Lucas 20

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Asisɨha waara Jisaasiho Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha wanɨha taatɨ isɨhiyai ausaatɨ kataunjihɨ isɨhiya usa isɨhiyaamɨ maipɨhaiwaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨhohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya usa gwɨnyaahiyaunɨ koai saundawaatopo.
1 Certo dia, quando Jesus estava ensinando o povo no templo e pregando as boas novas, chegaram-se a ele os chefes dos sacerdotes, juntamente com os mestres da lei e os líderes religiosos,
2 “Kɨnyɨ saiwa saimbɨ kaingɨwɨmaiwa saimbɨ saimbɨ kaimehɨta gi ndɨ kahɨtatɨ watɨpɨhandɨ nahɨmihɨ kiyapaise wanɨ nyangi kanyate?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
2 e lhe perguntaram: "Com que autoridade estás fazendo estas coisas? Quem te deu esta autoridade? "
3 Saundɨwɨ nunjenɨhauhɨ amɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Nɨnɨ amɨ sangisɨ sandɨ nasɨsendaano.
3 Ele respondeu: "Eu também lhes farei uma pergunta: Digam-me:
4 Jonɨho isɨhiyai baawusindɨndɨ sandɨ watɨpɨhandɨ Autaahaatɨhomɨhandaaho e isɨhiyaamɨ watɨpɨhandaaho wanɨ nɨngi sahɨ kandɨwɨse?” undatɨ kiyai ko nunjenataise.
4 O batismo de João era do céu, ou dos homens? "
5 Nunjesɨhɨ amɨ kiya sawana sanawaatopo. “Nyahɨ wihoaaŋɨha napitɨtaaha kaundɨtɨhaawe?” tɨwɨ kanɨwɨ nasenawaayopo. “Nyahɨ sandapɨ Autaahaatɨhomɨhandaahe undisaihaahɨ o Autaahaatɨhomɨhandaahɨnaahɨ Jonɨhomɨ pɨwɨhaapɨ sahɨ napaapɨ gɨmunyapepo? Nyatɨtaiso.
5 Eles discutiam entre si, dizendo: "Se dissermos: ‘do céu’, ele perguntará: ‘Então por que vocês não creram nele? ’
6 Iyatɨ amɨ nyahɨ saundisaihaahɨ isɨhiyaamɨhandaahe undisaihaahɨ amɨ isɨhiya kɨmiya nawɨhaara nepɨ yainyawɨtaapo amɨ kiya Jonɨhopɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisa netɨ ausaasɨhoe tɨwɨ aimɨ gwɨnyaapɨhiyaaso,” nnawaatopo.
6 Mas se dissermos: ‘dos homens’, todo o povo nos apedrejará, porque convencidos estão de que João era um profeta".
7 Sanawaawɨ namapɨ kiya wihoaaŋɨha koai saundawaatopo. “Sandɨ watɨpɨhandɨ maahapɨhapɨ nehandɨtindɨho nyahɨ wɨndɨ monɨhono,” undawaatopo.
7 Assim, responderam: "Não sabemos de onde era".
8 Saundauhɨ amɨ komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “O amɨ sahɨ nisɨ nasɨsehotɨhaapɨ wihoaaŋɨha wɨndɨ kamandowɨ amɨ nisangi watɨpɨhandɨ siyahandaahe satɨtɨ sangi nɨnɨ wɨndɨ kamaasatɨto,” undataase.
8 Disse então Jesus: "Tampouco lhes direi com que autoridade estou fazendo estas coisas".
9 Jisaasiho isɨhiyai aimɨ sata kaundatosatɨ amɨ kɨma pɨwɨha wa namɨhanaha kiyai sata kaundataase. “Utaaho wo wainɨhandɨ osaataatɨ kiyatɨ niyaamataise. Niyaamatɨ isɨhiya usai nisɨ osaataatɨ kɨmaatɨ ninjatawaawɨ wainɨhandɨ nandɨwɨ nanɨwɨ ninjatɨwɨse undatɨ kiyai netɨ ahɨwisamapɨ kaanɨhɨ aunahɨpa wɨtaahapɨ notɨ kata utaarɨhandɨ kendaise.
