Lucas 17
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Kahapaamapɨpa kaiwetapɨ isɨhiya maipɨhaiwa kaitaatɨwɨhaiwaahɨ amɨ noaipaitaise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ utaaho isɨhiyai maipɨhaiwa kaitaatɨwɨhaiwa nunjiso soai apɨpaahɨ yaawɨhandɨ awaindɨhandɨ nusoaipahonɨhɨ naito.
1 Jesus disse a seus discípulos: “Sempre haverá o que leve as pessoas a cair em pecado, mas que aflição espera quem causa a tentação!
2 Isɨhiya kɨmiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaamɨ wo komɨ kaindɨhandɨ mmonataatɨ maipɨhandɨ kiyonaahɨ utaaho maipɨhaiwa kaitaatɨwɨ nunjatɨ kaisɨhomɨ naahindɨhoaapɨhɨ nawɨha awaisɨha naaŋɨha wɨrɨhɨra wɨrapɨ durɨhɨraatɨhɨ nesuwɨ wipɨse.
2 Seria melhor ser lançado no mar com uma pedra de moinho amarrada ao pescoço que fazer um destes pequeninos pecar.
3 Isɨ amɨ sangisangi siyahaiwa wiwa kaitaawɨ amɨ baiwɨ jaawo.
3 Portanto, tenham cuidado! “Se um irmão pecar, repreenda-o e, se ele se arrepender, perdoe-o.
4 Iyataatɨ amɨ ko gi asisɨha naasetɨhɨ ikwɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨramɨ yahurɨ 7 kiyahaiwetɨ maipɨhandɨ kahisatosatɨ amɨ 7 kiyahaiwetɨ japɨhɨ nasatɨ sahɨtatɨ nɨnɨ maarɨho asɨpaindɨ nepemaitataayo hɨtonaahɨ kɨnyɨ komɨ maipɨhandɨ nepumape.
4 Mesmo que ele peque contra você sete vezes por dia e, a cada vez, se arrependa e peça perdão, perdoe-o”.
5 Aihɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya Awaisɨhoai saundawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ nepɨ kɨnyɨ andɨtɨnyaipɨ watɨpɨnyamapɨ amɨ waatɨ awaindepɨnyamape,” undawaatopo.
5 Os apóstolos disseram ao Senhor: “Faça nossa fé crescer!”.
6 Aihɨ amɨ Awaisɨho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Samɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ apɨpaahɨ maipɨhonjɨ ipatɨ katamɨ ambɨpatɨ masɨtetɨhandamɨ yandɨpɨhomatiyahamwaaŋɨ gɨwunyaawaawɨ kɨmatɨ ipɨmatisɨ saundɨwɨ, ‘kinyɨ ipɨmataŋɨ kinyɨ tambatɨhɨrɨ damipatisapɨ nawotɨpɨ numbwɨ durɨhɨraatɨhɨ yapwɨtɨnde,’ undɨwɨ kaundisaihɨ samɨ pɨwɨha atɨsisatɨ kɨretɨ kaitaise.
6 O Senhor respondeu: “Se tivessem fé, ainda que tão pequena quanto um grão de mostarda, poderiam dizer a esta amoreira: ‘Arranque-se e plante-se no mar’, e ela lhes obedeceria.
7 “Iyataatɨ amɨ samɨ woŋɨ kinyɨ otɨpɨpatɨho osaataatɨ nandapaapɨ yapɨpatɨ yangɨpasatɨ amɨ kinyɨ maasapɨho sipɨsipɨho ginjaatɨ otɨpɨpatɨ kahisatɨ bitonjatɨ aimɨ asahataahuraatanɨhɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nasonɨhɨ komɨ awaisɨhoŋɨ koai saundɨtaino? ‘Kɨnyɨ ketɨ apaipɨ nambɨ kɨmbɨhɨ ganɨhomɨhinɨ bindapa nandapa nanɨme undɨtaino?
7 “Quando um servo chega do campo depois de arar ou cuidar das ovelhas, o senhor lhe diz: ‘Venha logo para a mesa comer conosco’?
8 Owetɨtaise. Nehɨ saundɨtaise. ‘Kɨnyɨ nandapa tɨhɨpɨ tɨmane. Aimbɨ apotɨhɨrɨ niyopɨ nandapa noaapɨ numwɨtaatɨwɨhɨrɨ niyopɨ nandapa noaapɨ nesɨmbo. Nesɨmbɨnɨmisamɨhɨ nɨnɨ jɨhɨ waapoho nandapa nandɨ owetanɨhɨ amɨ kinyapɨhapa ipotɨ nandaapo,” undɨtaise.
