João 12

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Kimbapɨho Pasopaahandɨ noaipaitandɨ asisɨha ikwɨ naasairɨtihɨ wihɨnɨramɨ naasohɨtɨha 6 kiyatɨ ahondaise. Aihɨ Jisaasiho aunahɨpatɨ Betanihanda notɨ noaipataise. Iyataatɨ sapɨhɨ Betanisɨnda jɨhura utaaho Rasaarusiho napwihɨ anɨmwaahɨpatɨ akosɨhombɨ Jisaasiho ahowimasɨho bimimbɨpɨhe.
1 Foi, pois, Jesus seis dias antes da Páscoa a Betânia, onde estava Lázaro, o que falecera e a quem ressuscitara dos mortos.
2 Aihɨ Jisaasihoaisawɨ maaritɨwɨ nandaatɨwɨhapa nandapa tɨhawaayopo. Tɨhɨwɨ Mataahaatɨ kiyai nandapa tɨhatɨ numwihɨ nanawaayopo. Aihɨ Rasaarusiho isɨhiya Jisaasihoaisawɨ maasɨ nandapa nanɨhohiyɨhiyaisatɨ bindataise.
2 Fizeram-lhe, pois, ali uma ceia, e Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 Aihɨ amɨ Mariyaahaatɨ atɨpatɨ werɨhandɨ sandaahande tɨwɨhandɨ nawɨho apɨpaahɨ awaisɨho nunyatɨ nehandɨ netaise. Nesi nasatɨ Jisaasihomɨ auhɨretɨ nuhaatɨ kaatamɨ mɨtɨhomɨ misɨsɨhaara nuwipiyaipataise. Aihɨ aŋɨtɨtɨhɨ nahataapɨpɨhɨ gaamatɨ kandɨ werɨhandɨ atɨpatamɨ waamaindɨhɨrɨ gaahɨrɨ waamainjondaise.
3 Então, Maria, tomando uma libra de unguento de nardo puro, de muito preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-lhe os pés com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do unguento.
4 Aihɨ amɨ Judaasɨ Isɨkariyotɨhoaisangi sura sapɨhɨ bindataise. Ko Jisaasihoai nɨwipinjohiyɨhiya otɨpɨpatɨhiyaamɨ wore. Iyataatɨ ko ipotɨhura Jisaasihoai tiworisaamɨ ikwɨraatɨhɨ numwisɨhore. Judaasiho Mariyaahaatɨ Jisaasihoai kawindɨmandapɨ wɨndɨ maarɨmitatɨ komɨ maarɨhoaatɨhɨ itɨhɨtatɨ gwɨnyaataise. Iyatɨ ko sandaase. “Kɨmandɨ werɨmandɨ nawɨho siriwaaho aungwohandɨ 300 kiyahopɨ nga usaisɨ nunyawɨ naitɨhande. Nepɨ nawɨho ko isɨhiya ikɨpɨpa owehiyai numwɨto.
4 Então, um dos seus discípulos, Judas Iscariotes, filho de Simão, o que havia de traí-lo, disse:
5 Isɨ napindapɨ nepɨ nopɨsasopo?” tatɨ kandaase. Iyataatɨ sura isɨhiya nawɨhopɨ otɨpɨpatɨ kiyohiyɨhiya kɨnaungwɨha naasaamɨ otɨhatɨhɨ nawɨho samwaaŋɨ nehotɨhore.
5 Por que não se vendeu este unguento por trezentos dinheiros, e não se deu aos pobres?
6 Ko Judaasiho isɨhiya ikɨpɨpa owehiyaapɨ gwɨnyaatɨ maarɨho asɨpiyataatɨ sa pɨwɨha kandaamaase. Owetise. Ko ikonahosɨ ikondandɨ gwɨnyaataatɨ kandaase. Iyataatɨ ko Jisaasihoaisawɨ komɨ otɨpɨpatɨhiyaamɨ nawɨho iwinjatataahore. Iyataatɨ ko taahɨwaiwetɨ kiyaamɨ nawɨhomɨ bokisihandombɨ ikonatɨ noaatɨ nanahore.
6 Ora, ele disse isso não pelo cuidado que tivesse dos pobres, mas porque era ladrão, e tinha a bolsa, e tirava o que ali se lançava.
