Lucas 16
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA
1 Jisaasiho pɨwɨha kɨma namɨhanaha komɨ otɨpɨpatɨhiyai sata kaundataase. “Utaaho wo kahapaamapɨpa asaketaho woai ahɨwihɨ komɨhapa nahataapa awaisoematatɨ iwinja bimoho bindataise. Aihɨ so kahapaamapɨpa asaketisoai usa pɨwɨha saundawaatopo. ‘Kinyɨ otɨpɨpatɨ kahapaamapɨpa ginjaatɨ bimɨtandɨ awaisɨho ahɨwingɨho kinyɨ otɨpɨpatɨho kinyɨ nawɨho kahapaamapɨpa nahopisasataise,’ tɨwɨha pɨwɨha kaundawaatopo.
1 Disse Jesus também aos discípulos: Havia um homem rico que tinha um administrador; e este lhe foi denunciado como quem estava a defraudar os seus bens.
2 Saundauhɨ namatɨ ko komɨ otɨpɨpatɨ iwinjatisɨhoai gaata numwaatɨ sata nunjenataise. ‘Kɨma pɨwɨha kinyapɨ satɨwɨha kandauhɨ atisataayonɨ kɨnyɨ sandɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ kainɨhandapɨndowo? Kɨnyɨ nisɨ otɨpɨpatɨhoŋimatɨpɨ nisɨ otɨpɨpatɨ ninjaapɨ wɨndɨ bɨmimɨtainɨ nehɨmasanɨhɨ namapɨ kɨnyɨ numbwɨ bindapa kahapaamapɨpa kinyɨ ikwɨraatɨhɨ ahiyohɨpɨpaapɨ otɨpɨpatɨ saindɨ saindɨ kaindɨ saindɨ ginjatataayo tɨpɨ nahataapaapɨ baimbɨ jɨpatɨpaime,’ undataase.
2 Então, mandando-o chamar, lhe disse: Que é isto que ouço a teu respeito? Presta contas da tua administração, porque já não podes mais continuar nela.
3 “Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨho sawaho sata gwɨnyapenataise. ‘Nisɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨ kawisohɨpataatɨhapɨ nenɨmaitandise. Isɨ nɨnɨ napitaitande? Nɨnɨ wɨndɨ andɨtindɨ nandapa yapasatɨ namayaamaito. Isɨhiyai nandapaapɨ itundɨtɨ netɨ nandandɨ sandɨ manyɨtaise.
3 Disse o administrador consigo mesmo: Que farei, pois o meu senhor me tira a administração? Trabalhar na terra não posso; também de mendigar tenho vergonha.
4 Nisɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨ iwinjaatɨ bimohɨpataatɨhapɨ nenɨmahonɨhura isɨhiya nanɨmaapɨ nandapa nanɨmɨtaatɨwɨhandapɨhɨra daihɨraapɨ saindɨ saitaano ndɨ gwɨnyaitaano,’ tatɨ gwɨnyaataise.
4 Eu sei o que farei, para que, quando for demitido da administração, me recebam em suas casas.
5 “Ko siyatɨ gwɨnyaataatɨ namatɨ isɨhiya komɨ awaisɨhomɨhapa nandapa nehɨ nepɨ nɨwɨnɨhohiyɨhiyaapɨ gaatihɨ kiyaamɨ nehɨ nɨnaasohɨhɨ niyatɨ iwinjataise. Jɨhɨ niyatɨ iwinjasɨhoai sata nunjenataise. ‘Kɨnyɨ nisɨ awaisɨhomɨhapa napitaimbɨhapa nehɨ nepɨ nanɨhise?’ undatɨ nunjenataise.
5 Tendo chamado cada um dos devedores do seu senhor, disse ao primeiro: Quanto deves ao meu patrão?
6 Aihɨ ko wihoaaŋɨha sata kaundataase. ‘Atɨpatɨ onɨha awaisɨha 100 kiyahaiwa nehɨ netɨ nanataayo,’ undataase. Aihɨ awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nandapa nehɨ nepɨ nanɨhingɨpɨpaamɨ utɨpɨho kɨmosɨ koaatɨhɨ 50 kiyate tɨpɨ bindapa ketɨ jɨpatɨpaime,’ undataase.
