Lucas 24
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Saraarehɨramɨ asisɨha jɨha Sandehura asisɨhaatɨhɨ sangɨ saasinjɨhɨ kohokoaisawɨ nepasi asɨhiya nawɨhaatɨhɨ isɨhiya otiputɨwɨ akohaahaiwɨ anɨmwaahɨpatɨ kaiwɨhataatɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpɨpɨhapɨ niyawaayopo. Siya asɨhiya satɨpatunɨ atɨpatunɨ wapa biyatɨ waamainjotɨhapa gaahapa nepɨ tɨmanɨwɨ isɨwasohɨpɨpa isɨsi niyawaayopo.
1 Mas já no primeiro dia da semana, bem de madrugada, foram elas ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado.
2 Naiwɨ jawa Jisaasihoai ahiyohɨpatamɨ maasomwaaŋɨ nawɨha awaisɨha naaŋɨha nepɨ nepehaasawɨ anɨtiwɨ dɨhɨwɨ napuhotɨha sawɨ nundɨwatɨ owetihɨ mmonawaayopo.
2 E acharam a pedra revolvida do sepulcro.
3 Setihɨ kiya nandaapɨ mɨhatɨhɨ mmonawaahandɨ kandɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ katɨhɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise.
3 Entrando, porém, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Mmonawaawɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ wɨtɨmetihɨ sandɨ napitimatataise tɨwɨ taawɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaapɨ maaroamapɨ bitotawaayopo. Aihɨ amɨ ketɨnɨhɨ utaahurɨ wurɨ kuramɨhapa utɨ apotɨhɨrɨ kɨhoepɨtatɨ nausaatahurɨ ketɨ kiyaamɨhinɨ detɨ noaipapɨ bitotamaise.
4 E, estando elas perplexas a esse respeito, eis que lhes apareceram dois varões em vestes resplandecentes;
5 Aihɨ kiya asɨhiya waatɨ awaindɨhandɨ yaiwɨ kiyaamɨ mɨtɨho kɨwopopɨ witɨwɨ yapɨpatetɨ japɨ bitotawaayopo. Bitohauhɨ kurɨ kiyai saundamaase. “Isɨhiya napohiyɨhiyaamɨhatɨhapɨ utaaho japɨhɨ asohoematatɨ nepasɨmopɨ sahɨ napaapɨ taawɨ daapɨ mmohopo?
5 e ficando elas atemorizadas e abaixando o rosto para o chão, eles lhes disseram: Por que buscais entre os mortos aquele que vive?
6 So kɨmbɨhɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise. Kohɨ aimɨ japɨhɨ asohoematatɨ nepase. Ko Garirihanda sangisatɨ maasɨ bindataatɨ sangisɨ aimɨ satatɨ kasatisɨhaapɨ sahɨ gwɨnyaawaayowo?
6 Ele não está aqui, mas ressurgiu. Lembrai-vos de como vos falou, estando ainda na Galiléia.
7 ‘Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨhoai nepɨ isɨhiya maipɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmasaihɨ kiya nepɨ koaisɨ tipɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nimaitaapo. Nimaasaihɨ napotatɨ asisɨha mairɨmanya saniyonɨhɨ japɨhɨ nepaitaise,’ tatɨ sangisɨ aimɨ kasatisɨhaare,” undataase.
7 dizendo: Importa que o Filho do homem seja entregue nas mãos de homens pecadores, e seja crucificado, e ao terceiro dia ressurja.
8 Saundihɨ kiya asɨhiya Jisaasiho jɨhɨ satatɨ kaundiwaiwaapɨ e akɨte tɨwɨ gwɨnyapenawaayopo.
8 Lembraram-se, então, das suas palavras;
9 Aihɨ asɨhiya kapɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpɨpɨhɨ namasisɨ japɨhɨ nuwɨ katɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpataatɨhɨ kaimatatɨ noaipasɨwaiwaapɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ naasohɨtahiyaisunɨ amɨ isɨhiya nahatiyaisunɨ osamapɨ kaundawaatopo.
9 e, voltando do sepulcro, anunciaram todas estas coisas aos onze e a todos os demais.
