João 4
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARIB
1 Aihɨ suraanɨhɨ isɨhiya Parisihiya Jisaasihopɨ pɨwɨha satɨwɨha atisawaayopo. Isɨhiya taahiyɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Jisaasiho kiyai numwaatɨ Jonɨho isɨhiyai baawusisawɨhiyai nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ taahiyɨhiyai waapohora baawusataise tɨwɨha atisawaayopo.
1 Quando, pois, o Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele, Jesus, fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Iyataatɨ sura Jisaasiho sawahomɨ ikwɨraahɨ isɨhiyai baawusataamaise. Owetise. Komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangisaahɨhɨ nahatewetɨ kanyatihɨ isɨhiyai nyahɨ baawusɨhaayo.
2 {ainda que Jesus mesmo não batizava, mas os seus discípulos}
3 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨ kaindɨhandapɨ isɨhiya Parisihiya aimɨ atisopo tauhɨ atisataise. Atisataatɨ Parisihiyai nisapɨ apowɨtaiso tatɨ gwɨnyapenataatɨ namatɨ kapɨhɨ Judiyaahanda namasi yapɨpatɨ Garirihandaahapɨ naihɨ nyahɨ maasɨ nohaayo.
3 deixou a Judéia, e foi outra vez para a Galiléia.
4 Iyataatɨ Jisaasiho daihɨra Samariyaahandaahɨra daundirɨhɨraapɨ maaritataatɨ kɨra naihɨ nohaayo.
4 E era-lhe necessário passar por Samária.
5 Aihɨ kɨra naihɨ nowaatɨ yapɨpatɨ Samariyaahandamɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Saikaahanda noaipahaayo. Iyaatɨ sapɨhɨ jɨhura Jekopɨho komɨ mwaaho Josepɨhoai yapɨpatɨ numwipatɨ kapɨhɨ Saikaahanda detɨ ahendaise.
5 Chegou, pois, a uma cidade de Samária, chamada Sicar, junto da herdade que Jacó dera a seu filho José;
6 Iyataatɨ jɨhura Jekopɨho anɨmwaahɨpatɨ waapoho niwɨtaatɨwɨ yamwaasɨpatɨ kapɨhɨ aunahɨpa Saikaahandamɨhinɨ ahendaise. Aihɨ Jisaasiho daihɨra utaarɨhandaatɨhɨ daindɨhandapɨ nurɨpotɨndɨwihɨ namatɨ otapɨhaatɨ ipɨho otɨhasɨnɨtihɨhura waapohomɨ anɨmwaahɨpatainɨ detɨ bindataise.
6 achava-se ali o poço de Jacó. Jesus, pois, cansado da viagem, sentou-se assim junto do poço; era cerca da hora sexta.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher de Samária tirar água. Disse-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 Pois seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida.
9 Saundihɨ kaatɨ apopaatɨ kaatamɨha wihoaaŋɨha Jisaasihoai saundataase. “Kɨnyɨ Judaahoŋɨtihɨ amɨ nɨnɨ Samariyaahaanɨnisɨ nɨngi kɨnyɨ waapoho wo naninye tɨpɨ napaapɨ sandɨ kandapaase?” undataase. Iyataatɨ apopaatɨ Jisaasihoai kɨnyɨ Judaahaaŋɨtihɨ amɨ nɨnɨ Samariyaahaanɨne undindɨmandɨ apaapɨmunje amɨ Judaahiya Samariyaahiyaisawɨ maasɨ nandapa namaanɨwɨ amɨ wɨndɨ pɨwaamanɨwɨ kiyaisɨ nehɨ yiyandɨhɨ bindawaahuraatihɨ kandapɨ kaatɨ kaundataase.
9 Disse-lhe então a mulher samaritana: Como, sendo tu judeu, me pedes de beber a mim, que sou mulher samaritana? {Porque os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Kaatɨ apopaatɨ Jisaasihoai sata kaundihɨ Jisaasiho komɨha wihoaagɨha kaati saundataase. “Autaahaatɨhomɨ gaahandɨ gi nehɨ nahɨmɨtandɨhandapunɨ amɨ wanɨ nɨnɨ gi taatɨ pɨwaahɨtohɨmonisapunɨ gwɨnyaapaapaahɨ kɨnyɨ satɨpɨ nɨngi waapoho naninye disamɨhɨ waapoho asɨtimatɨpɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨho ko wɨndɨ namaapatatɨ konɨhɨ noaasɨho gi nɨnɨ nahɨmɨto,” undataase.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se tivesses conhecido o dom de Deus e quem é o que te diz: Dá-me de beber, tu lhe terias pedido e ele te haveria dado água viva.
