Lucas 14

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Asisɨha wa Sapaatɨhandɨ Saararehura Jisaasiho Parisihiyaamɨ mɨtɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ notɨ nandapa nanataise. Nainjɨhɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ nahatɨ nipisaho bindataise. Aihɨ isɨhiya kapɨhɨ bimohiyɨhiya koai Jisaasiho tɨtɨhemwaso tɨwɨ Jisaasihomɨhetɨ ndɨha ahiyawɨ iwinjatawaayopo.
1 Certo sábado, entrando Jesus para comer na casa de um fariseu importante, observavam-no atentamente.
2 Aihɨ ko utaaso ikwauhɨrɨ nahatɨ nipiso kapɨhɨ Jisaasihomɨhinɨ detɨ bindataise.
2 À frente dele estava um homem doente, com o corpo inchado.
3 Aihɨ Jisaasiho koai usonataatɨ kiya wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaisunɨ amɨ Parisihiyaisunɨ sata nunjenataise “Autaahaatɨhomɨ asisɨha nyahɨ ikɨndɨhaaha Sapaatɨhandetɨ isɨhiyai tɨtɨhɨwiwɨtɨhaawɨ tɨtɨhɨ gaaro e owetiso?” undatɨ nunjenataise.
3 Jesus perguntou aos fariseus e peritos na lei: "É permitido ou não curar no sábado? "
4 Aihɨ kiya wihoaaŋɨha wɨndɨ kamundɨwɨ apɨhɨmundawaayopo. Kiya saiwɨ apɨhɨmundauhɨ Jisaasiho koai numwaatɨ komɨ timbɨpa nemwatɨ natausaasihɨ notaise.
4 Mas eles ficaram em silêncio. Assim, tomando o homem pela mão, Jesus o curou e o mandou embora.
5 Natausaasihɨ ko naihɨ kiyai sata nunjenataise. “Amɨ samɨ woŋɨ komɨ mwaahoaisangi amɨ maasapɨho kauhoaisangi Autaahaatɨhomɨ asisɨha ikɨndɨhaaha Sapaatɨhandetɨ anɨmwaahɨpata witamahonɨhɨ amɨ gaasɨ kiyatɨ witatotane tatɨ ko wɨndɨ notɨ anɨmwaahɨpatombɨ japɨhɨ namumwaitaiso?” undataase.
5 Então ele lhes perguntou: "Se um de vocês tiver um filho ou um boi, e este cair num poço no dia de sábado, não irá tirá-lo imediatamente? "
6 Sata ko kiyai nunjenatɨ kaundihɨ kiya kaamɨ wihoaaŋɨha wɨndɨ kamundopo.
6 E eles nada puderam responder.
7 Isɨhiya nandapa nandaatɨwɨ nandaahohiyɨhiya usa mɨtaahoaahɨ mmonɨwinjawɨ gaahasɨnɨ bimaamɨ niyauhɨ kiyai Jisaasiho usonataatɨ kandapɨ pɨwɨha kɨma namɨhanaha sata kaundatataase.
7 Quando notou como os convidados escolhiam os lugares de honra à mesa, Jesus lhes contou esta parábola:
8 “Namaatɨnɨhauhɨ nandapa tɨhohɨpɨpaapɨ isɨhiya gaatisaihɨ numbwɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ mɨtaahoaahɨ mbɨmime. Wiwa utaaho wo awaisɨho gi nangɨtipɨhaaho kɨnyapɨ gaatauhɨ napingɨpatamataiwɨ kopɨ gaasaihɨ napɨtaiso.
8 "Quando alguém o convidar para um banquete de casamento, não ocupe o lugar de honra, pois pode ser que tenha sido convidado alguém de maior honra do que você.
9 Nasonɨhɨ utaaho nandapa nasamɨtandɨ maisɨhoaasapɨ gaatisɨho nasatɨ gi sahɨtɨtaise. ‘Kɨhoe kɨmbɨhɨ kɨnyɨ bimingɨpɨmbɨhɨ kɨmo bimɨta kɨnyɨ nɨwupwaape,’ hɨtonɨhɨ kɨnyɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ masaamaitaise. Masamahonɨhɨ namapɨ numbwɨ mɨhopɨ usopopɨ bimɨtaise.
