João 13

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Iyataatɨ Judaahiyaamɨ kimbapɨho awaisɨho Pasopaahandɨ noaipaitandɨhurandaise. Aihɨ Jisaasiho sawahopɨ ko aimɨ mmonatɨ gwɨnyaataise amɨ ko yapɨpataapɨhɨ namasi komɨ Sapɨhoenda naitandɨhuraatiho. Iyataatɨ isɨhiya maapɨ yapɨmbataapɨhɨ bimohiyɨhiya komɨhiyai maarɨho biyatɨ nunyainjahore. Nunyainjahosɨ amɨ sura komɨ isɨhiyai apɨpaahɨ aungwohandɨ komɨ maarɨho nunyataise. Nunyatɨ amɨ ko napwɨtandɨhuraisangi ko kiyai maarɨho numwindɨhandɨ waatɨ ausaatɨ auta kiya komɨ isɨhiyai nunjataise.
1 Antes da Festa da Páscoa, sabendo Jesus que era chegada a sua hora de passar deste mundo para o Pai, tendo amado os seus que estavam no mundo, amou-os até o fim.
2 Aimɨ asɨhataahura napwɨhisuraatihɨ Jisaasiho komɨ otɨpɨpatɨhiya koai nɨwipinjohiyɨhiyaisatɨ maasɨ nandapa asɨhataahuraapɨhapa taawɨ nanawaayopo. Iyauhɨ utaaho maipɨho Bwaasɨrɨhɨrɨ Judaasihoai netɨ gɨwunyaatosataise amɨ ko Jisaasihoai netɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨhɨmaitando. (Iyataatɨ Judaasiho so Saimonɨ Isɨkariyotɨhomɨ mwaahore).
2 Durante a ceia, tendo já o diabo posto no coração de Judas, filho de Simão Iscariotes, que traísse Jesus,
3 Iyataatɨ amɨ Jisaasiho aimɨ mmonatɨ biyatɨ gwɨnyaahore. Amɨ komɨ Sapɨho Jisaasiho sawahomɨ ikwɨraatɨhɨ kahapaamapɨpa nahataapa netɨ ahaiho. Amɨ koai sura kahapaamapɨpa taatɨ nusoaipatɨ isɨhiya kawisohɨpɨpai maawɨ Jisaasiho sawaho jatataise amɨ Sapɨho watɨpɨhandɨ koai aimɨ numwihɨhoso. Iyataatɨ amɨ Jisaasiho siyatɨ nɨngi nisɨ Apɨho natanoaasihɨ napɨtɨhoniso tatɨ mmonatɨ gɨwunyaatahore. Iyatɨ ko siyatɨ nɨnɨ nisɨ Apɨhoenda japɨhɨ niyataayono tatɨ mmonahore.
3 sabendo este que o Pai tinha confiado tudo às suas mãos, e que ele tinha vindo de Deus e voltava para Deus,
4 Aihɨ taawɨ nandapa nanawaawɨ Jisaasiho dotɨ bitondaatɨ komɨ apotɨhɨrɨ utaarɨhɨrɨ tiwatɨhaatɨ niyosɨrɨhɨrɨ nausohaatɨ ahiyataise. Iyatatosatɨ ko taurɨhandɨ wɨndɨ netɨ komɨ gwɨsɨhaapɨhɨ wisasana niyotaise.
4 levantou-se da ceia, tirou a vestimenta de cima e, pegando uma toalha, cingiu-se com ela.
5 Siyatosatɨ amɨ waapoho netɨ kopuho disiho woaatɨhɨ nuhaataise. Nuhaatosatɨ namasatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiya koai nɨwipinjohiyɨhiyaamɨ auhɨrɨ baawusataise. Baawusatɨ taurɨhandɨ komɨ gwɨsɨhaatɨhɨ wɨsasainjɨtɨhanda kiyaamɨ auhɨrɨ nuwipiyaipataise.
5 Em seguida Jesus pôs água numa bacia e começou a lavar os pés dos discípulos e a enxugá-los com a toalha com que estava cingido.
6 Baawusamɨ notɨ Saimonɨ Pitaahoaapɨhɨ komɨ auhɨrɨ baawusɨtandɨ noaipataise. Aihɨ amɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Awaisɨhonye, Kɨnyɨ nisɨ auhɨrɨ baanusɨtaapo,” undataase.
