Marcos 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Jisaasiho jahɨra namasatɨ durɨhɨrɨ Garirihandainɨ isɨhiyai Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kataunjataise. Aihɨ isɨhiya apɨpaahɨ wɨrɨsandɨhandɨ komɨhinɨ ahoyanɨhauhɨ amɨ ko wo kopuhoaasɨnɨ yamwaatɨ durɨhɨraatɨhɨ detɨ aripatamɨhinɨ bindataise. Aihɨ isɨhiya durɨhɨrainɨ detɨ aripataatɨhɨ bindawaayopo.
1 Outra vez começou a ensinar à beira do mar. E reuniu-se a ele tão grande multidão que ele entrou num barco e sentou-se nele, sobre o mar; e todo o povo estava em terra junto do mar.
2 Jisaasiho kiyai pɨwɨha sɨwipatɨ nepemaahɨwa taahɨwaiwa kataunjataise. Iyatɨ ko saundataase.
2 Então lhes ensinava muitas coisas por parábolas, e lhes dizia no seu ensino:
3 “Atiwɨse. Utaaho wo komɨ osaataatɨ nandapaamɨ kwɨtaaho tɨwɨhaitandɨ netɨ isɨsi notaise.
3 Ouvi: Eis que o semeador saiu a semear;
4 Isɨsi notɨ kwɨtaaho osaataatɨ tɨwɨhaataise. Tɨwɨhaasɨhɨ nandapaamɨ kwɨtaaho wapa daihɨra tɨmahiyataise. Tɨmɨhaihɨ koho nasatɨ netɨ nanataise.
4 e aconteceu que, quando semeava, uma parte da semente caiu à beira do caminho, e vieram as aves e a comeram.
5 Aihɨ amɨ wapa kwɨtaaho nawɨhetɨ autaahɨ yapɨhonya yahonyaahɨ ahotihɨhapɨhɨ tɨmahiyataise. Siyatɨ yapɨhonya tiwatɨhaatɨ yahonyaahɨhɨ ahotihɨhapɨhɨ tɨmahiyataatɨ amɨ yapɨpatɨ nehɨ yaataatɨndaatɨ ketɨ kuraanɨhɨ nutataise.
5 Outra caiu no solo pedregoso, onde não havia muita terra: e logo nasceu, porque não tinha terra profunda;
6 Nutatɨ taatɨ sanaihɨ ipɨho ipɨndaatɨ nawɨhetisɨ tɨhihɨ tambatɨhɨrɨ baahɨ namotaatɨ awaipɨndaise.
6 mas, saindo o sol, queimou-se; e, porque não tinha raiz, secou-se.
7 Aihɨ amɨ wapa kwɨtaaho anɨpɨho kaarɨha mwɨtoaipataatɨhɨ tɨmahiyataise. Aihɨ anɨpɨho kaarɨha mwɨtoaipatɨ waatɨ nawataatɨ nandapaamɨ kwɨtaaho nutisɨhoai netɨ namaasatɨ itaatihɨ gɨpwɨpwitatɨ nehaayataise. Siyataatɨ kapa nandapa biyatɨ nga nawatɨ amɨ nandapa yandɨpɨho wɨndɨ namingose. Owetise.
7 E outra caiu entre espinhos; e cresceram os espinhos, e a sufocaram; e não deu fruto.
8 Aihɨ amɨ isapɨpa kwɨtaaho wapa yapɨpatɨ gaahata tɨmɨhaimbɨpa nga nutatɨ nga saniyatɨ gwɨnyanatɨ yandɨpɨho akoho ningotaise. Siyatɨ nga nawasɨpɨpaamɨ wapa pɨhɨtatɨ 30 kiyatɨ nandapa yandɨpɨho ningotaise. Aihɨ amɨ yandɨpɨho wapa nandapa pɨhɨtatɨ 60 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ wapa pɨhɨtatɨ 100 kiyatɨ ningotaise.”
8 Mas outras caíram em boa terra e, vingando e crescendo, davam fruto; e um grão produzia trinta, outro sessenta, e outro cem.
