Mateus 17

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Aihɨ asisɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wihɨnɨramɨ naasaahɨ 6 kiyatɨ sanotɨ namɨhaasɨhɨ Jisaasiho Pitaahoaisunɨ saaho saingɨho Jemɨsiyɨ Joniyai numwaasi sisɨho utaarɨhoaasɨnapɨ sawanaahɨhɨ niyawaayopo.
1 Seis dias depois, Jesus foi para um monte alto, levando consigo somente Pedro e os irmãos Tiago e João.
2 Naiwɨ sawingwaasɨhɨ bindawaawɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasamɨ ndɨhetɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ ketɨ netɨ wipendaise. Netɨ wipendaatɨ komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ ipɨhomatiya apɨpaahɨ nausaatatɨ saasanotatɨ amɨ komɨ apotɨhɨrɨ noaipatɨ kɨhoepɨtatɨ apɨpaahɨ amɨnaahɨ taanahɨtɨtatɨ urahurɨhɨrɨ nuramataise.
2 Ali, eles viram a aparência de Jesus mudar: o seu rosto ficou brilhante como o sol, e as suas roupas ficaram brancas como a luz.
3 Aihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ noaipapɨ Mosesiyɨ Eraijaaya Jisaasihoaisamɨ pɨwaatinjɨhɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ iwinjawaayopo.
3 E os três discípulos viram Moisés e Elias conversando com Jesus.
4 Sandɨ saimainjɨhɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhoŋe, nyahɨ gaanɨhɨ kɨmbɨhɨ bindɨhaayo. Gaanɨhɨ bindɨhaayonɨ kɨnyɨ gaasɨ kaime disamaahɨ nɨnɨ aŋaaŋɨ nausarɨhaiwa maurɨ maaŋɨ aŋɨmatɨtaano, waaŋɨ kinyapɨtanɨhɨ waaŋɨ Mosesihopɨtanɨhɨ amɨ waaŋɨ Eraijaahopo,” undataase.
4 Então Pedro disse a Jesus: — Como é bom estarmos aqui, Senhor! Se o senhor quiser, eu armarei três barracas neste lugar: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Pitaaho taatɨ satatɨ Jisaasihoai kaundihɨ tɨwipatɨ apɨpaahɨ saasanotatɨ nausaatahatɨ ketɨ nihɨtisa kiyaisɨ numwaasataise. Numwaasatɨ amɨ pɨwɨha wa tɨwipataatɨhapɨ satatɨ noaipataise. “Kɨmo nisɨ apohɨpataatɨhapɨ maasɨhɨho akohore. Nɨnɨ koaisɨ nisɨ maarɨho apɨpaahɨ awaindɨhandɨ nunyatɨ wɨwitɨhore. Isɨ sahɨ koaisɨ baiwɨ atɨwiwɨse,” ndaase.
5 Enquanto Pedro estava falando, uma nuvem brilhante os cobriu, e dela veio uma voz, que disse: — Este é o meu Filho querido, que me dá muita alegria. Escutem o que ele diz!
6 Aihɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ pɨwɨha sa atisawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨ kiyaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmapɨ yatɨhɨ tɨmahiyawaayopo.
6 Quando os discípulos ouviram a voz, ficaram com tanto medo, que se ajoelharam e encostaram o rosto no chão.
7 Siyauhɨ Jisaasiho nasatɨ kingwaasi wiwatɨ saundataase. “Saingwaasaatɨ wɨndɨ yamaiwɨ naingaatɨwɨ nepapɨse,” undataase.
7 Jesus veio, tocou neles e disse:
8 Saundihɨ kingwaasɨ nepapɨ naingaapɨ jawa isɨhiya usai wɨndɨ maawinjapɨ nehɨ Jisaasiho sawahoaisaahɨ usonawaayopo.
8 Então eles olharam em volta e não viram ninguém, a não ser Jesus.
9 Saiwa saimainjɨhɨ mmowɨmapɨ kingwaasɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ Jisaasihoaisawɨ sisɨhoaasɨnɨ taawɨ noaatɨpapɨ nowaayopo. Noaatɨpapɨ nowaawɨ Jisaasiho kingwaasi saundataase. “Saingwaasaatɨ sisɨhoaasɨnɨ noaipasɨhɨ mmohohɨtɨmandapɨ isɨhiyaisɨ ausaapɨ apɨpaahɨ wɨndɨ kamundɨwɨmapɨse. Kamundɨwɨmapɨ nehɨ sawanaatamɨhetɨhɨ kɨsamwɨndinja Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napomatatɨ japɨhɨ nepasanɨhuraapo,” undatɨ kaundataase.