10 Asɨhiya siya Mariyaahaatɨ aunahɨpatɨ Makɨtaraahandaahapɨhaatɨtihɨ Joaanaahaatɨtihɨ amɨ Mariyaahaatɨ waatɨ Jemɨsihomɨ sanaatɨtihɨ amɨ asɨhiya usai maawɨ nuwɨ saimatatɨ noaipasɨhɨ mmonɨhohɨwaiwaapɨ otɨpɨpatɨhiyai ausaapɨ kaundawaatopo.
10 E eram Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago; também as outras que estavam com elas relataram estas coisas aos apóstolos.
11 Satɨwɨ kaundauhɨhandɨ kandɨ otɨpɨpatɨhiya asɨhiya etɨtaatɨtɨwɨ jaipɨtawaatopo tɨwɨ gwɨnyaawaawɨ kiyaamɨ pɨwɨhaapɨ akɨtɨ kanyatawaatopo tɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaahopo.
11 E pareceram-lhes como um delírio as palavras das mulheres e não lhes deram crédito.
12 Siyauhɨhandɨ kandɨ Pitaahohɨhɨ dosisɨ ŋuhɨti Jisaasiho ahiyohɨpɨpɨhɨ niyataise. Ŋuhɨti niyatɨ mɨhatɨhɨ nambɨtatɨ atahɨwatɨ jataise. Siyatɨ Pitaaho mmonamapɨ notaatɨ sandɨ napitimatataise tatɨ maarɨho owesoetihɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyapenataise.
12 Mas Pedro, levantando-se, correu ao sepulcro; e, abaixando-se, viu somente os panos de linho; e retirou-se, admirando consigo o que havia acontecido.
13 Asisɨha sa ka naasɨketɨ Jisaasihoai nɨwipinjawɨ maasɨ daayohiyɨhiyaamɨ wurɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ gwɨharaahatɨ katamɨ ambɨpatɨ Emeyaasihandaahapɨ taamɨ nomaise. Satɨ aunahɨpitɨ detɨ Jerusaremɨhanda ahendaise.
13 Nesse mesmo dia, iam dois deles para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Aihɨ kurɨ kataahapɨ taamɨ nomaamɨ kahapaamapɨpa nahataapa noaipasɨpɨpaapɨ sawahurɨ taamɨ kanɨmɨ nomaise.
14 e iam comentando entre si tudo aquilo que havia sucedido.
15 Kurɨ kaiwaapɨ taamɨ wihɨwihoaaŋɨ pɨwanɨmɨ naihɨ Jisaasiho sawaho nasatɨ kuramɨhinɨ noaipatɨ kurisatɨ maasɨ taatɨ notaise.
15 Enquanto assim comentavam e discutiam, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles;
16 Naihɨ amɨ kuramɨ ndɨhotɨ wapa netɨ tumwaasasɨhɨ kurɨhɨ Jisaasihopɨ kore tɨmɨ wɨndɨ mmonɨmɨ mausose.
16 mas os olhos deles estavam como que fechados, de sorte que não o reconheceram.
17 Aihɨ ko kurisɨ satatɨ kaundataase. “Sahuraahɨ daahɨmɨra taamɨ nomaamɨ napindapɨ taamɨ kanɨmɨ naise?” undatɨ kuri nunjenataise. Nunjesɨhɨ amɨ kurɨ kuramɨ ndɨmaahomwaaŋɨ asahatatɨ naaŋawisahurɨ bɨpi bitotamaise.
17 Então ele lhes perguntou: Que palavras são essas que, caminhando, trocais entre vós? Eles então pararam tristes.
18 Aihɨ kuramɨ wo komɨ ambɨpatɨ Kɨriyopaasiho satatɨ nunjenataise. “Kɨnyɨ wapɨhapɨhoŋɨ wanɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nambɨhoŋɨtapaapɨ wanɨ batamɨ batɨhaaraahunɨ wanunɨ noaipasɨwɨmaiwaapɨ monɨpɨ gɨmunyaapɨhoŋɨtapaapɨno?” undataase.
18 E um deles, chamado Cleopas, respondeu-lhe: És tu o único peregrino em Jerusalém que não soube das coisas que nela têm sucedido nestes dias?
19 Aihɨ ko saundataase. “Sandɨ akɨtɨndɨ napindɨ noaipasɨhandapɨse?” undataase.
19 Ao que ele lhes perguntou: Quais? Disseram-lhe: As que dizem respeito a Jesus, o nazareno, que foi profeta, poderoso em obras e palavras diante de Deus e de todo o povo.
