Lucas 16
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ
1 Jisaasiho pɨwɨha kɨma namɨhanaha komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Utaaho wo kahapaamapɨpa asaketaho woai ahɨwihɨ komɨhapa nahataapa awaisoematatɨ iwinja bimoho bindataise. Aihɨ so kahapaamapɨpa asaketisoai usa pɨwɨha saundawaatopo. ‘Kinyɨ otɨpɨpatɨ kahapaamapɨpa ginjaatɨ bimɨtandɨ awaisɨho ahɨwingɨho kinyɨ otɨpɨpatɨho kinyɨ nawɨho kahapaamapɨpa nahopisasataise,’ tɨwɨha pɨwɨha kaundawaatopo.
1 E ele dizia também aos seus discípulos: Havia um certo homem rico, o qual tinha um mordomo; e este foi acusado perante ele de estar desperdiçando os seus bens.
2 Saundauhɨ namatɨ ko komɨ otɨpɨpatɨ iwinjatisɨhoai gaata numwaatɨ sata nunjenataise. ‘Kɨma pɨwɨha kinyapɨ satɨwɨha kandauhɨ atisataayonɨ kɨnyɨ sandɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ kainɨhandapɨndowo? Kɨnyɨ nisɨ otɨpɨpatɨhoŋimatɨpɨ nisɨ otɨpɨpatɨ ninjaapɨ wɨndɨ bɨmimɨtainɨ nehɨmasanɨhɨ namapɨ kɨnyɨ numbwɨ bindapa kahapaamapɨpa kinyɨ ikwɨraatɨhɨ ahiyohɨpɨpaapɨ otɨpɨpatɨ saindɨ saindɨ kaindɨ saindɨ ginjatataayo tɨpɨ nahataapaapɨ baimbɨ jɨpatɨpaime,’ undataase.
2 E ele, chamando-o, disse-lhe: O que é isso que eu ouço de ti? Entrega a conta da tua mordomia, porque já não podes mais ser meu mordomo.
3 “Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨho sawaho sata gwɨnyapenataise. ‘Nisɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨ kawisohɨpataatɨhapɨ nenɨmaitandise. Isɨ nɨnɨ napitaitande? Nɨnɨ wɨndɨ andɨtindɨ nandapa yapasatɨ namayaamaito. Isɨhiyai nandapaapɨ itundɨtɨ netɨ nandandɨ sandɨ manyɨtaise.
3 Então, o mordomo disse consigo: O que eu farei? Pois o meu senhor me tira a mordomia. Cavar eu não posso, de mendigar tenho vergonha.
4 Nisɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨ iwinjaatɨ bimohɨpataatɨhapɨ nenɨmahonɨhura isɨhiya nanɨmaapɨ nandapa nanɨmɨtaatɨwɨhandapɨhɨra daihɨraapɨ saindɨ saitaano ndɨ gwɨnyaitaano,’ tatɨ gwɨnyaataise.
4 Eu resolvi o que fazer, quando me tirarem a mordomia, eles possam me receber em suas casas.
5 “Ko siyatɨ gwɨnyaataatɨ namatɨ isɨhiya komɨ awaisɨhomɨhapa nandapa nehɨ nepɨ nɨwɨnɨhohiyɨhiyaapɨ gaatihɨ kiyaamɨ nehɨ nɨnaasohɨhɨ niyatɨ iwinjataise. Jɨhɨ niyatɨ iwinjasɨhoai sata nunjenataise. ‘Kɨnyɨ nisɨ awaisɨhomɨhapa napitaimbɨhapa nehɨ nepɨ nanɨhise?’ undatɨ nunjenataise.
5 Assim, ele chamando a si cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto tu deves ao meu senhor?
6 Aihɨ ko wihoaaŋɨha sata kaundataase. ‘Atɨpatɨ onɨha awaisɨha 100 kiyahaiwa nehɨ netɨ nanataayo,’ undataase. Aihɨ awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nandapa nehɨ nepɨ nanɨhingɨpɨpaamɨ utɨpɨho kɨmosɨ koaatɨhɨ 50 kiyate tɨpɨ bindapa ketɨ jɨpatɨpaime,’ undataase.
6 E ele disse: Cem medidas de azeite. E disse-lhe: Toma a tua conta e assenta-te rapidamente, e escreve cinquenta.
7 Aihɨ amɨ kasɨnɨ wo niyatɨ iwinjasɨhɨ awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nisɨ awaisɨhomɨ nandapa napitiyahapa nehɨ nepɨ nanapaise?’ undataase. Aihɨ amɨ komɨha wihoaaŋɨha sata kaundataase. ‘Nandapa konɨho witɨhandɨ ikihɨ 100 kiyahapa nanataayo,’ undataase. Aihɨ amɨ ko koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nandapa nehɨ nepɨ nanɨhingɨpɨpaapɨ utɨpɨho kɨmosɨ koaatɨhɨ 80 kiyate tɨpɨ bindapa ketɨ jɨpatɨpaime,’ undataase.