8 Não, ele diz: ‘Prepare minha refeição, apronte-se e sirva-me enquanto como e bebo. Você pode comer depois’.
9 Otɨpɨpatɨho awaisɨhomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ komɨ kaundimumwaaŋɨ kiyatɨ owemahonɨhɨ awaisɨho otɨpɨpatɨ kɨnyɨ nga kiyapainɨ gaahoŋe undɨtaiso. Owetɨtaise.
9 E acaso o senhor agradece ao servo por fazer o que lhe foi ordenado?
10 Iyataatɨ amɨ sangisangi sɨkiyatɨ sɨkɨrete. Amɨ Autaahaatɨho sangi wapa kaiwɨse satimbɨpa nahataapa kasatiwaiwa kaiwɨ kasatipatamataiwɨ owemaposawɨ amɨ sahɨ satɨwɨse. ‘Nyahɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ gaahiyaanɨnɨmaahe. Sandɨ nyahɨ kiyohɨtɨmandɨhɨ tɨtɨhɨ nyamɨ otɨpɨpatɨ nehɨ kiyahaayo,’ tɨtaapo,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya aposerɨhiyai kaundataase.
10 Da mesma forma, quando vocês obedecem, devem dizer: ‘Somos servos inúteis; apenas cumprimos nosso dever’”.
11 Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ taatɨ notaise. Notaatɨ Samariyaahandamunɨ Garirihandamunɨ yatetetɨhɨra notaise.
11 Dirigindo-se a Jerusalém, Jesus chegou à fronteira entre a Galileia e Samaria.
12 Notɨ ko aunahɨpatɨ wɨta taatɨ noaipasɨhɨ isɨhiya usa asaaha pisapɨpaisahiya ikwɨmaindɨmwɨ napɨwɨ koaisawɨ nutanawaayopo. Nutanɨwɨ kiya onɨhɨ wonjɨ bitotawaayopo.
12 Ao entrar num povoado dali, dez leprosos, mantendo certa distância,
13 Saiwɨ bitotawa kiya satɨwɨ, “nyangi nyainjatingɨhoŋɨ Jisaasihoŋe, kinyɨ maarɨho nyapɨ tɨhɨtane,” tɨwɨ kaahaatawaatopo.
13 clamaram: “Jesus, Mestre, tenha misericórdia de nós!”.
14 Satauhɨ Jisaasiho kiyai usonataatɨ amɨ kiyai saundataase. “Sahɨ nuwɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundɨwɨ nandapa tɨhɨwɨ koai waamaindumapɨ dɨpumanɨhohiyɨhiyai nunjanɨwɨse,” undataase. Saundihɨ kiya taawɨ daihɨra niyauhɨ kiyaamɨ asaaha pisapɨpa ketɨ kuraanɨhɨ owesoendaise.
14 Ele olhou para eles e disse: “Vão e apresentem-se aos sacerdotes”. E, enquanto eles iam, foram curados da lepra.
15 Aihɨ kiyaamɨ nehɨ naasohɨ mmotɨnataatɨ komɨ asaaha pisapɨpa owetihɨ japɨhɨ nasatɨ ko waatɨ kaahaatatɨ maaritatɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahemwataise.
15 Um deles, ao ver-se curado, voltou a Jesus, louvando a Deus em alta voz.
16 Iyatɨ ko detɨ Jisaasihomɨ utatototɨ atotɨpɨwesatɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmatɨ tɨmahiyatɨ ahondaatɨ koai gaahoŋe gaare undataase.
16 Lançou-se a seus pés, agradecendo-lhe pelo que havia feito. Esse homem era samaritano.
17 Aihɨ Jisaasiho sandaase. “Isɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtahiyai nɨnɨ kiyaamɨ asaaha pisapɨpa nemwahonɨ kiya ikwɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ murɨmurɨtahiya (9 kaiwɨhiya) maahɨtihe?
17 Jesus perguntou: “Não curei dez homens? Onde estão os outros nove?
18 Kɨmo utaamo Judaahomaahe, owe. Nehɨ koai wapɨhapɨhohɨhɨ sawaho Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe gaare undɨtandɨ japɨhɨ nasataiso?” daase.
