Mateus 18
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ
1 Aihɨ sura kuraanɨhɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨ mmona newaatɨ kiyaatɨ nuwipinjohiyɨhiyaanɨnɨ usaanɨnɨ nasaatɨ Jisaasihoai saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Autaahaatɨho isɨhiyaanangi nyainja bimindɨmandaatɨhɨ dɨndiyaanɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨtondɨho?” undaatɨ nunjenɨhaayo.
1 Naquela mesma hora chegaram-se a Jesus os seus discípulos e perguntaram: Quem é o maior no reino do céu?
2 Saundaatɨ nunjehonɨhɨ Jisaasiho metɨwonji gaata numwaatɨ nyamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ netɨ ahɨwihɨ bitondaise.
2 E Jesus, chamando uma criancinha, colocou-a no meio deles,
3 Aihɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Nɨnɨ sangi kɨmandɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataatonɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ sawanaatapaahɨhɨ genanɨwɨ gwɨnyaahohɨwaiwa wɨndɨ namemapɨ manyinyaamataiwɨ ipatisanɨwɨ gwɨnyaapɨ kamaayawaawaahɨ Autaahaatɨho wɨndɨ sangisɨ jainjaatɨ bɨmimɨtaise.
3 e disse: Na verdade eu vos digo que, se não vos converterdes e não vos tornardes como criancinhas, de modo algum entrareis no reino do céu.
4 Iyataatɨ isɨhiya usa kɨmonjɨ metɨmonjamataiwɨ yatɨhɨ ipatisanɨwɨ gwɨnyaapɨ kiyohiyɨhiya siya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinja bimindɨhandaatɨhɨ awaisawɨhiyaimatɨtaapo.
4 Portanto, todo aquele que se humilhar como esta criancinha, esse é o maior no reino do céu.
5 “Iyataatɨ isɨhiya usa nɨngisɨ maarɨho naninyawaawɨ kɨmonjɨ metɨmonjamataiwɨ yatɨhɨ ipatisanɨwɨ nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiya usai numwaapɨ iwɨtatamanawaawaahɨ nɨngi nanɨmaawaayopo,” nyatataase.
5 E quem receber em meu nome uma criancinha, tal como esta, recebe a mim.
6 Sanyatatosa Jisaasiho pɨwɨha wa satatɨ kanyatataase. “Isɨhiya nisapɨ manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ gɨnunyaahohiyɨhiyai isɨhiya usai daihɨra asɨra maipɨhaiwaatɨhɨ kaiwa kaitaatɨwɨhɨra numwaasi nowaawɨ siyohiyɨhiya Autaahaatɨho kiyai sisɨhaapɨhɨ netɨ tɨhoaitandɨhandɨ naitaawɨ kiyaisɨ jɨhɨ nawɨha apɨpaahɨ aungwohandɨ nahwɨtarɨhɨraapɨhɨ wɨrapusosawɨ nahusaapanɨwɨ osetetɨ bomaitaatɨwɨ ngaatɨtaise.
6 Mas, quem ofender um destes pequeninos que creem em mim, seria melhor para ele que pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que se afogasse no fundo do mar.
7 “Ese isɨhiya yapɨpatambɨhiya kahapaamapɨpa maipɨhaiwa kiyohiyɨhiya apɨpaahɨ yaawɨhaiwa maipɨhaiwa naitaapo. Iyataatɨ isɨhiya mambɨhiya andɨtatɨ napamapɨ maipɨhaiwaatɨhɨ jinjahɨra isɨhiya usaisɨ numwaasi nuwɨ kaitaapo. Kiya saiwɨ kaisaihɨhandɨ kandɨ sahɨ kiyaamɨhɨretɨ winjapepihɨrɨwɨ isɨhiya usaisɨ maipɨhaiwaatɨhɨ numwaasi namuwɨse. O numwaasi nowaawaahɨ sahɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwa yaasɨhaiwa naitaapo.