6 Quando se aproximou de Simão Pedro, este lhe perguntou: — Vai lavar os meus pés, Senhor?
7 Saundihɨ Jisaasiho komɨha wihoaaŋɨha Pitaahoai saundataase. “Nɨnɨ wanɨ kɨmandɨ sangi taatɨ kasisohɨtɨmandapɨ gi wɨndɨ gɨmaahunyainje. Amɨ ipotɨhura gi gɨhunyaatonɨhɨ kɨnyɨ mmondaise,” undataase.
7 Jesus respondeu:
8 Saundihɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “Kɨnyɨ nisɨ auhɨrɨ apɨpaahɨ wɨndɨ bahomaanusɨtaise. Owetɨtaise,” undataase. Saundihɨ Jisaasiho Pitaahoai wihoaaŋɨha saundataase. “Amɨ nɨnɨ gi wɨndɨ bahomaahusataataahɨ kɨnyɨ nɨngisapɨ wɨndɨ maasɨ bɨmimɨtaise. Aimbɨ kɨnyɨ noaipapɨ wɨndɨ nisɨ otɨpɨpatɨ kanimbɨ nɨngi namaanipinjɨtaise,” undataase.
8 Então Pedro disse: — O senhor nunca lavará os meus pés! Ao que Jesus respondeu:
9 Saundihɨ Pitaaho Jisaasihoai saundataase. “O amɨ kiyonaahɨ Awaisɨhoŋe. Nehɨ nisɨ auhɨrɨhɨ bahomaanusapɨ amɨ ikwɨrɨ mɨtɨhoai maawɨ baanuse,” undataase.
9 Então Pedro lhe pediu: — Senhor, não somente os pés, mas também as mãos e a cabeça.
10 Aihɨ amɨ Jisaasiho Pitaahoai komɨha wihoaaŋɨha saundataase. “Utaaho aimɨ bausanamapɨho nehɨ komɨ auhɨrɨhɨ bausɨtaise. Amɨ komɨ ambɨpatɨ nahatepɨ aimɨ bausainjɨhɨ kipatɨ owehoso. Iyataatɨ amɨ sahɨhɨ kipatɨ owetatɨ aimɨ gaahiyaatɨ popɨtɨhiyaate. Iyataatɨ amɨ sandɨ nɨnɨ sahɨ nahatiyaatapɨmaato,” undataase.
10 Jesus respondeu:
11 Amɨ sandɨ Jisaasiho saundatɨ, ‘sahɨ nahatiyaatapɨmaato,’ undatɨ kaundindɨmandɨ apaapɨmunje. Amɨ koai utaaho komɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ wo Jisaasihomɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨhemaitandɨhoai usonatɨ gwɨnyaahosɨ kandapɨ sahɨ nahatiyaatɨ kipatɨ owetatɨ popɨtɨhiyaatɨmaahe,” undataase.
11 Pois ele sabia quem era o traidor. Foi por isso que disse: “Nem todos estão limpos.”
12 Jisaasiho siyatɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ auhɨrɨ baawusatɨ owematosatɨ komɨ apotɨhɨrɨ netɨ niyotɨ amɨ komɨ bimimbɨpɨhɨ notɨ netɨ bindataise. Bindataatɨ komɨ otɨpɨpatihiyai Jisaasiho saundatɨ nunjenataise. “Nɨnɨ wanɨ kɨmandɨ sangi kasisohɨtɨmandapɨ gisunyaatatɨ nasesɨpatataiso?” undatɨ nunjenataise.
12 Depois de lhes ter lavado os pés, Jesus pôs de novo as suas vestimentas e, voltando à mesa, perguntou-lhes:
13 Amɨ sahɨ nɨngi sandɨwɨ ‘Katɨpinyasingɨhonye’ amɨ ‘Awaisɨhonye,’ dohɨtɨmandɨhɨ tɨtɨhɨ kandawaatopo. Amɨ nɨnɨ kɨmɨ konɨniso.
13 Vocês me chamam de Mestre e de Senhor e fazem bem, porque eu o sou.
14 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ samɨ Awaisɨhonɨnɨ amɨ sangi kandisasohɨhonɨnɨ samɨ auhɨrɨ baasusataayo. Isɨ amɨ sahɨ nɨnɨ sangi kasisohɨtɨmandɨ nepɨ woŋɨ amɨ woai komɨ auhɨrɨ baawusapɨ bausanɨwɨse.
