Lucas 17
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ
1 Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Kahapaamapɨpa kaiwetapɨ isɨhiya maipɨhaiwa kaitaatɨwɨhaiwaahɨ amɨ noaipaitaise. Iyataahandɨ kandɨ amɨ utaaho isɨhiyai maipɨhaiwa kaitaatɨwɨhaiwa nunjiso soai apɨpaahɨ yaawɨhandɨ awaindɨhandɨ nusoaipahonɨhɨ naito.
1 Então ele disse aos discípulos: É impossível que não venham ofensas; mas ai daquele por quem elas vierem!
2 Isɨhiya kɨmiya nisapɨ gɨnunyaahohiyɨhiyaamɨ wo komɨ kaindɨhandɨ mmonataatɨ maipɨhandɨ kiyonaahɨ utaaho maipɨhaiwa kaitaatɨwɨ nunjatɨ kaisɨhomɨ naahindɨhoaapɨhɨ nawɨha awaisɨha naaŋɨha wɨrɨhɨra wɨrapɨ durɨhɨraatɨhɨ nesuwɨ wipɨse.
2 Melhor lhe fora que se lhe pendurasse ao pescoço uma pedra de moinho, e que ele fosse lançado ao mar, do que ofender um destes pequeninos.
3 Isɨ amɨ sangisangi siyahaiwa wiwa kaitaawɨ amɨ baiwɨ jaawo.
3 Tomai cuidado de vós mesmos, se teu irmão peca contra ti, repreende-o; e, se ele se arrepender, perdoa-lhe.
4 Iyataatɨ amɨ ko gi asisɨha naasetɨhɨ ikwɨ wihɨtɨrɨtanɨhɨ wihɨnɨramɨ yahurɨ 7 kiyahaiwetɨ maipɨhandɨ kahisatosatɨ amɨ 7 kiyahaiwetɨ japɨhɨ nasatɨ sahɨtatɨ nɨnɨ maarɨho asɨpaindɨ nepemaitataayo hɨtonaahɨ kɨnyɨ komɨ maipɨhandɨ nepumape.
4 E, se ele pecar contra ti sete vezes em um dia, e sete vezes em um dia retornar a ti, dizendo: Eu me arrependo, tu lhe perdoarás.
5 Aihɨ amɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya Awaisɨhoai saundawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ nepɨ kɨnyɨ andɨtɨnyaipɨ watɨpɨnyamapɨ amɨ waatɨ awaindepɨnyamape,” undawaatopo.
5 E os apóstolos disseram ao Senhor: Aumenta a nossa fé.
6 Aihɨ amɨ Awaisɨho komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Samɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ apɨpaahɨ maipɨhonjɨ ipatɨ katamɨ ambɨpatɨ masɨtetɨhandamɨ yandɨpɨhomatiyahamwaaŋɨ gɨwunyaawaawɨ kɨmatɨ ipɨmatisɨ saundɨwɨ, ‘kinyɨ ipɨmataŋɨ kinyɨ tambatɨhɨrɨ damipatisapɨ nawotɨpɨ numbwɨ durɨhɨraatɨhɨ yapwɨtɨnde,’ undɨwɨ kaundisaihɨ samɨ pɨwɨha atɨsisatɨ kɨretɨ kaitaise.
6 E disse o Senhor: Se tiverdes fé como um grão de semente de mostarda, podeis dizer a esta amoreira: Seja arrancada pela raiz e plantada no mar, e ela vos obedecerá.
7 “Iyataatɨ amɨ samɨ woŋɨ kinyɨ otɨpɨpatɨho osaataatɨ nandapaapɨ yapɨpatɨ yangɨpasatɨ amɨ kinyɨ maasapɨho sipɨsipɨho ginjaatɨ otɨpɨpatɨ kahisatɨ bitonjatɨ aimɨ asahataahuraatanɨhɨ aŋɨpɨpɨhapɨ nasonɨhɨ komɨ awaisɨhoŋɨ koai saundɨtaino? ‘Kɨnyɨ ketɨ apaipɨ nambɨ kɨmbɨhɨ ganɨhomɨhinɨ bindapa nandapa nanɨme undɨtaino?
7 Mas qual de vós, tendo um servo lavrando ou apascentando o gado, lhe dirá, ao voltar ele do campo: Chega-te e assenta-te à mesa?
8 Owetɨtaise. Nehɨ saundɨtaise. ‘Kɨnyɨ nandapa tɨhɨpɨ tɨmane. Aimbɨ apotɨhɨrɨ niyopɨ nandapa noaapɨ numwɨtaatɨwɨhɨrɨ niyopɨ nandapa noaapɨ nesɨmbo. Nesɨmbɨnɨmisamɨhɨ nɨnɨ jɨhɨ waapoho nandapa nandɨ owetanɨhɨ amɨ kinyapɨhapa ipotɨ nandaapo,” undɨtaise.
