Mateus 17

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Aihɨ asisɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wihɨnɨramɨ naasaahɨ 6 kiyatɨ sanotɨ namɨhaasɨhɨ Jisaasiho Pitaahoaisunɨ saaho saingɨho Jemɨsiyɨ Joniyai numwaasi sisɨho utaarɨhoaasɨnapɨ sawanaahɨhɨ niyawaayopo.
1 Seis dias depois, Jesus tomou consigo Pedro e os irmãos Tiago e João e os levou, em particular, a um alto monte.
2 Naiwɨ sawingwaasɨhɨ bindawaawɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasamɨ ndɨhetɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ ketɨ netɨ wipendaise. Netɨ wipendaatɨ komɨ ndɨmaahomwaaŋɨ ipɨhomatiya apɨpaahɨ nausaatatɨ saasanotatɨ amɨ komɨ apotɨhɨrɨ noaipatɨ kɨhoepɨtatɨ apɨpaahɨ amɨnaahɨ taanahɨtɨtatɨ urahurɨhɨrɨ nuramataise.
2 E Jesus foi transfigurado diante deles. O seu rosto resplandecia como o sol, e as suas roupas se tornaram brancas como a luz.
3 Aihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ noaipapɨ Mosesiyɨ Eraijaaya Jisaasihoaisamɨ pɨwaatinjɨhɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ iwinjawaayopo.
3 E eis que lhes apareceram Moisés e Elias, falando com Jesus.
4 Sandɨ saimainjɨhɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhoŋe, nyahɨ gaanɨhɨ kɨmbɨhɨ bindɨhaayo. Gaanɨhɨ bindɨhaayonɨ kɨnyɨ gaasɨ kaime disamaahɨ nɨnɨ aŋaaŋɨ nausarɨhaiwa maurɨ maaŋɨ aŋɨmatɨtaano, waaŋɨ kinyapɨtanɨhɨ waaŋɨ Mosesihopɨtanɨhɨ amɨ waaŋɨ Eraijaahopo,” undataase.
4 Então Pedro, tomando a palavra, disse a Jesus: — Senhor, bom é estarmos aqui. Se o senhor quiser, farei aqui três tendas: uma para o senhor, outra para Moisés e outra para Elias.
5 Pitaaho taatɨ satatɨ Jisaasihoai kaundihɨ tɨwipatɨ apɨpaahɨ saasanotatɨ nausaatahatɨ ketɨ nihɨtisa kiyaisɨ numwaasataise. Numwaasatɨ amɨ pɨwɨha wa tɨwipataatɨhapɨ satatɨ noaipataise. “Kɨmo nisɨ apohɨpataatɨhapɨ maasɨhɨho akohore. Nɨnɨ koaisɨ nisɨ maarɨho apɨpaahɨ awaindɨhandɨ nunyatɨ wɨwitɨhore. Isɨ sahɨ koaisɨ baiwɨ atɨwiwɨse,” ndaase.
5 Falava ele ainda, quando uma nuvem luminosa os envolveu; e eis, vindo da nuvem, uma voz que dizia: — Este é o meu Filho amado, em quem me agrado; escutem o que ele diz!
6 Aihɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ pɨwɨha sa atisawaawɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaiwɨ kiyaamɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmapɨ yatɨhɨ tɨmahiyawaayopo.
6 Ao ouvirem aquela voz, os discípulos caíram de bruços, tomados de grande medo.
7 Siyauhɨ Jisaasiho nasatɨ kingwaasi wiwatɨ saundataase. “Saingwaasaatɨ wɨndɨ yamaiwɨ naingaatɨwɨ nepapɨse,” undataase.
7 Jesus aproximou-se e tocou neles, dizendo:
8 Saundihɨ kingwaasɨ nepapɨ naingaapɨ jawa isɨhiya usai wɨndɨ maawinjapɨ nehɨ Jisaasiho sawahoaisaahɨ usonawaayopo.
8 Então eles, levantando os olhos, não viram mais ninguém, a não ser Jesus.
9 Saiwa saimainjɨhɨ mmowɨmapɨ kingwaasɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ Jisaasihoaisawɨ sisɨhoaasɨnɨ taawɨ noaatɨpapɨ nowaayopo. Noaatɨpapɨ nowaawɨ Jisaasiho kingwaasi saundataase. “Saingwaasaatɨ sisɨhoaasɨnɨ noaipasɨhɨ mmohohɨtɨmandapɨ isɨhiyaisɨ ausaapɨ apɨpaahɨ wɨndɨ kamundɨwɨmapɨse. Kamundɨwɨmapɨ nehɨ sawanaatamɨhetɨhɨ kɨsamwɨndinja Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napomatatɨ japɨhɨ nepasanɨhuraapo,” undatɨ kaundataase.