14 Ora, se eu, sendo Senhor e Mestre, lavei os pés de vocês, também vocês devem lavar os pés uns dos outros.
15 Iyataatɨ nɨnɨ sangi wanɨ kasisohɨtɨmandɨ amɨ sahɨ mmonɨwɨ nepɨ kaitaatɨwɨ nasisatɨ kiyataayo.
15 Porque eu lhes dei o exemplo, para que, como eu fiz, vocês façam também.
16 Iyataatɨ nɨnɨ sangi akɨtɨnɨhɨ kasatataato. Otɨpɨpatɨho komɨ awaisɨhoai daahemwatɨ nusatipɨhaataamaise. Iyataatɨ amɨ utaaho wo womɨ otɨpɨpatɨ kawitandɨ natausaasihɨ naisɨho koai netɨ natausaasisɨhoai daahemwatɨ nusatipɨhaataamaise. Owetise.
16 Em verdade, em verdade lhes digo que o servo não é maior do que seu senhor, nem o enviado é maior do que aquele que o enviou.
17 Iyataatɨ amɨ wanɨ sahɨ kɨmaiwa mmonɨwɨ gisunyaatataise. Isɨ amɨ sahɨ kɨmɨkaiwa nepɨ kiyawaawaahɨ samɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ nga maaritɨtaapo.
17 Se vocês sabem estas coisas, bem-aventurados serão se as praticarem.
18 “Iyataatɨ nɨnɨ sahɨ nahatiyaatapɨmaato. Amɨ nɨnɨ nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨhiya namɨhanohiyɨhiyaisaahɨ amɨ nɨnɨ usonɨtɨ usɨtiyataayo. Aindɨ amɨ kɨmba nɨngi nanoaipaitandaimbɨmbaapaahɨ amɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha nisapɨ jɨpatɨpindisɨha noaipatɨ akaahaimatɨtandɨ noaipataise. Iyataatɨ pɨwɨha ka satise.
18 Não falo a respeito de todos vocês, pois eu conheço aqueles que escolhi. Mas é para que se cumpra a Escritura: “Aquele que come do meu pão levantou contra mim o seu calcanhar.”
19 “Iyataatɨ sandɨ sangɨ noaipasɨhɨ jɨhɨ nɨnɨ sangi kasatataayo. Amɨ kandɨ noaipahonɨhura sahɨ nisapɨ satɨwɨ, ‘Ko aimapɨ konɨhɨ susaatɨpimatatɨ bimisɨhoe,’ tɨwɨ nisapɨ gɨnunyaitaatɨwo.
19 Desde já lhes digo isso, antes que aconteça, para que, quando acontecer, vocês creiam que
20 Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato, utaaho itapaatɨ wowaatɨ nisɨ otɨpɨpatɨ kanitandɨ utaaho nɨnɨ nandusoaasisanɨhoai numwaatɨ nandapa nunyatɨ iwɨtatamanataataahɨ amɨ sosaatɨ nɨngi nanɨmaatɨ nɨtatamanataise. Iyataatɨ amɨ utaaho itapaatɨ wowaatɨ komɨ amɨ kaatamɨ maarɨhoaatɨhɨ maaritatɨ nanɨmaataataahɨ amɨ Autaahaatɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhoai numwaataise,” undataase.
20 Em verdade, em verdade lhes digo: quem recebe aquele que eu enviar recebe a mim; e quem recebe a mim recebe aquele que me enviou.
21 Sa pɨwa katatɨ namɨhaatosatɨ Jisaasihoai komɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ nusopɨsasɨnatɨ naaŋawisataise. Aihɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyai satatɨ ausaatɨ kaundataase. “Nɨnɨ sangi akɨtɨnɨhɨ kasatataato. Samɨ woŋɨ nɨngi nepɨ anusaapɨ nisɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨhɨ ahɨnitaapo,” undataase.
21 Depois de dizer isso, Jesus se angustiou em espírito e afirmou:
22 Ko kiyai saundihɨ amɨ kiya komɨ otɨpɨpatɨhiyaahɨ nepɨ sawana mmotɨnɨwɨ jatɨnɨwɨ satawaatopo. “Nyamɨ utaaso diyaamahopise?” tawaatopo.
22 Então os discípulos olharam uns para os outros, sem saber a quem ele se referia.
23 Iyataatɨ nyahɨ Jisaasihoai nɨwipinjohiyɨhiyaanamɨ wo Jisaasiho bapiyatɨ kopɨ maaritatɨ maarɨho numwisɨho Jisaasihomɨhinɨ detɨ nausanatondaise.
23 Ao lado de Jesus estava reclinado um dos seus discípulos, aquele a quem ele amava.
24 Aihɨ amɨ Saimonɨ Pitaaho komɨ mɨtɨhora kiyaunjatɨ Jisaasiho maarɨho bapiyatɨ numwisɨhoai saundataase. “Kɨnyɨ koai nunjeme utaaso diyaamahopise tɨpo,” undataase.
