Lucas 16

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Jisaasiho pɨwɨha kɨma namɨhanaha komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Utaaho wo kahapaamapɨpa asaketaho woai ahɨwihɨ komɨhapa nahataapa awaisoematatɨ iwinja bimoho bindataise. Aihɨ so kahapaamapɨpa asaketisoai usa pɨwɨha saundawaatopo. ‘Kinyɨ otɨpɨpatɨ kahapaamapɨpa ginjaatɨ bimɨtandɨ awaisɨho ahɨwingɨho kinyɨ otɨpɨpatɨho kinyɨ nawɨho kahapaamapɨpa nahopisasataise,’ tɨwɨha pɨwɨha kaundawaatopo.
1 Jesus disse também a seus discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador. Este lhe foi denunciado de ter dissipado os seus bens.
2 Saundauhɨ namatɨ ko komɨ otɨpɨpatɨ iwinjatisɨhoai gaata numwaatɨ sata nunjenataise. ‘Kɨma pɨwɨha kinyapɨ satɨwɨha kandauhɨ atisataayonɨ kɨnyɨ sandɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ kainɨhandapɨndowo? Kɨnyɨ nisɨ otɨpɨpatɨhoŋimatɨpɨ nisɨ otɨpɨpatɨ ninjaapɨ wɨndɨ bɨmimɨtainɨ nehɨmasanɨhɨ namapɨ kɨnyɨ numbwɨ bindapa kahapaamapɨpa kinyɨ ikwɨraatɨhɨ ahiyohɨpɨpaapɨ otɨpɨpatɨ saindɨ saindɨ kaindɨ saindɨ ginjatataayo tɨpɨ nahataapaapɨ baimbɨ jɨpatɨpaime,’ undataase.
2 Ele chamou o administrador e lhe disse: Que é que ouço dizer de ti? Presta contas da tua administração, pois já não poderás administrar meus bens.
3 “Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨho sawaho sata gwɨnyapenataise. ‘Nisɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨ kawisohɨpataatɨhapɨ nenɨmaitandise. Isɨ nɨnɨ napitaitande? Nɨnɨ wɨndɨ andɨtindɨ nandapa yapasatɨ namayaamaito. Isɨhiyai nandapaapɨ itundɨtɨ netɨ nandandɨ sandɨ manyɨtaise.
3 O administrador refletiu então consigo: Que farei, visto que meu patrão me tira o emprego? Lavrar a terra? Não o posso. Mendigar? Tenho vergonha.
4 Nisɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨ iwinjaatɨ bimohɨpataatɨhapɨ nenɨmahonɨhura isɨhiya nanɨmaapɨ nandapa nanɨmɨtaatɨwɨhandapɨhɨra daihɨraapɨ saindɨ saitaano ndɨ gwɨnyaitaano,’ tatɨ gwɨnyaataise.
4 Já sei o que fazer, para que haja quem me receba em sua casa, quando eu for despedido do emprego.
5 “Ko siyatɨ gwɨnyaataatɨ namatɨ isɨhiya komɨ awaisɨhomɨhapa nandapa nehɨ nepɨ nɨwɨnɨhohiyɨhiyaapɨ gaatihɨ kiyaamɨ nehɨ nɨnaasohɨhɨ niyatɨ iwinjataise. Jɨhɨ niyatɨ iwinjasɨhoai sata nunjenataise. ‘Kɨnyɨ nisɨ awaisɨhomɨhapa napitaimbɨhapa nehɨ nepɨ nanɨhise?’ undatɨ nunjenataise.
5 Chamou, pois, separadamente a cada um dos devedores de seu patrão e perguntou ao primeiro: Quanto deves a meu patrão?
6 Aihɨ ko wihoaaŋɨha sata kaundataase. ‘Atɨpatɨ onɨha awaisɨha 100 kiyahaiwa nehɨ netɨ nanataayo,’ undataase. Aihɨ awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nandapa nehɨ nepɨ nanɨhingɨpɨpaamɨ utɨpɨho kɨmosɨ koaatɨhɨ 50 kiyate tɨpɨ bindapa ketɨ jɨpatɨpaime,’ undataase.