9 Se for assim, aquele que convidou os dois virá e lhe dirá: ‘Dê o lugar a este’. Então, humilhado, você precisará ocupar o lugar menos importante.
10 Isɨ isɨhiya kɨnyapɨ namme tɨwɨ gaatisaihɨ nopaapaahɨ usopopɨ numbwɨ bime. Binyamɨhɨ nandapa nahɨmɨtandɨ gaatisɨho gisonatosatɨ sahɨtɨtaise. ‘Kɨhoe kɨmbɨhɨ mɨtaahoaahɨ bimɨta namme,’ hɨtɨtaise. Sahɨtonɨhɨ naimbɨ binyamɨhɨ isɨhiya kisaahoya nandapa maasɨ nandaatɨwɨ niyohiyɨhyai kinyapɨ ko gaahoe tɨwɨ gisosaihɨ bimɨtaape.
10 Mas quando você for convidado, ocupe o lugar menos importante, de forma que, quando vier aquele que o convidou, diga-lhe: ‘Amigo, passe para um lugar mais importante’. Então você será honrado na presença de todos os convidados.
11 Sandɨ katohɨtɨmandɨ apaapɨmaato. Utaaho wo mamaawonɨhɨ awaisɨhoniso tatɨ sawaho naimaatɨnataataahɨ Autaahaatɨho netɨ koai yatɨhihonɨhɨ yatɨhitɨtaise. O utaaho mawonɨhɨ ipɨhatisanataataahɨ koai Autaahaatɨho netɨ awaisɨhoemwaitaise,” undatɨ Jisaasiho kaundataase.
11 Pois todo o que se exalta será humilhado, e o que se humilha será exaltado".
12 Utaaho nandapa nanda napɨwɨse tatɨ Parisiho gaatisɨhoai Jisaasiho sata kaundataase. “Kɨnyɨ isɨhiya nandapa nandaatɨwɨ gaatapaahura isɨhiya tɨtɨhɨ kinyɨhiya aunahɨpa naasɨkata bimohiyɨhiya kahapaamapɨpa asaketahiyai gaatɨpɨ namumwaape. Sandɨ kahɨtohɨtɨmandɨ apaapɨmaahɨto siya isiya kinyɨhapa nandapa numwingɨpɨpaapɨ amɨ kiyaamɨhapa kiyahapa wihoaaŋɨ nahɨmɨtaatɨwɨ gaatɨwɨ nahɨmaitaapo.
12 Então Jesus disse ao que o tinha convidado: "Quando você der um banquete ou jantar, não convide seus amigos, irmãos ou parentes, nem seus vizinhos ricos; se o fizer, eles poderão também, por sua vez, convidá-lo, e assim você será recompensado.
13 Kɨnyɨ nandapa tɨhapaahura isɨhiya maipɨhatɨma kahapaamapɨpa owehatɨma ambɨpatɨ maipɨhatɨma auhɨrɨ maipɨtahatɨma ndɨha niyotahatɨmai gaatɨpɨ numwaape.
13 Mas, quando der um banquete, convide os pobres, os aleijados, os mancos, e os cegos.
14 Satɨma kɨnyɨ nandapa numwingɨpɨpaapɨ wihoaaŋɨhapa wɨndɨ namaahɨmɨtaapo. Saiwɨ namaahɨnyaihɨ kɨnyɨ waatɨ maaritɨtaape. Isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya ainahiyɨhiya anɨmwaahɨpatombɨ japɨhɨ nepasaihɨhura Autaahaatɨho gi kandapɨ wihoaaŋɨhapa nahɨmɨtaise,” undataase.
14 Feliz será você, porque estes não têm como retribuir. A sua recompensa virá na ressurreição dos justos".
15 Kapɨhɨ isɨhiya bindawa nandapa maasɨ nanɨhohiyɨhiyaamɨ wo koaisamɨ bindamaaho sa pɨwa atɨwisataatɨ Jisaasihoai ko sata kaundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ nandapa nainjɨho so waatɨ maaritane,” undataase.
