João 12
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Kimbapɨho Pasopaahandɨ noaipaitandɨ asisɨha ikwɨ naasairɨtihɨ wihɨnɨramɨ naasohɨtɨha 6 kiyatɨ ahondaise. Aihɨ Jisaasiho aunahɨpatɨ Betanihanda notɨ noaipataise. Iyataatɨ sapɨhɨ Betanisɨnda jɨhura utaaho Rasaarusiho napwihɨ anɨmwaahɨpatɨ akosɨhombɨ Jisaasiho ahowimasɨho bimimbɨpɨhe.
1 Seis dias antes de começar a Páscoa, Jesus chegou a Betânia, onde morava Lázaro, o homem que ele havia ressuscitado dos mortos.
2 Aihɨ Jisaasihoaisawɨ maaritɨwɨ nandaatɨwɨhapa nandapa tɨhawaayopo. Tɨhɨwɨ Mataahaatɨ kiyai nandapa tɨhatɨ numwihɨ nanawaayopo. Aihɨ Rasaarusiho isɨhiya Jisaasihoaisawɨ maasɨ nandapa nanɨhohiyɨhiyaisatɨ bindataise.
2 Prepararam um jantar em homenagem a Jesus; Marta servia, e Lázaro estava à mesa com ele.
3 Aihɨ amɨ Mariyaahaatɨ atɨpatɨ werɨhandɨ sandaahande tɨwɨhandɨ nawɨho apɨpaahɨ awaisɨho nunyatɨ nehandɨ netaise. Nesi nasatɨ Jisaasihomɨ auhɨretɨ nuhaatɨ kaatamɨ mɨtɨhomɨ misɨsɨhaara nuwipiyaipataise. Aihɨ aŋɨtɨtɨhɨ nahataapɨpɨhɨ gaamatɨ kandɨ werɨhandɨ atɨpatamɨ waamaindɨhɨrɨ gaahɨrɨ waamainjondaise.
3 Então Maria pegou um frasco de perfume caro feito de essência de óleo aromático, ungiu com ele os pés de Jesus e os enxugou com os cabelos. A casa se encheu com a fragrância do perfume.
4 Aihɨ amɨ Judaasɨ Isɨkariyotɨhoaisangi sura sapɨhɨ bindataise. Ko Jisaasihoai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyaamɨ wore. Iyataatɨ ko ipotɨhura Jisaasihoai tiworisaamɨ ikwɨraatɨhɨ numwisɨhore. Judaasiho Mariyaahaatɨ Jisaasihoai kawindɨmandapɨ wɨndɨ maarɨmitatɨ komɨ maarɨhoaatɨhɨ itɨhɨtatɨ gwɨnyaataise. Iyatɨ ko sandaase. “Kɨmandɨ werɨmandɨ nawɨho siriwaaho aungwohandɨ 300 kiyahopɨ nga usaisɨ nunyawɨ naitɨhande. Nepɨ nawɨho ko isɨhiya ikɨpɨpa owehiyai numwɨto.
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que em breve trairia Jesus, disse:
5 Isɨ napindapɨ nepɨ nopɨsasopo?” tatɨ kandaase. Iyataatɨ sura isɨhiya nawɨhopɨ otɨpɨpatɨ kiyohiyɨhiya kɨnaungwɨha naasaamɨ otɨhatɨhɨ nawɨho samwaaŋɨ nehotɨhore.
5 “Este perfume valia trezentas moedas de prata. Deveria ter sido vendido, e o dinheiro, dado aos pobres”.
6 Ko Judaasiho isɨhiya ikɨpɨpa owehiyaapɨ gwɨnyaatɨ maarɨho asɨpiyataatɨ sa pɨwɨha kandaamaase. Owetise. Ko ikonahosɨ ikondandɨ gwɨnyaataatɨ kandaase. Iyataatɨ ko Jisaasihoaisawɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ nawɨho iwinjatataahore. Iyataatɨ ko taahɨwaiwetɨ kiyaamɨ nawɨhomɨ bokisihandombɨ ikonatɨ noaatɨ nanahore.