7 Então, ele disse a outro: E tu, quanto deves? E ele disse: Cem medidas de trigo. E disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Aihɨ awaisɨho otɨpɨpatɨho mɨmaipiyatɨ kaisopɨ maarita koai nɨwimaataise, ko biyatɨ gwɨnyaasɨtɨhanda siyatɨ kaihɨ mmonatɨ gwɨnyaataato. Isɨ isɨhiya kɨmaapɨ yapɨpatambɨhiya otɨpɨpatɨ amɨ wapa nawɨhaiwɨ kiyohɨtɨhanda Autaahaatɨhomɨ isɨhiyai daahepumapɨ nusatipɨhaahopo.
8 E o senhor elogiou o mordomo injusto, porque ele agiu com sabedoria. Porque os filhos deste mundo são mais sábios na sua geração do que os filhos da luz.
9 “Nɨnɨ sandɨ kasatataato. Kɨmaapɨ yapɨmbatambɨ nawɨho maipɨhora sahɨ isɨhiyai naisomwapɨse. Saisaihɨ sahɨ nawɨho isɨwatohɨho notɨ owetanɨhura kiya sangi maaritɨwɨ nasamaasi naiwɨ aunahɨpatɨ sahɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ apɨpaahiyaatɨ bimɨtaatɨwɨhataahesaiwɨsamaito.
9 E eu vos digo: Fazei para si amigos com as riquezas da injustiça, para que, quando estas vos faltarem, eles vos recebam nas habitações eternas.
10 Amɨ utaaho wo wapa maipɨhonya biyatɨ itatamanatɨ nga jatataataahɨ amɨ so awaimbɨpaisangi biyatɨ itatamanatɨ nga jatɨtaise. O amɨ utaaho wo wapa maipɨhonya biyatɨ itatamanatɨ napaitatɨ minjatatɨ netɨ nopɨsasatɨ iwɨrisataataahɨ amɨ sɨkɨretɨ wapa awaimbɨpaisangi netɨ nopɨsasatɨ iwɨritaise.
10 Quem é fiel no pouco, também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco, também é injusto no muito.
11 Isɨ sahɨ kɨmaapɨ yapɨpatambɨhapa nawɨho baiwɨ itatamanɨwɨ minjatisaihaahɨ akɨpɨpa sahɨ jatɨtaatɨwɨ ndɨ nasamɨtaise?
11 Pois, se não tiverdes sido fiéis com as riquezas injustas, quem vos confiará as verdadeiras riquezas?
12 Aiwɨ amɨ sahɨ usaamɨhapa kahapaamapɨpa wɨndɨ baiwɨ itatamanɨwɨ minjatisaihaahɨ sawanaatapɨhapa sangi ndɨ nasamɨtaise?
12 E se não fostes fiéis naquilo que é de outro homem, quem vos dará o que é vosso?
13 “Utaahurɨ awaisururamɨ otɨpɨpatɨ utaaho wo nehɨ naasohɨ otɨpɨpatɨ maisahuramɨhatɨ wɨndɨ kamaawitaise. Wopɨ pohipiyatɨ wopɨ maaritɨtaise. Woaisɨ nɨwipinjata woaisɨ ahosumwaitaise. Sahɨ Autaahaatɨhomunɨ amɨ nawɨhomunɨ osamapɨ otɨpɨpatɨhiyaatimaamatɨtaapo,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
13 Nenhum servo pode servir a dois senhores; porque ou há de odiar um e amar o outro, ou se apegará a um e desprezará o outro. Não podeis servir a Deus e a Mamom.
14 Jisaasiho saiwa siyatɨ kaundihɨ isɨhiya Parisihiya saiwa atisawaawɨ nawɨhoai maarɨho waatɨ nunyawɨhiyaasɨ yaiho napaapɨ sata katise tɨwɨ Jisaasihopɨ sisawaayopo.
14 E também os fariseus, que eram ambiciosos, ouviam todas essas coisas; e zombavam dele.
15 Kiya kopɨ saiwɨ sisauhɨhandɨ kandɨ ko kiyai sata kaundaase. “Sahɨ isɨ kɨmiyaatɨ isɨhiya sapɨ gaahiye tɨtotɨwɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ jaiwaiwɨ gaahaiwa kaiwɨhiyaate. Saiwɨ sahɨ kiyauhɨ Autaahaatɨho aimɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhɨ jasose. Kahapaamapɨpa wapai isɨhiya maarɨho nunyawɨ mepɨ autaahemwahohɨpɨpa sapa Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ awaimbɨpaamaahe, nehɨhapaimatataise.
15 E ele disse-lhes: Vós sois os que justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; porque o que entre os homens é elevado perante Deus é abominação.