6 Ele respondeu: Cem medidas de azeite. Disse-lhe: Toma a tua conta, senta-te depressa e escreve: cinqüenta.
7 Aihɨ amɨ kasɨnɨ wo niyatɨ iwinjasɨhɨ awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nisɨ awaisɨhomɨ nandapa napitiyahapa nehɨ nepɨ nanapaise?’ undataase. Aihɨ amɨ komɨha wihoaaŋɨha sata kaundataase. ‘Nandapa konɨho witɨhandɨ ikihɨ 100 kiyahapa nanataayo,’ undataase. Aihɨ amɨ ko koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nandapa nehɨ nepɨ nanɨhingɨpɨpaapɨ utɨpɨho kɨmosɨ koaatɨhɨ 80 kiyate tɨpɨ bindapa ketɨ jɨpatɨpaime,’ undataase.
7 Depois perguntou ao outro: Tu, quanto deves? Respondeu: Cem medidas de trigo. Disse-lhe o administrador: Toma os teus papéis e escreve: oitenta.
8 Aihɨ awaisɨho otɨpɨpatɨho mɨmaipiyatɨ kaisopɨ maarita koai nɨwimaataise, ko biyatɨ gwɨnyaasɨtɨhanda siyatɨ kaihɨ mmonatɨ gwɨnyaataato. Isɨ isɨhiya kɨmaapɨ yapɨpatambɨhiya otɨpɨpatɨ amɨ wapa nawɨhaiwɨ kiyohɨtɨhanda Autaahaatɨhomɨ isɨhiyai daahepumapɨ nusatipɨhaahopo.
8 E o proprietário admirou a astúcia do administrador, porque os filhos deste mundo são mais prudentes do que os filhos da luz no trato com seus semelhantes.
9 “Nɨnɨ sandɨ kasatataato. Kɨmaapɨ yapɨmbatambɨ nawɨho maipɨhora sahɨ isɨhiyai naisomwapɨse. Saisaihɨ sahɨ nawɨho isɨwatohɨho notɨ owetanɨhura kiya sangi maaritɨwɨ nasamaasi naiwɨ aunahɨpatɨ sahɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ apɨpaahiyaatɨ bimɨtaatɨwɨhataahesaiwɨsamaito.
9 Eu vos digo: fazei-vos amigos com a riqueza injusta, para que, no dia em que ela vos faltar, eles vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Amɨ utaaho wo wapa maipɨhonya biyatɨ itatamanatɨ nga jatataataahɨ amɨ so awaimbɨpaisangi biyatɨ itatamanatɨ nga jatɨtaise. O amɨ utaaho wo wapa maipɨhonya biyatɨ itatamanatɨ napaitatɨ minjatatɨ netɨ nopɨsasatɨ iwɨrisataataahɨ amɨ sɨkɨretɨ wapa awaimbɨpaisangi netɨ nopɨsasatɨ iwɨritaise.
10 Aquele que é fiel nas coisas pequenas será também fiel nas coisas grandes. E quem é injusto nas coisas pequenas, sê-lo-á também nas grandes.