6 Não que ele se importasse com os pobres; na verdade, era ladrão e, como responsável pelo dinheiro dos discípulos, muitas vezes roubava uma parte para si.
7 Jisaasiho pɨwɨha sa atisatosa komɨha wihoaaŋɨha sandaase. “Kaati wɨndɨ namaawisapupɨ nehɨ iwinjasawise. Wanɨ kɨmuraapɨ asisɨma kɨmetapɨ werɨhandɨ sandɨ kaatɨ ahiyatosatatɨhande. Nɨnɨ napotɨ amɨ anɨmwaahɨpatopɨ yamwaatɨtandɨhuraapɨ nisɨ ambɨpatɨ nepɨ nɨmanɨtaatɨwo.
7 Jesus respondeu: “Deixe-a em paz. Ela fez isto como preparação para meu sepultamento.
8 Amɨ isɨhiya ikɨpɨpa owehiyaahɨ sangisawɨ nasisoaarɨ maasɨ bimɨtaapo. O amɨ nɨnɨhɨ sangisatɨ maasɨ nasisoaarɨ wɨndɨ bɨmimɨto,” undataase.
8 Vocês sempre terão os pobres em seu meio, mas nem sempre terão a mim”.
9 Judaahiya pɨhɨtɨwɨ taahiyɨhiya Jisaasiho Betanihanda yaho nasatɨ binye tauhɨ atisawaayopo. Atiwɨmapɨ koai usondaatɨwɨ kiya nasawaayopo. Iyataatɨ amɨ nehɨ Jisaasihoaisaahɨ usonda nasawaamaayopo. Rasaarusiho Jisaasiho jɨhɨ anɨmwaahɨpatɨ akosɨhombɨ ahowimmasɨhoai maawɨ usondaatɨwɨ nasawaayopo.
9 Quando o povo soube da chegada de Jesus, correu para vê-lo, e também a Lázaro, a quem Jesus havia ressuscitado dos mortos.
10 Aihɨ amɨ sandapɨ Rasaarusihoaisangi tiwɨtaatɨwɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya (Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandɨ jatohiyɨhiya) pɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawaayopo.
10 Então os principais sacerdotes decidiram matar também Lázaro,
11 Amɨ sandɨ apaapɨmaahe. Amɨ isɨhiya taahiyɨhiya Jisaasiho Rasaarusiho napwihɨhoai ahowimasɨhɨ kandɨ mmonɨwɨmapɨ kiyaamɨ awaisawɨhiyai namasi Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhe. Aihɨ amɨ sandɨ kandapimaawɨ Rasaarusihoai maawɨ tiwɨtaatɨwɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya gwɨnyaapɨ pɨwɨha wɨsasawaayopo.
11 pois, por causa dele, muitos do povo os haviam abandonado e criam em Jesus.
12 Isɨhiya asakaiwɨ wɨrɨsandɨhandɨ asisɨha awaisɨha Kimbapɨho Pasopaahandɨ mmondaatɨwɨ ahoyanɨwɨ Jerusaremɨhanda bindawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho Rasaarusihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ (Betanihanda) nandapa tɨhɨwunyauhɨ nanatɨ nanotatɨ asisɨha ipotɨ kapɨhetɨ Jerusaremɨhandaahapɨ daihɨra yaho taatɨ nase tauhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiya atisawaayopo.
12 No dia seguinte, correu pela cidade a notícia de que Jesus estava a caminho de Jerusalém. Uma grande multidão de visitantes que tinham vindo para a Páscoa
13 Atiwɨmapɨ totɨpatɨ isaaha tisatɨwɨ isɨsi daihɨra amɨ ko Jisaasihoaisawɨ nutandaatɨwɨ nowaayopo. Nowaawɨ isɨ wɨrɨsandɨhiya satɨwɨ kaahaatɨwɨ konyahɨtawaatopo.
13 tomou ramos de palmeiras e saiu ao seu encontro, gritando: “Hosana! Bendito é o que vem em nome do Senhor! Bendito é o Rei de Israel!”.
