Marcos 4
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Jisaasiho jahɨra namasatɨ durɨhɨrɨ Garirihandainɨ isɨhiyai Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kataunjataise. Aihɨ isɨhiya apɨpaahɨ wɨrɨsandɨhandɨ komɨhinɨ ahoyanɨhauhɨ amɨ ko wo kopuhoaasɨnɨ yamwaatɨ durɨhɨraatɨhɨ detɨ aripatamɨhinɨ bindataise. Aihɨ isɨhiya durɨhɨrainɨ detɨ aripataatɨhɨ bindawaayopo.
1 Jesus começou a ensinar outra vez na beira do lago da Galileia. A multidão que se ajuntou em volta dele era tão grande, que ele entrou e sentou-se num barco perto da praia, onde o povo estava.
2 Jisaasiho kiyai pɨwɨha sɨwipatɨ nepemaahɨwa taahɨwaiwa kataunjataise. Iyatɨ ko saundataase.
2 Jesus usava parábolas para ensinar muitas coisas. Ele dizia:
3 “Atiwɨse. Utaaho wo komɨ osaataatɨ nandapaamɨ kwɨtaaho tɨwɨhaitandɨ netɨ isɨsi notaise.
3 — Escutem! Certo homem saiu para semear.
4 Isɨsi notɨ kwɨtaaho osaataatɨ tɨwɨhaataise. Tɨwɨhaasɨhɨ nandapaamɨ kwɨtaaho wapa daihɨra tɨmahiyataise. Tɨmɨhaihɨ koho nasatɨ netɨ nanataise.
4 E, quando estava espalhando as sementes, algumas caíram na beira do caminho, e os passarinhos comeram tudo.
5 Aihɨ amɨ wapa kwɨtaaho nawɨhetɨ autaahɨ yapɨhonya yahonyaahɨ ahotihɨhapɨhɨ tɨmahiyataise. Siyatɨ yapɨhonya tiwatɨhaatɨ yahonyaahɨhɨ ahotihɨhapɨhɨ tɨmahiyataatɨ amɨ yapɨpatɨ nehɨ yaataatɨndaatɨ ketɨ kuraanɨhɨ nutataise.
5 Outra parte das sementes caiu num lugar onde havia muitas pedras e pouca terra. As sementes brotaram logo porque a terra não era funda.
6 Nutatɨ taatɨ sanaihɨ ipɨho ipɨndaatɨ nawɨhetisɨ tɨhihɨ tambatɨhɨrɨ baahɨ namotaatɨ awaipɨndaise.
6 Mas, quando o sol apareceu, queimou as plantas, e elas secaram porque não tinham raízes.
7 Aihɨ amɨ wapa kwɨtaaho anɨpɨho kaarɨha mwɨtoaipataatɨhɨ tɨmahiyataise. Aihɨ anɨpɨho kaarɨha mwɨtoaipatɨ waatɨ nawataatɨ nandapaamɨ kwɨtaaho nutisɨhoai netɨ namaasatɨ itaatihɨ gɨpwɨpwitatɨ nehaayataise. Siyataatɨ kapa nandapa biyatɨ nga nawatɨ amɨ nandapa yandɨpɨho wɨndɨ namingose. Owetise.
7 Outras sementes caíram no meio de espinhos, que cresceram e sufocaram as plantas. Por isso nada produziram.
8 Aihɨ amɨ isapɨpa kwɨtaaho wapa yapɨpatɨ gaahata tɨmɨhaimbɨpa nga nutatɨ nga saniyatɨ gwɨnyanatɨ yandɨpɨho akoho ningotaise. Siyatɨ nga nawasɨpɨpaamɨ wapa pɨhɨtatɨ 30 kiyatɨ nandapa yandɨpɨho ningotaise. Aihɨ amɨ yandɨpɨho wapa nandapa pɨhɨtatɨ 60 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ wapa pɨhɨtatɨ 100 kiyatɨ ningotaise.”
8 Mas as sementes que caíram em terra boa brotaram, cresceram e produziram na base de trinta, sessenta e até cem grãos por um.
9 Aihɨ amɨ Jisaasiho satatosatɨ isɨhiya koai atɨwinjatohiyɨhiyai saundataase. “Sahɨ nisɨ pɨwɨha atɨnisohiyɨhiyaatɨ pɨwɨha sa sahɨ baiwɨ atiwɨ nepise,” undataase.