11 Isɨ sahɨ kɨmaapɨ yapɨpatambɨhapa nawɨho baiwɨ itatamanɨwɨ minjatisaihaahɨ akɨpɨpa sahɨ jatɨtaatɨwɨ ndɨ nasamɨtaise?
11 Se, pois, não tiverdes sido fiéis nas riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras?
12 Aiwɨ amɨ sahɨ usaamɨhapa kahapaamapɨpa wɨndɨ baiwɨ itatamanɨwɨ minjatisaihaahɨ sawanaatapɨhapa sangi ndɨ nasamɨtaise?
12 E se não fostes fiéis no alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Utaahurɨ awaisururamɨ otɨpɨpatɨ utaaho wo nehɨ naasohɨ otɨpɨpatɨ maisahuramɨhatɨ wɨndɨ kamaawitaise. Wopɨ pohipiyatɨ wopɨ maaritɨtaise. Woaisɨ nɨwipinjata woaisɨ ahosumwaitaise. Sahɨ Autaahaatɨhomunɨ amɨ nawɨhomunɨ osamapɨ otɨpɨpatɨhiyaatimaamatɨtaapo,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores: ou há de odiar a um e amar o outro, ou há de aderir a um e desprezar o outro. Não podeis servir a Deus e ao dinheiro.
14 Jisaasiho saiwa siyatɨ kaundihɨ isɨhiya Parisihiya saiwa atisawaawɨ nawɨhoai maarɨho waatɨ nunyawɨhiyaasɨ yaiho napaapɨ sata katise tɨwɨ Jisaasihopɨ sisawaayopo.
14 Ora, ouviam tudo isto os fariseus, que eram avarentos, e zombavam dele.
15 Kiya kopɨ saiwɨ sisauhɨhandɨ kandɨ ko kiyai sata kaundaase. “Sahɨ isɨ kɨmiyaatɨ isɨhiya sapɨ gaahiye tɨtotɨwɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ jaiwaiwɨ gaahaiwa kaiwɨhiyaate. Saiwɨ sahɨ kiyauhɨ Autaahaatɨho aimɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhɨ jasose. Kahapaamapɨpa wapai isɨhiya maarɨho nunyawɨ mepɨ autaahemwahohɨpɨpa sapa Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ awaimbɨpaamaahe, nehɨhapaimatataise.
15 Jesus disse-lhes: Vós procurais parecer justos aos olhos dos homens, mas Deus vos conhece os corações; pois o que é elevado aos olhos dos homens é abominável aos olhos de Deus.
16 “Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho ahaimbɨpaunɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaunɨ ahotɨmɨ nasatɨ Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhoaapɨhɨndaise. Aihɨ amɨ suraapɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨha pɨwɨha namasatɨ noaipataise. Aihɨ isɨhiya Autaahaatɨho iwinjaatɨ bimɨtandɨhatɨhɨ andɨtitɨwɨ nandaawaayopo.
16 A lei e os profetas duraram até João. Desde então é anunciado o Reino de Deus, e cada um faz violência para aí entrar.
17 Yamɨhapatunɨ yapɨpatunɨ owendaahandɨ kandɨ wɨnɨhapɨpa apɨpaahɨ maipɨhonjisangi wɨndɨ owemetɨtaise. Owe, kapaanɨhɨ ahotɨmɨ nutaise,” unda Jisaasiho kiyai kaundataase.
17 Mais facilmente, porém, passará o céu e a terra do que se perderá uma só letra da lei.
18 Jisaasiho amɨ kiyai pɨwɨha wa sata kaundataase. “Isɨhiya usa apwaatiyai jɨhɨ nepɨ wɨrapawɨ amɨ kiyai namaposawɨ asɨyɨhiyai jɨhaatɨ nepɨ wɨrahotɨhandɨ sandɨ kiyaamɨ namaatɨnohɨtɨhandɨ nepɨ nosasawaayopo. Iyataatɨ amɨ itapaatɨ waatɨ jɨhura warɨho namahonɨhaatɨ nehɨ bimonɨhɨ utaaho wo netɨ kaati wɨrataataahɨ so utaaso namaatɨnohɨtɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa netɨ nosasataise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
18 Todo o que abandonar sua mulher e casar com outra, comete adultério; e quem se casar com a mulher rejeitada, comete adultério também.