9 Então Jesus passou a contar ao povo esta parábola: "Certo homem plantou uma vinha, arrendou-a a alguns lavradores e ausentou-se por longo tempo.
10 Ketinja nandapa yandɨpɨho wainɨhandɨ akuraahaihɨ kɨpwɨtaatɨwɨhura wainɨhandamɨ satɨho komɨ otɨpɨpatɨho woai netɨ natausaasihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya wainɨhandɨ jatohiyɨhiyaapɨhɨ notaise nandapa wainɨhandɨ wapa kopɨhapa kɨpɨwɨ numwɨtaatɨwɨ. Natausaasihɨ ko notɨ wainɨhandɨ jatohiyɨhiyai iwinjasɨhɨ wainɨhandɨ kɨpɨwɨmunyawɨ koai nehɨ tipɨ wapa miwaho nehɨ taanahɨhoai japɨhɨ natɨwusaasauhɨ notaise.
10 Na época da colheita, ele enviou um servo aos lavradores, para que lhe entregassem parte do fruto da vinha. Mas os lavradores o espancaram e o mandaram embora de mãos vazias.
11 Aihɨ wainɨhandamɨ satɨho amɨ jɨhaatɨ otɨpɨpatɨho woai natausaasataise. Natausaasihɨ ko notɨ wainɨhandɨ jatohiyɨhiyai iwinjasɨhɨ kiya koai amɨ jɨhoai kawisohɨpatamataiwɨ tipɨ mawɨtandɨhaiwa nunyawɨ japɨhɨ natɨwusaasauhɨ taanahɨho notaise.
11 Ele mandou outro servo, mas a esse também espancaram e o trataram de maneira humilhante, mandando-o embora de mãos vazias.
12 Aihɨ osaataatamɨ satɨho amɨ jɨhaatɨ bapiyatɨ komɨ otɨpɨpatɨho woai natausaasataise. Aihɨ amɨ koai wainɨhandɨ jatohiyɨhiya ambɨpatɨ tipusohaapɨ maipaiwɨ tipɨ nepɨ osaataatamɨ nehɨhaatɨ yotawaayopo.
12 Enviou ainda um terceiro, e eles o feriram e o expulsaram da vinha.
13 Siyauhɨ namatɨ osaataatamɨ satɨho sanataase. ‘Nɨnɨ napitaitande? Nɨnɨ nisɨ maarɨho apɨpaahɨ awaindɨhandɨ wɨwihotɨho nisɨ maasɨhɨhoai nandusoaasɨtaano ko nisɨ maasɨhɨhomɨ pɨwɨha kiya atɨwitaawo?’ ndaase.
13 "Então o proprietário da vinha disse: ‘Que farei? Mandarei meu filho amado; quem sabe o respeitarão’.
14 Satatɨ ko komɨ mwaahoai natausaasihɨ naihɨhandɨ kandɨ osaataatɨ wainɨhandɨ jatohiyɨhiya taatɨ napihɨ koai iwinjawaawɨ kiya sawana sanawaatopo. ‘Kɨmo utaamo wainɨhandɨ osaataatɨ kɨmaatamɨ satɨhomɨ tɨtɨhɨ mwaahoe. Mwaahosɨ sapɨhomɨ wainɨhandɨ naitaise. Isɨ koai sohoai tiwaamaitɨho. Tiwisaihɨ ko naponɨhɨ ko naitotahandɨ nyahɨ newaatɨ nyamɨhandimatɨto,’ nnawaatopo.
14 "Mas quando os lavradores o viram, combinaram entre si dizendo: ‘Este é o herdeiro. Vamos matá-lo, e a herança será nossa’.
15 Sanɨwosawɨ koai numwaasi osaataatamɨ nehɨhaatɨ mangɨrainɨ nuwɨ sohoai tiwauhɨ napotaise.
15 Assim, lançaram-no fora da vinha e o mataram. "O que lhes fará então o dono da vinha?
16 Nunjenatosatɨ sawaho wihoaaŋɨha satatɨ kiyai kaundataase. “Osaataatamɨ satɨhoai apousonɨhɨ nasatɨ siya otɨpɨpatiyai tiwatɨ nematosatɨ osaataatɨ saatɨ netɨ otɨpɨpatɨhiya asɨyɨhiyai numwaatɨ kiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmaitaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase. Aihɨ isɨhiya kapɨhɨ komɨ pɨwɨha atisawaawɨ kiya satawaatopo. “Siyatɨ wɨndɨ namoaipaitaise owetɨtaise,” tawaatopo.