7 Jisaasiho pɨwɨha sa atisatosa komɨha wihoaaŋɨha sandaase. “Kaati wɨndɨ namaawisapupɨ nehɨ iwinjasawise. Wanɨ kɨmuraapɨ asisɨma kɨmetapɨ werɨhandɨ sandɨ kaatɨ ahiyatosatatɨhande. Nɨnɨ napotɨ amɨ anɨmwaahɨpatopɨ yamwaatɨtandɨhuraapɨ nisɨ ambɨpatɨ nepɨ nɨmanɨtaatɨwo.
7 Disse, pois, Jesus: Deixai-a; para o dia da minha sepultura guardou isto.
8 Amɨ isɨhiya ikɨpɨpa owehiyaahɨ sangisawɨ nasisoaarɨ maasɨ bimɨtaapo. O amɨ nɨnɨhɨ sangisatɨ maasɨ nasisoaarɨ wɨndɨ bɨmimɨto,” undataase.
8 Porque os pobres, sempre os tendes convosco, mas a mim nem sempre me tendes.
9 Judaahiya pɨhɨtɨwɨ taahiyɨhiya Jisaasiho Betanihanda yaho nasatɨ binye tauhɨ atisawaayopo. Atiwɨmapɨ koai usondaatɨwɨ kiya nasawaayopo. Iyataatɨ amɨ nehɨ Jisaasihoaisaahɨ usonda nasawaamaayopo. Rasaarusiho Jisaasiho jɨhɨ anɨmwaahɨpatɨ akosɨhombɨ ahowimmasɨhoai maawɨ usondaatɨwɨ nasawaayopo.
9 E muita gente dos judeus soube que ele estava ali; e foram, não só por causa de Jesus, mas também para ver a Lázaro, a quem ressuscitara dos mortos.
10 Aihɨ amɨ sandapɨ Rasaarusihoaisangi tiwɨtaatɨwɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya (Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhomɨ Aŋɨ Awaindɨhandɨ jatohiyɨhiya) pɨwɨha kanɨwɨ wɨsasawaayopo.
10 E os principais dos sacerdotes tomaram deliberação para matar também a Lázaro,
11 Amɨ sandɨ apaapɨmaahe. Amɨ isɨhiya taahiyɨhiya Jisaasiho Rasaarusiho napwihɨhoai ahowimasɨhɨ kandɨ mmonɨwɨmapɨ kiyaamɨ awaisawɨhiyai namasi Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhe. Aihɨ amɨ sandɨ kandapimaawɨ Rasaarusihoai maawɨ tiwɨtaatɨwɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya gwɨnyaapɨ pɨwɨha wɨsasawaayopo.
11 porque muitos dos judeus, por causa dele, iam e criam em Jesus.
12 Isɨhiya asakaiwɨ wɨrɨsandɨhandɨ asisɨha awaisɨha Kimbapɨho Pasopaahandɨ mmondaatɨwɨ ahoyanɨwɨ Jerusaremɨhanda bindawaayopo. Iyauhɨ Jisaasiho Rasaarusihomɨ aŋɨpɨpɨhɨ (Betanihanda) nandapa tɨhɨwunyauhɨ nanatɨ nanotatɨ asisɨha ipotɨ kapɨhetɨ Jerusaremɨhandaahapɨ daihɨra yaho taatɨ nase tauhɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiya atisawaayopo.
12 No dia seguinte, ouvindo uma grande multidão que viera à festa que Jesus vinha a Jerusalém,
13 Atiwɨmapɨ totɨpatɨ isaaha tisatɨwɨ isɨsi daihɨra amɨ ko Jisaasihoaisawɨ nutandaatɨwɨ nowaayopo. Nowaawɨ isɨ wɨrɨsandɨhiya satɨwɨ kaahaatɨwɨ konyahɨtawaatopo.
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o Rei de Israel que vem em nome do Senhor!
14 Jisaasiho dongiho netɨ koaasɨnɨ yamwaatɨ awɨtɨmatatɨ bindataise. Sandɨ ko kaindɨmandɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha aimɨ katatɨ jɨpatɨpindirɨhɨretɨ kiyataise. Iyataatɨ pɨwa sa satatɨ katise,
14 E achou Jesus um jumentinho e assentou-se sobre ele, como está escrito:
15 “Isɨhiyaatɨ sahɨ aunahɨpa awaipatɨ Sitihandɨ Saiyonɨhandaahiyaate, sahɨ wɨndɨ yamaiwɨse. Yamaiwɨ sahɨ naingaapɨ jasawise. Sangi jainjaatɨ bimɨtandɨho Awaisɨho yaho taatɨ nasataise. Ko dongiho sɨpɨpɨhohoaasɨnɨ yamwaasi yaho taatɨ nasataise,” Jekaraiyaaho 9:9