16 “Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho ahaimbɨpaunɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaunɨ ahotɨmɨ nasatɨ Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhoaapɨhɨndaise. Aihɨ amɨ suraapɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨha pɨwɨha namasatɨ noaipataise. Aihɨ isɨhiya Autaahaatɨho iwinjaatɨ bimɨtandɨhatɨhɨ andɨtitɨwɨ nandaawaayopo.
16 A lei e os profetas duraram até João; desde este tempo o reino de Deus é pregado, e todo homem esforça para entrar nele.
17 Yamɨhapatunɨ yapɨpatunɨ owendaahandɨ kandɨ wɨnɨhapɨpa apɨpaahɨ maipɨhonjisangi wɨndɨ owemetɨtaise. Owe, kapaanɨhɨ ahotɨmɨ nutaise,” unda Jisaasiho kiyai kaundataase.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra, do que faltar um traço da lei.
18 Jisaasiho amɨ kiyai pɨwɨha wa sata kaundataase. “Isɨhiya usa apwaatiyai jɨhɨ nepɨ wɨrapawɨ amɨ kiyai namaposawɨ asɨyɨhiyai jɨhaatɨ nepɨ wɨrahotɨhandɨ sandɨ kiyaamɨ namaatɨnohɨtɨhandɨ nepɨ nosasawaayopo. Iyataatɨ amɨ itapaatɨ waatɨ jɨhura warɨho namahonɨhaatɨ nehɨ bimonɨhɨ utaaho wo netɨ kaati wɨrataataahɨ so utaaso namaatɨnohɨtɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa netɨ nosasataise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
18 Todo aquele que repudia sua mulher, e casa com outra comete adultério; e quem casar com a repudiada por seu marido comete adultério.
19 Jisaasiho amɨ pɨwɨha wa namɨhanaha kiyai sata kaundataase. “Utaaho wo nawɨho kahapaamapɨpa asaketaho utɨ apotɨhɨrɨ watɨpɨhapa apɨpaahɨ sanahɨwetatɨ gaahapaahɨhɨ niyotɨ nipaatatɨ amɨ nandapa apɨpaahɨ gaahapa jɨpiyahapaahɨhɨ asisɨ nahatewetɨ nanatɨ bisondaise.
19 Havia um certo homem rico, que se vestia de púrpura e de linho finíssimo, alegrando-se diariamente no seu luxo;
20 Aihɨ amɨ utaaho wo nawɨho kahapaamapɨpa apɨpaahɨ oweho asaaha komɨ ambɨpatetɨ gaamatɨ asaataho Rasarusiho nawɨho kahapaamapɨpa asaketahomɨ detɨ maasometetɨ bindataise.
20 e havia um certo mendigo, chamado Lázaro, que foi colocado em seu portão, cheio de feridas,
21 Bindataatɨ kahapaamapɨpa nawɨho asaketaho nandapa nanataatɨ pwɨsatisɨha dipamasɨpɨpaunɨ amɨ naumbwinjɨpɨpa ganɨhoaasɨnapɨ tɨmahiyatɨ yatɨhɨ ahotimbɨpa netɨ nandandɨ gwɨnyaataise amɨ suhɨrɨ komɨ asaahaiwaatɨhɨ nuwitihɨhando.
21 e desejava ser alimentado com as migalhas que caíam da mesa do rico; além disso cães vinham lamber-lhe as feridas.
22 Siyatɨ ko kahapaamapɨpa oweho bimainjatɨ napomasɨhɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiya napɨwɨ koai numwaasi naiwɨ yamɨhapataatɨhɨ Abɨraahamɨhomɨhinɨ detɨ ahɨwisauhɨ bindataise.
22 E aconteceu que o mendigo morreu e foi levado pelos anjos para o seio de Abraão; e o homem rico também morreu e foi sepultado.
23 Aihɨ ko notɨ aunahɨpa maipɨhata naaŋɨhandɨ nepɨ bimohɨpɨpɨhɨ ambɨpatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaawɨhandɨ netɨ bindataise. Bindata naingaatɨ jata Abɨraahamɨho kaanɨhɨ Rasarusihoai komɨhinɨ detɨ ahɨwisatosatɨ bimihɨ iwinjataise.
23 E, no inferno, ele ergueu os olhos, estando em tormentos, e viu ao longe Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Iwinjatosatɨ ko sata kandaase. ‘Apore, Abɨraahamɨhoŋe kɨnyɨ nisapɨ maarɨho asɨpaime. Asɨpaimbɨ Rasarusihoai nepɨ natɨpusoaase ko notɨ komɨ ikwɨrɨ osetetɨ boyatesi nasatɨ nisɨ omasɨhaisɨ wonjɨ bɨnɨmahɨwɨto nɨnɨ kɨmbɨhɨ sisɨhaapɨhɨ ambɨpa yaasɨhandɨ netɨ nehosisono,’ undataase.
