João 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Aihɨ suraanɨhɨ isɨhiya Parisihiya Jisaasihopɨ pɨwɨha satɨwɨha atisawaayopo. Isɨhiya taahiyɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Jisaasiho kiyai numwaatɨ Jonɨho isɨhiyai baawusisawɨhiyai nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ taahiyɨhiyai waapohora baawusataise tɨwɨha atisawaayopo.
1 Jesus sabia que os fariseus tinham ouvido dizer que ele batizava e fazia mais discípulos que João,
2 Iyataatɨ sura Jisaasiho sawahomɨ ikwɨraahɨ isɨhiyai baawusataamaise. Owetise. Komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangisaahɨhɨ nahatewetɨ kanyatihɨ isɨhiyai nyahɨ baawusɨhaayo.
2 embora Jesus mesmo não os batizasse, e sim seus discípulos.
3 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨ kaindɨhandapɨ isɨhiya Parisihiya aimɨ atisopo tauhɨ atisataise. Atisataatɨ Parisihiyai nisapɨ apowɨtaiso tatɨ gwɨnyapenataatɨ namatɨ kapɨhɨ Judiyaahanda namasi yapɨpatɨ Garirihandaahapɨ naihɨ nyahɨ maasɨ nohaayo.
3 Assim, deixou a Judeia e voltou para a Galileia.
4 Iyataatɨ Jisaasiho daihɨra Samariyaahandaahɨra daundirɨhɨraapɨ maaritataatɨ kɨra naihɨ nohaayo.
4 No caminho, teve de passar por Samaria.
5 Aihɨ kɨra naihɨ nowaatɨ yapɨpatɨ Samariyaahandamɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Saikaahanda noaipahaayo. Iyaatɨ sapɨhɨ jɨhura Jekopɨho komɨ mwaaho Josepɨhoai yapɨpatɨ numwipatɨ kapɨhɨ Saikaahanda detɨ ahendaise.
5 Chegou ao povoado samaritano de Sicar, perto do campo que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Iyataatɨ jɨhura Jekopɨho anɨmwaahɨpatɨ waapoho niwɨtaatɨwɨ yamwaasɨpatɨ kapɨhɨ aunahɨpa Saikaahandamɨhinɨ ahendaise. Aihɨ Jisaasiho daihɨra utaarɨhandaatɨhɨ daindɨhandapɨ nurɨpotɨndɨwihɨ namatɨ otapɨhaatɨ ipɨho otɨhasɨnɨtihɨhura waapohomɨ anɨmwaahɨpatainɨ detɨ bindataise.
6 O poço de Jacó ficava ali, e Jesus, cansado da longa caminhada, sentou-se junto ao poço, por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Pouco depois, uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse: “Por favor, dê-me um pouco de água para beber”.
8 — ausente —
8 Naquele momento, seus discípulos tinham ido ao povoado comprar comida.
9 Saundihɨ kaatɨ apopaatɨ kaatamɨha wihoaaŋɨha Jisaasihoai saundataase. “Kɨnyɨ Judaahoŋɨtihɨ amɨ nɨnɨ Samariyaahaanɨnisɨ nɨngi kɨnyɨ waapoho wo naninye tɨpɨ napaapɨ sandɨ kandapaase?” undataase. Iyataatɨ apopaatɨ Jisaasihoai kɨnyɨ Judaahaaŋɨtihɨ amɨ nɨnɨ Samariyaahaanɨne undindɨmandɨ apaapɨmunje amɨ Judaahiya Samariyaahiyaisawɨ maasɨ nandapa namaanɨwɨ amɨ wɨndɨ pɨwaamanɨwɨ kiyaisɨ nehɨ yiyandɨhɨ bindawaahuraatihɨ kandapɨ kaatɨ kaundataase.
9 A mulher ficou surpresa, pois os judeus se recusam a ter qualquer contato com os samaritanos. “Você é judeu, e eu sou uma mulher samaritana”, disse ela a Jesus. “Como é que me pede água para beber?”