8 E não lhe dirá antes: Prepara-me a ceia, e cinge-te, e serve-me, até que eu tenha comido e bebido, e depois tu comerás e beberás!
9 Otɨpɨpatɨho awaisɨhomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ komɨ kaundimumwaaŋɨ kiyatɨ owemahonɨhɨ awaisɨho otɨpɨpatɨ kɨnyɨ nga kiyapainɨ gaahoŋe undɨtaiso. Owetɨtaise.
9 Ele agradecerá ao servo, porque este fez as coisas que lhe foi mandado? Creio que não.
10 Iyataatɨ amɨ sangisangi sɨkiyatɨ sɨkɨrete. Amɨ Autaahaatɨho sangi wapa kaiwɨse satimbɨpa nahataapa kasatiwaiwa kaiwɨ kasatipatamataiwɨ owemaposawɨ amɨ sahɨ satɨwɨse. ‘Nyahɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ gaahiyaanɨnɨmaahe. Sandɨ nyahɨ kiyohɨtɨmandɨhɨ tɨtɨhɨ nyamɨ otɨpɨpatɨ nehɨ kiyahaayo,’ tɨtaapo,” undatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya aposerɨhiyai kaundataase.
10 Assim também vós, quando tiverdes feito as coisas que vos for mandado, dizei: Nós somos servos inúteis, fizemos o que era nosso dever fazer.
11 Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ taatɨ notaise. Notaatɨ Samariyaahandamunɨ Garirihandamunɨ yatetetɨhɨra notaise.
11 E aconteceu que, indo ele para Jerusalém, passou pelo meio de Samaria e da Galileia.
12 Notɨ ko aunahɨpatɨ wɨta taatɨ noaipasɨhɨ isɨhiya usa asaaha pisapɨpaisahiya ikwɨmaindɨmwɨ napɨwɨ koaisawɨ nutanawaayopo. Nutanɨwɨ kiya onɨhɨ wonjɨ bitotawaayopo.
12 E, entrando ele em uma certa aldeia, saíram-lhe ao encontro dez homens leprosos, os quais ficaram parados de longe;
13 Saiwɨ bitotawa kiya satɨwɨ, “nyangi nyainjatingɨhoŋɨ Jisaasihoŋe, kinyɨ maarɨho nyapɨ tɨhɨtane,” tɨwɨ kaahaatawaatopo.
13 e eles levantaram sua voz, dizendo: Jesus, Mestre, tem misericórdia de nós!
14 Satauhɨ Jisaasiho kiyai usonataatɨ amɨ kiyai saundataase. “Sahɨ nuwɨ pɨrisihiya isɨhiyaapɨ Autaahaatɨhoai pɨwaundɨwɨ nandapa tɨhɨwɨ koai waamaindumapɨ dɨpumanɨhohiyɨhiyai nunjanɨwɨse,” undataase. Saundihɨ kiya taawɨ daihɨra niyauhɨ kiyaamɨ asaaha pisapɨpa ketɨ kuraanɨhɨ owesoendaise.
14 E ele, vendo-os, disse-lhes: Ide e mostrai-vos aos sacerdotes. E aconteceu que, enquanto iam, eles foram purificados.
15 Aihɨ kiyaamɨ nehɨ naasohɨ mmotɨnataatɨ komɨ asaaha pisapɨpa owetihɨ japɨhɨ nasatɨ ko waatɨ kaahaatatɨ maaritatɨ Autaahaatɨhomɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahemwataise.
15 E um deles, quando viu que estava curado, retornou, glorificando a Deus em alta voz,
16 Iyatɨ ko detɨ Jisaasihomɨ utatototɨ atotɨpɨwesatɨ ndɨmaahomwaaŋɨ yapɨpatetɨmatɨ tɨmahiyatɨ ahondaatɨ koai gaahoŋe gaare undataase.
16 e caiu sobre sua face aos seus pés, dando-lhe graças, e ele era um samaritano.
17 Aihɨ Jisaasiho sandaase. “Isɨhiya ikwɨmaindɨmwɨtahiyai nɨnɨ kiyaamɨ asaaha pisapɨpa nemwahonɨ kiya ikwɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ murɨmurɨtahiya (9 kaiwɨhiya) maahɨtihe?