9 Aihɨ amɨ Jisaasiho satatosatɨ isɨhiya koai atɨwinjatohiyɨhiyai saundataase. “Sahɨ nisɨ pɨwɨha atɨnisohiyɨhiyaatɨ pɨwɨha sa sahɨ baiwɨ atiwɨ nepise,” undataase.
9 E disse-lhes: Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.
10 Ipotɨ wura Jisaasiho nehɨ sawahohɨhɨ bimihɨ komɨ aposerɨhiya 12 kaiwɨhiyaatihɨ amɨ isɨhiya usa detɨ komɨhinɨtohiyɨhiyaatihɨ nuwɨ Jisaasihoai satɨwɨ nunjenawaayopo. “Kɨnyɨ sɨwipatɨ nepemaipɨ kanyatingɨhaamɨ tanyaaha ausaapɨ kanyate?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
10 Quando se achou só, os que estavam ao redor dele, com os doze, interrogaram-no acerca da parábola.
11 Aihɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Sangisaahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandapɨ noaasandimbɨpa aimɨ netɨ nasisa gisunyaasɨhɨ sahɨ aimɨ mmonɨwɨ nehopo. Amɨ isɨhiya ipaahaapɨhiyaahɨ pɨwɨha nahatewa nehɨ sɨwipatɨ nepemaipɨhaiwaahɨhɨ atisawaayopo.
11 E ele lhes disse: A vós é confiado o mistério do reino de Deus, mas aos de fora tudo se lhes diz por parábolas;
12 Amɨ sandɨ tanyaaha siyate:
12 para que vendo, vejam, e não percebam; e ouvindo, ouçam, e não entendam; para que não se convertam e sejam perdoados.
13 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Pɨwɨha nepemaitɨ sɨwipatɨ namɨhandɨ kasatohɨmaapɨ sangi gɨmaasunyainjo? Gɨmaasunyaatonaahɨ amɨ nɨnɨ pɨwɨha sɨwipatɨ namɨhandɨ kasatohɨwaiwa nahatewa napitiyatɨ gɨsunyaatɨtaise?
13 Disse-lhes ainda: Não percebeis esta parábola? como pois entendereis todas as parábolas?
14 Utaaso isapɨpa kwɨtaaho tɨwɨhaaso so siyatɨ utaaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ isapɨpa kwɨtaahomatiyatɨ tɨwɨhaatɨ yamasɨhore.
14 O semeador semeia a palavra.
15 Isapɨpa kwɨtaaho daihɨra tɨmɨhaihɨ koho netɨ nainjɨtɨmandɨ sandɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahiyauhɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ ketɨ kuraanɨhɨ nasatɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ yamatosisɨha nemasɨtɨhandapɨ namɨhanahaare.
15 E os que estão junto do caminho são aqueles em quem a palavra é semeada; mas, tendo-a eles ouvido, vem logo Satanás e tira a palavra que neles foi semeada.
16 Amɨ isɨhiya usa isapɨpa kwɨtaaho nawɨhetɨ yapɨhonya nehɨ yaataatɨ yahonya ahotihɨhapɨhɨ tɨmɨhaisɨhomataiwɨhiye. Kiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kiyai katɨwunjohɨha ketɨ maaritɨwɨ atiwɨ nepɨ isɨwatawaayopo.
16 Do mesmo modo, aqueles que foram semeados nos lugares pedregosos são os que, ouvindo a palavra, imediatamente com alegria a recebem;
17 Nepɨ isɨwatawaahandɨ kandɨ ka pɨwɨha kiya atiwɨ nehotɨha kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ pɨwɨha dahopetɨ gaamatɨ baahɨ kiyai wɨndɨ namusese. Aihɨ kiya pɨwɨha ka nehɨ masɨhonjapɨ isɨwatawaayopo. Aihɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaapɨ pohipaiwɨhiya kiyai nepɨ urɨpatitaatɨwɨ itɨhundɨwɨ tiwauhɨ yaiwɨ ketɨ kuraanɨhɨ pɨwɨha namawaayopo.
17 mas não têm raiz em si mesmos, antes são de pouca duração; depois, sobrevindo tribulação ou perseguição por causa da palavra, logo se escandalizam.
