Mateus 15
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ isɨhiya Parisihiyaunɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ Jerusaremɨhandaahɨraapɨ napɨwɨ koai saundɨwɨ nunjenawaayopo.
1 Então chegaram a Jesus uns fariseus e escribas vindos de Jerusalém, e lhe perguntaram:
2 “Kinyɨ otɨpɨpatɨ mmonɨwɨ nepɨ kaiwɨ nangipinjohiyɨhiya nyamɨ asoya asisaamɨ mɨtɨhiyaamɨ wɨnɨhapɨpa nanyinyohɨpɨpa napaapɨ baiwɨ nepɨ minjapepihɨropo? Aiwɨ nyamɨ asoya asisa aimapɨ kaiwɨnyasauhɨ kiyohɨrɨhɨretɨ tɨtɨhɨ japepihɨrɨwɨ nandapa nandaatɨwɨhura kiyaamɨ ikwɨrɨ jɨhɨ bahomusopo?” undawaatopo.
2 Por que transgridem os teus discípulos a tradição dos anciãos? pois não lavam as mãos, quando comem.
3 Undauhɨ Jisaasiho komɨha kiyai saunda nunjenataise. “Amɨ sahɨ sawanaatɨsangi jaasoya jaasisaamɨ wɨnɨhapɨpa baiwɨ isɨwatawa Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa napindapɨ miwatɨwɨ amɨ nepɨ nopɨsasopo?
3 Ele, porém, respondendo, disse-lhes: E vós, por que transgredis o mandamento de Deus por causa da vossa tradição?
4 Iyataatɨ amɨ Autaahaatɨho sata katise. ‘Kɨnyɨ kinyɨ gapiyɨ kɨniyai baimbɨ atɨwimbɨ maarɨwitɨpɨ gɨwunyaape,’ ndaase. Iyatɨ ‘amɨ metɨho metɨhaatɨ wo waatɨ komɨ kaatamɨ saniyɨ sapiyaapɨ maarɨho mɨmaipiya gɨwunyapenatɨ atɨhomaawisa wɨretɨtatɨ maipɨhaiwa kaundataataahɨ soho saamaati timasaihɨ napone,’ tatɨ Autaahaatɨho wɨnɨhɨndaase.
4 Pois Deus ordenou: Honra a teu pai e a tua mãe; e, Quem maldisser a seu pai ou a sua mãe, certamente morrerá.
5 — ausente —
5 Mas vós dizeis: Qualquer que disser a seu pai ou a sua mãe: O que poderias aproveitar de mim é oferta ao Senhor; esse de modo algum terá de honrar a seu pai.
6 — ausente —
6 E assim por causa da vossa tradição invalidastes a palavra de Deus.
7 “Sahɨ apɨpaahɨ utaatɨ otaatapɨhatɨmaate, apɨpaahɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ Aisaiyaaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaatɨ jɨhura sapɨ sata katihɨhiyaate:
7 Hipócritas! bem profetizou Isaias a vosso respeito, dizendo:
8 ‘Isɨmiya kɨmiya kiyaamɨ maahomwaaŋapaahɨhɨ nepɨ mepɨ autaahepɨnɨmapɨ autaahɨ niwatawaayopo. Niwataahandɨ kandɨ kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhapɨ kiyawaamaayopo. Owetise. Kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ kaanɨhɨ yandɨhɨ ahotatɨ nisapɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahopo.
8 Este povo honra-me com os lábios; o seu coração, porém, está longe de mim.
9 Aiwɨ kiya isɨhiyaamɨ nehɨ pɨwɨha nepɨ ausaapɨ kɨma Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpe tɨwɨ katɨwɨsanawaayopo. Siyawaawɨ kiya nisapɨ nehɨ jaipɨtɨwɨhaiwa aunɨhɨhɨrɨ katɨwɨ gaapundawaatopo,’ Aisaiyaaho 29:13
9 Mas em vão me adoram, ensinando doutrinas que são preceitos de homem.
10 Kaundatosatɨ Jisaasiho isɨhiya usaisɨ gaata numwaatɨ detɨ komɨhinɨ nasauhɨ kiyai saundataase. “Sahɨ kɨma pɨwɨma baiwɨ atiwɨ nepɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ baiwɨ kɨpɨwɨse.