7 Ai do mundo, por causa das ofensas! Pois é necessário que venham ofensas; mas ai do homem por quem vem a ofensa!
8 Iyataatɨ kinyɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ wɨrɨ maipɨhaiwa kaitaapɨhɨra daihɨra gisɨ nangɨmaasi niyonaahɨ kɨrɨ otipapɨ yotɨme. Saimbɨ ikwauhatɨmurɨ wɨtɨmurɨ otipapɨ yotapaapɨ nehɨ wɨtɨmurisapaahɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ baimbɨ nga naitaapo. O saimbɨ otipapɨ yamotɨpɨ ikwauhɨrɨ nahatewa isɨpɨ maipɨhaiwa kiyapaapɨ apɨpaahɨ yaasɨhaiwa maipɨhaiwa nepɨ sisɨha kaanɨhɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nutaino.
8 Portanto, se a tua mão ou o teu pé te ofender, corta-o, e lança-o para longe de ti; é melhor para ti entrar na vida coxo ou aleijado, do que, tendo duas mãos ou dois pés, seres lançado no fogo eterno.
9 Iyataatɨ amɨ kinyɨ ndɨha wa daihɨra maipɨhaiwa kaitaapɨhɨra nangɨsamɨ niyonaahɨ ka namwaapɨ yotɨme. Saimbɨ ndɨha wa namwaapɨ yotapaapɨ nehɨ wa naasaisapaahɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨhandɨ baimbɨ nga naitaapo. O saimbɨ ndɨha daihɨra maipɨhɨra nangɨmaasi naisɨha namwaapɨ yamotɨpɨ mairɨ isɨpɨ maipɨhaiwa kiyapaapɨ apɨpaahɨ yaasɨhaiwa maipɨhaiwa nepɨ sisɨha kaanɨhɨ tɨhatoaatisɨhaapɨhɨ nutaino.
9 E, se o teu olho te ofender, arranca-o, e lança-o para longe de ti; é melhor para ti entrar na vida com um olho só, do que, tendo dois olhos, seres lançado no fogo do inferno.
10 “Isɨ isɨhiya manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ napaisaatɨ gɨnunyaahohiyɨhiyai sahɨ wɨndɨ tipɨ gwamwaapɨwɨse. Amɨ Nisɨ Apɨho komɨ yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨhiyai natausaasihɨ nuwɨ napɨwaiwɨ kiyaisɨ iwinjaawɨ bitotawaayopo. Winjaawɨ bitotawaawɨ kiyaisɨ wapa nusoaipasɨhapaapɨ Autaahaatɨhoai dɨndaahaiwɨ kaundawaayopo.
10 Vede, não desprezeis a nenhum destes pequeninos, porque eu vos digo que os seus anjos no céu sempre veem a face de meu Pai que está no céu.
11 (Iyataatɨ amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ isɨhiya maipɨhaiwaatɨhɨ nihɨrɨnɨwɨ owetohiyɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ napɨtɨhonɨne).
11 Portanto o Filho do homem veio salvar o que estava perdido.
12 “Sahɨ napitaiwɨ gwɨnyaawaayopo? Utaaho wo komɨ maasapɨho sipɨsipɨhandɨ taahɨtɨhandɨ 100 kiyatɨ bitohonɨho kandamɨ naasaindɨhɨ nihɨrɨnatɨ owetanɨhɨ ko napitaitaise? Sipɨsipɨhandɨ owemetatɨ 99 kiyatɨ bitosɨtɨhandi namasi sisɨhoaasɨnɨ woyɨha nanatɨ bitohonɨhɨ naasaindɨhɨ owetindɨhandapɨ ko daitandɨ nutaise.
12 O que vos parece? Se algum homem tiver cem ovelhas, e uma delas se desgarrar, ele não irá pelos montes, deixando as noventa e nove, em busca da que se desgarrou?
13 Daatɨ owetindɨhandi numwaataataahɨ kandɨ owetihɨ jahɨra daatɨ numwaasɨtɨndɨ sipɨsipɨhandapɨ owemetatɨ 99 kiyatɨ nga bitosɨtɨhandapɨ maaritindɨhandi nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ ko maaritɨtaise satɨtɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato.