16 Virá, matará aqueles lavradores e dará a vinha a outros". Quando o povo ouviu isso, disse: "Que isso nunca aconteça! "
17 Aihɨ Jisaasiho kiyai iwinjatata sata nasenataise. “Kɨma pɨwɨma Autaahaatɨhomɨ utɨpɨhoaatɨhɨ ahotindɨmandɨ napaapɨ satatɨ jɨpatɨpindise?
17 Jesus olhou fixamente para eles e perguntou: "Então, qual é o significado do que está escrito? ‘A pedra que os construtores rejeitaram tornou-se a pedra angular’.
18 Isɨhiya sɨrɨ mɨhotɨriraasɨnɨ tɨmahiyohiyɨhiyai kɨrɨ mɨhotɨrɨhɨra ambɨpatɨ tipusohaatɨ tiwonɨhɨ mwɨtisɨhaahɨtɨtaise. Iyataatɨ amɨ mɨhotɨrɨhɨrɨ sɨrɨ isɨhiyaamɨhetɨ tɨmahiyataataahɨ amɨ isɨhiyai netɨ jasatɨ tiwɨtaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
18 Todo o que cair sobre esta pedra será despedaçado, e aquele sobre quem ela cair será reduzido a pó".
19 Jisaasiho sata kaundihɨ kiya Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaunɨ amɨ pɨrisihiya isɨhiyaamɨ maipɨhaiwaapɨ nandapa kohasɨpɨho tɨhɨwɨ Autaahaatɨhoai dɨpumanɨhohiyɨhiyaamɨ mɨtɨhiyaunɨ atisawaawɨ sa pɨwɨha tɨtɨhɨ kiyaapɨ nepemaahɨwɨha kaundihɨ mmonɨwɨ gwɨnyaawaawɨ ketɨ suraanɨhɨ koai isɨwɨtotɨwɨ gwɨnyaawaahandɨ kandɨ isɨhiyaapɨ yayawaawɨ namɨhaawaayopo.
19 Os mestres da lei e os chefes dos sacerdotes procuravam uma forma de prendê-lo imediatamente, pois perceberam que era contra eles que ele havia contado essa parábola. Todavia tinham medo do povo.
20 Aihɨ kiya awaisawɨhiya Jisaasiho kiyai pɨwɨha wa wipɨtaha kaundonaahɨ koai numwaasi nuwɨ awaisɨho gapɨnaahoaapɨhɨ kɨmo pɨwɨha satahore undɨwɨ pɨwɨha komɨhetɨ yawutaito tɨwɨ gwɨnyaapɨ bɨpi Jisaasihoai iwinjatawaayopo. Saiwɨ iwinjatawaawɨ kiya awaisawɨhiya nyahɨ gaahiyaanɨnɨ ainahiyɨhiyaaniso tɨwɨ gwɨnyaapɨ genanɨwɨ isɨhiya usai nawɨho nunyawɨ saundɨwɨ sahɨ nuwɨ pɨwɨha satɨha satɨwɨ koai kaundɨwɨse undɨwɨ koaapɨhɨ natɨwusaasawaayopo.
20 Pondo-se a vigiá-lo, eles mandaram espiões, que se fingiam justos, para apanhar Jesus em alguma coisa que ele dissesse, de forma que o pudessem entregar ao poder e à autoridade do governador.
