Mateus 15
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA
1 Aihɨ isɨhiya Parisihiyaunɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ Jerusaremɨhandaahɨraapɨ napɨwɨ koai saundɨwɨ nunjenawaayopo.
1 Então, vieram de Jerusalém a Jesus alguns fariseus e escribas e perguntaram:
2 “Kinyɨ otɨpɨpatɨ mmonɨwɨ nepɨ kaiwɨ nangipinjohiyɨhiya nyamɨ asoya asisaamɨ mɨtɨhiyaamɨ wɨnɨhapɨpa nanyinyohɨpɨpa napaapɨ baiwɨ nepɨ minjapepihɨropo? Aiwɨ nyamɨ asoya asisa aimapɨ kaiwɨnyasauhɨ kiyohɨrɨhɨretɨ tɨtɨhɨ japepihɨrɨwɨ nandapa nandaatɨwɨhura kiyaamɨ ikwɨrɨ jɨhɨ bahomusopo?” undawaatopo.
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? Pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Undauhɨ Jisaasiho komɨha kiyai saunda nunjenataise. “Amɨ sahɨ sawanaatɨsangi jaasoya jaasisaamɨ wɨnɨhapɨpa baiwɨ isɨwatawa Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa napindapɨ miwatɨwɨ amɨ nepɨ nopɨsasopo?
3 Ele, porém, lhes respondeu: Por que transgredis vós também o mandamento de Deus, por causa da vossa tradição?
4 Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨho sata katise. ‘Kɨnyɨ kinyɨ gapiyɨ kɨniyai baimbɨ atɨwimbɨ maarɨwitɨpɨ gɨwunyaape,’ ndaase. Iyatɨ ‘amɨ metɨho metɨhaatɨ wo waatɨ komɨ kaatamɨ saniyɨ sapiyaapɨ maarɨho mɨmaipiya gɨwunyapenatɨ atɨhomaawisa wɨretɨtatɨ maipɨhaiwa kaundataataahɨ soho saamaati timasaihɨ napone,’ tatɨ Autaahaatɨho wɨnɨhɨndaase.
4 Porque Deus ordenou:
5 — ausente —
5 Mas vós dizeis: Se alguém disser a seu pai ou a sua mãe: É oferta ao Senhor aquilo que poderias aproveitar de mim;
6 — ausente —
6 esse jamais honrará a seu pai ou a sua mãe. E, assim, invalidastes a palavra de Deus, por causa da vossa tradição.
7 “Sahɨ apɨpaahɨ utaatɨ otaatapɨhatɨmaate, apɨpaahɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ Aisaiyaaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaatɨ jɨhura sapɨ sata katihɨhiyaate:
7 Hipócritas! Bem profetizou Isaías a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Isɨmiya kɨmiya kiyaamɨ maahomwaaŋapaahɨhɨ nepɨ mepɨ autaahepɨnɨmapɨ autaahɨ niwatawaayopo. Niwataahandɨ kandɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhapɨ kiyawaamaayopo. Owetise. Kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ kaanɨhɨ yandɨhɨ ahotatɨ nisapɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo.
8 Este povo honra-me com os lábios, mas o seu coração está longe de mim.
9 Aiwɨ kiya isɨhiyaamɨ nehɨ pɨwɨha nepɨ ausaapɨ kɨma Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpe tɨwɨ katɨwɨsanawaayopo. Siyawaawɨ kiya nisapɨ nehɨ jaipɨtɨwɨhaiwa aunɨhɨhɨrɨ katɨwɨ gaapundawaatopo,’ Aisaiyaaho 29:13
9 E em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homens.
10 Kaundatosatɨ Jisaasiho isɨhiya usaisɨ gaata numwaatɨ detɨ komɨhinɨ nasauhɨ kiyai saundataase. “Sahɨ kɨma pɨwɨma baiwɨ atiwɨ nepɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ baiwɨ kɨpɨwɨse.