13 E, se porventura a encontra, na verdade eu vos digo que ele se regozijará mais com aquela ovelha, do que pelas noventa e nove que não se desgarraram.
14 Sɨrɨ kɨretɨ samɨ Japɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho isɨhiya manyinyaamataiwɨ nanɨhaiwɨ napaisaatɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaapɨ kiya apɨpaahɨ wɨndɨ nihɨrɨnɨwɨ owemetɨto tatɨ gwɨnyaataise.
14 Assim também, não é a vontade de vosso Pai que está no céu, que se pereça um destes pequeninos.
15 “Iyataatɨ amɨ utaaho wo gɨsamɨ tɨmaamaitɨmɨ nisapɨ gɨnunyaasɨho gi wapa maipɨhandɨ kahisonaahɨ kɨnyɨ koenda numbwɨ maipɨndɨ kahindɨndɨ ausaapɨ nunje. Nehɨ sawahoaahɨhɨ bindamaamɨ sandɨ kaime. Saimbɨ komɨ maipɨhandɨ ausaapɨ kaundɨpɨ nunjisamɨhɨ amɨ ko atisatɨ maarɨho asɨpiyatɨ japɨhɨ nepemaitonaahɨ kɨnyɨ kinyɨ naisohoai japɨhɨ numwaapɨ maasɨ tɨmaamaitɨtaise.
15 Além disso, se teu irmão pecar contra ti, vai, e diz-lhe a sua culpa entre ti e ele somente; se ele te ouvir, ganhaste a teu irmão.
16 O amɨ ko kinyɨ pɨwɨha atɨhomaahisatɨ maarɨho asɨpiyatɨ komɨ maipɨhandɨ kahindɨhandɨ ausaatɨ namepemaitonaahɨ namapɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa netɨ katirɨhɨretɨ japepihɨrɨpɨ utaaho naasohɨsangi amɨ yahurɨsangi numwaasi koenda numwe. Saimbɨ numwaasi numbwɨ bindawaawɨ kuramɨ ndɨhetɨ gi maipɨhandɨ kahisɨhoaisamɨ pɨwɨha siyaha siyahaapɨto tɨmɨ jɨhaatɨ katisaihɨ numwaasi naingururɨ atimɨ gi maipɨhandɨ kahisɨhoai maarɨho asɨpiyatɨ nepemaitɨtandɨ pɨwɨha napaisaatɨ kaundɨmɨse.
16 Se, porém, ele não te ouvir, então leva contigo mais um ou dois, para que pela boca de duas ou três testemunhas cada palavra seja confirmada.
17 Kaundisaihɨhandɨ kandɨ ko kuramɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawisatɨ gi maipɨhandɨ kahisono hɨtatɨ wɨndɨ namepemaitonaahɨ namapɨ maipɨhandɨ kahisɨhoai numwaasi isɨhiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiya detɨ sɨhoaasangisawɨ ahoyanɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ ndɨhetɨ noaipapɨse. Noaipapɨ kiya nahatiya atɨsiwɨ nepɨ tipɨtapaapɨ mmowɨ tɨtɨhepɨsamaitaatɨwɨ sɨhoaasamɨ pɨwɨha ausaapɨ kaundɨmɨse. Saimɨ isɨhiya nahatiyaisɨ kaundisaihɨ maipɨhandɨ kahisɨhoai maarɨho asɨpaimbɨ nepemaite undisaihɨ namepemaitatɨ gisatunɨ kiyaisatunɨ wɨndɨ tɨmaamaamaitonaahɨ namapɨ kɨnyunɨ isɨhiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaunɨ kopɨ satɨwɨ gwɨnyaapɨse. “Kɨmo utaamo nyamɨhomaahe. Owetise. Koai wapɨhapɨho Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ mmonatɨ utaaho apɨpaahɨ maipɨhoe,” tɨwɨ koaisɨnɨhɨ samɨ dawaataatemapɨse.