6 Respondeu ele: Cem cados de azeite. Então, disse: Toma a tua conta, assenta-te depressa e escreve cinquenta.
7 Aihɨ amɨ kasɨnɨ wo niyatɨ iwinjasɨhɨ awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨho koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nisɨ awaisɨhomɨ nandapa napitiyahapa nehɨ nepɨ nanapaise?’ undataase. Aihɨ amɨ komɨha wihoaaŋɨha sata kaundataase. ‘Nandapa konɨho witɨhandɨ ikihɨ 100 kiyahapa nanataayo,’ undataase. Aihɨ amɨ ko koai saundataase. ‘Kɨnyɨ nandapa nehɨ nepɨ nanɨhingɨpɨpaapɨ utɨpɨho kɨmosɨ koaatɨhɨ 80 kiyate tɨpɨ bindapa ketɨ jɨpatɨpaime,’ undataase.
7 Depois, perguntou a outro: Tu, quanto deves? Respondeu ele: Cem coros de trigo. Disse-lhe: Toma a tua conta e escreve oitenta.
8 Aihɨ awaisɨho otɨpɨpatɨho mɨmaipiyatɨ kaisopɨ maarita koai nɨwimaataise, ko biyatɨ gwɨnyaasɨtɨhanda siyatɨ kaihɨ mmonatɨ gwɨnyaataato. Isɨ isɨhiya kɨmaapɨ yapɨpatambɨhiya otɨpɨpatɨ amɨ wapa nawɨhaiwɨ kiyohɨtɨhanda Autaahaatɨhomɨ isɨhiyai daahepumapɨ nusatipɨhaahopo.
8 E elogiou o senhor o administrador infiel porque se houvera atiladamente, porque os filhos do mundo são mais hábeis na sua própria geração do que os filhos da luz.
9 “Nɨnɨ sandɨ kasatataato. Kɨmaapɨ yapɨmbatambɨ nawɨho maipɨhora sahɨ isɨhiyai naisomwapɨse. Saisaihɨ sahɨ nawɨho isɨwatohɨho notɨ owetanɨhura kiya sangi maaritɨwɨ nasamaasi naiwɨ aunahɨpatɨ sahɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ apɨpaahiyaatɨ bimɨtaatɨwɨhataahesaiwɨsamaito.
9 E eu vos recomendo: das riquezas de origem iníqua fazei amigos; para que, quando aquelas vos faltarem, esses amigos vos recebam nos tabernáculos eternos.
10 Amɨ utaaho wo wapa maipɨhonya biyatɨ itatamanatɨ nga jatataataahɨ amɨ so awaimbɨpaisangi biyatɨ itatamanatɨ nga jatɨtaise. O amɨ utaaho wo wapa maipɨhonya biyatɨ itatamanatɨ napaitatɨ minjatatɨ netɨ nopɨsasatɨ iwɨrisataataahɨ amɨ sɨkɨretɨ wapa awaimbɨpaisangi netɨ nopɨsasatɨ iwɨritaise.
10 Quem é fiel no pouco também é fiel no muito; e quem é injusto no pouco também é injusto no muito.
11 Isɨ sahɨ kɨmaapɨ yapɨpatambɨhapa nawɨho baiwɨ itatamanɨwɨ minjatisaihaahɨ akɨpɨpa sahɨ jatɨtaatɨwɨ ndɨ nasamɨtaise?
11 Se, pois, não vos tornastes fiéis na aplicação das riquezas de origem injusta, quem vos confiará a verdadeira riqueza?