15 Não temas, ó filha de Sião! Eis que o teu Rei vem assentado sobre o filho de uma jumenta.
16 Sura saiwa siyatɨ Jisaasihoai nusoaipasurɨmura komɨ otɨpɨpatɨhiya koai nɨwipinjohiyɨhiya wɨndɨ gɨmaawunyainje. Nehɨ ipotɨhura Autaahaatɨho Jisaasihoai ahowimatɨ ambɨpatɨ awaipatɨ koai numwihɨhuraahɨ kiya pɨwa saamɨ tanyaahaapɨ gɨwunyainjɨhɨ mmonawaayopo. Sa pɨwa Jisaasihopɨ tɨtɨhɨ kandaaso tɨwo. Aihɨ amɨ kɨretɨ isɨhiya Jisaasihoai saiwa kawisawaayowo tɨwo.
16 Os seus discípulos, porém, não entenderam isso no princípio; mas, quando Jesus foi glorificado, então, se lembraram de que isso estava escrito dele e que isso lhe fizeram.
17 Iyataatɨ isɨhiya Jisaasiho Rasaarusihoai anɨmwaahɨpatɨ akosɨhotapɨ ahowimasura maasɨ bitotawa iwinjahohiyɨhiya Jisaasiho sandɨ kaindɨndapɨ wɨndɨ namaamɨhaapɨ pɨwɨha nesi isɨhiyai kaundɨwɨ nahataapɨpɨhɨ gaamawaayopo.
17 A multidão, pois, que estava com ele quando Lázaro foi chamado da sepultura testificava que ele o ressuscitara dos mortos.
18 Amɨ sandɨ sɨwipatɨ watɨpɨhandɨ (Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhanda) Jisaasiho kaindɨmandapɨ atisawaawɨ koai usondaatɨwɨ ko bimimbɨpɨhɨ kiya nowaayopo.
18 Pelo que a multidão lhe saiu ao encontro, porque tinham ouvido que ele fizera este sinal.
19 Aihɨ namapɨ Parisihiya sawana sanawaatopo. “Mmome. Nyahɨ kaitɨhaawɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ wɨndɨ kamaito. Amɨ isɨhiya nahandɨ kandɨnɨhɨ koenda nuwɨ koai taawɨ aimɨ nɨwipinjawaayowo,” nnawaatopo.
19 Disseram, pois, os fariseus entre si: Vedes que nada aproveitais? Eis que todos vão após ele.
20 Isɨhiya Jerusaremɨhanda Autaahaatɨhoai nuwimaapɨ Kimbapɨho Pasopaahandɨ mmondaatɨwɨ niyohiyɨhiyaamɨhatɨhɨ asɨhiya usa Gɨrikɨhiya numwɨhandawaayopo.
20 Ora, havia alguns gregos entre os que tinham subido a adorar no dia da festa.
21 Siya Gɨrikɨhiya Piripɨhoenda nowaayopo. (Piripɨho so aunahɨpatɨ wɨtɨ Garirihanda ahetipatɨ Betɨsaitaahandaahapɨhoe). Nuwɨ kiya Gɨrikɨhiya Piripɨhoai saundawaatopo. “Awaisɨhonye. Nyahɨ Jisaasihoai winjaitɨhaawɨ nasɨhaayo,” undawaatopo.
21 Estes, pois, dirigiram-se a Filipe, que era de Betsaida da Galileia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Saundauhɨ Piripɨho atisamapɨ notɨ Andɨruhoai kaundataase. Aihɨ amɨ Andɨruyɨ Piripiya maisahurɨ numwɨ Jisaasihoai kaundamaase.
22 Filipe foi dizê-lo a André, e, então, André e Filipe o disseram a Jesus.
23 Kaundihɨ Jisaasiho kuramɨ pɨwɨha wihoaaŋɨha saundatɨ kaundataase. “Isɨhiyaamɨ Awaisɨhonɨnɨ Saahonɨnɨ Jɨhonɨnɨ nisɨ isɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ Autaahaatɨho katatɨ nanɨmɨhainjɨhonɨnɨ ambɨpatɨ awaipatɨ naitandɨhura wanɨ kɨmuraare.