21 Aihɨ kiya nuwɨ koai saundawaatopo. “Katɨpɨnyasingɨhonye, kɨnyɨ nyangi katɨpɨnyasingɨwaiwa tɨtɨhɨ akɨtɨhaiwa katɨpɨnyasapaise. Iyataatɨ amɨ isɨhiya usa awaisawɨhiyaimatɨwɨ bimohiyɨhiyaapɨ kɨnyɨ wɨndɨ yamaimbɨhoŋɨtinɨhɨ nyahɨ aimɨ mmona gwɨnyaahaayo. Aimbɨ kɨnyɨ Autaahaatɨho isɨhiya yapɨpatambɨhiya nisɨ maaritohɨrɨhɨretɨ saiwɨ kaiwɨ bimaawɨse tatɨ katirɨhɨrɨ kɨretɨ kɨnyɨ tɨtɨhɨ katɨpunjapɨhoŋe.
21 Assim, os espiões lhe perguntaram: "Mestre, sabemos que falas e ensinas o que é correto, e que não mostras parcialidade, mas ensinas o caminho de Deus conforme a verdade.
22 Isɨ kɨnyɨ napitaimbɨ gwɨnyapenapaise? Nyahɨ gamanɨho Sisaahoai nawɨho takisihandɨ nunyaano e namunyaano? Undɨwɨ nunjenawaayopo.
22 É certo pagar imposto a César ou não? "
23 Saiwɨ kiya kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ iwinjatawa jaipundɨwɨ kaundohɨwaiwa aimɨ usonatosatɨ kiyai sata kaundataase.
23 Ele percebeu a astúcia deles e lhes disse:
24 “Nawɨho wo nɨngisɨ nanisawewise,” undihɨ amɨ kiya nawɨho wo nunjauhɨ mmonatosatɨ ko kiyai sata kaundataase. “Nawɨmoaatɨhɨ kɨmatɨ sɨwipɨmatunɨ amɨ ambɨpatunɨ diyaamɨhatɨ ahotise?” undatɨ nunjenataise. Nunjesɨhɨ kiya koai saundawaatopo. “Awaisɨho Sisaahomɨhate,” undawaatopo.
24 "Mostrem-me um denário. De quem é a imagem e a inscrição que há nele? "
25 Saundauhɨ Jisaasiho kiyai sata kaundataase. “O siyonaahɨ wapa Sisaahomɨhapanaahɨ amɨ koai tɨtɨhɨ nunyawɨse o amɨ wapa Autaahaatɨhomɨhapanaahɨ amɨ tɨtɨhɨ koai komɨhapa nunyawɨse,” undataase.
25 "De César", responderam eles. Ele lhes disse: "Portanto, dêem a César o que é de César, e a Deus o que é de Deus".
26 Ko sata kaundihiyawa kiya wihoaaŋɨha isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ kaundɨtɨha owetihɨ isɨwɨtotɨwɨhandɨ kandɨ komɨ pɨwɨhaapɨ yaiwɨmapɨ gwɨnyapenawaawɨ owetise.
26 E não conseguiram apanhá-lo em nenhuma palavra diante do povo. E, admirados com a sua resposta, ficaram em silêncio.
27 Isɨhiya usa Satiyusihiyaamɨ usa Jisaasihoaapɨhɨ nasawaayopo. Siya Satiyusisiya napohiyɨhiyaapɨ wɨndɨ japɨhɨ namepaitaapo tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaare.
27 Alguns dos saduceus, que dizem que não há ressurreição, aproximaram-se de Jesus com a seguinte questão:
28 Isɨ kiya Jisaasihoai pɨwɨha satɨwɨha kaundawaatopo. “Katɨpɨnyasingɨhonye, nyapɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho sata jɨpatɨpiyatɨ ahiyataise. ‘Utaaho wo apopaati netɨ wɨratɨ bimainjatɨ maaha oweho naponaahɨ kaatɨ osɨnaati sotisɨhomɨ saingɨho netɨ wɨrane komɨhetapɨ metɨho wo noaipatɨ saaho sotisɨhomɨ aunahɨpatɨ nanɨpimatɨ naito,’ tatɨ wɨnɨhapɨpa ahondaise.
28 "Mestre", disseram eles, "Moisés nos deixou escrito que, se o irmão de um homem morrer e deixar mulher sem filhos, este deverá casar-se com a viúva e ter filhos para seu irmão.