14 Jisaasiho dongiho netɨ koaasɨnɨ yamwaatɨ awɨtɨmatatɨ bindataise. Sandɨ ko kaindɨmandɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha aimɨ katatɨ jɨpatɨpindirɨhɨretɨ kiyataise. Iyataatɨ pɨwa sa satatɨ katise,
14 Jesus conseguiu um jumentinho e montou nele, cumprindo a profecia que dizia:
15 “Isɨhiyaatɨ sahɨ aunahɨpa awaipatɨ Sitihandɨ Saiyonɨhandaahiyaate, sahɨ wɨndɨ yamaiwɨse. Yamaiwɨ sahɨ naingaapɨ jasawise. Sangi jainjaatɨ bimɨtandɨho Awaisɨho yaho taatɨ nasataise. Ko dongiho sɨpɨpɨhohoaasɨnɨ yamwaasi yaho taatɨ nasataise,” Jekaraiyaaho 9:9
15 “Não tenha medo, povo de Sião. Vejam, seu Rei se aproxima, montado num jumentinho”.
16 Sura saiwa siyatɨ Jisaasihoai nusoaipasurɨmura komɨ otɨpɨpatɨhiya koai nɨwipinjohiyɨhiya wɨndɨ gɨmaawunyainje. Nehɨ ipotɨhura Autaahaatɨho Jisaasihoai ahowimatɨ ambɨpatɨ awaipatɨ koai numwihɨhuraahɨ kiya pɨwa saamɨ tanyaahaapɨ gɨwunyainjɨhɨ mmonawaayopo. Sa pɨwa Jisaasihopɨ tɨtɨhɨ kandaaso tɨwo. Aihɨ amɨ kɨretɨ isɨhiya Jisaasihoai saiwa kawisawaayowo tɨwo.
16 Seus discípulos não entenderam, naquele momento, que se tratava do cumprimento de uma profecia. Depois que Jesus foi glorificado, porém, eles se lembraram do que havia acontecido e perceberam que era a respeito dele que essas coisas tinham sido escritas.
17 Iyataatɨ isɨhiya Jisaasiho Rasaarusihoai anɨmwaahɨpatɨ akosɨhotapɨ ahowimasura maasɨ bitotawa iwinjahohiyɨhiya Jisaasiho sandɨ kaindɨndapɨ wɨndɨ namaamɨhaapɨ pɨwɨha nesi isɨhiyai kaundɨwɨ nahataapɨpɨhɨ gaamawaayopo.
17 Muitos tinham visto quando Jesus mandou Lázaro sair do túmulo e o ressuscitou dos mortos, e contavam esse fato a outros.
18 Amɨ sandɨ sɨwipatɨ watɨpɨhandɨ (Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhanda) Jisaasiho kaindɨmandapɨ atisawaawɨ koai usondaatɨwɨ ko bimimbɨpɨhɨ kiya nowaayopo.
18 Destes, muitos saíram ao encontro de Jesus, porque tinham ouvido falar desse sinal.
19 Aihɨ namapɨ Parisihiya sawana sanawaatopo. “Mmome. Nyahɨ kaitɨhaawɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ wɨndɨ kamaito. Amɨ isɨhiya nahandɨ kandɨnɨhɨ koenda nuwɨ koai taawɨ aimɨ nɨwipinjawaayowo,” nnawaatopo.
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: “Não podemos fazer nada. Vejam, todo mundo o segue!”.
20 Isɨhiya Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhoai nuwimaapɨ Kimbapɨho Pasopaahandɨ mmondaatɨwɨ niyohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ asɨhiya usa Gɨrikɨhiya numwɨhandawaayopo.
20 Alguns gregos que tinham vindo a Jerusalém para adorar durante a festa da Páscoa
21 Siya Gɨrikɨhiya Piripɨhoenda nowaayopo. (Piripɨho so aunahɨpatɨ wɨtɨ Garirihanda ahetipatɨ Betɨsaitaahandaahapɨhoe). Nuwɨ kiya Gɨrikɨhiya Piripɨhoai saundawaatopo. “Awaisɨhonye. Nyahɨ Jisaasihoai winjaitɨhaawɨ nasɨhaayo,” undawaatopo.