11 Saundihɨ apopaatɨ Jisaasihoai kaatamɨha saundataase. “Awaisɨhoŋe, waapoho kɨmo onɨhɨ mɨhopɨ anɨmwaahɨpatopɨ nimandataise. Iyataatɨ kɨnyɨ onɨhaunɨ wɨrɨhɨrunɨ apɨpaahɨ owehoŋisɨ waapoho so asɨtimatɨwɨ bimɨtaatɨwɨho kɨnyɨ napitaimbɨ nipɨnɨmɨtaapɨse?
11 Disse-lhe a mulher: Senhor, tu não tens com que tirá-la, e o poço é fundo; donde, pois, tens essa água viva?
12 Iyataatɨ jɨhura nyamɨ asɨho Jekopɨhounɨ komɨ mwaayaunɨ komɨ sipɨsipɨhandunɨ waapoho kɨmo ko nanawaayopo. Nanɨwɨ bimambɨwɨ nyamɨ asɨho Jekopɨho waapoho kɨmo nyangi nanyamihɨhore. Isɨ kɨnyɨ nyamɨ asɨho Jekopɨho waapoho kɨmo nanyamisɨhoai kɨnyɨ nusatipɨhaapɨ awaisɨhoŋɨtapaapɨ waapoho wo gaaho nanyamɨtaapɨnno? Owetɨtaise,” undatɨ apopaatɨ Jisaasihoai kaundataase.
12 És tu, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual também ele mesmo bebeu, e os filhos, e o seu gado?.
13 Saundihɨ Jisaasiho komɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha kaati sata kaundataase. “Isɨhiya nahatiya waapoho kɨmo nanɨhohiyɨhiya waapohopɨ jinjapɨhɨ nawɨtaise.
13 Replicou-lhe Jesus: Todo o que beber desta água tornará a ter sede;
14 O amɨ waapoho isɨhiyai nɨnɨ numwɨtandiyohɨmomɨ utaaho wo netɨ nanataataahɨ koai sɨhɨ ipotɨsangi wɨndɨ waapohopɨ pɨhɨtatɨ wɨndɨ namausɨtaise. Owetɨtaise. Nisɨ waapoho isɨhiyai numwɨtandiyohɨho numwisanɨhɨ isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ notɨ anɨmwaahɨpatopɨ waapoho jinjapɨhɨ noaatɨ konɨhɨ nimandipatamatiyatɨ konɨhɨ noaatɨ tisaitatɨ tirandɨwa nimandɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨsangi sɨkiyatɨ waapoho pɨhɨtatɨ jinjapɨhɨ konɨhɨ noaatɨ nimandataatɨ isɨhiyai asɨtimatɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ numwɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kaati kaundataase.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca terá sede; pelo contrário, a água que eu lhe der se fará nele uma fonte de água que jorre para a vida eterna.
15 Aihɨ apopaatɨ kaatɨ Jisaasihomɨ pɨwɨha kaundisɨhaapɨ wɨndɨ apɨpaahɨ namausesɨpainjɨhɨ kaatɨ wɨretɨ tɨtɨhɨ waapohopɨ gwɨnyapenataatɨ Jisaasihoai sata kaundataase. “Awaisɨhoŋe, waapoho so katingɨho nɨngi naninye. Nanɨmisamɨhɨ nɨnɨ nanataatɨ waapohopɨ nahatewetɨ wɨndɨ nɨngi namainyonɨhɨ niwɨtandɨ kɨmandɨ daahɨ utaarɨmandaatɨhɨ wɨndɨ namaapɨtaano,” undataase.
15 Disse-lhe a mulher: Senhor, dá-me dessa água, para que não mais tenha sede, nem venha aqui tirá-la.
16 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha komɨha kaatɨ apopaati sata kaundataase. “Kɨnyɨ japɨhɨ numbwɨ kinyɨ kɨwɨhoai numwaasi jahɨra kɨmbɨhɨ napɨtaapɨ numwe,” undataase.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama o teu marido e vem cá.
