João 4

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Aihɨ suraanɨhɨ isɨhiya Parisihiya Jisaasihopɨ pɨwɨha satɨwɨha atisawaayopo. Isɨhiya taahiyɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Jisaasiho kiyai numwaatɨ Jonɨho isɨhiyai baawusisawɨhiyai nusatipɨhaatɨ apɨpaahɨ taahiyɨhiyai waapohora baawusataise tɨwɨha atisawaayopo.
1 Os fariseus ouviram falar que Jesus estava fazendo e batizando mais discípulos do que João,
2 Iyataatɨ sura Jisaasiho sawahomɨ ikwɨraahɨ isɨhiyai baawusataamaise. Owetise. Komɨ otɨpɨpatɨhiyaanangisaahɨhɨ nahatewetɨ kanyatihɨ isɨhiyai nyahɨ baawusɨhaayo.
2 embora não fosse Jesus quem batizasse, mas os seus discípulos.
3 Aihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨ kaindɨhandapɨ isɨhiya Parisihiya aimɨ atisopo tauhɨ atisataise. Atisataatɨ Parisihiyai nisapɨ apowɨtaiso tatɨ gwɨnyapenataatɨ namatɨ kapɨhɨ Judiyaahanda namasi yapɨpatɨ Garirihandaahapɨ naihɨ nyahɨ maasɨ nohaayo.
3 Quando o Senhor ficou sabendo disso, saiu da Judéia e voltou uma vez mais à Galiléia.
4 Iyataatɨ Jisaasiho daihɨra Samariyaahandaahɨra daundirɨhɨraapɨ maaritataatɨ kɨra naihɨ nohaayo.
4 Era-lhe necessário passar por Samaria.
5 Aihɨ kɨra naihɨ nowaatɨ yapɨpatɨ Samariyaahandamɨ aunahɨpatɨ taunɨhandɨ Saikaahanda noaipahaayo. Iyaatɨ sapɨhɨ jɨhura Jekopɨho komɨ mwaaho Josepɨhoai yapɨpatɨ numwipatɨ kapɨhɨ Saikaahanda detɨ ahendaise.
5 Assim, chegou a uma cidade de Samaria, chamada Sicar, perto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Iyataatɨ jɨhura Jekopɨho anɨmwaahɨpatɨ waapoho niwɨtaatɨwɨ yamwaasɨpatɨ kapɨhɨ aunahɨpa Saikaahandamɨhinɨ ahendaise. Aihɨ Jisaasiho daihɨra utaarɨhandaatɨhɨ daindɨhandapɨ nurɨpotɨndɨwihɨ namatɨ otapɨhaatɨ ipɨho otɨhasɨnɨtihɨhura waapohomɨ anɨmwaahɨpatainɨ detɨ bindataise.
6 Havia ali o poço de Jacó. Jesus, cansado da viagem, sentou-se à beira do poço. Isto se deu por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Disse-lhe Jesus: "Dê-me um pouco de água".
8 — ausente —
8 ( Os seus discípulos tinham ido à cidade comprar comida. )
9 Saundihɨ kaatɨ apopaatɨ kaatamɨha wihoaaŋɨha Jisaasihoai saundataase. “Kɨnyɨ Judaahoŋɨtihɨ amɨ nɨnɨ Samariyaahaanɨnisɨ nɨngi kɨnyɨ waapoho wo naninye tɨpɨ napaapɨ sandɨ kandapaase?” undataase. Iyataatɨ apopaatɨ Jisaasihoai kɨnyɨ Judaahaaŋɨtihɨ amɨ nɨnɨ Samariyaahaanɨne undindɨmandɨ apaapɨmunje amɨ Judaahiya Samariyaahiyaisawɨ maasɨ nandapa namaanɨwɨ amɨ wɨndɨ pɨwaamanɨwɨ kiyaisɨ nehɨ yiyandɨhɨ bindawaahuraatihɨ kandapɨ kaatɨ kaundataase.