9 E Jesus terminou, dizendo:
10 Ipotɨ wura Jisaasiho nehɨ sawahohɨhɨ bimihɨ komɨ aposerɨhiya 12 kaiwɨhiyaatihɨ amɨ isɨhiya usa detɨ komɨhinɨtohiyɨhiyaatihɨ nuwɨ Jisaasihoai satɨwɨ nunjenawaayopo. “Kɨnyɨ sɨwipatɨ nepemaipɨ kanyatingɨhaamɨ tanyaaha ausaapɨ kanyate?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
10 Quando a multidão foi embora, as pessoas que ficaram ali começaram, junto com os doze discípulos, a fazer perguntas a Jesus sobre parábolas .
11 Aihɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Sangisaahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandapɨ noaasandimbɨpa aimɨ netɨ nasisa gisunyaasɨhɨ sahɨ aimɨ mmonɨwɨ nehopo. Amɨ isɨhiya ipaahaapɨhiyaahɨ pɨwɨha nahatewa nehɨ sɨwipatɨ nepemaipɨhaiwaahɨhɨ atisawaayopo.
11 Jesus disse a eles:
12 Amɨ sandɨ tanyaaha siyate:
12 para que olhem e não enxerguem nada e para que escutem e não entendam; se não, eles voltariam para Deus, e ele os perdoaria.
13 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Pɨwɨha nepemaitɨ sɨwipatɨ namɨhandɨ kasatohɨmaapɨ sangi gɨmaasunyainjo? Gɨmaasunyaatonaahɨ amɨ nɨnɨ pɨwɨha sɨwipatɨ namɨhandɨ kasatohɨwaiwa nahatewa napitiyatɨ gɨsunyaatɨtaise?
13 Então Jesus perguntou:
14 Utaaso isapɨpa kwɨtaaho tɨwɨhaaso so siyatɨ utaaho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ isapɨpa kwɨtaahomatiyatɨ tɨwɨhaatɨ yamasɨhore.
14 E continuou:
15 Isapɨpa kwɨtaaho daihɨra tɨmɨhaihɨ koho netɨ nainjɨtɨmandɨ sandɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ ahiyauhɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ ketɨ kuraanɨhɨ nasatɨ Autaahaatɨho komɨ pɨwɨha kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ yamatosisɨha nemasɨtɨhandapɨ namɨhanahaare.
15 Algumas pessoas que a ouvem são como as sementes que caíram na beira do caminho. Logo que ouvem, Satanás vem e tira a mensagem que foi semeada no coração delas.
16 Amɨ isɨhiya usa isapɨpa kwɨtaaho nawɨhetɨ yapɨhonya nehɨ yaataatɨ yahonya ahotihɨhapɨhɨ tɨmɨhaisɨhomataiwɨhiye. Kiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kiyai katɨwunjohɨha ketɨ maaritɨwɨ atiwɨ nepɨ isɨwatawaayopo.
16 Outras pessoas são como as sementes que foram semeadas onde havia muitas pedras. Quando ouvem a mensagem, elas a aceitam logo com alegria;
17 Nepɨ isɨwatawaahandɨ kandɨ ka pɨwɨha kiya atiwɨ nehotɨha kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ pɨwɨha dahopetɨ gaamatɨ baahɨ kiyai wɨndɨ namusese. Aihɨ kiya pɨwɨha ka nehɨ masɨhonjapɨ isɨwatawaayopo. Aihɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaapɨ pohipaiwɨhiya kiyai nepɨ urɨpatitaatɨwɨ itɨhundɨwɨ tiwauhɨ yaiwɨ ketɨ kuraanɨhɨ pɨwɨha namawaayopo.
17 mas depois de pouco tempo essas pessoas abandonam a mensagem porque ela não criou raízes nelas. E, quando por causa da mensagem chegam os sofrimentos e as perseguições, elas logo abandonam a sua fé.
