Lucas 13
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ
1 Aihɨ sura isɨhiya usa Jisaasihoai pɨwɨha wa isɨhiya Garirihandaahapɨhiyaapɨ kaundawaatopo. “Isɨhiya siya maasapɨho sipɨsipɨho taawɨ tipɨ jɨtɨpatɨ namopɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ ahiyauhɨ amɨ awaisɨho Pairotɨho komɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiyai kaundihɨ isɨhiya usai tipɨ kiyaamɨ jɨtɨpatɨ maasapɨho sipɨsipɨhomɨ jɨtɨpataatɨhɨ tipɨ naupwɨ ahiyawaayopo,” undawaatopo.
1 Naquele mesmo tempo estavam presentes alguns que lhe falavam dos galileus, cujo sangue Pilatos misturara com os seus sacrifícios.
2 Saundauhɨ Jisaasihomɨha wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Garirihandaahapɨhiya siya napohiyɨmiyaapɨ sahɨ gwɨnyaawaawɨ kiya maipɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ isɨhiya nahatiya Garirihandaahapɨhiyai nusatipɨhaapɨhandɨ kiyauhɨ kandapɨ kiyai tiwawaayopo tɨwɨ gwɨnyaawaayowo? Apɨpaahɨ owetise.
2 E, Jesus respondendo, disse-lhes: Pensais que esses galileus, porque padeceram tais coisas, eram mais pecadores que os demais galileus?
3 Nɨnɨ sangi tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ kasatataato amɨ sahɨ samɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namasi japɨhɨ wɨndɨ akɨtɨ namepemaitawaawaahɨ sahɨ nahatiyaatɨ kiyaamataiwɨ napwɨtaapo.
3 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
4 Aiwɨ isɨhiya 18 kaiwɨhiyai Siroaamɨhanda aŋaaŋɨ utaarɨhandɨ niyatesi itaatisatɨ tiwihɨ napohiyɨhiyaapɨ kiya maipɨhandɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ isɨhiya Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiya nahatiyai nusatipɨhaapɨ kaiwɨhiyaatawa kandapɨ napowaayopo tɨwɨ sahɨ gwɨnyaawaayowo?
4 Ou aqueles dezoito sobre os quais caiu a torre de Siloé e os matou, pensais que foram maiores pecadores do que todos os homens que habitavam em Jerusalém?
5 Apɨpaahɨ owetise. Amɨ nɨnɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Amɨ sahɨ samɨ maipɨhaiwa namapɨ japɨhɨ wɨndɨ namepemaitawaawaahɨ amɨ sahɨ nahatiyaatɨ kiyaamataiwɨ napwɨtaapo,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
5 Eu vos digo: Não; antes, se não vos arrependerdes, todos de igual modo perecereis.
6 Siyatɨ kaundatosatɨ amɨ Jisaasiho pɨwɨha wa sɨwipatɨ namɨhana sata kiyai kaundataase. “Utaaho wo ipatɨ pikɨhandɨ (katamɨ yandɨho nyamɨ pɨhoaipɨhomatiyahatɨ) wainɨhandamɨ osaataatɨ yamataise. Yamatosatatɨ yandɨpɨho ningoaitaiso tatɨ mmondandɨ notaise. Notɨ mmonata yandɨpɨho wɨndɨ namingotaise.
6 Ele também falava esta parábola: Certo homem tinha uma figueira plantada na sua vinha; ele foi buscar fruto nela, e não o achou.
7 Namingosɨhɨ namatɨ osaataatɨ jaatosɨhoai saundataase. ‘Kɨnaungwɨha maurɨmairetɨ yandɨpɨho ningotɨ ahotɨtaiso ndɨ nɨnɨ napɨtɨ mmonɨhonɨhɨ amɨ yandɨpɨho wɨndɨ namingose. Isɨ amɨ kɨnyɨ kati tisatɨmape katɨ yapɨpatamɨ atɨpatɨ nehɨhandɨ netɨ owematɨ ahetɨtaiso,’ undataase.
7 Então, ele disse ao vinhateiro: Eis que há três anos eu venho buscar fruto nesta figueira e não o acho; corta-a. Por que ela ocupa inutilmente a terra?
