Lucas 13
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI
1 Aihɨ sura isɨhiya usa Jisaasihoai pɨwɨha wa isɨhiya Garirihandaahapɨhiyaapɨ kaundawaatopo. “Isɨhiya siya maasapɨho sipɨsipɨho taawɨ tipɨ jɨtɨpatɨ namopɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ ahiyauhɨ amɨ awaisɨho Pairotɨho komɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundihɨ isɨhiya usai tipɨ kiyaamɨ jɨtɨpatɨ maasapɨho sipɨsipɨhomɨ jɨtɨpataatɨhɨ tipɨ naupwɨ ahiyawaayopo,” undawaatopo.
1 Naquela ocasião, alguns dos que estavam presentes contaram a Jesus que Pilatos misturara o sangue de alguns galileus com os sacrifícios deles.
2 Saundauhɨ Jisaasihomɨha wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Garirihandaahapɨhiya siya napohiyɨmiyaapɨ sahɨ gwɨnyaawaawɨ kiya maipɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ isɨhiya nahatiya Garirihandaahapɨhiyai nusatipɨhaapɨhandɨ kiyauhɨ kandapɨ kiyai tiwawaayopo tɨwɨ gwɨnyaawaayowo? Apɨpaahɨ owetise.
2 Jesus respondeu: "Vocês pensam que esses galileus eram mais pecadores que todos os outros, por terem sofrido dessa maneira?
3 Nɨnɨ sangi tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato amɨ sahɨ samɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namasi japɨhɨ wɨndɨ akɨtɨ namepemaitawaawaahɨ sahɨ nahatiyaatɨ kiyaamataiwɨ napwɨtaapo.
3 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão.
4 Aiwɨ isɨhiya 18 kaiwɨhiyai Siroaamɨhanda aŋaaŋɨ utaarɨhandɨ niyatesi itaatisatɨ tiwihɨ napohiyɨhiyaapɨ kiya maipɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ isɨhiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya nahatiyai nusatipɨhaapɨ kaiwɨhiyaatawa kandapɨ napowaayopo tɨwɨ sahɨ gwɨnyaawaayowo?
4 Ou vocês pensam que aqueles dezoito que morreram, quando caiu sobre eles a torre de Siloé, eram mais culpados do que todos os outros habitantes de Jerusalém?
5 Apɨpaahɨ owetise. Amɨ nɨnɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Amɨ sahɨ samɨ maipɨhaiwa namapɨ japɨhɨ wɨndɨ namepemaitawaawaahɨ amɨ sahɨ nahatiyaatɨ kiyaamataiwɨ napwɨtaapo,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
5 Eu lhes digo que não! Mas se não se arrependerem, todos vocês também perecerão".
6 Siyatɨ kaundatosatɨ amɨ Jisaasiho pɨwɨha wa sɨwipatɨ namɨhana sata kiyai kaundataase. “Utaaho wo ipatɨ pikɨhandɨ (katamɨ yandɨho nyamɨ pɨhoaipɨhomatiyahatɨ) wainɨhandamɨ osaataatɨ yamataise. Yamatosatatɨ yandɨpɨho ningoaitaiso tatɨ mmondandɨ notaise. Notɨ mmonata yandɨpɨho wɨndɨ namingotaise.
6 Então contou esta parábola: "Um homem tinha uma figueira plantada em sua vinha. Foi procurar fruto nela, e não achou nenhum.
7 Namingosɨhɨ namatɨ osaataatɨ jaatosɨhoai saundataase. ‘Kɨnaungwɨha maurɨmairetɨ yandɨpɨho ningotɨ ahotɨtaiso ndɨ nɨnɨ napɨtɨ mmonɨhonɨhɨ amɨ yandɨpɨho wɨndɨ namingose. Isɨ amɨ kɨnyɨ kati tisatɨmape katɨ yapɨpatamɨ atɨpatɨ nehɨhandɨ netɨ owematɨ ahetɨtaiso,’ undataase.