10 Kaatɨ apopaatɨ Jisaasihoai sata kaundihɨ Jisaasiho komɨha wihoaagɨha kaati saundataase. “Autaahaatɨhomɨ gaahandɨ gi nehɨ nahɨmɨtandɨhandapunɨ amɨ wanɨ nɨnɨ gi taatɨ pɨwaahɨtohɨmonisapunɨ gwɨnyaapaapaahɨ kɨnyɨ satɨpɨ nɨngi waapoho naninye disamɨhɨ waapoho asɨtimatɨpɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨho ko wɨndɨ namaapatatɨ konɨhɨ noaasɨho gi nɨnɨ nahɨmɨto,” undataase.
10 Jesus respondeu: “Se ao menos você soubesse que presente Deus tem para você e com quem está falando, você me pediria e eu lhe daria água viva”.
11 Saundihɨ apopaatɨ Jisaasihoai kaatamɨha saundataase. “Awaisɨhoŋe, waapoho kɨmo onɨhɨ mɨhopɨ anɨmwaahɨpatopɨ nimandataise. Iyataatɨ kɨnyɨ onɨhaunɨ wɨrɨhɨrunɨ apɨpaahɨ owehoŋisɨ waapoho so asɨtimatɨwɨ bimɨtaatɨwɨho kɨnyɨ napitaimbɨ nipɨnɨmɨtaapɨse?
11 “Mas você não tem corda nem balde, e o poço é muito fundo”, disse ela. “De onde tiraria essa água viva?
12 Iyataatɨ jɨhura nyamɨ asɨho Jekopɨhounɨ komɨ mwaayaunɨ komɨ sipɨsipɨhandunɨ waapoho kɨmo ko nanawaayopo. Nanɨwɨ bimambɨwɨ nyamɨ asɨho Jekopɨho waapoho kɨmo nyangi nanyamihɨhore. Isɨ kɨnyɨ nyamɨ asɨho Jekopɨho waapoho kɨmo nanyamisɨhoai kɨnyɨ nusatipɨhaapɨ awaisɨhoŋɨtapaapɨ waapoho wo gaaho nanyamɨtaapɨnno? Owetɨtaise,” undatɨ apopaatɨ Jisaasihoai kaundataase.
12 Além do mais, você se considera mais importante que nosso antepassado Jacó, que nos deu este poço? Como pode oferecer água melhor que esta que Jacó, seus filhos e seus animais bebiam?”
13 Saundihɨ Jisaasiho komɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha kaati sata kaundataase. “Isɨhiya nahatiya waapoho kɨmo nanɨhohiyɨhiya waapohopɨ jinjapɨhɨ nawɨtaise.
13 Jesus respondeu: “Quem bebe desta água logo terá sede outra vez,
14 O amɨ waapoho isɨhiyai nɨnɨ numwɨtandiyohɨmomɨ utaaho wo netɨ nanataataahɨ koai sɨhɨ ipotɨsangi wɨndɨ waapohopɨ pɨhɨtatɨ wɨndɨ namausɨtaise. Owetɨtaise. Nisɨ waapoho isɨhiyai numwɨtandiyohɨho numwisanɨhɨ isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ notɨ anɨmwaahɨpatopɨ waapoho jinjapɨhɨ noaatɨ konɨhɨ nimandipatamatiyatɨ konɨhɨ noaatɨ tisaitatɨ tirandɨwa nimandɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨsangi sɨkiyatɨ waapoho pɨhɨtatɨ jinjapɨhɨ konɨhɨ noaatɨ nimandataatɨ isɨhiyai asɨtimatɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ numwɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kaati kaundataase.
14 mas quem bebe da água que eu dou nunca mais terá sede. Ela se torna uma fonte que brota dentro dele e lhe dá a vida eterna”.