8 Saundihɨ amɨ osaataatɨ jaatosɨho koai saundataase. ‘Awaisɨhoŋe, kɨnaungwɨha kɨma naasaapɨ kiyatɨ ahetɨta namɨhaape. Kiyatɨ ahetanɨhɨ nɨnɨ katamɨ tambɨpɨhɨ yapɨpatɨ netɨ ikɨsɨmwɨtɨ ahiyatɨ amɨ maasapɨho kauhomɨ ahopaisatɨ ahoyatɨ katamɨ tambɨpɨhɨ ahaitaano.
8 E, respondendo ele, disse-lhe: Senhor, deixa-a também este ano, até que eu cave em seu redor e a esterque;
9 Saindɨ kaisanɨhɨ kɨnaungwɨha bousonɨhetɨ yandɨpɨho akoho biyatɨ ningotɨ ahotiso ndo. O amɨ yandɨpɨho namingohonaahɨ gaasɨ kɨnyɨ tisatɨpɨ nemaitaapo,’ undataase,” undatɨ kiyai kaundataase.
9 e, se der fruto, bem; se não, então depois tu a cortarás.
10 Asisɨha wa Judaahiya ikɨnohɨha Saararehura Sapaatɨhandetɨ Jisaasiho Judaahiyaamɨ aŋɨhaiwa gwɨharaahaiwa ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundohɨwaiwaamɨ wɨndaatɨhɨ pɨwɨha ausaatɨ isɨhiyai kaundataase.
10 E ele ensinava em uma das sinagogas no shabat.
11 Aihɨ kapɨhɨ apopaatɨ waatɨ bindataise. Saatɨ apopaatɨ itɨpɨho maipɨho kaatamɨ dawaaho netɨ daahɨ kɨsɨmwotɨ ikosisatɨ mmatɨ bimihɨ kɨnaungwɨha 18 kiyahaiwetɨ timbiyatɨ mɨmaipiyatɨ ketinjahaate. Aihɨ kaatɨ wɨndɨ tɨtɨhɨ dotɨ bɨmitohaate.
11 E eis que estava ali uma mulher que tinha um espírito de enfermidade fazia dezoito anos; e estava curvada, e não podia de modo algum endireitar-se.
12 Aihɨ Jisaasiho kaati iwinjatosatɨ gaatatɨ numwaatɨ kaatɨ koenda napihɨ saundataase. “Apopaaŋe, kinyɨ timbɨpa aimɨ nɨnɨ nehɨmataayo,” undataase.
12 E, vendo-a Jesus, chamou-a a si, e disse-lhe: Mulher, tu estás liberta da tua enfermidade.
13 Nehɨmataayo undatɨ Jisaasiho komɨ ikwɨhatɨmurɨ kaatamɨhetɨ ahɨwihɨ ketɨ kuraanɨhɨ kaatamɨ dawaaho tɨtɨhɨwitatɨ gaatihɨ kaatɨ tɨtɨhɨ mbatatɨ Autaahaatɨhopɨ maaritatɨ Autaahaatɨhoai mepɨ autaahemwataise.
13 E ele impôs suas mãos sobre ela; e imediatamente ela se endireitou, e glorificava a Deus.
14 Aihɨ utaaho aŋɨhandɨ gwɨharaahandɨ isɨhiya ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨhandɨ jatisɨho sandɨ mmonataatɨ apɨpaahɨ apousamataise. Sandɨ apowindɨmandɨ asisɨha Judaahiya ikɨndaatɨwɨhetɨ kaati tɨtɨhemwaso tatɨ gwɨnyaataate. Apowihɨ ko kiyai saundataase. “Asisɨha otɨpɨpatɨ kaitaatɨwɨha ikwɨrɨ naasairɨtihɨ wɨramɨ naasohɨtahaare. Isɨ asisɨha saiwetɨ napɨwɨse samɨ timbɨpa ko nesamaitando. O amɨ asisɨha kɨma ikɨndɨhaaha Sapaatɨhandetɨ sahɨ samɨ timbɨpa nesamaitandɨ namaapɨwɨse, owetane,” undataase.
14 E o governante da sinagoga respondeu com indignação, porque Jesus havia curado no dia do shabat, e disse à multidão: Seis dias há em que o homem deve trabalhar; nestes, pois, vinde para serdes curados, e não no dia do shabat.
