Lucas 24

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Saraarehɨramɨ asisɨha jɨha Sandehura asisɨhaatɨhɨ sangɨ saasinjɨhɨ kohokoaisawɨ nepasi asɨhiya nawɨhaatɨhɨ isɨhiya otiputɨwɨ akohaahaiwɨ anɨmwaahɨpatɨ kaiwɨhataatɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpɨpɨhapɨ niyawaayopo. Siya asɨhiya satɨpatunɨ atɨpatunɨ wapa biyatɨ waamainjotɨhapa gaahapa nepɨ tɨmanɨwɨ isɨwasohɨpɨpa isɨsi niyawaayopo.
1 Ora, no primeiro dia da semana, muito cedo de manhã, elas foram ao sepulcro, levando as especiarias que tinham preparado, e algumas outras com elas.
2 Naiwɨ jawa Jisaasihoai ahiyohɨpatamɨ maasomwaaŋɨ nawɨha awaisɨha naaŋɨha nepɨ nepehaasawɨ anɨtiwɨ dɨhɨwɨ napuhotɨha sawɨ nundɨwatɨ owetihɨ mmonawaayopo.
2 E elas acharam a pedra do sepulcro revolvida.
3 Setihɨ kiya nandaapɨ mɨhatɨhɨ mmonawaahandɨ kandɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ katɨhɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise.
3 E, elas entrando, não acharam o corpo do Senhor Jesus.
4 Mmonawaawɨ Jisaasihomɨ ambɨpatɨ wɨtɨmetihɨ sandɨ napitimatataise tɨwɨ taawɨ pɨhɨtɨwɨ gwɨnyaapɨ maaroamapɨ bitotawaayopo. Aihɨ amɨ ketɨnɨhɨ utaahurɨ wurɨ kuramɨhapa utɨ apotɨhɨrɨ kɨhoepɨtatɨ nausaatahurɨ ketɨ kiyaamɨhinɨ detɨ noaipapɨ bitotamaise.
4 E aconteceu que, estando elas muito perplexas a esse respeito, eis que pararam junto delas dois homens com vestes resplandecentes;
5 Aihɨ kiya asɨhiya waatɨ awaindɨhandɨ yaiwɨ kiyaamɨ mɨtɨho kɨwopopɨ witɨwɨ yapɨpatetɨ japɨ bitotawaayopo. Bitohauhɨ kurɨ kiyai saundamaase. “Isɨhiya napohiyɨhiyaamɨhatɨhapɨ utaaho japɨhɨ asohoematatɨ nepasɨmopɨ sahɨ napaapɨ taawɨ daapɨ mmohopo?
5 e, estando elas com medo, e abaixando as suas faces para o chão, eles lhes disseram: Por que procurais o vivo dentre os mortos?
6 So kɨmbɨhɨ wɨndɨ ahɨmotise. Owetise. Kohɨ aimɨ japɨhɨ asohoematatɨ nepase. Ko Garirihanda sangisatɨ maasɨ bindataatɨ sangisɨ aimɨ satatɨ kasatisɨhaapɨ sahɨ gwɨnyaawaayowo?
6 Ele não está aqui, mas está ressuscitado; lembrai-vos como ele vos falou, estando ainda na Galileia,
7 ‘Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨhoai nepɨ isɨhiya maipɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmasaihɨ kiya nepɨ koaisɨ tipɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nimaitaapo. Nimaasaihɨ napotatɨ asisɨha mairɨmanya saniyonɨhɨ japɨhɨ nepaitaise,’ tatɨ sangisɨ aimɨ kasatisɨhaare,” undataase.
7 dizendo: O Filho do homem deve ser entregue nas mãos dos homens pecadores, e ser crucificado, e ao terceiro dia ressuscitar.