9 A mulher samaritana lhe perguntou: "Como o senhor, sendo judeu, pede a mim, uma samaritana, água para beber? " ( Pois os judeus não se dão bem com os samaritanos. )
10 Kaatɨ apopaatɨ Jisaasihoai sata kaundihɨ Jisaasiho komɨha wihoaagɨha kaati saundataase. “Autaahaatɨhomɨ gaahandɨ gi nehɨ nahɨmɨtandɨhandapunɨ amɨ wanɨ nɨnɨ gi taatɨ pɨwaahɨtohɨmonisapunɨ gwɨnyaapaapaahɨ kɨnyɨ satɨpɨ nɨngi waapoho naninye disamɨhɨ waapoho asɨtimatɨpɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaapɨho ko wɨndɨ namaapatatɨ konɨhɨ noaasɨho gi nɨnɨ nahɨmɨto,” undataase.
10 Jesus lhe respondeu: "Se você conhecesse o dom de Deus e quem lhe está pedindo água, você lhe teria pedido e ele lhe teria dado água viva".
11 Saundihɨ apopaatɨ Jisaasihoai kaatamɨha saundataase. “Awaisɨhoŋe, waapoho kɨmo onɨhɨ mɨhopɨ anɨmwaahɨpatopɨ nimandataise. Iyataatɨ kɨnyɨ onɨhaunɨ wɨrɨhɨrunɨ apɨpaahɨ owehoŋisɨ waapoho so asɨtimatɨwɨ bimɨtaatɨwɨho kɨnyɨ napitaimbɨ nipɨnɨmɨtaapɨse?
11 Disse a mulher: "O senhor não tem com que tirar a água, e o poço é fundo. Onde pode conseguir essa água viva?
12 Iyataatɨ jɨhura nyamɨ asɨho Jekopɨhounɨ komɨ mwaayaunɨ komɨ sipɨsipɨhandunɨ waapoho kɨmo ko nanawaayopo. Nanɨwɨ bimambɨwɨ nyamɨ asɨho Jekopɨho waapoho kɨmo nyangi nanyamihɨhore. Isɨ kɨnyɨ nyamɨ asɨho Jekopɨho waapoho kɨmo nanyamisɨhoai kɨnyɨ nusatipɨhaapɨ awaisɨhoŋɨtapaapɨ waapoho wo gaaho nanyamɨtaapɨnno? Owetɨtaise,” undatɨ apopaatɨ Jisaasihoai kaundataase.
12 Acaso o senhor é maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, bem como seus filhos e seu gado? "
13 Saundihɨ Jisaasiho komɨha pɨwɨha wihoaaŋɨha kaati sata kaundataase. “Isɨhiya nahatiya waapoho kɨmo nanɨhohiyɨhiya waapohopɨ jinjapɨhɨ nawɨtaise.
13 Jesus respondeu: "Quem beber desta água terá sede outra vez,
14 O amɨ waapoho isɨhiyai nɨnɨ numwɨtandiyohɨmomɨ utaaho wo netɨ nanataataahɨ koai sɨhɨ ipotɨsangi wɨndɨ waapohopɨ pɨhɨtatɨ wɨndɨ namausɨtaise. Owetɨtaise. Nisɨ waapoho isɨhiyai numwɨtandiyohɨho numwisanɨhɨ isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ notɨ anɨmwaahɨpatopɨ waapoho jinjapɨhɨ noaatɨ konɨhɨ nimandipatamatiyatɨ konɨhɨ noaatɨ tisaitatɨ tirandɨwa nimandɨtaise. Iyonɨhɨ amɨ isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨsangi sɨkiyatɨ waapoho pɨhɨtatɨ jinjapɨhɨ konɨhɨ noaatɨ nimandataatɨ isɨhiyai asɨtimatɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ numwɨtaise,” undatɨ Jisaasiho kaati kaundataase.
14 mas quem beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der se tornará nele uma fonte de água a jorrar para a vida eterna".