18 Amɨ isɨhiya usa isapɨpa kwɨtaaho anɨpɨho kaarɨha mwɨtaipataatɨhɨ tɨmɨhaihɨ anɨpɨho kaarɨha netɨ itaatihɨ wɨndɨ nga gɨmunyana gɨpwɨpwitatɨ nehaisɨhomataiwɨhiye. Siya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha isɨhiya kiyai katɨwunjohɨha atiwɨ newaayopo.
18 Ainda outras são parecidas com as sementes que foram semeadas no meio dos espinhos. Elas ouvem a mensagem,
19 Siya atiwɨ newaahandɨ kandɨ kiya mambɨhaiwa kiya baiwɨ nga bimɨtaatɨwɨhaiwaapɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyapenɨhotɨhandɨ amɨ nawɨho ikɨpɨpa nepɨ ahoyotɨhandɨ amɨ wiwa wiwa nehɨ maipɨhaiwaapaahɨhɨ maarɨho nusoaasawɨmahohɨtɨhandɨ tisaitatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhai netɨ itaatisataise. Aihɨ ka pɨwɨha kiyaamɨ pɨwɨha dahopa bimohɨrɨhɨretapɨ isapɨpa kwɨtaahomatiyatɨ gwɨnyanatɨ akɨpɨpa yandɨpɨho nandapa wɨndɨ nimaatatɨ namingose.
19 mas, quando aparecem as preocupações deste mundo, a ilusão das riquezas e outras ambições, estas coisas sufocam a mensagem, e ela não produz frutos.
20 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa isapɨpa yandɨpɨho yapɨpatɨ gaahata tɨmahiyatɨ biya nga nuta saniya akɨpɨpa ahotatɨ ningosɨpatamataiwɨhiye. Siya isiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kiyai katɨwunjohɨha atiwɨ nepɨ anɨtiwɨ isɨwatohiyɨhiye. Isɨ kiya pɨwɨha atisohɨhaamɨ nandapa akɨpɨpa kiyaamɨhetapɨ noaipataise. Usaamɨhetapɨ nandapa akɨpɨpa pɨhɨtatɨ 30 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ usaamɨhetapɨ pɨhɨtatɨ 60 kiyatɨ ningotaise. Aihɨ amɨ usaamɨhetapɨ pɨhɨtatɨ 100 kiyatɨ ningotaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai tanyaaha nesɨpa ausaatɨ kaundataase.
20 E existem aquelas pessoas que são como as sementes que foram semeadas em terra boa. Elas ouvem, e aceitam a mensagem, e produzem uma grande colheita: umas, trinta; outras, sessenta; e ainda outras, cem vezes mais do que foi semeado.
21 Aihɨ amɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Utaaho wo norɨhɨrɨ asatɨpatɨ (ramɨhandɨ) tɨpotɨ yutɨhɨraatɨhɨ napapɨhatɨ noaasatɨ ahaitaiso? Owetɨtaise. Ko wɨndɨ siyatɨ kamaitaise. Ko tɨpotɨ autaahiwatɨ aupwɨpɨhɨ ahaitaise.
21 Jesus continuou:
22 Siyatɨ tɨpotɨ autaahihonɨhɨ wapa nahataapa asɨhatindɨtɨhɨ noaasandimbɨpa ausaimanɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ wapa noaasandimbɨpa ausaimanɨnɨhonɨhɨ isɨhiya mmondaapo.
22 Pois tudo o que está escondido será descoberto, e tudo o que está em segredo será conhecido.
23 Sahɨ isɨhiyaatɨ nɨngi nga atɨnisohiyɨhiyaatɨ baiwɨ atiwɨ nepɨse,” undataase.
23 Se vocês têm ouvidos para ouvir, então ouçam.
24 Saundatosa amɨ Jisaasiho pɨwɨha wa kiyai saundataase. “Pɨwɨha wanɨ nɨnɨ kasatonɨhɨ atisohɨmaapɨ sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse. Sahɨ isɨhiya usaisɨ wapa nunyohɨrɨhɨrɨ kɨretɨ japepihɨratɨ Autaahaatɨho amɨ sangi nasamɨtaise. Nasanyatɨ amɨ waatɨ pɨhɨtatɨ tɨsaahɨwatɨ nasamɨtaise.
