɨwesatɨ gousetɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ nisapɨ aposindɨhandɨ yatɨhitɨpɨ kinyɨ maarɨho asɨpɨnimbɨ nehɨ ninjase. Nehɨ ninjasamɨhɨ kinyɨ nawɨho netɨ nangɨnɨhohɨho otɨpɨpatɨ kaindɨ nehɨnyamɨ nundɨ owemaitaano,’ undatɨ gousetaise.
26 Então aquele servo, prostrando-se, o reverenciava, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, que tudo te pagarei.
27 Saunda gousesɨhɨ komɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisa nehɨ iwinjatɨ nawɨho ikihɨ taahɨwaiwa netɨ nɨwinjɨhopɨ saundatɨ, ‘gaasɨ kɨnyɨ namaanɨmɨtaapɨ nanɨpimatɨtɨ namaitaano,’ undataase.
27 O senhor daquele servo, pois, movido de compaixão, soltou-o, e perdoou-lhe a dívida.
28 “Saundatɨ maarɨho asɨpɨwisataatɨ nehɨ iwinjasɨhɨ notaise. Notɨ komɨ sasaaho otɨpɨpatɨho woai iwinjataise. Iyataatɨ utaaso winjaso komɨ nawɨho sisɨwaahaipɨhandɨ naasaindɨhɨ, ‘sɨhɨ japɨhɨ nahɨmɨtaano,’ undatɨ netɨ nɨwɨnahore. Aihɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisa nehɨ iwinjasɨhɨ naisoho komɨ sasaaho nawɨho maipɨhonjɨ netɨ niwinjɨhoai siyatɨ iwinjaataatɨ komɨ nahutarɨhɨrɨ netɨ nahusapanatɨ saundataase. ‘Nawɨho nanɨhingɨpɨpa jahɨra ketɨ naninye,’ undataase.
28 Saindo, porém, aquele servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, segurando-o, o sufocava, dizendo: Paga o que me deves.
29 “Saundihɨ komɨ sasaaho otɨpɨpatɨho namatɨ maarɨho asɨpɨnitotatɨ kaundisɨhomɨ asɨmwatɨtɨhɨ tɨmahiya saundatɨ gousetaise. ‘Ese kohɨ uta gaahonye kɨnyɨ aposindɨhandɨ yatɨhitɨpɨ maarɨho asɨpɨnime. Saimbɨ nehɨ ninjasamɨhɨ kinyɨ nawɨho nangɨnɨhohɨho jahɨra nehɨmɨtaano?’ undatɨ komɨ sasaahoai gousetaise.
29 Então o seu companheiro, caindo-lhe aos pés, rogava-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, que te pagarei.
30 Gousesɨhandɨ kandɨ jatɨtandɨ poundihɨ sasaahoai maarɨho asɨpɨmaawisatɨ daahɨ komɨ pɨwɨha nematɨ napwɨtohɨtɨhandaatɨhɨ napuwataise. Siyatɨ netɨ napusɨhɨ napwɨtatɨ otɨpɨpatɨ kaimɨ notɨ nawɨho netɨ nɨwinjɨho netɨ tiwatɨ owetanɨhura noaipasi nutando.
30 Ele, porém, não quis; antes foi encerrá-lo na prisão, até que pagasse a dívida.
31 “Aihɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisatɨ nehɨ iwinjasɨho sandɨ topɨtaata sasaahoai maipɨhandɨ kawihɨ sasaahoya usa otɨpɨpatɨhiya winjawaayopo. Iwinjawaawɨ sandɨ sawindindapɨ kiyaisɨ apɨpaahɨ apousatɨ maarɨho tundaise. Siyatɨ maarɨho tundihɨ naiwɨ kiyaamɨ awaisɨhoai nahataapa noaipasɨhɨ mmohohɨpɨpaapɨ ausaapɨ kaundawaatopo.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que acontecera, contristaram-se grandemente, e foram revelar tudo isso ao seu senhor.
32 Sandapɨ kaundauhɨ atisatosatɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨho maarɨho asɨpɨwisatɨ nehɨ iwinjasɨhoai gaata numwaatɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ utaahoŋɨ otɨpɨpatɨhoŋɨ apɨpaahɨ maipɨhoŋe. Amɨ kɨnyɨ nehɨ ngɨpwɨnehinɨhiyataatɨ nawɨho aungwohandɨ nepɨ nanɨnɨpɨ jahɨra namaanɨmingɨhopɨ nanɨpimatɨtɨ nangɨmɨhaahonɨhoŋe.
32 Então o seu senhor, chamando-o á sua presença, disse-lhe: Servo malvado, perdoei-te toda aquela dívida, porque me suplicaste;
33 Saindɨ gi maarɨho asɨpɨhindɨ nehɨ nangɨmɨhaahonɨhoŋɨsɨ kɨnyɨ sɨrɨ kɨretɨ kaimbɨ kinyɨ kɨsaahɨmoai maarɨho asɨpɨwimbɨ namumwɨhaapo?’ undataase.
33 não devias tu também ter compaixão do teu companheiro, assim como eu tive compaixão de ti?
34 Saundatɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhopɨ apowihɨ isɨhiya koaisɨ ambɨpatɨ maarɨho yausahaiwa numwɨtaatɨwɨ napwɨtohɨpɨpɨhapɨ natausaasataise. Sapɨhɨ napupwɨ ambɨpatɨ yausahaiwa numwisaihɨ netɨ kaimɨ nunjatɨ awaisɨhomɨ nawɨho netɨ nɨwinjɨho netɨ tiwa owemataahuraatɨtande,” tatɨ Jisaasiho namɨhanatɨ kandaase.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos verdugos, até que pagasse tudo o que lhe devia.
35 Satatɨ namɨhana kata owemataatɨ kandapɨ nesɨpatɨ sanyatataase. “Amɨ sahɨ isɨhiya maipɨhaiwa sangi kasisohɨwaiwa samɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ nepumwaamawaawaahɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho sangisɨ utaaho awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhoai kawindɨhandamatiyatɨ kɨretɨ kasitaise,” tatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
35 Assim vos fará meu Pai celestial, se de coração não perdoardes, cada um a seu irmão.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.