15 Aihɨ apopaatɨ kaatɨ Jisaasihomɨ pɨwɨha kaundisɨhaapɨ wɨndɨ apɨpaahɨ namausesɨpainjɨhɨ kaatɨ wɨretɨ tɨtɨhɨ waapohopɨ gwɨnyapenataatɨ Jisaasihoai sata kaundataase. “Awaisɨhoŋe, waapoho so katingɨho nɨngi naninye. Nanɨmisamɨhɨ nɨnɨ nanataatɨ waapohopɨ nahatewetɨ wɨndɨ nɨngi namainyonɨhɨ niwɨtandɨ kɨmandɨ daahɨ utaarɨmandaatɨhɨ wɨndɨ namaapɨtaano,” undataase.
15 “Por favor, senhor, dê-me dessa água!”, disse a mulher. “Assim eu nunca mais terei sede nem precisarei vir aqui para tirar água.”
16 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha komɨha kaatɨ apopaati sata kaundataase. “Kɨnyɨ japɨhɨ numbwɨ kinyɨ kɨwɨhoai numwaasi jahɨra kɨmbɨhɨ napɨtaapɨ numwe,” undataase.
16 “Vá buscar seu marido”, disse Jesus.
17 Saundihɨ apopaatɨ kaatamɨha wihoaaŋɨha Jisaasihoai saundataase. “Nɨnɨ nɨwɨho owehaanɨne,” undataase. Saundatɨ kaundihɨ Jisaasiho komɨha kaati saundataase. “Kɨnyɨ nɨwɨho owehaanɨne tingɨtɨmandɨhɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ katapaase.
17 “Não tenho marido”, respondeu a mulher. Jesus disse: “É verdade. Você não tem marido,
18 Iyataatɨ jɨhura isɨhiya ikwɨrɨ naasairɨtahiyai namaatɨpapɨ japɨhɨ usesi noaipapɨhaaŋe. Aihɨ wanɨ kɨnyɨ utaaho yahoaisapɨ maasɨ bimingo so tɨtɨhɨ kinyɨ kɨwɨhomaahe. Aihɨ kɨnyɨ nɨwoya owehaanɨne tingɨha tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ katapaase,” undataase.
18 pois teve cinco maridos e não é casada com o homem com quem vive agora. Certamente você disse a verdade”.
19 Aihɨ kaatɨ apopaatɨ Jisaasihoai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngi wɨndɨ maanisonɨhinɨhɨ kiyohɨwaiwaapɨ kɨnyɨ ausaapɨ katinɨhɨ nɨnɨ kinyapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaitandɨhoe ndɨ gwɨnyaataayo.
19 “O senhor deve ser profeta”, disse a mulher.
20 Iyataatɨ nyamɨ asoya kɨmbɨhɨ Samariyaahandaahapɨhiya sisɨho kɨmo detɨ ahetisɨmoaasɨnɨ ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundawaayopo. Saiwɨ ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundauhɨhandɨ kandɨ sahɨ Judaahiyaatɨ apɨpaahɨ watɨpɨtɨwɨmapɨ andɨtitɨwɨ satɨwɨhiyaate. ‘Ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨhapɨhɨ nehɨ Jerusaremɨhandaahɨhe,’ tɨwɨ katɨwɨhiyaate,” undatɨ Jisaasihoai kaatɨ kaundataase.
20 “Então diga-me: por que os judeus insistem que Jerusalém é o único lugar de adoração, enquanto nós, os samaritanos, afirmamos que é aqui, no monte Gerizim, onde nossos antepassados adoraram?”