12 Aiwɨ amɨ sahɨ usaamɨhapa kahapaamapɨpa wɨndɨ baiwɨ itatamanɨwɨ minjatisaihaahɨ sawanaatapɨhapa sangi ndɨ nasamɨtaise?
12 Se não vos tornastes fiéis na aplicação do alheio, quem vos dará o que é vosso?
13 “Utaahurɨ awaisururamɨ otɨpɨpatɨ utaaho wo nehɨ naasohɨ otɨpɨpatɨ maisahuramɨhatɨ wɨndɨ kamaawitaise. Wopɨ pohipiyatɨ wopɨ maaritɨtaise. Woaisɨ nɨwipinjata woaisɨ ahosumwaitaise. Sahɨ Autaahaatɨhomunɨ amɨ nawɨhomunɨ osamapɨ otɨpɨpatɨhiyaatimaamatɨtaapo,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
13 Ninguém pode servir a dois senhores; porque ou há de aborrecer-se de um e amar ao outro ou se devotará a um e desprezará ao outro. Não podeis servir a Deus e às riquezas.
14 Jisaasiho saiwa siyatɨ kaundihɨ isɨhiya Parisihiya saiwa atisawaawɨ nawɨhoai maarɨho waatɨ nunyawɨhiyaasɨ yaiho napaapɨ sata katise tɨwɨ Jisaasihopɨ sisawaayopo.
14 Os fariseus, que eram avarentos, ouviam tudo isto e o ridiculizavam.
15 Kiya kopɨ saiwɨ sisauhɨhandɨ kandɨ ko kiyai sata kaundaase. “Sahɨ isɨ kɨmiyaatɨ isɨhiya sapɨ gaahiye tɨtotɨwɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ jaiwaiwɨ gaahaiwa kaiwɨhiyaate. Saiwɨ sahɨ kiyauhɨ Autaahaatɨho aimɨ samɨ omaŋɨtɨtɨhɨ maarɨhoaatɨhɨ jasose. Kahapaamapɨpa wapai isɨhiya maarɨho nunyawɨ mepɨ autaahemwahohɨpɨpa sapa Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ awaimbɨpaamaahe, nehɨhapaimatataise.
15 Mas Jesus lhes disse: Vós sois os que vos justificais a vós mesmos diante dos homens, mas Deus conhece o vosso coração; pois aquilo que é elevado entre homens é abominação diante de Deus.
16 “Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpa Mosesiho ahaimbɨpaunɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaunɨ ahotɨmɨ nasatɨ Jonɨho Isɨhiyai Baawusisɨhoaapɨhɨndaise. Aihɨ amɨ suraapɨ Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨha pɨwɨha namasatɨ noaipataise. Aihɨ isɨhiya Autaahaatɨho iwinjaatɨ bimɨtandɨhatɨhɨ andɨtitɨwɨ nandaawaayopo.
16 A Lei e os Profetas vigoraram até João; desde esse tempo, vem sendo anunciado o evangelho do reino de Deus, e todo homem se esforça por entrar nele.
17 Yamɨhapatunɨ yapɨpatunɨ owendaahandɨ kandɨ wɨnɨhapɨpa apɨpaahɨ maipɨhonjisangi wɨndɨ owemetɨtaise. Owe, kapaanɨhɨ ahotɨmɨ nutaise,” unda Jisaasiho kiyai kaundataase.
17 E é mais fácil passar o céu e a terra do que cair um til sequer da Lei.
18 Jisaasiho amɨ kiyai pɨwɨha wa sata kaundataase. “Isɨhiya usa apwaatiyai jɨhɨ nepɨ wɨrapawɨ amɨ kiyai namaposawɨ asɨyɨhiyai jɨhaatɨ nepɨ wɨrahotɨhandɨ sandɨ kiyaamɨ namaatɨnohɨtɨhandɨ nepɨ nosasawaayopo. Iyataatɨ amɨ itapaatɨ waatɨ jɨhura warɨho namahonɨhaatɨ nehɨ bimonɨhɨ utaaho wo netɨ kaati wɨrataataahɨ so utaaso namaatɨnohɨtɨhandamɨ wɨnɨhapɨpa netɨ nosasataise,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
18 Quem repudiar sua mulher e casar com outra comete adultério; e aquele que casa com a mulher repudiada pelo marido também comete adultério.