17 Saundihɨ apopaatɨ kaatamɨha wihoaaŋɨha Jisaasihoai saundataase. “Nɨnɨ nɨwɨho owehaanɨne,” undataase. Saundatɨ kaundihɨ Jisaasiho komɨha kaati saundataase. “Kɨnyɨ nɨwɨho owehaanɨne tingɨtɨmandɨhɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ katapaase.
17 Respondeu a mulher: Não tenho marido. Disse-lhe Jesus: Disseste bem: Não tenho marido;
18 Iyataatɨ jɨhura isɨhiya ikwɨrɨ naasairɨtahiyai namaatɨpapɨ japɨhɨ usesi noaipapɨhaaŋe. Aihɨ wanɨ kɨnyɨ utaaho yahoaisapɨ maasɨ bimingo so tɨtɨhɨ kinyɨ kɨwɨhomaahe. Aihɨ kɨnyɨ nɨwoya owehaanɨne tingɨha tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ katapaase,” undataase.
18 porque cinco maridos tiveste, e o que agora tens não é teu marido; isso disseste com verdade.
19 Aihɨ kaatɨ apopaatɨ Jisaasihoai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngi wɨndɨ maanisonɨhinɨhɨ kiyohɨwaiwaapɨ kɨnyɨ ausaapɨ katinɨhɨ nɨnɨ kinyapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaitandɨhoe ndɨ gwɨnyaataayo.
19 Disse-lhe a mulher: Senhor, vejo que és profeta.
20 Iyataatɨ nyamɨ asoya kɨmbɨhɨ Samariyaahandaahapɨhiya sisɨho kɨmo detɨ ahetisɨmoaasɨnɨ ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundawaayopo. Saiwɨ ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundauhɨhandɨ kandɨ sahɨ Judaahiyaatɨ apɨpaahɨ watɨpɨtɨwɨmapɨ andɨtitɨwɨ satɨwɨhiyaate. ‘Ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨhapɨhɨ nehɨ Jerusaremɨhandaahɨhe,’ tɨwɨ katɨwɨhiyaate,” undatɨ Jisaasihoai kaatɨ kaundataase.
20 Nossos pais adoraram neste monte, e vós dizeis que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Aihɨ Jisaasiho komɨha kaati saundataase. “Apopaanye, nɨnɨ pɨwɨha apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ sandɨ gi kahɨtataato sɨhɨ Apɨho Autaahaatɨhopɨ isɨhiya gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ kɨmo sisɨmoaasɨnapaahɨhɨ wɨndɨ gwɨnyaasi namaapɨtaapo. Aiwɨ amɨ Apɨho Autaahaatɨhopɨ gaapundɨtaatɨwɨ Jerusaremɨhandaahapaahɨhɨ wɨndɨ gwɨnyaasi namaitaapo. Owetɨtaise. Nehɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ Autaahaatɨho sawahopaahɨhɨ gɨwunyaapɨ koai pɨwaundɨwɨ gaapundɨwɨ nepɨ mepɨ autaahepumwaitaapo.
21 Disse-lhe Jesus: Mulher, crê-me, a hora vem, em que nem neste monte, nem em Jerusalém adorareis o Pai.
22 Iyataatɨ sahɨ Samariyaahiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaunɨ amɨ pɨwɨha aunɨhɨhɨraatɨhɨ ahotiwaiwaunɨ wɨndɨ minjapepihɨropo. Siyawaawɨ sahɨ gwɨnyaapɨ samɨ gaapundohɨhopɨ sahɨ wɨndɨ mmonɨwɨ namaasesɨpatatɨ gɨmaasunyaatahiyaate. O amɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨhɨ nyamɨ gaapundohɨhopɨ nga ginunyainjɨhɨ mmonɨhaawɨ nyangi nanyesɨpatahiyaanɨne. Iyataatɨ amɨ nyahɨ gaapundohɨhopɨ mmonaatɨ gɨnyunyaatahiyaanɨne tohɨtɨmandɨ apaapɨmaato amɨ nyahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨha nahata biyaatɨ nga isɨwataatɨ amɨ japepihɨrɨhaayo. Iyonɨhɨ Isɨhiyai Autaahaatɨho japɨhɨ numwaitandɨhandɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨhetapɨ noaipataise. Aihɨ Autaahaatɨho utaaho isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨhoai netɨ natausaasihɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ nasatɨ nyahɨ Judaahiyaamɨhetapɨ ko noaipataise.