10 E, clamando a si a multidão, disse-lhes: Ouvi, e entendei:
11 Utaaho komɨ maahomwaaŋapɨ nandapa ikisatɨ nanaapwɨtimbɨpa kapa netɨ komɨ ambɨpatɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ maipɨtatɨ ainjotatɨ nusopɨsasataamaise. Iyatɨ daihɨra ko Autaahaatɨhoaisatɨ nahoyatɨ sisatɨ pɨwaatɨndandɨhɨra netɨ nɨwisapuwataamaise. Owetise. Nehɨ amɨ komɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ amɨtɨhaatɨhɨ gwɨnyapenatɨ amɨ komɨ maahomwaaŋɨ nausaatɨ maipɨhaiwa katimbɨpa sapaahɨhɨ ko daihɨra Autaahaatɨhoaisatɨ pɨwaatɨndandɨhɨra netɨ nɨwisapuwatɨ nuwipɨndaise,” undatɨ isɨhiyai kaundataase.
11 Não é o que entra pela boca que contamina o homem; mas o que sai da boca, isso é o que o contamina.
12 Aihɨ Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ nasaatɨ koai saundɨhaato. “Kɨnyɨ mmohɨno e mohɨno kinyɨ pɨwɨha katingɨhaapɨ atisawaawɨ Parisihiya kiyaamɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ mɨmaipaiwunyaapɨ apowindɨmandapo?” undɨhaato.
12 Então os discípulos, aproximando-se dele, perguntaram-lhe: Sabes que os fariseus, ouvindo essas palavras, se escandalizaram?
13 Undonɨhɨ Jisaasiho nyamɨha netɨ wihoaaŋɨha wa namɨhana sanyatataase. “Nandapa nahataapa osaataatɨ nisɨ Apɨho yamɨhapataatɨhɨ bimisɨho wapa wɨndɨ yamaamasɨpɨpa ko tambatɨhɨrɨ ahɨwa nawotɨ yamotɨtaise.
13 Respondeu-lhes ele: Toda planta que meu Pai celestial não plantou será arrancada.
14 Aisɨ sahɨ kiyaapɨ awaindɨhandɨ gɨmaawunyaapɨ nehɨ iwinjasawɨse. Kiya ndɨha asɨhatahiya daihɨra isɨhiya usa ndɨha asɨhatahiyai nunjawaahiyaare. Nunjawaahiyaasɨ sawanaatɨ aimɨ mmohohɨtɨhande amɨ utaaho wo ndɨha asɨhataho daihɨra utaaho ndɨha asɨhataho woai ikwɨrɨ wisi nunjamɨ notaataahɨ maisahurɨ anɨmwaahɨpatopɨ witɨtaise,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
14 Deixai-os; são guias cegos; ora, se um cego guiar outro cego, ambos cairão no barranco.
15 Aihɨ Pitaaho dotɨ Jisaasihoai saundataase, “Pɨwɨha satɨpɨ utaaho komɨ ikwɨrɨ bahomusa nehɨ nandapa nainjɨtɨhanda komɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ gwɨnyapesɨtɨhandɨ netɨ nusopɨsasataamaise tingɨtɨmandamɨ tanyaaha ausaapɨ kɨnyɨ nyangi kanyatɨme,” undataase.
15 E Pedro, tomando a palavra, disse-lhe: Explica-nos essa parábola.
16 Undihɨ Jisaasiho kiyai saundataase, “Ese, isɨmiyaatɨ sangisangi sangɨ akɨtɨnɨhɨ monawaawɨtowo?
16 Respondeu Jesus: Estai vós também ainda sem entender?
17 Aiwɨ sahɨ nɨnɨ pɨwɨha kasatohɨhaamɨ tanyaaha monawaawɨtowo? Nandapa utaaho nainjɨpɨpa maahomwaaŋɨhɨra notɨ kosahaara kɨpwɨnataise. Iyatɨ kapɨhapɨ nehɨhaatɨ notaise.
17 Não compreendeis que tudo o que entra pela boca desce pelo ventre, e é lançado fora?
18 Aihɨ amɨ kahapaamapɨpa Maipɨhapa utaaho komɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ netɨ gwɨnyapenatɨ osaimbɨpa maahomwaaŋapɨ nehɨhaatɨ noaipataise. Iyatɨ saiwaahɨhɨ utaaho Autaahaatɨhoaisa pɨwaatɨndandɨhɨra daihɨra asɨhata nɨwisapuwatɨ nuwipɨndaise.
