Lucas 18
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya wɨndɨ pohimaiwɨ gaapɨpatɨ namaamɨhaapɨ nasisoaarɨ kiyaanɨhɨ gaapundɨtaatɨwɨhandapɨ nunjaha namɨhana pɨwɨha satatɨ kaundataase.
1 Jesus contou a seus discípulos uma parábola para mostrar-lhes que deviam orar sempre e nunca desanimar.
2 “Aunahɨpa wɨta utaaho wo pɨwɨha atisatɨ netɨ mmonatɨ tipɨtapaaho bindataise. So utaaso Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ yamaayahore. Iyatɨ amɨ isɨhiyaapɨ wɨndɨ maarɨmitatɨ pohipiyaumwahore.
2 Disse ele: “Havia numa cidade um juiz que não temia a Deus nem se importava com as pessoas.
3 Aihɨ amɨ satɨ aunahɨpitɨ naasaipita itapaatɨ waatɨ osɨnɨhaatɨ bindataise. Saatɨ nahatewetɨ notɨ awaisɨho pɨwɨha atisatɨ netɨ mmonatɨ tipɨtapaasɨhoai saundatoaandaahaate. Nisɨ tiworisa nepɨ nɨngisɨ nanopɨsasɨtaatɨwiyowɨ kɨnyɨ nɨngisɨ andɨtɨnipɨ nisɨ pɨwɨha tɨtɨhepɨnɨmape undatoaandaise.
3 Uma viúva daquela cidade vinha a ele com frequência e dizia: ‘Faça-me justiça contra meu adversário’.
4 Iyataatɨ so utaaso pɨwɨha atisatɨ netɨ mmonatɨ tipɨtapaasɨho so jɨhɨ pɨhɨtatɨ kaundiwaiwetɨ atisatɨ wɨndɨ ketɨ tɨtɨhemwaamahore. Siyahosɨ ipotɨnɨhɨ ko komɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ siyatɨ gwɨnyaataise. ‘Nɨnɨ Autaahaatɨhopɨ wɨndɨ yamaindɨ amɨ isɨhiyaapɨ wɨndɨ maarɨmitɨtɨhonɨniso.
4 Por algum tempo, o juiz não lhe deu atenção, mas, por fim, disse a si mesmo: ‘Não temo a Deus e não me importo com as pessoas,
5 Iyataatɨ kɨmaatɨ apopɨ osɨnɨmaatɨ nɨngisɨ kaatɨnɨhɨ pohɨrɨndɨmɨ naisɨ namatɨ nɨnɨ kaatamɨ pɨwɨha andɨtɨwitɨ tɨtɨhemwaitaano. Nɨnɨ tɨtɨhemwaamasanɨhɨ kaatɨnɨhɨ japɨhɨ japɨhɨ nasatɨ nɨngi pohɨrɨndɨmɨ notoaasonɨhɨ nɨngisɨ apɨpaahɨ pondɨtaiso,’ nnatɨ sawaho kanataase,” undataase.
5 mas essa viúva está me irritando. Vou lhe fazer justiça, pois assim deixará de me importunar’”.
6 Iyatosatɨ Awaisɨho kiyaisɨ amɨ sata kaundataase. “Pɨwɨha sa awaisɨho pɨwɨha atisatɨ mmonatɨ netɨ tipɨtapaasɨho maipɨhopɨha sahɨ aimɨ atisawaayopo.
6 Então o Senhor disse: “Aprendam uma lição com o juiz injusto.
7 Isɨhiya Autaahaatɨho nisɨhiyaimatɨto tatɨ aimɨ ahɨwisawɨhiya nasisoaarɨ apatɨhunɨ otapɨhaatunɨ Autaahaatɨhoai nyatatamanɨpɨ andɨtɨnyaipe undɨwɨ kaundɨmɨ naisaihɨ Autaahaatɨho kiyai atɨhomaawisatɨ andɨtɨmaawiwɨtaiso? Amɨ ko sahapo tatɨ atɨwisataahandɨ kandɨ jaatɨ bimaamɨ nutaiso? Owe, ko wɨndɨ siyatɨ kamaitaise.
7 Acaso Deus não fará justiça a seus escolhidos que clamam a ele dia e noite? Continuará a adiar sua resposta?
8 Isɨ nɨnɨ sandɨ sangisɨ kasatataato. Ko ketɨ kiyaisɨ atɨwisatɨ andɨtɨwiwɨtaise. Iyataahandɨ kandɨ Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho kɨmaapɨ yapɨpatambɨ japɨhɨ nasataahura isɨhiya kɨmaapɨ yapɨpatambɨhiya taawɨ kiya sura gɨwunyaasaihɨ nasatɨ usondaindɨho?” undatɨ kiyaisɨ kaundataase.