18 Ninguém voltou para dar glórias a Deus, exceto este estrangeiro?”.
19 Satatosatɨ koai Jisaasiho saundataase. “Kɨnyɨ nisapɨ ko nisɨ asaaha pisapɨpa nga nenɨmaitaise tɨpɨ gɨnunyaahingɨtɨhanda kinyɨ asaaha pisapɨpa owesendaisɨ dosi numwe,” undataase.
19 E disse ao homem: “Levante-se e vá. Sua fé o curou”.
20 Isɨhiya Parisihiyaamɨ usa Jisaasihoai satɨwɨ pɨwɨha nunjenawaayopo. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ maahɨwura noaipaitaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Aihɨ komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ wɨtɨ suwipatisa noaipahonɨhɨ isɨhiya satɨwɨ ‘sande’ tɨwɨ kiyaamɨ ndɨhaara wɨndɨ mondaapo.
20 Certo dia, os fariseus perguntaram a Jesus: “Quando virá o reino de Deus?”. Jesus respondeu: “O reino de Deus não é detectado por sinais visíveis.
21 Aiwɨ kiya wɨndɨ samaatɨtaapo, ‘kɨmbɨhɨ kɨmande mɨhihoaaŋɨ mɨhande,’ tɨwɨ wɨndɨ kamaatɨtaapo. Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ aimɨ samɨ otɨhapɨhɨ amɨ samɨhetɨ ahondaise,” undataase.
21 Não se poderá dizer: ‘Está aqui!’ ou ‘Está ali!’, pois o reino de Deus já está entre vocês”.
22 Iyatɨ amɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Sahɨ ipotɨ wura noaipahonɨhɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ nepɨ gwɨnyaawaawɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisɨ asisɨha napɨtandɨhaiwaamɨ wa noaipahonɨhɨ mmondaatɨwɨ maaritawaahandɨ kandɨ sahɨ wɨndɨ mondaapo.
22 Então ele disse a seus discípulos: “Aproximam-se os dias em que desejarão ver o tempo do Filho do Homem, mas não o verão.
23 Iyataatɨ sura isɨhiya sangisɨ sasatɨtaapo. ‘Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho mɨhapɨhɨ mɨhore, kɨmbɨhɨ kɨmore,’ tɨwɨ kasatisaihɨ sahɨ kiyaamɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawiwɨ amɨ kapɨhɨ ŋuhɨti namuwɨse.
23 Dirão a vocês: ‘Vejam, lá está!’ ou ‘Aqui está ele!’, mas não os sigam.
24 Sahɨ kɨnapɨpaapɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Kɨnapɨpa kɨnapinataatɨ yamɨhapataatɨhɨ nahataapɨhɨ nausainjɨhɨ mmonɨwɨhiyaate. Isɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ asisɨhetɨ sɨkɨretɨ sɨkaindɨ kɨnapaahinɨmɨ napisanɨhɨ amɨ isɨhiya nahatiya ninjaitaapo.
24 Porque, assim como o relâmpago lampeja e ilumina o céu de uma extremidade a outra, assim será no dia em que vier o Filho do Homem.
25 Iyataahandɨ kandɨ isɨhiya wanɨ kɨmuraahiya nisapɨ apɨpaahɨ pohipaiwɨ ahosɨnɨmasaihɨ nɨnɨ yaasɨhandɨ jɨhɨ naito.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra terrivelmente e seja rejeitado por esta geração.
26 “Jɨhɨ Nuwaahomɨhura isɨhiya kiyohɨpatamataiwɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napɨtandaisanɨhura isɨhiya naasɨkatɨ kaitaapo.
26 “Quando o Filho do Homem voltar, será como no tempo de Noé.
27 Jɨhɨ sura kiya nandapa amɨ waapoho nanɨwɨ amɨ usɨhiya asɨhiyai nepɨ wɨrapɨ namaatɨnɨwɨ kiyaanɨhɨ kaimɨ nuwɨ Nuwaaho sipɨhandotɨ nandaasurandaise. Aihɨ amɨ wipatɨ wipɨwatɨ itɨnambɨtinatɨ durɨhɨrɨ aungwohandɨ nimaanatɨ dotɨ isɨhiya kiyaisɨnɨhɨ netɨ nawatisatɨ tiwatɨ owemase.
27 Naqueles dias, o povo seguia sua rotina de banquetes, festas e casamentos, até o dia em que Noé entrou na arca e veio o dilúvio, que destruiu a todos.