21 Aihɨ Jisaasiho komɨha kaati saundataase. “Apopaanye, nɨnɨ pɨwɨha apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ sandɨ gi kahɨtataato sɨhɨ Apɨho Autaahaatɨhopɨ isɨhiya gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ kɨmo sisɨmoaasɨnapaahɨhɨ wɨndɨ gwɨnyaasi namaapɨtaapo. Aiwɨ amɨ Apɨho Autaahaatɨhopɨ gaapundɨtaatɨwɨ Jerusaremɨhandaahapaahɨhɨ wɨndɨ gwɨnyaasi namaitaapo. Owetɨtaise. Nehɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ Autaahaatɨho sawahopaahɨhɨ gɨwunyaapɨ koai pɨwaundɨwɨ gaapundɨwɨ nepɨ mepɨ autaahepumwaitaapo.
21 Jesus respondeu: “Creia em mim, mulher, está chegando a hora em que já não importará se você adora o Pai neste monte ou em Jerusalém.
22 Iyataatɨ sahɨ Samariyaahiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaunɨ amɨ pɨwɨha aunɨhɨhɨraatɨhɨ ahotiwaiwaunɨ wɨndɨ minjapepihɨropo. Siyawaawɨ sahɨ gwɨnyaapɨ samɨ gaapundohɨhopɨ sahɨ wɨndɨ mmonɨwɨ namaasesɨpatatɨ gɨmaasunyaatahiyaate. O amɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨhɨ nyamɨ gaapundohɨhopɨ nga ginunyainjɨhɨ mmonɨhaawɨ nyangi nanyesɨpatahiyaanɨne. Iyataatɨ amɨ nyahɨ gaapundohɨhopɨ mmonaatɨ gɨnyunyaatahiyaanɨne tohɨtɨmandɨ apaapɨmaato amɨ nyahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨha nahata biyaatɨ nga isɨwataatɨ amɨ japepihɨrɨhaayo. Iyonɨhɨ Isɨhiyai Autaahaatɨho japɨhɨ numwaitandɨhandɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨhetapɨ noaipataise. Aihɨ Autaahaatɨho utaaho isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨhoai netɨ natausaasihɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ nasatɨ nyahɨ Judaahiyaamɨhetapɨ ko noaipataise.
22 Vocês, samaritanos, sabem muito pouco a respeito daquele a quem adoram. Nós adoramos com conhecimento, pois a salvação vem por meio dos judeus.
23 Iyataatɨ asisɨha yaha taatɨ nasataise. Iyataatɨ amɨ asisa sa wanɨ kɨmuraare isɨhiya Autaahaatɨho akohopɨ akɨtɨnɨhɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨwɨ pɨwaundɨwɨ koai nɨwimaapɨ mepɨ autaahemwahohiyɨhiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kiyai netɨ nunjatɨ nusepemaahɨwa gɨwunyaasɨrɨhɨretɨ koai pɨwaundɨwɨ komɨ ambɨpatɨ nɨwimaapɨ mepɨ autaahepumwapɨ gaapundɨtaatɨwo. Isɨhiya sawitaatɨwɨhiyaapɨ Autaahaatɨho maaritatɨ amɨ taatɨ daataise.
23 Mas está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. O Pai procura pessoas que o adorem desse modo.
24 Iyataatɨ Autaahaatɨho nehɨ utaahomaahe. Owetise. Amɨ Autaahaatɨho Itɨpɨhore. Amɨ Autaahaatɨho Itɨpɨhosɨ isɨhiya kopɨ gwɨnyaapɨ pɨwaundɨwɨ koai nɨwimaapɨ mepɨ autaahepumwapɨ gaapundohiyɨhiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho netɨ gɨwunyaatɨ nunjirɨhɨretunɨ amɨ kiya Autaahaatɨho apɨpaahɨ akɨtɨ akɨtɨnɨhɨ akohoso tɨwɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ gɨwunyaahorɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ koai mepɨ autaahepumapɨ pɨwaundɨwɨ amɨ gaapundɨtaatɨwe,” undatɨ Jisaasiho apopaati kaundataase.