15 Aihɨ apopaatɨ kaatɨ Jisaasihomɨ pɨwɨha kaundisɨhaapɨ wɨndɨ apɨpaahɨ namausesɨpainjɨhɨ kaatɨ wɨretɨ tɨtɨhɨ waapohopɨ gwɨnyapenataatɨ Jisaasihoai sata kaundataase. “Awaisɨhoŋe, waapoho so katingɨho nɨngi naninye. Nanɨmisamɨhɨ nɨnɨ nanataatɨ waapohopɨ nahatewetɨ wɨndɨ nɨngi namainyonɨhɨ niwɨtandɨ kɨmandɨ daahɨ utaarɨmandaatɨhɨ wɨndɨ namaapɨtaano,” undataase.
15 A mulher lhe disse: "Senhor, dê-me dessa água, para que eu não tenha mais sede, nem precise voltar aqui para tirar água".
16 Aihɨ Jisaasiho pɨwɨha komɨha kaatɨ apopaati sata kaundataase. “Kɨnyɨ japɨhɨ numbwɨ kinyɨ kɨwɨhoai numwaasi jahɨra kɨmbɨhɨ napɨtaapɨ numwe,” undataase.
16 Ele lhe disse: "Vá, chame o seu marido e volte".
17 Saundihɨ apopaatɨ kaatamɨha wihoaaŋɨha Jisaasihoai saundataase. “Nɨnɨ nɨwɨho owehaanɨne,” undataase. Saundatɨ kaundihɨ Jisaasiho komɨha kaati saundataase. “Kɨnyɨ nɨwɨho owehaanɨne tingɨtɨmandɨhɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ katapaase.
17 "Não tenho marido", respondeu ela. Disse-lhe Jesus: "Você falou corretamente, dizendo que não tem marido.
18 Iyataatɨ jɨhura isɨhiya ikwɨrɨ naasairɨtahiyai namaatɨpapɨ japɨhɨ usesi noaipapɨhaaŋe. Aihɨ wanɨ kɨnyɨ utaaho yahoaisapɨ maasɨ bimingo so tɨtɨhɨ kinyɨ kɨwɨhomaahe. Aihɨ kɨnyɨ nɨwoya owehaanɨne tingɨha tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ katapaase,” undataase.
18 O fato é que você já teve cinco; e o homem com quem agora vive não é seu marido. O que você acabou de dizer é verdade".
19 Aihɨ kaatɨ apopaatɨ Jisaasihoai saundataase. “Kɨnyɨ nɨngi wɨndɨ maanisonɨhinɨhɨ kiyohɨwaiwaapɨ kɨnyɨ ausaapɨ katinɨhɨ nɨnɨ kinyapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaitandɨhoe ndɨ gwɨnyaataayo.
19 Disse a mulher: "Senhor, vejo que é profeta.
20 Iyataatɨ nyamɨ asoya kɨmbɨhɨ Samariyaahandaahapɨhiya sisɨho kɨmo detɨ ahetisɨmoaasɨnɨ ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundawaayopo. Saiwɨ ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundauhɨhandɨ kandɨ sahɨ Judaahiyaatɨ apɨpaahɨ watɨpɨtɨwɨmapɨ andɨtitɨwɨ satɨwɨhiyaate. ‘Ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨhapɨhɨ nehɨ Jerusaremɨhandaahɨhe,’ tɨwɨ katɨwɨhiyaate,” undatɨ Jisaasihoai kaatɨ kaundataase.
20 Nossos antepassados adoraram neste monte, mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde se deve adorar".
21 Aihɨ Jisaasiho komɨha kaati saundataase. “Apopaanye, nɨnɨ pɨwɨha apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ sandɨ gi kahɨtataato sɨhɨ Apɨho Autaahaatɨhopɨ isɨhiya gwɨnyaapɨ gaapundɨtaatɨwɨ kɨmo sisɨmoaasɨnapaahɨhɨ wɨndɨ gwɨnyaasi namaapɨtaapo. Aiwɨ amɨ Apɨho Autaahaatɨhopɨ gaapundɨtaatɨwɨ Jerusaremɨhandaahapaahɨhɨ wɨndɨ gwɨnyaasi namaitaapo. Owetɨtaise. Nehɨ kiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhapɨ Autaahaatɨho sawahopaahɨhɨ gɨwunyaapɨ koai pɨwaundɨwɨ gaapundɨwɨ nepɨ mepɨ autaahepumwaitaapo.