9 Quando estavam descendo do monte, ele lhes deu esta ordem:
10 Aihɨ kingwaasɨ sisɨhoaasɨnɨ Eraijaaho noaipatɨ Jisaasihoai pɨwaundihɨ iwinjahohɨtɨhandapɨ gwɨnyapenawaawɨ Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Isɨhiya wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiya satɨwɨ katohɨtɨndɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaatɨ Iwinjatɨtandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho napɨtandɨ detɨtanɨhɨ komɨ jɨhɨ Eraijaaho napɨtaise tohɨtɨndɨ napaapɨ topo?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
10 Então os discípulos perguntaram: — Por que os
11 Nunjenɨhauhɨ amɨ Jisaasiho komɨha kingwaasi saundataase. “Ye, sa akaahaare. Akaahaasɨ Autaahaatɨho jɨhɨ Eraijaahoai natausaasonɨhɨ nasatɨ komɨ Utaaho ipotɨ natausaasɨtandɨhopɨ kahapaamapɨpa netɨ tɨtɨhemwaitandɨ gwɨnyaatɨ katihɨhaapɨ topo.”
11 Ele respondeu:
12 Sata katihɨhaapɨ towɨ amɨ nɨnɨ sangi wanɨ kɨmandɨ kasatataato. “Utaaho wo Eraijaahopɨ nanɨpimatɨ aimɨ napise. Aimɨ napihɨ isɨhiya koaisɨ wɨndɨ baiwɨ usowɨ namumwaapɨ nehɨ kiya sawanaamɨ gwɨnyapehohɨrɨhɨretɨ nepɨ mɨmaipɨwiwɨ kawisopo. Koai saiwɨ mɨmaipɨwisowɨ sɨrɨ kɨretɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisangi isɨhiya katɨ kanitaapo,” undatɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasi kaundataase.
12 porém eu afirmo a vocês que Elias já veio, e não o reconheceram, mas o maltrataram como quiseram. Assim também maltratarão o Filho do Homem.
13 Saundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ kingwaasɨ Jisaasiho nyangi sanyatindɨmandɨ Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhopɨ nyatise tɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
13 Então os discípulos entenderam que Jesus estava falando a respeito de João Batista.
14 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhingwaasisatɨ mɨhaapɨ sisɨhomɨ auhɨraapɨhɨ noaatɨpapɨ nuwɨ noaipawaayopo. Nuwɨ noaipapɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ sapɨhɨ bitohauhɨ iwinjawaayopo. Iwinjahauhɨ utaaho wo nasatɨ Jisaasihomɨ utatototɨ tɨmahiyatɨ atotɨpɨwesataise.
14 Quando eles chegaram perto da multidão, um homem foi até perto de Jesus, ajoelhou-se diante dele
15 Iyatɨ Jisaasihoai saundataase, “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ nisɨ metɨhoai maarɨho asɨpɨnɨwime. Ko apɨpaahɨ naharisa taatɨ tɨmahiya nepatɨ asisɨha wiwetɨ sisɨhaapɨhɨ tɨmahiya tɨhoaatatɨ amɨ wiwetɨ osetetɨ tɨmahiya tɨmandaatatoandaahoso.
15 e disse: — Senhor, tenha pena do meu filho! Ele é epilético e tem ataques tão fortes, que muitas vezes cai no fogo ou na água.
16 Aihɨ nɨnɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiya nepɨ tɨtɨhɨwiwɨtondɨ koai numwaasi niyonɨhɨ kiya wɨndɨ nepɨ tɨtɨhɨmaawihowo,” undataase.