15 Saihɨ Awaisɨho komɨha wihoaaŋɨha ko aŋɨhandɨ jatisɨho mɨtɨhoai saundataase. “Sahɨ satɨwɨ asisɨha Autaahaatɨhomɨhetɨ nyahɨ siyaatɨ kamaayaahiyaane tɨwɨ jaiwɨtɨwɨhiyaate. Sangisangi asisɨha Autaahaatɨhomɨha Sapaatɨhandetɨ maasapɨho kauho okɨsɨhandɨ amɨ dongiho wɨraposohɨpɨpɨhɨ nuwɨ nesɨpapesi waapoho nandandɨhapɨhapɨ numwaasi nuwɨ nunyawɨhiyaate.
15 O Senhor respondeu-lhe, e disse: Hipócritas! No shabat não solta da manjedoura cada um de vós o seu boi ou jumento, e não o leva para beber água?
16 Amɨ kɨmaatɨ Abɨraahamɨhomɨ maatɨmaati Bwaasɨrɨhɨrɨ netɨ anɨtisatɨ mmatɨ kɨnaungwɨha 18 kiyahaiwetɨ isɨwatataise. Isɨ amɨ asisɨha Autaahaatɨhomɨhetɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ kaatɨ netɨ mmatɨ anɨtisatɨ isɨwatirɨhɨri nemahonɨhɨ kaatɨ noaipatɨ gaatindɨmandɨ tɨtɨhɨmetahandɨ nɨnɨ kiyataayono? Nɨnɨ kɨmandɨ asisɨha Sapaatɨhandetɨ kamaitando e kaitando?” undataase.
16 E não devia esta mulher, sendo filha de Abraão, a qual há dezoito anos Satanás havia prendido, ser solta desta prisão no dia do shabat?
17 Ko pɨwɨha wihoaaŋɨha kaundisɨha atisawaawɨ kopɨ itɨhɨtohiyɨhiyai mawihɨ kiya mapɨpaapiyawaayopo. Iyauhɨ amɨ isɨhiya nahatiyaahɨ ko saiwa nahatewa apɨpaahɨ gaahaiwa kaiwaiwaapɨ maaritawaayopo.
17 E, dizendo ele estas coisas, todos os seus adversários ficaram envergonhados, e todo o povo se alegrava por todas as coisas gloriosas que eram feitas por ele.
18 Iyatɨ amɨ Jisaasiho kiyai pɨwɨha sata nunjenataise. “Autaahaatɨho isɨhiyai iwinjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨ setahande ndɨ napaapɨ namɨhandɨ katɨtande? Napaapɨ sɨwipatɨ namɨhandɨ katɨtande?
18 Então ele disse: A que é semelhante o reino de Deus, e a que eu devo comparar?
19 Sandɨ ipatɨ nyainyarɨhɨramatiyahatamɨ kwɨtaahomatiyahande. Utaaho kwɨtaaho ko netɨ komɨ osaataatɨ nesotɨ yamataise. Yamasɨhɨ katɨ ipatɨ nyainyarɨhɨramatiyahatɨ nawatɨ awaipatɨ saniyatɨ ahetihɨ koho nasatɨ katamɨ isɨtɨtɨ saatɨtɨhoetɨ itɨha itaayatɨ bindataise,” undataase.
19 É semelhante a um grão de semente de mostarda que um homem, tomando-o, lançou na sua horta; e cresceu e fez-se grande árvore; e as aves do céu se aninharam em seus ramos.
20 Saundatosatɨ amɨ japɨhɨ wa saundataase. “Autaahaatɨho isɨhiyai winjaatɨ bimaamɨ naindɨhandapɨ nɨnɨ napindapɨ namɨhandɨ katɨtande?
20 E ele disse outra vez: A que eu compararei o reino de Deus?
21 Sandɨ siyahande. Apopaatɨ waatɨ waatɨpatɨ parawaaho netɨ nipitandɨhandɨ yisɨhandisatɨ ahoyatɨ naumbwaihɨratɨ sanyoaihɨ waatɨ awaindɨ nipindɨhandamatiyahande,” undatɨ Jisaasiho kiyai kaundataase.
21 É semelhante ao fermento que uma mulher tomou e escondeu em três medidas da refeição, até ficar tudo fermentado.
22 Siyatɨ kaundamapɨ Jisaasiho Jerusaremɨhandaahapɨ taatɨ notaaho kapɨhɨ otɨhapɨhɨ aunahɨpɨhaiwa awaiwaiwaaraahunɨ amɨ gwɨharaahaiwaaraahunɨ notɨ pɨwɨha ausaatɨ kataunjataise.
