Lucas 17
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA
1 Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Kahapaamapɨpa kaiwetapɨ isɨhiya maipɨhaiwa kaitaatɨwɨhaiwaahɨ amɨ noaipaitaise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ utaaho isɨhiyai maipɨhaiwa kaitaatɨwɨhaiwa nunjiso soai apɨpaahɨ yaawɨhandɨ awaindɨhandɨ nusoaipahonɨhɨ naito.
1 Disse Jesus a seus discípulos: É inevitável que venham escândalos, mas ai do homem pelo qual eles vêm!
2 Isɨhiya kɨmiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaamɨ wo komɨ kaindɨhandɨ mmonataatɨ maipɨhandɨ kiyonaahɨ utaaho maipɨhaiwa kaitaatɨwɨ nunjatɨ kaisɨhomɨ naahindɨhoaapɨhɨ nawɨha awaisɨha naaŋɨha wɨrɨhɨra wɨrapɨ durɨhɨraatɨhɨ nesuwɨ wipɨse.
2 Melhor fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e fosse atirado no mar, do que fazer tropeçar a um destes pequeninos.
3 Isɨ amɨ sangisangi siyahaiwa wiwa kaitaawɨ amɨ baiwɨ jaawo.
3 Acautelai-vos. Se teu irmão pecar contra ti, repreende-o; se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Iyataatɨ amɨ ko gi asisɨha naasetɨhɨ ikwɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨramɨ yahurɨ 7 kiyahaiwetɨ maipɨhandɨ kahisatosatɨ amɨ 7 kiyahaiwetɨ japɨhɨ nasatɨ sahɨtatɨ nɨnɨ maarɨho asɨpaindɨ nepemaitataayo hɨtonaahɨ kɨnyɨ komɨ maipɨhandɨ nepumape.
4 Se, por sete vezes no dia, pecar contra ti e, sete vezes, vier ter contigo, dizendo: Estou arrependido, perdoa-lhe.
5 Aihɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya Awaisɨhoai saundawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ nepɨ kɨnyɨ andɨtɨnyaipɨ watɨpɨnyamapɨ amɨ waatɨ awaindepɨnyamape,” undawaatopo.
5 Então, disseram os apóstolos ao Senhor: Aumenta-nos a fé.
6 Aihɨ amɨ Awaisɨho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Samɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ apɨpaahɨ maipɨhonjɨ ipatɨ katamɨ ambɨpatɨ masɨtetɨhandamɨ yandɨpɨhomatiyahamwaaŋɨ gɨwunyaawaawɨ kɨmatɨ ipɨmatisɨ saundɨwɨ, ‘kinyɨ ipɨmataŋɨ kinyɨ tambatɨhɨrɨ damipatisapɨ nawotɨpɨ numbwɨ durɨhɨraatɨhɨ yapwɨtɨnde,’ undɨwɨ kaundisaihɨ samɨ pɨwɨha atɨsisatɨ kɨretɨ kaitaise.
6 Respondeu-lhes o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de mostarda, direis a esta amoreira: Arranca-te e transplanta-te no mar; e ela vos obedecerá.
7 “Iyataatɨ amɨ samɨ woŋɨ kinyɨ otɨpɨpatɨho osaataatɨ nandapaapɨ yapɨpatɨ yangɨpasatɨ amɨ kinyɨ maasapɨho sipɨsipɨho ginjaatɨ otɨpɨpatɨ kahisatɨ bitonjatɨ aimɨ asahataahuraatanɨhɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nasonɨhɨ komɨ awaisɨhoŋɨ koai saundɨtaino? ‘Kɨnyɨ ketɨ apaipɨ nambɨ kɨmbɨhɨ ganɨhomɨhinɨ bindapa nandapa nanɨme undɨtaino?
7 Qual de vós, tendo um servo ocupado na lavoura ou em guardar o gado, lhe dirá quando ele voltar do campo: Vem já e põe-te à mesa?
