Mateus 17
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ asisɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wihɨnɨramɨ naasaahɨ 6 kiyatɨ sanotɨ namɨhaasɨhɨ Jisaasiho Pitaahoaisunɨ saaho saingɨho Jemɨsiyɨ Joniyai numwaasi sisɨho utaarɨhoaasɨnapɨ sawanaahɨhɨ niyawaayopo.
1 Seis dias depois, tomou Jesus consigo a Pedro, a Tiago e a João, irmão deste, e os conduziu à parte a um alto monte;
2 Naiwɨ sawingwaasɨhɨ bindawaawɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasamɨ ndɨhetɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ ketɨ netɨ wipendaise. Netɨ wipendaatɨ komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ ipɨhomatiya apɨpaahɨ nausaatatɨ saasanotatɨ amɨ komɨ apotɨhɨrɨ noaipatɨ kɨhoepɨtatɨ apɨpaahɨ amɨnaahɨ taanahɨtɨtatɨ urahurɨhɨrɨ nuramataise.
2 e foi transfigurado diante deles; o seu rosto resplandeceu como o sol, e as suas vestes tornaram-se brancas como a luz.
3 Aihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ noaipapɨ Mosesiyɨ Eraijaaya Jisaasihoaisamɨ pɨwaatinjɨhɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ iwinjawaayopo.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com ele.
4 Sandɨ saimainjɨhɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhoŋe, nyahɨ gaanɨhɨ kɨmbɨhɨ bindɨhaayo. Gaanɨhɨ bindɨhaayonɨ kɨnyɨ gaasɨ kaime disamaahɨ nɨnɨ aŋaaŋɨ nausarɨhaiwa maurɨ maaŋɨ aŋɨmatɨtaano, waaŋɨ kinyapɨtanɨhɨ waaŋɨ Mosesihopɨtanɨhɨ amɨ waaŋɨ Eraijaahopo,” undataase.
4 Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: Senhor, bom é estarmos aqui; se queres, farei aqui três cabanas, uma para ti, outra para Moisés, e outra para Elias.
5 Pitaaho taatɨ satatɨ Jisaasihoai kaundihɨ tɨwipatɨ apɨpaahɨ saasanotatɨ nausaatahatɨ ketɨ nihɨtisa kiyaisɨ numwaasataise. Numwaasatɨ amɨ pɨwɨha wa tɨwipataatɨhapɨ satatɨ noaipataise. “Kɨmo nisɨ apohɨpataatɨhapɨ maasɨhɨho akohore. Nɨnɨ koaisɨ nisɨ maarɨho apɨpaahɨ awaindɨhandɨ nunyatɨ wɨwitɨhore. Isɨ sahɨ koaisɨ baiwɨ atɨwiwɨse,” ndaase.
5 Estando ele ainda a falar, eis que uma nuvem luminosa os cobriu; e dela saiu uma voz que dizia: Este é o meu Filho amado, em quem me comprazo; a ele ouvi.
6 Aihɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ pɨwɨha sa atisawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨ kiyaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmapɨ yatɨhɨ tɨmahiyawaayopo.
6 Os discípulos, ouvindo isso, caíram com o rosto em terra, e ficaram grandemente atemorizados.
7 Siyauhɨ Jisaasiho nasatɨ kingwaasi wiwatɨ saundataase. “Saingwaasaatɨ wɨndɨ yamaiwɨ naingaatɨwɨ nepapɨse,” undataase.
7 Chegou-se, pois, Jesus e, tocando-os, disse: Levantai-vos e não temais.
8 Saundihɨ kingwaasɨ nepapɨ naingaapɨ jawa isɨhiya usai wɨndɨ maawinjapɨ nehɨ Jisaasiho sawahoaisaahɨ usonawaayopo.
8 E, erguendo eles os olhos, não viram a ninguém senão a Jesus somente.
9 Saiwa saimainjɨhɨ mmowɨmapɨ kingwaasɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ Jisaasihoaisawɨ sisɨhoaasɨnɨ taawɨ noaatɨpapɨ nowaayopo. Noaatɨpapɨ nowaawɨ Jisaasiho kingwaasi saundataase. “Saingwaasaatɨ sisɨhoaasɨnɨ noaipasɨhɨ mmohohɨtɨmandapɨ isɨhiyaisɨ ausaapɨ apɨpaahɨ wɨndɨ kamundɨwɨmapɨse. Kamundɨwɨmapɨ nehɨ sawanaatamɨhetɨhɨ kɨsamwɨndinja Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napomatatɨ japɨhɨ nepasanɨhuraapo,” undatɨ kaundataase.