23 E Jesus lhes respondeu, dizendo: É chegada a hora em que o Filho do Homem há de ser glorificado.
24 Nɨnɨ akɨtɨnɨhɨ sangi kasatataato. Witɨhandɨ yandɨpɨho yapɨpataatɨhɨ yamasaihɨ ko napotɨ wɨndɨ namaamasaatataataahɨ nehɨ ko naasohɨhɨ ahotɨtaise. O amɨ ko yandɨpɨho yapɨpataatɨhɨ yamasaihɨ napotɨ namasaatataataahɨhɨ asoho witɨhandɨ yandɨpɨho ningotɨ taahɨho noaipaitaise.
24 Na verdade, na verdade vos digo que, se o grão de trigo, caindo na terra, não morrer, fica ele só; mas, se morrer, dá muito fruto.
25 Utaaho wo sawaho maapɨ biyatɨ bimɨtandɨhandapɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyaataataahɨ so ko komɨ ipotɨhura asɨtimatɨtandɨhandɨ wɨndɨ namaitaise. O amɨ utaaho wo sawaho maapɨ biyatɨ bimɨtandɨhandapɨ pohipinataataahɨ ko komɨ ipotɨhura asɨtimatɨtandɨhandɨ anɨtisatɨ isɨwatɨtaise. Iyatɨ ko asɨtimatɨtandɨhandɨ netɨ konɨhɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaise.
25 Quem ama a sua vida perdê-la-á, e quem, neste mundo, aborrece a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Amɨ sahɨ usaatɨ nɨnɨ samɨ awaisɨhonɨnɨ jainjatohɨhonisɨ otɨpɨpatɨ kanisohiyɨhiyaatɨ nɨngi akɨtɨnɨhɨ sahɨ nanipinjawɨse. Amɨ nɨnɨ bimohɨpɨpɨhɨ nisɨ otɨpɨpatɨhiyaisangi nɨngisawɨ maasɨ kapɨhɨ bimɨtaapo. Amɨ utaaho wo nisɨ otɨpɨpatɨ kanisɨhoai nisɨ Apɨho Autaahaatɨho ambɨpatɨ awaipatɨ numwɨtaise,” ndaase.
26 Se alguém me serve, siga-me; e, onde eu estiver, ali estará também o meu servo. E, se alguém me servir,
27 Iyataatɨ Jisaasiho sandaase. “Wanɨ nɨnɨ nisɨ maarɨho omaŋɨtɨtɨhɨ amɨ ambɨpatɨ awaindɨhandɨ yaasatɨ naaŋanisataise. Aihɨ nɨnɨ pɨhɨndɨ gwɨnyaataayo. Amɨ nɨnɨ napitɨtɨtande? Nɨnɨ satɨtando, Apore, kɨmandɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasamandɨ nɨnɨ napwɨtandiyohɨtɨmandɨ nemapɨ nɨngi kandaatɨhapɨ nanɨmaape tɨtando? Owe. Nɨnɨ sandɨ wɨndɨ kamaatɨtaano. Amɨ kɨmandɨ kandɨ nisɨ ambɨpatɨ maarɨho yaasamandɨ wanɨ kɨmura naitandɨ nɨnɨ napɨtɨhonɨniso.
27 Agora, a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora; mas para isso vim a esta hora.
28 Apore, kinyɨ ambɨpatɨ nepɨ autaahɨ naimaapɨ awaindemape,” daase Jisaasiho.
28 Pai, glorifica o teu nome. Então, veio uma voz do céu que dizia: Já o tenho glorificado e outra vez o glorificarei.
29 Isɨhiya wɨrɨsandɨhandɨ kapɨhɨ detɨ bitohohiyɨhiya sa pɨwa atisawaayopo. Atisawaawɨ amɨ kiya satawaatopo. “Ausoaaha gandaase,” tawaatopo. Amɨ kiyaamɨ usa wɨretɨhiya satawaatopo. “Autaahaatɨhomɨ enjerɨhiya otɨpɨpatɨhiya yamɨhapataatɨhɨ bimohiyɨhiyaamɨ wo nasatɨ Jisaasihoai pɨwaundataase,” tawaatopo.
29 Ora, a multidão que ali estava e que a tinha ouvido dizia que havia sido um trovão. Outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Satauhɨ Jisaasiho kiyai saundataase. “Kɨma pɨwɨma nisapɨhaamaahe. Owe. Sapɨhaare.
30 Respondeu Jesus e disse: Não veio esta voz por amor de mim, mas por amor de vós.
31 Wanɨ kɨmura Autaahaatɨho maapɨ yapɨmbataapɨhɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usondandɨhuraare. Wanɨ kɨmura utaaho yapɨmbatamɨ mɨtɨho awaisɨhoematatɨ jatisɨhoai Autaahaatɨho nemaitandɨhuraare.
