Lucas 17

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Kahapaamapɨpa kaiwetapɨ isɨhiya maipɨhaiwa kaitaatɨwɨhaiwaahɨ amɨ noaipaitaise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ utaaho isɨhiyai maipɨhaiwa kaitaatɨwɨhaiwa nunjiso soai apɨpaahɨ yaawɨhandɨ awaindɨhandɨ nusoaipahonɨhɨ naito.
1 Jesus disse aos seus discípulos:
2 Isɨhiya kɨmiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaamɨ wo komɨ kaindɨhandɨ mmonataatɨ maipɨhandɨ kiyonaahɨ utaaho maipɨhaiwa kaitaatɨwɨ nunjatɨ kaisɨhomɨ naahindɨhoaapɨhɨ nawɨha awaisɨha naaŋɨha wɨrɨhɨra wɨrapɨ durɨhɨraatɨhɨ nesuwɨ wipɨse.
2 Seria melhor para essa pessoa que ela fosse jogada no mar com uma grande pedra de moinho amarrada no pescoço do que fazer com que um destes pequeninos peque.
3 Isɨ amɨ sangisangi siyahaiwa wiwa kaitaawɨ amɨ baiwɨ jaawo.
3 Tenham cuidado! Se o seu irmão pecar, repreenda-o; se ele se arrepender, perdoe.
4 Iyataatɨ amɨ ko gi asisɨha naasetɨhɨ ikwɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨramɨ yahurɨ 7 kiyahaiwetɨ maipɨhandɨ kahisatosatɨ amɨ 7 kiyahaiwetɨ japɨhɨ nasatɨ sahɨtatɨ nɨnɨ maarɨho asɨpaindɨ nepemaitataayo hɨtonaahɨ kɨnyɨ komɨ maipɨhandɨ nepumape.
4 Se pecar contra você sete vezes num dia e cada vez vier e disser: “Me arrependo”, então perdoe.
5 Aihɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya Awaisɨhoai saundawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ nepɨ kɨnyɨ andɨtɨnyaipɨ watɨpɨnyamapɨ amɨ waatɨ awaindepɨnyamape,” undawaatopo.
5 Os apóstolos pediram ao Senhor: — Aumente a nossa fé.
6 Aihɨ amɨ Awaisɨho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Samɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ apɨpaahɨ maipɨhonjɨ ipatɨ katamɨ ambɨpatɨ masɨtetɨhandamɨ yandɨpɨhomatiyahamwaaŋɨ gɨwunyaawaawɨ kɨmatɨ ipɨmatisɨ saundɨwɨ, ‘kinyɨ ipɨmataŋɨ kinyɨ tambatɨhɨrɨ damipatisapɨ nawotɨpɨ numbwɨ durɨhɨraatɨhɨ yapwɨtɨnde,’ undɨwɨ kaundisaihɨ samɨ pɨwɨha atɨsisatɨ kɨretɨ kaitaise.
6 E ele respondeu:
7 “Iyataatɨ amɨ samɨ woŋɨ kinyɨ otɨpɨpatɨho osaataatɨ nandapaapɨ yapɨpatɨ yangɨpasatɨ amɨ kinyɨ maasapɨho sipɨsipɨho ginjaatɨ otɨpɨpatɨ kahisatɨ bitonjatɨ aimɨ asahataahuraatanɨhɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nasonɨhɨ komɨ awaisɨhoŋɨ koai saundɨtaino? ‘Kɨnyɨ ketɨ apaipɨ nambɨ kɨmbɨhɨ ganɨhomɨhinɨ bindapa nandapa nanɨme undɨtaino?
7 Jesus disse:
8 Owetɨtaise. Nehɨ saundɨtaise. ‘Kɨnyɨ nandapa tɨhɨpɨ tɨmane. Aimbɨ apotɨhɨrɨ niyopɨ nandapa noaapɨ numwɨtaatɨwɨhɨrɨ niyopɨ nandapa noaapɨ nesɨmbo. Nesɨmbɨnɨmisamɨhɨ nɨnɨ jɨhɨ waapoho nandapa nandɨ owetanɨhɨ amɨ kinyapɨhapa ipotɨ nandaapo,” undɨtaise.
