Lucas 14

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Asisɨha wa Sapaatɨhandɨ Saararehura Jisaasiho Parisihiyaamɨ mɨtɨhomɨ aŋɨpɨpɨhɨ notɨ nandapa nanataise. Nainjɨhɨ utaaho wo komɨ ambɨpatɨ nahatɨ nipisaho bindataise. Aihɨ isɨhiya kapɨhɨ bimohiyɨhiya koai Jisaasiho tɨtɨhemwaso tɨwɨ Jisaasihomɨhetɨ ndɨha ahiyawɨ iwinjatawaayopo.
1 Tendo Jesus entrado, num sábado, em casa de um dos chefes dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Aihɨ ko utaaso ikwauhɨrɨ nahatɨ nipiso kapɨhɨ Jisaasihomɨhinɨ detɨ bindataise.
2 Achava-se ali diante dele certo homem hidrópico.
3 Aihɨ Jisaasiho koai usonataatɨ kiya wɨnɨhapɨpa katɨwunjohiyɨhiyaisunɨ amɨ Parisihiyaisunɨ sata nunjenataise “Autaahaatɨhomɨ asisɨha nyahɨ ikɨndɨhaaha Sapaatɨhandetɨ isɨhiyai tɨtɨhɨwiwɨtɨhaawɨ tɨtɨhɨ gaaro e owetiso?” undatɨ nunjenataise.
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, e perguntou: É lícito curar no sábado, ou não?
4 Aihɨ kiya wihoaaŋɨha wɨndɨ kamundɨwɨ apɨhɨmundawaayopo. Kiya saiwɨ apɨhɨmundauhɨ Jisaasiho koai numwaatɨ komɨ timbɨpa nemwatɨ natausaasihɨ notaise.
4 Eles, porém, ficaram calados. E Jesus, pegando no homem, o curou, e o despediu.
5 Natausaasihɨ ko naihɨ kiyai sata nunjenataise. “Amɨ samɨ woŋɨ komɨ mwaahoaisangi amɨ maasapɨho kauhoaisangi Autaahaatɨhomɨ asisɨha ikɨndɨhaaha Sapaatɨhandetɨ anɨmwaahɨpata witamahonɨhɨ amɨ gaasɨ kiyatɨ witatotane tatɨ ko wɨndɨ notɨ anɨmwaahɨpatombɨ japɨhɨ namumwaitaiso?” undataase.
5 Então lhes perguntou: Qual de vós, se lhe cair num poço um filho, ou um boi, não o tirará logo, mesmo em dia de sábado?
6 Sata ko kiyai nunjenatɨ kaundihɨ kiya kaamɨ wihoaaŋɨha wɨndɨ kamundopo.
6 A isto nada puderam responder.
7 Isɨhiya nandapa nandaatɨwɨ nandaahohiyɨhiya usa mɨtaahoaahɨ mmonɨwinjawɨ gaahasɨnɨ bimaamɨ niyauhɨ kiyai Jisaasiho usonataatɨ kandapɨ pɨwɨha kɨma namɨhanaha sata kaundatataase.
7 Ao notar como os convidados escolhiam os primeiros lugares, propôs-lhes esta parábola:
8 “Namaatɨnɨhauhɨ nandapa tɨhohɨpɨpaapɨ isɨhiya gaatisaihɨ numbwɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ mɨtaahoaahɨ mbɨmime. Wiwa utaaho wo awaisɨho gi nangɨtipɨhaaho kɨnyapɨ gaatauhɨ napingɨpatamataiwɨ kopɨ gaasaihɨ napɨtaiso.
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te reclines no primeiro lugar; não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu;
9 Nasonɨhɨ utaaho nandapa nasamɨtandɨ maisɨhoaasapɨ gaatisɨho nasatɨ gi sahɨtɨtaise. ‘Kɨhoe kɨmbɨhɨ kɨnyɨ bimingɨpɨmbɨhɨ kɨmo bimɨta kɨnyɨ nɨwupwaape,’ hɨtonɨhɨ kɨnyɨ apɨpaahɨ aungwohandɨ masaamaitaise. Masamahonɨhɨ namapɨ numbwɨ mɨhopɨ usopopɨ bimɨtaise.