8 Owetɨtaise. Nehɨ saundɨtaise. ‘Kɨnyɨ nandapa tɨhɨpɨ tɨmane. Aimbɨ apotɨhɨrɨ niyopɨ nandapa noaapɨ numwɨtaatɨwɨhɨrɨ niyopɨ nandapa noaapɨ nesɨmbo. Nesɨmbɨnɨmisamɨhɨ nɨnɨ jɨhɨ waapoho nandapa nandɨ owetanɨhɨ amɨ kinyapɨhapa ipotɨ nandaapo,” undɨtaise.
8 E que, antes, não lhe diga: Prepara-me a ceia, cinge-te e serve-me, enquanto eu como e bebo; depois, comerás tu e beberás?
9 Otɨpɨpatɨho awaisɨhomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ komɨ kaundimumwaaŋɨ kiyatɨ owemahonɨhɨ awaisɨho otɨpɨpatɨ kɨnyɨ nga kiyapainɨ gaahoŋe undɨtaiso. Owetɨtaise.
9 Porventura, terá de agradecer ao servo porque este fez o que lhe havia ordenado?
10 Iyataatɨ amɨ sangisangi sɨkiyatɨ sɨkɨrete. Amɨ Autaahaatɨho sangi wapa kaiwɨse satimbɨpa nahataapa kasatiwaiwa kaiwɨ kasatipatamataiwɨ owemaposawɨ amɨ sahɨ satɨwɨse. ‘Nyahɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ gaahiyaanɨnɨmaahe. Sandɨ nyahɨ kiyohɨtɨmandɨhɨ tɨtɨhɨ nyamɨ otɨpɨpatɨ nehɨ kiyahaayo,’ tɨtaapo,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya aposerɨhiyai kaundataase.
10 Assim também vós, depois de haverdes feito quanto vos foi ordenado, dizei: Somos servos inúteis, porque fizemos apenas o que devíamos fazer.
11 Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ taatɨ notaise. Notaatɨ Samariyaahandamunɨ Garirihandamunɨ yatetetɨhɨra notaise.
11 De caminho para Jerusalém, passava Jesus pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Notɨ ko aunahɨpatɨ wɨta taatɨ noaipasɨhɨ isɨhiya usa asaaha pisapɨpaisahiya ikwɨmaindɨmwɨ napɨwɨ koaisawɨ nutanawaayopo. Nutanɨwɨ kiya onɨhɨ wonjɨ bitotawaayopo.
12 Ao entrar numa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez leprosos,
13 Saiwɨ bitotawa kiya satɨwɨ, “nyangi nyainjatingɨhoŋɨ Jisaasihoŋe, kinyɨ maarɨho nyapɨ tɨhɨtane,” tɨwɨ kaahaatawaatopo.
13 que ficaram de longe e lhe gritaram, dizendo: Jesus, Mestre, compadece-te de nós!
14 Satauhɨ Jisaasiho kiyai usonataatɨ amɨ kiyai saundataase. “Sahɨ nuwɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundɨwɨ nandapa tɨhɨwɨ koai waamaindumapɨ dɨpumanɨhohiyɨhiyai nunjanɨwɨse,” undataase. Saundihɨ kiya taawɨ daihɨra niyauhɨ kiyaamɨ asaaha pisapɨpa ketɨ kuraanɨhɨ owesoendaise.
14 Ao vê-los, disse-lhes Jesus: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. Aconteceu que, indo eles, foram purificados.
15 Aihɨ kiyaamɨ nehɨ naasohɨ mmotɨnataatɨ komɨ asaaha pisapɨpa owetihɨ japɨhɨ nasatɨ ko waatɨ kaahaatatɨ maaritatɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahemwataise.
15 Um dos dez, vendo que fora curado, voltou, dando glória a Deus em alta voz,
16 Iyatɨ ko detɨ Jisaasihomɨ utatototɨ atotɨpɨwesatɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmatɨ tɨmahiyatɨ ahondaatɨ koai gaahoŋe gaare undataase.
16 e prostrou-se com o rosto em terra aos pés de Jesus, agradecendo-lhe; e este era samaritano.
17 Aihɨ Jisaasiho sandaase. “Isɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtahiyai nɨnɨ kiyaamɨ asaaha pisapɨpa nemwahonɨ kiya ikwɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ murɨmurɨtahiya (9 kaiwɨhiya) maahɨtihe?