24 Simão Pedro fez um sinal a esse, para que perguntasse a quem Jesus se referia.
25 Saunda “nunjeme,” undihɨ amɨ ko Jisaasiho koai maarɨho bapiyatɨ numwisɨho detɨ Jisaasihomɨhetɨ komɨ mɨtɨho Jisaasihomɨ kɨrɨwipatotɨ nausatosatɨ saundatɨ nunjenataise. “Awaisɨhonye, kɨnyɨ utaaso diyaamahopɨse?” undatɨ nunjenataise.
25 Então aquele discípulo, reclinando-se sobre o peito de Jesus, perguntou: — Senhor, quem é?
26 Nunjesɨhɨ amɨ Jisaasiho pɨwɨha wihoaagɨha satatɨ kandaase. “Nandapa kɨmba wihoaagɨhapa netɨ waapoho supwɨhandaatɨhɨ tɨmandaatɨ utaaho woai nɨnɨ numwɨto. Nandapa nɨnɨ numwisanɨhɨ neso so kore,” undataase. Saundatosatɨ nandapa wihoaaŋɨhapa nawɨpɨpa netɨ supwɨhandaatɨhɨ tɨmandaatɨ Saimonɨ Isɨkariyotɨhomɨ mwaaho Judaasihoai nunyataise.
26 Jesus respondeu: Então Jesus pegou um pedaço de pão e, tendo-o molhado, deu-o a Judas, filho de Simão Iscariotes.
27 Numwihɨ Judaasiho nandapa nawɨpɨpa netɨ nainjɨhɨ ketɨ kuraanɨhɨ Bwaasɨrɨhɨrɨ komɨhetɨ nandaataise. Aihɨ Jisaasiho koai saundataase. “Kɨnyɨ wapa kaitaapɨ gwɨnyaahingɨpɨpa ketɨ tarɨwaimbɨ kaime,” undataase.
27 E, depois que Judas recebeu o pedaço de pão, imediatamente Satanás entrou nele. Então Jesus disse a Judas:
28 Saundihɨ amɨ nyahɨ nandapa taawa nanɨhohiyɨhiyaanɨnɨ kaundisaamɨ tanyaahaapɨ wɨndɨ nyangi namaanyesɨpata gɨmaanunyainje Judaasihoai Jisaasiho napindapunje taato.
28 Nenhum dos que estavam à mesa entendeu por que Jesus tinha dito isso.
29 Amɨ Judaasiho nyamɨ nawɨho nyainjatataahotihɨ nyahɨ usaanɨnɨ siyaatɨ gwɨnyaahaayo asisɨha kimbapɨho awaisɨhetɨ nyahɨ nandapa tɨhawa nandɨhaahapa japɨhɨ wapa naitandɨ kaundataatindɨho e isɨhiya taanahiyɨhiya mɨmaipaiwɨ bimohɨtɨmatɨmai wapa nepunye undatɨ kaundindɨho taatɨ gwɨnyaahaayo.
29 Pois, como Judas era quem trazia a bolsa do dinheiro, alguns pensaram que Jesus tinha dito a ele: “Compre o que precisamos para a festa” ou, então, que havia solicitado que desse alguma coisa aos pobres.
30 Aihɨ Judaasiho nandapa sapa nawɨpɨpa nesisɨ ketɨ nihɨti ipaahaapɨ noaipataise. Aihɨ asahatamataise.
30 Assim, tendo recebido o pedaço de pão, Judas logo saiu. E era noite.
31 Judaasiho aimɨ ipaahaapɨ noaipasɨhura Jisaasiho sandaase. “Wanɨ Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ (Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ) Autaahaatɨho Ahɨnisɨhonɨhi isɨhiya mepɨ autaahepɨnɨmapɨ ambɨpatɨ awaipatɨ nanɨmɨtaapo. Nanɨmisaihɨ nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonisɨhetapɨ Autaahaatɨho ambɨpatɨ awaipatɨ nehonɨhɨ kopɨ isɨhiya Autaahaatɨho apɨpaahɨ gaahore tɨwɨ komɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumaitaapo.
31 Quando Judas saiu, Jesus disse:
32 Amɨ nisɨhetapɨ Autaahaatɨho ambɨpatɨ awaipatɨ nehonɨhɨ koai isɨhiya mepɨ autaahepumasaihɨ amɨ Autaahaatɨho sawaho Nɨnɨ Isɨhiyaamɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨhi ambɨpatɨ awaipatɨ nanɨmɨtaise. Amɨ ko sandɨ ketɨ kuraanɨhɨ kaitaise.