9 e vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o último lugar.
10 Isɨ isɨhiya kɨnyapɨ namme tɨwɨ gaatisaihɨ nopaapaahɨ usopopɨ numbwɨ bime. Binyamɨhɨ nandapa nahɨmɨtandɨ gaatisɨho gisonatosatɨ sahɨtɨtaise. ‘Kɨhoe kɨmbɨhɨ mɨtaahoaahɨ bimɨta namme,’ hɨtɨtaise. Sahɨtonɨhɨ naimbɨ binyamɨhɨ isɨhiya kisaahoya nandapa maasɨ nandaatɨwɨ niyohiyɨhyai kinyapɨ ko gaahoe tɨwɨ gisosaihɨ bimɨtaape.
10 Mas, quando fores convidado, vai e reclina-te no último lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, sobe mais para cima. Então terás honra diante de todos os que estiverem contigo à mesa.
11 Sandɨ katohɨtɨmandɨ apaapɨmaato. Utaaho wo mamaawonɨhɨ awaisɨhoniso tatɨ sawaho naimaatɨnataataahɨ Autaahaatɨho netɨ koai yatɨhihonɨhɨ yatɨhitɨtaise. O utaaho mawonɨhɨ ipɨhatisanataataahɨ koai Autaahaatɨho netɨ awaisɨhoemwaitaise,” undatɨ Jisaasiho kaundataase.
11 Porque todo o que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Utaaho nandapa nanda napɨwɨse tatɨ Parisiho gaatisɨhoai Jisaasiho sata kaundataase. “Kɨnyɨ isɨhiya nandapa nandaatɨwɨ gaatapaahura isɨhiya tɨtɨhɨ kinyɨhiya aunahɨpa naasɨkata bimohiyɨhiya kahapaamapɨpa asaketahiyai gaatɨpɨ namumwaape. Sandɨ kahɨtohɨtɨmandɨ apaapɨmaahɨto siya isiya kinyɨhapa nandapa numwingɨpɨpaapɨ amɨ kiyaamɨhapa kiyahapa wihoaaŋɨ nahɨmɨtaatɨwɨ gaatɨwɨ nahɨmaitaapo.
12 Disse também ao que o havia convidado: Quando deres um jantar, ou uma ceia, não convides teus amigos, nem teus irmãos, nem teus parentes, nem os vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso retribuído.
13 Kɨnyɨ nandapa tɨhapaahura isɨhiya maipɨhatɨma kahapaamapɨpa owehatɨma ambɨpatɨ maipɨhatɨma auhɨrɨ maipɨtahatɨma ndɨha niyotahatɨmai gaatɨpɨ numwaape.
13 Mas quando deres um banquete, convida os pobres, os aleijados, os mancos e os cegos;
14 Satɨma kɨnyɨ nandapa numwingɨpɨpaapɨ wihoaaŋɨhapa wɨndɨ namaahɨmɨtaapo. Saiwɨ namaahɨnyaihɨ kɨnyɨ waatɨ maaritɨtaape. Isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya ainahiyɨhiya anɨmwaahɨpatombɨ japɨhɨ nepasaihɨhura Autaahaatɨho gi kandapɨ wihoaaŋɨhapa nahɨmɨtaise,” undataase.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que te retribuir; pois retribuído te será na ressurreição dos justos.
15 Kapɨhɨ isɨhiya bindawa nandapa maasɨ nanɨhohiyɨhiyaamɨ wo koaisamɨ bindamaaho sa pɨwa atɨwisataatɨ Jisaasihoai ko sata kaundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandaatɨhɨ nandaatɨ nandapa nainjɨho so waatɨ maaritane,” undataase.