9 Ao descerem do monte, Jesus lhes ordenou:
10 Aihɨ kingwaasɨ sisɨhoaasɨnɨ Eraijaaho noaipatɨ Jisaasihoai pɨwaundihɨ iwinjahohɨtɨhandapɨ gwɨnyapenawaawɨ Jisaasihoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Isɨhiya wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiya satɨwɨ katohɨtɨndɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaatɨ Iwinjatɨtandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho napɨtandɨ detɨtanɨhɨ komɨ jɨhɨ Eraijaaho napɨtaise tohɨtɨndɨ napaapɨ topo?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
10 Mas os discípulos perguntaram a Jesus: — Por que, então, os escribas dizem ser necessário que Elias venha primeiro?
11 Nunjenɨhauhɨ amɨ Jisaasiho komɨha kingwaasi saundataase. “Ye, sa akaahaare. Akaahaasɨ Autaahaatɨho jɨhɨ Eraijaahoai natausaasonɨhɨ nasatɨ komɨ Utaaho ipotɨ natausaasɨtandɨhopɨ kahapaamapɨpa netɨ tɨtɨhemwaitandɨ gwɨnyaatɨ katihɨhaapɨ topo.”
11 Jesus respondeu:
12 Sata katihɨhaapɨ towɨ amɨ nɨnɨ sangi wanɨ kɨmandɨ kasatataato. “Utaaho wo Eraijaahopɨ nanɨpimatɨ aimɨ napise. Aimɨ napihɨ isɨhiya koaisɨ wɨndɨ baiwɨ usowɨ namumwaapɨ nehɨ kiya sawanaamɨ gwɨnyapehohɨrɨhɨretɨ nepɨ mɨmaipɨwiwɨ kawisopo. Koai saiwɨ mɨmaipɨwisowɨ sɨrɨ kɨretɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisangi isɨhiya katɨ kanitaapo,” undatɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasi kaundataase.
12 Eu, porém, lhes digo que Elias já veio, e não o reconheceram; pelo contrário, fizeram com ele tudo o que quiseram. Assim também o Filho do Homem irá sofrer nas mãos deles.
13 Saundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhingwaasɨ kingwaasɨ Jisaasiho nyangi sanyatindɨmandɨ Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhopɨ nyatise tɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
13 Então os discípulos entenderam que ele estava se referindo a João Batista.
14 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhingwaasisatɨ mɨhaapɨ sisɨhomɨ auhɨraapɨhɨ noaatɨpapɨ nuwɨ noaipawaayopo. Nuwɨ noaipapɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ sapɨhɨ bitohauhɨ iwinjawaayopo. Iwinjahauhɨ utaaho wo nasatɨ Jisaasihomɨ utatototɨ tɨmahiyatɨ atotɨpɨwesataise.
14 Quando eles chegaram para junto da multidão, um homem se aproximou de Jesus, ajoelhou-se e disse:
15 Iyatɨ Jisaasihoai saundataase, “Awaisɨhoŋe, kɨnyɨ nisɨ metɨhoai maarɨho asɨpɨnɨwime. Ko apɨpaahɨ naharisa taatɨ tɨmahiya nepatɨ asisɨha wiwetɨ sisɨhaapɨhɨ tɨmahiya tɨhoaatatɨ amɨ wiwetɨ osetetɨ tɨmahiya tɨmandaatatoandaahoso.
15 — Senhor, tenha pena do meu filho, porque ele tem convulsões e sofre muito; pois muitas vezes cai no fogo e outras tantas cai na água.
16 Aihɨ nɨnɨ kinyɨ otɨpɨpatɨhiya nepɨ tɨtɨhɨwiwɨtondɨ koai numwaasi niyonɨhɨ kiya wɨndɨ nepɨ tɨtɨhɨmaawihowo,” undataase.