15 Ao ouvir isso, um dos que estavam à mesa com Jesus, disse-lhe: "Feliz será aquele que comer no banquete do Reino de Deus".
16 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Utaaho wo nandapa awaimbɨpa taatɨ tɨmanataatɨ isɨhiya taahiyɨhiya komɨ nandapa aimɨ tɨmetanɨhɨ napɨtaatɨwɨ pɨwɨha nusoaasɨtaise.
16 Jesus respondeu: "Certo homem estava preparando um grande banquete e convidou muitas pessoas.
17 Nahataapa nandapa tɨmetanɨhɨ asisɨha nandapa nandaatɨwɨhuraatanɨhɨ isɨhiya aimɨ gaatisawɨhiyaapɨ komɨ otɨpɨpatɨhoai natausaasɨtaise, ko notɨ kiyai nandapa nahataapa aimɨ tɨmetisɨ nandaatɨwɨ napɨwɨse undɨtando.
17 Na hora de começar, enviou seu servo para dizer aos que haviam sido convidados: ‘Venham, pois tudo já está pronto’.
18 Iyonɨhɨ kiya nahatiya komɨ gaatisawɨhiya naasɨka katɨwɨ wɨndɨ namaapɨto undawaatopo. Aiwɨ amɨ jɨho sata kaundataase. ‘Osaataatɨ waatɨ wanɨ nawɨho nunya nehonɨ wanɨ mmondandɨ nutandiyo amwihoŋe, wɨndɨ namaapɨto,’ undataise.
18 "Mas eles começaram, um por um, a apresentar desculpas. O primeiro disse: ‘Acabei de comprar uma propriedade, e preciso ir vê-la. Por favor, desculpe-me’.
19 Iyonɨhɨ amɨ kapɨho sata kaundɨtaise. ‘Nɨnɨ wanɨ maasapɨho kauho ikwɨmaindɨmwɨtaho otɨpɨpatapɨho wanɨ nawɨho nunya numwaahonɨ wanɨ nundɨ namɨhandɨ mmondandiyonɨ amwihoŋe wɨndɨ namaapɨto,’ undɨtaise.
19 "Outro disse: ‘Acabei de comprar cinco juntas de bois e estou indo experimentá-las. Por favor, desculpe-me’.
20 “Iyonɨhɨ amɨ kapɨho sata kaundɨtaise. ‘Nɨnɨ wanɨ apopaati netɨ wɨrahonɨ wɨndɨ namaapɨto,’ undɨtaise.
20 "Ainda outro disse: ‘Acabo de me casar, por isso não posso ir’.
21 “Satɨwɨ nahatiya kaundauhɨ otɨpɨpatɨho namasi notɨ komɨ awaisɨhoai satɨwɨ satɨwɨ owe namaapɨto tauhɨ namasi japɨhɨ nasataayo undataase. Saundihɨ aŋaaŋamɨ satɨho sa atisatosatɨ apowihɨ komɨ otɨpɨpatɨhoai saundataase. ‘Wanɨ ketɨ kɨnyɨ nihɨti numbɨwɨ aunahɨpatamɨ daihɨra awairɨhɨraatɨhunɨ gwɨharaahasɨnyaatɨhunɨ daapɨ isɨhiya maipɨhatɨma kahapaamapɨpa owehatɨmaisunɨ ambɨpatɨ maipɨtahatɨmaisunɨ auhɨrɨ maipɨtahatɨmaisunɨ amɨ ndɨha niyotahatɨmaisunɨ numwaasi napisamɨhɨ nisɨ aŋɨtɨtɨhɨ nandaita numwe,’ undataase.
21 "O servo voltou e relatou isso ao seu senhor. Então o dono da casa irou-se e ordenou ao seu servo: ‘Vá rapidamente para as ruas e becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os mancos’.