18 Mas o que sai da boca procede do coração; e é isso o que contamina o homem.
19 Iyatɨ amɨ utaaho komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhapɨ saiwa siyataise, apɨpaahɨ gɨmunyaatɨhaiwa maipɨhaiwa gwɨnyapenatɨ isɨhiyai tiwamatɨ asɨhiya warɨsaisahiyai iwiwatɨ iwinjatɨ usɨhiya asɨhiya kɨhiyaisatɨ nanotɨ daayatɨ isɨhiya usaamɨhapa ikonatɨ pɨwɨha kahatamatɨpɨta jaiwɨtatɨ usaamɨ ambɨpatɨ ambɨpatɨ komɨ pɨwɨhaara netɨ nopɨsasataise.
19 Porque do coração procedem os maus pensamentos, homicídios, adultérios, prostituição, furtos, falsos testemunhos e blasfêmias.
20 Iyatɨ saiwaahɨhɨ utaahomɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ nusopɨsasatɨ daihɨra Autaahaatɨhoaisa pɨwaatɨndandɨhɨra netɨ nɨwisapuwataise. O amɨ utaaho wo komɨ saisatoyaamɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨra ikwɨrɨ jɨhɨ bahomusa nandapa nehɨ nanɨhonɨhɨ sandɨ komɨ omaŋɨtɨtɨhɨ wɨndɨ netɨ namausopɨsasɨtaise. Owetise,” nyatatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi kanyatataase.
20 São estas as coisas que contaminam o homem; mas o comer sem lavar as mãos, isso não o contamina.
21 Aihɨ Jisaasiho sapɨhɨ namasi yanɨhɨma isɨhiyaapɨ yapɨpatɨ wɨtɨ aunahɨpatɨ awaiwaurɨ Tayaahandamunɨ Saitonɨhandamunɨ detɨ ahetihɨhata notaise.
21 Ora, partindo Jesus dali, retirou-se para as regiões de Tiro e Sidom.
22 Notɨ noaipatɨ bimihɨhura apopaatɨ yapɨpatɨ Kanaanɨhandaahapɨ Isɨraherɨhiyaamɨ dawaataatapɨhiyaamɨhaatɨ sapɨhɨ bindataahaatɨ Jisaasihoenda nasatɨ koai saundatɨ gousoetaise. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋɨ Isɨraherɨhiyai Iwinjaapɨ Bimɨtaapɨ Awaisɨhoŋe nɨngi kɨnyɨ maarɨho asɨpɨnime. Nisɨ maasɨhaamaati itɨpɨho maipɨho nɨwɨndaatɨ netɨ nusopɨsasihɨ kaatɨ apɨpaahɨ maipɨtatɨ ahondaise,” undatɨ koai gousoetaise.
22 E eis que uma mulher cananéia, provinda daquelas cercania, clamava, dizendo: Senhor, Filho de Davi, tem compaixão de mim, que minha filha está horrivelmente endemoninhada.
23 Siyatɨ gousoesɨhandɨ kandɨ Jisaasiho kaati pɨwɨha wa wihoaaŋɨha kamundise. Kamundihɨ namawa komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ koai saundaatɨ tarɨwundaatɨ nunjenɨhaayo. “Apopaatɨ kɨmaatɨ pohɨrɨnyatatɨ ŋuŋaatatɨ taatɨ nyamɨ ipotɨ nanyipinjisɨ kaati kɨnyɨ nepɨ tarɨwaimbɨ natɨpusoaase,” undɨhaato.
23 Contudo ele não lhe respondeu palavra. Chegando-se, pois, a ele os seus discípulos, rogavam-lhe, dizendo: Despede-a, porque vem clamando atrás de nós.
24 Undonɨhɨ Jisaasiho komɨ maahomwaaŋɨ nausaatɨ waapɨhɨtatɨ sandaase. “Nehɨ isɨhiya Isɨraherɨhiya maasapɨho sipɨsipɨhandɨ nihɨrɨnatɨ owetindɨhandamataiwɨ nihɨrɨnɨwɨ owetohiyɨhiyai jɨhɨ gandɨ numwaatɨ netɨ ahoaindɨ iwɨtatamanɨtandɨ Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ napɨtɨhonɨne,” ndaase.