20 Aihɨ nyamɨ mɨtɨhiyaunɨ amɨ pɨrisihiya awaisawɨhiyaunɨ koai numwaapɨ gamanɨhomɨ ikwɨraatɨhɨmɨhauhɨ amɨ ko tipɨse undihɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nepɨ nimaapɨ sohoai tiwawaayopo.
20 e como os principais sacerdotes e as nossas autoridades e entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Iyataatɨ amɨ sopɨ Isɨraherɨhiyai maipɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ numwaitandɨhoe taatɨ nyahɨ gwɨnyaahaayo.
21 Ora, nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, além de tudo isso, é já hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Iyataatɨ amɨ pɨwɨha waisangi siyate. Amɨ wanɨ asisɨmaatɨhɨ kohokoaisawɨ nyamɨ asɨhiya usa nuwɨ koai ahiyohɨpɨpɨhɨ mmonɨwɨmapɨ napɨwɨ nyangi kanyatauhɨ nyahɨ yayawaamɨhaayo.
22 Verdade é, também, que algumas mulheres do nosso meio nos encheram de espanto; pois foram de madrugada ao sepulcro
23 Kiya nuwɨ mmonawa komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ ahɨmotihɨ napɨwɨ sanyatawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai usohonɨhɨ kiya sanyatawaatopo. ‘Kohɨ aimɨ asohoematatɨ japɨhɨ nepase,’ nyatawaatopo,” nyatɨwɨ kanyatawaatopo.
23 e, não achando o corpo dele voltaram, declarando que tinham tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Aihɨ amɨ nyamɨ usa kapɨhɨ koai ahiyopɨpɨhɨ nuwɨ mmonawa tɨtɨhɨ asɨhiya katohɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ mmonawaahandɨ kandɨ utaaho akohoai woai mausohopo,” undamaase.
24 Além disso, alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam ser assim como as mulheres haviam dito; a ele, porém, não o viram.
25 Aihɨ Jisaasiho komɨha kuri saundataase. “Sahuraahɨ wɨndɨ mmonɨmɨ apɨpaahɨ gɨmunyaapɨhuraahe. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨwɨha katɨwɨ ahiyohɨhaapɨ sahuraahɨ tɨtɨhɨ akaahe tɨmɨ wɨndɨ baimɨ gɨmunyaase nehɨ nanɨhaimɨhuraahe.
25 Então ele lhes disse: ó néscios, e tardos de coração para crerdes tudo o que os profetas disseram!
26 Kɨraisiho yaawɨhaiwa netɨ napotatɨ japɨhɨ nepatɨ ambɨpatɨ awaipatɨ nehonɨhɨ isɨhiya koai nepɨ Autaahaatɨhoaisawɨ ahoyawɨ mepɨ autaahepumaitaapo tatɨ pɨwɨha ahotisɨhaapɨ sahuraahɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨhuraaho?” undataase.
26 Porventura não importa que o Cristo padecesse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Saundatosatɨ amɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaapɨhapɨ namasatɨ kaundatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨhaatɨhapunɨ ahoyatɨ ausaatɨ kurisɨ kaundataase. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ sawahopɨ saitaise tatɨ ahotiwaiwa nahatewa ausaatɨ tanyaaha kaundataase.
27 E, começando por Moisés, e por todos os profetas, explicou-lhes o que dele se achava em todas as Escrituras.
28 Saiwɨ naiwɨ aunahɨpatɨ gwɨnyaapɨ niyohɨpata noaipaitaahetihɨ Jisaasiho kuri namasi nutandiyataise.
28 Quando se aproximaram da aldeia para onde iam, ele fez como quem ia para mais longe.
29 Nutandaihɨ kurɨ owe, “Namumwe ipɨho aimɨ namaatipasɨhɨ napwɨhataiso,” undihɨ namatɨ ko aŋaaŋɨ nandaatɨ maasɨ kurisatɨ bindataise.
29 Eles, porém, o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque é tarde, e já declinou o dia. E entrou para ficar com eles.
30 Aihɨ ko nandapa nandandɨ kurisatɨ bindataise. Bindata nandapa bɨretɨhandɨ netɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ gaahoŋe gaare,” undatɨ naumbotɨ kurisɨ nunyataise.