21 procuraram Filipe, que era de Betsaida, da Galileia, e lhe disseram: “Por favor, gostaríamos de ver Jesus”.
22 Saundauhɨ Piripɨho atisamapɨ notɨ Andɨruhoai kaundataase. Aihɨ amɨ Andɨruyɨ Piripiya maisahurɨ numwɨ Jisaasihoai kaundamaase.
22 Filipe falou a esse respeito com André, e os dois foram juntos falar com Jesus.
23 Kaundihɨ Jisaasiho kuramɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha saundatɨ kaundataase. “Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ Autaahaatɨho katatɨ nanɨmɨhainjɨhonɨnɨ ambɨpatɨ awaipatɨ naitandɨhura wanɨ kɨmuraare.
23 Jesus respondeu: “Chegou a hora de o Filho do Homem ser glorificado.
24 Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Witɨhandɨ yandɨpɨho yapɨpataatɨhɨ yamasaihɨ ko napotɨ wɨndɨ namaamasaatataataahɨ nehɨ ko naasohɨhɨ ahotɨtaise. O amɨ ko yandɨpɨho yapɨpataatɨhɨ yamasaihɨ napotɨ namasaatataataahɨhɨ asoho witɨhandɨ yandɨpɨho ningotɨ taahɨho noaipaitaise.
24 Eu lhes digo a verdade: se o grão de trigo não for plantado na terra e não morrer, ficará só. Sua morte, porém, produzirá muitos novos grãos.
25 Utaaho wo sawaho maapɨ biyatɨ bimɨtandɨhandapɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyaataataahɨ so ko komɨ ipotɨhura asɨtimatɨtandɨhandɨ wɨndɨ namaitaise. O amɨ utaaho wo sawaho maapɨ biyatɨ bimɨtandɨhandapɨ pohipinataataahɨ ko komɨ ipotɨhura asɨtimatɨtandɨhandɨ anɨtisatɨ isɨwatɨtaise. Iyatɨ ko asɨtimatɨtandɨhandɨ netɨ konɨhɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaise.
25 Quem ama sua vida neste mundo a perderá. Quem odeia sua vida neste mundo a conservará por toda a eternidade.
26 Amɨ sahɨ usaatɨ nɨnɨ samɨ awaisɨhonɨnɨ jainjatohɨhonisɨ otɨpɨpatɨ kanisohiyɨhiyaatɨ nɨngi akɨtɨnɨhɨ sahɨ nanipinjawɨse. Amɨ nɨnɨ bimohɨpɨpɨhɨ nisɨ otɨpɨpatɨhiyaisangi nɨngisawɨ maasɨ kapɨhɨ bimɨtaapo. Amɨ utaaho wo nisɨ otɨpɨpatɨ kanisɨhoai nisɨ Apɨho Autaahaatɨho ambɨpatɨ awaipatɨ numwɨtaise,” ndaase.
26 Se alguém quer ser meu discípulo, siga-me, pois meus servos devem estar onde eu estou. E o Pai honrará quem me servir.
27 Iyataatɨ Jisaasiho sandaase. “Wanɨ nɨnɨ nisɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ amɨ ambɨpatɨ awaindɨhandɨ yaasatɨ naaŋanisataise. Aihɨ nɨnɨ pɨhɨndɨ gwɨnyaataayo. Amɨ nɨnɨ napitɨtɨtande? Nɨnɨ satɨtando, Apore, kɨmandɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasamandɨ nɨnɨ napwɨtandiyohɨtɨmandɨ nemapɨ nɨngi kandaatɨhapɨ nanɨmaape tɨtando? Owe. Nɨnɨ sandɨ wɨndɨ kamaatɨtaano. Amɨ kɨmandɨ kandɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasamandɨ wanɨ kɨmura naitandɨ nɨnɨ napɨtɨhonɨniso.
27 “Agora minha alma está angustiada. Acaso devo orar ‘Pai, salva-me desta hora’? Mas foi exatamente por esse motivo que eu vim!