7 Por isso disse ao que cuidava da vinha: ‘Já faz três anos que venho procurar fruto nesta figueira e não acho. Corte-a! Por que deixá-la inutilizar a terra? ’
8 Saundihɨ amɨ osaataatɨ jaatosɨho koai saundataase. ‘Awaisɨhoŋe, kɨnaungwɨha kɨma naasaapɨ kiyatɨ ahetɨta namɨhaape. Kiyatɨ ahetanɨhɨ nɨnɨ katamɨ tambɨpɨhɨ yapɨpatɨ netɨ ikɨsɨmwɨtɨ ahiyatɨ amɨ maasapɨho kauhomɨ ahopaisatɨ ahoyatɨ katamɨ tambɨpɨhɨ ahaitaano.
8 "Respondeu o homem: ‘Senhor, deixe-a por mais um ano, e eu cavarei ao redor dela e a adubarei.
9 Saindɨ kaisanɨhɨ kɨnaungwɨha bousonɨhetɨ yandɨpɨho akoho biyatɨ ningotɨ ahotiso ndo. O amɨ yandɨpɨho namingohonaahɨ gaasɨ kɨnyɨ tisatɨpɨ nemaitaapo,’ undataase,” undatɨ kiyai kaundataase.
9 Se der fruto no ano que vem, muito bem! Se não, corte-a’ ".
10 Asisɨha wa Judaahiya ikɨnohɨha Saararehura Sapaatɨhandetɨ Jisaasiho Judaahiyaamɨ aŋɨhaiwa gwɨharaahaiwa ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundohɨwaiwaamɨ wɨndaatɨhɨ pɨwɨha ausaatɨ isɨhiyai kaundataase.
10 Certo sábado Jesus estava ensinando numa das sinagogas,
11 Aihɨ kapɨhɨ apopaatɨ waatɨ bindataise. Saatɨ apopaatɨ itɨpɨho maipɨho kaatamɨ dawaaho netɨ daahɨ kɨsɨmwotɨ ikosisatɨ mmatɨ bimihɨ kɨnaungwɨha 18 kiyahaiwetɨ timbiyatɨ mɨmaipiyatɨ ketinjahaate. Aihɨ kaatɨ wɨndɨ tɨtɨhɨ dotɨ bɨmitohaate.
11 e ali estava uma mulher que tinha um espírito que a mantinha doente havia dezoito anos. Ela andava encurvada e de forma alguma podia endireitar-se.
12 Aihɨ Jisaasiho kaati iwinjatosatɨ gaatatɨ numwaatɨ kaatɨ koenda napihɨ saundataase. “Apopaaŋe, kinyɨ timbɨpa aimɨ nɨnɨ nehɨmataayo,” undataase.
12 Ao vê-la, Jesus chamou-a à frente e lhe disse: "Mulher, você está livre da sua doença".
13 Nehɨmataayo undatɨ Jisaasiho komɨ ikwɨhatɨmurɨ kaatamɨhetɨ ahɨwihɨ ketɨ kuraanɨhɨ kaatamɨ dawaaho tɨtɨhɨwitatɨ gaatihɨ kaatɨ tɨtɨhɨ mbatatɨ Autaahaatɨhopɨ maaritatɨ Autaahaatɨhoai mepɨ autaahemwataise.
13 Então lhe impôs as mãos; e imediatamente ela se endireitou, e louvava a Deus.
14 Aihɨ utaaho aŋɨhandɨ gwɨharaahandɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨhandɨ jatisɨho sandɨ mmonataatɨ apɨpaahɨ apousamataise. Sandɨ apowindɨmandɨ asisɨha Judaahiya ikɨndaatɨwɨhetɨ kaati tɨtɨhemwaso tatɨ gwɨnyaataate. Apowihɨ ko kiyai saundataase. “Asisɨha otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ naasohɨtahaare. Isɨ asisɨha saiwetɨ napɨwɨse samɨ timbɨpa ko nesamaitando. O amɨ asisɨha kɨma ikɨndɨhaaha Sapaatɨhandetɨ sahɨ samɨ timbɨpa nesamaitandɨ namaapɨwɨse, owetane,” undataase.
14 Indignado porque Jesus havia curado no sábado, o dirigente da sinagoga disse ao povo: "Há seis dias em que se deve trabalhar. Venham para ser curados nesses dias, e não no sábado".