10 E, tendo convocado a multidão, lhes disse: Ouvi e entendei:
11 Utaaho komɨ maahomwaaŋapɨ nandapa ikisatɨ nanaapwɨtimbɨpa kapa netɨ komɨ ambɨpatɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ maipɨtatɨ ainjotatɨ nusopɨsasataamaise. Iyatɨ daihɨra ko Autaahaatɨhoaisatɨ nahoyatɨ sisatɨ pɨwaatɨndandɨhɨra netɨ nɨwisapuwataamaise. Owetise. Nehɨ amɨ komɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ amɨtɨhaatɨhɨ gwɨnyapenatɨ amɨ komɨ maahomwaaŋɨ nausaatɨ maipɨhaiwa katimbɨpa sapaahɨhɨ ko daihɨra Autaahaatɨhoaisatɨ pɨwaatɨndandɨhɨra netɨ nɨwisapuwatɨ nuwipɨndaise,” undatɨ isɨhiyai kaundataase.
11 não é o que entra pela boca o que contamina o homem, mas o que sai da boca, isto, sim, contamina o homem.
12 Aihɨ Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ nasaatɨ koai saundɨhaato. “Kɨnyɨ mmohɨno e mohɨno kinyɨ pɨwɨha katingɨhaapɨ atisawaawɨ Parisihiya kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ mɨmaipaiwunyaapɨ apowindɨmandapo?” undɨhaato.
12 Então, aproximando-se dele os discípulos, disseram: Sabes que os fariseus, ouvindo a tua palavra, se escandalizaram?
13 Undonɨhɨ Jisaasiho nyamɨha netɨ wihoaaŋɨha wa namɨhana sanyatataase. “Nandapa nahataapa osaataatɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho wapa wɨndɨ yamaamasɨpɨpa ko tambatɨhɨrɨ ahɨwa nawotɨ yamotɨtaise.
13 Ele, porém, respondeu: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Aisɨ sahɨ kiyaapɨ awaindɨhandɨ gɨmaawunyaapɨ nehɨ iwinjasawɨse. Kiya ndɨha asɨhatahiya daihɨra isɨhiya usa ndɨha asɨhatahiyai nunjawaahiyaare. Nunjawaahiyaasɨ sawanaatɨ aimɨ mmohohɨtɨhande amɨ utaaho wo ndɨha asɨhataho daihɨra utaaho ndɨha asɨhataho woai ikwɨrɨ wisi nunjamɨ notaataahɨ maisahurɨ anɨmwaahɨpatopɨ witɨtaise,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
14 Deixai-os; são cegos, guias de cegos. Ora, se um cego guiar outro cego, cairão ambos no barranco.
15 Aihɨ Pitaaho dotɨ Jisaasihoai saundataase, “Pɨwɨha satɨpɨ utaaho komɨ ikwɨrɨ bahomusa nehɨ nandapa nainjɨtɨhanda komɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ gwɨnyapesɨtɨhandɨ netɨ nusopɨsasataamaise tingɨtɨmandamɨ tanyaaha ausaapɨ kɨnyɨ nyangi kanyatɨme,” undataase.
15 Então, lhe disse Pedro: Explica-nos a parábola.
16 Undihɨ Jisaasiho kiyai saundataase, “Ese, isɨmiyaatɨ sangisangi sangɨ akɨtɨnɨhɨ monawaawɨtowo?
16 Jesus, porém, disse: Também vós não entendeis ainda?
17 Aiwɨ sahɨ nɨnɨ pɨwɨha kasatohɨhaamɨ tanyaaha monawaawɨtowo? Nandapa utaaho nainjɨpɨpa maahomwaaŋɨhɨra notɨ kosahaara kɨpwɨnataise. Iyatɨ kapɨhapɨ nehɨhaatɨ notaise.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce para o ventre e, depois, é lançado em lugar escuso?
18 Aihɨ amɨ kahapaamapɨpa Maipɨhapa utaaho komɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ gwɨnyapenatɨ osaimbɨpa maahomwaaŋapɨ nehɨhaatɨ noaipataise. Iyatɨ saiwaahɨhɨ utaaho Autaahaatɨhoaisa pɨwaatɨndandɨhɨra daihɨra asɨhata nɨwisapuwatɨ nuwipɨndaise.