19 Jisaasiho amɨ pɨwɨha wa namɨhanaha kiyai sata kaundataase. “Utaaho wo nawɨho kahapaamapɨpa asaketaho utɨ apotɨhɨrɨ watɨpɨhapa apɨpaahɨ sanahɨwetatɨ gaahapaahɨhɨ niyotɨ nipaatatɨ amɨ nandapa apɨpaahɨ gaahapa jɨpiyahapaahɨhɨ asisɨ nahatewetɨ nanatɨ bisondaise.
19 Havia um homem rico que se vestia de púrpura e linho finíssimo, e que todos os dias se banqueteava e se regalava.
20 Aihɨ amɨ utaaho wo nawɨho kahapaamapɨpa apɨpaahɨ oweho asaaha komɨ ambɨpatetɨ gaamatɨ asaataho Rasarusiho nawɨho kahapaamapɨpa asaketahomɨ detɨ maasometetɨ bindataise.
20 Havia também um mendigo, por nome Lázaro, todo coberto de chagas, que estava deitado à porta do rico.
21 Bindataatɨ kahapaamapɨpa nawɨho asaketaho nandapa nanataatɨ pwɨsatisɨha dipamasɨpɨpaunɨ amɨ naumbwinjɨpɨpa ganɨhoaasɨnapɨ tɨmahiyatɨ yatɨhɨ ahotimbɨpa netɨ nandandɨ gwɨnyaataise amɨ suhɨrɨ komɨ asaahaiwaatɨhɨ nuwitihɨhando.
21 Ele avidamente desejava matar a fome com as migalhas que caíam da mesa do rico... Até os cães iam lamber-lhe as chagas.
22 Siyatɨ ko kahapaamapɨpa oweho bimainjatɨ napomasɨhɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiya napɨwɨ koai numwaasi naiwɨ yamɨhapataatɨhɨ Abɨraahamɨhomɨhinɨ detɨ ahɨwisauhɨ bindataise.
22 Ora, aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos ao seio de Abraão. Morreu também o rico e foi sepultado.
23 Aihɨ ko notɨ aunahɨpa maipɨhata naaŋɨhandɨ nepɨ bimohɨpɨpɨhɨ ambɨpatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaawɨhandɨ netɨ bindataise. Bindata naingaatɨ jata Abɨraahamɨho kaanɨhɨ Rasarusihoai komɨhinɨ detɨ ahɨwisatosatɨ bimihɨ iwinjataise.
23 E estando ele nos tormentos do inferno, levantou os olhos e viu, ao longe, Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Iwinjatosatɨ ko sata kandaase. ‘Apore, Abɨraahamɨhoŋe kɨnyɨ nisapɨ maarɨho asɨpaime. Asɨpaimbɨ Rasarusihoai nepɨ natɨpusoaase ko notɨ komɨ ikwɨrɨ osetetɨ boyatesi nasatɨ nisɨ omasɨhaisɨ wonjɨ bɨnɨmahɨwɨto nɨnɨ kɨmbɨhɨ sisɨhaapɨhɨ ambɨpa yaasɨhandɨ netɨ nehosisono,’ undataase.
24 Gritou, então: - Pai Abraão, compadece-te de mim e manda Lázaro que molhe em água a ponta de seu dedo, a fim de me refrescar a língua, pois sou cruelmente atormentado nestas chamas.
25 “Sata ko kaundihɨhandɨ kandɨ amɨ Abɨraahamɨhomɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. ‘Nisɨ maasɨho kɨnyɨ sangɨ napopɨ bindapaapɨ nawɨho kahapaamapɨpa gaahapa pɨhɨtɨpɨ isɨpɨ bimingɨtɨhandapɨ gwɨnyapeme. Kɨmo Rasarusimo jɨhura mɨmaipiyatɨ ketinjahore. Aihɨ amɨ wanɨ kɨnyɨ yaasahandɨ nepɨ nehosinɨhɨ amɨ ko komɨ maarɨho biya wɨwinjɨhɨ maaritatɨ wanɨ bindataise.
