Lucas 24
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Saraarehɨramɨ asisɨha jɨha Sandehura asisɨhaatɨhɨ sangɨ saasinjɨhɨ kohokoaisawɨ nepasi asɨhiya nawɨhaatɨhɨ isɨhiya otiputɨwɨ akohaahaiwɨ anɨmwaahɨpatɨ kaiwɨhataatɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpɨpɨhapɨ niyawaayopo. Siya asɨhiya satɨpatunɨ atɨpatunɨ wapa biyatɨ waamainjotɨhapa gaahapa nepɨ tɨmanɨwɨ isɨwasohɨpɨpa isɨsi niyawaayopo.
1 No primeiro dia da semana, muito cedo, dirigiram-se ao sepulcro com os aromas que haviam preparado.
2 Naiwɨ jawa Jisaasihoai ahiyohɨpatamɨ maasomwaaŋɨ nawɨha awaisɨha naaŋɨha nepɨ nepehaasawɨ anɨtiwɨ dɨhɨwɨ napuhotɨha sawɨ nundɨwatɨ owetihɨ mmonawaayopo.
2 Acharam a pedra removida longe da abertura do sepulcro.
3 Setihɨ kiya nandaapɨ mɨhatɨhɨ mmonawaahandɨ kandɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ katɨhɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise.
3 Entraram, mas não encontraram o corpo do Senhor Jesus.
4 Mmonawaawɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ wɨtɨmetihɨ sandɨ napitimatataise tɨwɨ taawɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaapɨ maaroamapɨ bitotawaayopo. Aihɨ amɨ ketɨnɨhɨ utaahurɨ wurɨ kuramɨhapa utɨ apotɨhɨrɨ kɨhoepɨtatɨ nausaatahurɨ ketɨ kiyaamɨhinɨ detɨ noaipapɨ bitotamaise.
4 Não sabiam elas o que pensar, quando apareceram em frente delas dois personagens com vestes resplandecentes.
5 Aihɨ kiya asɨhiya waatɨ awaindɨhandɨ yaiwɨ kiyaamɨ mɨtɨho kɨwopopɨ witɨwɨ yapɨpatetɨ japɨ bitotawaayopo. Bitohauhɨ kurɨ kiyai saundamaase. “Isɨhiya napohiyɨhiyaamɨhatɨhapɨ utaaho japɨhɨ asohoematatɨ nepasɨmopɨ sahɨ napaapɨ taawɨ daapɨ mmohopo?
5 Como estivessem amedrontadas e voltassem o rosto para o chão, disseram-lhes eles: Por que buscais entre os mortos aquele que está vivo?
6 So kɨmbɨhɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise. Kohɨ aimɨ japɨhɨ asohoematatɨ nepase. Ko Garirihanda sangisatɨ maasɨ bindataatɨ sangisɨ aimɨ satatɨ kasatisɨhaapɨ sahɨ gwɨnyaawaayowo?
6 Não está aqui, mas ressuscitou. Lembrai-vos de como ele vos disse, quando ainda estava na Galiléia:
7 ‘Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨhoai nepɨ isɨhiya maipɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmasaihɨ kiya nepɨ koaisɨ tipɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nimaitaapo. Nimaasaihɨ napotatɨ asisɨha mairɨmanya saniyonɨhɨ japɨhɨ nepaitaise,’ tatɨ sangisɨ aimɨ kasatisɨhaare,” undataase.
7 O Filho do Homem deve ser entregue nas mãos dos pecadores e crucificado, mas ressuscitará ao terceiro dia.
8 Saundihɨ kiya asɨhiya Jisaasiho jɨhɨ satatɨ kaundiwaiwaapɨ e akɨte tɨwɨ gwɨnyapenawaayopo.
8 Então elas se lembraram das palavras de Jesus.
9 Aihɨ asɨhiya kapɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpɨpɨhɨ namasisɨ japɨhɨ nuwɨ katɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpataatɨhɨ kaimatatɨ noaipasɨwaiwaapɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ naasohɨtahiyaisunɨ amɨ isɨhiya nahatiyaisunɨ osamapɨ kaundawaatopo.
9 Voltando do sepulcro, contaram tudo isso aos Onze e a todos os demais.
10 Asɨhiya siya Mariyaahaatɨ aunahɨpatɨ Makɨtaraahandaahapɨhaatɨtihɨ Joaanaahaatɨtihɨ amɨ Mariyaahaatɨ waatɨ Jemɨsihomɨ sanaatɨtihɨ amɨ asɨhiya usai maawɨ nuwɨ saimatatɨ noaipasɨhɨ mmonɨhohɨwaiwaapɨ otɨpɨpatɨhiyai ausaapɨ kaundawaatopo.