16 Eu o trouxe para os seus discípulos a fim de que eles o curassem, mas eles não conseguiram.
17 Undihɨ Jisaasiho komɨha isɨhiya atitaatɨwɨ saundataase. “Sahɨ isɨhiyaatɨ nisapɨ apɨpaahɨ maipɨhonjɨsangi gɨmaanunyaapɨ asɨretɨ gwɨnyapepɨhiyaate. Sangisatɨ nɨnɨ asisɨha kɨnaungwɨha napitaindɨhaiwaara bimaamɨ naisanɨhɨ sahɨ nisɨ watɨpɨhaiwaapɨ gɨnunyaitaatɨwe? Sahɨ siyohɨtɨmandapɨ nehɨ jainjaatɨ nɨnɨ sangisatɨ konɨnɨhɨ bimaamɨ nutando? Metɨhoai kɨmbɨhɨ nɨngi numwaasipɨwɨninyawɨse,” undataase.
17 Jesus respondeu:
18 Undihɨ metɨhoai numwaasi koaapɨhɨ nasawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho itɨpɨho maipɨho metɨhomɨhatɨhɨ bimisɨhoai nehɨhaatɨ noaipasi pɨnumwe undihɨ itɨpɨho metɨhomɨhatɨhapɨ noaipasi nehɨhaatɨ notaise. Noaipasi naihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ metɨho tɨtɨhitataise.
18 Então deu uma ordem, o demônio saiu, e no mesmo instante o menino ficou curado.
19 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ yawanaanɨnɨ Jisaasihoaisaatɨ bindɨhaawɨ koai saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Itɨpɨho soai nyahɨ napindapɨ nehɨhaatɨ wɨndɨ newa yamoto?” undɨhaato.
19 Depois os discípulos chegaram perto de Jesus, em particular, e perguntaram: — Por que foi que nós não pudemos expulsar aquele demônio?
20 Saundaatɨ nunjenɨhonɨhɨ ko nyangi sanyatataase. “Sahɨ itɨpɨho nemaamahohɨtɨndɨ sandɨ apaapɨmaahe, samɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ maipɨhonjɨ masɨhonjɨndaate. Isɨ kɨmandɨ kasatɨtaanɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse sahɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ ipatamɨ yandɨpɨho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ nutatɨ ipatɨ awaipatɨtipatamataiwɨ awaindemawaawaahɨ watɨpɨhaiwa kaitaapo. Aiwɨ sahɨ kɨmo sisɨmoai saundɨwɨ nga kaundɨtaapo. ‘Sisɨmoŋɨ kɨmbɨhɨ namasi sapɨhapɨ numwe,’ undisaihɨ amɨ ko atɨsisatɨ dosi nutaise. Aiwɨ amɨ sahɨ kahapaamapɨpa watɨpɨhaiwa nahatewa nga kaitaapo.
20 Jesus respondeu:
21 (Iyataatɨ itɨpɨho maipɨho siyahoai nehɨ pɨwɨha wɨndɨ nemaamaitaise. Gaapɨpatɨ waatɨ andɨtitɨwɨ gaapundɨwɨ amɨ nandapa onaiwɨ Autaahaatɨhoai gɨwusehohɨtɨhandaahɨhɨ nemaitaise,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase).
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso com oração e jejum.]
22 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoaisaatɨ yapɨpatɨ Garirihanda daayaatɨ bitotɨhaawɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨhi nɨwahonisɨ isɨhiya Judaahiya nepɨ wɨnirapɨ nanɨmaasi nuwɨ isɨhiya usa Romɨhandaahapɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ ahɨnitaapo.
22 Um dia os discípulos estavam se reunindo na Galileia, e Jesus disse a eles:
23 Aisaihɨ isɨhiya Romɨhandaahapɨhiya nɨngi sohonɨnɨhi nɨwɨtaapo. Sohonɨnɨhi nɨwisaihɨ napomatatɨhonɨnɨ konɨnɨ amɨ asisɨha mairɨ metɨ Autaahaatɨho ahonimatɨ japɨhɨ nanɨmaahonɨhɨ nepaito,” nyatataase. Sanyatihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi maarɨho apɨpaahɨ yaasanyisatɨ nyatataise.