16 Apresentei-o aos seus discípulos, mas eles não puderam curá-lo.
17 Undihɨ Jisaasiho komɨha isɨhiya atitaatɨwɨ saundataase. “Sahɨ isɨhiyaatɨ nisapɨ apɨpaahɨ maipɨhonjɨsangi gɨmaanunyaapɨ asɨretɨ gwɨnyapepɨhiyaate. Sangisatɨ nɨnɨ asisɨha kɨnaungwɨha napitaindɨhaiwaara bimaamɨ naisanɨhɨ sahɨ nisɨ watɨpɨhaiwaapɨ gɨnunyaitaatɨwe? Sahɨ siyohɨtɨmandapɨ nehɨ jainjaatɨ nɨnɨ sangisatɨ konɨnɨhɨ bimaamɨ nutando? Metɨhoai kɨmbɨhɨ nɨngi numwaasipɨwɨninyawɨse,” undataase.
17 Jesus exclamou:
18 Undihɨ metɨhoai numwaasi koaapɨhɨ nasawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho itɨpɨho maipɨho metɨhomɨhatɨhɨ bimisɨhoai nehɨhaatɨ noaipasi pɨnumwe undihɨ itɨpɨho metɨhomɨhatɨhapɨ noaipasi nehɨhaatɨ notaise. Noaipasi naihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ metɨho tɨtɨhitataise.
18 E Jesus repreendeu o demônio, e este saiu do menino; e, desde aquela hora, o menino ficou curado.
19 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ yawanaanɨnɨ Jisaasihoaisaatɨ bindɨhaawɨ koai saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Itɨpɨho soai nyahɨ napindapɨ nehɨhaatɨ wɨndɨ newa yamoto?” undɨhaato.
19 Então os discípulos, aproximando-se de Jesus, perguntaram em particular: — Por que motivo nós não pudemos expulsá-lo?
20 Saundaatɨ nunjenɨhonɨhɨ ko nyangi sanyatataase. “Sahɨ itɨpɨho nemaamahohɨtɨndɨ sandɨ apaapɨmaahe, samɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ maipɨhonjɨ masɨhonjɨndaate. Isɨ kɨmandɨ kasatɨtaanɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse sahɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ ipatamɨ yandɨpɨho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ nutatɨ ipatɨ awaipatɨtipatamataiwɨ awaindemawaawaahɨ watɨpɨhaiwa kaitaapo. Aiwɨ sahɨ kɨmo sisɨmoai saundɨwɨ nga kaundɨtaapo. ‘Sisɨmoŋɨ kɨmbɨhɨ namasi sapɨhapɨ numwe,’ undisaihɨ amɨ ko atɨsisatɨ dosi nutaise. Aiwɨ amɨ sahɨ kahapaamapɨpa watɨpɨhaiwa nahatewa nga kaitaapo.
20 Jesus respondeu:
21 (Iyataatɨ itɨpɨho maipɨho siyahoai nehɨ pɨwɨha wɨndɨ nemaamaitaise. Gaapɨpatɨ waatɨ andɨtitɨwɨ gaapundɨwɨ amɨ nandapa onaiwɨ Autaahaatɨhoai gɨwusehohɨtɨhandaahɨhɨ nemaitaise,” nyatatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase).
21 [Mas esse tipo de demônio só pode ser expulso por meio de oração e jejum.]
22 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoaisaatɨ yapɨpatɨ Garirihanda daayaatɨ bitotɨhaawɨ Jisaasiho nyangi sanyatataase. “Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨhi nɨwahonisɨ isɨhiya Judaahiya nepɨ wɨnirapɨ nanɨmaasi nuwɨ isɨhiya usa Romɨhandaahapɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨ ahɨnitaapo.
22 Quando eles estavam reunidos na Galileia, Jesus lhes disse:
23 Aisaihɨ isɨhiya Romɨhandaahapɨhiya nɨngi sohonɨnɨhi nɨwɨtaapo. Sohonɨnɨhi nɨwisaihɨ napomatatɨhonɨnɨ konɨnɨ amɨ asisɨha mairɨ metɨ Autaahaatɨho ahonimatɨ japɨhɨ nanɨmaahonɨhɨ nepaito,” nyatataase. Sanyatihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi maarɨho apɨpaahɨ yaasanyisatɨ nyatataise.