19 Jisaasiho amɨ pɨwɨha wa namɨhanaha kiyai sata kaundataase. “Utaaho wo nawɨho kahapaamapɨpa asaketaho utɨ apotɨhɨrɨ watɨpɨhapa apɨpaahɨ sanahɨwetatɨ gaahapaahɨhɨ niyotɨ nipaatatɨ amɨ nandapa apɨpaahɨ gaahapa jɨpiyahapaahɨhɨ asisɨ nahatewetɨ nanatɨ bisondaise.
19 Ora, havia certo homem rico que se vestia de púrpura e de linho finíssimo e que, todos os dias, se regalava esplendidamente.
20 Aihɨ amɨ utaaho wo nawɨho kahapaamapɨpa apɨpaahɨ oweho asaaha komɨ ambɨpatetɨ gaamatɨ asaataho Rasarusiho nawɨho kahapaamapɨpa asaketahomɨ detɨ maasometetɨ bindataise.
20 Havia também certo mendigo, chamado Lázaro, coberto de chagas, que jazia à porta daquele;
21 Bindataatɨ kahapaamapɨpa nawɨho asaketaho nandapa nanataatɨ pwɨsatisɨha dipamasɨpɨpaunɨ amɨ naumbwinjɨpɨpa ganɨhoaasɨnapɨ tɨmahiyatɨ yatɨhɨ ahotimbɨpa netɨ nandandɨ gwɨnyaataise amɨ suhɨrɨ komɨ asaahaiwaatɨhɨ nuwitihɨhando.
21 e desejava alimentar-se das migalhas que caíam da mesa do rico; e até os cães vinham lamber-lhe as úlceras.
22 Siyatɨ ko kahapaamapɨpa oweho bimainjatɨ napomasɨhɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiya napɨwɨ koai numwaasi naiwɨ yamɨhapataatɨhɨ Abɨraahamɨhomɨhinɨ detɨ ahɨwisauhɨ bindataise.
22 Aconteceu morrer o mendigo e ser levado pelos anjos para o seio de Abraão; morreu também o rico e foi sepultado.
23 Aihɨ ko notɨ aunahɨpa maipɨhata naaŋɨhandɨ nepɨ bimohɨpɨpɨhɨ ambɨpatɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ yaawɨhandɨ netɨ bindataise. Bindata naingaatɨ jata Abɨraahamɨho kaanɨhɨ Rasarusihoai komɨhinɨ detɨ ahɨwisatosatɨ bimihɨ iwinjataise.
23 No inferno, estando em tormentos, levantou os olhos e viu ao longe a Abraão e Lázaro no seu seio.
24 Iwinjatosatɨ ko sata kandaase. ‘Apore, Abɨraahamɨhoŋe kɨnyɨ nisapɨ maarɨho asɨpaime. Asɨpaimbɨ Rasarusihoai nepɨ natɨpusoaase ko notɨ komɨ ikwɨrɨ osetetɨ boyatesi nasatɨ nisɨ omasɨhaisɨ wonjɨ bɨnɨmahɨwɨto nɨnɨ kɨmbɨhɨ sisɨhaapɨhɨ ambɨpa yaasɨhandɨ netɨ nehosisono,’ undataase.
24 Então, clamando, disse: Pai Abraão, tem misericórdia de mim! E manda a Lázaro que molhe em água a ponta do dedo e me refresque a língua, porque estou atormentado nesta chama.
25 “Sata ko kaundihɨhandɨ kandɨ amɨ Abɨraahamɨhomɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. ‘Nisɨ maasɨho kɨnyɨ sangɨ napopɨ bindapaapɨ nawɨho kahapaamapɨpa gaahapa pɨhɨtɨpɨ isɨpɨ bimingɨtɨhandapɨ gwɨnyapeme. Kɨmo Rasarusimo jɨhura mɨmaipiyatɨ ketinjahore. Aihɨ amɨ wanɨ kɨnyɨ yaasahandɨ nepɨ nehosinɨhɨ amɨ ko komɨ maarɨho biya wɨwinjɨhɨ maaritatɨ wanɨ bindataise.