15 Ao ouvir isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado aquele que comer pão no reino de Deus.
16 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha sata kaundataase. “Utaaho wo nandapa awaimbɨpa taatɨ tɨmanataatɨ isɨhiya taahiyɨhiya komɨ nandapa aimɨ tɨmetanɨhɨ napɨtaatɨwɨ pɨwɨha nusoaasɨtaise.
16 Jesus, porém, lhe disse: Certo homem dava uma grande ceia, e convidou a muitos.
17 Nahataapa nandapa tɨmetanɨhɨ asisɨha nandapa nandaatɨwɨhuraatanɨhɨ isɨhiya aimɨ gaatisawɨhiyaapɨ komɨ otɨpɨpatɨhoai natausaasɨtaise, ko notɨ kiyai nandapa nahataapa aimɨ tɨmetisɨ nandaatɨwɨ napɨwɨse undɨtando.
17 E à hora da ceia mandou o seu servo dizer aos convidados: vinde, porque tudo já está preparado.
18 Iyonɨhɨ kiya nahatiya komɨ gaatisawɨhiya naasɨka katɨwɨ wɨndɨ namaapɨto undawaatopo. Aiwɨ amɨ jɨho sata kaundataase. ‘Osaataatɨ waatɨ wanɨ nawɨho nunya nehonɨ wanɨ mmondandɨ nutandiyo amwihoŋe, wɨndɨ namaapɨto,’ undataise.
18 Mas todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo, e preciso ir vê-lo; rogo-te que me dês por escusado.
19 Iyonɨhɨ amɨ kapɨho sata kaundɨtaise. ‘Nɨnɨ wanɨ maasapɨho kauho ikwɨmaindɨmwɨtaho otɨpɨpatapɨho wanɨ nawɨho nunya numwaahonɨ wanɨ nundɨ namɨhandɨ mmondandiyonɨ amwihoŋe wɨndɨ namaapɨto,’ undɨtaise.
19 Outro disse: Comprei cinco juntas de bois, e vou experimentá-los; rogo-te que me dês por escusado.
20 “Iyonɨhɨ amɨ kapɨho sata kaundɨtaise. ‘Nɨnɨ wanɨ apopaati netɨ wɨrahonɨ wɨndɨ namaapɨto,’ undɨtaise.
20 Ainda outro disse: Casei-me e portanto não posso ir.
21 “Satɨwɨ nahatiya kaundauhɨ otɨpɨpatɨho namasi notɨ komɨ awaisɨhoai satɨwɨ satɨwɨ owe namaapɨto tauhɨ namasi japɨhɨ nasataayo undataase. Saundihɨ aŋaaŋamɨ satɨho sa atisatosatɨ apowihɨ komɨ otɨpɨpatɨhoai saundataase. ‘Wanɨ ketɨ kɨnyɨ nihɨti numbɨwɨ aunahɨpatamɨ daihɨra awairɨhɨraatɨhunɨ gwɨharaahasɨnyaatɨhunɨ daapɨ isɨhiya maipɨhatɨma kahapaamapɨpa owehatɨmaisunɨ ambɨpatɨ maipɨtahatɨmaisunɨ auhɨrɨ maipɨtahatɨmaisunɨ amɨ ndɨha niyotahatɨmaisunɨ numwaasi napisamɨhɨ nisɨ aŋɨtɨtɨhɨ nandaita numwe,’ undataase.
21 Voltou o servo e contou tudo isto a seu senhor: Então o dono da casa, indignado, disse a seu servo: Sai depressa para as ruas e becos da cidade e traze aqui os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.
22 Sata kaundihɨ ko otɨpɨpatɨho awaisɨhomɨ kaundisɨha kiyatɨ owetihɨ awaisɨhoai saundataase. ‘Awaisɨhoŋe kɨnyɨ kandingɨmumwaaŋɨ kamwaaŋɨ japepihɨrɨtɨ aimɨ kiyonɨhandɨ kandɨ aŋaaŋɨ isɨhiya wɨndɨ tɨmisainje. Owetise,’ undataase.