21 Jesus declarou: "Creia em mim, mulher: está próxima a hora em que vocês não adorarão o Pai nem neste monte, nem em Jerusalém.
22 Iyataatɨ sahɨ Samariyaahiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atiwɨ nepɨ ausaahohiyɨhiyaamɨ pɨwɨhaunɨ amɨ pɨwɨha aunɨhɨhɨraatɨhɨ ahotiwaiwaunɨ wɨndɨ minjapepihɨropo. Siyawaawɨ sahɨ gwɨnyaapɨ samɨ gaapundohɨhopɨ sahɨ wɨndɨ mmonɨwɨ namaasesɨpatatɨ gɨmaasunyaatahiyaate. O amɨ nyahɨ Judaahiyaanɨnɨhɨ nyamɨ gaapundohɨhopɨ nga ginunyainjɨhɨ mmonɨhaawɨ nyangi nanyesɨpatahiyaanɨne. Iyataatɨ amɨ nyahɨ gaapundohɨhopɨ mmonaatɨ gɨnyunyaatahiyaanɨne tohɨtɨmandɨ apaapɨmaato amɨ nyahɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha jɨha nahata biyaatɨ nga isɨwataatɨ amɨ japepihɨrɨhaayo. Iyonɨhɨ Isɨhiyai Autaahaatɨho japɨhɨ numwaitandɨhandɨ nyahɨ Judaahiyaanamɨhetapɨ noaipataise. Aihɨ Autaahaatɨho utaaho isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨhoai netɨ natausaasihɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ nasatɨ nyahɨ Judaahiyaamɨhetapɨ ko noaipataise.
22 Vocês, samaritanos, adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, pois a salvação vem dos judeus.
23 Iyataatɨ asisɨha yaha taatɨ nasataise. Iyataatɨ amɨ asisa sa wanɨ kɨmuraare isɨhiya Autaahaatɨho akohopɨ akɨtɨnɨhɨ gwɨnyaapɨ gaapundɨwɨ pɨwaundɨwɨ koai nɨwimaapɨ mepɨ autaahemwahohiyɨhiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho kiyai netɨ nunjatɨ nusepemaahɨwa gɨwunyaasɨrɨhɨretɨ koai pɨwaundɨwɨ komɨ ambɨpatɨ nɨwimaapɨ mepɨ autaahepumwapɨ gaapundɨtaatɨwo. Isɨhiya sawitaatɨwɨhiyaapɨ Autaahaatɨho maaritatɨ amɨ taatɨ daataise.
23 No entanto, está chegando a hora, e de fato já chegou, em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. São estes os adoradores que o Pai procura.
24 Iyataatɨ Autaahaatɨho nehɨ utaahomaahe. Owetise. Amɨ Autaahaatɨho Itɨpɨhore. Amɨ Autaahaatɨho Itɨpɨhosɨ isɨhiya kopɨ gwɨnyaapɨ pɨwaundɨwɨ koai nɨwimaapɨ mepɨ autaahepumwapɨ gaapundohiyɨhiya Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho netɨ gɨwunyaatɨ nunjirɨhɨretunɨ amɨ kiya Autaahaatɨho apɨpaahɨ akɨtɨ akɨtɨnɨhɨ akohoso tɨwɨ tɨtɨhɨ akɨtɨnɨhɨ gɨwunyaahorɨhɨretɨ japepihɨrɨwɨ koai mepɨ autaahepumapɨ pɨwaundɨwɨ amɨ gaapundɨtaatɨwe,” undatɨ Jisaasiho apopaati kaundataase.
