Marcos 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Jisaasiho jahɨra namasatɨ durɨhɨrɨ Garirihandainɨ isɨhiyai Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kataunjataise. Aihɨ isɨhiya apɨpaahɨ wɨrɨsandɨhandɨ komɨhinɨ ahoyanɨhauhɨ amɨ ko wo kopuhoaasɨnɨ yamwaatɨ durɨhɨraatɨhɨ detɨ aripatamɨhinɨ bindataise. Aihɨ isɨhiya durɨhɨrainɨ detɨ aripataatɨhɨ bindawaayopo.
1 Mais uma vez, Jesus começou a ensinar à beira-mar. Em pouco tempo, uma grande multidão se juntou ao seu redor. Então ele entrou num barco e sentou-se, enquanto o povo ficou na praia.
2 Jisaasiho kiyai pɨwɨha sɨwipatɨ nepemaahɨwa taahɨwaiwa kataunjataise. Iyatɨ ko saundataase.
2 Ele os ensinou contando várias histórias na forma de parábolas, como esta:
3 “Atiwɨse. Utaaho wo komɨ osaataatɨ nandapaamɨ kwɨtaaho tɨwɨhaitandɨ netɨ isɨsi notaise.
3 “Ouçam! Um lavrador saiu para semear.
4 Isɨsi notɨ kwɨtaaho osaataatɨ tɨwɨhaataise. Tɨwɨhaasɨhɨ nandapaamɨ kwɨtaaho wapa daihɨra tɨmahiyataise. Tɨmɨhaihɨ koho nasatɨ netɨ nanataise.
4 Enquanto espalhava as sementes pelo campo, algumas caíram à beira do caminho, e as aves vieram e as comeram.
5 Aihɨ amɨ wapa kwɨtaaho nawɨhetɨ autaahɨ yapɨhonya yahonyaahɨ ahotihɨhapɨhɨ tɨmahiyataise. Siyatɨ yapɨhonya tiwatɨhaatɨ yahonyaahɨhɨ ahotihɨhapɨhɨ tɨmahiyataatɨ amɨ yapɨpatɨ nehɨ yaataatɨndaatɨ ketɨ kuraanɨhɨ nutataise.
5 Outras sementes caíram em solo rochoso e, não havendo muita terra, germinaram rapidamente,
6 Nutatɨ taatɨ sanaihɨ ipɨho ipɨndaatɨ nawɨhetisɨ tɨhihɨ tambatɨhɨrɨ baahɨ namotaatɨ awaipɨndaise.
6 mas as plantas logo murcharam sob o calor do sol e secaram, pois não tinham raízes profundas.
7 Aihɨ amɨ wapa kwɨtaaho anɨpɨho kaarɨha mwɨtoaipataatɨhɨ tɨmahiyataise. Aihɨ anɨpɨho kaarɨha mwɨtoaipatɨ waatɨ nawataatɨ nandapaamɨ kwɨtaaho nutisɨhoai netɨ namaasatɨ itaatihɨ gɨpwɨpwitatɨ nehaayataise. Siyataatɨ kapa nandapa biyatɨ nga nawatɨ amɨ nandapa yandɨpɨho wɨndɨ namingose. Owetise.
7 Outras sementes caíram entre espinhos, que cresceram e sufocaram os brotos, sem nada produzirem.
8 Aihɨ amɨ isapɨpa kwɨtaaho wapa yapɨpatɨ gaahata tɨmɨhaimbɨpa nga nutatɨ nga saniyatɨ gwɨnyanatɨ yandɨpɨho akoho ningotaise. Siyatɨ nga nawasɨpɨpaamɨ wapa pɨhɨtatɨ 30 kiyatɨ nandapa yandɨpɨho ningotaise. Aihɨ amɨ yandɨpɨho wapa nandapa pɨhɨtatɨ 60 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ wapa pɨhɨtatɨ 100 kiyatɨ ningotaise.”
8 Ainda outras caíram em solo fértil e germinaram, cresceram e produziram uma colheita trinta, sessenta e até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
9 Aihɨ amɨ Jisaasiho satatosatɨ isɨhiya koai atɨwinjatohiyɨhiyai saundataase. “Sahɨ nisɨ pɨwɨha atɨnisohiyɨhiyaatɨ pɨwɨha sa sahɨ baiwɨ atiwɨ nepise,” undataase.
