Lucas 24

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Saraarehɨramɨ asisɨha jɨha Sandehura asisɨhaatɨhɨ sangɨ saasinjɨhɨ kohokoaisawɨ nepasi asɨhiya nawɨhaatɨhɨ isɨhiya otiputɨwɨ akohaahaiwɨ anɨmwaahɨpatɨ kaiwɨhataatɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpɨpɨhapɨ niyawaayopo. Siya asɨhiya satɨpatunɨ atɨpatunɨ wapa biyatɨ waamainjotɨhapa gaahapa nepɨ tɨmanɨwɨ isɨwasohɨpɨpa isɨsi niyawaayopo.
1 No domingo bem cedo, as mulheres foram ao túmulo, levando os perfumes que haviam preparado.
2 Naiwɨ jawa Jisaasihoai ahiyohɨpatamɨ maasomwaaŋɨ nawɨha awaisɨha naaŋɨha nepɨ nepehaasawɨ anɨtiwɨ dɨhɨwɨ napuhotɨha sawɨ nundɨwatɨ owetihɨ mmonawaayopo.
2 Elas viram que a pedra tinha sido tirada da entrada do túmulo.
3 Setihɨ kiya nandaapɨ mɨhatɨhɨ mmonawaahandɨ kandɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ katɨhɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise.
3 Porém, quando entraram, não acharam o corpo do Senhor Jesus
4 Mmonawaawɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ wɨtɨmetihɨ sandɨ napitimatataise tɨwɨ taawɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaapɨ maaroamapɨ bitotawaayopo. Aihɨ amɨ ketɨnɨhɨ utaahurɨ wurɨ kuramɨhapa utɨ apotɨhɨrɨ kɨhoepɨtatɨ nausaatahurɨ ketɨ kiyaamɨhinɨ detɨ noaipapɨ bitotamaise.
4 e não sabiam o que pensar. De repente, apareceram diante delas dois homens vestidos com roupas muito brilhantes.
5 Aihɨ kiya asɨhiya waatɨ awaindɨhandɨ yaiwɨ kiyaamɨ mɨtɨho kɨwopopɨ witɨwɨ yapɨpatetɨ japɨ bitotawaayopo. Bitohauhɨ kurɨ kiyai saundamaase. “Isɨhiya napohiyɨhiyaamɨhatɨhapɨ utaaho japɨhɨ asohoematatɨ nepasɨmopɨ sahɨ napaapɨ taawɨ daapɨ mmohopo?
5 E elas ficaram com medo, e se ajoelharam, e encostaram o rosto no chão. Então os homens disseram a elas: — Por que é que vocês estão procurando entre os mortos quem está vivo?
6 So kɨmbɨhɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise. Kohɨ aimɨ japɨhɨ asohoematatɨ nepase. Ko Garirihanda sangisatɨ maasɨ bindataatɨ sangisɨ aimɨ satatɨ kasatisɨhaapɨ sahɨ gwɨnyaawaayowo?
6 Ele não está aqui, mas foi ressuscitado. Lembrem que, quando estava na Galileia, ele disse a vocês:
7 ‘Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨhoai nepɨ isɨhiya maipɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmasaihɨ kiya nepɨ koaisɨ tipɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nimaitaapo. Nimaasaihɨ napotatɨ asisɨha mairɨmanya saniyonɨhɨ japɨhɨ nepaitaise,’ tatɨ sangisɨ aimɨ kasatisɨhaare,” undataase.
7 “O Filho do Homem precisa ser entregue aos pecadores, precisa ser crucificado e precisa ressuscitar no terceiro dia”.
8 Saundihɨ kiya asɨhiya Jisaasiho jɨhɨ satatɨ kaundiwaiwaapɨ e akɨte tɨwɨ gwɨnyapenawaayopo.
8 Então as mulheres lembraram das palavras dele
9 Aihɨ asɨhiya kapɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpɨpɨhɨ namasisɨ japɨhɨ nuwɨ katɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpataatɨhɨ kaimatatɨ noaipasɨwaiwaapɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ naasohɨtahiyaisunɨ amɨ isɨhiya nahatiyaisunɨ osamapɨ kaundawaatopo.
9 e, quando voltaram do túmulo, contaram tudo isso aos onze apóstolos e a todos os outros.