24 Respondeu-lhes ele: Não fui enviado senão às ovelhas perdidas da casa de Israel.
25 Sa satihɨhandɨ kandɨ apopaatɨ mwɨtetatɨ mɨtɨho nusoaasamɨ nasatɨ Jisaasihomɨ auhɨraapɨhɨ tɨmahiya atotɨpɨwesatɨ bindataatɨ koai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngi maarɨho asɨpɨnimbɨ nahɨsetɨ kahɨtohɨpɨpa kanime,” undatɨ gousoetaise.
25 Então veio ela e, adorando-o, disse: Senhor, socorre-me.
26 Aihɨ Autaahaatɨho jɨhɨ kahapaamapɨpa gaahaiwa Isɨraherɨhiyai nunjatɨ nunyatɨ kawɨsatosatɨ ipotɨ isɨhiya kiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai kawitandɨ sawahoai natausaasindɨhandapɨ Jisaasiho namɨhanatɨ apopaati saundataase. “Itapo, manyinyaamɨ nandapa nepɨ suhɨri tumwaitaapɨ sandɨ gaamaahe, owe,” undataase.
26 Ele, porém, respondeu: Não é bom tomar o pão dos filhos e lançá-lo aos cachorrinhos.
27 Saundihɨ amɨ kaatamɨha koai satatɨ kaundatase. “Ye, Awaisɨhoŋe kɨnyɨ sa akɨtɨha katapaase. Akɨtɨha katapaahandɨ kandɨ nandapa otasaaha gwɨtɨtɨho naumbwɨnatɨ suhɨramɨ satɨhomɨ ganɨhoaasɨnapɨ yatɨhɨ tɨmahaihɨhapa suhɨrɨ netɨ nanataise,” undataase.
27 Ao que ela disse: Sim, Senhor, mas até os cachorrinhos comem das migalhas que caem da mesa dos seus donos.
28 Undihɨ Jisaasiho kaati komɨha saundataase. “Ese itapo, kɨnyɨ apopaaŋɨ nisapɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ gɨnunyaapɨhaaŋe. Isɨ kɨnyɨ ngɨpwɨ nɨngi nanɨsehingɨpɨpa kapa kɨretɨ nɨnɨ kahito,” undataase. Aihɨ sa saundisura kuraanɨhɨ kaatamɨ maataati tɨtɨhɨwitataise.
28 Então respondeu Jesus, e disse-lhe: ó mulher, grande é a tua fé! seja-te feito como queres. E desde aquela hora sua filha ficou sã.
29 Aihɨ Jisaasiho sapɨhɨ namasi notɨ durɨhɨrɨ Garirihandainɨ noaipataise. Noaipatɨ aripatainɨ daayatɨ bitopɨ niyatɨ sisɨhoaasɨnɨ nasaamanatɨ bindataise.
29 Partindo Jesus dali, chegou ao pé do mar da Galiléia; e, subindo ao monte, sentou-se ali.
30 Bimihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ isɨhiya auhɨrɨ bɨwatetɨ andɨtatɨ namahatatɨ ndɨha niyotatɨ maahomwaaŋɨ napupwasɨhɨ pɨwɨha pɨwaamaatɨwɨhiyaunɨ amɨ usa taahiyɨhiya timbɨpaisahiyai numwaasi napɨwɨ komɨ asɨmwaapɨpɨhɨ ahɨwisawaayopo. Ahɨwisauhɨ Jisaasiho kiyaamɨ timbɨpa nemwatɨ tɨtɨhɨwiwataise.
30 E vieram a ele grandes multidões, trazendo consigo coxos, aleijados, cegos, mudos, e outros muitos, e lhos puseram aos pés; e ele os curou;
31 Nemwatɨ tɨtɨhɨwisɨhɨ auhɨrɨ bɨwatesawɨhiya dosi daiwɨ amɨ andɨtatɨ namɨhatisawɨhiya nuwɨ napɨwaiwɨ amɨ ndɨha niyotisawɨhiya japɨhɨ japɨ maahomwaaŋɨ napupwasawɨhiya pɨwaatauhɨ isɨhiya kiyaisɨ winjawaawɨ maarɨho wɨndotɨ apɨpaahɨ yaiwɨmawaayopo. Yaiwɨmapɨ Isɨraherɨhiyaanamɨ Autaahaatɨhopɨ kiya maaritɨwɨ komɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
31 de modo que a multidão se admirou, vendo mudos a falar, aleijados a ficar sãos, coxos a andar, cegos a ver; e glorificaram ao Deus de Israel.