18 Amɨ isɨhiya usa isapɨpa kwɨtaaho anɨpɨho kaarɨha mwɨtaipataatɨhɨ tɨmɨhaihɨ anɨpɨho kaarɨha netɨ itaatihɨ wɨndɨ nga gɨmunyana gɨpwɨpwitatɨ nehaisɨhomataiwɨhiye. Siya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiya kiyai katɨwunjohɨha atiwɨ newaayopo.
18 Outros ainda são aqueles que foram semeados entre os espinhos; estes são os que ouvem a palavra;
19 Siya atiwɨ newaahandɨ kandɨ kiya mambɨhaiwa kiya baiwɨ nga bimɨtaatɨwɨhaiwaapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenɨhotɨhandɨ amɨ nawɨho ikɨpɨpa nepɨ ahoyotɨhandɨ amɨ wiwa wiwa nehɨ maipɨhaiwaapaahɨhɨ maarɨho nusoaasawɨmahohɨtɨhandɨ tisaitatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhai netɨ itaatisataise. Aihɨ ka pɨwɨha kiyaamɨ pɨwɨha dahopa bimohɨrɨhɨretapɨ isapɨpa kwɨtaahomatiyatɨ gwɨnyanatɨ akɨpɨpa yandɨpɨho nandapa wɨndɨ nimaatatɨ namingose.
19 mas os cuidados do mundo, a sedução das riquezas e a cobiça doutras coisas, entrando, sufocam a palavra, e ela fica infrutífera.
20 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa isapɨpa yandɨpɨho yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyatɨ biya nga nuta saniya akɨpɨpa ahotatɨ ningosɨpatamataiwɨhiye. Siya isiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kiyai katɨwunjohɨha atiwɨ nepɨ anɨtiwɨ isɨwatohiyɨhiye. Isɨ kiya pɨwɨha atisohɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa kiyaamɨhetapɨ noaipataise. Usaamɨhetapɨ nandapa akɨpɨpa pɨhɨtatɨ 30 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ usaamɨhetapɨ pɨhɨtatɨ 60 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ usaamɨhetapɨ pɨhɨtatɨ 100 kiyatɨ ningotaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai tanyaaha nesɨpa ausaatɨ kaundataase.
20 Aqueles outros que foram semeados em boa terra são os que ouvem a palavra e a recebem, e dão fruto, a trinta, a sessenta, e a cem, por um.
21 Aihɨ amɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Utaaho wo norɨhɨrɨ asatɨpatɨ (ramɨhandɨ) tɨpotɨ yutɨhɨraatɨhɨ napapɨhatɨ noaasatɨ ahaitaiso? Owetɨtaise. Ko wɨndɨ siyatɨ kamaitaise. Ko tɨpotɨ autaahiwatɨ aupwɨpɨhɨ ahaitaise.
21 Disse-lhes mais: Vem porventura a candeia para se meter debaixo do alqueire, ou debaixo da cama? não é antes para se colocar no velador?
22 Siyatɨ tɨpotɨ autaahihonɨhɨ wapa nahataapa asɨhatindɨtɨhɨ noaasandimbɨpa ausaimanɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ wapa noaasandimbɨpa ausaimanɨnɨhonɨhɨ isɨhiya mmondaapo.
22 Porque nada está encoberto senão para ser manifesto; e nada foi escondido senão para vir à luz.
23 Sahɨ isɨhiyaatɨ nɨngi nga atɨnisohiyɨhiyaatɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” undataase.
23 Se alguém tem ouvidos para ouvir, ouça.
24 Saundatosa amɨ Jisaasiho pɨwɨha wa kiyai saundataase. “Pɨwɨha wanɨ nɨnɨ kasatonɨhɨ atisohɨmaapɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ isɨhiya usaisɨ wapa nunyohɨrɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨratɨ Autaahaatɨho amɨ sangi nasamɨtaise. Nasanyatɨ amɨ waatɨ pɨhɨtatɨ tɨsaahɨwatɨ nasamɨtaise.