8 Claro que não! Pelo contrário, você dirá: “Prepare o jantar para mim, ponha o avental e me sirva enquanto eu como e bebo. Depois você pode comer e beber.”
9 Otɨpɨpatɨho awaisɨhomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ komɨ kaundimumwaaŋɨ kiyatɨ owemahonɨhɨ awaisɨho otɨpɨpatɨ kɨnyɨ nga kiyapainɨ gaahoŋe undɨtaiso. Owetɨtaise.
9 Por acaso o empregado merece agradecimento porque obedeceu às suas ordens?
10 Iyataatɨ amɨ sangisangi sɨkiyatɨ sɨkɨrete. Amɨ Autaahaatɨho sangi wapa kaiwɨse satimbɨpa nahataapa kasatiwaiwa kaiwɨ kasatipatamataiwɨ owemaposawɨ amɨ sahɨ satɨwɨse. ‘Nyahɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ gaahiyaanɨnɨmaahe. Sandɨ nyahɨ kiyohɨtɨmandɨhɨ tɨtɨhɨ nyamɨ otɨpɨpatɨ nehɨ kiyahaayo,’ tɨtaapo,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya aposerɨhiyai kaundataase.
10 Assim deve ser com vocês. Depois de fazerem tudo o que foi mandado, digam: “Somos empregados que não valem nada porque fizemos somente o nosso dever.”
11 Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ taatɨ notaise. Notaatɨ Samariyaahandamunɨ Garirihandamunɨ yatetetɨhɨra notaise.
11 Jesus continuava viajando para Jerusalém e passou entre as regiões da Samaria e da Galileia.
12 Notɨ ko aunahɨpatɨ wɨta taatɨ noaipasɨhɨ isɨhiya usa asaaha pisapɨpaisahiya ikwɨmaindɨmwɨ napɨwɨ koaisawɨ nutanawaayopo. Nutanɨwɨ kiya onɨhɨ wonjɨ bitotawaayopo.
12 Quando estava entrando num povoado, dez leprosos foram se encontrar com ele. Eles pararam de longe
13 Saiwɨ bitotawa kiya satɨwɨ, “nyangi nyainjatingɨhoŋɨ Jisaasihoŋe, kinyɨ maarɨho nyapɨ tɨhɨtane,” tɨwɨ kaahaatawaatopo.
13 e gritaram: — Jesus, Mestre, tenha pena de nós!
14 Satauhɨ Jisaasiho kiyai usonataatɨ amɨ kiyai saundataase. “Sahɨ nuwɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundɨwɨ nandapa tɨhɨwɨ koai waamaindumapɨ dɨpumanɨhohiyɨhiyai nunjanɨwɨse,” undataase. Saundihɨ kiya taawɨ daihɨra niyauhɨ kiyaamɨ asaaha pisapɨpa ketɨ kuraanɨhɨ owesoendaise.
14 Jesus os viu e disse: Quando iam pelo caminho, eles foram curados.
15 Aihɨ kiyaamɨ nehɨ naasohɨ mmotɨnataatɨ komɨ asaaha pisapɨpa owetihɨ japɨhɨ nasatɨ ko waatɨ kaahaatatɨ maaritatɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahemwataise.
15 E, quando um deles, que era samaritano , viu que estava curado, voltou louvando a Deus em voz alta.
16 Iyatɨ ko detɨ Jisaasihomɨ utatototɨ atotɨpɨwesatɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmatɨ tɨmahiyatɨ ahondaatɨ koai gaahoŋe gaare undataase.
16 Ajoelhou-se aos pés de Jesus e lhe agradeceu.
17 Aihɨ Jisaasiho sandaase. “Isɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtahiyai nɨnɨ kiyaamɨ asaaha pisapɨpa nemwahonɨ kiya ikwɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ murɨmurɨtahiya (9 kaiwɨhiya) maahɨtihe?
17 Jesus disse:
18 Kɨmo utaamo Judaahomaahe, owe. Nehɨ koai wapɨhapɨhohɨhɨ sawaho Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe gaare undɨtandɨ japɨhɨ nasataiso?” daase.