10 Asɨhiya siya Mariyaahaatɨ aunahɨpatɨ Makɨtaraahandaahapɨhaatɨtihɨ Joaanaahaatɨtihɨ amɨ Mariyaahaatɨ waatɨ Jemɨsihomɨ sanaatɨtihɨ amɨ asɨhiya usai maawɨ nuwɨ saimatatɨ noaipasɨhɨ mmonɨhohɨwaiwaapɨ otɨpɨpatɨhiyai ausaapɨ kaundawaatopo.
10 Essas mulheres eram Maria Madalena, Joana e Maria, mãe de Tiago. Estas e as outras mulheres que foram com elas contaram tudo isso aos apóstolos.
11 Satɨwɨ kaundauhɨhandɨ kandɨ otɨpɨpatɨhiya asɨhiya etɨtaatɨtɨwɨ jaipɨtawaatopo tɨwɨ gwɨnyaawaawɨ kiyaamɨ pɨwɨhaapɨ akɨtɨ kanyatawaatopo tɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaahopo.
11 Mas eles acharam que o que as mulheres estavam dizendo era tolice e não acreditaram.
12 Siyauhɨhandɨ kandɨ Pitaahohɨhɨ dosisɨ ŋuhɨti Jisaasiho ahiyohɨpɨpɨhɨ niyataise. Ŋuhɨti niyatɨ mɨhatɨhɨ nambɨtatɨ atahɨwatɨ jataise. Siyatɨ Pitaaho mmonamapɨ notaatɨ sandɨ napitimatataise tatɨ maarɨho owesoetihɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyapenataise.
12 Porém Pedro se levantou e correu para o túmulo. Abaixou-se para olhar e viu somente os lençóis de linho e nada mais. Aí voltou para casa, admirado com o que havia acontecido.
13 Asisɨha sa ka naasɨketɨ Jisaasihoai nɨwipinjawɨ maasɨ daayohiyɨhiyaamɨ wurɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ gwɨharaahatɨ katamɨ ambɨpatɨ Emeyaasihandaahapɨ taamɨ nomaise. Satɨ aunahɨpitɨ detɨ Jerusaremɨhanda ahendaise.
13 Naquele mesmo dia, dois dos seguidores de Jesus estavam indo para um povoado chamado Emaús, que fica a mais ou menos dez quilômetros de Jerusalém.
14 Aihɨ kurɨ kataahapɨ taamɨ nomaamɨ kahapaamapɨpa nahataapa noaipasɨpɨpaapɨ sawahurɨ taamɨ kanɨmɨ nomaise.
14 Eles estavam conversando a respeito de tudo o que havia acontecido.
15 Kurɨ kaiwaapɨ taamɨ wihɨwihoaaŋɨ pɨwanɨmɨ naihɨ Jisaasiho sawaho nasatɨ kuramɨhinɨ noaipatɨ kurisatɨ maasɨ taatɨ notaise.
15 Enquanto conversavam e discutiam, o próprio Jesus chegou perto e começou a caminhar com eles,
16 Naihɨ amɨ kuramɨ ndɨhotɨ wapa netɨ tumwaasasɨhɨ kurɨhɨ Jisaasihopɨ kore tɨmɨ wɨndɨ mmonɨmɨ mausose.
16 mas alguma coisa não deixou que eles o reconhecessem.
17 Aihɨ ko kurisɨ satatɨ kaundataase. “Sahuraahɨ daahɨmɨra taamɨ nomaamɨ napindapɨ taamɨ kanɨmɨ naise?” undatɨ kuri nunjenataise. Nunjesɨhɨ amɨ kurɨ kuramɨ ndɨmaahomwaaŋɨ asahatatɨ naaŋawisahurɨ bɨpi bitotamaise.
17 Então Jesus perguntou: Eles pararam, com um jeito triste,
18 Aihɨ kuramɨ wo komɨ ambɨpatɨ Kɨriyopaasiho satatɨ nunjenataise. “Kɨnyɨ wapɨhapɨhoŋɨ wanɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nambɨhoŋɨtapaapɨ wanɨ batamɨ batɨhaaraahunɨ wanunɨ noaipasɨwɨmaiwaapɨ monɨpɨ gɨmunyaapɨhoŋɨtapaapɨno?” undataase.
18 e um deles, chamado Cleopas, disse: — Será que você é o único morador de Jerusalém que não sabe o que aconteceu lá, nestes últimos dias?