25 Abraão, porém, replicou: - Filho, lembra-te de que recebeste teus bens em vida, mas Lázaro, males; por isso ele agora aqui é consolado, mas tu estás em tormento.
26 Iyataatɨ amɨ nyamunɨ kinyunɨ mataapɨpɨhɨ kɨmandɨ gwaahorɨhɨrɨ apɨpaahɨ baahɨ timbwaapwandɨhandɨ ahendaise. Isɨ isɨhiya kɨmbɨhɨ kɨmihoaaŋapɨhiya kɨmɨrɨ gwaahorɨmɨri wɨndɨ nehɨmwaapɨ sangisenda wɨndɨ namaapɨtaapo. Iyonɨhɨ amɨ sihoaaŋapɨhiya isɨhiya kɨmɨrɨ gwaahorɨmɨri nehɨmwaapɨ kɨmihoaaŋapɨ wɨndɨ namaapɨtaapo, apɨpaahɨ owetɨtaise,’ undataase.
26 Além de tudo, há entre nós e vós um grande abismo, de maneira que, os que querem passar daqui para vós, não o podem, nem os de lá passar para cá.
27 “Aihɨ amɨ ko nawɨho kahapaamapɨpa asaketaho saundataase. “Apore, Abɨraahamɨhoŋe, siyonaaraahɨ namapɨ kɨmo Rasarusimoai nepɨ japɨhɨ natɨpusoaase, ko japɨhɨ nisɨ apɨhomɨ aunahɨpataahapɨ nuto.
27 O rico disse: - Rogo-te então, pai, que mandes Lázaro à casa de meu pai, pois tenho cinco irmãos,
28 Sandɨ apaapɨmaato nisɨ nɨhoaarɨsa ikwɨ wihɨtɨrɨtahiya aŋɨpɨpɨhɨ bimowɨ Rasarusihoai natɨpusoaasisamɨhɨ ko notɨ kiyai ausaatɨ kaundonɨhɨ kiya atiwɨ gwɨnyaapɨ bimambɨwɨ kɨmbɨhɨ ambɨpa yaasimbɨmbɨhapɨ wɨndɨ nisataiwɨ namaapɨtaatɨwo,’ undataase.
28 para lhes testemunhar, que não aconteça virem também eles parar neste lugar de tormentos.
29 Aihɨ Abɨraahamɨhomɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. ‘Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Mosesihounɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaunɨ pɨwɨha atiwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨwaiwa yaihaiwa ahondaise, mmonɨwɨ atiwɨ naitaapo,’ undataase.
29 Abraão respondeu: - Eles lá têm Moisés e os profetas; ouçam-nos!
30 Undihɨ ko nawɨho kahapaamapɨpa asaketisɨho saundataase. ‘Owe, apore Abɨraahamɨhoŋe, utaaho wo napomatatɨho japɨhɨ nepasi notɨ kaundonaahɨ kiya atiwɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namasi japɨhɨ nepemaitɨtaapo,’ undataase.
30 O rico replicou: - Não, pai Abraão; mas se for a eles algum dos mortos, arrepender-se-ão.
31 “Sata ko kaundihɨhandɨ Abɨraahamɨho komɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. ‘Pɨwɨha Mosesiho ahaisɨhaunɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨwɨha katɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨhaunɨ wɨndɨ baiwɨ atɨhomisawaawaahɨ amɨ naasɨkatɨ kaiwɨ isɨhiya napopɨ nepasi nuwɨ kaundisaihɨha wɨndɨ baiwɨ atɨhomaawitaapo,’ undatɨ Abɨraahamɨho koai kaundataase,” tatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai pɨwɨha namɨhanaha kaundataase.
31 Abraão respondeu-lhe: - Se não ouvirem a Moisés e aos profetas, tampouco se deixarão convencer, ainda que ressuscite algum dos mortos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.