17 Então, Jesus lhe perguntou: Não eram dez os que foram curados? Onde estão os nove?
18 Kɨmo utaamo Judaahomaahe, owe. Nehɨ koai wapɨhapɨhohɨhɨ sawaho Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe gaare undɨtandɨ japɨhɨ nasataiso?” daase.
18 Não houve, porventura, quem voltasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro?
19 Satatosatɨ koai Jisaasiho saundataase. “Kɨnyɨ nisapɨ ko nisɨ asaaha pisapɨpa nga nenɨmaitaise tɨpɨ gɨnunyaahingɨtɨhanda kinyɨ asaaha pisapɨpa owesendaisɨ dosi numwe,” undataase.
19 E disse-lhe: Levanta-te e vai; a tua fé te salvou.
20 Isɨhiya Parisihiyaamɨ usa Jisaasihoai satɨwɨ pɨwɨha nunjenawaayopo. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ maahɨwura noaipaitaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Aihɨ komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ wɨtɨ suwipatisa noaipahonɨhɨ isɨhiya satɨwɨ ‘sande’ tɨwɨ kiyaamɨ ndɨhaara wɨndɨ mondaapo.
20 Interrogado pelos fariseus sobre quando viria o reino de Deus, Jesus lhes respondeu: Não vem o reino de Deus com visível aparência.
21 Aiwɨ kiya wɨndɨ samaatɨtaapo, ‘kɨmbɨhɨ kɨmande mɨhihoaaŋɨ mɨhande,’ tɨwɨ wɨndɨ kamaatɨtaapo. Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ aimɨ samɨ otɨhapɨhɨ amɨ samɨhetɨ ahondaise,” undataase.
21 Nem dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Porque o reino de Deus está dentro de vós.
22 Iyatɨ amɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Sahɨ ipotɨ wura noaipahonɨhɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ nepɨ gwɨnyaawaawɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisɨ asisɨha napɨtandɨhaiwaamɨ wa noaipahonɨhɨ mmondaatɨwɨ maaritawaahandɨ kandɨ sahɨ wɨndɨ mondaapo.
22 A seguir, dirigiu-se aos discípulos: Virá o tempo em que desejareis ver um dos dias do Filho do Homem e não o vereis.
23 Iyataatɨ sura isɨhiya sangisɨ sasatɨtaapo. ‘Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho mɨhapɨhɨ mɨhore, kɨmbɨhɨ kɨmore,’ tɨwɨ kasatisaihɨ sahɨ kiyaamɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawiwɨ amɨ kapɨhɨ ŋuhɨti namuwɨse.
23 E vos dirão: Ei-lo aqui! Ou: Lá está! Não vades nem os sigais;
24 Sahɨ kɨnapɨpaapɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Kɨnapɨpa kɨnapinataatɨ yamɨhapataatɨhɨ nahataapɨhɨ nausainjɨhɨ mmonɨwɨhiyaate. Isɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ asisɨhetɨ sɨkɨretɨ sɨkaindɨ kɨnapaahinɨmɨ napisanɨhɨ amɨ isɨhiya nahatiya ninjaitaapo.
24 porque assim como o relâmpago, fuzilando, brilha de uma à outra extremidade do céu, assim será, no seu dia, o Filho do Homem.
25 Iyataahandɨ kandɨ isɨhiya wanɨ kɨmuraahiya nisapɨ apɨpaahɨ pohipaiwɨ ahosɨnɨmasaihɨ nɨnɨ yaasɨhandɨ jɨhɨ naito.
25 Mas importa que primeiro ele padeça muitas coisas e seja rejeitado por esta geração.
26 “Jɨhɨ Nuwaahomɨhura isɨhiya kiyohɨpatamataiwɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napɨtandaisanɨhura isɨhiya naasɨkatɨ kaitaapo.
26 Assim como foi nos dias de Noé, será também nos dias do Filho do Homem:
27 Jɨhɨ sura kiya nandapa amɨ waapoho nanɨwɨ amɨ usɨhiya asɨhiyai nepɨ wɨrapɨ namaatɨnɨwɨ kiyaanɨhɨ kaimɨ nuwɨ Nuwaaho sipɨhandotɨ nandaasurandaise. Aihɨ amɨ wipatɨ wipɨwatɨ itɨnambɨtinatɨ durɨhɨrɨ aungwohandɨ nimaanatɨ dotɨ isɨhiya kiyaisɨnɨhɨ netɨ nawatisatɨ tiwatɨ owemase.