19 Aihɨ ko saundataase. “Sandɨ akɨtɨndɨ napindɨ noaipasɨhandapɨse?” undataase.
19 — O que foi? — perguntou ele. Eles responderam: — O que aconteceu com Jesus de Nazaré. Esse homem era
20 Aihɨ nyamɨ mɨtɨhiyaunɨ amɨ pɨrisihiya awaisawɨhiyaunɨ koai numwaapɨ gamanɨhomɨ ikwɨraatɨhɨmɨhauhɨ amɨ ko tipɨse undihɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nepɨ nimaapɨ sohoai tiwawaayopo.
20 Os chefes dos sacerdotes e os nossos líderes o entregaram para ser condenado à morte e o crucificaram.
21 Iyataatɨ amɨ sopɨ Isɨraherɨhiyai maipɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ numwaitandɨhoe taatɨ nyahɨ gwɨnyaahaayo.
21 E a nossa esperança era que fosse ele quem iria libertar o povo de Israel. Porém já faz três dias que tudo isso aconteceu.
22 Iyataatɨ amɨ pɨwɨha waisangi siyate. Amɨ wanɨ asisɨmaatɨhɨ kohokoaisawɨ nyamɨ asɨhiya usa nuwɨ koai ahiyohɨpɨpɨhɨ mmonɨwɨmapɨ napɨwɨ nyangi kanyatauhɨ nyahɨ yayawaamɨhaayo.
22 Algumas mulheres do nosso grupo nos deixaram espantados, pois foram de madrugada ao túmulo
23 Kiya nuwɨ mmonawa komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ ahɨmotihɨ napɨwɨ sanyatawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai usohonɨhɨ kiya sanyatawaatopo. ‘Kohɨ aimɨ asohoematatɨ japɨhɨ nepase,’ nyatawaatopo,” nyatɨwɨ kanyatawaatopo.
23 e não encontraram o corpo dele. Voltaram dizendo que viram anjos e que estes afirmaram que ele está vivo.
24 Aihɨ amɨ nyamɨ usa kapɨhɨ koai ahiyopɨpɨhɨ nuwɨ mmonawa tɨtɨhɨ asɨhiya katohɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ mmonawaahandɨ kandɨ utaaho akohoai woai mausohopo,” undamaase.
24 Alguns do nosso grupo foram ao túmulo e viram que realmente aconteceu o que as mulheres disseram, mas não viram Jesus.
25 Aihɨ Jisaasiho komɨha kuri saundataase. “Sahuraahɨ wɨndɨ mmonɨmɨ apɨpaahɨ gɨmunyaapɨhuraahe. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨwɨha katɨwɨ ahiyohɨhaapɨ sahuraahɨ tɨtɨhɨ akaahe tɨmɨ wɨndɨ baimɨ gɨmunyaase nehɨ nanɨhaimɨhuraahe.
25 Então Jesus lhes disse:
26 Kɨraisiho yaawɨhaiwa netɨ napotatɨ japɨhɨ nepatɨ ambɨpatɨ awaipatɨ nehonɨhɨ isɨhiya koai nepɨ Autaahaatɨhoaisawɨ ahoyawɨ mepɨ autaahepumaitaapo tatɨ pɨwɨha ahotisɨhaapɨ sahuraahɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨhuraaho?” undataase.
26 Pois era preciso que o
27 Saundatosatɨ amɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaapɨhapɨ namasatɨ kaundatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨhaatɨhapunɨ ahoyatɨ ausaatɨ kurisɨ kaundataase. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ sawahopɨ saitaise tatɨ ahotiwaiwa nahatewa ausaatɨ tanyaaha kaundataase.
27 E começou a explicar todas as passagens das Escrituras Sagradas que falavam dele, iniciando com os livros de Moisés e os escritos de todos os Profetas .
28 Saiwɨ naiwɨ aunahɨpatɨ gwɨnyaapɨ niyohɨpata noaipaitaahetihɨ Jisaasiho kuri namasi nutandiyataise.
28 Quando chegaram perto do povoado para onde iam, Jesus fez como quem ia para mais longe.
29 Nutandaihɨ kurɨ owe, “Namumwe ipɨho aimɨ namaatipasɨhɨ napwɨhataiso,” undihɨ namatɨ ko aŋaaŋɨ nandaatɨ maasɨ kurisatɨ bindataise.
29 Mas eles insistiram com ele para que ficasse, dizendo: — Fique conosco porque já é tarde, e a noite vem chegando. Então Jesus entrou para ficar com os dois.
30 Aihɨ ko nandapa nandandɨ kurisatɨ bindataise. Bindata nandapa bɨretɨhandɨ netɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ gaahoŋe gaare,” undatɨ naumbotɨ kurisɨ nunyataise.