22 Vós adorais o que não conheceis; nós adoramos o que conhecemos; porque a salvação vem dos judeus.
23 Iyataatɨ asisɨha yaha taatɨ nasataise. Iyataatɨ amɨ asisa sa wanɨ kɨmuraare isɨhiya Autaahaatɨho akohopɨ akɨtɨnɨhɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨwɨ pɨwaundɨwɨ koai nɨwimaapɨ mepɨ autaahemwahohiyɨhiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kiyai netɨ nunjatɨ nusepemaahɨwa gɨwunyaasɨrɨhɨretɨ koai pɨwaundɨwɨ komɨ ambɨpatɨ nɨwimaapɨ mepɨ autaahepumwapɨ gaapundɨtaatɨwo. Isɨhiya sawitaatɨwɨhiyaapɨ Autaahaatɨho maaritatɨ amɨ taatɨ daataise.
23 Mas a hora vem, e agora é, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade; porque o Pai procura a tais que assim o adorem.
24 Iyataatɨ Autaahaatɨho nehɨ utaahomaahe. Owetise. Amɨ Autaahaatɨho Itɨpɨhore. Amɨ Autaahaatɨho Itɨpɨhosɨ isɨhiya kopɨ gwɨnyaapɨ pɨwaundɨwɨ koai nɨwimaapɨ mepɨ autaahepumwapɨ gaapundohiyɨhiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho netɨ gɨwunyaatɨ nunjirɨhɨretunɨ amɨ kiya Autaahaatɨho apɨpaahɨ akɨtɨ akɨtɨnɨhɨ akohoso tɨwɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ gɨwunyaahorɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ koai mepɨ autaahepumapɨ pɨwaundɨwɨ amɨ gaapundɨtaatɨwe,” undatɨ Jisaasiho apopaati kaundataase.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os que o adoram o adorem em espírito e em verdade.
25 Aihɨ kaatɨ apopaatɨ Jisaasihoai kaatamɨha saundataase. “Kɨraisiho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho napɨtaise. Nasataahura nahataapa Autaahaatɨhopɨ akohoe tatɨ akɨtɨhaiwa netɨ nanyisatɨ kanyatɨtaise. Kanyatonɨhɨ nyangi biyatɨ nanyesɨpatɨtaise ndɨ gwɨnyaatɨhaanɨne,” undataase.
25 Replicou-lhe a mulher: Eu sei que vem o Messias {que se chama o Cristo}; quando ele vier há de nos anunciar todas as coisas.
26 Aihɨ Jisaasihomɨha kaati saundataase. “Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Namɨhanatɨ Ahɨwisɨhonɨnɨ kɨmɨkonɨnɨ gi wanɨ taatɨ pɨwɨha kahɨtataato,” undataase.
26 Disse-lhe Jesus: Eu o sou, eu que falo contigo.
27 Siyatɨ Jisaasiho taatɨ apopaati pɨwaundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ nandapa naitɨhaawɨ taunɨhanda niyohiyɨhiyaanɨnɨ japɨhɨ nasawa noaipahaayo. Nasawa noaipa Jisaasiho apopaatisa maasɨ taatɨ pɨwaatindɨhandapɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahaayo. Otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahohɨtɨmandɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa siyɨhapa ahiyauhe, asɨhiyaisaahɨhɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ nyahɨ wɨndɨ katawaamunjɨtaano tɨwɨ ahiyawɨhandɨtihɨ kandapɨ nyahɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyapenɨhaayo. Siyaatɨ pɨwɨha gwɨnyaahaahandɨ kandɨ Jisaasihoai, “Kɨnyɨ pɨwɨha maahɨwa taapɨ kaundapaise,” undaatɨ nyahɨ wɨndɨ koai namunjenɨho owetise. Iyaatɨ amɨ apopaati “Kɨnyɨ napindape?” undaatɨ nyahɨ wɨndɨ namunjenɨho. Owetise.
27 E nisto vieram os seus discípulos, e se admiravam de que estivesse falando com uma mulher; todavia nenhum lhe perguntou: Que é que procuras? ou: Por que falas com ela?