24 Deus é espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade".
25 Aihɨ kaatɨ apopaatɨ Jisaasihoai kaatamɨha saundataase. “Kɨraisiho Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨho napɨtaise. Nasataahura nahataapa Autaahaatɨhopɨ akohoe tatɨ akɨtɨhaiwa netɨ nanyisatɨ kanyatɨtaise. Kanyatonɨhɨ nyangi biyatɨ nanyesɨpatɨtaise ndɨ gwɨnyaatɨhaanɨne,” undataase.
25 Disse a mulher: "Eu sei que o Messias ( chamado Cristo ) está para vir. Quando ele vier, explicará tudo para nós".
26 Aihɨ Jisaasihomɨha kaati saundataase. “Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Namɨhanatɨ Ahɨwisɨhonɨnɨ kɨmɨkonɨnɨ gi wanɨ taatɨ pɨwɨha kahɨtataato,” undataase.
26 Então Jesus declarou: "Eu sou o Messias! Eu, que estou falando com você".
27 Siyatɨ Jisaasiho taatɨ apopaati pɨwaundihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ nandapa naitɨhaawɨ taunɨhanda niyohiyɨhiyaanɨnɨ japɨhɨ nasawa noaipahaayo. Nasawa noaipa Jisaasiho apopaatisa maasɨ taatɨ pɨwaatindɨhandapɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahaayo. Otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyaahohɨtɨmandɨ Judaahiyaanamɨ wɨnɨhapɨpa siyɨhapa ahiyauhe, asɨhiyaisaahɨhɨ Autaahaatɨhomɨhaiwaapɨ nyahɨ wɨndɨ katawaamunjɨtaano tɨwɨ ahiyawɨhandɨtihɨ kandapɨ nyahɨ pɨhɨtaatɨ gwɨnyapenɨhaayo. Siyaatɨ pɨwɨha gwɨnyaahaahandɨ kandɨ Jisaasihoai, “Kɨnyɨ pɨwɨha maahɨwa taapɨ kaundapaise,” undaatɨ nyahɨ wɨndɨ koai namunjenɨho owetise. Iyaatɨ amɨ apopaati “Kɨnyɨ napindape?” undaatɨ nyahɨ wɨndɨ namunjenɨho. Owetise.
27 Naquele momento os seus discípulos voltaram e ficaram surpresos ao encontrá-lo conversando com uma mulher. Mas ninguém perguntou: "Que queres saber? " ou: "Por que estás conversando com ela? "
28 Aihɨ apopaatɨ kaatɨ kaatamɨ onɨha waapoho niwɨtandɨ isɨsi napisɨha ahiyamapɨ japɨhɨ aunahɨpataahapɨ notaise. Notɨ isɨhiya kapɨhɨ aunahɨpata bimohiyɨhiyai sata kaundataase.
28 Então, deixando o seu cântaro, a mulher voltou à cidade e disse ao povo:
29 “Utaaho wo jɨhura nisɨ kaindɨ daayohɨwaiwa wɨndɨ monaho wanɨ napitiyatetɨ nisonataatɨ nahatewaapɨ kandataase. Isɨ ko Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhotindɨho? Sahɨ koai usondaatɨwɨ ketɨ napɨwɨse,” undataase.
29 "Venham ver um homem que me disse tudo o que tenho feito. Será que ele não é o Cristo? "
30 Satatɨ apopaatɨ notɨ isɨhiya aunahɨpata bimohiyɨhiyai kaundihɨ kiya pɨwɨha kaatamɨ kaundisɨha atiwɨmapɨ taahiyɨhiya Jisaasiho bimimbɨpɨhɨ nasawaayopo.
30 Então saíram da cidade e foram para onde ele estava.
31 Aihɨ sura Jisaasihomɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ Jisaasihoai saundɨhaato. “Katɨpunjingɨhoŋe, kɨnyɨ nandapa aimɨ nanɨme,” undɨhaato.
31 Enquanto isso, os discípulos insistiam com ele: "Mestre, come alguma coisa".
32 Aihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha nyangi sata kanyatataase. “Nandapa wapa sahɨ monɨwɨhapa yahapa isɨtɨhonɨne,” tatɨ kanyatataase.