28 Apore, kinyɨ ambɨpatɨ nepɨ autaahɨ naimaapɨ awaindemape,” daase Jisaasiho.
28 Pai, glorifica teu nome!”. Então uma voz falou do céu: “Eu já glorifiquei meu nome, e o farei novamente em breve”.
29 Isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ kapɨhɨ detɨ bitohohiyɨhiya sa pɨwa atisawaayopo. Atisawaawɨ amɨ kiya satawaatopo. “Ausoaaha gandaase,” tawaatopo. Amɨ kiyaamɨ usa wɨretɨhiya satawaatopo. “Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiyaamɨ wo nasatɨ Jisaasihoai pɨwaundataase,” tawaatopo.
29 Quando a multidão ouviu a voz, alguns pensaram que era um trovão, enquanto outros afirmavam que um anjo havia falado com ele.
30 Satauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Kɨma pɨwɨma nisapɨhaamaahe. Owe. Sapɨhaare.
30 Então Jesus lhes disse: “A voz foi por causa de vocês, e não por minha causa.
31 Wanɨ kɨmura Autaahaatɨho maapɨ yapɨmbataapɨhɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usondandɨhuraare. Wanɨ kɨmura utaaho yapɨmbatamɨ mɨtɨho awaisɨhoematatɨ jatisɨhoai Autaahaatɨho nemaitandɨhuraare.
31 Chegou a hora de julgar o mundo; agora, o governante deste mundo será expulso.
32 Amɨ nɨnɨhɨ wanɨ yapɨpataapɨhɨ bindataayo ipotɨhura isɨhiya nɨngi nepɨ autaahɨ nanimaitaapo. Nanimaasaihɨ sura isɨhiya nahatiyai nɨnɨ nɨwahonɨsaapɨhɨ numwaasi napɨto,” undatɨ kaundataase.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todos a mim”.
33 Jisaasiho sa pɨwɨma katisɨma ko sawaho ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ napwɨtandɨhɨraapɨ saindɨ napwɨto undatɨ isɨhiyai netɨ nunjatɨ kandaase.
33 Ele disse isso para indicar como morreria.
34 Saundihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiya komɨ pɨwɨmaamɨ wihoaaŋɨha koai saundawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaatɨhɨ pɨwɨha sataha atiso. ‘Utaaho Komɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Namɨhainjɨhohɨ ko nasataahura wɨndɨ namaapotɨ konɨhɨ bimɨtaise,’ taha atiso. Isɨ amɨ kɨnyɨ satɨpɨ Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho Awaisɨhoai isɨhiya nepɨ (ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ) nɨwimaapɨ autaahepumwaitaapo tingɨtɨmandɨ napotɨpɨhaase? Amɨ so Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho tingɨma tanyaaha napotɨpɨhaase? Amɨ diyaamahopɨse?” undɨwɨ Jisaasihoai kiya bapaiwɨ nunjenawaayopo.
34 A multidão disse: “Entendemos pelas Escrituras que o Cristo viveria para sempre. Como pode dizer que o Filho do Homem morrerá? Afinal, quem é esse Filho do Homem?”.
35 Saundɨwɨ nunjenɨhauhɨ amɨ Jisaasiho kiyai wihoaaŋɨha saundataase. “Nehɨ apɨpaahɨ masɨhonjɨ nausaatindɨhandɨ sangisatɨ maasɨ bimɨtaise. Wanɨ nausaatindɨhandɨ sangisatɨtonɨhɨmura sahɨ kandɨ nausainjɨtɨhandetɨ daiwise. Amɨ wiwa asɨhatindɨhandɨ sangi netɨ nasamaasaitaiso. Utaaho wo asɨhatindɨhandaatɨhɨ ko naimbɨpɨhapɨ wɨndɨ mose. Owetise.
35 Jesus respondeu: “Minha luz brilhará para vocês só mais um pouco. Andem na luz enquanto podem, para que a escuridão não os pegue de surpresa. Quem anda na escuridão não consegue ver aonde vai.