18 Por que somente este estrangeiro voltou para louvar a Deus?
19 Satatosatɨ koai Jisaasiho saundataase. “Kɨnyɨ nisapɨ ko nisɨ asaaha pisapɨpa nga nenɨmaitaise tɨpɨ gɨnunyaahingɨtɨhanda kinyɨ asaaha pisapɨpa owesendaisɨ dosi numwe,” undataase.
19 E Jesus disse a ele:
20 Isɨhiya Parisihiyaamɨ usa Jisaasihoai satɨwɨ pɨwɨha nunjenawaayopo. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ maahɨwura noaipaitaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Aihɨ komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ wɨtɨ suwipatisa noaipahonɨhɨ isɨhiya satɨwɨ ‘sande’ tɨwɨ kiyaamɨ ndɨhaara wɨndɨ mondaapo.
20 Alguns fariseus perguntaram a Jesus quando ia chegar o Reino de Deus . Ele respondeu:
21 Aiwɨ kiya wɨndɨ samaatɨtaapo, ‘kɨmbɨhɨ kɨmande mɨhihoaaŋɨ mɨhande,’ tɨwɨ wɨndɨ kamaatɨtaapo. Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ aimɨ samɨ otɨhapɨhɨ amɨ samɨhetɨ ahondaise,” undataase.
21 Ninguém vai dizer: “Vejam! Está aqui” ou “Está ali”. Porque o Reino de Deus está dentro de vocês.
22 Iyatɨ amɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Sahɨ ipotɨ wura noaipahonɨhɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ nepɨ gwɨnyaawaawɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisɨ asisɨha napɨtandɨhaiwaamɨ wa noaipahonɨhɨ mmondaatɨwɨ maaritawaahandɨ kandɨ sahɨ wɨndɨ mondaapo.
22 Então ele disse aos discípulos:
23 Iyataatɨ sura isɨhiya sangisɨ sasatɨtaapo. ‘Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho mɨhapɨhɨ mɨhore, kɨmbɨhɨ kɨmore,’ tɨwɨ kasatisaihɨ sahɨ kiyaamɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawiwɨ amɨ kapɨhɨ ŋuhɨti namuwɨse.
23 Alguns vão dizer a vocês: “Olhem aqui” ou “Olhem ali”; porém não saiam para procurá-lo.
24 Sahɨ kɨnapɨpaapɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Kɨnapɨpa kɨnapinataatɨ yamɨhapataatɨhɨ nahataapɨhɨ nausainjɨhɨ mmonɨwɨhiyaate. Isɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ asisɨhetɨ sɨkɨretɨ sɨkaindɨ kɨnapaahinɨmɨ napisanɨhɨ amɨ isɨhiya nahatiya ninjaitaapo.
24 Porque, assim como o relâmpago brilha de uma ponta do céu até a outra, assim será no dia em que o Filho do Homem vier.
25 Iyataahandɨ kandɨ isɨhiya wanɨ kɨmuraahiya nisapɨ apɨpaahɨ pohipaiwɨ ahosɨnɨmasaihɨ nɨnɨ yaasɨhandɨ jɨhɨ naito.
25 Mas primeiro ele precisa sofrer e ser rejeitado pelo povo de hoje.
26 “Jɨhɨ Nuwaahomɨhura isɨhiya kiyohɨpatamataiwɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napɨtandaisanɨhura isɨhiya naasɨkatɨ kaitaapo.
26 Como foi no tempo de Noé, assim também será nos dias de antes da vinda do Filho do Homem.
27 Jɨhɨ sura kiya nandapa amɨ waapoho nanɨwɨ amɨ usɨhiya asɨhiyai nepɨ wɨrapɨ namaatɨnɨwɨ kiyaanɨhɨ kaimɨ nuwɨ Nuwaaho sipɨhandotɨ nandaasurandaise. Aihɨ amɨ wipatɨ wipɨwatɨ itɨnambɨtinatɨ durɨhɨrɨ aungwohandɨ nimaanatɨ dotɨ isɨhiya kiyaisɨnɨhɨ netɨ nawatisatɨ tiwatɨ owemase.
27 Todos comiam e bebiam, e os homens e as mulheres casavam, até o dia em que Noé entrou na barca. Depois veio o dilúvio e matou todos.