15 Saihɨ Awaisɨho komɨha wihoaaŋɨha ko aŋɨhandɨ jatisɨho mɨtɨhoai saundataase. “Sahɨ satɨwɨ asisɨha Autaahaatɨhomɨhetɨ nyahɨ siyaatɨ kamaayaahiyaane tɨwɨ jaiwɨtɨwɨhiyaate. Sangisangi asisɨha Autaahaatɨhomɨha Sapaatɨhandetɨ maasapɨho kauho okɨsɨhandɨ amɨ dongiho wɨraposohɨpɨpɨhɨ nuwɨ nesɨpapesi waapoho nandandɨhapɨhapɨ numwaasi nuwɨ nunyawɨhiyaate.
15 O Senhor lhe respondeu: "Hipócritas! Cada um de vocês não desamarra no sábado o seu boi ou jumento do estábulo e o leva dali para dar-lhe água?
16 Amɨ kɨmaatɨ Abɨraahamɨhomɨ maatɨmaati Bwaasɨrɨhɨrɨ netɨ anɨtisatɨ mmatɨ kɨnaungwɨha 18 kiyahaiwetɨ isɨwatataise. Isɨ amɨ asisɨha Autaahaatɨhomɨhetɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ kaatɨ netɨ mmatɨ anɨtisatɨ isɨwatirɨhɨri nemahonɨhɨ kaatɨ noaipatɨ gaatindɨmandɨ tɨtɨhɨmetahandɨ nɨnɨ kiyataayono? Nɨnɨ kɨmandɨ asisɨha Sapaatɨhandetɨ kamaitando e kaitando?” undataase.
16 Então, esta mulher, uma filha de Abraão a quem Satanás mantinha presa por dezoito longos anos, não deveria no dia de sábado ser libertada daquilo que a prendia? "
17 Ko pɨwɨha wihoaaŋɨha kaundisɨha atisawaawɨ kopɨ itɨhɨtohiyɨhiyai mawihɨ kiya mapɨpaapiyawaayopo. Iyauhɨ amɨ isɨhiya nahatiyaahɨ ko saiwa nahatewa apɨpaahɨ gaahaiwa kaiwaiwaapɨ maaritawaayopo.
17 Tendo dito isso, todos os seus oponentes ficaram envergonhados, mas o povo se alegrava com todas as maravilhas que ele estava fazendo.
18 Iyatɨ amɨ Jisaasiho kiyai pɨwɨha sata nunjenataise. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨ setahande ndɨ napaapɨ namɨhandɨ katɨtande? Napaapɨ sɨwipatɨ namɨhandɨ katɨtande?
18 Então Jesus perguntou: "Com que se parece o Reino de Deus? Com que o compararei?
19 Sandɨ ipatɨ nyainyarɨhɨramatiyahatamɨ kwɨtaahomatiyahande. Utaaho kwɨtaaho ko netɨ komɨ osaataatɨ nesotɨ yamataise. Yamasɨhɨ katɨ ipatɨ nyainyarɨhɨramatiyahatɨ nawatɨ awaipatɨ saniyatɨ ahetihɨ koho nasatɨ katamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhoetɨ itɨha itaayatɨ bindataise,” undataase.
19 É como um grão de mostarda que um homem semeou em sua horta. Ele cresceu e se tornou uma árvore, e as aves do céu se fizaram ninhos em seus ramos".
20 Saundatosatɨ amɨ japɨhɨ wa saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai winjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨ nɨnɨ napindapɨ namɨhandɨ katɨtande?
20 Mais uma vez ele perguntou: "A que compararei o Reino de Deus?
21 Sandɨ siyahande. Apopaatɨ waatɨ waatɨpatɨ parawaaho netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandisatɨ ahoyatɨ naumbwaihɨratɨ sanyoaihɨ waatɨ awaindɨ nipindɨhandamatiyahande,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
21 É como o fermento que uma mulher misturou com uma grande quantidade de farinha, e toda a massa ficou fermentada".
22 Siyatɨ kaundamapɨ Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ taatɨ notaaho kapɨhɨ otɨhapɨhɨ aunahɨpɨhaiwa awaiwaiwaaraahunɨ amɨ gwɨharaahaiwaaraahunɨ notɨ pɨwɨha ausaatɨ kataunjataise.