17 E, respondendo Jesus, disse: Não foram dez os purificados? Mas onde estão os nove?
18 Kɨmo utaamo Judaahomaahe, owe. Nehɨ koai wapɨhapɨhohɨhɨ sawaho Autaahaatɨhoai kɨnyɨ gaahoŋe gaare undɨtandɨ japɨhɨ nasataiso?” daase.
18 Não se achou quem retornasse para dar glória a Deus, senão este estrangeiro.
19 Satatosatɨ koai Jisaasiho saundataase. “Kɨnyɨ nisapɨ ko nisɨ asaaha pisapɨpa nga nenɨmaitaise tɨpɨ gɨnunyaahingɨtɨhanda kinyɨ asaaha pisapɨpa owesendaisɨ dosi numwe,” undataase.
19 E ele disse-lhe: Levanta-te e vai pelo teu caminho; a tua fé te salvou.
20 Isɨhiya Parisihiyaamɨ usa Jisaasihoai satɨwɨ pɨwɨha nunjenawaayopo. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ maahɨwura noaipaitaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Aihɨ komɨha wihoaaŋɨha kiyai saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ wɨtɨ suwipatisa noaipahonɨhɨ isɨhiya satɨwɨ ‘sande’ tɨwɨ kiyaamɨ ndɨhaara wɨndɨ mondaapo.
20 E, sendo interrogado pelos fariseus sobre quando havia de vir o reino de Deus, ele respondeu-lhes, e disse: O reino de Deus não vem com observação;
21 Aiwɨ kiya wɨndɨ samaatɨtaapo, ‘kɨmbɨhɨ kɨmande mɨhihoaaŋɨ mɨhande,’ tɨwɨ wɨndɨ kamaatɨtaapo. Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimindɨhandɨ aimɨ samɨ otɨhapɨhɨ amɨ samɨhetɨ ahondaise,” undataase.
21 nem eles dirão: Ei-lo aqui! Ou: Ei-lo ali! Porque eis que o reino de Deus está dentro de vós.
22 Iyatɨ amɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Sahɨ ipotɨ wura noaipahonɨhɨ gwɨnyaitaatɨwɨhandɨ nepɨ gwɨnyaawaawɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisɨ asisɨha napɨtandɨhaiwaamɨ wa noaipahonɨhɨ mmondaatɨwɨ maaritawaahandɨ kandɨ sahɨ wɨndɨ mondaapo.
22 E ele disse aos discípulos: Dias virão em que desejareis ver um dos dias do Filho do homem e não o vereis.
23 Iyataatɨ sura isɨhiya sangisɨ sasatɨtaapo. ‘Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho mɨhapɨhɨ mɨhore, kɨmbɨhɨ kɨmore,’ tɨwɨ kasatisaihɨ sahɨ kiyaamɨ pɨwɨha wɨndɨ atɨhomaawiwɨ amɨ kapɨhɨ ŋuhɨti namuwɨse.
23 E eles vos dirão: Ei-lo aqui, ou: Ei-lo ali; não vades, nem os sigais,
24 Sahɨ kɨnapɨpaapɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Kɨnapɨpa kɨnapinataatɨ yamɨhapataatɨhɨ nahataapɨhɨ nausainjɨhɨ mmonɨwɨhiyaate. Isɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ asisɨhetɨ sɨkɨretɨ sɨkaindɨ kɨnapaahinɨmɨ napisanɨhɨ amɨ isɨhiya nahatiya ninjaitaapo.
24 porque, como o relâmpago ilumina desde uma extremidade inferior do céu até a outra extremidade, assim será também o Filho do homem no seu dia.
25 Iyataahandɨ kandɨ isɨhiya wanɨ kɨmuraahiya nisapɨ apɨpaahɨ pohipaiwɨ ahosɨnɨmasaihɨ nɨnɨ yaasɨhandɨ jɨhɨ naito.
25 Mas primeiro é necessário que ele sofra muitas coisas, e que seja rejeitado por esta geração.
26 “Jɨhɨ Nuwaahomɨhura isɨhiya kiyohɨpatamataiwɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napɨtandaisanɨhura isɨhiya naasɨkatɨ kaitaapo.
26 E, como aconteceu nos dias de Noé, assim será também nos dias do Filho do homem.
27 Jɨhɨ sura kiya nandapa amɨ waapoho nanɨwɨ amɨ usɨhiya asɨhiyai nepɨ wɨrapɨ namaatɨnɨwɨ kiyaanɨhɨ kaimɨ nuwɨ Nuwaaho sipɨhandotɨ nandaasurandaise. Aihɨ amɨ wipatɨ wipɨwatɨ itɨnambɨtinatɨ durɨhɨrɨ aungwohandɨ nimaanatɨ dotɨ isɨhiya kiyaisɨnɨhɨ netɨ nawatisatɨ tiwatɨ owemase.