24 Também lhes disse: Atendei ao que ouvis. Com a medida com que medis vos medirão a vós, e ainda se vos acrescentará.
25 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨhaiwa waatɨ nga mmonɨwɨ nehohiyɨhiyai Autaahaatɨho amɨ waatɨ pɨhɨtatɨ kiyai numwɨtaise. Amɨ usa Autaahaatɨhomɨhaiwa wɨndɨ waatɨ nga mmonɨwɨ namehohiyɨhiyai amɨ nehɨ masɨhonya kiya mmonɨwɨ nepɨ gwɨnyaahonyonya kiyaamɨhetapɨ ko nemaitaise,” undataase.
25 Pois ao que tem, ser-lhe-á dado; e ao que não tem, até aquilo que tem ser-lhe-á tirado.
26 Jisaasiho sata kaunda owematosa amɨ pɨwɨha wa namɨhanaha kiyai saundataase. “Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandɨ siyate. Utaaho wo isapɨpa kwɨtaaho yapɨpataatɨhɨ niyaamatɨ tɨwɨhaasɨhomatiyahande.
26 Disse também: O reino de Deus é assim como se um homem lançasse semente à terra,
27 Tɨwɨhaatosatɨ apatɨhɨ amɨ otapɨhaatɨ nanɨhiyatɨ utaaho nanotɨ nepatɨ daaya bindataatɨ isapɨpa kwɨtaaho ko tɨwɨhaasɨhopɨ napitiya nutatɨ gwɨnyanatɨ nandapa akɨpɨpa ningotɨ ahotise tatɨ wɨndɨ mmonatɨ gɨmunyaase.
27 e dormisse e se levantasse de noite e de dia, e a semente brotasse e crescesse, sem ele saber como.
28 Yapɨpatamɨhandɨsɨ yapɨpatɨ sawandɨpɨ waapoho atɨpatɨ numwihɨ isapɨpa nutatɨ nawataise. Iyatɨ yanisa saniyatɨ kwɨtaaya nandawisa nandapa akɨpɨpa yandɨpɨho ningotɨ ahondaise.
28 A terra por si mesma produz fruto, primeiro a erva, depois a espiga, e por último o grão cheio na espiga.
29 Iyatɨ nandapa akɨpɨpa akuraahaihɨ kapa kɨpwɨtaatɨwɨ tɨmetihɨhura mba niyaamatɨ tɨwɨhaasɨho namatanaatɨ netɨ kanaata tisatatɨ kɨpotaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
29 Mas assim que o fruto amadurecer, logo lhe mete a foice, porque é chegada a ceifa.
30 Jisaasiho sata kaundatosa amɨ wa saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bindata komɨ kaindɨhandapɨ napitiya namɨhanaatɨ katɨtɨhaawe? Nyahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai wɨnjatindɨhandapɨ sɨwipatɨ maahɨwɨtɨ namɨhana nepemahɨwa katɨtɨhaawe?
30 Disse ainda: A que assemelharemos o reino de Deus? ou com que parábola o representaremos?
31 Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandɨ nandapa isapɨpaamɨ kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ maasɨtetɨhandamatiyahande. Iyataatɨ maasɨtetɨhandamɨ kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ osaataatɨ yamapɨ tɨwɨhaawaayopo.
31 É como um grão de mostarda que, quando se semeia, é a menor de todas as sementes que há na terra;
32 Tɨwɨhaahauhɨ ko kwɨtaaho nutatɨ nawatɨ amɨ osaataatamɨ wapa ipɨ yandɨpɨho kwɨtaaho yamahohɨpɨpai nusatipɨhaatɨ ketɨ gwɨnyana saniya apɨpaahɨ awaipatɨtatɨ amɨ katɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨpiyataise. Amɨ katamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhoetɨ koho ainjɨhɨpɨpa nasatɨ nga katɨhɨ sɨhwihatɨhɨ itɨha itaayatɨ bimɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
32 mas, tendo sido semeado, cresce e faz-se a maior de todas as hortaliças e cria grandes ramos, de tal modo que as aves do céu podem aninhar-se à sua sombra.
33 Jisaasiho pɨwɨha saiwaamatiyahaiwa pɨhɨtatɨ sɨwipatɨ namɨhana nepemaahɨwa isɨ wɨrɨsandɨhiyai kiya nga mmonɨwɨ nepɨ gwɨnyaitɨwɨhamwaaŋɨ kataunjataise.