22 Depois Jesus foi pelas cidades e povoados e ensinava, prosseguindo em direção a Jerusalém.
23 Aihɨ utaaho wo sata Jisaasihoai nunjenataise. “Awaisɨhoŋe, Autaahaatɨho isɨhiya nehɨ yahonyaisaahɨhɨ numwaitaindɨho?” undataase. Saundihɨ Jisaasiho koai wihoaaŋɨha sata kaundataase.
23 Alguém lhe perguntou: "Senhor, serão poucos os salvos? " Ele lhes disse:
24 “Maasomɨhinjɨ maipɨhinjaatɨhɨ sahɨ andɨtitɨwɨ andɨta napamapɨ nandaapɨse. Nɨnɨ sandɨ kasatataato. Isɨhiya taahiyɨhiya maasomɨhinjaatɨhɨ nandaitaatɨwɨ andɨta napamawaahandɨ kandɨ wɨndɨ namandaitaapo.
24 "Esforcem-se para entrar pela porta estreita, porque eu lhes digo que muitos tentarão entrar e não conseguirão.
25 Aŋaaŋamɨ satɨho dotɨ aŋaaŋamɨ maasomwaaŋɨ netɨ napuwɨtaise. Napuhonɨhɨ sahɨ napɨwɨ ipaahaapɨ bitotawa maasomwaaŋɨ kwɨtapɨ ‘Awaisɨhoŋe, maasomwaaŋɨ nyapɨ nanyupwe,’ tɨtaapo. Sahɨ satisaihɨ ko sangi sasatɨtaise. ‘Nɨnɨ sangi wɨndɨ maasisotɨhiyaatisɨ sahɨ maahapɨhapɨ napɨwɨhiyaate?’ satɨtaise.
25 Quando o dono da casa se levantar e fechar a porta, vocês ficarão do lado de fora, batendo e pedindo: ‘Senhor, abre-nos a porta’. "Ele, porém, responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês’.
26 Sasatonɨhɨ sahɨ koai saundɨtaapo. ‘Nyahɨ gisaatɨ maasɨ nandapa waapoho nanɨhohiyɨhiyaane. Iyaatɨ amɨ kɨnyɨ nyamɨ daihɨra bitotapa pɨwɨha ausaapɨ katɨpɨnyɨsapɨ kanyatingɨhiyɨhiyaane,’ undɨtaapo.
26 "Então vocês dirão: ‘Comemos e bebemos contigo, e ensinaste em nossas ruas’.
27 Sahɨ saundisaihɨhandɨ kandɨ amɨ ko sangi jɨhaatɨ sata kasatɨtaise. ‘Nɨnɨ sangi wɨndɨ maasisotɨhiyaatisɨ sahɨ maahapɨhapɨhiyaate? Sahɨ maipɨhaiwa pɨhɨtɨwɨ nasisoaarɨ kaimbɨwɨhiyaatisɨ sahɨ nahatiyaatɨ nawɨsawitɨwɨ ahawɨse,’ satɨtaise.
27 "Mas ele responderá: ‘Não os conheço, nem sei de onde são vocês. Afastem-se de mim, todos vocês, que praticam o mal! ’
28 Sasatonɨhɨ sangi nehɨhaapɨ ipaahaapepɨsamasaihɨ kaapɨ bitotawa Abɨraahamɨho, Aisaakɨho amɨ Jekopɨho siyaisunɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaisunɨ Autaahaatɨho winjaatɨ bimonɨhɨ sahɨ kiyai iwinjaitaapo. Iwinjapɨ sahɨ nehɨhaatɨ ipaahaapɨ bitotawa maipaiwɨ gwɨwɨ samɨ mangɨrɨ ikwɨnɨwɨ gitɨwɨtaapo.
28 "Ali haverá choro e ranger de dentes, quando vocês virem Abraão, Isaque e Jacó e todos os profetas no Reino de Deus, mas vocês excluídos.
29 Isɨhiya ipɨho noaipasihihoaaŋapɨhiyaunɨ amɨ ipɨho namaatipasihihoaaŋapɨhiyaunɨ amɨ ipɨhomɨ bopimbɨpɨhɨ wihɨwihoaaŋapɨhiyaunɨ Autaahaatɨho iwinjatindɨhandaatɨhɨ nandapa nandaatɨwɨ napɨtaapo.
