Marcos 4
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Jisaasiho jahɨra namasatɨ durɨhɨrɨ Garirihandainɨ isɨhiyai Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kataunjataise. Aihɨ isɨhiya apɨpaahɨ wɨrɨsandɨhandɨ komɨhinɨ ahoyanɨhauhɨ amɨ ko wo kopuhoaasɨnɨ yamwaatɨ durɨhɨraatɨhɨ detɨ aripatamɨhinɨ bindataise. Aihɨ isɨhiya durɨhɨrainɨ detɨ aripataatɨhɨ bindawaayopo.
1 Jesus pôs-se novamente a ensinar, à beira do mar, e aglomerou-se junto dele tão grande multidão, que ele teve de entrar numa barca, no mar, e toda a multidão ficou em terra na praia.
2 Jisaasiho kiyai pɨwɨha sɨwipatɨ nepemaahɨwa taahɨwaiwa kataunjataise. Iyatɨ ko saundataase.
2 E ensinava-lhes muitas coisas em parábolas. Dizia-lhes na sua doutrina:
3 “Atiwɨse. Utaaho wo komɨ osaataatɨ nandapaamɨ kwɨtaaho tɨwɨhaitandɨ netɨ isɨsi notaise.
3 Ouvi: Saiu o semeador a semear.
4 Isɨsi notɨ kwɨtaaho osaataatɨ tɨwɨhaataise. Tɨwɨhaasɨhɨ nandapaamɨ kwɨtaaho wapa daihɨra tɨmahiyataise. Tɨmɨhaihɨ koho nasatɨ netɨ nanataise.
4 Enquanto lançava a semente, uma parte caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Aihɨ amɨ wapa kwɨtaaho nawɨhetɨ autaahɨ yapɨhonya yahonyaahɨ ahotihɨhapɨhɨ tɨmahiyataise. Siyatɨ yapɨhonya tiwatɨhaatɨ yahonyaahɨhɨ ahotihɨhapɨhɨ tɨmahiyataatɨ amɨ yapɨpatɨ nehɨ yaataatɨndaatɨ ketɨ kuraanɨhɨ nutataise.
5 Outra parte caiu no pedregulho, onde não havia muita terra; o grão germinou logo, porque a terra não era profunda;
6 Nutatɨ taatɨ sanaihɨ ipɨho ipɨndaatɨ nawɨhetisɨ tɨhihɨ tambatɨhɨrɨ baahɨ namotaatɨ awaipɨndaise.
6 mas, assim que o sol despontou, queimou-se e, como não tivesse raiz, secou.
7 Aihɨ amɨ wapa kwɨtaaho anɨpɨho kaarɨha mwɨtoaipataatɨhɨ tɨmahiyataise. Aihɨ anɨpɨho kaarɨha mwɨtoaipatɨ waatɨ nawataatɨ nandapaamɨ kwɨtaaho nutisɨhoai netɨ namaasatɨ itaatihɨ gɨpwɨpwitatɨ nehaayataise. Siyataatɨ kapa nandapa biyatɨ nga nawatɨ amɨ nandapa yandɨpɨho wɨndɨ namingose. Owetise.
7 Outra parte caiu entre os espinhos; estes cresceram, sufocaram-na e o grão não deu fruto.
8 Aihɨ amɨ isapɨpa kwɨtaaho wapa yapɨpatɨ gaahata tɨmɨhaimbɨpa nga nutatɨ nga saniyatɨ gwɨnyanatɨ yandɨpɨho akoho ningotaise. Siyatɨ nga nawasɨpɨpaamɨ wapa pɨhɨtatɨ 30 kiyatɨ nandapa yandɨpɨho ningotaise. Aihɨ amɨ yandɨpɨho wapa nandapa pɨhɨtatɨ 60 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ wapa pɨhɨtatɨ 100 kiyatɨ ningotaise.”