23 e eles vão matá-lo; mas três dias depois ele será ressuscitado. E os discípulos ficaram muito tristes.
24 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoaisaatɨ aunahɨpatɨ Kapaniyaamɨhanda nasawaatɨ noaipɨhaayo. Nasawa noaipahonɨhɨ aŋɨ awaindɨhandi nawɨho kɨnaungwɨha nɨnaasetɨ iwinjatɨtandɨho nehohiyɨhiya noaipapɨ Pitaahoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Sangi katasɨsisɨho aŋɨ awaindɨhandamɨ otɨpɨpati nawɨho nunyahonaahoesɨ akɨto?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram à cidade de Cafarnaum, os cobradores do imposto do Templo foram perguntar a Pedro: — O mestre de vocês não paga o imposto do Templo?
25 Nunjenɨhauhɨ Pitaaho kiyai saundataase. “Ye nunyahore,” undatɨ kiyai kaundataase. Kiyai saundamapɨ aŋɨpɨpɨhɨ Jisaasiho bimimbɨpɨhapɨ notaise. Notɨ nandaasɨhɨ Jisaasiho Pitaaho nunjendandɨ gwɨnyaapɨ napisɨha aimɨ mmonatosatɨ jɨhɨ tɨpwɨhɨwatɨ Pitaahoai saundatɨ nunjenataise. “Saimonɨhoŋe, kɨnyɨ napitaimbɨ gwɨnyaapaise? Mambɨ isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyai isɨhiya dɨndiyaanɨhɨ nawɨho takisihandɨ tɨmapɨ nunyawaayopo? Isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyaamɨ yapɨpataahapɨ sawanaamɨ isɨhiyaaro e isɨhiya wɨtaahapɨhiya kiya urɨpatiwɨ iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaaro?” undatɨ nunjenataise.
25 — Paga, sim! — respondeu Pedro. Depois Pedro entrou em casa, mas, antes que falasse alguma coisa, Jesus disse:
26 Aihɨ Pitaaho komɨha saundataase. “Isɨhiya yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiyaahɨhɨ isɨhiya usa awaisawɨhiya gamanɨhiyaimatɨwɨ kiyaisɨ urɨpatiwɨ winjaawɨ bimohiyɨhiyai nawɨho takisihandɨ nunyawaayopo,” undatɨ Pitaaho Jisaasihoai kaundataase. Undihɨ amɨ Jisaasiho Pitaahoai saundataase. “O amɨ isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyaamɨ yapɨpataahapɨhiya nawɨho takisihandɨ wɨndɨ gamanɨhiyai tɨmapɨ namumwisaihaahɨ yahuraaŋɨ Autaahaatɨhomɨ mwaahuraaŋɨsɨ nawɨho nanyɨsehohɨho wɨndɨ namumwɨtɨhaawono?
26 — São os estrangeiros! — respondeu Pedro.
27 Namumwɨtɨhatɨ katɨ yɨhoaaŋɨ wiwa saisaihɨ kiyai yɨhoaanyapɨ apowɨtaisɨ gaasɨ numwɨtɨhaawo. Isɨ kɨnyɨ durɨhɨrainɨ numbwɨ araihopɨ wɨrɨhɨrɨ ukɨhɨrɨ wɨrapɨ tɨmape. Tɨmapɨ yeye tɨpɨ araiho nohingomɨ maahomwaaŋɨ nawɨho windɨtaise. Windisɨho so kɨnyɨ noaapɨ maisɨhoaanyapɨ gaatɨtaisɨ ko nesi naimbɨ aŋɨ awaindɨhandapɨ nawɨho nehohiyɨhiyai nanyunye,” undatɨ Jisaasiho Pitaahoai kaundataase.
27 Mas nós não queremos ofender essa gente. Por isso vá até o lago, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que você fisgar. Na boca dele você encontrará uma moeda. Então vá e pague com ela o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.