25 Disse, porém, Abraão: Filho, lembra-te de que recebeste os teus bens em tua vida, e Lázaro igualmente, os males; agora, porém, aqui, ele está consolado; tu, em tormentos.
26 Iyataatɨ amɨ nyamunɨ kinyunɨ mataapɨpɨhɨ kɨmandɨ gwaahorɨhɨrɨ apɨpaahɨ baahɨ timbwaapwandɨhandɨ ahendaise. Isɨ isɨhiya kɨmbɨhɨ kɨmihoaaŋapɨhiya kɨmɨrɨ gwaahorɨmɨri wɨndɨ nehɨmwaapɨ sangisenda wɨndɨ namaapɨtaapo. Iyonɨhɨ amɨ sihoaaŋapɨhiya isɨhiya kɨmɨrɨ gwaahorɨmɨri nehɨmwaapɨ kɨmihoaaŋapɨ wɨndɨ namaapɨtaapo, apɨpaahɨ owetɨtaise,’ undataase.
26 E, além de tudo, está posto um grande abismo entre nós e vós, de sorte que os que querem passar daqui para vós outros não podem, nem os de lá passar para nós.
27 “Aihɨ amɨ ko nawɨho kahapaamapɨpa asaketaho saundataase. “Apore, Abɨraahamɨhoŋe, siyonaaraahɨ namapɨ kɨmo Rasarusimoai nepɨ japɨhɨ natɨpusoaase, ko japɨhɨ nisɨ apɨhomɨ aunahɨpataahapɨ nuto.
27 Então, replicou: Pai, eu te imploro que o mandes à minha casa paterna,
28 Sandɨ apaapɨmaato nisɨ nɨhoaarɨsa ikwɨ wihɨtɨrɨtahiya aŋɨpɨpɨhɨ bimowɨ Rasarusihoai natɨpusoaasisamɨhɨ ko notɨ kiyai ausaatɨ kaundonɨhɨ kiya atiwɨ gwɨnyaapɨ bimambɨwɨ kɨmbɨhɨ ambɨpa yaasimbɨmbɨhapɨ wɨndɨ nisataiwɨ namaapɨtaatɨwo,’ undataase.
28 porque tenho cinco irmãos; para que lhes dê testemunho, a fim de não virem também para este lugar de tormento.
29 Aihɨ Abɨraahamɨhomɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. ‘Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Mosesihounɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaunɨ pɨwɨha atiwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨwaiwa yaihaiwa ahondaise, mmonɨwɨ atiwɨ naitaapo,’ undataase.
29 Respondeu Abraão: Eles têm Moisés e os Profetas; ouçam-nos.
30 Undihɨ ko nawɨho kahapaamapɨpa asaketisɨho saundataase. ‘Owe, apore Abɨraahamɨhoŋe, utaaho wo napomatatɨho japɨhɨ nepasi notɨ kaundonaahɨ kiya atiwɨ kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namasi japɨhɨ nepemaitɨtaapo,’ undataase.
30 Mas ele insistiu: Não, pai Abraão; se alguém dentre os mortos for ter com eles, arrepender-se-ão.
31 “Sata ko kaundihɨhandɨ Abɨraahamɨho komɨha wihoaaŋɨha koai saundataase. ‘Pɨwɨha Mosesiho ahaisɨhaunɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨwɨha katɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ ahiyohɨhaunɨ wɨndɨ baiwɨ atɨhomisawaawaahɨ amɨ naasɨkatɨ kaiwɨ isɨhiya napopɨ nepasi nuwɨ kaundisaihɨha wɨndɨ baiwɨ atɨhomaawitaapo,’ undatɨ Abɨraahamɨho koai kaundataase,” tatɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiyai pɨwɨha namɨhanaha kaundataase.
31 Abraão, porém, lhe respondeu: Se não ouvem a Moisés e aos Profetas, tampouco se deixarão persuadir, ainda que ressuscite alguém dentre os mortos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.