28 “Iyataatɨ amɨ Rotɨho bimisuraisangi naasɨkatɨ saiwɨ kiyawaayopo. Kiya nandapa waapoho nanɨwɨ amɨ usai kahapaamapɨpa nunyawɨ nawɨho nepɨ amɨ nandapa niyamapɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatɨwɨ saiwa kaiwɨ nehɨ nanɨhaiwɨ wapa namaanyoaipaitaiso tɨwɨ bindawaayopo.
28 “E o mundo será como no tempo de Ló. O povo se ocupava de seus afazeres diários, comendo e bebendo, comprando e vendendo, cultivando e construindo,
29 Saiwɨ kiya bimauhɨ Rotɨho aunahɨpatɨ Sotomɨhandi namasi asisɨha naisɨha ketɨ sisɨha watɨpɨha yamɨhapataatɨhapɨ wipatɨ wipɨwipatamatiyatɨ tɨmahiyatɨ isɨhiya nahandi tɨhatɨ owemase.
29 até o dia em que Ló deixou Sodoma. Então fogo e enxofre ardente caíram do céu e destruíram a todos.
30 Isɨ amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ asisɨha napisanɨhuraisangi sɨkiyatɨ noaipaitaise.
30 Sim, tudo será como sempre foi até o dia em que o Filho do Homem for revelado.
31 “Asisɨha setɨ utaaho wo komɨ ikɨpɨpa aŋɨtɨtɨhɨ ahusotanɨhɨ aŋɨtaupwataatɨ bimisɨho komɨ ikɨpɨpa naitandɨ noaatɨpatɨ aŋɨtɨtɨhɨ wɨndɨ namɨndaane. Amɨ sɨrɨ kɨretɨ utaaho wo komɨ osaataatɨ bitosɨho aŋɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ wɨndɨ namone.
31 Nesse dia, quem estiver na parte de cima da casa, não desça para pegar suas coisas. Quem estiver no campo, não volte para casa.
32 Sahɨ Rotɨhomɨ apwaataati nusoaipasɨtɨhandapɨ gwɨnyaapɨse.
32 Lembrem-se do que aconteceu à esposa de Ló!
33 Utaaho wo komɨ itatamaŋɨnatɨ bimɨtandɨhandapaahɨhɨ gwɨnyaataatɨ kandi anɨtisatɨ isɨwatataataahɨ amɨ kandɨ ko isɨwatindɨhandɨ owetɨtaise. O amɨ utaaho wo nisapimatonɨhɨ ko itatamaŋɨnatɨ bimɨtandɨhandɨ namataataahɨ kandɨ namasɨtɨhandɨ owemetatɨ biyatɨ kandɨ ahusotɨtaise.
33 Quem se apegar à própria vida a perderá; quem abrir mão de sua vida a salvará.
34 Nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Sura Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napisanɨhura utaahurɨ detɨ tɨmaamaitɨmɨ nanopotisaihɨ Autaahaatɨho woai numwaataatɨ woaisɨ namɨhaitaise.
34 Naquela noite, duas pessoas estarão dormindo na mesma cama; uma será levada, e a outra, deixada.
35 Amɨ apopɨpurɨ wapurɨ kaatɨha bɨretɨhandɨ tɨhɨtaatɨmɨ taamɨ waatɨpatɨ pɨraawaaho sanyoaimɨ namasisaihɨ Autaahaatɨho waati autaahɨ numwaata waati namɨhaitaise.
35 Duas mulheres estarão moendo cereal no moinho; uma será levada, e a outra, deixada.
36 Iyataatɨ amɨ utaahurɨ wurɨ osaataatɨ bitosaihɨ Autaahaatɨho woai numwaataatɨ amɨ woai namɨhaitaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
36 Dois homens estarão trabalhando juntos num campo; um será levado, e o outro, deixado”.
37 Sata ko kaundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya atisawaawɨ kiya satɨwɨ koai nunjenawaayopo. “Awaisɨhoŋe, saiwa satɨpɨ katingɨwɨmaiwa maahɨwapɨhɨ noaipaitaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Itapɨpa ahotimbɨpɨhɨ jurɨho nasatɨ ahoyanataise,” undataase.
37 “Senhor, onde isso acontecerá?”, perguntaram os discípulos. Jesus respondeu: “Onde estiver o cadáver, ali se ajuntarão os abutres”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.