22 E ele percorria as cidades e as aldeias, ensinando e viajando em direção a Jerusalém.
23 Aihɨ utaaho wo sata Jisaasihoai nunjenataise. “Awaisɨhoŋe, Autaahaatɨho isɨhiya nehɨ yahonyaisaahɨhɨ numwaitaindɨho?” undataase. Saundihɨ Jisaasiho koai wihoaaŋɨha sata kaundataase.
23 Então, disse-lhe um: Senhor, são poucos os que são salvos? E ele lhe disse:
24 “Maasomɨhinjɨ maipɨhinjaatɨhɨ sahɨ andɨtitɨwɨ andɨta napamapɨ nandaapɨse. Nɨnɨ sandɨ kasatataato. Isɨhiya taahiyɨhiya maasomɨhinjaatɨhɨ nandaitaatɨwɨ andɨta napamawaahandɨ kandɨ wɨndɨ namandaitaapo.
24 Esforçai-vos para entrar pela porta estreita; porque eu vos digo que muitos procurarão entrar, e não serão capazes.
25 Aŋaaŋamɨ satɨho dotɨ aŋaaŋamɨ maasomwaaŋɨ netɨ napuwɨtaise. Napuhonɨhɨ sahɨ napɨwɨ ipaahaapɨ bitotawa maasomwaaŋɨ kwɨtapɨ ‘Awaisɨhoŋe, maasomwaaŋɨ nyapɨ nanyupwe,’ tɨtaapo. Sahɨ satisaihɨ ko sangi sasatɨtaise. ‘Nɨnɨ sangi wɨndɨ maasisotɨhiyaatisɨ sahɨ maahapɨhapɨ napɨwɨhiyaate?’ satɨtaise.
25 E uma vez que o dono da casa tiver levantado e fechado a porta, e vós começardes, de fora, a bater à porta, dizendo: Senhor, Senhor, abre-nos; ele respondendo, vos dirá: Eu não sei de onde vós sois;
26 Sasatonɨhɨ sahɨ koai saundɨtaapo. ‘Nyahɨ gisaatɨ maasɨ nandapa waapoho nanɨhohiyɨhiyaane. Iyaatɨ amɨ kɨnyɨ nyamɨ daihɨra bitotapa pɨwɨha ausaapɨ katɨpɨnyɨsapɨ kanyatingɨhiyɨhiyaane,’ undɨtaapo.
26 então, começareis a dizer: Nós comemos e bebemos na tua presença, e tu ensinaste nas nossas ruas.
27 Sahɨ saundisaihɨhandɨ kandɨ amɨ ko sangi jɨhaatɨ sata kasatɨtaise. ‘Nɨnɨ sangi wɨndɨ maasisotɨhiyaatisɨ sahɨ maahapɨhapɨhiyaate? Sahɨ maipɨhaiwa pɨhɨtɨwɨ nasisoaarɨ kaimbɨwɨhiyaatisɨ sahɨ nahatiyaatɨ nawɨsawitɨwɨ ahawɨse,’ satɨtaise.
27 Mas ele vos responderá: Digo-vos que eu não sei de onde vós sois; apartai-vos de mim, todos vós trabalhadores da iniquidade.
28 Sasatonɨhɨ sangi nehɨhaapɨ ipaahaapepɨsamasaihɨ kaapɨ bitotawa Abɨraahamɨho, Aisaakɨho amɨ Jekopɨho siyaisunɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiya pɨropetɨhiyaisunɨ Autaahaatɨho winjaatɨ bimonɨhɨ sahɨ kiyai iwinjaitaapo. Iwinjapɨ sahɨ nehɨhaatɨ ipaahaapɨ bitotawa maipaiwɨ gwɨwɨ samɨ mangɨrɨ ikwɨnɨwɨ gitɨwɨtaapo.
28 Ali haverá choro e ranger de dentes, quando virdes Abraão, e Isaque, e Jacó, e todos os profetas no reino de Deus, e vós lançados fora.
29 Isɨhiya ipɨho noaipasihihoaaŋapɨhiyaunɨ amɨ ipɨho namaatipasihihoaaŋapɨhiyaunɨ amɨ ipɨhomɨ bopimbɨpɨhɨ wihɨwihoaaŋapɨhiyaunɨ Autaahaatɨho iwinjatindɨhandaatɨhɨ nandapa nandaatɨwɨ napɨtaapo.