24 Pois Deus é Espírito, e é necessário que seus adoradores o adorem em espírito e em verdade”.
25 Aihɨ kaatɨ apopaatɨ Jisaasihoai kaatamɨha saundataase. “Kɨraisiho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho napɨtaise. Nasataahura nahataapa Autaahaatɨhopɨ akohoe tatɨ akɨtɨhaiwa netɨ nanyisatɨ kanyatɨtaise. Kanyatonɨhɨ nyangi biyatɨ nanyesɨpatɨtaise ndɨ gwɨnyaatɨhaanɨne,” undataase.
25 A mulher disse: “Eu sei que o Messias (aquele que é chamado Cristo) virá. Quando vier, ele nos explicará tudo”.
26 Aihɨ Jisaasihomɨha kaati saundataase. “Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Namɨhanatɨ Ahɨwisɨhonɨnɨ kɨmɨkonɨnɨ gi wanɨ taatɨ pɨwɨha kahɨtataato,” undataase.
26 Então Jesus lhe disse: “Sou eu, o que fala com você!”.
27 Siyatɨ Jisaasiho taatɨ apopaati pɨwaundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ nandapa naitɨhaawɨ taunɨhanda niyohiyɨhiyaanɨnɨ japɨhɨ nasawa noaipahaayo. Nasawa noaipa Jisaasiho apopaatisa maasɨ taatɨ pɨwaatindɨhandapɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahaayo. Otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahohɨtɨmandɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa siyɨhapa ahiyauhe, asɨhiyaisaahɨhɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ nyahɨ wɨndɨ katawaamunjɨtaano tɨwɨ ahiyawɨhandɨtihɨ kandapɨ nyahɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyapenɨhaayo. Siyaatɨ pɨwɨha gwɨnyaahaahandɨ kandɨ Jisaasihoai, “Kɨnyɨ pɨwɨha maahɨwa taapɨ kaundapaise,” undaatɨ nyahɨ wɨndɨ koai namunjenɨho owetise. Iyaatɨ amɨ apopaati “Kɨnyɨ napindape?” undaatɨ nyahɨ wɨndɨ namunjenɨho. Owetise.
27 Naquele momento, seus discípulos voltaram. Ficaram surpresos de encontrá-lo falando com uma mulher, mas nenhum deles se atreveu a perguntar: “O que o senhor quer?” ou “Por que conversa com ela?”.
28 Aihɨ apopaatɨ kaatɨ kaatamɨ onɨha waapoho niwɨtandɨ isɨsi napisɨha ahiyamapɨ japɨhɨ aunahɨpataahapɨ notaise. Notɨ isɨhiya kapɨhɨ aunahɨpata bimohiyɨhiyai sata kaundataase.
28 A mulher deixou sua vasilha de água junto ao poço e correu de volta para o povoado, dizendo a todos:
29 “Utaaho wo jɨhura nisɨ kaindɨ daayohɨwaiwa wɨndɨ monaho wanɨ napitiyatetɨ nisonataatɨ nahatewaapɨ kandataase. Isɨ ko Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhotindɨho? Sahɨ koai usondaatɨwɨ ketɨ napɨwɨse,” undataase.
29 “Venham ver um homem que me disse tudo que eu já fiz na vida! Será que não é ele o Cristo?”.
30 Satatɨ apopaatɨ notɨ isɨhiya aunahɨpata bimohiyɨhiyai kaundihɨ kiya pɨwɨha kaatamɨ kaundisɨha atiwɨmapɨ taahiyɨhiya Jisaasiho bimimbɨpɨhɨ nasawaayopo.
30 Então as pessoas saíram do povoado para vê-lo.
31 Aihɨ sura Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoai saundɨhaato. “Katɨpunjingɨhoŋe, kɨnyɨ nandapa aimɨ nanɨme,” undɨhaato.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com Jesus: “Rabi, coma alguma coisa”.
32 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha nyangi sata kanyatataase. “Nandapa wapa sahɨ monɨwɨhapa yahapa isɨtɨhonɨne,” tatɨ kanyatataase.