30 Estando com eles à mesa, tomou o pão e o abençoou; e, partindo-o, lho dava.
31 Siyatɨ kurisɨ bɨretɨhandɨ nandapa naumbotɨ numwihɨ sura kuramɨ ndɨha nusorɨhaatihɨ Jisaasihoe tɨmɨ usonamaise. Aihɨ kohɨ kurisɨ namasisɨ kapɨhɨ ketɨ aimɨ wometihɨ mmomɨ japɨ namamaise.
31 Abriram-se-lhes então os olhos, e o reconheceram; nisto ele desapareceu de diante deles.
32 Aihɨ kurɨ sawahurɨ sanamaase. “Yahuraaŋɨ daihɨra taaha nasonɨhɨ ko Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ ahotatɨ jɨpatɨpindiwaiwaapɨ tanyaaha nahata ausaatɨ biyatɨ nanyesɨpatɨ kanyatihɨ atisɨhaawɨ sura yahuraanyamɨ maarɨho waatɨ nyandotaise,” nnamaase.
32 E disseram um para o outro: Porventura não se nos abrasava o coração, quando pelo caminho nos falava, e quando nos abria as Escrituras?
33 Aihɨ kurɨ sanɨmapɨ kuraanɨhɨ dosisaahɨ japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nomaise. Numwɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ naasohɨtahiyaunɨ amɨ kiyaamɨ naisɨhiyaunɨ ahoyanɨwɨ maasɨ bimauhɨ winjamaise.
33 E na mesma hora levantaram-se e voltaram para Jerusalém, e encontraram reunidos os onze e os que estavam com eles,
34 Aihɨ amɨ kiya kuri saundawaatopo. “Awaisɨho apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ asohoematatɨ japɨhɨ nepase. Saimonɨho koai aimɨ usose,” undawaatopo.
34 os quais diziam: Realmente o Senhor ressurgiu, e apareceu a Simão.
35 Aihɨ amɨ kurisangi kuraapɨhɨ daihɨra noaipasɨtɨhandapunɨ amɨ koai usosɨtɨhandapunɨ ausaapɨ nahataapa kiyaisɨ kaundamaase. Aimɨ amɨ kurɨ kiyai saundamaase. “Nandapa bɨretɨhandɨ ko naumbotɨ nanyamihɨ sura kore taha usonɨhaayo,” undamaase.
35 Então os dois contaram o que acontecera no caminho, e como se lhes fizera conhecer no partir do pão.
36 Kurɨ kiyaisawɨ pɨwɨha taawɨ kanɨhauhɨ Jisaasiho sawaho kiyaamɨ otɨhapɨhɨ akohɨ noaipatɨ bitondaise. Bitonda kiyai saundataase. “Sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ wisaitatɨ napaisaatɨtane,” undataase.
36 Enquanto ainda falavam nisso, o próprio Jesus se apresentou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Aihɨ kiya kopɨ yaahohoai usonɨhaayo tɨwɨ waatɨ yaiwɨ itiwawaayopo.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam que viam algum espírito.
38 Aihɨ amɨ ko kiyai saundataase. “Sahɨ sandɨ saiwɨ napaapɨ yaiwɨpwitopo? Aiwɨ amɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhapɨ napaapɨ mɨmaipaiwɨ kɨhaiwa kɨhaiwa gwɨnyaahopo?
38 Ele, porém, lhes disse: Por que estais perturbados? e por que surgem dúvidas em vossos corações?
39 Nɨnɨ kɨmɨkonɨnisɨ baiwɨ nisonɨwɨse. Nisɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ nisonɨwɨ amɨ samɨ ikwɨraahɨ nipɨse. Yaahoya itɨpɨho maipɨhapa ambɨpatɨ andɨtatɨ nisatiyatɨ ahɨtahiyaamaahe. Owetise,” undataase.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; apalpai-me e vede; porque um espírito não tem carne nem ossos, como percebeis que eu tenho.
40 Saundatɨ kiyai komɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ nunjataise.
40 E, dizendo isso, mostrou-lhes as mãos e os pés.
41 Aihɨ kiya kopɨ waatɨ maaritawaahandɨ kandɨ kore tɨwɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmunyaapɨ naharisauhɨ kiyaisɨ ko kɨmɨkonɨnɨ Jisaasihonɨne undatɨ nunjɨtandɨ kiyaisɨ saundataase. “Nandapa wapa ahiyawɨhiyaatɨtawaawaahɨ nepɨninyawɨse nandaano,” undataase.