9 Então ele disse: “Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
10 Ipotɨ wura Jisaasiho nehɨ sawahohɨhɨ bimihɨ komɨ aposerɨhiya 12 kaiwɨhiyaatihɨ amɨ isɨhiya usa detɨ komɨhinɨtohiyɨhiyaatihɨ nuwɨ Jisaasihoai satɨwɨ nunjenawaayopo. “Kɨnyɨ sɨwipatɨ nepemaipɨ kanyatingɨhaamɨ tanyaaha ausaapɨ kanyate?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
10 Mais tarde, quando Jesus estava sozinho com os Doze e os outros que estavam reunidos ao seu redor, perguntaram-lhe qual era o significado das parábolas.
11 Aihɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Sangisaahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandapɨ noaasandimbɨpa aimɨ netɨ nasisa gisunyaasɨhɨ sahɨ aimɨ mmonɨwɨ nehopo. Amɨ isɨhiya ipaahaapɨhiyaahɨ pɨwɨha nahatewa nehɨ sɨwipatɨ nepemaipɨhaiwaahɨhɨ atisawaayopo.
11 Ele respondeu: “A vocês é permitido entender o segredo do reino de Deus, mas uso parábolas para falar aos de fora,
12 Amɨ sandɨ tanyaaha siyate:
12 de modo que: ‘Mesmo que vejam o que faço, não perceberão, e ainda que ouçam o que digo, não compreenderão. Do contrário, poderiam voltar-se para mim, e ser perdoados’”.
13 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Pɨwɨha nepemaitɨ sɨwipatɨ namɨhandɨ kasatohɨmaapɨ sangi gɨmaasunyainjo? Gɨmaasunyaatonaahɨ amɨ nɨnɨ pɨwɨha sɨwipatɨ namɨhandɨ kasatohɨwaiwa nahatewa napitiyatɨ gɨsunyaatɨtaise?
13 Então Jesus disse: “Se vocês não entendem o significado desta parábola, como entenderão as demais?
14 Utaaso isapɨpa kwɨtaaho tɨwɨhaaso so siyatɨ utaaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ isapɨpa kwɨtaahomatiyatɨ tɨwɨhaatɨ yamasɨhore.
14 O lavrador lança sementes ao anunciar a mensagem.
15 Isapɨpa kwɨtaaho daihɨra tɨmɨhaihɨ koho netɨ nainjɨtɨmandɨ sandɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahiyauhɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ ketɨ kuraanɨhɨ nasatɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ yamatosisɨha nemasɨtɨhandapɨ namɨhanahaare.
15 As sementes que caíram à beira do caminho representam os que ouvem a mensagem, mas Satanás logo vem e a toma deles.
16 Amɨ isɨhiya usa isapɨpa kwɨtaaho nawɨhetɨ yapɨhonya nehɨ yaataatɨ yahonya ahotihɨhapɨhɨ tɨmɨhaisɨhomataiwɨhiye. Kiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kiyai katɨwunjohɨha ketɨ maaritɨwɨ atiwɨ nepɨ isɨwatawaayopo.
16 As que caíram no solo rochoso representam aqueles que ouvem a mensagem e, sem demora, a recebem com alegria.
17 Nepɨ isɨwatawaahandɨ kandɨ ka pɨwɨha kiya atiwɨ nehotɨha kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ pɨwɨha dahopetɨ gaamatɨ baahɨ kiyai wɨndɨ namusese. Aihɨ kiya pɨwɨha ka nehɨ masɨhonjapɨ isɨwatawaayopo. Aihɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaapɨ pohipaiwɨhiya kiyai nepɨ urɨpatitaatɨwɨ itɨhundɨwɨ tiwauhɨ yaiwɨ ketɨ kuraanɨhɨ pɨwɨha namawaayopo.
17 Contudo, uma vez que não têm raízes profundas, não duram muito. Assim que enfrentam problemas ou são perseguidos por causa da mensagem, cedo desanimam.