17 E, se ele recusar ouvi-los, dize-o à igreja; mas se recusar ouvir a igreja, seja ele para ti como um homem gentio e um publicano.
18 “Iyataatɨ nɨnɨ pɨwɨha kɨma sangi kasatataatonɨ baiwɨ atiwɨse. Maapɨ yapɨpataapɨhɨ kahapaamapɨpa wapaamɨ daihɨra maasomwaaŋɨ sahɨ nepɨ nisapupwɨ napuwawaawaahɨ amɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhoaisangi netɨ satɨ katɨ kaitaise. Aiwɨ kahapaamapɨpa wapaamɨ daihɨra maasomwaaŋɨ dauta nutane tɨwɨ sahɨ nepɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ daupwɨ nuwawaawaahɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ Autaahaatɨhoaisangi netɨ satɨ katɨ kaitaise.
18 Na verdade eu vos digo: Tudo o que ligardes na terra será ligado no céu, e tudo o que desligardes na terra será desligado no céu.
19 “Amɨ jɨhaatɨ kasatataatonɨ sahɨ atiwɨse. Samɨ utaahurɨ wurɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ wapa nepɨ amɨ kaitaatɨmɨhapaapɨ gwɨnyapenamaamɨ maarɨho naasohɨtanɨhɨ tɨmaamaitɨmɨ gaapundamaamaahɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho kurisɨ kapa nunyatɨ kawitaise.
19 Ainda eu vos digo que, se dois de vós concordarem na terra acerca de qualquer coisa que pedirem, isso lhes será feito por meu Pai que está no céu.
20 O amɨ sandɨ apaapɨmaato amɨ utaahurɨ nehɨ yahurisangi amɨ murɨmoaisangi ahoyanɨwɨ nisapɨ gɨnunyaapɨ nisɨ ambɨpatɨ ambɨhɨtohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ kiyaisatɨ maasɨ nɨnɨ bindataayo,” nyatatɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
20 Porque, onde estiverem dois ou três reunidos em meu nome, ali estou eu no meio deles.
21 Aihɨ Pitaaho dotɨ Jisaasihoai saunda nunjenataise, “Awaisɨhoŋe utaaho wo nisatiyatɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaaho nɨngi maipɨhaiwa napitiyahaiwaara kanisonɨhɨ amɨ nɨnɨ komɨ maipɨhaiwa nemwaitande? 7 kiyatɨ ikwɨrɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨhɨramɨ yatairaaho?” undataase.
21 Então Pedro, aproximando-se dele, disse: Senhor, até quantas vezes o meu irmão pecará contra mim, e eu o perdoarei? Até sete vezes?
22 Undatɨ nunjesɨhɨ Jisaasiho komɨha Pitaahoai saundataase, “Owetise. Nehɨ 7 kiyatɨ ikwɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨhɨramɨ yatairaahɨmaahe. Nasisoaarɨ gɨmunyaatahaiwaara kɨnyɨ komɨ maipɨhaiwa nepumwape.
22 Jesus lhe disse: Eu não te digo que até sete vezes; mas até setenta vezes sete.
23 “Iyataatɨ pɨwɨha sa katohɨhaapɨ nesɨpatɨ mambɨhaiwaapɨ namɨhanɨtɨ katɨtandiyo. Autaahaatɨho nisɨhetapɨ isɨhiyai iwinja bimindɨhandɨ siyahande. Utaaho wo awaisɨho isɨhiyai iwinja bimisɨho isɨhiya awaisawɨhiya usa komɨ otɨtɨhɨ otɨpɨpatɨ kawisohiyɨhiya nawɨho otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨ nehohɨhopɨ nunjendandɨ kiyaisɨ gaata numwaataise.
23 Portanto, o reino do céu é semelhante a certo rei, que quis acertar contas com os seus servos.
24 Nunjendandɨ wanɨ konɨhɨ taatɨ sandɨ siyataatɨ utaaho wo nawɨho ikihɨ apɨpaahɨ taahɨwaiwa ambɨpatɨ gɨmunyaata awɨmɨtɨwɨhaiwa nusesɨhoai gaata numwaataise.