8 Saundihɨ kiya asɨhiya Jisaasiho jɨhɨ satatɨ kaundiwaiwaapɨ e akɨte tɨwɨ gwɨnyapenawaayopo.
8 E elas lembraram-se das suas palavras,
9 Aihɨ asɨhiya kapɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpɨpɨhɨ namasisɨ japɨhɨ nuwɨ katɨhɨ Jisaasihoai ahiyohɨpataatɨhɨ kaimatatɨ noaipasɨwaiwaapɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ naasohɨtahiyaisunɨ amɨ isɨhiya nahatiyaisunɨ osamapɨ kaundawaatopo.
9 e, retornando do sepulcro, contaram todas essas coisas aos onze, e a todos os demais.
10 Asɨhiya siya Mariyaahaatɨ aunahɨpatɨ Makɨtaraahandaahapɨhaatɨtihɨ Joaanaahaatɨtihɨ amɨ Mariyaahaatɨ waatɨ Jemɨsihomɨ sanaatɨtihɨ amɨ asɨhiya usai maawɨ nuwɨ saimatatɨ noaipasɨhɨ mmonɨhohɨwaiwaapɨ otɨpɨpatɨhiyai ausaapɨ kaundawaatopo.
10 Estas eram: Maria Madalena, e Joana, e Maria, mãe de Tiago, e as outras mulheres que estavam com elas, que contaram estas coisas aos apóstolos.
11 Satɨwɨ kaundauhɨhandɨ kandɨ otɨpɨpatɨhiya asɨhiya etɨtaatɨtɨwɨ jaipɨtawaatopo tɨwɨ gwɨnyaawaawɨ kiyaamɨ pɨwɨhaapɨ akɨtɨ kanyatawaatopo tɨwɨ wɨndɨ gɨmunyaahopo.
11 E as palavras delas lhes pareciam contos infundados, e eles não acreditavam nelas.
12 Siyauhɨhandɨ kandɨ Pitaahohɨhɨ dosisɨ ŋuhɨti Jisaasiho ahiyohɨpɨpɨhɨ niyataise. Ŋuhɨti niyatɨ mɨhatɨhɨ nambɨtatɨ atahɨwatɨ jataise. Siyatɨ Pitaaho mmonamapɨ notaatɨ sandɨ napitimatataise tatɨ maarɨho owesoetihɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyapenataise.
12 Então, Pedro levantando-se, correu para o sepulcro; e, abaixando-se, viu os panos de linho ali postos; e retirou-se, admirando consigo mesmo o que acontecera.
13 Asisɨha sa ka naasɨketɨ Jisaasihoai nɨwipinjawɨ maasɨ daayohiyɨhiyaamɨ wurɨ aunahɨpatɨ wɨtɨ gwɨharaahatɨ katamɨ ambɨpatɨ Emeyaasihandaahapɨ taamɨ nomaise. Satɨ aunahɨpitɨ detɨ Jerusaremɨhanda ahendaise.
13 E eis que, dois deles foram naquele mesmo dia para uma aldeia chamada Emaús, que distava de Jerusalém sessenta estádios;
14 Aihɨ kurɨ kataahapɨ taamɨ nomaamɨ kahapaamapɨpa nahataapa noaipasɨpɨpaapɨ sawahurɨ taamɨ kanɨmɨ nomaise.
14 e iam falando um com o outro sobre todas estas coisas que tinham acontecido.
15 Kurɨ kaiwaapɨ taamɨ wihɨwihoaaŋɨ pɨwanɨmɨ naihɨ Jisaasiho sawaho nasatɨ kuramɨhinɨ noaipatɨ kurisatɨ maasɨ taatɨ notaise.
15 E aconteceu que, enquanto eles caminhavam juntos e arrazoavam entre si, o próprio Jesus se aproximou, e ia com eles.
16 Naihɨ amɨ kuramɨ ndɨhotɨ wapa netɨ tumwaasasɨhɨ kurɨhɨ Jisaasihopɨ kore tɨmɨ wɨndɨ mmonɨmɨ mausose.
16 Mas os seus olhos estavam impedidos, para que não o conhecessem.
17 Aihɨ ko kurisɨ satatɨ kaundataase. “Sahuraahɨ daahɨmɨra taamɨ nomaamɨ napindapɨ taamɨ kanɨmɨ naise?” undatɨ kuri nunjenataise. Nunjesɨhɨ amɨ kurɨ kuramɨ ndɨmaahomwaaŋɨ asahatatɨ naaŋawisahurɨ bɨpi bitotamaise.