18 Mas o que sai da boca vem do coração, e é isso que contamina o homem.
19 Iyatɨ amɨ utaaho komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhapɨ saiwa siyataise, apɨpaahɨ gɨmunyaatɨhaiwa maipɨhaiwa gwɨnyapenatɨ isɨhiyai tiwamatɨ asɨhiya warɨsaisahiyai iwiwatɨ iwinjatɨ usɨhiya asɨhiya kɨhiyaisatɨ nanotɨ daayatɨ isɨhiya usaamɨhapa ikonatɨ pɨwɨha kahatamatɨpɨta jaiwɨtatɨ usaamɨ ambɨpatɨ ambɨpatɨ komɨ pɨwɨhaara netɨ nopɨsasataise.
19 Porque do coração procedem maus desígnios, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos, blasfêmias.
20 Iyatɨ saiwaahɨhɨ utaahomɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ nusopɨsasatɨ daihɨra Autaahaatɨhoaisa pɨwaatɨndandɨhɨra netɨ nɨwisapuwataise. O amɨ utaaho wo komɨ saisatoyaamɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨra ikwɨrɨ jɨhɨ bahomusa nandapa nehɨ nanɨhonɨhɨ sandɨ komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ wɨndɨ netɨ namausopɨsasɨtaise. Owetise,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos não o contamina.
21 Aihɨ Jisaasiho sapɨhɨ namasi yanɨhɨma isɨhiyaapɨ yapɨpatɨ wɨtɨ aunahɨpatɨ awaiwaurɨ Tayaahandamunɨ Saitonɨhandamunɨ detɨ ahetihɨhata notaise.
21 Partindo Jesus dali, retirou-se para os lados de Tiro e Sidom.
22 Notɨ noaipatɨ bimihɨhura apopaatɨ yapɨpatɨ Kanaanɨhandaahapɨ Isɨraherɨhiyaamɨ dawaataatapɨhiyaamɨhaatɨ sapɨhɨ bindataahaatɨ Jisaasihoenda nasatɨ koai saundatɨ gousoetaise. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋɨ Isɨraherɨhiyai Iwinjaapɨ Bimɨtaapɨ Awaisɨhoŋe nɨngi kɨnyɨ maarɨho asɨpɨnime. Nisɨ maasɨhaamaati itɨpɨho maipɨho nɨwɨndaatɨ netɨ nusopɨsasihɨ kaatɨ apɨpaahɨ maipɨtatɨ ahondaise,” undatɨ koai gousoetaise.
22 E eis que uma mulher cananeia, que viera daquelas regiões, clamava: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim! Minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Siyatɨ gousoesɨhandɨ kandɨ Jisaasiho kaati pɨwɨha wa wihoaaŋɨha kamundise. Kamundihɨ namawa komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ koai saundaatɨ tarɨwundaatɨ nunjenɨhaayo. “Apopaatɨ kɨmaatɨ pohɨrɨnyatatɨ ŋuŋaatatɨ taatɨ nyamɨ ipotɨ nanyipinjisɨ kaati kɨnyɨ nepɨ tarɨwaimbɨ natɨpusoaase,” undɨhaato.
23 Ele, porém, não lhe respondeu palavra. E os seus discípulos, aproximando-se, rogaram-lhe: Despede-a, pois vem clamando atrás de nós.
24 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨ maahomwaaŋɨ nausaatɨ waapɨhɨtatɨ sandaase. “Nehɨ isɨhiya Isɨraherɨhiya maasapɨho sipɨsipɨhandɨ nihɨrɨnatɨ owetindɨhandamataiwɨ nihɨrɨnɨwɨ owetohiyɨhiyai jɨhɨ gandɨ numwaatɨ netɨ ahoaindɨ iwɨtatamanɨtandɨ Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ napɨtɨhonɨne,” ndaase.