31 Agora, é o juízo deste mundo; agora, será expulso o príncipe deste mundo.
32 Amɨ nɨnɨhɨ wanɨ yapɨpataapɨhɨ bindataayo ipotɨhura isɨhiya nɨngi nepɨ autaahɨ nanimaitaapo. Nanimaasaihɨ sura isɨhiya nahatiyai nɨnɨ nɨwahonɨsaapɨhɨ numwaasi napɨto,” undatɨ kaundataase.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Jisaasiho sa pɨwɨma katisɨma ko sawaho ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ napwɨtandɨhɨraapɨ saindɨ napwɨto undatɨ isɨhiyai netɨ nunjatɨ kandaase.
33 E dizia isso significando de que morte havia de morrer.
34 Saundihɨ isɨhiya wɨrɨsandɨhiya komɨ pɨwɨmaamɨ wihoaaŋɨha koai saundawaatopo. “Nyahɨ Autaahaatɨhomɨ wɨnɨhapɨpaatɨhɨ pɨwɨha sataha atiso. ‘Utaaho Komɨ Isɨhiyai Japɨhɨ Numwaitandɨ Autaahaatɨho Namɨhainjɨhohɨ ko nasataahura wɨndɨ namaapotɨ konɨhɨ bimɨtaise,’ taha atiso. Isɨ amɨ kɨnyɨ satɨpɨ Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho Awaisɨhoai isɨhiya nepɨ (ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ) nɨwimaapɨ autaahepumwaitaapo tingɨtɨmandɨ napotɨpɨhaase? Amɨ so Isɨhiyaamɨ Saaho Jɨho tingɨma tanyaaha napotɨpɨhaase? Amɨ diyaamahopɨse?” undɨwɨ Jisaasihoai kiya bapaiwɨ nunjenawaayopo.
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre, e como dizes tu que convém que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Saundɨwɨ nunjenɨhauhɨ amɨ Jisaasiho kiyai wihoaaŋɨha saundataase. “Nehɨ apɨpaahɨ masɨhonjɨ nausaatindɨhandɨ sangisatɨ maasɨ bimɨtaise. Wanɨ nausaatindɨhandɨ sangisatɨtonɨhɨmura sahɨ kandɨ nausainjɨtɨhandetɨ daiwise. Amɨ wiwa asɨhatindɨhandɨ sangi netɨ nasamaasaitaiso. Utaaho wo asɨhatindɨhandaatɨhɨ ko naimbɨpɨhapɨ wɨndɨ mose. Owetise.
35 Disse-lhes, pois, Jesus: A luz ainda está convosco por um pouco de tempo; andai enquanto tendes luz, para que as trevas vos não apanhem, pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Wanɨ nausainjɨtɨhandɨ utaarɨ wonjɨ sangisatɨ maasɨtonɨhɨmura amɨ sahɨ kandɨ nausainjɨtɨndapɨ gɨwunyaapise. Gɨwunyaawaawɨ amɨ sahɨ noaipapɨ nɨnɨ nausainjɨtɨhandamɨ tanyaahonisɨhiyaatɨ manyinyaatimatɨwɨ isɨhiyai nɨwusaatɨtaatɨwɨhiyaatimatɨtaatɨwo,” undataase. Ko kiyai saiwa kaundatɨ owemamapɨ namasi notaise. Notɨ koai isɨhiya wɨndɨ mausondaatɨwɨhapɨhɨ kiyaapɨ noaatataise.
36 Enquanto tendes luz, crede na luz, para que sejais filhos da luz. Essas coisas disse Jesus; e, retirando-se, escondeu-se deles.
37 Jisaasiho sɨwipatɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa Autaahaatɨhomɨ watɨpɨhanda kaihɨ isɨhiya mmonawaayopo. Saiwa watɨpɨhaiwa taahɨwaiwa Jisaasiho kaihɨ mmonawaahandɨ kandɨ kopɨ isɨhiya taahiyɨhiya wɨndɨ gɨmaawunyaahopo.
37 E, ainda que tivesse feito tantos sinais diante deles, não criam nele,
38 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atisatɨ netɨ awusaasɨho Aisaiyaaho jɨhura pɨwɨha wa katirɨhɨrɨ kɨretɨ sandɨ kiya kiyawaayopo. Iyataatɨ pɨwa ka Aisaiyaaho satise.