8 Outra caiu em terra boa e deu fruto, cresceu e desenvolveu-se; um grão rendeu trinta, outro sessenta e outro cem.
9 Aihɨ amɨ Jisaasiho satatosatɨ isɨhiya koai atɨwinjatohiyɨhiyai saundataase. “Sahɨ nisɨ pɨwɨha atɨnisohiyɨhiyaatɨ pɨwɨha sa sahɨ baiwɨ atiwɨ nepise,” undataase.
9 E dizia: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça!
10 Ipotɨ wura Jisaasiho nehɨ sawahohɨhɨ bimihɨ komɨ aposerɨhiya 12 kaiwɨhiyaatihɨ amɨ isɨhiya usa detɨ komɨhinɨtohiyɨhiyaatihɨ nuwɨ Jisaasihoai satɨwɨ nunjenawaayopo. “Kɨnyɨ sɨwipatɨ nepemaipɨ kanyatingɨhaamɨ tanyaaha ausaapɨ kanyate?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
10 Quando se acharam a sós, os que o cercavam e os Doze indagaram dele o sentido da parábola.
11 Aihɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Sangisaahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandapɨ noaasandimbɨpa aimɨ netɨ nasisa gisunyaasɨhɨ sahɨ aimɨ mmonɨwɨ nehopo. Amɨ isɨhiya ipaahaapɨhiyaahɨ pɨwɨha nahatewa nehɨ sɨwipatɨ nepemaipɨhaiwaahɨhɨ atisawaayopo.
11 Ele disse-lhes: A vós é revelado o mistério do Reino de Deus, mas aos que são de fora tudo se lhes propõe em parábolas.
12 Amɨ sandɨ tanyaaha siyate:
12 Desse modo, eles olham sem ver, escutam sem compreender, sem que se convertam e lhes seja perdoado.
13 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Pɨwɨha nepemaitɨ sɨwipatɨ namɨhandɨ kasatohɨmaapɨ sangi gɨmaasunyainjo? Gɨmaasunyaatonaahɨ amɨ nɨnɨ pɨwɨha sɨwipatɨ namɨhandɨ kasatohɨwaiwa nahatewa napitiyatɨ gɨsunyaatɨtaise?
13 E acrescentou: Não entendeis essa parábola? Como entendereis então todas as outras?
14 Utaaso isapɨpa kwɨtaaho tɨwɨhaaso so siyatɨ utaaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ isapɨpa kwɨtaahomatiyatɨ tɨwɨhaatɨ yamasɨhore.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Isapɨpa kwɨtaaho daihɨra tɨmɨhaihɨ koho netɨ nainjɨtɨmandɨ sandɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahiyauhɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ ketɨ kuraanɨhɨ nasatɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ yamatosisɨha nemasɨtɨhandapɨ namɨhanahaare.
15 Alguns se encontram à beira do caminho, onde ela é semeada; apenas a ouvem, vem Satanás tirar a palavra neles semeada.
16 Amɨ isɨhiya usa isapɨpa kwɨtaaho nawɨhetɨ yapɨhonya nehɨ yaataatɨ yahonya ahotihɨhapɨhɨ tɨmɨhaisɨhomataiwɨhiye. Kiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kiyai katɨwunjohɨha ketɨ maaritɨwɨ atiwɨ nepɨ isɨwatawaayopo.
16 Outros recebem a semente em lugares pedregosos; quando a ouvem, recebem-na com alegria;
17 Nepɨ isɨwatawaahandɨ kandɨ ka pɨwɨha kiya atiwɨ nehotɨha kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ pɨwɨha dahopetɨ gaamatɨ baahɨ kiyai wɨndɨ namusese. Aihɨ kiya pɨwɨha ka nehɨ masɨhonjapɨ isɨwatawaayopo. Aihɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaapɨ pohipaiwɨhiya kiyai nepɨ urɨpatitaatɨwɨ itɨhundɨwɨ tiwauhɨ yaiwɨ ketɨ kuraanɨhɨ pɨwɨha namawaayopo.
17 mas não têm raiz em si, são inconstantes, e assim que se levanta uma tribulação ou uma perseguição por causa da palavra, eles tropeçam.