29 Isɨ isɨhiya usɨhiya usa sapɨho naasomɨhiya ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ isundɨpɨhurɨ yahurɨtahiya noaipawaayopo. Aihɨ kiyaamɨ saaho jɨho apopaati netɨ wɨratɨ bimainjatɨ maaha wa namomaayaho nehɨ napomataise.
29 Havia sete irmãos. O primeiro casou-se e morreu sem deixar filhos.
30 Aihɨ amɨ saatɨ saahomɨ apwaata osɨnɨhaati saingɨho netɨ wɨrataise.
30 O segundo
31 Aihɨ amɨ ko napwihɨ amɨ saingɨho kapɨho netɨ osɨnɨhaati wɨrataise. Wɨratɨ bimainjatɨ amɨ koaisangi napwihɨ amɨ saingɨho kapɨho netɨ wɨrataise. Kaatɨ osɨnɨhaatɨ saingoya kɨho kɨhomɨhetɨmatɨmɨ notɨ ipotɨhoai nɨwipaatɨ bindataise.
31 e o terceiro e depois também os outros casaram-se com ela; e morreram os sete sucessivamente, sem deixar filhos.
32 Nɨwipaasɨhɨ ipotɨho netɨ wɨratɨ bimainjatɨ amɨ koaisangi napwihɨ kaatɨ ipotaataatɨnɨhɨ napotaise.
32 Finalmente morreu também a mulher.
33 Saatɨ apopaatisɨ ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ isundɨpɨhurɨ yahurɨtahiya nahatiya nepɨ wɨrapɨhaatisɨ ipotɨhura isɨhiya napohiyɨhiya japɨhɨ nepasaihɨhura saatɨ apopaatɨ tɨtɨhɨ diyaamɨ apwaataatimatɨtaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo.
33 Na ressurreição, de quem ela será esposa, visto que os sete foram casados com ela? "
34 Satɨwɨ kiya koai nunjenɨhauhɨ amɨ komɨha wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Usɨhiya amɨ asɨhiya wanɨ kɨmuraahiya namaatɨnawaayopo.
34 Jesus respondeu: "Os filhos desta era casam-se e são dados em casamento,
35 Iyataahandɨ kandɨ usɨhiya amɨ asɨhiya ipotɨhura anɨmwaahɨpatombɨ japɨhɨ nepapɨ asɨyaimatɨwɨ bindawaahura usɨhiya asɨhiya wɨndɨ namaamaatɨtaapo.
35 mas os que forem considerados dignos de tomar parte na era que há de vir e na ressurreição dos mortos não se casarão nem serão dados em casamento,
36 Kiya Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiyaamataiwɨhiyaasɨ wɨndɨ namaapopɨ nasisoaarɨ bimɨtaapo. Kiya anɨmwaahɨpatombɨ japɨhɨ nepapɨhiya Autaahaatɨhomɨ manyinyaare.
36 e não podem mais morrer, pois são como os anjos. São filhos de Deus, visto que são filhos da ressurreição.
37 Napohiyɨhiya japɨhɨ nepaitaatɨwɨhandapɨ Mosesiho biyatɨ nanyesɨpataha pɨwɨha kanyatataase. Sa pɨwa ipɨhonjɨ maipɨhonjɨ wurisandɨhaisahonjɨ tɨhatɨ tɨhwɨtisataahandɨ kandɨ tɨhomaatisonyonjaatɨhapɨ pɨwɨha noaipasɨha Awaisɨhopɨ (Autaahaatɨhopɨ) sata kandaase. ‘Awaisɨho Abɨraahamɨhomɨ Aisaakɨhomɨ amɨ Jekopɨhomɨ Autaahaatɨhore tise.
37 E que os mortos ressuscitam, já Moisés mostrou, no relato da sarça, quando ao Senhor ele chama ‘Deus de Abraão, Deus de Isaque e Deus de Jacó’.
38 Isɨ Autaahaatɨho so isɨhiya napopɨ owetohiyɨhiyaamɨ Autaahaatɨhomaahe, owe, isɨhiya asɨyaimatɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ Autaahaatɨhore. Sandɨ apaapɨmaahe amɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ kiya asɨyaimatɨwɨ bindawaayopo,” undatɨ kiyai kaundataase.