22 Depois disse o servo: Senhor, feito está como o ordenaste, e ainda há lugar.
23 Saundihɨ awaisɨho komɨ otɨpɨpatɨhoai jɨhaatɨ saundataase. ‘Kɨnyɨ japɨhɨ numbwɨ daihɨra awairɨhɨraunɨ amɨ osaataatapɨhɨraamɨ naaporɨhɨrainunɨ isɨhiyaapɨ daapɨ usonapaahiyai tarɨwundɨpɨ numwaasi napɨta numwe amɨ nisɨ aŋaaŋɨ apɨpaahɨ nga tisaitɨto.
23 Respondeu o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e valados, e obriga-os a entrar, para que a minha casa se encha.
24 Nɨnɨ sangi kɨmandɨ kasatataato. Isɨhiya nandapa nandaatɨwɨ gaatohiyɨhiya siya nisɨ nandapa apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ masehonyaisangi wɨndɨ nepɨ namandaapo. Owetɨtaise,’ undataase,” tatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
24 Pois eu vos digo que nenhum daqueles homens que foram convidados provará a minha ceia.
25 Wura isɨhiya taahɨtɨhandɨ wɨrɨsandiwɨ Jisaasihoai nuwipinjai niyauhɨ Jisaasiho nepemaitatɨ kiyai sata kaundataase.
25 Ora, iam com ele grandes multidões; e, voltando-se, disse-lhes:
26 “Utaaho wo nɨngi nanipinja nisɨ otɨpɨpatɨhoematɨtandɨ nisenda nasataahandɨ kandɨ komɨ saniyɨ sapiyaisunɨ amɨ saingo saahoyaisunɨ sanasɨhiyaisunɨ amɨ komɨ apwaataatisunɨ amɨ metɨhonyaisunɨ amɨ sawaho biyatɨ itatamanɨnatɨ bimɨtandɨhandisunɨ komɨ maarɨho wɨndɨ namunyamatɨ kiyaisunɨ amɨ sawahoaisunɨ pohipiyamatɨ nehɨ nɨngisaahɨhɨ komɨ maarɨho apɨpaahɨ awaindɨhandɨ wɨndɨ namaaninyataataahɨ amɨ ko noaipatɨ nisɨ otɨpatɨhoemaamatɨtaise.
26 Se alguém vier a mim, e não aborrecer a pai e mãe, a mulher e filhos, a irmãos e irmãs, e ainda também à própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Iyatɨ ko komɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatɨ netɨ wɨndɨ tɨmɨpwɨtatɨ amɨ nɨngi namaanipinjataataahɨ amɨ ko nisɨ otɨpɨpatɨ wɨndɨ mmonatɨ netɨ kiyatɨ nɨngi ko wɨndɨ namaanimbinjɨtaise.
27 Quem não leva a sua cruz e não me segue, não pode ser meu discípulo.
28 Iyataatɨ sahɨ usaatɨ aŋaaŋɨ waaŋɨ utaarɨhaaŋɨ mɨhaatɨ nuwatɨhandɨ aŋɨmatɨtaatɨwɨ gwɨnyaawaawɨ jɨhɨ bindawa nawɨho napitiyahora nga aŋɨmata owemaito tɨwɨ jɨhɨ gwɨnyaapɨ mmonɨwɨ tɨtɨhemaitaapo.
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se senta primeiro a calcular as despesas, para ver se tem com que a acabar?
29 O sahɨ saiwɨ jɨhɨ wɨndɨ kamaiwɨ nehɨ topɨtaata yapɨpatetɨ sɨmenɨhandɨ namasawɨ kaisaihɨ nawɨho owetanɨhɨ namɨhaitaapo. Namɨhaasaihɨ isɨhiya nahatiya usa mmonawa sisɨpɨhɨsatɨwɨ sasatɨtaapo.