9 Enquanto desciam do monte, Jesus lhes ordenou: A ninguém conteis a visão, até que o Filho do homem seja levantado dentre os mortos.
10 Aihɨ kingwaasɨ sisɨhoaasɨnɨ Eraijaaho noaipatɨ Jisaasihoai pɨwaundihɨ iwinjahohɨtɨhandapɨ gwɨnyapenawaawɨ Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Isɨhiya wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiya satɨwɨ katohɨtɨndɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaatɨ Iwinjatɨtandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho napɨtandɨ detɨtanɨhɨ komɨ jɨhɨ Eraijaaho napɨtaise tohɨtɨndɨ napaapɨ topo?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
10 Perguntaram-lhe os discípulos: Por que dizem então os escribas que é necessário que Elias venha primeiro?
11 Nunjenɨhauhɨ amɨ Jisaasiho komɨha kingwaasi saundataase. “Ye, sa akaahaare. Akaahaasɨ Autaahaatɨho jɨhɨ Eraijaahoai natausaasonɨhɨ nasatɨ komɨ Utaaho ipotɨ natausaasɨtandɨhopɨ kahapaamapɨpa netɨ tɨtɨhemwaitandɨ gwɨnyaatɨ katihɨhaapɨ topo.”
11 Respondeu ele: Na verdade Elias havia de vir e restaurar todas as coisas;
12 Sata katihɨhaapɨ towɨ amɨ nɨnɨ sangi wanɨ kɨmandɨ kasatataato. “Utaaho wo Eraijaahopɨ nanɨpimatɨ aimɨ napise. Aimɨ napihɨ isɨhiya koaisɨ wɨndɨ baiwɨ usowɨ namumwaapɨ nehɨ kiya sawanaamɨ gwɨnyapehohɨrɨhɨretɨ nepɨ mɨmaipɨwiwɨ kawisopo. Koai saiwɨ mɨmaipɨwisowɨ sɨrɨ kɨretɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisangi isɨhiya katɨ kanitaapo,” undatɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasi kaundataase.
12 digo-vos, porém, que Elias já veio, e não o reconheceram; mas fizeram-lhe tudo o que quiseram. Assim também o Filho do homem há de padecer às mãos deles.
13 Saundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ kingwaasɨ Jisaasiho nyangi sanyatindɨmandɨ Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhopɨ nyatise tɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
13 Então entenderam os discípulos que lhes falava a respeito de João, o Batista.
14 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhingwaasisatɨ mɨhaapɨ sisɨhomɨ auhɨraapɨhɨ noaatɨpapɨ nuwɨ noaipawaayopo. Nuwɨ noaipapɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ sapɨhɨ bitohauhɨ iwinjawaayopo. Iwinjahauhɨ utaaho wo nasatɨ Jisaasihomɨ utatototɨ tɨmahiyatɨ atotɨpɨwesataise.
14 Quando chegaram à multidão, aproximou-se de Jesus um homem que, ajoelhando-se diante dele, disse:
15 Iyatɨ Jisaasihoai saundataase, “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ nisɨ metɨhoai maarɨho asɨpɨnɨwime. Ko apɨpaahɨ naharisa taatɨ tɨmahiya nepatɨ asisɨha wiwetɨ sisɨhaapɨhɨ tɨmahiya tɨhoaatatɨ amɨ wiwetɨ osetetɨ tɨmahiya tɨmandaatatoandaahoso.
15 Senhor, tem compaixão de meu filho, porque é epiléptico e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo, e muitas vezes na água.
16 Aihɨ nɨnɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiya nepɨ tɨtɨhɨwiwɨtondɨ koai numwaasi niyonɨhɨ kiya wɨndɨ nepɨ tɨtɨhɨmaawihowo,” undataase.