30 Sentou-se à mesa com eles, pegou o pão e deu graças a Deus. Depois partiu o pão e deu a eles.
31 Siyatɨ kurisɨ bɨretɨhandɨ nandapa naumbotɨ numwihɨ sura kuramɨ ndɨha nusorɨhaatihɨ Jisaasihoe tɨmɨ usonamaise. Aihɨ kohɨ kurisɨ namasisɨ kapɨhɨ ketɨ aimɨ wometihɨ mmomɨ japɨ namamaise.
31 Aí os olhos deles foram abertos, e eles reconheceram Jesus. Mas ele desapareceu.
32 Aihɨ kurɨ sawahurɨ sanamaase. “Yahuraaŋɨ daihɨra taaha nasonɨhɨ ko Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ ahotatɨ jɨpatɨpindiwaiwaapɨ tanyaaha nahata ausaatɨ biyatɨ nanyesɨpatɨ kanyatihɨ atisɨhaawɨ sura yahuraanyamɨ maarɨho waatɨ nyandotaise,” nnamaase.
32 Então eles disseram um para o outro: — Não parecia que o nosso coração queimava dentro do peito quando ele nos falava na estrada e nos explicava as Escrituras Sagradas?
33 Aihɨ kurɨ sanɨmapɨ kuraanɨhɨ dosisaahɨ japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nomaise. Numwɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ naasohɨtahiyaunɨ amɨ kiyaamɨ naisɨhiyaunɨ ahoyanɨwɨ maasɨ bimauhɨ winjamaise.
33 Eles se levantaram logo e voltaram para Jerusalém, onde encontraram os onze apóstolos reunidos com outros seguidores de Jesus.
34 Aihɨ amɨ kiya kuri saundawaatopo. “Awaisɨho apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ asohoematatɨ japɨhɨ nepase. Saimonɨho koai aimɨ usose,” undawaatopo.
34 E os apóstolos diziam: — De fato, o Senhor foi ressuscitado e foi visto por Simão!
35 Aihɨ amɨ kurisangi kuraapɨhɨ daihɨra noaipasɨtɨhandapunɨ amɨ koai usosɨtɨhandapunɨ ausaapɨ nahataapa kiyaisɨ kaundamaase. Aimɨ amɨ kurɨ kiyai saundamaase. “Nandapa bɨretɨhandɨ ko naumbotɨ nanyamihɨ sura kore taha usonɨhaayo,” undamaase.
35 Então os dois contaram o que havia acontecido na estrada e como tinham reconhecido o Senhor quando ele havia partido o pão.
36 Kurɨ kiyaisawɨ pɨwɨha taawɨ kanɨhauhɨ Jisaasiho sawaho kiyaamɨ otɨhapɨhɨ akohɨ noaipatɨ bitondaise. Bitonda kiyai saundataase. “Sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ wisaitatɨ napaisaatɨtane,” undataase.
36 Enquanto estavam contando isso, Jesus apareceu de repente no meio deles e disse:
37 Aihɨ kiya kopɨ yaahohoai usonɨhaayo tɨwɨ waatɨ yaiwɨ itiwawaayopo.
37 Eles ficaram assustados e com muito medo e pensaram que estavam vendo um fantasma.
38 Aihɨ amɨ ko kiyai saundataase. “Sahɨ sandɨ saiwɨ napaapɨ yaiwɨpwitopo? Aiwɨ amɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhapɨ napaapɨ mɨmaipaiwɨ kɨhaiwa kɨhaiwa gwɨnyaahopo?
38 Mas ele disse:
39 Nɨnɨ kɨmɨkonɨnisɨ baiwɨ nisonɨwɨse. Nisɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ nisonɨwɨ amɨ samɨ ikwɨraahɨ nipɨse. Yaahoya itɨpɨho maipɨhapa ambɨpatɨ andɨtatɨ nisatiyatɨ ahɨtahiyaamaahe. Owetise,” undataase.
39 Olhem para as minhas mãos e para os meus pés e vejam que sou eu mesmo. Toquem em mim e vocês vão crer, pois um fantasma não tem carne nem ossos, como vocês estão vendo que eu tenho.
40 Saundatɨ kiyai komɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ nunjataise.
40 Jesus disse isso e mostrou as suas mãos e os seus pés.
41 Aihɨ kiya kopɨ waatɨ maaritawaahandɨ kandɨ kore tɨwɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmunyaapɨ naharisauhɨ kiyaisɨ ko kɨmɨkonɨnɨ Jisaasihonɨne undatɨ nunjɨtandɨ kiyaisɨ saundataase. “Nandapa wapa ahiyawɨhiyaatɨtawaawaahɨ nepɨninyawɨse nandaano,” undataase.