36 Wanɨ nausainjɨtɨhandɨ utaarɨ wonjɨ sangisatɨ maasɨtonɨhɨmura amɨ sahɨ kandɨ nausainjɨtɨndapɨ gɨwunyaapise. Gɨwunyaawaawɨ amɨ sahɨ noaipapɨ nɨnɨ nausainjɨtɨhandamɨ tanyaahonisɨhiyaatɨ manyinyaatimatɨwɨ isɨhiyai nɨwusaatɨtaatɨwɨhiyaatimatɨtaatɨwo,” undataase. Ko kiyai saiwa kaundatɨ owemamapɨ namasi notaise. Notɨ koai isɨhiya wɨndɨ mausondaatɨwɨhapɨhɨ kiyaapɨ noaatataise.
36 Creiam na luz enquanto ainda há tempo; desse modo vocês se tornarão filhos da luz”. Depois de dizer essas coisas, Jesus foi embora e se ocultou deles.
37 Jisaasiho sɨwipatɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhanda kaihɨ isɨhiya mmonawaayopo. Saiwa watɨpɨhaiwa taahɨwaiwa Jisaasiho kaihɨ mmonawaahandɨ kandɨ kopɨ isɨhiya taahiyɨhiya wɨndɨ gɨmaawunyaahopo.
37 Apesar de todos os sinais que Jesus havia realizado, não creram nele.
38 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ awusaasɨho Aisaiyaaho jɨhura pɨwɨha wa katirɨhɨrɨ kɨretɨ sandɨ kiya kiyawaayopo. Iyataatɨ pɨwa ka Aisaiyaaho satise.
38 Aconteceu conforme o profeta Isaías tinha dito: “Senhor, quem creu em nossa mensagem? A quem o Senhor revelou seu braço forte?”.
39 Amɨ sandɨ kandapɨ kiya Jisaasihopɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmaawunyaahopo. Aihɨ saiwɨ kiya Jisaasihopɨ gɨmaawunyaahotɨmandapɨ pɨwɨha wa Aisaiyaaho satatɨ katise.
39 Mas o povo não podia crer, pois como Isaías também disse:
40 “Autaahaatɨho kiyaamɨ ndɨha netɨ nurɨmaasatɨ nɨwisotise. Iyatɨ kiyaamɨ maarɨho nawɨhaamatiyatɨ daahɨ nɨwisapuse. Autaahaatɨho kiyai sawisataise amɨ kiya kiyaamɨ ndɨhaara wɨndɨ japɨ monɨwɨ amɨ kiyaamɨ marɨhoaatɨhɨ wɨndɨ gɨmunyaitaatɨwo. Amɨ wiwa kiyaamɨ ndɨha gaatanɨhɨ baiwɨ mmonɨwɨ amɨ kiyaamɨ maarɨhoaatɨhɨ biyatɨ gɨwunyaatonɨhɨ nisenda nepemaitɨwɨ napisaihɨ amɨ nɨnɨ kiyai netɨ wiwa tɨtɨhemwatɨpanotise,” Aisaiyaaho 6:10
40 “O Senhor cegou seus olhos e endureceu seu coração para que seus olhos não vejam, e seu coração não entenda, e não se voltem para mim, nem permitam que eu os cure”.
41 Aisaiyaaho sa pɨwɨma katindɨmandɨ amɨ ko Jisaasihomɨ watɨpɨhandɨ ipotɨhura noaipaitandɨhandapɨ mmonataatɨ pɨwɨha sa Jisaasihopɨ kandaase.
41 As palavras de Isaías referiam-se a Jesus, pois viu sua glória e falou sobre ele.
42 Amɨ isɨhiya (Judaahiya) taahiyɨhiya naasɨkura Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo. Amɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya usaisangi maawɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo. Gɨwunyaawaahandɨ kandɨ amɨ kiya Parisihiyaapɨ yayawa Jisaasihopɨ kiya gɨwunyaahohɨtɨhandɨ ausaapɨ wɨndɨ kamaatopo. Amɨ mɨtɨhiya kiyai nepɨ nɨwisapusaihɨ amɨ kiya Judaahiya usaisawɨ tɨmaamaitɨwɨ kiyaamɨ aŋɨ gwɨharaahonyaapɨhɨ ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ amɨ gaapundɨwɨ aunɨhɨhɨrɨ wɨndɨ kamaataane tɨwo.