28 Aihɨ apopaatɨ kaatɨ kaatamɨ onɨha waapoho niwɨtandɨ isɨsi napisɨha ahiyamapɨ japɨhɨ aunahɨpataahapɨ notaise. Notɨ isɨhiya kapɨhɨ aunahɨpata bimohiyɨhiyai sata kaundataase.
28 Deixou, pois, a mulher o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Utaaho wo jɨhura nisɨ kaindɨ daayohɨwaiwa wɨndɨ monaho wanɨ napitiyatetɨ nisonataatɨ nahatewaapɨ kandataase. Isɨ ko Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhotindɨho? Sahɨ koai usondaatɨwɨ ketɨ napɨwɨse,” undataase.
29 Vinde, vede um homem que me disse tudo quanto eu tenho feito; será este, porventura, o Cristo?
30 Satatɨ apopaatɨ notɨ isɨhiya aunahɨpata bimohiyɨhiyai kaundihɨ kiya pɨwɨha kaatamɨ kaundisɨha atiwɨmapɨ taahiyɨhiya Jisaasiho bimimbɨpɨhɨ nasawaayopo.
30 Saíram, pois, da cidade e vinham ter com ele.
31 Aihɨ sura Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoai saundɨhaato. “Katɨpunjingɨhoŋe, kɨnyɨ nandapa aimɨ nanɨme,” undɨhaato.
31 Entrementes os seus discípulos lhe rogavam, dizendo: Rabi, come.
32 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha nyangi sata kanyatataase. “Nandapa wapa sahɨ monɨwɨhapa yahapa isɨtɨhonɨne,” tatɨ kanyatataase.
32 Ele, porém, respondeu: Uma comida tenho para comer que vós não conheceis.
33 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ yawanaanɨnɨ siyaatɨ kanɨhaato. “Utaaho wo nandapa isɨsi nasatɨ koai aimɨ numwihiso?” taatɨ kanɨhaato.
33 Então os discípulos diziam uns aos outros: Acaso alguém lhe trouxe de comer?
34 Aihɨ Jisaasiho komɨha nyangi sata kanyatataase. “Nandapa wapa sahɨ monɨwɨhapa nɨnɨ yahapa isɨtɨhonɨne satohɨpɨpa siyahapaapɨto. Apɨho Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhomɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ komɨ otɨpɨpatɨ jɨhɨ kaindɨ owemaitaano ndɨto.
34 Disse-lhes Jesus: A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou, e completar a sua obra.
35 Iyataatɨ amɨ sahɨ satawaatopo, ‘Waatɨho murɨtanɨhɨ murɨtanɨhɨ 4 kiyatɨ saniyonɨhɨ nandapa aimɨ akuraahiyatɨ tɨhonɨhɨ kɨpwɨtaapo,’ tawaatopo. Isɨ sahɨ osaataatɨ kɨmaiwa taahɨwɨmaiwai samɨ ndɨha naingaapɨ mmonɨwɨ jasawise. Iyataatɨ nandapa kɨpwɨtaatɨwɨ aimɨ akuraahiya tɨmetimbɨpaamataiwɨ isɨhiya kɨmiya nisɨ pɨwɨha atitaatɨwɨ tɨmanɨnɨwɨ nasawaayopo.
35 Não dizeis vós: Ainda há quatro meses até que venha a ceifa? Ora, eu vos digo: levantai os vossos olhos, e vede os campos, que já estão brancos para a ceifa.
36 Iyataatɨ amɨ wanisangi utaaho nandapa akuraahaihɨ taatɨ kɨpwisɨhomatiyatɨ isɨhiyai Autaahaatɨho iwinjatɨtandɨ taatɨ numwaasɨho nawɨho aimɨ netaise. Iyataatɨ utaaho nandapa kɨpohɨpatamatiyatɨ isɨhiyai kiya napɨwɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨ taatɨ numwaatɨ ahoyataise. Iyataatɨ amɨ utaaho nandapa isapɨpa nimasɨhomatiyatɨ isɨhiyai utaaho wo Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundisɨhounɨ amɨ utaaho nandapa akuraahaihɨ kɨpwisɨhomatiyatɨ utaaho wo isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai numwaatɨ ahoaisɨhounɨ maisahurɨ maaritɨtaatɨmo.
36 Quem ceifa já está recebendo recompensa e ajuntando fruto para a vida eterna; para que o que semeia e o que ceifa juntamente se regozijem.