24 E, começando a acertá-las, foi-lhe apresentado um que lhe devia dez mil talentos.
25 Gaata numwaatɨ nunjesɨhɨ nawɨho ikihɨ nusesɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ wɨndɨ nesi nasa namunyataise. Saihɨ komɨ awaisɨho namatɨ utaaso soai komɨ apwaataatɨ manyinyaisatɨ ahoyatɨ utaaho awaisɨho womɨ otɨpɨpatɨ nawɨho owehandɨ kaitaatɨwɨ kusasi koaisɨ nunyatɨ nawɨho naitaano ndaase. Satatɨ kusasamɨ ikɨpɨpa kahapaamapɨpa netɨ usaisɨ nunyatɨ nawɨho naitaano ndaase. Nisɨ nawɨho jahɨra naitandɨ sandɨ kaitaano ndaase.
25 Porém, não tendo ele com que pagar, ordenou seu senhor que fossem vendidos ele, e sua esposa e seus filhos, e tudo que ele tinha, e que o pagamento fosse feito.
26 Satatɨ katihɨ utaaso utaaho awaisɨhomɨ nawɨho ikihɨ ambɨpatɨ owehaiwa netɨ nainjɨho atisataise. Atisataatɨ komɨ awaisɨhomɨ utatototɨ tɨmahiya atotɨpɨwesatɨ gousetɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ nisapɨ aposindɨhandɨ yatɨhitɨpɨ kinyɨ maarɨho asɨpɨnimbɨ nehɨ ninjase. Nehɨ ninjasamɨhɨ kinyɨ nawɨho netɨ nangɨnɨhohɨho otɨpɨpatɨ kaindɨ nehɨnyamɨ nundɨ owemaitaano,’ undatɨ gousetaise.
26 Então o servo se prostrou, e o adorou, dizendo: Senhor, tem paciência comigo, e eu tudo te pagarei.
27 Saunda gousesɨhɨ komɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisa nehɨ iwinjatɨ nawɨho ikihɨ taahɨwaiwa netɨ nɨwinjɨhopɨ saundatɨ, ‘gaasɨ kɨnyɨ namaanɨmɨtaapɨ nanɨpimatɨtɨ namaitaano,’ undataase.
27 Então, movido de compaixão, o senhor do servo soltou-o e perdoou-lhe a dívida.
28 “Saundatɨ maarɨho asɨpɨwisataatɨ nehɨ iwinjasɨhɨ notaise. Notɨ komɨ sasaaho otɨpɨpatɨho woai iwinjataise. Iyataatɨ utaaso winjaso komɨ nawɨho sisɨwaahaipɨhandɨ naasaindɨhɨ, ‘sɨhɨ japɨhɨ nahɨmɨtaano,’ undatɨ netɨ nɨwɨnahore. Aihɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisa nehɨ iwinjasɨhɨ naisoho komɨ sasaaho nawɨho maipɨhonjɨ netɨ niwinjɨhoai siyatɨ iwinjaataatɨ komɨ nahutarɨhɨrɨ netɨ nahusapanatɨ saundataase. ‘Nawɨho nanɨhingɨpɨpa jahɨra ketɨ naninye,’ undataase.
28 Saindo, porém, este servo, encontrou um dos seus conservos, que lhe devia cem denários; e, lançando mão dele, tomou-o pela garganta, dizendo: Paga-me o que tu me deves.
29 “Saundihɨ komɨ sasaaho otɨpɨpatɨho namatɨ maarɨho asɨpɨnitotatɨ kaundisɨhomɨ asɨmwatɨtɨhɨ tɨmahiya saundatɨ gousetaise. ‘Ese kohɨ uta gaahonye kɨnyɨ aposindɨhandɨ yatɨhitɨpɨ maarɨho asɨpɨnime. Saimbɨ nehɨ ninjasamɨhɨ kinyɨ nawɨho nangɨnɨhohɨho jahɨra nehɨmɨtaano?’ undatɨ komɨ sasaahoai gousetaise.