41 Eles ainda não acreditavam, pois estavam muito alegres e admirados. Então ele perguntou:
42 Aihɨ kiya araiho tɨhɨwɨho posoho wihoaaŋɨho nunyawaayopo.
42 Eles lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Nunyauhɨ ko netɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ nainjɨhɨ kiya winjawaayopo.
43 que ele pegou e comeu diante deles.
44 Iyatɨ ko kiyaisɨ saundataase. “Nɨnɨ jɨhura sangɨ napotɨ maasɨ sangisatɨ bimohura sandɨ kasato. Jɨhura nahataapa nisapɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaatɨhunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaatɨhunɨ amɨ aunɨhɨhɨramɨ utɨpɨhoaatɨhunɨ katɨwɨ ahiyohɨwaiwa akɨwaiwematɨ katohɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ noaipaitaise satɨtɨ kasato,” undataase.
44 Depois disse:
45 Saundatɨ pɨwɨha jɨhura kopɨtatɨ ahotisɨhaapɨ kiyaisɨ biyatɨ uwinjapwaatɨ nusesɨpatɨ kaundihɨ kiyaisɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katatɨ ahotisɨhaapɨ nusesɨpatataise.
45 Então Jesus abriu a mente deles para que eles entendessem as Escrituras Sagradas
46 Iyatɨ amɨ kiyaisɨ statatɨ kaundataase. “Pɨwɨha sataha ahondaise. Kɨraisiho yaawahandɨ netɨ napotatɨ asisɨha mairɨmanya saniyonɨhɨ japɨhɨ asohoematatɨ nepaitaise.
46 e disse:
47 Iyonɨhɨ komɨ ambɨpataahɨ pɨwɨha isɨhiya nahatiyai ausaapɨ kaundɨtaatɨwe. Kaundisaihɨ kiya atisawaawɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa namasisɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ Autaahaatɨho kiyaamɨ maipɨhaiwa nemwaitando. Isɨ satɨ Otɨpɨpatɨ sahɨ namasawɨ Jerusaremɨhandaahapɨ kaitaatɨwe.
47 E que, em nome dele, a mensagem sobre o arrependimento e o perdão dos pecados seria anunciada a todas as nações, começando em Jerusalém.
48 Nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmonɨhohɨwɨmaiwa nahatewaapɨ ausaapɨ kaundɨwɨse.
48 Vocês são testemunhas dessas coisas.
49 Atiwɨse. Apɨho sangisɨ nasamɨtandɨ jɨhura katatɨ ahaimbɨpa wanɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ sangisɨ nasamɨto. Sahɨ wapɨhapɨ wɨndɨ namuwɨse. Owe. Kɨmbɨhɨ kɨmatɨ aunahɨmata bindawa jatɨwɨse. Jatɨmɨ nuwɨ yamɨhapataatɨhapɨ watɨpɨhandɨ nasatɨ samɨhetɨtanɨhɨ sura nutaatɨwo,” undatɨ kaundataase.
49 E eu lhes mandarei o que o meu Pai prometeu. Mas esperem aqui em Jerusalém, até que o poder de cima venha sobre vocês.
50 Ko katɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ namɨhaamapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai numwaasi notɨ Betaanihanda noaipatɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ iwɨtatamanɨtandɨhandapɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundataase.
50 Então Jesus os levou para fora da cidade até o povoado de Betânia. Ali levantou as mãos e os abençoou.
51 Siyatɨ ko kiyaapɨ taatɨ gaapundatɨ Autaahaatɨhoai nunjenataahetɨ kiyaisɨ namasisaahɨ Autaahaatɨho numwaasi naihɨ yamɨhapataatɨhapɨ niyataise.
51 Enquanto os estava abençoando, Jesus se afastou deles e foi levado para o céu.
52 Aihɨ kiya kopɨ gaapundɨwɨmapaahɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ maaritɨmɨ japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nowaayopo.
52 Eles o adoraram e voltaram para Jerusalém cheios de alegria.
53 Aihɨ kiya nasisoaarɨ Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ bindawa Autaahaatɨhopɨ waatɨ maaritɨwɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
53 E passavam o tempo todo no pátio do Templo, louvando a Deus.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.