23 e estes o matarão; mas, ao terceiro dia, ressuscitará. Então os discípulos ficaram muito tristes.
24 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoaisaatɨ aunahɨpatɨ Kapaniyaamɨhanda nasawaatɨ noaipɨhaayo. Nasawa noaipahonɨhɨ aŋɨ awaindɨhandi nawɨho kɨnaungwɨha nɨnaasetɨ iwinjatɨtandɨho nehohiyɨhiya noaipapɨ Pitaahoai saundɨwɨ nunjenawaayopo. “Sangi katasɨsisɨho aŋɨ awaindɨhandamɨ otɨpɨpati nawɨho nunyahonaahoesɨ akɨto?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
24 Quando Jesus e os discípulos chegaram a Cafarnaum, os que cobravam o imposto das duas dracmas se dirigiram a Pedro e perguntaram: — O Mestre de vocês não paga as duas dracmas?
25 Nunjenɨhauhɨ Pitaaho kiyai saundataase. “Ye nunyahore,” undatɨ kiyai kaundataase. Kiyai saundamapɨ aŋɨpɨpɨhɨ Jisaasiho bimimbɨpɨhapɨ notaise. Notɨ nandaasɨhɨ Jisaasiho Pitaaho nunjendandɨ gwɨnyaapɨ napisɨha aimɨ mmonatosatɨ jɨhɨ tɨpwɨhɨwatɨ Pitaahoai saundatɨ nunjenataise. “Saimonɨhoŋe, kɨnyɨ napitaimbɨ gwɨnyaapaise? Mambɨ isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyai isɨhiya dɨndiyaanɨhɨ nawɨho takisihandɨ tɨmapɨ nunyawaayopo? Isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyaamɨ yapɨpataahapɨ sawanaamɨ isɨhiyaaro e isɨhiya wɨtaahapɨhiya kiya urɨpatiwɨ iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaaro?” undatɨ nunjenataise.
25 Pedro respondeu: — Claro que paga! Quando Pedro estava entrando em casa, Jesus se adiantou, dizendo:
26 Aihɨ Pitaaho komɨha saundataase. “Isɨhiya yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiyaahɨhɨ isɨhiya usa awaisawɨhiya gamanɨhiyaimatɨwɨ kiyaisɨ urɨpatiwɨ winjaawɨ bimohiyɨhiyai nawɨho takisihandɨ nunyawaayopo,” undatɨ Pitaaho Jisaasihoai kaundataase. Undihɨ amɨ Jisaasiho Pitaahoai saundataase. “O amɨ isɨhiya awaisawɨhiya gamanɨhiyaamɨ yapɨpataahapɨhiya nawɨho takisihandɨ wɨndɨ gamanɨhiyai tɨmapɨ namumwisaihaahɨ yahuraaŋɨ Autaahaatɨhomɨ mwaahuraaŋɨsɨ nawɨho nanyɨsehohɨho wɨndɨ namumwɨtɨhaawono?
26 Quando Pedro respondeu: “Dos estranhos”, Jesus lhe disse:
27 Namumwɨtɨhatɨ katɨ yɨhoaaŋɨ wiwa saisaihɨ kiyai yɨhoaanyapɨ apowɨtaisɨ gaasɨ numwɨtɨhaawo. Isɨ kɨnyɨ durɨhɨrainɨ numbwɨ araihopɨ wɨrɨhɨrɨ ukɨhɨrɨ wɨrapɨ tɨmape. Tɨmapɨ yeye tɨpɨ araiho nohingomɨ maahomwaaŋɨ nawɨho windɨtaise. Windisɨho so kɨnyɨ noaapɨ maisɨhoaanyapɨ gaatɨtaisɨ ko nesi naimbɨ aŋɨ awaindɨhandapɨ nawɨho nehohiyɨhiyai nanyunye,” undatɨ Jisaasiho Pitaahoai kaundataase.
27 Mas, para que não os escandalizemos, vá ao mar, jogue o anzol e puxe o primeiro peixe que fisgar. Ao abrir a boca do peixe, você encontrará uma moeda. Pegue essa moeda e entregue aos cobradores, para pagar o meu imposto e o seu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.