24 Mas Jesus respondeu: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Sa satihɨhandɨ kandɨ apopaatɨ mwɨtetatɨ mɨtɨho nusoaasamɨ nasatɨ Jisaasihomɨ auhɨraapɨhɨ tɨmahiya atotɨpɨwesatɨ bindataatɨ koai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngi maarɨho asɨpɨnimbɨ nahɨsetɨ kahɨtohɨpɨpa kanime,” undatɨ gousoetaise.
25 Ela, porém, veio e o adorou, dizendo: Senhor, socorre-me!
26 Aihɨ Autaahaatɨho jɨhɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa Isɨraherɨhiyai nunjatɨ nunyatɨ kawɨsatosatɨ ipotɨ isɨhiya kiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai kawitandɨ sawahoai natausaasindɨhandapɨ Jisaasiho namɨhanatɨ apopaati saundataase. “Itapo, manyinyaamɨ nandapa nepɨ suhɨri tumwaitaapɨ sandɨ gaamaahe, owe,” undataase.
26 Então, ele, respondendo, disse: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Saundihɨ amɨ kaatamɨha koai satatɨ kaundatase. “Ye, Awaisɨhoŋe kɨnyɨ sa akɨtɨha katapaase. Akɨtɨha katapaahandɨ kandɨ nandapa otasaaha gwɨtɨtɨho naumbwɨnatɨ suhɨramɨ satɨhomɨ ganɨhoaasɨnapɨ yatɨhɨ tɨmahaihɨhapa suhɨrɨ netɨ nanataise,” undataase.
27 Ela, contudo, replicou: Sim, Senhor, porém os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Undihɨ Jisaasiho kaati komɨha saundataase. “Ese itapo, kɨnyɨ apopaaŋɨ nisapɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ gɨnunyaapɨhaaŋe. Isɨ kɨnyɨ ngɨpwɨ nɨngi nanɨsehingɨpɨpa kapa kɨretɨ nɨnɨ kahito,” undataase. Aihɨ sa saundisura kuraanɨhɨ kaatamɨ maataati tɨtɨhɨwitataise.
28 Então, lhe disse Jesus: Ó mulher, grande é a tua fé! Faça-se contigo como queres. E, desde aquele momento, sua filha ficou sã.
29 Aihɨ Jisaasiho sapɨhɨ namasi notɨ durɨhɨrɨ Garirihandainɨ noaipataise. Noaipatɨ aripatainɨ daayatɨ bitopɨ niyatɨ sisɨhoaasɨnɨ nasaamanatɨ bindataise.
29 Partindo Jesus dali, foi para junto do mar da Galileia; e, subindo ao monte, assentou-se ali.
30 Bimihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ isɨhiya auhɨrɨ bɨwatetɨ andɨtatɨ namahatatɨ ndɨha niyotatɨ maahomwaaŋɨ napupwasɨhɨ pɨwɨha pɨwaamaatɨwɨhiyaunɨ amɨ usa taahiyɨhiya timbɨpaisahiyai numwaasi napɨwɨ komɨ asɨmwaapɨpɨhɨ ahɨwisawaayopo. Ahɨwisauhɨ Jisaasiho kiyaamɨ timbɨpa nemwatɨ tɨtɨhɨwiwataise.
30 E vieram a ele muitas multidões trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos e outros muitos e os largaram junto aos pés de Jesus; e ele os curou.
31 Nemwatɨ tɨtɨhɨwisɨhɨ auhɨrɨ bɨwatesawɨhiya dosi daiwɨ amɨ andɨtatɨ namɨhatisawɨhiya nuwɨ napɨwaiwɨ amɨ ndɨha niyotisawɨhiya japɨhɨ japɨ maahomwaaŋɨ napupwasawɨhiya pɨwaatauhɨ isɨhiya kiyaisɨ winjawaawɨ maarɨho wɨndotɨ apɨpaahɨ yaiwɨmawaayopo. Yaiwɨmapɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ Autaahaatɨhopɨ kiya maaritɨwɨ komɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
31 De modo que o povo se maravilhou ao ver que os mudos falavam, os aleijados recobravam saúde, os coxos andavam e os cegos viam. Então, glorificavam ao Deus de Israel.