8 Eu afirmo que ele lhes fará justiça, e rápido! Mas, quando o Filho do Homem voltar, quantas pessoas com fé ele encontrará na terra?”.
9 Isɨhiya usa tɨtɨhɨ sawanaapɨ nyahɨ tɨtɨhɨ gaahiyaanɨnɨ ainahiyɨhiyaane, o isɨhiya usaahɨ apɨpaahɨ maipɨhiyaare tɨwɨ gwɨnyaahohiyɨhiyaapɨ pɨwɨha namɨhanaha Jisaasiho sata kandaase.
9 Em seguida, Jesus contou a seguinte parábola àqueles que confiavam em sua própria justiça e desprezavam os demais:
10 “Utaahurɨ wurɨ gaapundɨtaatɨmɨ Autaahaatɨhomɨ aŋɨhandɨ awaindɨhandaatɨhapɨ nomaise. Kuramɨ wo Parisihore. Aihɨ amɨ wo nawɨho taakɨsihandɨ nesɨhore.
10 “Dois homens foram ao templo orar. Um deles era fariseu, e o outro, cobrador de impostos.
11 Aihɨ Parisiho notɨ bitonda ko sawahopɨ sata gaapundataase. ‘Autaahaatɨhoŋe, nɨnɨ usaamatɨmaindɨhonɨnɨtihɨ gisɨ gaare hɨtataato. Isɨhiya usaahɨ isɨhiya usaamɨhapai maarɨho nunyawɨ ikowɨnɨwɨ nusepɨ amɨ maipɨhaiwa tɨtɨmetahaiwa kaiwɨ amɨ kiyaamɨ warisai apwaatiyai namasi namaatɨnɨhohɨwaiwa nepɨ japɨhɨ nopɨsasɨnawaayopo. Iyataahandɨ kandɨ nɨnɨ saindɨhonɨnɨmaahe. Aindɨ amɨ nɨnɨ kɨmo utaamo nawɨho taakisihandɨ nesɨhomataindɨhonɨnɨmaahe.
11 O fariseu, em pé, fazia esta oração: ‘Eu te agradeço, Deus, porque não sou como as demais pessoas: desonestas, pecadoras, adúlteras. E, com certeza, não sou como aquele cobrador de impostos.
12 Aindɨ amɨ Saararehɨrɨ nahataaramɨ asisɨha yatairetɨ nandapa waapoho onaindɨ bindataatɨ gaapundɨtɨhonɨne. Aindɨ amɨ nawɨho kahapaamapɨpa nɨnɨ nehohɨpɨpa tɨtɨhɨ kamwaaŋɨ nanɨmɨtaatɨwe tingɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ kinyɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨhapa nahinyatɨhonɨne,’ tatɨ gaapundataase.
12 Jejuo duas vezes por semana e dou o dízimo de tudo que ganho’.
13 Aihɨ amɨ nawɨho taakɨsihandɨ nesɨho mɨtɨho naingaatɨ yamɨhapataatɨhɨ wɨndɨ minjatɨ komɨ mɨtɨho kɨwopopɨ wiwatɨ amɨ goaitatɨ bitonda sata gaapundataase. ‘Autaahaatɨhoŋe nɨnɨ apɨpaahɨ maipɨhaiwaisahonɨnisɨ kɨnyɨ nisapɨ maarɨho tɨhɨtane,’ tatɨ gaapundataase.
13 “Mas o cobrador de impostos ficou a distância e não tinha coragem nem de levantar os olhos para o céu enquanto orava. Em vez disso, batia no peito e dizia: ‘Deus, tem misericórdia de mim, pois sou pecador’.
14 “Nɨnɨ sangisɨ sandɨ kasatataato. Utaaho nawɨho taakɨsihandɨ nesɨhoai Autaahaatɨho kɨnyɨ utaahoŋɨ ainahɨhoŋɨ gaahoŋɨ tɨtɨhoŋe undataase. Saundihɨ ko komɨ aŋɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ notaise. O woaisaahɨ wɨndɨ ainahɨhoŋɨ tɨtɨhoŋe mundise, owe. Utaaho wo sawaho gaahoniso tatɨ naimaatisɨhoai Autaahaatɨho netɨ koai ipɨhatitaise. O amɨ utaaho wo maipɨhoniso tatɨ ipatisanɨhonaahɨ koaisɨ Autaahaatɨho netɨ autaahemwatɨ kopɨ maaritɨtaise,” tatɨ Jisaasiho kiyaisɨ kaundataase.