10 Eram elas Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago; as outras suas amigas relataram aos apóstolos a mesma coisa.
11 Satɨwɨ kaundauhɨhandɨ kandɨ otɨpɨpatɨhiya asɨhiya etɨtaatɨtɨwɨ jaipɨtawaatopo tɨwɨ gwɨnyaawaawɨ kiyaamɨ pɨwɨhaapɨ akɨtɨ kanyatawaatopo tɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaahopo.
11 Mas essas notícias pareciam-lhes como um delírio, e não lhes deram crédito.
12 Siyauhɨhandɨ kandɨ Pitaahohɨhɨ dosisɨ ŋuhɨti Jisaasiho ahiyohɨpɨpɨhɨ niyataise. Ŋuhɨti niyatɨ mɨhatɨhɨ nambɨtatɨ atahɨwatɨ jataise. Siyatɨ Pitaaho mmonamapɨ notaatɨ sandɨ napitimatataise tatɨ maarɨho owesoetihɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyapenataise.
12 Contudo, Pedro correu ao sepulcro; inclinando-se para olhar, viu só os panos de linho na terra. Depois, retirou-se para a sua casa, admirado do que acontecera.
13 Asisɨha sa ka naasɨketɨ Jisaasihoai nɨwipinjawɨ maasɨ daayohiyɨhiyaamɨ wurɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ gwɨharaahatɨ katamɨ ambɨpatɨ Emeyaasihandaahapɨ taamɨ nomaise. Satɨ aunahɨpitɨ detɨ Jerusaremɨhanda ahendaise.
13 Nesse mesmo dia, dois discípulos caminhavam para uma aldeia chamada Emaús, distante de Jerusalém sessenta estádios.
14 Aihɨ kurɨ kataahapɨ taamɨ nomaamɨ kahapaamapɨpa nahataapa noaipasɨpɨpaapɨ sawahurɨ taamɨ kanɨmɨ nomaise.
14 Iam falando um com o outro de tudo o que se tinha passado.
15 Kurɨ kaiwaapɨ taamɨ wihɨwihoaaŋɨ pɨwanɨmɨ naihɨ Jisaasiho sawaho nasatɨ kuramɨhinɨ noaipatɨ kurisatɨ maasɨ taatɨ notaise.
15 Enquanto iam conversando e discorrendo entre si, o mesmo Jesus aproximou-se deles e caminhava com eles.
16 Naihɨ amɨ kuramɨ ndɨhotɨ wapa netɨ tumwaasasɨhɨ kurɨhɨ Jisaasihopɨ kore tɨmɨ wɨndɨ mmonɨmɨ mausose.
16 Mas os olhos estavam-lhes como que vendados e não o reconheceram.
17 Aihɨ ko kurisɨ satatɨ kaundataase. “Sahuraahɨ daahɨmɨra taamɨ nomaamɨ napindapɨ taamɨ kanɨmɨ naise?” undatɨ kuri nunjenataise. Nunjesɨhɨ amɨ kurɨ kuramɨ ndɨmaahomwaaŋɨ asahatatɨ naaŋawisahurɨ bɨpi bitotamaise.
17 Perguntou-lhes, então: De que estais falando pelo caminho, e por que estais tristes?
18 Aihɨ kuramɨ wo komɨ ambɨpatɨ Kɨriyopaasiho satatɨ nunjenataise. “Kɨnyɨ wapɨhapɨhoŋɨ wanɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nambɨhoŋɨtapaapɨ wanɨ batamɨ batɨhaaraahunɨ wanunɨ noaipasɨwɨmaiwaapɨ monɨpɨ gɨmunyaapɨhoŋɨtapaapɨno?” undataase.
18 Um deles, chamado Cléofas, respondeu-lhe: És tu acaso o único forasteiro em Jerusalém que não sabe o que nela aconteceu estes dias?
19 Aihɨ ko saundataase. “Sandɨ akɨtɨndɨ napindɨ noaipasɨhandapɨse?” undataase.
19 Perguntou-lhes ele: Que foi? Disseram: A respeito de Jesus de Nazaré... Era um profeta poderoso em obras e palavras, diante de Deus e de todo o povo.