24 Disse também:
25 Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa Autaahaatɨhomɨhaiwa waatɨ nga mmonɨwɨ nehohiyɨhiyai Autaahaatɨho amɨ waatɨ pɨhɨtatɨ kiyai numwɨtaise. Amɨ usa Autaahaatɨhomɨhaiwa wɨndɨ waatɨ nga mmonɨwɨ namehohiyɨhiyai amɨ nehɨ masɨhonya kiya mmonɨwɨ nepɨ gwɨnyaahonyonya kiyaamɨhetapɨ ko nemaitaise,” undataase.
25 Quem tem receberá mais; mas quem não tem, até o pouco que tem será tirado dele.
26 Jisaasiho sata kaunda owematosa amɨ pɨwɨha wa namɨhanaha kiyai saundataase. “Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandɨ siyate. Utaaho wo isapɨpa kwɨtaaho yapɨpataatɨhɨ niyaamatɨ tɨwɨhaasɨhomatiyahande.
26 Jesus disse:
27 Tɨwɨhaatosatɨ apatɨhɨ amɨ otapɨhaatɨ nanɨhiyatɨ utaaho nanotɨ nepatɨ daaya bindataatɨ isapɨpa kwɨtaaho ko tɨwɨhaasɨhopɨ napitiya nutatɨ gwɨnyanatɨ nandapa akɨpɨpa ningotɨ ahotise tatɨ wɨndɨ mmonatɨ gɨmunyaase.
27 Quer ele esteja acordado, quer esteja dormindo, ela brota e cresce, sem ele saber como isso acontece.
28 Yapɨpatamɨhandɨsɨ yapɨpatɨ sawandɨpɨ waapoho atɨpatɨ numwihɨ isapɨpa nutatɨ nawataise. Iyatɨ yanisa saniyatɨ kwɨtaaya nandawisa nandapa akɨpɨpa yandɨpɨho ningotɨ ahondaise.
28 É a própria terra que dá o seu fruto: primeiro aparece a planta, depois a espiga, e, mais tarde, os grãos que enchem a espiga.
29 Iyatɨ nandapa akɨpɨpa akuraahaihɨ kapa kɨpwɨtaatɨwɨ tɨmetihɨhura mba niyaamatɨ tɨwɨhaasɨho namatanaatɨ netɨ kanaata tisatatɨ kɨpotaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
29 Quando as espigas ficam maduras, o homem começa a cortá-las com a foice, pois chegou o tempo da colheita.
30 Jisaasiho sata kaundatosa amɨ wa saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bindata komɨ kaindɨhandapɨ napitiya namɨhanaatɨ katɨtɨhaawe? Nyahɨ Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai wɨnjatindɨhandapɨ sɨwipatɨ maahɨwɨtɨ namɨhana nepemahɨwa katɨtɨhaawe?
30 Jesus continuou:
31 Autaahaatɨho komɨ isɨhiyai iwinjatindɨhandɨ nandapa isapɨpaamɨ kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ maasɨtetɨhandamatiyahande. Iyataatɨ maasɨtetɨhandamɨ kwɨtaaho apɨpaahɨ turɨkaarehonjɨ osaataatɨ yamapɨ tɨwɨhaawaayopo.
31 Ele é como uma semente de mostarda, que é a menor de todas as sementes.
32 Tɨwɨhaahauhɨ ko kwɨtaaho nutatɨ nawatɨ amɨ osaataatamɨ wapa ipɨ yandɨpɨho kwɨtaaho yamahohɨpɨpai nusatipɨhaatɨ ketɨ gwɨnyana saniya apɨpaahɨ awaipatɨtatɨ amɨ katɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨpiyataise. Amɨ katamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhoetɨ koho ainjɨhɨpɨpa nasatɨ nga katɨhɨ sɨhwihatɨhɨ itɨha itaayatɨ bimɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
32 Mas, depois de semeada, cresce muito até ficar a maior de todas as plantas. E os seus ramos são tão grandes, que os passarinhos fazem ninhos entre as suas folhas.
33 Jisaasiho pɨwɨha saiwaamatiyahaiwa pɨhɨtatɨ sɨwipatɨ namɨhana nepemaahɨwa isɨ wɨrɨsandɨhiyai kiya nga mmonɨwɨ nepɨ gwɨnyaitɨwɨhamwaaŋɨ kataunjataise.