22 Sata kaundihɨ ko otɨpɨpatɨho awaisɨhomɨ kaundisɨha kiyatɨ owetihɨ awaisɨhoai saundataase. ‘Awaisɨhoŋe kɨnyɨ kandingɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ japepihɨrɨtɨ aimɨ kiyonɨhandɨ kandɨ aŋaaŋɨ isɨhiya wɨndɨ tɨmisainje. Owetise,’ undataase.
22 "Disse o servo: ‘O que o senhor ordenou foi feito, e ainda há lugar’.
23 Saundihɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhoai jɨhaatɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ japɨhɨ numbwɨ daihɨra awairɨhɨraunɨ amɨ osaataatapɨhɨraamɨ naaporɨhɨrainunɨ isɨhiyaapɨ daapɨ usonapaahiyai tarɨwundɨpɨ numwaasi napɨta numwe amɨ nisɨ aŋaaŋɨ apɨpaahɨ nga tisaitɨto.
23 "Então o senhor disse ao servo: ‘Vá pelos caminhos e valados e obrigue-os a entrar, para que a minha casa fique cheia.
24 Nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Isɨhiya nandapa nandaatɨwɨ gaatohiyɨhiya siya nisɨ nandapa apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ masehonyaisangi wɨndɨ nepɨ namandaapo. Owetɨtaise,’ undataase,” tatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
24 Eu lhes digo: nenhum daqueles que foram convidados provará do meu banquete’ ".
25 Wura isɨhiya taahɨtɨhandɨ wɨrɨsandiwɨ Jisaasihoai nuwipinjai niyauhɨ Jisaasiho nepemaitatɨ kiyai sata kaundataase.
25 Uma grande multidão ia acompanhando Jesus; este, voltando-se para ela, disse:
26 “Utaaho wo nɨngi nanipinja nisɨ otɨpɨpatɨhoematɨtandɨ nisenda nasataahandɨ kandɨ komɨ saniyɨ sapiyaisunɨ amɨ saingo saahoyaisunɨ sanasɨhiyaisunɨ amɨ komɨ apwaataatisunɨ amɨ metɨhonyaisunɨ amɨ sawaho biyatɨ itatamanɨnatɨ bimɨtandɨhandisunɨ komɨ maarɨho wɨndɨ namunyamatɨ kiyaisunɨ amɨ sawahoaisunɨ pohipiyamatɨ nehɨ nɨngisaahɨhɨ komɨ maarɨho apɨpaahɨ awaindɨhandɨ wɨndɨ namaaninyataataahɨ amɨ ko noaipatɨ nisɨ otɨpatɨhoemaamatɨtaise.
26 "Se alguém vem a mim e ama o seu pai, sua mãe, sua mulher, seus filhos, seus irmãos e irmãs, e até sua própria vida mais do que a mim, não pode ser meu discípulo.
27 Iyatɨ ko komɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatɨ netɨ wɨndɨ tɨmɨpwɨtatɨ amɨ nɨngi namaanipinjataataahɨ amɨ ko nisɨ otɨpɨpatɨ wɨndɨ mmonatɨ netɨ kiyatɨ nɨngi ko wɨndɨ namaanimbinjɨtaise.
27 E aquele que não carrega sua cruz e não me segue não pode ser meu discípulo.
28 Iyataatɨ sahɨ usaatɨ aŋaaŋɨ waaŋɨ utaarɨhaaŋɨ mɨhaatɨ nuwatɨhandɨ aŋɨmatɨtaatɨwɨ gwɨnyaawaawɨ jɨhɨ bindawa nawɨho napitiyahora nga aŋɨmata owemaito tɨwɨ jɨhɨ gwɨnyaapɨ mmonɨwɨ tɨtɨhemaitaapo.
28 "Qual de vocês, se quiser construir uma torre, primeiro não se assenta e calcula o preço, para ver se tem dinheiro suficiente para completá-la?
29 O sahɨ saiwɨ jɨhɨ wɨndɨ kamaiwɨ nehɨ topɨtaata yapɨpatetɨ sɨmenɨhandɨ namasawɨ kaisaihɨ nawɨho owetanɨhɨ namɨhaitaapo. Namɨhaasaihɨ isɨhiya nahatiya usa mmonawa sisɨpɨhɨsatɨwɨ sasatɨtaapo.