32 Se Deus foi glorificado nele, também Deus o glorificará nele mesmo; e ele o glorificará imediatamente.
33 Nisɨ manyinyaate, nɨnɨ sangisatɨ utaarɨhandɨ wɨndɨ bɨmimɨto. Sangi nɨnɨ nasamaitandɨhura apɨpaahɨ masɨhonje. Isɨ nɨnɨ sangi nasamasanɨhɨ sahɨ nisapɨ daitaapo. Nɨnɨ Judaahiyai pɨwɨha kaundohɨha ka wanɨ sangisangi kasatataato nɨnɨ wapɨhɨ niyohɨpɨpɨhɨ sahɨ wɨndɨ namaapɨtaapo.
33 Filhinhos, ainda por um pouco estou com vocês. Vocês vão me procurar, mas o que eu disse aos judeus também agora digo a vocês: para onde eu vou vocês não podem ir.
34 Iyataatɨ nɨnɨ wanɨ sangi wɨnɨhapɨpa saindɨ nasanyataayo. Sahɨ nisɨhiyaatɨ sawanaatɨ nɨnaasoŋɨ nɨnaasaaŋɨ samɨ maarɨho baiwɨ akɨtɨnɨhɨ namɨnɨwɨse. Nɨnɨ nisɨ maarɨho baindɨ akɨtɨnɨhɨ sangi nasanyonɨ amɨ sɨkɨretɨ sahɨ nisɨ isɨhiyaatɨ sawanaatɨ woŋɨ waaŋɨ samɨ maarɨho akɨtɨnɨhɨ namɨnɨwɨse.
34 Eu lhes dou um novo mandamento: que vocês amem uns aos outros. Assim como eu os amei, que também vocês amem uns aos outros.
35 Amɨ sahɨ nisɨ isɨhiyaatɨ sawanaatɨ saiwɨ samɨ maarɨho naminjaihɨ sandɨ sapɨ isɨhiya nahatiyai siyatɨ netɨ nunjɨtaise, siya isiya Jisaasihoai nuwipinjohiyɨhiye tatɨ nunjɨtaise,” undatɨ kaundataase.
35 Nisto todos conhecerão que vocês são meus discípulos: se tiverem amor uns aos outros.
36 Pitaaho Jisaasihoai saundatɨ nunjenataise. “Awaisɨhonye, kɨnyɨ maahapɨhapɨ taapɨ niyapaise?” undatɨ nunjenataise. Aihɨ Jisaasiho Pitaahoai komɨha wihoaaŋɨha satatɨ kaundataase. “Nɨnɨ wapɨhapɨ taatɨ niyohɨpɨpɨhɨ kɨnyɨ wanɨ wɨndɨ nanipinjai namaitaise. Owetise. Amɨ kɨnyɨ nisɨ ipotɨ nanipinjai nɨnɨ wanɨ taatɨ niyohɨpɨpɨhɨ napɨtaise,” undataase.
36 Simão Pedro perguntou a Jesus: — Para onde o Senhor vai? Jesus respondeu:
37 Aihɨ amɨ Pitaaho Jisaasihoai saundatɨ nunjenataise. “O napaapɨ wanɨ nɨnɨ gi wɨndɨ namaahipinjɨto?” undatɨ nunjenataise. Amɨ nɨnɨhɨ kɨnyɨ wɨndɨ namwaapwɨtaapɨ nɨnɨ kinyɨ aunahɨpa netɨ napwɨtandɨ tɨmendaayo,” undataase.
37 Pedro disse: — Senhor, por que não posso segui-lo agora? Darei a minha vida pelo senhor.
38 Saundihɨ komɨ pɨwɨha netɨ Jisaasiho Pitaahoai saundataase. “Kɨnyɨ apɨpaahɨ akɨtɨnɨhɨ nisɨ aunahɨpa nepɨ nɨnɨ wɨndɨ namwaapwɨtandɨ napwɨtaapɨ tɨmetapaino? Nɨnɨ gi akɨtɨnɨhɨ akaaha kahɨtataato otɨpwɨsɨpaatɨ sangɨ gaatonɨhɨ kɨnyɨ nisapɨ mairɨmaara satɨpɨ ‘soai nɨnɨ wɨndɨ mausotɨhonɨne,’ tɨpɨ nepɨ nanoaasapɨ katɨtaise,” undataase.
38 Jesus respondeu:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.