16 Eu o trouxe aos teus discípulos, e não o puderam curar.
17 Undihɨ Jisaasiho komɨha isɨhiya atitaatɨwɨ saundataase. “Sahɨ isɨhiyaatɨ nisapɨ apɨpaahɨ maipɨhonjɨsangi gɨmaanunyaapɨ asɨretɨ gwɨnyapepɨhiyaate. Sangisatɨ nɨnɨ asisɨha kɨnaungwɨha napitaindɨhaiwaara bimaamɨ naisanɨhɨ sahɨ nisɨ watɨpɨhaiwaapɨ gɨnunyaitaatɨwe? Sahɨ siyohɨtɨmandapɨ nehɨ jainjaatɨ nɨnɨ sangisatɨ konɨnɨhɨ bimaamɨ nutando? Metɨhoai kɨmbɨhɨ nɨngi numwaasipɨwɨninyawɨse,” undataase.
17 E Jesus, respondendo, disse: ó geração incrédula e perversa! até quando estarei convosco? até quando vos sofrerei? Trazei-mo aqui.
18 Undihɨ metɨhoai numwaasi koaapɨhɨ nasawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho itɨpɨho maipɨho metɨhomɨhatɨhɨ bimisɨhoai nehɨhaatɨ noaipasi pɨnumwe undihɨ itɨpɨho metɨhomɨhatɨhapɨ noaipasi nehɨhaatɨ notaise. Noaipasi naihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ metɨho tɨtɨhitataise.
18 Então Jesus repreendeu ao demônio, o qual saiu de menino, que desde aquela hora ficou curado.
19 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ yawanaanɨnɨ Jisaasihoaisaatɨ bindɨhaawɨ koai saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Itɨpɨho soai nyahɨ napindapɨ nehɨhaatɨ wɨndɨ newa yamoto?” undɨhaato.
19 Depois os discípulos, aproximando-se de Jesus em particular, perguntaram-lhe: Por que não pudemos nós expulsá-lo?
20 Saundaatɨ nunjenɨhonɨhɨ ko nyangi sanyatataase. “Sahɨ itɨpɨho nemaamahohɨtɨndɨ sandɨ apaapɨmaahe, samɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ maipɨhonjɨ masɨhonjɨndaate. Isɨ kɨmandɨ kasatɨtaanɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse sahɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ ipatamɨ yandɨpɨho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ nutatɨ ipatɨ awaipatɨtipatamataiwɨ awaindemawaawaahɨ watɨpɨhaiwa kaitaapo. Aiwɨ sahɨ kɨmo sisɨmoai saundɨwɨ nga kaundɨtaapo. ‘Sisɨmoŋɨ kɨmbɨhɨ namasi sapɨhapɨ numwe,’ undisaihɨ amɨ ko atɨsisatɨ dosi nutaise. Aiwɨ amɨ sahɨ kahapaamapɨpa watɨpɨhaiwa nahatewa nga kaitaapo.
20 Disse-lhes ele: Por causa da vossa pouca fé; pois em verdade vos digo que, se tiverdes fé como um grão de mostarda direis a este monte: Passa daqui para acolá, e ele há de passar; e nada vos será impossível.
21 (Iyataatɨ itɨpɨho maipɨho siyahoai nehɨ pɨwɨha wɨndɨ nemaamaitaise. Gaapɨpatɨ waatɨ andɨtitɨwɨ gaapundɨwɨ amɨ nandapa onaiwɨ Autaahaatɨhoai gɨwusehohɨtɨhandaahɨhɨ nemaitaise,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase).
21 {mas esta casta de demônios não se expulsa senão à força de oração e de jejum.}
22 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoaisaatɨ yapɨpatɨ Garirihanda daayaatɨ bitotɨhaawɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨhi nɨwahonisɨ isɨhiya Judaahiya nepɨ wɨnirapɨ nanɨmaasi nuwɨ isɨhiya usa Romɨhandaahapɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ ahɨnitaapo.
22 Ora, achando-se eles na Galiléia, disse-lhes Jesus: O Filho do homem está para ser entregue nas mãos dos homens;
23 Aisaihɨ isɨhiya Romɨhandaahapɨhiya nɨngi sohonɨnɨhi nɨwɨtaapo. Sohonɨnɨhi nɨwisaihɨ napomatatɨhonɨnɨ konɨnɨ amɨ asisɨha mairɨ metɨ Autaahaatɨho ahonimatɨ japɨhɨ nanɨmaahonɨhɨ nepaito,” nyatataase. Sanyatihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi maarɨho apɨpaahɨ yaasanyisatɨ nyatataise.