18 Amɨ isɨhiya usa isapɨpa kwɨtaaho anɨpɨho kaarɨha mwɨtaipataatɨhɨ tɨmɨhaihɨ anɨpɨho kaarɨha netɨ itaatihɨ wɨndɨ nga gɨmunyana gɨpwɨpwitatɨ nehaisɨhomataiwɨhiye. Siya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiya kiyai katɨwunjohɨha atiwɨ newaayopo.
18 As que caíram entre os espinhos representam outros que ouvem a mensagem,
19 Siya atiwɨ newaahandɨ kandɨ kiya mambɨhaiwa kiya baiwɨ nga bimɨtaatɨwɨhaiwaapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenɨhotɨhandɨ amɨ nawɨho ikɨpɨpa nepɨ ahoyotɨhandɨ amɨ wiwa wiwa nehɨ maipɨhaiwaapaahɨhɨ maarɨho nusoaasawɨmahohɨtɨhandɨ tisaitatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhai netɨ itaatisataise. Aihɨ ka pɨwɨha kiyaamɨ pɨwɨha dahopa bimohɨrɨhɨretapɨ isapɨpa kwɨtaahomatiyatɨ gwɨnyanatɨ akɨpɨpa yandɨpɨho nandapa wɨndɨ nimaatatɨ namingose.
19 mas logo ela é sufocada pelas preocupações desta vida, pela sedução da riqueza e pelo desejo por outras coisas, não produzindo fruto.
20 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa isapɨpa yandɨpɨho yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyatɨ biya nga nuta saniya akɨpɨpa ahotatɨ ningosɨpatamataiwɨhiye. Siya isiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kiyai katɨwunjohɨha atiwɨ nepɨ anɨtiwɨ isɨwatohiyɨhiye. Isɨ kiya pɨwɨha atisohɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa kiyaamɨhetapɨ noaipataise. Usaamɨhetapɨ nandapa akɨpɨpa pɨhɨtatɨ 30 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ usaamɨhetapɨ pɨhɨtatɨ 60 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ usaamɨhetapɨ pɨhɨtatɨ 100 kiyatɨ ningotaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai tanyaaha nesɨpa ausaatɨ kaundataase.
20 E as que caíram em solo fértil representam os que ouvem e aceitam a mensagem e produzem uma colheita trinta, sessenta ou até cem vezes maior que a quantidade semeada”.
21 Aihɨ amɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Utaaho wo norɨhɨrɨ asatɨpatɨ (ramɨhandɨ) tɨpotɨ yutɨhɨraatɨhɨ napapɨhatɨ noaasatɨ ahaitaiso? Owetɨtaise. Ko wɨndɨ siyatɨ kamaitaise. Ko tɨpotɨ autaahiwatɨ aupwɨpɨhɨ ahaitaise.
21 Em seguida, Jesus lhes perguntou: “Alguém acenderia uma lâmpada e a colocaria sob um cesto ou uma cama? Claro que não! A lâmpada é colocada num pedestal, de onde sua luz brilhará.
22 Siyatɨ tɨpotɨ autaahihonɨhɨ wapa nahataapa asɨhatindɨtɨhɨ noaasandimbɨpa ausaimanɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ wapa noaasandimbɨpa ausaimanɨnɨhonɨhɨ isɨhiya mmondaapo.
22 Da mesma forma, tudo que está escondido será revelado, e tudo que está oculto virá à luz.
23 Sahɨ isɨhiyaatɨ nɨngi nga atɨnisohiyɨhiyaatɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” undataase.
23 Quem tem ouvidos para ouvir, ouça com atenção!”.
24 Saundatosa amɨ Jisaasiho pɨwɨha wa kiyai saundataase. “Pɨwɨha wanɨ nɨnɨ kasatonɨhɨ atisohɨmaapɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ isɨhiya usaisɨ wapa nunyohɨrɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨratɨ Autaahaatɨho amɨ sangi nasamɨtaise. Nasanyatɨ amɨ waatɨ pɨhɨtatɨ tɨsaahɨwatɨ nasamɨtaise.
24 Então acrescentou: “Prestem muita atenção ao que vão ouvir. Com o mesmo padrão de medida que adotarem, vocês serão medidos, e mais ainda lhes será acrescentado.