17 E ele lhes disse: Que tipo de palavras são essas que tendes um com o outro enquanto caminhais, e estais tristes?
18 Aihɨ kuramɨ wo komɨ ambɨpatɨ Kɨriyopaasiho satatɨ nunjenataise. “Kɨnyɨ wapɨhapɨhoŋɨ wanɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nambɨhoŋɨtapaapɨ wanɨ batamɨ batɨhaaraahunɨ wanunɨ noaipasɨwɨmaiwaapɨ monɨpɨ gɨmunyaapɨhoŋɨtapaapɨno?” undataase.
18 E um deles, cujo nome era Cléopas, respondendo, disse-lhe: És tu somente um estrangeiro em Jerusalém, e não soube das coisas que nela têm acontecido nestes dias?
19 Aihɨ ko saundataase. “Sandɨ akɨtɨndɨ napindɨ noaipasɨhandapɨse?” undataase.
19 E ele disse-lhes: Quais coisas? E eles lhe disseram: A respeito de Jesus de Nazaré, que foi um profeta poderoso em feitos e palavras diante de Deus e de todo o povo;
20 Aihɨ nyamɨ mɨtɨhiyaunɨ amɨ pɨrisihiya awaisawɨhiyaunɨ koai numwaapɨ gamanɨhomɨ ikwɨraatɨhɨmɨhauhɨ amɨ ko tipɨse undihɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nepɨ nimaapɨ sohoai tiwawaayopo.
20 e como os principais sacerdotes e os nossos governantes o entregaram para ser condenado à morte, e o crucificaram.
21 Iyataatɨ amɨ sopɨ Isɨraherɨhiyai maipɨhandaatɨhapɨ japɨhɨ numwaitandɨhoe taatɨ nyahɨ gwɨnyaahaayo.
21 Mas nós esperávamos que fosse ele quem havia de remir Israel; e, todavia, além do mais, já é hoje o terceiro dia desde que essas coisas aconteceram.
22 Iyataatɨ amɨ pɨwɨha waisangi siyate. Amɨ wanɨ asisɨmaatɨhɨ kohokoaisawɨ nyamɨ asɨhiya usa nuwɨ koai ahiyohɨpɨpɨhɨ mmonɨwɨmapɨ napɨwɨ nyangi kanyatauhɨ nyahɨ yayawaamɨhaayo.
22 Sim, e também algumas mulheres de nossa companhia nos surpreenderam, as quais de madrugada foram ao sepulcro;
23 Kiya nuwɨ mmonawa komɨ ambɨpatɨ wɨtɨ ahɨmotihɨ napɨwɨ sanyatawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhapɨhiyai usohonɨhɨ kiya sanyatawaatopo. ‘Kohɨ aimɨ asohoematatɨ japɨhɨ nepase,’ nyatawaatopo,” nyatɨwɨ kanyatawaatopo.
23 e, não achando o seu corpo, elas vieram, dizendo que também haviam tido uma visão de anjos que diziam estar ele vivo.
24 Aihɨ amɨ nyamɨ usa kapɨhɨ koai ahiyopɨpɨhɨ nuwɨ mmonawa tɨtɨhɨ asɨhiya katohɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ mmonawaahandɨ kandɨ utaaho akohoai woai mausohopo,” undamaase.
24 E alguns dos que estavam conosco foram ao sepulcro, e acharam isto mesmo como as mulheres haviam dito; mas a ele não viram.