42 Ainda assim, muitos creram em Jesus, incluindo alguns dos líderes judeus. Eles, porém, não declararam sua fé abertamente, por medo de que os fariseus os expulsassem da sinagoga.
43 Amɨ kiya isɨhiya nyangi awaisawɨhiyaaso tɨwɨ nyamɨ ambɨpatɨ nanyimaito tɨwɨ gwɨnyaapɨ maaritɨwɨhiyaatawaawe. Amɨ Autaahaatɨho kiyaamɨ ambɨpatɨ netɨ nɨwimaitandɨ kiya kopɨ wɨndɨ maarɨmitawaawe.
43 Amaram a aprovação das pessoas mais que a aprovação de Deus.
44 Aihɨ Jisaasiho waapɨhɨtatɨ sata kandaase. “Utaaho wo nisapɨ gɨnunyaasɨho amɨ nehɨ nisapaahɨhɨ gɨnunyaataamaise. Apɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhopimaawɨ gɨwunyaataise.
44 Jesus disse em alta voz às multidões: “Se vocês creem em mim, não creem apenas em mim, mas também naquele que me enviou.
45 Nɨngi nisonatɨ ninjaso so nɨngi netɨ natanoaasisɨhoai usonatɨ winjataise.
45 Pois, quando veem a mim, veem aquele que me enviou.
46 Nɨnɨ sisɨha nausainjɨtɨhandamataindɨ isɨhiyai nɨwusaatɨtandɨ yapɨpataapɨhɨ nasataayo. Amɨ utaaho nisapɨ gɨnunyaaso so asɨhatindɨhandaatɨhɨ ko wɨndɨ bɨmimɨtando.
46 Eu vim como luz para brilhar neste mundo, a fim de que todo aquele que crê em mim não permaneça na escuridão.
47 “Amɨ utaaho wo nisɨ pɨwɨha atɨnisataahandɨ kandɨ pɨwɨha ka biyatɨ miwatisɨhoai nɨnɨ wɨndɨ tipɨtapaatɨ mausondo. Amɨ nɨnɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usondandɨ napɨtɨhonɨnɨmaahe. Owetise. Nɨnɨ isɨhiya yapɨpataapɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ napɨtɨhonɨne.
47 Não julgarei aqueles que me ouvem mas não me obedecem, pois vim para salvar o mundo, e não para julgá-lo.
48 Isɨhiya yapɨpatambɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usondandɨho utaaho yahore. Isɨ ko utaaho wo nɨngi namaanɨmaatɨ ahosɨnɨmatɨ amɨ nisɨ pɨwɨha atɨhomisatɨ nenɨmasoai netɨ tipɨtapa usondaise. Nisɨ pɨwɨha atɨhomisɨha ka utaasoai saundatɨ, ‘kɨnyɨ utaahoŋɨ maipɨhandisapɨhoŋisɨ kɨnyɨ pɨwɨha nepe,’ undatɨ asisɨha ipotɨhetɨ netɨ tipɨtapa usondaise.
48 Mas todos que me rejeitam e desprezam minha mensagem serão julgados no dia do julgamento pela verdade que tenho falado.
49 Amɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ gwɨnyaahohɨha nɨnɨ kandaamaato. Pɨwɨha nahata nɨnɨ kandɨ ausaahohɨha nisɨ Apɨho watɨpɨtatɨ watɨpɨha kandatɨ natanoaasihɨ atindɨ nesi nasohɨhaahɨhɨ nɨnɨ kandɨ ausaataayo.
49 Não falo com minha própria autoridade. O Pai, que me enviou, me ordenou o que dizer.
50 Nɨnɨ mmonataayo, Apɨhomɨ pɨwɨha watɨpɨha katisɨha isɨhiyai asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nunyataise. Kiya nepɨ asɨyɨhiyaimatɨwɨ kiyaanɨhɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwo. Isɨ amɨ pɨwɨha katohɨha nahata nisɨ Apɨho nɨngi kandihɨha kandaato,” undatɨ kiyai kaundataase.
50 E eu sei que o mandamento dele conduz à vida eterna; por isso digo tudo que o Pai me mandou dizer”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.