37 Iyataatɨ pɨwɨha wa isɨhiya satohɨha akɨtɨhaare. Iyataatɨ pɨwa ka satɨhaapɨto, ‘Utaaho wo osaataatɨ isapɨpa jɨhɨ niyaamasɨhɨ amɨ utaaho wo nandapa kapa akuraahaihɨ kɨpotaise,’ tihɨhaapɨto.
37 Porque nisto é verdadeiro o ditado: Um é o que semeia, e outro o que ceifa.
38 Aihɨ nɨnɨ sangi isɨhiya usa samɨ jɨhɨ otɨpɨpatɨ kaiwɨ daiwɨ namɨhaahauhɨhapɨhɨ ipotɨ nandɨsoaasataayo. Sahɨ kiyaamɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨpatamɨ nandapa akɨpɨpa sahɨ usaimanɨnɨwɨ kɨpwɨwɨ nimanɨtaatɨwo.
38 Eu vos enviei a ceifar onde não trabalhaste; outros trabalharam, e vós entrastes no seu trabalho.
39 Amɨ Samariyaahiya taahiyɨhiya aunahɨpatɨ awaipatɨ Saikaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoso tɨwɨ gɨwunyaawaayopo. Iyataatɨ apopaatɨ kiyai Jisaasihopɨ saundatɨ, “Nɨnɨ nahatewa kiyohɨwaiwaapɨ ko ausaatɨ kandataase,” undindɨhandɨ atisawaawɨ kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo.
39 E muitos samaritanos daquela cidade creram nele, por causa da palavra da mulher, que testificava: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 Aihɨ amɨ Samariyaahiya Jisaasihoenda nasawaayopo. Napɨwɨ kɨmbɨhɨ nyangisapɨ bime undɨwɨ nunjenawaayopo. Iyauhɨ amɨ ko kiyaisatɨ asisɨha yataira bindataise.
40 Indo, pois, ter com ele os samaritanos, rogaram-lhe que ficasse com eles; e ficou ali dois dias.
41 — ausente —
41 E muitos mais creram por causa da palavra dele;
42 — ausente —
42 e diziam à mulher: Já não é pela tua palavra que nós cremos; pois agora nós mesmos temos ouvido e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Asisɨha Yataira Saikaahanda Samariyaahiyaisa Jisaasiho bimainja aimɨ kairɨ yatairɨ sanaihɨ sapɨhɨ namasi amɨ Garirihandaahapɨ japɨhɨ niyataise.
43 Passados os dois dias partiu dali para a Galiléia.
44 Iyataatɨ sandɨ Garirihanda jɨhura Jisaasiho satatɨ, “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho pɨropetɨhoai komɨ isɨhiya wɨndɨ baiwɨ usopɨ komɨ ambɨpatɨ nepɨ nɨwimaapɨ namumwaahopo,” tatɨ katipata japɨhɨ ko niyataise.
44 Porque Jesus mesmo testificou que um profeta não recebe honra na sua própria pátria.
45 Aihɨ Garirihandaahiya Judaahiyaamɨ kimbapɨho Pasopaahandɨ asisɨha awaisɨha kɨnaungwɨha nahatewetɨ mmonɨwɨ nandapa maahoaipatɨ tɨhɨwɨ nanɨhohɨha noaipasɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ niyawaayopo. Iyawaawɨ kura Jisaasiho Jerusaremɨhanda kaiwaiwa nahatewa mmonawaayopo. Saiwɨhiyaasɨ amɨ Jisaasiho japɨhɨ Garirihanda nasatɨ noaipasɨhɨ kiya koai maaritɨwɨ usowɨ numwaawaayopo.
45 Assim, pois, que chegou à Galiléia, os galileus o receberam, porque tinham visto todas as coisas que fizera em Jerusalém na ocasião da festa; pois também eles tinham ido à festa.
46 Iyauhɨ Jisaasiho aunahɨpa taunɨhandɨ Kenaahandɨ yapɨpatɨ Pɨropinjɨhandɨ Garirihanda ahetipataahapɨ japɨhɨ notaise. Iyataatɨ sapɨhɨ jɨhura ko waapoho netɨ nepemaisɨhɨ noaipatɨ wainɨhandimatimbɨpɨhe. Aihɨ amɨ sapɨhɨ aunahɨpatɨ Kapaniyaamɨhanda gamanɨhomɨ otɨpɨpatɨho womɨ mwaahoai yaawataise.