33 E com muitas parábolas tais lhes dirigia a palavra, conforme podiam compreender.
34 Ko siyatɨ nasisoaarɨ pɨwɨha sɨwipatɨ nepemahɨwa namɨhana kataunjataise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ kounɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya koai nɨwipinjohiyɨhiyaunɨ nehɨ sawanaahɨ bindawaahura kaiwa pɨwɨha nepemaahɨwa namɨhana katiwaiwaamɨ tanyaaha nesɨpatɨ iwinjapwaatɨ kiyai kaundataase.
34 E sem parábola não lhes falava; mas em particular explicava tudo a seus discípulos.
35 Jisaasiho saiwa pɨwɨha kataunjamapɨ sura asisɨha napandosura koai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Durɨhɨramɨ mɨhihɨnapɨ kopuhotɨ nutɨhaawo,” undataase.
35 Naquele dia, quando já era tarde, disse-lhes: Passemos para o outro lado.
36 Sata nutɨhaawo undihɨ kiya atiwɨ kopuho Jisaasiho aimɨ bimisɨhotɨ naapwaatawaayopo. Naapwaatɨwɨ kapɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai namasi Jisaasihoaisawɨ nowaayopo. Niyauhɨ amɨ kopuho wiwaisangi maasɨ kiyaisa notaise.
36 E eles, deixando a multidão, o levaram consigo, assim como estava, no barco; e havia com ele também outros barcos.
37 Saiwɨ taawɨ niyauhɨ mbɨpa watɨpɨhapa durɨhɨraatɨhɨ dotaise. Iyatɨ durɨhɨri netɨ ahoyatɨ tiwayaasɨhɨ amɨ nausɨha kopuhomɨ bopininɨ tiwayaatɨ naweta amɨ mɨhatɨhɨ kopuhoaatɨhɨ waapɨhaatɨ nandaatɨ tisaitataise.
37 E se levantou grande tempestade de vento, e as ondas batiam dentro do barco, de modo que já se enchia.
38 Aihɨ sura Jisaasiho kopuhomɨ ahosɨhopɨ dawaapɨpɨhɨ yutɨhɨrɨ (kusinɨhandɨ) mɨtaapaitaatɨwɨhɨrɨ mɨtaapa nanotondaise. Siyatɨ nanototihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya owetɨtɨhaahatɨ kendaisɨ waapoho nanaatɨ nawatisaanɨpanɨ kɨnyɨ nyangi nyasonɨpɨ gɨnyunyaapaino?” undawaatopo.
38 Ele, porém, estava na popa dormindo sobre a almofada; e despertaram-no, e lhe perguntaram: Mestre, não se te dá que pereçamos?
39 Saiwɨ Jisaasihoai ahowimɨhauhɨ ko nepatɨ mbɨpaisunɨ durɨhɨrisunɨ itɨhunda saundataase. “Mbɨpaaraŋe mbɨmwaapɨ bɨpi namɨhaape. Amɨ durɨhɨrangisangi waatɨ tɨmipiyaapɨ bɨpi yatɨhitɨpɨ ahomaimbɨ nimande,” undataase. Sata Jisaasiho kaundihɨ mbɨpaunɨ durɨhɨrunɨ yatɨhitatɨ owendaise.
39 E ele, levantando-se, repreendeu o vento, e disse ao mar: Cala-te, aquieta-te. E cessou o vento, e fez-se grande bonança.
40 Aihɨ ko koai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Sahɨ napindapɨ yayopo. Nisapɨ sahɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahowo?” undataase.
40 Então lhes perguntou: Por que sois assim tímidos? Ainda não tendes fé?
41 Aihɨ kiya sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ yaiwɨ sawana sanawaatopo. “Utaamo kɨmo napitetahondaatɨtindɨho amɨ mbɨpa itɨpɨho itɨpinjɨtɨhandunɨ durɨhɨrɨ tiwayaasɨtɨhandunɨ komɨ pɨwɨha atɨwisatɨ bɨpi ketɨ owendaiso?” nnawaatopo.
41 Encheram-se de grande temor, e diziam uns aos outros: Quem, porventura, é este, que até o vento e o mar lhe obedecem?

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.