32 Ele, porém, respondeu: “Eu tenho um tipo de alimento que vocês não conhecem”.
33 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ yawanaanɨnɨ siyaatɨ kanɨhaato. “Utaaho wo nandapa isɨsi nasatɨ koai aimɨ numwihiso?” taatɨ kanɨhaato.
33 Os discípulos perguntaram uns aos outros: “Será que alguém lhe trouxe comida?”.
34 Aihɨ Jisaasiho komɨha nyangi sata kanyatataase. “Nandapa wapa sahɨ monɨwɨhapa nɨnɨ yahapa isɨtɨhonɨne satohɨpɨpa siyahapaapɨto. Apɨho Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhomɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ komɨ otɨpɨpatɨ jɨhɨ kaindɨ owemaitaano ndɨto.
34 Então Jesus explicou: “Meu alimento consiste em fazer a vontade daquele que me enviou e em terminar a sua obra.
35 Iyataatɨ amɨ sahɨ satawaatopo, ‘Waatɨho murɨtanɨhɨ murɨtanɨhɨ 4 kiyatɨ saniyonɨhɨ nandapa aimɨ akuraahiyatɨ tɨhonɨhɨ kɨpwɨtaapo,’ tawaatopo. Isɨ sahɨ osaataatɨ kɨmaiwa taahɨwɨmaiwai samɨ ndɨha naingaapɨ mmonɨwɨ jasawise. Iyataatɨ nandapa kɨpwɨtaatɨwɨ aimɨ akuraahiya tɨmetimbɨpaamataiwɨ isɨhiya kɨmiya nisɨ pɨwɨha atitaatɨwɨ tɨmanɨnɨwɨ nasawaayopo.
35 Vocês não costumam dizer: ‘Ainda faltam quatro meses para a colheita’? Mas eu lhes digo: despertem e olhem em volta. Os campos estão maduros para a colheita.
36 Iyataatɨ amɨ wanisangi utaaho nandapa akuraahaihɨ taatɨ kɨpwisɨhomatiyatɨ isɨhiyai Autaahaatɨho iwinjatɨtandɨ taatɨ numwaasɨho nawɨho aimɨ netaise. Iyataatɨ utaaho nandapa kɨpohɨpatamatiyatɨ isɨhiyai kiya napɨwɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨ taatɨ numwaatɨ ahoyataise. Iyataatɨ amɨ utaaho nandapa isapɨpa nimasɨhomatiyatɨ isɨhiyai utaaho wo Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundisɨhounɨ amɨ utaaho nandapa akuraahaihɨ kɨpwisɨhomatiyatɨ utaaho wo isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai numwaatɨ ahoaisɨhounɨ maisahurɨ maaritɨtaatɨmo.
36 Os que colhem já recebem salário, e os frutos que ajuntam são as pessoas que passam a ter a vida eterna. Que alegria espera tanto o que semeia como o que colhe!
37 Iyataatɨ pɨwɨha wa isɨhiya satohɨha akɨtɨhaare. Iyataatɨ pɨwa ka satɨhaapɨto, ‘Utaaho wo osaataatɨ isapɨpa jɨhɨ niyaamasɨhɨ amɨ utaaho wo nandapa kapa akuraahaihɨ kɨpotaise,’ tihɨhaapɨto.
37 Vocês conhecem o ditado: ‘Um semeia e outro colhe’. E é verdade.
38 Aihɨ nɨnɨ sangi isɨhiya usa samɨ jɨhɨ otɨpɨpatɨ kaiwɨ daiwɨ namɨhaahauhɨhapɨhɨ ipotɨ nandɨsoaasataayo. Sahɨ kiyaamɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨpatamɨ nandapa akɨpɨpa sahɨ usaimanɨnɨwɨ kɨpwɨwɨ nimanɨtaatɨwo.