27 Eles comiam, bebiam, casavam e davam-se em casamento, até o dia em que Noé entrou na arca, e veio o dilúvio, e destruiu a todos.
28 “Iyataatɨ amɨ Rotɨho bimisuraisangi naasɨkatɨ saiwɨ kiyawaayopo. Kiya nandapa waapoho nanɨwɨ amɨ usai kahapaamapɨpa nunyawɨ nawɨho nepɨ amɨ nandapa niyamapɨ aŋaaŋɨ aŋɨmatɨwɨ saiwa kaiwɨ nehɨ nanɨhaiwɨ wapa namaanyoaipaitaiso tɨwɨ bindawaayopo.
28 Semelhante também como aconteceu nos dias de Ló; eles comiam, bebiam, compravam, vendiam, plantavam e edificavam;
29 Saiwɨ kiya bimauhɨ Rotɨho aunahɨpatɨ Sotomɨhandi namasi asisɨha naisɨha ketɨ sisɨha watɨpɨha yamɨhapataatɨhapɨ wipatɨ wipɨwipatamatiyatɨ tɨmahiyatɨ isɨhiya nahandi tɨhatɨ owemase.
29 mas no mesmo dia em que Ló saiu de Sodoma, choveu fogo e enxofre do céu, e destruiu a todos.
30 Isɨ amɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ asisɨha napisanɨhuraisangi sɨkiyatɨ noaipaitaise.
30 Assim será no dia em que o Filho do homem for revelado.
31 “Asisɨha setɨ utaaho wo komɨ ikɨpɨpa aŋɨtɨtɨhɨ ahusotanɨhɨ aŋɨtaupwataatɨ bimisɨho komɨ ikɨpɨpa naitandɨ noaatɨpatɨ aŋɨtɨtɨhɨ wɨndɨ namɨndaane. Amɨ sɨrɨ kɨretɨ utaaho wo komɨ osaataatɨ bitosɨho aŋɨpɨpɨhapɨ japɨhɨ wɨndɨ namone.
31 Naquele dia, quem estiver no telhado, tendo os seus bens em casa, não desça para tirá-los; e o que estiver no campo, semelhantemente, não volte para trás.
32 Sahɨ Rotɨhomɨ apwaataati nusoaipasɨtɨhandapɨ gwɨnyaapɨse.
32 Lembrai-vos da esposa de Ló.
33 Utaaho wo komɨ itatamaŋɨnatɨ bimɨtandɨhandapaahɨhɨ gwɨnyaataatɨ kandi anɨtisatɨ isɨwatataataahɨ amɨ kandɨ ko isɨwatindɨhandɨ owetɨtaise. O amɨ utaaho wo nisapimatonɨhɨ ko itatamaŋɨnatɨ bimɨtandɨhandɨ namataataahɨ kandɨ namasɨtɨhandɨ owemetatɨ biyatɨ kandɨ ahusotɨtaise.
33 Qualquer que procurar salvar a sua vida perdê-la-á, e qualquer que a perder, preservá-la-á.
34 Nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Sura Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ napisanɨhura utaahurɨ detɨ tɨmaamaitɨmɨ nanopotisaihɨ Autaahaatɨho woai numwaataatɨ woaisɨ namɨhaitaise.
34 Eu vos digo que, naquela noite, estarão dois numa cama; um será tomado, e outro será deixado.
35 Amɨ apopɨpurɨ wapurɨ kaatɨha bɨretɨhandɨ tɨhɨtaatɨmɨ taamɨ waatɨpatɨ pɨraawaaho sanyoaimɨ namasisaihɨ Autaahaatɨho waati autaahɨ numwaata waati namɨhaitaise.
35 Duas mulheres estarão juntas moendo; uma será tomada, e outra será deixada.
36 Iyataatɨ amɨ utaahurɨ wurɨ osaataatɨ bitosaihɨ Autaahaatɨho woai numwaataatɨ amɨ woai namɨhaitaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
36 Dois homens estarão no campo; um será tomado, e outro será deixado.
37 Sata ko kaundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya atisawaawɨ kiya satɨwɨ koai nunjenawaayopo. “Awaisɨhoŋe, saiwa satɨpɨ katingɨwɨmaiwa maahɨwapɨhɨ noaipaitaise?” undɨwɨ nunjenawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho kiyai wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Itapɨpa ahotimbɨpɨhɨ jurɨho nasatɨ ahoyanataise,” undataase.
37 E, eles respondendo, disseram-lhe: Onde, Senhor? E ele lhes disse: Onde estiver o corpo, aí se ajuntarão as águias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 17, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.