29 Para não acontecer que, depois de haver posto os alicerces, e não a podendo acabar, todos os que a virem comecem a zombar dele,
30 ‘Ise isɨmiya kɨmiya aŋaaŋɨ aŋɨmatɨtaatɨwɨ aŋɨmatohiyaasɨ ketɨ owemaamapo,’ satɨtaapo.
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pode acabar.
31 “Iyataatɨ amɨ awaisɨho wo yapɨpatisunɨ isɨhiyaisunɨ jaatɨ bimisɨho amɨ awaisɨho wo yapɨpatisunɨ isɨhiyaisunɨ ja bimisɨhoaisa tundandaahɨ amɨ bindata jɨhɨ biyatɨ gwɨnyaatɨ kaitaise. Ko komɨ pwɨsɨpɨ yaipa kaiwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya 10 tausenɨ kaiwɨhiyaatɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ womɨhiya pwɨsɨpɨ yaipa kaiwɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya 20 tausenɨ kaiwɨhiyaisatɨ napɨtaise. Iyonɨhɨ awaisɨho 10 tausenɨ kaiwɨhiyaisaho nɨnɨ awaisɨho tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya 20 tausenɨ kiyahiyaisoai nɨnɨ nga nɨnɨhematɨtɨ titɨ yahwɨtɨ ipatitondɨho tatɨ jɨhɨ bindata mmonatɨ gwɨnyaitaise.
31 Ou qual é o rei que, indo entrar em guerra contra outro rei, não se senta primeiro a consultar se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Siyatɨ mmonatɨ gwɨnyaataatɨ komɨhiyaisatɨ ko nga wɨndɨ awaisɨho 20 tausenɨ kiyahiyaisahoai tiwatɨ maapatitaahetanaahɨ komɨ tiworɨho kaanɨhɨ bitohonɨhura yɨhoaaŋɨ wɨndɨ tɨmunɨha namɨhaitɨhaawo undatɨ isɨhiya usai natausaasonɨhɨ kiya nuwɨ wɨndɨ tɨmundaatɨwɨ kaundɨtaapo.
32 No caso contrário, enquanto o outro ainda está longe, manda embaixadores, e pede condições de paz.
33 Isɨ amɨ sɨkɨretɨ samɨ wo komɨhapa nahataapai namaamataataahɨ ko noaipatɨ wɨndɨ nisɨ otɨpɨpatɨhoemaamatɨtaise,” undataase.
33 Assim, pois, todo aquele dentre vós que não renuncia a tudo quanto possui, não pode ser meu discípulo.
34 Jisaasiho pɨwɨha wa sata kaundataase. Sapɨpaahɨ amɨ gaahape. Iyataahandɨ kandɨ kapaamɨ jɨpaindɨhandɨ owetonaahɨ nyahɨ napitaisaihɨ sapɨpaamɨ jɨpaindɨhandɨ japɨhɨ jɨpaitaise?
34 Bom é o sal; mas se o sal se tornar insípido, com que se há de restaurar-lhe o sabor?
35 Sapɨpa siyatɨ jɨpaindɨhandɨ owehapa nyahɨ nandapaamɨ osaataatɨ yapɨpatisa ahoyaatɨ wɨndɨ ahɨmaito. Iyaatɨ amɨ maasapɨho kauhomɨ ahopaisaatɨ newa nambwaihɨraatɨ osaataatɨ wɨndɨ ahɨmaito. Nyahɨ kapa nehɨ yotaahiyaanɨne. Sahɨ pɨwɨha baiwɨ mwɨtɨpisawɨ atitaatɨwɨ atihɨrɨsahiyaatisɨ baiwɨ atiwɨse,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
35 Não presta nem para terra, nem para adubo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.