32 Mas ele lhes disse: "Tenho algo para comer que vocês não conhecem".
33 Aihɨ nyahɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaanɨnɨ yawanaanɨnɨ siyaatɨ kanɨhaato. “Utaaho wo nandapa isɨsi nasatɨ koai aimɨ numwihiso?” taatɨ kanɨhaato.
33 Então os seus discípulos disseram uns aos outros: "Será que alguém lhe trouxe comida? "
34 Aihɨ Jisaasiho komɨha nyangi sata kanyatataase. “Nandapa wapa sahɨ monɨwɨhapa nɨnɨ yahapa isɨtɨhonɨne satohɨpɨpa siyahapaapɨto. Apɨho Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhomɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ komɨ otɨpɨpatɨ jɨhɨ kaindɨ owemaitaano ndɨto.
34 Disse Jesus: "A minha comida é fazer a vontade daquele que me enviou e concluir a sua obra.
35 Iyataatɨ amɨ sahɨ satawaatopo, ‘Waatɨho murɨtanɨhɨ murɨtanɨhɨ 4 kiyatɨ saniyonɨhɨ nandapa aimɨ akuraahiyatɨ tɨhonɨhɨ kɨpwɨtaapo,’ tawaatopo. Isɨ sahɨ osaataatɨ kɨmaiwa taahɨwɨmaiwai samɨ ndɨha naingaapɨ mmonɨwɨ jasawise. Iyataatɨ nandapa kɨpwɨtaatɨwɨ aimɨ akuraahiya tɨmetimbɨpaamataiwɨ isɨhiya kɨmiya nisɨ pɨwɨha atitaatɨwɨ tɨmanɨnɨwɨ nasawaayopo.
35 Vocês não dizem: ‘Daqui a quatro meses haverá a colheita’? Eu lhes digo: Abram os olhos e vejam os campos! Eles estão maduros para a colheita.
36 Iyataatɨ amɨ wanisangi utaaho nandapa akuraahaihɨ taatɨ kɨpwisɨhomatiyatɨ isɨhiyai Autaahaatɨho iwinjatɨtandɨ taatɨ numwaasɨho nawɨho aimɨ netaise. Iyataatɨ utaaho nandapa kɨpohɨpatamatiyatɨ isɨhiyai kiya napɨwɨ asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ naitaatɨwɨ taatɨ numwaatɨ ahoyataise. Iyataatɨ amɨ utaaho nandapa isapɨpa nimasɨhomatiyatɨ isɨhiyai utaaho wo Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundisɨhounɨ amɨ utaaho nandapa akuraahaihɨ kɨpwisɨhomatiyatɨ utaaho wo isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai numwaatɨ ahoaisɨhounɨ maisahurɨ maaritɨtaatɨmo.
36 Aquele que colhe já recebe o seu salário e colhe fruto para a vida eterna, de forma que se alegram juntos o que semeia e o que colhe.
37 Iyataatɨ pɨwɨha wa isɨhiya satohɨha akɨtɨhaare. Iyataatɨ pɨwa ka satɨhaapɨto, ‘Utaaho wo osaataatɨ isapɨpa jɨhɨ niyaamasɨhɨ amɨ utaaho wo nandapa kapa akuraahaihɨ kɨpotaise,’ tihɨhaapɨto.
37 Assim é verdadeiro o ditado: ‘Um semeia, e outro colhe’.
38 Aihɨ nɨnɨ sangi isɨhiya usa samɨ jɨhɨ otɨpɨpatɨ kaiwɨ daiwɨ namɨhaahauhɨhapɨhɨ ipotɨ nandɨsoaasataayo. Sahɨ kiyaamɨ otɨpɨpatɨ kiyohɨpatamɨ nandapa akɨpɨpa sahɨ usaimanɨnɨwɨ kɨpwɨwɨ nimanɨtaatɨwo.