46 Foi, então, outra vez a Caná da Galiléia, onde da água fizera vinho. Ora, havia um oficial do rei, cujo filho estava enfermo em Cafarnaum.
47 Aihɨ Jisaasiho Judiyaahandaahɨraapɨ Garirihanda aimɨ yaho napise tauhɨ ko metɨhomɨ sapɨho atisataise. Atisamapɨ ko Jisaasihoenda nasatɨ nunjenataise komɨ mwaaho aimɨ napwɨtandɨ detɨtisɨhoai notɨ tɨtɨhɨwiwɨtando.
47 Quando ele soube que Jesus tinha vindo da Judéia para a Galiléia, foi ter com ele, e lhe rogou que descesse e lhe curasse o filho; pois estava à morte.
48 Aihɨ amɨ Jisaasiho koai saundataase. “Nɨnɨ samɨ ndɨhetɨ sɨwipatɨ watɨpɨhaiwa samɨ maarɨho jandohaiwa wɨndɨ kamaisanaahɨ sahɨ nisapɨ ko nyangi nyatatamanatɨ nga andɨtinyaiwɨtaiso tɨwɨ wɨndɨ gɨmaanunyaitaapo. Apɨpaahɨ owetɨtaise,” undataase.
48 Então Jesus lhe disse: Se não virdes sinais e prodígios, de modo algum crereis.
49 Aihɨ amɨ gamanɨhomɨ otɨpɨpatɨho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhonye, nisɨ metɨho aimɨ napwɨtaisɨ sangɨ naponɨhɨ kɨnyɨ nɨngisapɨ ketɨ kɨmɨkuraanɨhɨ namme,” undataase.
49 Rogou-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra.
50 Aihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Numwe. Kinyɨ kimwaahoai timbɨpa numwɨhaahonɨhɨ asohoematatɨ nga bimɨtaiso,” undataase. Saundihɨ amɨ ko Jisaasihomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ maarɨho naasohɨ gwɨnyaatɨ notaise.
50 Respondeu-lhe Jesus: Vai, o teu filho vive. E o homem creu na palavra que Jesus lhe dissera, e partiu.
51 Iyataatɨ ko asisɨha bowihɨ taatɨ daihɨra naihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya napɨwɨ daihɨra nutanɨnɨwɨ koai saundɨwɨ kaundawaatopo. “Kinyɨ kimwaaho aimɨ timbɨpa owetatɨ gaawimainjɨhɨ nepatɨ binye,” undawaatopo.
51 Quando ele já ia descendo, saíram-lhe ao encontro os seus servos, e lhe disseram que seu filho vivia.
52 Saundauhɨ amɨ ko kiyai saundatɨ, “Timbɨpa metɨhoai maahɨwura numwɨhaase?” undatɨ nunjenataise. Aihɨ kiya koai amɨ saundawaatopo. “Batɨ asɨhataahura wanɨ kɨrokɨhuraarɨ sisɨha busoaatɨ owendaise,” undawaatopo.
52 Perguntou-lhes, pois, a que hora começara a melhorar; ao que lhe disseram: Ontem à hora sétima a febre o deixou.
53 Saundauhɨ amɨ metɨhomɨ sapɨho gwɨnyaataise, Jisaasiho koai saundatɨ, ‘Kinyɨ kimwaaho namaapotɨ asoho bimɨtaise,’ undisurura kuraatihɨ. Aihɨ sandapɨ ko metɨhomɨ sapɨho sawahounɨ komɨ apwaataatɨ amɨ manyinya amɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ Jisaasihopɨ satɨwɨ, “Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoe,” tɨwɨ gɨwunyaawaayopo.
53 Reconheceu, pois, o pai ser aquela hora a mesma em que Jesus lhe dissera: O teu filho vive; e creu ele e toda a sua casa.
54 Iyataatɨ sura Jisaasiho Judiyaahanda namasi yapɨpatɨ Garirihanda bindataatɨ kɨmatɨ sɨwipatɨ watɨpɨmatɨ kiyatɨ metɨhoai komɨ pɨwɨhaara tɨtɨhɨwisɨtɨmandɨ kasɨnɨhandɨ yapɨpatɨ Garirihanda kiyataise.
54 Foi esta a segunda vez que Jesus, ao voltar da Judéia para a Galiléia, ali operou sinal.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.