29 Pessoas virão do oriente e do ocidente, do norte e do sul, e ocuparão os seus lugares à mesa no Reino de Deus.
30 Saisaihɨ amɨ isɨhiya usa wanɨ noaipapɨ jɨhimatohiyɨhiya ipotimainjaihɨ amɨ isɨhiya wanɨ noaipapɨ ipotimatohiyɨhiya jɨhimatɨtaapo,” undatɨ kiyai kaundataase.
30 De fato, há últimos que serão primeiros, e primeiros que serão últimos".
31 Aihɨ tɨtɨhɨ suraanɨhɨ Parisihiya usa napɨwɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Kɨnyɨ kɨmbɨhɨ namasi wapɨhapɨ numwe amɨ Erotɨho gi tɨhɨwɨtandiso,” undawaatopo.
31 Naquela mesma hora alguns fariseus aproximaram-se de Jesus e lhe disseram: "Saia e vá embora daqui, pois Herodes quer matá-lo".
32 Saundauhɨ ko wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Sahɨ nuwɨ sɨrɨ sɨhwɨ ainjɨhɨrɨhɨrɨ maipiri saundɨwɨse. ‘Atime! Nɨnɨ wanunɨ amɨ bousonɨhunɨ isɨhiyaamɨhetɨ itɨpɨho maipɨhapa ahotimbɨpa nemwatɨ amɨ timbɨpa timbiyohiyɨhiyai tɨtɨhɨwiwɨto. Aindɨ amɨ asisɨha notɨ mairɨmaatisɨhetɨ nisɨ otɨpɨpatɨ kaindɨ owemaito.
32 Ele respondeu: "Vão dizer àquela raposa: ‘Expulsarei demônios e curarei o povo hoje e amanhã, e no terceiro dia estarei pronto’.
33 Aindɨ wanunɨ amɨ bousonɨhunɨ amɨ bousonɨhamɨ bousonɨhunɨ daihɨra daimɨ nutaano, amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhoai nehɨhaatɨ wapɨhɨ wapɨhɨ tiwɨtaatɨwɨ sandɨ tɨtɨhɨmaahe. Koai nehɨ Jerusaremɨhandaahɨhɨ tiwisaihɨ kapɨhɨ ko napwɨtande,’ undɨwɨse.
33 Mas, preciso prosseguir hoje, amanhã e depois de amanhã, pois certamente nenhum profeta deve morrer fora de Jerusalém!
34 “Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyaate, sahɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyai tipɨ yamwaapɨhiyaate. Aiwɨ amɨ sahɨ isɨhiya Autaahaatɨho pɨwɨha nunyatɨ sapɨ natausaasihɨhiyai nawɨhaara nepɨ yahwɨ tipɨhiyaate. Nɨnɨ pɨhɨndɨhaiwetɨ sangi netɨ nasamaatɨ nisɨ ikwɨraatɨhɨ otɨpwɨsɨpaatɨ mwaahoai netɨ ditatotemasɨpatamataindɨ netɨ ahositondiyonɨhandɨ kandɨ sahɨ nisenda namaapɨwɨ nisapɨ pohipaiwɨhiyaate.
34 "Jerusalém, Jerusalém, você, que mata os profetas e apedrejas os que lhe são enviados! Quantas vezes eu quis reunir os seus filhos, como a galinha reúne os seus pintinhos debaixo das suas asas, mas vocês não quiseram!
35 Atiwɨse! Sahɨ sangi kaiwɨ bimɨtaatɨwɨ Autaahaatɨho aimɨ nasamase. Nɨnɨ sangi tɨtɨhɨ kasatataato. Sahɨ nɨngi wɨndɨ maanisonɨwɨ bimaamɨ nuwɨ sahɨ sawanaatɨ satɨwɨ, ‘Kɨmo Awaisɨhomɨ ambɨpataahɨ komɨ aunahɨpa netɨ napisɨhoai Autaahaatɨho gaahatɨ kawisane,’ tisaihɨhuraatɨtaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
35 Eis que a casa de vocês ficará deserta. Eu lhes digo que vocês não me verão mais até que digam: ‘Bendito o que vem em nome do Senhor’".
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.