24 E, ele gritando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim, e envia a Lázaro para que ele possa molhar a ponta de seu dedo na água e refrescar a minha língua, porque eu estou atormentado nesta chama.
25 “Sata ko kaundihɨhandɨ kandɨ amɨ Abɨraahamɨhomɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. ‘Nisɨ maasɨho kɨnyɨ sangɨ napopɨ bindapaapɨ nawɨho kahapaamapɨpa gaahapa pɨhɨtɨpɨ isɨpɨ bimingɨtɨhandapɨ gwɨnyapeme. Kɨmo Rasarusimo jɨhura mɨmaipiyatɨ ketinjahore. Aihɨ amɨ wanɨ kɨnyɨ yaasahandɨ nepɨ nehosinɨhɨ amɨ ko komɨ maarɨho biya wɨwinjɨhɨ maaritatɨ wanɨ bindataise.
25 Mas Abraão disse: Filho, lembra-te de que em tua vida recebeste os teus bens, e Lázaro de igual modo as coisas ruins, mas agora ele é confortado e tu atormentado.
26 Iyataatɨ amɨ nyamunɨ kinyunɨ mataapɨpɨhɨ kɨmandɨ gwaahorɨhɨrɨ apɨpaahɨ baahɨ timbwaapwandɨhandɨ ahendaise. Isɨ isɨhiya kɨmbɨhɨ kɨmihoaaŋapɨhiya kɨmɨrɨ gwaahorɨmɨri wɨndɨ nehɨmwaapɨ sangisenda wɨndɨ namaapɨtaapo. Iyonɨhɨ amɨ sihoaaŋapɨhiya isɨhiya kɨmɨrɨ gwaahorɨmɨri nehɨmwaapɨ kɨmihoaaŋapɨ wɨndɨ namaapɨtaapo, apɨpaahɨ owetɨtaise,’ undataase.
26 E, além destas coisas, está posto um grande abismo entre nós e vós; de modo que os que quisessem passar daqui para vós não poderiam, nem tampouco os de lá, passar para cá.
27 “Aihɨ amɨ ko nawɨho kahapaamapɨpa asaketaho saundataase. “Apore, Abɨraahamɨhoŋe, siyonaaraahɨ namapɨ kɨmo Rasarusimoai nepɨ japɨhɨ natɨpusoaase, ko japɨhɨ nisɨ apɨhomɨ aunahɨpataahapɨ nuto.
27 Então, ele disse: Eu suplico, pois, ó pai, que tu o envies à casa de meu pai;
28 Sandɨ apaapɨmaato nisɨ nɨhoaarɨsa ikwɨ wihɨtɨrɨtahiya aŋɨpɨpɨhɨ bimowɨ Rasarusihoai natɨpusoaasisamɨhɨ ko notɨ kiyai ausaatɨ kaundonɨhɨ kiya atiwɨ gwɨnyaapɨ bimambɨwɨ kɨmbɨhɨ ambɨpa yaasimbɨmbɨhapɨ wɨndɨ nisataiwɨ namaapɨtaatɨwo,’ undataase.
28 porque eu tenho cinco irmãos, para que lhes dê testemunho, para que eles não venham também para este lugar de tormento.
29 Aihɨ Abɨraahamɨhomɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. ‘Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Mosesihounɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaunɨ pɨwɨha atiwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨwaiwa yaihaiwa ahondaise, mmonɨwɨ atiwɨ naitaapo,’ undataase.
29 Disse-lhe Abraão: Eles têm Moisés e os profetas, que os ouçam.
30 Undihɨ ko nawɨho kahapaamapɨpa asaketisɨho saundataase. ‘Owe, apore Abɨraahamɨhoŋe, utaaho wo napomatatɨho japɨhɨ nepasi notɨ kaundonaahɨ kiya atiwɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namasi japɨhɨ nepemaitɨtaapo,’ undataase.
30 E ele disse: Não, pai Abraão; mas, se algum dos mortos fosse até eles, eles se arrependeriam.
31 “Sata ko kaundihɨhandɨ Abɨraahamɨho komɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. ‘Pɨwɨha Mosesiho ahaisɨhaunɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨwɨha katɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨhaunɨ wɨndɨ baiwɨ atɨhomisawaawaahɨ amɨ naasɨkatɨ kaiwɨ isɨhiya napopɨ nepasi nuwɨ kaundisaihɨha wɨndɨ baiwɨ atɨhomaawitaapo,’ undatɨ Abɨraahamɨho koai kaundataase,” tatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai pɨwɨha namɨhanaha kaundataase.
31 E ele disse-lhe: Se eles não ouvem a Moisés e aos profetas, também não serão convencidos, mesmo se alguém ressuscitar dos mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.