14 Eu lhes digo que foi o cobrador de impostos, e não o fariseu, quem voltou para casa justificado diante de Deus. Pois aqueles que se exaltam serão humilhados, e aqueles que se humilham serão exaltados”.
15 Isɨhiya usa kiyaamɨ metɨhonyai Jisaasiho komɨ ikwɨrɨ konyaamɨ mɨtɨhoaatɨhɨ ahɨwitotɨwɨ numwaasi koaapɨhɨ nasawaayopo. Saiwɨ kiya metɨhonyai numwaasi nasauhɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya kiyai itɨhundawaatopo.
15 Certo dia, trouxeram crianças para que Jesus pusesse as mãos sobre elas. Ao ver isso, os discípulos repreenderam aqueles que as traziam.
16 Itɨhundauhɨhandɨ kandɨ Jisaasiho ‘metɨhonya nɨngisenda napɨwise,’ undatɨ konyai numwaataatɨ sandaase. “Sandɨ katohɨtɨmandɨ apaapɨmaato. Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandɨ setahiyaamatiyahiyaapɨhande.
16 Jesus, porém, chamou as crianças para junto de si e disse aos discípulos: “Deixem que as crianças venham a mim. Não as impeçam, pois o reino de Deus pertence aos que são como elas.
17 Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sandɨ kasatataato. Utaaho wo metɨhonyaamatiyahamwaaŋɨ kiyatɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandɨ maaritatɨ nametaataahɨ kandaatɨhɨ wɨndɨ namɨndaitaise. Apɨpaahɨ owetɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
17 Eu lhes digo a verdade: quem não receber o reino de Deus como uma criança de modo algum entrará nele”.
18 Awaisɨho mɨtɨho wo Jisaasihoai sata nunjenataise. “Katɨpɨnyasingɨhoŋɨ gaahoŋe, nɨnɨ nɨnapitiyataatɨnɨhɨ asohonimandɨ nasisoaarɨ konɨnɨhɨ bimɨtandɨhandɨ naitande?” undatɨ nunjenataise.
18 Certa vez, um homem de alta posição perguntou a Jesus: “Bom mestre, que devo fazer para herdar a vida eterna?”.
19 Aihɨ amɨ Jisaasiho wihoaaŋɨha koai saundataase. “Nɨngisɨ napaapɨ gaahoŋe dise? Isɨhiya gaahiya apɨpaahɨ owe. Autaahaatɨho naasohɨ sawaho gaahore.
19 “Por que você me chama de bom?”, perguntou Jesus. “Apenas Deus é verdadeiramente bom.
20 Wɨnɨhapɨpa satatɨ ahotimbɨpa kɨnyɨ aimɨ mmonɨpɨ gwɨnyaapɨhoŋe. Kɨnyɨ kinyɨ namaatɨnɨhingɨtɨhandɨ nepɨ namopɨsasɨpɨ womɨhaatisapɨ namope. Kɨnyɨ isɨhiyai wɨndɨ timaamape. Kɨnyɨ wɨndɨ ikomaanɨme. Kɨnyɨ isɨhiya usaapɨ siyawaayopo tɨpɨ jaipɨtɨpɨha kamaatɨme. Kɨnyɨ kinyɨ kɨniyɨ gapiyaamɨ pɨwɨha baimbɨ atɨwimbɨ kapuramɨ kahatisaihɨhapa napaitɨpɨ kaime tatɨ wɨnɨhapɨpa ahondaise japepɨhɨrɨtaatɨwo,” undataase.
20 Você conhece os mandamentos: ‘Não cometa adultério. Não mate. Não roube. Não dê falso testemunho. Honre seu pai e sua mãe’.”
21 Aihɨ amɨ utaaso wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Nɨnɨ sangɨ metɨhonjanɨhuraapɨ saiwa wɨnɨhapɨmaiwa atindɨ netɨ japepihɨrɨtɨ bimaamɨ napɨtɨ wanɨ kɨmurandaise,” undataase.
21 O homem respondeu: “Tenho obedecido a todos esses mandamentos desde a juventude”.
22 Aihɨ Jisaasiho komɨ pɨwɨha sa atisataatɨ amɨ komɨha saundataase. “Ye kɨnyɨ nga kiyapaahandɨ kandɨ wɨndɨ saimbɨ kaitaapɨhandɨ nehɨ naasaindɨhɨ yahandisɨ kandɨ kɨnyɨ wɨndɨ kamaise. Isɨ kɨnyɨ numbwɨ kinyɨhapa kahapaamapɨpa ikɨpɨpa isɨwatingɨpɨpa nahataapa isɨhiyai nunyapɨ nawɨho nepe. Ikɨpɨpaapɨ nawɨho nehingɨho isɨhiya nawɨho kahapaamapɨpa owehiyai tipɨtapaapɨ nunye. Kɨnyɨ saimbɨ kiyapaapaahɨ gaahaiwa yamɨhapataatɨhapɨhaiwa pɨhɨtɨpɨ naitaise. Isɨ kɨnyɨ nambɨ nɨngi nanipinje,” undataase.