20 Aihɨ nyamɨ mɨtɨhiyaunɨ amɨ pɨrisihiya awaisawɨhiyaunɨ koai numwaapɨ gamanɨhomɨ ikwɨraatɨhɨmɨhauhɨ amɨ ko tipɨse undihɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nepɨ nimaapɨ sohoai tiwawaayopo.
20 Os nossos sumos sacerdotes e os nossos magistrados o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Iyataatɨ amɨ sopɨ Isɨraherɨhiyai maipɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ numwaitandɨhoe taatɨ nyahɨ gwɨnyaahaayo.
21 Nós esperávamos que fosse ele quem havia de restaurar Israel e agora, além de tudo isto, é hoje o terceiro dia que essas coisas sucederam.
22 Iyataatɨ amɨ pɨwɨha waisangi siyate. Amɨ wanɨ asisɨmaatɨhɨ kohokoaisawɨ nyamɨ asɨhiya usa nuwɨ koai ahiyohɨpɨpɨhɨ mmonɨwɨmapɨ napɨwɨ nyangi kanyatauhɨ nyahɨ yayawaamɨhaayo.
22 É verdade que algumas mulheres dentre nós nos alarmaram. Elas foram ao sepulcro, antes do nascer do sol;
23 Kiya nuwɨ mmonawa komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ ahɨmotihɨ napɨwɨ sanyatawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai usohonɨhɨ kiya sanyatawaatopo. ‘Kohɨ aimɨ asohoematatɨ japɨhɨ nepase,’ nyatawaatopo,” nyatɨwɨ kanyatawaatopo.
23 e não tendo achado o seu corpo, voltaram, dizendo que tiveram uma visão de anjos, os quais asseguravam que está vivo.
24 Aihɨ amɨ nyamɨ usa kapɨhɨ koai ahiyopɨpɨhɨ nuwɨ mmonawa tɨtɨhɨ asɨhiya katohɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ mmonawaahandɨ kandɨ utaaho akohoai woai mausohopo,” undamaase.
24 Alguns dos nossos foram ao sepulcro e acharam assim como as mulheres tinham dito, mas a ele mesmo não viram.
25 Aihɨ Jisaasiho komɨha kuri saundataase. “Sahuraahɨ wɨndɨ mmonɨmɨ apɨpaahɨ gɨmunyaapɨhuraahe. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨwɨha katɨwɨ ahiyohɨhaapɨ sahuraahɨ tɨtɨhɨ akaahe tɨmɨ wɨndɨ baimɨ gɨmunyaase nehɨ nanɨhaimɨhuraahe.
25 Jesus lhes disse: Ó gente sem inteligência! Como sois tardos de coração para crerdes em tudo o que anunciaram os profetas!
26 Kɨraisiho yaawɨhaiwa netɨ napotatɨ japɨhɨ nepatɨ ambɨpatɨ awaipatɨ nehonɨhɨ isɨhiya koai nepɨ Autaahaatɨhoaisawɨ ahoyawɨ mepɨ autaahepumaitaapo tatɨ pɨwɨha ahotisɨhaapɨ sahuraahɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨhuraaho?” undataase.
26 Porventura não era necessário que Cristo sofresse essas coisas e assim entrasse na sua glória?
27 Saundatosatɨ amɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaapɨhapɨ namasatɨ kaundatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨhaatɨhapunɨ ahoyatɨ ausaatɨ kurisɨ kaundataase. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ sawahopɨ saitaise tatɨ ahotiwaiwa nahatewa ausaatɨ tanyaaha kaundataase.
27 E começando por Moisés, percorrendo todos os profetas, explicava-lhes o que dele se achava dito em todas as Escrituras.
28 Saiwɨ naiwɨ aunahɨpatɨ gwɨnyaapɨ niyohɨpata noaipaitaahetihɨ Jisaasiho kuri namasi nutandiyataise.
28 Aproximaram-se da aldeia para onde iam e ele fez como se quisesse passar adiante.
29 Nutandaihɨ kurɨ owe, “Namumwe ipɨho aimɨ namaatipasɨhɨ napwɨhataiso,” undihɨ namatɨ ko aŋaaŋɨ nandaatɨ maasɨ kurisatɨ bindataise.
29 Mas eles forçaram-no a parar: Fica conosco, já é tarde e já declina o dia. Entrou então com eles.
30 Aihɨ ko nandapa nandandɨ kurisatɨ bindataise. Bindata nandapa bɨretɨhandɨ netɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ gaahoŋe gaare,” undatɨ naumbotɨ kurisɨ nunyataise.