23 e matá-lo-ão, e ao terceiro dia ressurgirá. E eles se entristeceram grandemente.
24 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoaisaatɨ aunahɨpatɨ Kapaniyaamɨhanda nasawaatɨ noaipɨhaayo. Nasawa noaipahonɨhɨ aŋɨ awaindɨhandi nawɨho kɨnaungwɨha nɨnaasetɨ iwinjatɨtandɨho nehohiyɨhiya noaipapɨ Pitaahoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Sangi katasɨsisɨho aŋɨ awaindɨhandamɨ otɨpɨpati nawɨho nunyahonaahoesɨ akɨto?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
24 Tendo eles chegado a Cafarnaum, aproximaram-se de Pedro os que cobravam as didracmas, e lhe perguntaram: O vosso mestre não paga as didracmas?
25 Nunjenɨhauhɨ Pitaaho kiyai saundataase. “Ye nunyahore,” undatɨ kiyai kaundataase. Kiyai saundamapɨ aŋɨpɨpɨhɨ Jisaasiho bimimbɨpɨhapɨ notaise. Notɨ nandaasɨhɨ Jisaasiho Pitaaho nunjendandɨ gwɨnyaapɨ napisɨha aimɨ mmonatosatɨ jɨhɨ tɨpwɨhɨwatɨ Pitaahoai saundatɨ nunjenataise. “Saimonɨhoŋe, kɨnyɨ napitaimbɨ gwɨnyaapaise? Mambɨ isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyai isɨhiya dɨndiyaanɨhɨ nawɨho takisihandɨ tɨmapɨ nunyawaayopo? Isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyaamɨ yapɨpataahapɨ sawanaamɨ isɨhiyaaro e isɨhiya wɨtaahapɨhiya kiya urɨpatiwɨ iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaaro?” undatɨ nunjenataise.
25 Disse ele: Sim. Ao entrar Pedro em casa, Jesus se lhe antecipou, perguntando: Que te parece, Simão? De quem cobram os reis da terra imposto ou tributo? dos seus filhos, ou dos alheios?
26 Aihɨ Pitaaho komɨha saundataase. “Isɨhiya yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiyaahɨhɨ isɨhiya usa awaisawɨhiya gamanɨhiyaimatɨwɨ kiyaisɨ urɨpatiwɨ winjaawɨ bimohiyɨhiyai nawɨho takisihandɨ nunyawaayopo,” undatɨ Pitaaho Jisaasihoai kaundataase. Undihɨ amɨ Jisaasiho Pitaahoai saundataase. “O amɨ isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyaamɨ yapɨpataahapɨhiya nawɨho takisihandɨ wɨndɨ gamanɨhiyai tɨmapɨ namumwisaihaahɨ yahuraaŋɨ Autaahaatɨhomɨ mwaahuraaŋɨsɨ nawɨho nanyɨsehohɨho wɨndɨ namumwɨtɨhaawono?
26 Quando ele respondeu: Dos alheios, disse-lhe Jesus: Logo, são isentos os filhos.
27 Namumwɨtɨhatɨ katɨ yɨhoaaŋɨ wiwa saisaihɨ kiyai yɨhoaanyapɨ apowɨtaisɨ gaasɨ numwɨtɨhaawo. Isɨ kɨnyɨ durɨhɨrainɨ numbwɨ araihopɨ wɨrɨhɨrɨ ukɨhɨrɨ wɨrapɨ tɨmape. Tɨmapɨ yeye tɨpɨ araiho nohingomɨ maahomwaaŋɨ nawɨho windɨtaise. Windisɨho so kɨnyɨ noaapɨ maisɨhoaanyapɨ gaatɨtaisɨ ko nesi naimbɨ aŋɨ awaindɨhandapɨ nawɨho nehohiyɨhiyai nanyunye,” undatɨ Jisaasiho Pitaahoai kaundataase.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vai ao mar, lança o anzol, tira o primeiro peixe que subir e, abrindo-lhe a boca, encontrarás um estáter; toma-o, e dá-lho por mim e por ti.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.