33 Assim, usando muitas parábolas como estas, Jesus falava ao povo de um modo que eles podiam entender.
34 Ko siyatɨ nasisoaarɨ pɨwɨha sɨwipatɨ nepemahɨwa namɨhana kataunjataise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ kounɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya koai nɨwipinjohiyɨhiyaunɨ nehɨ sawanaahɨ bindawaahura kaiwa pɨwɨha nepemaahɨwa namɨhana katiwaiwaamɨ tanyaaha nesɨpatɨ iwinjapwaatɨ kiyai kaundataase.
34 E só falava com eles usando parábolas, mas explicava tudo em particular aos discípulos.
35 Jisaasiho saiwa pɨwɨha kataunjamapɨ sura asisɨha napandosura koai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Durɨhɨramɨ mɨhihɨnapɨ kopuhotɨ nutɨhaawo,” undataase.
35 Naquele dia, de tardinha, Jesus disse aos discípulos:
36 Sata nutɨhaawo undihɨ kiya atiwɨ kopuho Jisaasiho aimɨ bimisɨhotɨ naapwaatawaayopo. Naapwaatɨwɨ kapɨhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiyai namasi Jisaasihoaisawɨ nowaayopo. Niyauhɨ amɨ kopuho wiwaisangi maasɨ kiyaisa notaise.
36 Então eles deixaram o povo ali, subiram no barco em que Jesus estava e foram com ele; e outros barcos o acompanharam.
37 Saiwɨ taawɨ niyauhɨ mbɨpa watɨpɨhapa durɨhɨraatɨhɨ dotaise. Iyatɨ durɨhɨri netɨ ahoyatɨ tiwayaasɨhɨ amɨ nausɨha kopuhomɨ bopininɨ tiwayaatɨ naweta amɨ mɨhatɨhɨ kopuhoaatɨhɨ waapɨhaatɨ nandaatɨ tisaitataise.
37 De repente, começou a soprar um vento muito forte, e as ondas arrebentavam com tanta força em cima do barco, que ele já estava ficando cheio de água.
38 Aihɨ sura Jisaasiho kopuhomɨ ahosɨhopɨ dawaapɨpɨhɨ yutɨhɨrɨ (kusinɨhandɨ) mɨtaapaitaatɨwɨhɨrɨ mɨtaapa nanotondaise. Siyatɨ nanototihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya owetɨtɨhaahatɨ kendaisɨ waapoho nanaatɨ nawatisaanɨpanɨ kɨnyɨ nyangi nyasonɨpɨ gɨnyunyaapaino?” undawaatopo.
38 Jesus estava dormindo na parte detrás do barco, com a cabeça numa almofada. Então os discípulos o acordaram e disseram: — Mestre! Nós vamos morrer! O senhor não se importa com isso?
39 Saiwɨ Jisaasihoai ahowimɨhauhɨ ko nepatɨ mbɨpaisunɨ durɨhɨrisunɨ itɨhunda saundataase. “Mbɨpaaraŋe mbɨmwaapɨ bɨpi namɨhaape. Amɨ durɨhɨrangisangi waatɨ tɨmipiyaapɨ bɨpi yatɨhitɨpɨ ahomaimbɨ nimande,” undataase. Sata Jisaasiho kaundihɨ mbɨpaunɨ durɨhɨrunɨ yatɨhitatɨ owendaise.
39 Então ele se levantou, falou duro com o vento e disse ao lago: O vento parou, e tudo ficou calmo.
40 Aihɨ ko koai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyai saundataase. “Sahɨ napindapɨ yayopo. Nisapɨ sahɨ wɨndɨ gɨmaanunyaahowo?” undataase.
40 Aí ele perguntou:
41 Aihɨ kiya sandɨ mmonawaawɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ yaiwɨ sawana sanawaatopo. “Utaamo kɨmo napitetahondaatɨtindɨho amɨ mbɨpa itɨpɨho itɨpinjɨtɨhandunɨ durɨhɨrɨ tiwayaasɨtɨhandunɨ komɨ pɨwɨha atɨwisatɨ bɨpi ketɨ owendaiso?” nnawaatopo.
41 E os discípulos, cheios de medo, diziam uns aos outros: — Que homem é este que manda até no vento e nas ondas?!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Marcos 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.