22 Quando Jesus ouviu sua resposta, disse: “Ainda há uma coisa que você não fez. Venda todos os seus bens e dê o dinheiro aos pobres. Então você terá um tesouro no céu. Depois, venha e siga-me”.
23 Undihɨ ko sa pɨwa atisataatɨ komɨ maarɨho ambɨpatɨ naaŋawisataise amɨ ko nawɨho kahapaamapɨpa asaketahoso.
23 Ao ouvir essas palavras, o homem se entristeceu, pois era muito rico.
24 Jisaasiho koaisɨ usonataatɨ koaisɨ apɨpaahɨ naaŋawisaho bitosɨhɨ ko sandaase. “Isɨhiya nawɨho kahapaamapɨpa asaketahiya Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandaatɨhɨ nandaitaatɨwɨhandɨ apɨpaahɨ owetɨtaise.
24 Ao ver a tristeza daquele homem, Jesus disse: “Como é difícil os ricos entrarem no reino de Deus!
25 Iyataatɨ maasapɨho kamerɨhandɨ jaatɨhɨramɨ mupwɨrinyinjaatɨhɨ nga nandaahonɨhandɨ kandɨ utaaho nawɨho kahapaamapɨpa asaketaho Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandaatɨhɨ nandaitandɨhandɨ apɨpaahɨ owetɨtaise,” tatɨ kandaase.
25 Na verdade, é mais fácil um camelo passar pelo buraco de uma agulha que um rico entrar no reino de Deus”.
26 Aihɨ isɨhiya kapɨhɨ bitohoyɨhiya sa pɨwa atiwosawɨ satawaatopo. “O siyonaahɨ isɨhiya diya nɨnapitaiwɨhiya asɨyaimatɨwɨ kiyaanɨhɨ nasisoaarɨ bimɨtaapo?” tawaatopo.
26 Aqueles que o ouviram disseram: “Então quem pode ser salvo?”.
27 Aihɨ Jisaasiho saundataase. “Kɨmandɨ katohɨtɨmandɨ utaaho wo kamaitaise, owe. Autaahaatɨho sawahohɨ kiyonɨhɨ nga noaipaitaise,” undataase.
27 Jesus respondeu: “O que é impossível para as pessoas é possível para Deus”.
28 Aihɨ amɨ Pitaahomɨha Jisaasihoai saundataase. “Atime! Nyahɨ nyamɨ aunahɨpɨhaiwaunɨ amɨ nyamɨhaiwa kahapaamapɨhaiwa namawaamapɨ gisɨ nangipinjahaayo,” undataase.
28 Pedro disse: “Deixamos nossos lares para segui-lo”.
29 — ausente —
29 Jesus respondeu: “Eu lhes garanto que todos que deixaram casa, esposa, irmãos, pais ou filhos por causa do reino de Deus
30 — ausente —
30 receberão neste mundo uma recompensa muitas vezes maior e, no mundo futuro, terão a vida eterna”.
31 Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtihɨ yahurɨtahiyaisaahɨhɨ numwaasi yandɨhɨ bitotawa kiyai sata kaundataase. “Sahɨ atiwɨse! Nyahɨ wanɨ taawaatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ niyahaayo. Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisapɨ Jɨsihura isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨwɨha katɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨhaamɨ akɨpɨpa ausaimanɨnatɨ noaipaitando.
31 Jesus chamou os Doze à parte e disse: “Estamos subindo para Jerusalém, onde tudo que foi escrito pelos profetas a respeito do Filho do Homem se cumprirá.
32 Kiya koai nepɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatapɨhiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmaitaapo. Kiyaamɨ ikwɨraatɨhɨmasaihɨ kiya koai sisɨpundɨwɨ mɨmaipɨwiwɨ maahoaipupwɨmaitaapo.
32 Ele será entregue aos gentios, e zombarão dele, o insultarão e cuspirão nele.
33 Aiwɨ amɨ kiya koai mwɨtɨpatisahapaara mupwɨ tiwisaihɨ napwɨtaise. Saiwɨ tiwisaihɨ napotatɨhandɨ kandɨ asisɨha mairɨma saniyonɨhɨ amɨ japɨhɨ nepaitaise.”