38 Ele não é Deus de mortos, mas de vivos, pois para ele todos vivem".
39 Ko kiyai sata kaundihɨ amɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaamɨ usa saundawaatopo. “Katɨpɨnyasingɨhonye, kɨnyɨ nga tɨtɨhɨ kanyatapaase,” undawaatopo.
39 Alguns dos mestres da lei disseram: "Respondeste bem, Mestre! "
40 Saundɨwɨ kiya yayawaawɨ jɨhaatɨ wɨndɨ namunjenɨhopo. Owetise.
40 E ninguém mais ousava fazer-lhe perguntas.
41 Aihɨ Jisaasiho kiyai sata pɨwɨha kaundataase. “Kɨraisihopɨ so awaisɨho Daawitɨhomɨ satɨhoe tɨwɨ napaapɨ katopo?
41 Então Jesus lhes perguntou: "Como dizem que o Cristo é Filho de Davi?
42 Pɨwɨha Aunɨhɨhɨraatɨhɨ ahotisɨhaatɨhapɨ Daawitɨho sawaho sata kandaase:
42 "O próprio Davi afirma no Livro dos Salmos: ‘O Senhor disse ao meu Senhor: "Senta-te à minha direita
43 Bimaamɨ numbwɨ ipotɨhura kinyɨ tiworisai netɨ kinyɨ asɨmoaatɨtɨhɨmasanɨhɨ kɨnyɨ kiyai nepɨ itɨpɨwotisamɨhuraatɨtando,” undataase tise.’ Aunɨhɨhɨrɨ 110:1
43 até que eu ponha os teus inimigos como estrado para os teus pés" ’.
44 Daawitɨhohɨ kopɨ nisɨ Awaisɨho tatɨ ambɨhɨndaase. Isɨ Kɨraisiho so napitiyatɨ Daawitɨhomɨ satɨhotɨtaise?” undataase.
44 Portanto Davi o chama ‘Senhor’. Então, como é que ele pode ser seu filho? "
45 Isɨhiya nahandɨ atɨwinjaawɨ bimauhɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase.
45 Estando todo o povo a ouvi-lo, Jesus disse aos seus discípulos:
46 “Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaapɨ sahɨ baiwɨ jaawo. Kiya apotɨhɨrɨ utaarɨhapa niyopɨ daimɨ nutaatɨwɨ maaritɨwɨmapɨhiyaaso. Aiwɨ amɨ kiya isɨhiya taahiyɨhiya ahoyanɨhohɨpɨpɨhɨ nowaahura isɨhiya awaisawɨhiyaate ipɨhɨrete nyatɨtotɨwɨ maaritɨwɨhiye. Aiwɨ amɨ kiya Autaahaatɨhomɨ aŋɨhaiwa gwɨharaahaiwaatɨhɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ mɨtaahoaahɨ bimɨtaatɨwɨ maaritɨwɨhiyaare. Aiwɨ amɨ kiya ganɨho apɨpaahɨ gaahoaasɨnɨ nandapa anaahɨpɨpa awaimbɨpa tɨhohɨpɨpɨhɨ bimɨtaatɨwɨ maaritɨwɨhiyaare.
46 "Cuidado com os mestres da lei. Eles fazem questão de andar com roupas especiais, e gostam muito de receber saudações nas praças e de ocupar os lugares mais importantes nas sinagogas e os lugares de honra nos banquetes.
47 Aiwɨ amɨ kiya asɨhiya osɨnɨhiyaamɨ aŋaaŋɨ jaipundɨwɨ nusepɨhiyaare. Aiwɨ kiya gaapundɨhaayo tɨwɨ jaiwɨtɨwɨ gaapɨpatɨ utaarɨhaiwa aipɨhiyaare. Kiya saiwɨ kiyohɨwaiwaapɨ Autaahaatɨho kiyai apɨpaahɨ yaawatɨ naaŋɨhandɨ awaindɨhandɨ ipotɨhura numwɨtaise,” undatɨ Kiyai Jisaasiho kaundataase.
47 Eles devoram as casas das viúvas, e, para disfarçar, fazem longas orações. Esses homens serão punidos com maior rigor! "

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 20, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.