38 Eu envio vocês para colher onde não semearam; outros realizaram o trabalho, e agora vocês ajuntarão a colheita”.
39 Amɨ Samariyaahiya taahiyɨhiya aunahɨpatɨ awaipatɨ Saikaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoso tɨwɨ gɨwunyaawaayopo. Iyataatɨ apopaatɨ kiyai Jisaasihopɨ saundatɨ, “Nɨnɨ nahatewa kiyohɨwaiwaapɨ ko ausaatɨ kandataase,” undindɨhandɨ atisawaawɨ kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo.
39 Muitos samaritanos do povoado creram em Jesus por causa daquilo que a mulher relatou: “Ele me disse tudo que eu já fiz!”.
40 Aihɨ amɨ Samariyaahiya Jisaasihoenda nasawaayopo. Napɨwɨ kɨmbɨhɨ nyangisapɨ bime undɨwɨ nunjenawaayopo. Iyauhɨ amɨ ko kiyaisatɨ asisɨha yataira bindataise.
40 Quando saíram para vê-lo, insistiram que ficasse no povoado. Jesus permaneceu ali dois dias,
41 — ausente —
41 e muitos outros ouviram sua palavra e creram.
42 — ausente —
42 Então disseram à mulher: “Agora cremos, não apenas por causa do que você nos contou, mas porque nós mesmos o ouvimos. Agora sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo”.
43 Asisɨha Yataira Saikaahanda Samariyaahiyaisa Jisaasiho bimainja aimɨ kairɨ yatairɨ sanaihɨ sapɨhɨ namasi amɨ Garirihandaahapɨ japɨhɨ niyataise.
43 Depois daqueles dois dias, Jesus partiu para a Galileia.
44 Iyataatɨ sandɨ Garirihanda jɨhura Jisaasiho satatɨ, “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho pɨropetɨhoai komɨ isɨhiya wɨndɨ baiwɨ usopɨ komɨ ambɨpatɨ nepɨ nɨwimaapɨ namumwaahopo,” tatɨ katipata japɨhɨ ko niyataise.
44 Ele mesmo tinha dito que um profeta não é honrado em sua própria terra.
45 Aihɨ Garirihandaahiya Judaahiyaamɨ kimbapɨho Pasopaahandɨ asisɨha awaisɨha kɨnaungwɨha nahatewetɨ mmonɨwɨ nandapa maahoaipatɨ tɨhɨwɨ nanɨhohɨha noaipasɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ niyawaayopo. Iyawaawɨ kura Jisaasiho Jerusaremɨhanda kaiwaiwa nahatewa mmonawaayopo. Saiwɨhiyaasɨ amɨ Jisaasiho japɨhɨ Garirihanda nasatɨ noaipasɨhɨ kiya koai maaritɨwɨ usowɨ numwaawaayopo.
45 Mas, uma vez que os galileus haviam estado em Jerusalém para a festa da Páscoa e visto tudo que Jesus fizera, eles o receberam.
46 Iyauhɨ Jisaasiho aunahɨpa taunɨhandɨ Kenaahandɨ yapɨpatɨ Pɨropinjɨhandɨ Garirihanda ahetipataahapɨ japɨhɨ notaise. Iyataatɨ sapɨhɨ jɨhura ko waapoho netɨ nepemaisɨhɨ noaipatɨ wainɨhandimatimbɨpɨhe. Aihɨ amɨ sapɨhɨ aunahɨpatɨ Kapaniyaamɨhanda gamanɨhomɨ otɨpɨpatɨho womɨ mwaahoai yaawataise.
46 Enquanto Jesus viajava pela Galileia, chegou a Caná, onde tinha transformado água em vinho. Perto dali, em Cafarnaum, havia um oficial do governo cujo filho estava muito doente.
47 Aihɨ Jisaasiho Judiyaahandaahɨraapɨ Garirihanda aimɨ yaho napise tauhɨ ko metɨhomɨ sapɨho atisataise. Atisamapɨ ko Jisaasihoenda nasatɨ nunjenataise komɨ mwaaho aimɨ napwɨtandɨ detɨtisɨhoai notɨ tɨtɨhɨwiwɨtando.