25 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨhaiwa waatɨ nga mmonɨwɨ nehohiyɨhiyai Autaahaatɨho amɨ waatɨ pɨhɨtatɨ kiyai numwɨtaise. Amɨ usa Autaahaatɨhomɨhaiwa wɨndɨ waatɨ nga mmonɨwɨ namehohiyɨhiyai amɨ nehɨ masɨhonya kiya mmonɨwɨ nepɨ gwɨnyaahonyonya kiyaamɨhetapɨ ko nemaitaise,” undataase.
25 Pois ao que tem, mais lhe será dado; mas do que não tem, até o que tem lhe será tirado”.
26 Jisaasiho sata kaunda owematosa amɨ pɨwɨha wa namɨhanaha kiyai saundataase. “Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandɨ siyate. Utaaho wo isapɨpa kwɨtaaho yapɨpataatɨhɨ niyaamatɨ tɨwɨhaasɨhomatiyahande.
26 Jesus também disse: “O reino de Deus é como um lavrador que lança sementes sobre a terra.
27 Tɨwɨhaatosatɨ apatɨhɨ amɨ otapɨhaatɨ nanɨhiyatɨ utaaho nanotɨ nepatɨ daaya bindataatɨ isapɨpa kwɨtaaho ko tɨwɨhaasɨhopɨ napitiya nutatɨ gwɨnyanatɨ nandapa akɨpɨpa ningotɨ ahotise tatɨ wɨndɨ mmonatɨ gɨmunyaase.
27 Noite e dia, esteja ele dormindo ou acordado, as sementes germinam e crescem, mas ele não sabe como isso acontece.
28 Yapɨpatamɨhandɨsɨ yapɨpatɨ sawandɨpɨ waapoho atɨpatɨ numwihɨ isapɨpa nutatɨ nawataise. Iyatɨ yanisa saniyatɨ kwɨtaaya nandawisa nandapa akɨpɨpa yandɨpɨho ningotɨ ahondaise.
28 A terra produz as colheitas por si própria. Primeiro aparece uma folha, depois se formam as espigas de trigo e, por fim, o cereal amadurece.
29 Iyatɨ nandapa akɨpɨpa akuraahaihɨ kapa kɨpwɨtaatɨwɨ tɨmetihɨhura mba niyaamatɨ tɨwɨhaasɨho namatanaatɨ netɨ kanaata tisatatɨ kɨpotaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
29 E, assim que o cereal está maduro, o lavrador vem e o corta com a foice, pois chegou o tempo da colheita”.
30 Jisaasiho sata kaundatosa amɨ wa saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bindata komɨ kaindɨhandapɨ napitiya namɨhanaatɨ katɨtɨhaawe? Nyahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai wɨnjatindɨhandapɨ sɨwipatɨ maahɨwɨtɨ namɨhana nepemahɨwa katɨtɨhaawe?
30 Jesus disse ainda: “Como posso descrever o reino de Deus? Que comparação devo usar para ilustrá-lo?
31 Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandɨ nandapa isapɨpaamɨ kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ maasɨtetɨhandamatiyahande. Iyataatɨ maasɨtetɨhandamɨ kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ osaataatɨ yamapɨ tɨwɨhaawaayopo.
31 É como uma semente de mostarda plantada na terra. É a menor das sementes,
32 Tɨwɨhaahauhɨ ko kwɨtaaho nutatɨ nawatɨ amɨ osaataatamɨ wapa ipɨ yandɨpɨho kwɨtaaho yamahohɨpɨpai nusatipɨhaatɨ ketɨ gwɨnyana saniya apɨpaahɨ awaipatɨtatɨ amɨ katɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨpiyataise. Amɨ katamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhoetɨ koho ainjɨhɨpɨpa nasatɨ nga katɨhɨ sɨhwihatɨhɨ itɨha itaayatɨ bimɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
32 mas se torna a maior de todas as hortaliças, com ramos tão grandes que as aves fazem ninhos à sua sombra”.
33 Jisaasiho pɨwɨha saiwaamatiyahaiwa pɨhɨtatɨ sɨwipatɨ namɨhana nepemaahɨwa isɨ wɨrɨsandɨhiyai kiya nga mmonɨwɨ nepɨ gwɨnyaitɨwɨhamwaaŋɨ kataunjataise.