29 E eles virão do oriente, e do ocidente, e do norte, e do sul e assentar-se-ão no reino de Deus.
30 Saisaihɨ amɨ isɨhiya usa wanɨ noaipapɨ jɨhimatohiyɨhiya ipotimainjaihɨ amɨ isɨhiya wanɨ noaipapɨ ipotimatohiyɨhiya jɨhimatɨtaapo,” undatɨ kiyai kaundataase.
30 E eis que, há últimos que serão primeiros; e primeiros que serão últimos.
31 Aihɨ tɨtɨhɨ suraanɨhɨ Parisihiya usa napɨwɨ Jisaasihoai saundawaatopo. “Kɨnyɨ kɨmbɨhɨ namasi wapɨhapɨ numwe amɨ Erotɨho gi tɨhɨwɨtandiso,” undawaatopo.
31 No mesmo dia vieram alguns fariseus e lhe disseram: Sai e retira-te daqui, porque Herodes quer matar-te.
32 Saundauhɨ ko wihoaaŋɨha kiyai sata kaundataase. “Sahɨ nuwɨ sɨrɨ sɨhwɨ ainjɨhɨrɨhɨrɨ maipiri saundɨwɨse. ‘Atime! Nɨnɨ wanunɨ amɨ bousonɨhunɨ isɨhiyaamɨhetɨ itɨpɨho maipɨhapa ahotimbɨpa nemwatɨ amɨ timbɨpa timbiyohiyɨhiyai tɨtɨhɨwiwɨto. Aindɨ amɨ asisɨha notɨ mairɨmaatisɨhetɨ nisɨ otɨpɨpatɨ kaindɨ owemaito.
32 E ele lhes disse: Ide e dizei àquela raposa: Eis que eu expulso demônios, e realizo curas, hoje e amanhã, e no terceiro dia serei aperfeiçoado.
33 Aindɨ wanunɨ amɨ bousonɨhunɨ amɨ bousonɨhamɨ bousonɨhunɨ daihɨra daimɨ nutaano, amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨhoai nehɨhaatɨ wapɨhɨ wapɨhɨ tiwɨtaatɨwɨ sandɨ tɨtɨhɨmaahe. Koai nehɨ Jerusaremɨhandaahɨhɨ tiwisaihɨ kapɨhɨ ko napwɨtande,’ undɨwɨse.
33 Todavia, eu devo caminhar hoje, amanhã e no dia seguinte; porque não pode um profeta perecer fora de Jerusalém.
34 “Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyaate, sahɨ isɨhiya Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyai tipɨ yamwaapɨhiyaate. Aiwɨ amɨ sahɨ isɨhiya Autaahaatɨho pɨwɨha nunyatɨ sapɨ natausaasihɨhiyai nawɨhaara nepɨ yahwɨ tipɨhiyaate. Nɨnɨ pɨhɨndɨhaiwetɨ sangi netɨ nasamaatɨ nisɨ ikwɨraatɨhɨ otɨpwɨsɨpaatɨ mwaahoai netɨ ditatotemasɨpatamataindɨ netɨ ahositondiyonɨhandɨ kandɨ sahɨ nisenda namaapɨwɨ nisapɨ pohipaiwɨhiyaate.
34 Ó Jerusalém, Jerusalém, que matas os profetas e apedrejas os que a ti são enviados; quantas vezes eu quis ajuntar os teus filhos, como a galinha ajunta a sua ninhada debaixo das asas, e vós não quisestes!
35 Atiwɨse! Sahɨ sangi kaiwɨ bimɨtaatɨwɨ Autaahaatɨho aimɨ nasamase. Nɨnɨ sangi tɨtɨhɨ kasatataato. Sahɨ nɨngi wɨndɨ maanisonɨwɨ bimaamɨ nuwɨ sahɨ sawanaatɨ satɨwɨ, ‘Kɨmo Awaisɨhomɨ ambɨpataahɨ komɨ aunahɨpa netɨ napisɨhoai Autaahaatɨho gaahatɨ kawisane,’ tisaihɨhuraatɨtaise,” undatɨ kiyai kaundataase.
35 Eis que a vossa casa vos é deixada desolada; e em verdade eu vos digo: Não me vereis até que venha o tempo em que direis: Bendito é o que vem em nome do Senhor!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.