18 Amɨ isɨhiya usa isapɨpa kwɨtaaho anɨpɨho kaarɨha mwɨtaipataatɨhɨ tɨmɨhaihɨ anɨpɨho kaarɨha netɨ itaatihɨ wɨndɨ nga gɨmunyana gɨpwɨpwitatɨ nehaisɨhomataiwɨhiye. Siya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiya kiyai katɨwunjohɨha atiwɨ newaayopo.
18 Outros ainda recebem a semente entre os espinhos; ouvem a palavra,
19 Siya atiwɨ newaahandɨ kandɨ kiya mambɨhaiwa kiya baiwɨ nga bimɨtaatɨwɨhaiwaapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenɨhotɨhandɨ amɨ nawɨho ikɨpɨpa nepɨ ahoyotɨhandɨ amɨ wiwa wiwa nehɨ maipɨhaiwaapaahɨhɨ maarɨho nusoaasawɨmahohɨtɨhandɨ tisaitatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhai netɨ itaatisataise. Aihɨ ka pɨwɨha kiyaamɨ pɨwɨha dahopa bimohɨrɨhɨretapɨ isapɨpa kwɨtaahomatiyatɨ gwɨnyanatɨ akɨpɨpa yandɨpɨho nandapa wɨndɨ nimaatatɨ namingose.
19 mas as preocupações mundanas, a ilusão das riquezas, as múltiplas cobiças sufocam-na e a tornam infrutífera.
20 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa isapɨpa yandɨpɨho yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyatɨ biya nga nuta saniya akɨpɨpa ahotatɨ ningosɨpatamataiwɨhiye. Siya isiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kiyai katɨwunjohɨha atiwɨ nepɨ anɨtiwɨ isɨwatohiyɨhiye. Isɨ kiya pɨwɨha atisohɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa kiyaamɨhetapɨ noaipataise. Usaamɨhetapɨ nandapa akɨpɨpa pɨhɨtatɨ 30 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ usaamɨhetapɨ pɨhɨtatɨ 60 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ usaamɨhetapɨ pɨhɨtatɨ 100 kiyatɨ ningotaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai tanyaaha nesɨpa ausaatɨ kaundataase.
20 Aqueles que recebem a semente em terra boa escutam a palavra, acolhem-na e dão fruto, trinta, sessenta e cem por um.
21 Aihɨ amɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Utaaho wo norɨhɨrɨ asatɨpatɨ (ramɨhandɨ) tɨpotɨ yutɨhɨraatɨhɨ napapɨhatɨ noaasatɨ ahaitaiso? Owetɨtaise. Ko wɨndɨ siyatɨ kamaitaise. Ko tɨpotɨ autaahiwatɨ aupwɨpɨhɨ ahaitaise.
21 Dizia-lhes ainda: Traz-se porventura a candeia para ser colocada debaixo do alqueire ou debaixo da cama? Não é para ser posta no candeeiro?
22 Siyatɨ tɨpotɨ autaahihonɨhɨ wapa nahataapa asɨhatindɨtɨhɨ noaasandimbɨpa ausaimanɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ wapa noaasandimbɨpa ausaimanɨnɨhonɨhɨ isɨhiya mmondaapo.
22 Porque nada há oculto que não deva ser descoberto, nada secreto que não deva ser publicado.
23 Sahɨ isɨhiyaatɨ nɨngi nga atɨnisohiyɨhiyaatɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” undataase.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, que ouça.
24 Saundatosa amɨ Jisaasiho pɨwɨha wa kiyai saundataase. “Pɨwɨha wanɨ nɨnɨ kasatonɨhɨ atisohɨmaapɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ isɨhiya usaisɨ wapa nunyohɨrɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨratɨ Autaahaatɨho amɨ sangi nasamɨtaise. Nasanyatɨ amɨ waatɨ pɨhɨtatɨ tɨsaahɨwatɨ nasamɨtaise.
24 Ele prosseguiu: Atendei ao que ouvis: com a medida com que medirdes, vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨhaiwa waatɨ nga mmonɨwɨ nehohiyɨhiyai Autaahaatɨho amɨ waatɨ pɨhɨtatɨ kiyai numwɨtaise. Amɨ usa Autaahaatɨhomɨhaiwa wɨndɨ waatɨ nga mmonɨwɨ namehohiyɨhiyai amɨ nehɨ masɨhonya kiya mmonɨwɨ nepɨ gwɨnyaahonyonya kiyaamɨhetapɨ ko nemaitaise,” undataase.