32 Aihɨ Jisaasiho nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi gaata nanyamaatɨ sanyatataase. “Isɨhiya kɨmiya nɨngisawɨ asisɨha mairɨmaara bimauhɨ kiya nandapa nandaatɨwɨhapa owetise. Owetihɨ nɨnɨ kiyaapɨ maarɨho asɨpiyataayo. Asɨpiyataatɨ kiyaisɨ nandapa namunyatɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nandusoaasɨtandɨ ponje amɨ aunahɨpatɨ kaanɨhɨsɨ wiwa kiya kiyaamɨ andɨtatɨ owetanɨhɨ daihɨra wonɨwoniwɨ tɨmahaitaawo,” nyatatɨ kanyatataase.
32 Jesus chamou os seus discípulos, e disse: Tenho compaixão da multidão, porque já faz três dias que eles estão comigo, e não têm o que comer; e não quero despedi-los em jejum, para que não desfaleçam no caminho.
33 Sanyatihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ saundaatɨ nunjenɨhaayo. “Kɨmbɨhɨ iwɨwɨrɨho isɨhiya oweta aunahɨpa kaanɨhɨsɨ nyahɨ nandapa maahapɨhapɨ taahɨpɨpa nga newaatɨ isɨ wɨrɨsandɨmiyai numwɨtɨhaawe,” undaatɨ nunjenɨhaayo.
33 Disseram-lhe os discípulos: Donde nos viriam num deserto tantos pães, para fartar tamanha multidão?
34 Nunjenɨhonɨhɨ Jisaasiho nyangi sanyatatɨ nanyisenataise. “Sahɨ nandapa bɨretɨhandɨ napitaiwɨ isɨpɨhiyaate?” nyatataase. Aihɨ nyahɨ koai saundɨhaato. “Nandapa bɨretɨhandɨ 7 kiyatɨtihɨ amɨ araiho maipɨhasɨnya naasonyaisahiyaanɨne,” undɨhaato.
34 Perguntou-lhes Jesus: Quantos pães tendes? E responderam: Sete, e alguns peixinhos.
35 Saundonɨhɨ namatɨ Jisaasiho isɨhiyaisɨ yatɨhɨ bimaawɨse undihɨ kiya yatɨhɨ bindawaayopo.
35 E tendo ele ordenado ao povo que se sentasse no chão,
36 Bimauhɨ Jisaasiho nandapa bɨretɨhandɨ ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wihɨnɨramɨ yahurisatɨ araihonya netɨ isɨwatata kapaapɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ gaahoŋe gaare,” undataase. Gaare undatosatɨ kapa naumbotɨ nasɨpatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangi nanyamihɨ amɨ nyahɨ newaatɨ isɨhiyaisɨ gaamawa nesɨwesɨwa newaunyɨhaayo.
36 tomou os sete pães e os peixes, e havendo dado graças, partiu-os, e os entregava aos discípulos, e os discípulos á multidão.
37 Newaunyonɨhɨ kiya nahatiya nanɨwɨ kiyaamɨ gwɨsɨha tisaitataise. Tisaitihɨ nawɨpɨpa kanaahɨpa ahotimbɨpa nyahɨ asawa newaatɨ ikɨhaiwa awaiwaiwa 7 kiyahaiwa tisaahɨwaatɨ kɨpohaayo.
37 Assim todos comeram, e se fartaram; e do que sobejou dos pedaços levantaram sete alcofas cheias.
38 Iyataatɨ isɨhiya nandapa nanɨhohiyɨhiya asɨhiya manyinyai awɨmɨtɨwɨ nehɨ gwɨnyaahiya usɨhiyaahɨhɨ 4,000 kaiwɨhiyaare.
38 Ora, os que tinham comido eram quatro mil homens além de mulheres e crianças.
39 Aihɨ Jisaasiho isɨhiyaisɨ natausaasamapɨ kopuhotɨ yamwaatɨ nasaamana durɨhɨraatɨhɨra aunahɨpatɨ Makataanɨhandamɨ yapɨpataahapɨ notaise.
39 E havendo Jesus despedido a multidão, entrou no barco, e foi para os confins de Magadã.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Mateus 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.