27 comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até ao dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio e destruiu a todos.
28 “Iyataatɨ amɨ Rotɨho bimisuraisangi naasɨkatɨ saiwɨ kiyawaayopo. Kiya nandapa waapoho nanɨwɨ amɨ usai kahapaamapɨpa nunyawɨ nawɨho nepɨ amɨ nandapa niyamapɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatɨwɨ saiwa kaiwɨ nehɨ nanɨhaiwɨ wapa namaanyoaipaitaiso tɨwɨ bindawaayopo.
28 O mesmo aconteceu nos dias de Ló: comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Saiwɨ kiya bimauhɨ Rotɨho aunahɨpatɨ Sotomɨhandi namasi asisɨha naisɨha ketɨ sisɨha watɨpɨha yamɨhapataatɨhapɨ wipatɨ wipɨwipatamatiyatɨ tɨmahiyatɨ isɨhiya nahandi tɨhatɨ owemase.
29 mas, no dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e destruiu a todos.
30 Isɨ amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ asisɨha napisanɨhuraisangi sɨkiyatɨ noaipaitaise.
30 Assim será no dia em que o Filho do Homem se manifestar.
31 “Asisɨha setɨ utaaho wo komɨ ikɨpɨpa aŋɨtɨtɨhɨ ahusotanɨhɨ aŋɨtaupwataatɨ bimisɨho komɨ ikɨpɨpa naitandɨ noaatɨpatɨ aŋɨtɨtɨhɨ wɨndɨ namɨndaane. Amɨ sɨrɨ kɨretɨ utaaho wo komɨ osaataatɨ bitosɨho aŋɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ wɨndɨ namone.
31 Naquele dia, quem estiver no eirado e tiver os seus bens em casa não desça para tirá-los; e de igual modo quem estiver no campo não volte para trás.
32 Sahɨ Rotɨhomɨ apwaataati nusoaipasɨtɨhandapɨ gwɨnyaapɨse.
32 Lembrai-vos da mulher de Ló.
33 Utaaho wo komɨ itatamaŋɨnatɨ bimɨtandɨhandapaahɨhɨ gwɨnyaataatɨ kandi anɨtisatɨ isɨwatataataahɨ amɨ kandɨ ko isɨwatindɨhandɨ owetɨtaise. O amɨ utaaho wo nisapimatonɨhɨ ko itatamaŋɨnatɨ bimɨtandɨhandɨ namataataahɨ kandɨ namasɨtɨhandɨ owemetatɨ biyatɨ kandɨ ahusotɨtaise.
33 Quem quiser preservar a sua vida perdê-la-á; e quem a perder de fato a salvará.
34 Nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Sura Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napisanɨhura utaahurɨ detɨ tɨmaamaitɨmɨ nanopotisaihɨ Autaahaatɨho woai numwaataatɨ woaisɨ namɨhaitaise.
34 Digo-vos que, naquela noite, dois estarão numa cama; um será tomado, e deixado o outro;
35 Amɨ apopɨpurɨ wapurɨ kaatɨha bɨretɨhandɨ tɨhɨtaatɨmɨ taamɨ waatɨpatɨ pɨraawaaho sanyoaimɨ namasisaihɨ Autaahaatɨho waati autaahɨ numwaata waati namɨhaitaise.
35 duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e deixada a outra.
36 Iyataatɨ amɨ utaahurɨ wurɨ osaataatɨ bitosaihɨ Autaahaatɨho woai numwaataatɨ amɨ woai namɨhaitaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
36 [Dois estarão no campo; um será tomado, e o outro, deixado.]
37 Sata ko kaundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya atisawaawɨ kiya satɨwɨ koai nunjenawaayopo. “Awaisɨhoŋe, saiwa satɨpɨ katingɨwɨmaiwa maahɨwapɨhɨ noaipaitaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Itapɨpa ahotimbɨpɨhɨ jurɨho nasatɨ ahoyanataise,” undataase.
37 Então, lhe perguntaram: Onde será isso, Senhor? Respondeu-lhes: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão também os abutres.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.