47 Quando soube que Jesus viera da Judeia para a Galileia, foi até ele e suplicou que fosse a Cafarnaum para curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Aihɨ amɨ Jisaasiho koai saundataase. “Nɨnɨ samɨ ndɨhetɨ sɨwipatɨ watɨpɨhaiwa samɨ maarɨho jandohaiwa wɨndɨ kamaisanaahɨ sahɨ nisapɨ ko nyangi nyatatamanatɨ nga andɨtinyaiwɨtaiso tɨwɨ wɨndɨ gɨmaanunyaitaapo. Apɨpaahɨ owetɨtaise,” undataase.
48 Jesus exclamou: “Jamais crerão, a menos que vejam sinais e maravilhas!”.
49 Aihɨ amɨ gamanɨhomɨ otɨpɨpatɨho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhonye, nisɨ metɨho aimɨ napwɨtaisɨ sangɨ naponɨhɨ kɨnyɨ nɨngisapɨ ketɨ kɨmɨkuraanɨhɨ namme,” undataase.
49 O oficial implorou: “Senhor, por favor, venha antes que meu filho morra”.
50 Aihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Numwe. Kinyɨ kimwaahoai timbɨpa numwɨhaahonɨhɨ asohoematatɨ nga bimɨtaiso,” undataase. Saundihɨ amɨ ko Jisaasihomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ maarɨho naasohɨ gwɨnyaatɨ notaise.
50 “Volte!”, disse Jesus. “Seu filho viverá.” O homem creu nas palavras de Jesus e partiu para casa.
51 Iyataatɨ ko asisɨha bowihɨ taatɨ daihɨra naihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya napɨwɨ daihɨra nutanɨnɨwɨ koai saundɨwɨ kaundawaatopo. “Kinyɨ kimwaaho aimɨ timbɨpa owetatɨ gaawimainjɨhɨ nepatɨ binye,” undawaatopo.
51 Enquanto estava a caminho, alguns de seus servos vieram a seu encontro com a notícia de que seu filho estava vivo e bem.
52 Saundauhɨ amɨ ko kiyai saundatɨ, “Timbɨpa metɨhoai maahɨwura numwɨhaase?” undatɨ nunjenataise. Aihɨ kiya koai amɨ saundawaatopo. “Batɨ asɨhataahura wanɨ kɨrokɨhuraarɨ sisɨha busoaatɨ owendaise,” undawaatopo.
52 Ele perguntou quando o menino havia começado a melhorar, e eles responderam: “Ontem à tarde, à uma hora, a febre subitamente desapareceu!”.
53 Saundauhɨ amɨ metɨhomɨ sapɨho gwɨnyaataise, Jisaasiho koai saundatɨ, ‘Kinyɨ kimwaaho namaapotɨ asoho bimɨtaise,’ undisurura kuraatihɨ. Aihɨ sandapɨ ko metɨhomɨ sapɨho sawahounɨ komɨ apwaataatɨ amɨ manyinya amɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ Jisaasihopɨ satɨwɨ, “Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoe,” tɨwɨ gɨwunyaawaayopo.
53 Então o pai percebeu que havia sido naquele exato momento que Jesus tinha dito: “Seu filho viverá”. E o oficial e todos de sua casa creram em Jesus.
54 Iyataatɨ sura Jisaasiho Judiyaahanda namasi yapɨpatɨ Garirihanda bindataatɨ kɨmatɨ sɨwipatɨ watɨpɨmatɨ kiyatɨ metɨhoai komɨ pɨwɨhaara tɨtɨhɨwisɨtɨmandɨ kasɨnɨhandɨ yapɨpatɨ Garirihanda kiyataise.
54 Esse foi o segundo sinal que Jesus realizou na Galileia, depois que veio da Judeia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.