28 “Iyataatɨ amɨ Rotɨho bimisuraisangi naasɨkatɨ saiwɨ kiyawaayopo. Kiya nandapa waapoho nanɨwɨ amɨ usai kahapaamapɨpa nunyawɨ nawɨho nepɨ amɨ nandapa niyamapɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatɨwɨ saiwa kaiwɨ nehɨ nanɨhaiwɨ wapa namaanyoaipaitaiso tɨwɨ bindawaayopo.
28 A mesma coisa aconteceu no tempo de Ló. Todos comiam e bebiam, compravam e vendiam, plantavam e construíam.
29 Saiwɨ kiya bimauhɨ Rotɨho aunahɨpatɨ Sotomɨhandi namasi asisɨha naisɨha ketɨ sisɨha watɨpɨha yamɨhapataatɨhapɨ wipatɨ wipɨwipatamatiyatɨ tɨmahiyatɨ isɨhiya nahandi tɨhatɨ owemase.
29 No dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu do céu fogo e enxofre e matou todos.
30 Isɨ amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ asisɨha napisanɨhuraisangi sɨkiyatɨ noaipaitaise.
30 Assim será o dia em que o Filho do Homem aparecer.
31 “Asisɨha setɨ utaaho wo komɨ ikɨpɨpa aŋɨtɨtɨhɨ ahusotanɨhɨ aŋɨtaupwataatɨ bimisɨho komɨ ikɨpɨpa naitandɨ noaatɨpatɨ aŋɨtɨtɨhɨ wɨndɨ namɨndaane. Amɨ sɨrɨ kɨretɨ utaaho wo komɨ osaataatɨ bitosɨho aŋɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ wɨndɨ namone.
31 Aí quem estiver em cima da sua casa, no terraço, desça, e fuja logo, e não perca tempo entrando na casa para pegar as suas coisas. E quem estiver no campo não volte para casa.
32 Sahɨ Rotɨhomɨ apwaataati nusoaipasɨtɨhandapɨ gwɨnyaapɨse.
32 Lembrem da mulher de Ló.
33 Utaaho wo komɨ itatamaŋɨnatɨ bimɨtandɨhandapaahɨhɨ gwɨnyaataatɨ kandi anɨtisatɨ isɨwatataataahɨ amɨ kandɨ ko isɨwatindɨhandɨ owetɨtaise. O amɨ utaaho wo nisapimatonɨhɨ ko itatamaŋɨnatɨ bimɨtandɨhandɨ namataataahɨ kandɨ namasɨtɨhandɨ owemetatɨ biyatɨ kandɨ ahusotɨtaise.
33 A pessoa que procura os seus próprios interesses nunca terá a vida verdadeira; mas quem esquece a si mesmo terá a vida verdadeira.
34 Nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Sura Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napisanɨhura utaahurɨ detɨ tɨmaamaitɨmɨ nanopotisaihɨ Autaahaatɨho woai numwaataatɨ woaisɨ namɨhaitaise.
34 Naquela noite duas pessoas estarão dormindo numa mesma cama. Eu afirmo a vocês que uma será levada, e a outra, deixada.
35 Amɨ apopɨpurɨ wapurɨ kaatɨha bɨretɨhandɨ tɨhɨtaatɨmɨ taamɨ waatɨpatɨ pɨraawaaho sanyoaimɨ namasisaihɨ Autaahaatɨho waati autaahɨ numwaata waati namɨhaitaise.
35 Duas mulheres estarão moendo trigo juntas: uma será levada, e a outra, deixada.
36 Iyataatɨ amɨ utaahurɨ wurɨ osaataatɨ bitosaihɨ Autaahaatɨho woai numwaataatɨ amɨ woai namɨhaitaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
36 [Naquele dia, dois homens estarão trabalhando na fazenda: um será levado, e o outro, deixado.]
37 Sata ko kaundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya atisawaawɨ kiya satɨwɨ koai nunjenawaayopo. “Awaisɨhoŋe, saiwa satɨpɨ katingɨwɨmaiwa maahɨwapɨhɨ noaipaitaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Itapɨpa ahotimbɨpɨhɨ jurɨho nasatɨ ahoyanataise,” undataase.
37 Então os discípulos perguntaram: — Senhor, onde vai ser isso? Ele respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.