25 Pois, ao que tem, se lhe dará; e ao que não tem, se lhe tirará até o que tem.
26 Jisaasiho sata kaunda owematosa amɨ pɨwɨha wa namɨhanaha kiyai saundataase. “Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandɨ siyate. Utaaho wo isapɨpa kwɨtaaho yapɨpataatɨhɨ niyaamatɨ tɨwɨhaasɨhomatiyahande.
26 Dizia também: O Reino de Deus é como um homem que lança a semente à terra.
27 Tɨwɨhaatosatɨ apatɨhɨ amɨ otapɨhaatɨ nanɨhiyatɨ utaaho nanotɨ nepatɨ daaya bindataatɨ isapɨpa kwɨtaaho ko tɨwɨhaasɨhopɨ napitiya nutatɨ gwɨnyanatɨ nandapa akɨpɨpa ningotɨ ahotise tatɨ wɨndɨ mmonatɨ gɨmunyaase.
27 Dorme, levanta-se, de noite e de dia, e a semente brota e cresce, sem ele o perceber.
28 Yapɨpatamɨhandɨsɨ yapɨpatɨ sawandɨpɨ waapoho atɨpatɨ numwihɨ isapɨpa nutatɨ nawataise. Iyatɨ yanisa saniyatɨ kwɨtaaya nandawisa nandapa akɨpɨpa yandɨpɨho ningotɨ ahondaise.
28 Pois a terra por si mesma produz, primeiro a planta, depois a espiga e, por último, o grão abundante na espiga.
29 Iyatɨ nandapa akɨpɨpa akuraahaihɨ kapa kɨpwɨtaatɨwɨ tɨmetihɨhura mba niyaamatɨ tɨwɨhaasɨho namatanaatɨ netɨ kanaata tisatatɨ kɨpotaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
29 Quando o fruto amadurece, ele mete-lhe a foice, porque é chegada a colheita.
30 Jisaasiho sata kaundatosa amɨ wa saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bindata komɨ kaindɨhandapɨ napitiya namɨhanaatɨ katɨtɨhaawe? Nyahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai wɨnjatindɨhandapɨ sɨwipatɨ maahɨwɨtɨ namɨhana nepemahɨwa katɨtɨhaawe?
30 Dizia ele: A quem compararemos o Reino de Deus? Ou com que parábola o representaremos?
31 Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandɨ nandapa isapɨpaamɨ kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ maasɨtetɨhandamatiyahande. Iyataatɨ maasɨtetɨhandamɨ kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ osaataatɨ yamapɨ tɨwɨhaawaayopo.
31 É como o grão de mostarda que, quando é semeado, é a menor de todas as sementes.
32 Tɨwɨhaahauhɨ ko kwɨtaaho nutatɨ nawatɨ amɨ osaataatamɨ wapa ipɨ yandɨpɨho kwɨtaaho yamahohɨpɨpai nusatipɨhaatɨ ketɨ gwɨnyana saniya apɨpaahɨ awaipatɨtatɨ amɨ katɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨpiyataise. Amɨ katamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhoetɨ koho ainjɨhɨpɨpa nasatɨ nga katɨhɨ sɨhwihatɨhɨ itɨha itaayatɨ bimɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
32 Mas, depois de semeado, cresce, torna-se maior que todas as hortaliças e estende de tal modo os seus ramos, que as aves do céu podem abrigar-se à sua sombra.
33 Jisaasiho pɨwɨha saiwaamatiyahaiwa pɨhɨtatɨ sɨwipatɨ namɨhana nepemaahɨwa isɨ wɨrɨsandɨhiyai kiya nga mmonɨwɨ nepɨ gwɨnyaitɨwɨhamwaaŋɨ kataunjataise.
33 Era por meio de numerosas parábolas desse gênero que ele lhes anunciava a palavra, conforme eram capazes de compreender.