33 Jesus usou muitas histórias e ilustrações semelhantes para ensinar o povo, conforme tinham condições de entender.
34 Ko siyatɨ nasisoaarɨ pɨwɨha sɨwipatɨ nepemahɨwa namɨhana kataunjataise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ kounɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya koai nɨwipinjohiyɨhiyaunɨ nehɨ sawanaahɨ bindawaahura kaiwa pɨwɨha nepemaahɨwa namɨhana katiwaiwaamɨ tanyaaha nesɨpatɨ iwinjapwaatɨ kiyai kaundataase.
34 Na verdade, só usava parábolas para ensinar em público. Depois, quando estava sozinho com seus discípulos, explicava tudo para eles.
35 Jisaasiho saiwa pɨwɨha kataunjamapɨ sura asisɨha napandosura koai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Durɨhɨramɨ mɨhihɨnapɨ kopuhotɨ nutɨhaawo,” undataase.
35 Ao anoitecer, Jesus disse a seus discípulos: “Vamos atravessar para o outro lado do mar”.
36 Sata nutɨhaawo undihɨ kiya atiwɨ kopuho Jisaasiho aimɨ bimisɨhotɨ naapwaatawaayopo. Naapwaatɨwɨ kapɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai namasi Jisaasihoaisawɨ nowaayopo. Niyauhɨ amɨ kopuho wiwaisangi maasɨ kiyaisa notaise.
36 Com ele a bordo, partiram e deixaram a multidão para trás, embora outros barcos os seguissem.
37 Saiwɨ taawɨ niyauhɨ mbɨpa watɨpɨhapa durɨhɨraatɨhɨ dotaise. Iyatɨ durɨhɨri netɨ ahoyatɨ tiwayaasɨhɨ amɨ nausɨha kopuhomɨ bopininɨ tiwayaatɨ naweta amɨ mɨhatɨhɨ kopuhoaatɨhɨ waapɨhaatɨ nandaatɨ tisaitataise.
37 Logo uma forte tempestade se levantou. As ondas arrebentavam sobre o barco, que começou a encher-se de água.
38 Aihɨ sura Jisaasiho kopuhomɨ ahosɨhopɨ dawaapɨpɨhɨ yutɨhɨrɨ (kusinɨhandɨ) mɨtaapaitaatɨwɨhɨrɨ mɨtaapa nanotondaise. Siyatɨ nanototihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya owetɨtɨhaahatɨ kendaisɨ waapoho nanaatɨ nawatisaanɨpanɨ kɨnyɨ nyangi nyasonɨpɨ gɨnyunyaapaino?” undawaatopo.
38 Jesus dormia na parte de trás do barco, com a cabeça numa almofada. Os discípulos o acordaram, clamando: “Mestre, vamos morrer! O senhor não se importa?”.
39 Saiwɨ Jisaasihoai ahowimɨhauhɨ ko nepatɨ mbɨpaisunɨ durɨhɨrisunɨ itɨhunda saundataase. “Mbɨpaaraŋe mbɨmwaapɨ bɨpi namɨhaape. Amɨ durɨhɨrangisangi waatɨ tɨmipiyaapɨ bɨpi yatɨhitɨpɨ ahomaimbɨ nimande,” undataase. Sata Jisaasiho kaundihɨ mbɨpaunɨ durɨhɨrunɨ yatɨhitatɨ owendaise.
39 Jesus despertou, repreendeu o vento e disse ao mar: “Silêncio! Aquiete-se!”. De repente, o vento parou, e houve grande calmaria.
40 Aihɨ ko koai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Sahɨ napindapɨ yayopo. Nisapɨ sahɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahowo?” undataase.
40 Então Jesus lhes perguntou: “Por que estão com medo? Ainda não têm fé?”.
41 Aihɨ kiya sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ yaiwɨ sawana sanawaatopo. “Utaamo kɨmo napitetahondaatɨtindɨho amɨ mbɨpa itɨpɨho itɨpinjɨtɨhandunɨ durɨhɨrɨ tiwayaasɨtɨhandunɨ komɨ pɨwɨha atɨwisatɨ bɨpi ketɨ owendaiso?” nnawaatopo.
41 Apavorados, os discípulos diziam uns aos outros: “Quem é este homem? Até o vento e o mar lhe obedecem!”.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.