25 Aihɨ Jisaasiho komɨha kuri saundataase. “Sahuraahɨ wɨndɨ mmonɨmɨ apɨpaahɨ gɨmunyaapɨhuraahe. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨwɨha katɨwɨ ahiyohɨhaapɨ sahuraahɨ tɨtɨhɨ akaahe tɨmɨ wɨndɨ baimɨ gɨmunyaase nehɨ nanɨhaimɨhuraahe.
25 Então, ele lhes disse: Ó tolos, e tardos de coração para crerdes em tudo o que os profetas falaram!
26 Kɨraisiho yaawɨhaiwa netɨ napotatɨ japɨhɨ nepatɨ ambɨpatɨ awaipatɨ nehonɨhɨ isɨhiya koai nepɨ Autaahaatɨhoaisawɨ ahoyawɨ mepɨ autaahepumaitaapo tatɨ pɨwɨha ahotisɨhaapɨ sahuraahɨ wɨndɨ gɨmunyaapɨhuraaho?” undataase.
26 Não convinha que o Cristo sofresse essas coisas e entrasse na sua glória?
27 Saundatosatɨ amɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaapɨhapɨ namasatɨ kaundatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨhaatɨhapunɨ ahoyatɨ ausaatɨ kurisɨ kaundataase. Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ sawahopɨ saitaise tatɨ ahotiwaiwa nahatewa ausaatɨ tanyaaha kaundataase.
27 E, começando por Moisés e por todos os profetas, explicou-lhes em todas as escrituras as coisas a seu respeito.
28 Saiwɨ naiwɨ aunahɨpatɨ gwɨnyaapɨ niyohɨpata noaipaitaahetihɨ Jisaasiho kuri namasi nutandiyataise.
28 E, aproximando-se à aldeia para onde iam; ele fez como quem ia para mais longe.
29 Nutandaihɨ kurɨ owe, “Namumwe ipɨho aimɨ namaatipasɨhɨ napwɨhataiso,” undihɨ namatɨ ko aŋaaŋɨ nandaatɨ maasɨ kurisatɨ bindataise.
29 Mas eles o constrangeram, dizendo: Fica conosco; porque já é tarde, e já declinou o dia. E ele entrou para permanecer com eles.
30 Aihɨ ko nandapa nandandɨ kurisatɨ bindataise. Bindata nandapa bɨretɨhandɨ netɨ Autaahaatɨhoai, “Kɨnyɨ gaahoŋe gaare,” undatɨ naumbotɨ kurisɨ nunyataise.
30 E aconteceu que, estando assentado com eles à mesa, ele tomou o pão e o abençoou, e partiu-o e deu-lhos.
31 Siyatɨ kurisɨ bɨretɨhandɨ nandapa naumbotɨ numwihɨ sura kuramɨ ndɨha nusorɨhaatihɨ Jisaasihoe tɨmɨ usonamaise. Aihɨ kohɨ kurisɨ namasisɨ kapɨhɨ ketɨ aimɨ wometihɨ mmomɨ japɨ namamaise.
31 E os seus olhos foram abertos, e eles o reconheceram; e ele desapareceu de diante deles.
32 Aihɨ kurɨ sawahurɨ sanamaase. “Yahuraaŋɨ daihɨra taaha nasonɨhɨ ko Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhaatɨhɨ ahotatɨ jɨpatɨpindiwaiwaapɨ tanyaaha nahata ausaatɨ biyatɨ nanyesɨpatɨ kanyatihɨ atisɨhaawɨ sura yahuraanyamɨ maarɨho waatɨ nyandotaise,” nnamaase.
32 E eles disseram um para o outro: Não ardia nosso coração enquanto ele falava conosco no caminho, e quando ele nos abria as escrituras?
33 Aihɨ kurɨ sanɨmapɨ kuraanɨhɨ dosisaahɨ japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nomaise. Numwɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ naasohɨtahiyaunɨ amɨ kiyaamɨ naisɨhiyaunɨ ahoyanɨwɨ maasɨ bimauhɨ winjamaise.