41 Não acreditando eles ainda por causa da alegria, e estando admirados, perguntou-lhes Jesus: Tendes aqui alguma coisa que comer?
42 Aihɨ kiya araiho tɨhɨwɨho posoho wihoaaŋɨho nunyawaayopo.
42 Então lhe deram um pedaço de peixe assado,
43 Nunyauhɨ ko netɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ nainjɨhɨ kiya winjawaayopo.
43 o qual ele tomou e comeu diante deles.
44 Iyatɨ ko kiyaisɨ saundataase. “Nɨnɨ jɨhura sangɨ napotɨ maasɨ sangisatɨ bimohura sandɨ kasato. Jɨhura nahataapa nisapɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaatɨhunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaatɨhunɨ amɨ aunɨhɨhɨramɨ utɨpɨhoaatɨhunɨ katɨwɨ ahiyohɨwaiwa akɨwaiwematɨ katohɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ noaipaitaise satɨtɨ kasato,” undataase.
44 Depois lhe disse: São estas as palavras que vos falei, estando ainda convosco, que importava que se cumprisse tudo o que de mim estava escrito na Lei de Moisés, nos Profetas e nos Salmos.
45 Saundatɨ pɨwɨha jɨhura kopɨtatɨ ahotisɨhaapɨ kiyaisɨ biyatɨ uwinjapwaatɨ nusesɨpatɨ kaundihɨ kiyaisɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katatɨ ahotisɨhaapɨ nusesɨpatataise.
45 Então lhes abriu o entendimento para compreenderem as Escrituras;
46 Iyatɨ amɨ kiyaisɨ statatɨ kaundataase. “Pɨwɨha sataha ahondaise. Kɨraisiho yaawahandɨ netɨ napotatɨ asisɨha mairɨmanya saniyonɨhɨ japɨhɨ asohoematatɨ nepaitaise.
46 e disse-lhes: Assim está escrito que o Cristo padecesse, e ao terceiro dia ressurgisse dentre os mortos;
47 Iyonɨhɨ komɨ ambɨpataahɨ pɨwɨha isɨhiya nahatiyai ausaapɨ kaundɨtaatɨwe. Kaundisaihɨ kiya atisawaawɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa namasisɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ Autaahaatɨho kiyaamɨ maipɨhaiwa nemwaitando. Isɨ satɨ Otɨpɨpatɨ sahɨ namasawɨ Jerusaremɨhandaahapɨ kaitaatɨwe.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento para remissão dos pecados, a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmonɨhohɨwɨmaiwa nahatewaapɨ ausaapɨ kaundɨwɨse.
48 Vós sois testemunhas destas coisas.
49 Atiwɨse. Apɨho sangisɨ nasamɨtandɨ jɨhura katatɨ ahaimbɨpa wanɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ sangisɨ nasamɨto. Sahɨ wapɨhapɨ wɨndɨ namuwɨse. Owe. Kɨmbɨhɨ kɨmatɨ aunahɨmata bindawa jatɨwɨse. Jatɨmɨ nuwɨ yamɨhapataatɨhapɨ watɨpɨhandɨ nasatɨ samɨhetɨtanɨhɨ sura nutaatɨwo,” undatɨ kaundataase.
49 E eis que sobre vós envio a promessa de meu Pai; ficai porém, na cidade, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ko katɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ namɨhaamapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai numwaasi notɨ Betaanihanda noaipatɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ iwɨtatamanɨtandɨhandapɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundataase.
50 Então os levou fora, até Betânia; e levantando as mãos, os abençoou.
51 Siyatɨ ko kiyaapɨ taatɨ gaapundatɨ Autaahaatɨhoai nunjenataahetɨ kiyaisɨ namasisaahɨ Autaahaatɨho numwaasi naihɨ yamɨhapataatɨhapɨ niyataise.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles; e foi elevado ao céu.
52 Aihɨ kiya kopɨ gaapundɨwɨmapaahɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ maaritɨmɨ japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nowaayopo.
52 E, depois de o adorarem, voltaram com grande júbilo para Jerusalém;
53 Aihɨ kiya nasisoaarɨ Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ bindawa Autaahaatɨhopɨ waatɨ maaritɨwɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
53 e estavam continuamente no templo, bendizendo a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.