38 Eu os enviei para colherem o que vocês não cultivaram. Outros realizaram o trabalho árduo, e vocês vieram a usufruir do trabalho deles".
39 Amɨ Samariyaahiya taahiyɨhiya aunahɨpatɨ awaipatɨ Saikaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoso tɨwɨ gɨwunyaawaayopo. Iyataatɨ apopaatɨ kiyai Jisaasihopɨ saundatɨ, “Nɨnɨ nahatewa kiyohɨwaiwaapɨ ko ausaatɨ kandataase,” undindɨhandɨ atisawaawɨ kiya Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo.
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram nele por causa do seguinte testemunho dado pela mulher: "Ele me disse tudo o que tenho feito".
40 Aihɨ amɨ Samariyaahiya Jisaasihoenda nasawaayopo. Napɨwɨ kɨmbɨhɨ nyangisapɨ bime undɨwɨ nunjenawaayopo. Iyauhɨ amɨ ko kiyaisatɨ asisɨha yataira bindataise.
40 Assim, quando se aproximaram dele, os samaritanos insistiram em que ficasse com eles, e ele ficou dois dias.
41 — ausente —
41 E por causa da sua palavra, muitos outros creram.
42 — ausente —
42 E disseram à mulher: "Agora cremos não somente por causa do que você disse, pois nós mesmos o ouvimos e sabemos que este é realmente o Salvador do mundo".
43 Asisɨha Yataira Saikaahanda Samariyaahiyaisa Jisaasiho bimainja aimɨ kairɨ yatairɨ sanaihɨ sapɨhɨ namasi amɨ Garirihandaahapɨ japɨhɨ niyataise.
43 Depois daqueles dois dias, ele partiu para a Galiléia.
44 Iyataatɨ sandɨ Garirihanda jɨhura Jisaasiho satatɨ, “Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ ausaasɨho pɨropetɨhoai komɨ isɨhiya wɨndɨ baiwɨ usopɨ komɨ ambɨpatɨ nepɨ nɨwimaapɨ namumwaahopo,” tatɨ katipata japɨhɨ ko niyataise.
44 ( Jesus tinha afirmado que nenhum profeta tem honra em sua própria terra. )
45 Aihɨ Garirihandaahiya Judaahiyaamɨ kimbapɨho Pasopaahandɨ asisɨha awaisɨha kɨnaungwɨha nahatewetɨ mmonɨwɨ nandapa maahoaipatɨ tɨhɨwɨ nanɨhohɨha noaipasɨhɨ Jerusaremɨhandaahapɨ niyawaayopo. Iyawaawɨ kura Jisaasiho Jerusaremɨhanda kaiwaiwa nahatewa mmonawaayopo. Saiwɨhiyaasɨ amɨ Jisaasiho japɨhɨ Garirihanda nasatɨ noaipasɨhɨ kiya koai maaritɨwɨ usowɨ numwaawaayopo.
45 Quando chegou à Galiléia, os galileus deram-lhe boas-vindas. Eles tinham visto tudo o que ele fizera em Jerusalém, por ocasião da festa da Páscoa, pois também haviam estado lá.
46 Iyauhɨ Jisaasiho aunahɨpa taunɨhandɨ Kenaahandɨ yapɨpatɨ Pɨropinjɨhandɨ Garirihanda ahetipataahapɨ japɨhɨ notaise. Iyataatɨ sapɨhɨ jɨhura ko waapoho netɨ nepemaisɨhɨ noaipatɨ wainɨhandimatimbɨpɨhe. Aihɨ amɨ sapɨhɨ aunahɨpatɨ Kapaniyaamɨhanda gamanɨhomɨ otɨpɨpatɨho womɨ mwaahoai yaawataise.
46 Mais uma vez, ele visitou Caná da Galiléia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Aihɨ Jisaasiho Judiyaahandaahɨraapɨ Garirihanda aimɨ yaho napise tauhɨ ko metɨhomɨ sapɨho atisataise. Atisamapɨ ko Jisaasihoenda nasatɨ nunjenataise komɨ mwaaho aimɨ napwɨtandɨ detɨtisɨhoai notɨ tɨtɨhɨwiwɨtando.