33 E na mesma hora levantaram-se e retornaram para Jerusalém, e encontraram os onze reunidos, e os que estavam com eles,
34 Aihɨ amɨ kiya kuri saundawaatopo. “Awaisɨho apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ asohoematatɨ japɨhɨ nepase. Saimonɨho koai aimɨ usose,” undawaatopo.
34 dizendo: De fato o Senhor está ressuscitado, e apareceu a Simão.
35 Aihɨ amɨ kurisangi kuraapɨhɨ daihɨra noaipasɨtɨhandapunɨ amɨ koai usosɨtɨhandapunɨ ausaapɨ nahataapa kiyaisɨ kaundamaase. Aimɨ amɨ kurɨ kiyai saundamaase. “Nandapa bɨretɨhandɨ ko naumbotɨ nanyamihɨ sura kore taha usonɨhaayo,” undamaase.
35 E eles contaram que coisas tinham acontecido no caminho, e como o reconheceram no partir do pão.
36 Kurɨ kiyaisawɨ pɨwɨha taawɨ kanɨhauhɨ Jisaasiho sawaho kiyaamɨ otɨhapɨhɨ akohɨ noaipatɨ bitondaise. Bitonda kiyai saundataase. “Sahɨ samɨ maarɨho ambɨpatɨ wisaitatɨ napaisaatɨtane,” undataase.
36 E, enquanto eles falavam isto, o próprio Jesus ficou no meio deles, e disse-lhes: Paz seja convosco.
37 Aihɨ kiya kopɨ yaahohoai usonɨhaayo tɨwɨ waatɨ yaiwɨ itiwawaayopo.
37 Mas eles, espantados e atemorizados, pensavam estar vendo um espírito.
38 Aihɨ amɨ ko kiyai saundataase. “Sahɨ sandɨ saiwɨ napaapɨ yaiwɨpwitopo? Aiwɨ amɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhapɨ napaapɨ mɨmaipaiwɨ kɨhaiwa kɨhaiwa gwɨnyaahopo?
38 E ele lhes disse: Por que estais perturbados? E por que surgem pensamentos em vossos corações?
39 Nɨnɨ kɨmɨkonɨnisɨ baiwɨ nisonɨwɨse. Nisɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ nisonɨwɨ amɨ samɨ ikwɨraahɨ nipɨse. Yaahoya itɨpɨho maipɨhapa ambɨpatɨ andɨtatɨ nisatiyatɨ ahɨtahiyaamaahe. Owetise,” undataase.
39 Olhai as minhas mãos e os meus pés, que sou eu mesmo; tocai-me e vede, porque um espírito não tem carne nem ossos, como vedes que eu tenho.
40 Saundatɨ kiyai komɨ ikwɨrɨ auhɨrɨ nunjataise.
40 E, falando isso, ele mostrou-lhes suas mãos e seus pés.
41 Aihɨ kiya kopɨ waatɨ maaritawaahandɨ kandɨ kore tɨwɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmunyaapɨ naharisauhɨ kiyaisɨ ko kɨmɨkonɨnɨ Jisaasihonɨne undatɨ nunjɨtandɨ kiyaisɨ saundataase. “Nandapa wapa ahiyawɨhiyaatɨtawaawaahɨ nepɨninyawɨse nandaano,” undataase.
41 E, eles ainda não crendo, por causa da alegria e admiração, disse-lhes: Tendes aqui algo de comer?
42 Aihɨ kiya araiho tɨhɨwɨho posoho wihoaaŋɨho nunyawaayopo.
42 Então, eles deram-lhe um pedaço de um peixe assado, e um favo de mel.
43 Nunyauhɨ ko netɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ nainjɨhɨ kiya winjawaayopo.
43 E ele tomou-o e comeu diante deles.
44 Iyatɨ ko kiyaisɨ saundataase. “Nɨnɨ jɨhura sangɨ napotɨ maasɨ sangisatɨ bimohura sandɨ kasato. Jɨhura nahataapa nisapɨ Mosesihomɨ pɨwɨhaatɨhunɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaatɨhunɨ amɨ aunɨhɨhɨramɨ utɨpɨhoaatɨhunɨ katɨwɨ ahiyohɨwaiwa akɨwaiwematɨ katohɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ noaipaitaise satɨtɨ kasato,” undataase.