29 Pois, se lançar o alicerce e não for capaz de terminá-la, todos os que a virem rirão dele,
30 ‘Ise isɨmiya kɨmiya aŋaaŋɨ aŋɨmatɨtaatɨwɨ aŋɨmatohiyaasɨ ketɨ owemaamapo,’ satɨtaapo.
30 dizendo: ‘Este homem começou a construir e não foi capaz de terminar’.
31 “Iyataatɨ amɨ awaisɨho wo yapɨpatisunɨ isɨhiyaisunɨ jaatɨ bimisɨho amɨ awaisɨho wo yapɨpatisunɨ isɨhiyaisunɨ ja bimisɨhoaisa tundandaahɨ amɨ bindata jɨhɨ biyatɨ gwɨnyaatɨ kaitaise. Ko komɨ pwɨsɨpɨ yaipa kaiwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya 10 tausenɨ kaiwɨhiyaatɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ womɨhiya pwɨsɨpɨ yaipa kaiwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya 20 tausenɨ kaiwɨhiyaisatɨ napɨtaise. Iyonɨhɨ awaisɨho 10 tausenɨ kaiwɨhiyaisaho nɨnɨ awaisɨho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya 20 tausenɨ kiyahiyaisoai nɨnɨ nga nɨnɨhematɨtɨ titɨ yahwɨtɨ ipatitondɨho tatɨ jɨhɨ bindata mmonatɨ gwɨnyaitaise.
31 "Ou, qual é o rei que, pretendendo sair à guerra contra outro rei, primeiro não se assenta e pensa se com dez mil homens é capaz de enfrentar aquele que vem contra ele com vinte mil?
32 Siyatɨ mmonatɨ gwɨnyaataatɨ komɨhiyaisatɨ ko nga wɨndɨ awaisɨho 20 tausenɨ kiyahiyaisahoai tiwatɨ maapatitaahetanaahɨ komɨ tiworɨho kaanɨhɨ bitohonɨhura yɨhoaaŋɨ wɨndɨ tɨmunɨha namɨhaitɨhaawo undatɨ isɨhiya usai natausaasonɨhɨ kiya nuwɨ wɨndɨ tɨmundaatɨwɨ kaundɨtaapo.
32 Se não for capaz, enviará uma delegação, enquanto o outro ainda está longe, e pedirá um acordo de paz.
33 Isɨ amɨ sɨkɨretɨ samɨ wo komɨhapa nahataapai namaamataataahɨ ko noaipatɨ wɨndɨ nisɨ otɨpɨpatɨhoemaamatɨtaise,” undataase.
33 Da mesma forma, qualquer de vocês que não renunciar a tudo o que possui não pode ser meu discípulo.
34 Jisaasiho pɨwɨha wa sata kaundataase. Sapɨpaahɨ amɨ gaahape. Iyataahandɨ kandɨ kapaamɨ jɨpaindɨhandɨ owetonaahɨ nyahɨ napitaisaihɨ sapɨpaamɨ jɨpaindɨhandɨ japɨhɨ jɨpaitaise?
34 "O sal é bom, mas se ele perder o sabor, como restaurá-lo?
35 Sapɨpa siyatɨ jɨpaindɨhandɨ owehapa nyahɨ nandapaamɨ osaataatɨ yapɨpatisa ahoyaatɨ wɨndɨ ahɨmaito. Iyaatɨ amɨ maasapɨho kauhomɨ ahopaisaatɨ newa nambwaihɨraatɨ osaataatɨ wɨndɨ ahɨmaito. Nyahɨ kapa nehɨ yotaahiyaanɨne. Sahɨ pɨwɨha baiwɨ mwɨtɨpisawɨ atitaatɨwɨ atihɨrɨsahiyaatisɨ baiwɨ atiwɨse,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
35 Não serve nem para o solo nem para adubo; é jogado fora. "Aquele que tem ouvidos para ouvir, ouça".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.