30 Aconteceu que, estando sentado conjuntamente à mesa, ele tomou o pão, abençoou-o, partiu-o e serviu-lho.
31 Siyatɨ kurisɨ bɨretɨhandɨ nandapa naumbotɨ numwihɨ sura kuramɨ ndɨha nusorɨhaatihɨ Jisaasihoe tɨmɨ usonamaise. Aihɨ kohɨ kurisɨ namasisɨ kapɨhɨ ketɨ aimɨ wometihɨ mmomɨ japɨ namamaise.
31 Então se lhes abriram os olhos e o reconheceram... mas ele desapareceu.
32 Aihɨ kurɨ sawahurɨ sanamaase. “Yahuraaŋɨ daihɨra taaha nasonɨhɨ ko Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ ahotatɨ jɨpatɨpindiwaiwaapɨ tanyaaha nahata ausaatɨ biyatɨ nanyesɨpatɨ kanyatihɨ atisɨhaawɨ sura yahuraanyamɨ maarɨho waatɨ nyandotaise,” nnamaase.
32 Diziam então um para o outro: Não se nos abrasava o coração, quando ele nos falava pelo caminho e nos explicava as Escrituras?
33 Aihɨ kurɨ sanɨmapɨ kuraanɨhɨ dosisaahɨ japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nomaise. Numwɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ naasohɨtahiyaunɨ amɨ kiyaamɨ naisɨhiyaunɨ ahoyanɨwɨ maasɨ bimauhɨ winjamaise.
33 Levantaram-se na mesma hora e voltaram a Jerusalém. Aí acharam reunidos os Onze e os que com eles estavam.
34 Aihɨ amɨ kiya kuri saundawaatopo. “Awaisɨho apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ asohoematatɨ japɨhɨ nepase. Saimonɨho koai aimɨ usose,” undawaatopo.
34 Todos diziam: O Senhor ressuscitou verdadeiramente e apareceu a Simão.
35 Aihɨ amɨ kurisangi kuraapɨhɨ daihɨra noaipasɨtɨhandapunɨ amɨ koai usosɨtɨhandapunɨ ausaapɨ nahataapa kiyaisɨ kaundamaase. Aimɨ amɨ kurɨ kiyai saundamaase. “Nandapa bɨretɨhandɨ ko naumbotɨ nanyamihɨ sura kore taha usonɨhaayo,” undamaase.
35 Eles, por sua parte, contaram o que lhes havia acontecido no caminho e como o tinham reconhecido ao partir o pão.
36 Kurɨ kiyaisawɨ pɨwɨha taawɨ kanɨhauhɨ Jisaasiho sawaho kiyaamɨ otɨhapɨhɨ akohɨ noaipatɨ bitondaise. Bitonda kiyai saundataase. “Sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ wisaitatɨ napaisaatɨtane,” undataase.
36 Enquanto ainda falavam dessas coisas, Jesus apresentou-se no meio deles e disse-lhes: A paz esteja convosco!
37 Aihɨ kiya kopɨ yaahohoai usonɨhaayo tɨwɨ waatɨ yaiwɨ itiwawaayopo.
37 Perturbados e espantados, pensaram estar vendo um espírito.
38 Aihɨ amɨ ko kiyai saundataase. “Sahɨ sandɨ saiwɨ napaapɨ yaiwɨpwitopo? Aiwɨ amɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhapɨ napaapɨ mɨmaipaiwɨ kɨhaiwa kɨhaiwa gwɨnyaahopo?
38 Mas ele lhes disse: Por que estais perturbados, e por que essas dúvidas nos vossos corações?
39 Nɨnɨ kɨmɨkonɨnisɨ baiwɨ nisonɨwɨse. Nisɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ nisonɨwɨ amɨ samɨ ikwɨraahɨ nipɨse. Yaahoya itɨpɨho maipɨhapa ambɨpatɨ andɨtatɨ nisatiyatɨ ahɨtahiyaamaahe. Owetise,” undataase.
39 Vede minhas mãos e meus pés, sou eu mesmo; apalpai e vede: um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que tenho.
40 Saundatɨ kiyai komɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ nunjataise.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Aihɨ kiya kopɨ waatɨ maaritawaahandɨ kandɨ kore tɨwɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmunyaapɨ naharisauhɨ kiyaisɨ ko kɨmɨkonɨnɨ Jisaasihonɨne undatɨ nunjɨtandɨ kiyaisɨ saundataase. “Nandapa wapa ahiyawɨhiyaatɨtawaawaahɨ nepɨninyawɨse nandaano,” undataase.