44 E ele disse-lhes: Estas são as palavras que eu vos falei, estando ainda convosco, que era necessário que se cumprissem todas as coisas que foram escritas a respeito de mim na lei de Moisés, e nos profetas, e nos salmos.
45 Saundatɨ pɨwɨha jɨhura kopɨtatɨ ahotisɨhaapɨ kiyaisɨ biyatɨ uwinjapwaatɨ nusesɨpatɨ kaundihɨ kiyaisɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha katatɨ ahotisɨhaapɨ nusesɨpatataise.
45 Então, ele abriu-lhes o entendimento, para que eles pudessem compreender as escrituras,
46 Iyatɨ amɨ kiyaisɨ statatɨ kaundataase. “Pɨwɨha sataha ahondaise. Kɨraisiho yaawahandɨ netɨ napotatɨ asisɨha mairɨmanya saniyonɨhɨ japɨhɨ asohoematatɨ nepaitaise.
46 e disse-lhes: Assim está escrito, e assim convinha que o Cristo sofresse e ressuscitasse dos mortos no terceiro dia,
47 Iyonɨhɨ komɨ ambɨpataahɨ pɨwɨha isɨhiya nahatiyai ausaapɨ kaundɨtaatɨwe. Kaundisaihɨ kiya atisawaawɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa namasisɨ japɨhɨ nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhoenda napisaihɨ Autaahaatɨho kiyaamɨ maipɨhaiwa nemwaitando. Isɨ satɨ Otɨpɨpatɨ sahɨ namasawɨ Jerusaremɨhandaahapɨ kaitaatɨwe.
47 e que em seu nome se pregasse o arrependimento e a remissão dos pecados a todas as nações, começando por Jerusalém.
48 Nɨnɨ kiyonɨhɨ sahɨ mmonɨhohɨwɨmaiwa nahatewaapɨ ausaapɨ kaundɨwɨse.
48 E vós sois testemunhas destas coisas.
49 Atiwɨse. Apɨho sangisɨ nasamɨtandɨ jɨhura katatɨ ahaimbɨpa wanɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ sangisɨ nasamɨto. Sahɨ wapɨhapɨ wɨndɨ namuwɨse. Owe. Kɨmbɨhɨ kɨmatɨ aunahɨmata bindawa jatɨwɨse. Jatɨmɨ nuwɨ yamɨhapataatɨhapɨ watɨpɨhandɨ nasatɨ samɨhetɨtanɨhɨ sura nutaatɨwo,” undatɨ kaundataase.
49 E eis que, eu envio sobre vós a promessa de meu Pai; mas ficai na cidade de Jerusalém, até que do alto sejais revestidos de poder.
50 Ko katɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ namɨhaamapɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai numwaasi notɨ Betaanihanda noaipatɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ iwɨtatamanɨtandɨhandapɨ Autaahaatɨhopɨ gaapundataase.
50 E ele levou-os para fora, até Betânia, e ele levantando as suas mãos, os abençoou.
51 Siyatɨ ko kiyaapɨ taatɨ gaapundatɨ Autaahaatɨhoai nunjenataahetɨ kiyaisɨ namasisaahɨ Autaahaatɨho numwaasi naihɨ yamɨhapataatɨhapɨ niyataise.
51 E aconteceu que, enquanto os abençoava, apartou-se deles e foi elevado ao céu.
52 Aihɨ kiya kopɨ gaapundɨwɨmapaahɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ maaritɨmɨ japɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ nowaayopo.
52 E eles o adoraram, e retornaram para Jerusalém com grande júbilo;
53 Aihɨ kiya nasisoaarɨ Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ bindawa Autaahaatɨhopɨ waatɨ maaritɨwɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
53 e estavam continuamente no templo, louvando e bendizendo a Deus. Amém.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 24, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.