33 Eles o açoitarão e o matarão, mas no terceiro dia ele ressuscitará”.
34 Sata ko kaundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya atisawaahandɨ kandɨ kaamɨ tanyaaha noaasandihɨ amɨ kiya kaapɨ baiwɨ gɨmunyaapɨ namusesɨpainje. Owetise.
34 Os discípulos, porém, não entenderam. O significado dessas palavras lhes estava oculto, e não sabiam do que ele falava.
35 Jisaasihotihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaatihɨ aimɨ aunahɨpatɨ Jerikohanda noaipaitaahetihɨhura utaaho wo ndɨha niyotaho daihɨraamɨ mangɨrainɨ bindataatɨ wapa wapaapɨ itunda nunjenatɨ bindataise.
35 Quando Jesus se aproximava de Jericó, havia um mendigo cego sentado à beira do caminho.
36 Aihɨ ko ndɨha niyotisɨhoai isɨhiya nusatipapɨrauhɨ kɨrɨngɨrɨngapa atisataatɨ napindɨ noaipasɨhɨ nanɨtipapɨrauhɨ atiso ndaase.
36 Ao ouvir o barulho da multidão que passava, perguntou o que estava acontecendo.
37 Aihɨ kiya koai saundawaatopo. “Nasaretɨhandaahapɨ Jisaasiho kɨmo taatɨ napihe,” undawaatopo.
37 Disseram-lhe que Jesus de Nazaré estava passando por ali.
38 Aihɨ ko ndɨ niyotisɨho waatɨ kaahaata sandaase. “Jisaasihoŋɨ Daawitɨhomɨ Mwaahoŋe, kɨnyɨ nisapɨ maarɨho tɨhɨtane” tatɨ kaahandaase.
38 Então começou a gritar: “Jesus, Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
39 Aihɨ isɨhiya jɨhɨ taawɨ nasohiyɨhiya koai kɨnyɨ satɨpɨ kamaatɨme namɨhaape undɨwɨ itɨhundawaatopo. Satɨwɨ itɨhundauhɨhandɨ kandɨ kohɨ waatɨ waatɨ kaahaata sandaase. “Daawitɨhomɨ Mwaahoŋe, kɨnyɨ nisapɨ maarɨho tɨhɨtane,” tatɨ kaahandaase.
39 Os que estavam mais à frente o repreendiam e ordenavam que se calasse. Mas ele gritava ainda mais alto: “Filho de Davi, tenha misericórdia de mim!”.
40 Aihɨ Jisaasiho jaatɨ bitonda so gaatisoai numwaasi nɨngisaapɨhɨ kɨmbɨhɨ napɨwɨse undataase. Aihɨ ko Jisaasihoaapɨhɨ detɨ naihɨ Jisaasiho koai saundatɨ nunjenataise.
40 Então Jesus parou e ordenou que lhe trouxessem o homem. Quando ele se aproximou, Jesus lhe perguntou:
41 “Nɨnɨ gisɨ napitɨhitandɨ nisapɨ kɨnyɨ gaatise,” undatɨ nunjenataise. Aihɨ amɨ komɨha saundataase. “Awaisɨhoŋe, nɨnɨ nisɨ ndɨha nanorɨhaatonɨhɨ nga baindɨ jaitandɨto?” undataase.
41 “O que você quer que eu lhe faça?”. “Senhor, eu quero ver!”, respondeu o homem.
42 Aihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Kinyɨ ndɨha nangorɨhaatonɨhɨ baimbɨ jase, kɨnyɨ nisapɨ satɨpɨ ko nga nisɨ ndɨha netɨ nanorɨhaitaise, tɨpɨ gɨnunyaahingɨtɨhanda kinyɨ ndɨha nangorɨhaatataise,” undataase.
42 E Jesus disse: “Receba a visão! Sua fé o curou”.
43 Aihɨ ketɨ kuraanɨhɨ komɨ ndɨha nusorɨhaatihɨ nga japɨhɨ biyatɨ jataise. Ko biyatɨ jatɨ Jisaasihoai nɨwipinjai notaatɨ pɨhɨtatɨ maaritatɨ Autaahaatɨhoai gaahoŋe gaare undatɨ komɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahemwataise. Aihɨ amɨ isɨhiya sandɨ siyatɨ noaipasɨhɨ mmonawaawɨ amɨ kiyaisangi Autaahaatɨhoai gaahoŋe gaare undɨwɨ komɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumawaayopo.
43 No mesmo instante, o homem passou a enxergar, e seguia Jesus, louvando a Deus. E todos que presenciaram isso também louvavam a Deus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 18, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.