29 Então o seu conservo, caindo-lhe aos pés, pediu-lhe, dizendo: Tem paciência comigo, e eu te pagarei tudo.
30 Gousesɨhandɨ kandɨ jatɨtandɨ poundihɨ sasaahoai maarɨho asɨpɨmaawisatɨ daahɨ komɨ pɨwɨha nematɨ napwɨtohɨtɨhandaatɨhɨ napuwataise. Siyatɨ netɨ napusɨhɨ napwɨtatɨ otɨpɨpatɨ kaimɨ notɨ nawɨho netɨ nɨwinjɨho netɨ tiwatɨ owetanɨhura noaipasi nutando.
30 Ele, porém, não quis; antes, lançou-o na prisão, até que pagasse a dívida.
31 “Aihɨ awaisɨho maarɨho asɨpɨwisatɨ nehɨ iwinjasɨho sandɨ topɨtaata sasaahoai maipɨhandɨ kawihɨ sasaahoya usa otɨpɨpatɨhiya winjawaayopo. Iwinjawaawɨ sandɨ sawindindapɨ kiyaisɨ apɨpaahɨ apousatɨ maarɨho tundaise. Siyatɨ maarɨho tundihɨ naiwɨ kiyaamɨ awaisɨhoai nahataapa noaipasɨhɨ mmohohɨpɨpaapɨ ausaapɨ kaundawaatopo.
31 Vendo, pois, os seus conservos o que foi feito, entristeceram-se muito, e foram contar a seu senhor tudo o que foi feito.
32 Sandapɨ kaundauhɨ atisatosatɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨho maarɨho asɨpɨwisatɨ nehɨ iwinjasɨhoai gaata numwaatɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ utaahoŋɨ otɨpɨpatɨhoŋɨ apɨpaahɨ maipɨhoŋe. Amɨ kɨnyɨ nehɨ ngɨpwɨnehinɨhiyataatɨ nawɨho aungwohandɨ nepɨ nanɨnɨpɨ jahɨra namaanɨmingɨhopɨ nanɨpimatɨtɨ nangɨmɨhaahonɨhoŋe.
32 Seu senhor então, chamando-o, disse-lhe: Servo perverso, perdoei-te toda aquela dívida, porque tu me suplicaste.
33 Saindɨ gi maarɨho asɨpɨhindɨ nehɨ nangɨmɨhaahonɨhoŋɨsɨ kɨnyɨ sɨrɨ kɨretɨ kaimbɨ kinyɨ kɨsaahɨmoai maarɨho asɨpɨwimbɨ namumwɨhaapo?’ undataase.
33 Não devias tu, igualmente, ter compaixão do teu conservo, como eu também tive misericórdia de ti?
34 Saundatɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhopɨ apowihɨ isɨhiya koaisɨ ambɨpatɨ maarɨho yausahaiwa numwɨtaatɨwɨ napwɨtohɨpɨpɨhapɨ natausaasataise. Sapɨhɨ napupwɨ ambɨpatɨ yausahaiwa numwisaihɨ netɨ kaimɨ nunjatɨ awaisɨhomɨ nawɨho netɨ nɨwinjɨho netɨ tiwa owemataahuraatɨtande,” tatɨ Jisaasiho namɨhanatɨ kandaase.
34 E, indignado, o seu senhor o entregou aos atormentadores, até que ele pagasse tudo o que lhe devia.
35 Satatɨ namɨhana kata owemataatɨ kandapɨ nesɨpatɨ sanyatataase. “Amɨ sahɨ isɨhiya maipɨhaiwa sangi kasisohɨwaiwa samɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ nepumwaamawaawaahɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho sangisɨ utaaho awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhoai kawindɨhandamatiyatɨ kɨretɨ kasitaise,” tatɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
35 Assim também meu Pai celeste fará convosco, se de coração não perdoardes cada um as ofensas do seu irmão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.