34 Ko siyatɨ nasisoaarɨ pɨwɨha sɨwipatɨ nepemahɨwa namɨhana kataunjataise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ kounɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya koai nɨwipinjohiyɨhiyaunɨ nehɨ sawanaahɨ bindawaahura kaiwa pɨwɨha nepemaahɨwa namɨhana katiwaiwaamɨ tanyaaha nesɨpatɨ iwinjapwaatɨ kiyai kaundataase.
34 E não lhes falava, a não ser em parábolas; a sós, porém, explicava tudo a seus discípulos.
35 Jisaasiho saiwa pɨwɨha kataunjamapɨ sura asisɨha napandosura koai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Durɨhɨramɨ mɨhihɨnapɨ kopuhotɨ nutɨhaawo,” undataase.
35 À tarde daquele dia, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Sata nutɨhaawo undihɨ kiya atiwɨ kopuho Jisaasiho aimɨ bimisɨhotɨ naapwaatawaayopo. Naapwaatɨwɨ kapɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai namasi Jisaasihoaisawɨ nowaayopo. Niyauhɨ amɨ kopuho wiwaisangi maasɨ kiyaisa notaise.
36 Deixando o povo, levaram-no consigo na barca, assim como ele estava. Outras embarcações o escoltavam.
37 Saiwɨ taawɨ niyauhɨ mbɨpa watɨpɨhapa durɨhɨraatɨhɨ dotaise. Iyatɨ durɨhɨri netɨ ahoyatɨ tiwayaasɨhɨ amɨ nausɨha kopuhomɨ bopininɨ tiwayaatɨ naweta amɨ mɨhatɨhɨ kopuhoaatɨhɨ waapɨhaatɨ nandaatɨ tisaitataise.
37 Nisto surgiu uma grande tormenta e lançava as ondas dentro da barca, de modo que ela já se enchia de água.
38 Aihɨ sura Jisaasiho kopuhomɨ ahosɨhopɨ dawaapɨpɨhɨ yutɨhɨrɨ (kusinɨhandɨ) mɨtaapaitaatɨwɨhɨrɨ mɨtaapa nanotondaise. Siyatɨ nanototihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya owetɨtɨhaahatɨ kendaisɨ waapoho nanaatɨ nawatisaanɨpanɨ kɨnyɨ nyangi nyasonɨpɨ gɨnyunyaapaino?” undawaatopo.
38 Jesus achava-se na popa, dormindo sobre um travesseiro. Eles acordaram-no e disseram-lhe: Mestre, não te importa que pereçamos?
39 Saiwɨ Jisaasihoai ahowimɨhauhɨ ko nepatɨ mbɨpaisunɨ durɨhɨrisunɨ itɨhunda saundataase. “Mbɨpaaraŋe mbɨmwaapɨ bɨpi namɨhaape. Amɨ durɨhɨrangisangi waatɨ tɨmipiyaapɨ bɨpi yatɨhitɨpɨ ahomaimbɨ nimande,” undataase. Sata Jisaasiho kaundihɨ mbɨpaunɨ durɨhɨrunɨ yatɨhitatɨ owendaise.
39 E ele, despertando, repreendeu o vento e disse ao mar: Silêncio! Cala-te! E cessou o vento e seguiu-se grande bonança.
40 Aihɨ ko koai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Sahɨ napindapɨ yayopo. Nisapɨ sahɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahowo?” undataase.
40 Ele disse-lhes: Como sois medrosos! Ainda não tendes fé?
41 Aihɨ kiya sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ yaiwɨ sawana sanawaatopo. “Utaamo kɨmo napitetahondaatɨtindɨho amɨ mbɨpa itɨpɨho itɨpinjɨtɨhandunɨ durɨhɨrɨ tiwayaasɨtɨhandunɨ komɨ pɨwɨha atɨwisatɨ bɨpi ketɨ owendaiso?” nnawaatopo.
41 Eles ficaram penetrados de grande temor e cochichavam entre si: Quem é este, a quem até o vento e o mar obedecem?
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.