47 Quando ele ouviu falar que Jesus tinha chegado à Galiléia, vindo da Judéia, procurou-o e suplicou-lhe que fosse curar seu filho, que estava à beira da morte.
48 Aihɨ amɨ Jisaasiho koai saundataase. “Nɨnɨ samɨ ndɨhetɨ sɨwipatɨ watɨpɨhaiwa samɨ maarɨho jandohaiwa wɨndɨ kamaisanaahɨ sahɨ nisapɨ ko nyangi nyatatamanatɨ nga andɨtinyaiwɨtaiso tɨwɨ wɨndɨ gɨmaanunyaitaapo. Apɨpaahɨ owetɨtaise,” undataase.
48 Disse-lhe Jesus: "Se vocês não virem sinais e maravilhas, nunca crerão".
49 Aihɨ amɨ gamanɨhomɨ otɨpɨpatɨho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhonye, nisɨ metɨho aimɨ napwɨtaisɨ sangɨ naponɨhɨ kɨnyɨ nɨngisapɨ ketɨ kɨmɨkuraanɨhɨ namme,” undataase.
49 O oficial do rei disse: "Senhor, vem, antes que o meu filho morra".
50 Aihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Numwe. Kinyɨ kimwaahoai timbɨpa numwɨhaahonɨhɨ asohoematatɨ nga bimɨtaiso,” undataase. Saundihɨ amɨ ko Jisaasihomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ maarɨho naasohɨ gwɨnyaatɨ notaise.
50 Jesus respondeu: "Pode ir. O seu filho continuará vivo". O homem confiou na palavra de Jesus e partiu.
51 Iyataatɨ ko asisɨha bowihɨ taatɨ daihɨra naihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya napɨwɨ daihɨra nutanɨnɨwɨ koai saundɨwɨ kaundawaatopo. “Kinyɨ kimwaaho aimɨ timbɨpa owetatɨ gaawimainjɨhɨ nepatɨ binye,” undawaatopo.
51 Estando ele ainda a caminho, seus servos vieram ao seu encontro com notícias de que o menino estava vivo.
52 Saundauhɨ amɨ ko kiyai saundatɨ, “Timbɨpa metɨhoai maahɨwura numwɨhaase?” undatɨ nunjenataise. Aihɨ kiya koai amɨ saundawaatopo. “Batɨ asɨhataahura wanɨ kɨrokɨhuraarɨ sisɨha busoaatɨ owendaise,” undawaatopo.
52 Quando perguntou a que horas o seu filho tinha melhorado, eles lhe disseram: "A febre o deixou ontem, à uma hora da tarde".
53 Saundauhɨ amɨ metɨhomɨ sapɨho gwɨnyaataise, Jisaasiho koai saundatɨ, ‘Kinyɨ kimwaaho namaapotɨ asoho bimɨtaise,’ undisurura kuraatihɨ. Aihɨ sandapɨ ko metɨhomɨ sapɨho sawahounɨ komɨ apwaataatɨ amɨ manyinya amɨ otɨpɨpatɨhiyaunɨ Jisaasihopɨ satɨwɨ, “Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Ahɨwisɨhoe,” tɨwɨ gɨwunyaawaayopo.
53 Então o pai percebeu que aquela fora exatamente a hora em que Jesus lhe dissera: "O seu filho continuará vivo". Assim, creram ele e todos os de sua casa.
54 Iyataatɨ sura Jisaasiho Judiyaahanda namasi yapɨpatɨ Garirihanda bindataatɨ kɨmatɨ sɨwipatɨ watɨpɨmatɨ kiyatɨ metɨhoai komɨ pɨwɨhaara tɨtɨhɨwisɨtɨmandɨ kasɨnɨhandɨ yapɨpatɨ Garirihanda kiyataise.
54 Esse foi o segundo sinal miraculoso que Jesus realizou, depois que veio da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.