41 Mas, vacilando eles ainda e estando transportados de alegria, perguntou: Tendes aqui alguma coisa para comer?
42 Aihɨ kiya araiho tɨhɨwɨho posoho wihoaaŋɨho nunyawaayopo.
42 Então ofereceram-lhe um pedaço de peixe assado.
43 Nunyauhɨ ko netɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ nainjɨhɨ kiya winjawaayopo.
43 Ele tomou e comeu à vista deles.
44 Iyatɨ ko kiyaisɨ saundataase. “Nɨnɨ jɨhura sangɨ napotɨ maasɨ sangisatɨ bimohura sandɨ kasato. Jɨhura nahataapa nisapɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaatɨhunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaatɨhunɨ amɨ aunɨhɨhɨramɨ utɨpɨhoaatɨhunɨ katɨwɨ ahiyohɨwaiwa akɨwaiwematɨ katohɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ noaipaitaise satɨtɨ kasato,” undataase.
44 Depois lhes disse: Isto é o que vos dizia quando ainda estava convosco: era necessário que se cumprisse tudo o que de mim está escrito na Lei de Moisés, nos profetas e nos Salmos.
45 Saundatɨ pɨwɨha jɨhura kopɨtatɨ ahotisɨhaapɨ kiyaisɨ biyatɨ uwinjapwaatɨ nusesɨpatɨ kaundihɨ kiyaisɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katatɨ ahotisɨhaapɨ nusesɨpatataise.
45 Abriu-lhes então o espírito, para que compreendessem as Escrituras, dizendo:
46 Iyatɨ amɨ kiyaisɨ statatɨ kaundataase. “Pɨwɨha sataha ahondaise. Kɨraisiho yaawahandɨ netɨ napotatɨ asisɨha mairɨmanya saniyonɨhɨ japɨhɨ asohoematatɨ nepaitaise.
46 Assim é que está escrito, e assim era necessário que Cristo padecesse, mas que ressurgisse dos mortos ao terceiro dia.
47 Iyonɨhɨ komɨ ambɨpataahɨ pɨwɨha isɨhiya nahatiyai ausaapɨ kaundɨtaatɨwe. Kaundisaihɨ kiya atisawaawɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa namasisɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ Autaahaatɨho kiyaamɨ maipɨhaiwa nemwaitando. Isɨ satɨ Otɨpɨpatɨ sahɨ namasawɨ Jerusaremɨhandaahapɨ kaitaatɨwe.
47 E que em seu nome se pregasse a penitência e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmonɨhohɨwɨmaiwa nahatewaapɨ ausaapɨ kaundɨwɨse.
48 Vós sois as testemunhas de tudo isso.
49 Atiwɨse. Apɨho sangisɨ nasamɨtandɨ jɨhura katatɨ ahaimbɨpa wanɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ sangisɨ nasamɨto. Sahɨ wapɨhapɨ wɨndɨ namuwɨse. Owe. Kɨmbɨhɨ kɨmatɨ aunahɨmata bindawa jatɨwɨse. Jatɨmɨ nuwɨ yamɨhapataatɨhapɨ watɨpɨhandɨ nasatɨ samɨhetɨtanɨhɨ sura nutaatɨwo,” undatɨ kaundataase.
49 Eu vos mandarei o Prometido de meu Pai; entretanto, permanecei na cidade, até que sejais revestidos da força do alto.
50 Ko katɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ namɨhaamapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai numwaasi notɨ Betaanihanda noaipatɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ iwɨtatamanɨtandɨhandapɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundataase.
50 Depois os levou para Betânia e, levantando as mãos, os abençoou.
51 Siyatɨ ko kiyaapɨ taatɨ gaapundatɨ Autaahaatɨhoai nunjenataahetɨ kiyaisɨ namasisaahɨ Autaahaatɨho numwaasi naihɨ yamɨhapataatɨhapɨ niyataise.
51 Enquanto os abençoava, separou-se deles e foi arrebatado ao céu.
52 Aihɨ kiya kopɨ gaapundɨwɨmapaahɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ maaritɨmɨ japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nowaayopo.
52 Depois de o terem adorado, voltaram para Jerusalém com grande júbilo.
53 Aihɨ kiya nasisoaarɨ Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ bindawa Autaahaatɨhopɨ waatɨ maaritɨwɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
53 E permaneciam no templo, louvando e bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.