32 Aihɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi gaata nanyamaatɨ sanyatataase. “Isɨhiya kɨmiya nɨngisawɨ asisɨha mairɨmaara bimauhɨ kiya nandapa nandaatɨwɨhapa owetise. Owetihɨ nɨnɨ kiyaapɨ maarɨho asɨpiyataayo. Asɨpiyataatɨ kiyaisɨ nandapa namunyatɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nandusoaasɨtandɨ ponje amɨ aunahɨpatɨ kaanɨhɨsɨ wiwa kiya kiyaamɨ andɨtatɨ owetanɨhɨ daihɨra wonɨwoniwɨ tɨmahaitaawo,” nyatatɨ kanyatataase.
32 E, chamando Jesus os seus discípulos, disse: Tenho compaixão desta gente, porque há três dias que permanece comigo e não tem o que comer; e não quero despedi-la em jejum, para que não desfaleça pelo caminho.
33 Sanyatihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Kɨmbɨhɨ iwɨwɨrɨho isɨhiya oweta aunahɨpa kaanɨhɨsɨ nyahɨ nandapa maahapɨhapɨ taahɨpɨpa nga newaatɨ isɨ wɨrɨsandɨmiyai numwɨtɨhaawe,” undaatɨ nunjenɨhaayo.
33 Mas os discípulos lhe disseram: Onde haverá neste deserto tantos pães para fartar tão grande multidão?
34 Nunjenɨhonɨhɨ Jisaasiho nyangi sanyatatɨ nanyisenataise. “Sahɨ nandapa bɨretɨhandɨ napitaiwɨ isɨpɨhiyaate?” nyatataase. Aihɨ nyahɨ koai saundɨhaato. “Nandapa bɨretɨhandɨ 7 kiyatɨtihɨ amɨ araiho maipɨhasɨnya naasonyaisahiyaanɨne,” undɨhaato.
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? Responderam: Sete e alguns peixinhos.
35 Saundonɨhɨ namatɨ Jisaasiho isɨhiyaisɨ yatɨhɨ bimaawɨse undihɨ kiya yatɨhɨ bindawaayopo.
35 Então, tendo mandado o povo assentar-se no chão,
36 Bimauhɨ Jisaasiho nandapa bɨretɨhandɨ ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wihɨnɨramɨ yahurisatɨ araihonya netɨ isɨwatata kapaapɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ gaahoŋe gaare,” undataase. Gaare undatosatɨ kapa naumbotɨ nasɨpatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi nanyamihɨ amɨ nyahɨ newaatɨ isɨhiyaisɨ gaamawa nesɨwesɨwa newaunyɨhaayo.
36 tomou os sete pães e os peixes, e, dando graças, partiu, e deu aos discípulos, e estes, ao povo.
37 Newaunyonɨhɨ kiya nahatiya nanɨwɨ kiyaamɨ gwɨsɨha tisaitataise. Tisaitihɨ nawɨpɨpa kanaahɨpa ahotimbɨpa nyahɨ asawa newaatɨ ikɨhaiwa awaiwaiwa 7 kiyahaiwa tisaahɨwaatɨ kɨpohaayo.
37 Todos comeram e se fartaram; e, do que sobejou, recolheram sete cestos cheios.
38 Iyataatɨ isɨhiya nandapa nanɨhohiyɨhiya asɨhiya manyinyai awɨmɨtɨwɨ nehɨ gwɨnyaahiya usɨhiyaahɨhɨ 4,000 kaiwɨhiyaare.
38 Ora, os que comeram eram quatro mil homens, além de mulheres e crianças.
39 Aihɨ Jisaasiho isɨhiyaisɨ natausaasamapɨ kopuhotɨ yamwaatɨ nasaamana durɨhɨraatɨhɨra aunahɨpatɨ Makataanɨhandamɨ yapɨpataahapɨ notaise.
39 E, tendo despedido as multidões, entrou Jesus no barco e foi para o território de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.