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías, que diz: Senhor, quem creu na nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor?
39 Amɨ sandɨ kandapɨ kiya Jisaasihopɨ wɨndɨ baiwɨ gɨmaawunyaahopo. Aihɨ saiwɨ kiya Jisaasihopɨ gɨmaawunyaahotɨmandapɨ pɨwɨha wa Aisaiyaaho satatɨ katise.
39 Por isso, não podiam crer, pelo que Isaías disse outra vez:
40 “Autaahaatɨho kiyaamɨ ndɨha netɨ nurɨmaasatɨ nɨwisotise. Iyatɨ kiyaamɨ maarɨho nawɨhaamatiyatɨ daahɨ nɨwisapuse. Autaahaatɨho kiyai sawisataise amɨ kiya kiyaamɨ ndɨhaara wɨndɨ japɨ monɨwɨ amɨ kiyaamɨ marɨhoaatɨhɨ wɨndɨ gɨmunyaitaatɨwo. Amɨ wiwa kiyaamɨ ndɨha gaatanɨhɨ baiwɨ mmonɨwɨ amɨ kiyaamɨ maarɨhoaatɨhɨ biyatɨ gɨwunyaatonɨhɨ nisenda nepemaitɨwɨ napisaihɨ amɨ nɨnɨ kiyai netɨ wiwa tɨtɨhemwatɨpanotise,” Aisaiyaaho 6:10
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, a fim de que não vejam com os olhos, e compreendam no coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Aisaiyaaho sa pɨwɨma katindɨmandɨ amɨ ko Jisaasihomɨ watɨpɨhandɨ ipotɨhura noaipaitandɨhandapɨ mmonataatɨ pɨwɨha sa Jisaasihopɨ kandaase.
41 Isaías disse isso quando viu a sua glória e falou dele.
42 Amɨ isɨhiya (Judaahiya) taahiyɨhiya naasɨkura Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo. Amɨ Judaahiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiya usaisangi maawɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo. Gɨwunyaawaahandɨ kandɨ amɨ kiya Parisihiyaapɨ yayawa Jisaasihopɨ kiya gɨwunyaahohɨtɨhandɨ ausaapɨ wɨndɨ kamaatopo. Amɨ mɨtɨhiya kiyai nepɨ nɨwisapusaihɨ amɨ kiya Judaahiya usaisawɨ tɨmaamaitɨwɨ kiyaamɨ aŋɨ gwɨharaahonyaapɨhɨ ahoyanɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gwɨnyaapɨ amɨ gaapundɨwɨ aunɨhɨhɨrɨ wɨndɨ kamaataane tɨwo.
42 Apesar de tudo, até muitos dos principais creram nele; mas não o confessavam por causa dos fariseus, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Amɨ kiya isɨhiya nyangi awaisawɨhiyaaso tɨwɨ nyamɨ ambɨpatɨ nanyimaito tɨwɨ gwɨnyaapɨ maaritɨwɨhiyaatawaawe. Amɨ Autaahaatɨho kiyaamɨ ambɨpatɨ netɨ nɨwimaitandɨ kiya kopɨ wɨndɨ maarɨmitawaawe.
43 Porque amavam mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Aihɨ Jisaasiho waapɨhɨtatɨ sata kandaase. “Utaaho wo nisapɨ gɨnunyaasɨho amɨ nehɨ nisapaahɨhɨ gɨnunyaataamaise. Apɨho nɨngi natanoaasihɨ nasohɨhopimaawɨ gɨwunyaataise.
44 E Jesus clamou e disse: Quem crê em mim crê não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Nɨngi nisonatɨ ninjaso so nɨngi netɨ natanoaasisɨhoai usonatɨ winjataise.
45 E quem me vê a mim vê aquele que me enviou.
46 Nɨnɨ sisɨha nausainjɨtɨhandamataindɨ isɨhiyai nɨwusaatɨtandɨ yapɨpataapɨhɨ nasataayo. Amɨ utaaho nisapɨ gɨnunyaaso so asɨhatindɨhandaatɨhɨ ko wɨndɨ bɨmimɨtando.
46 Eu sou a luz que vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 “Amɨ utaaho wo nisɨ pɨwɨha atɨnisataahandɨ kandɨ pɨwɨha ka biyatɨ miwatisɨhoai nɨnɨ wɨndɨ tipɨtapaatɨ mausondo. Amɨ nɨnɨ isɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usondandɨ napɨtɨhonɨnɨmaahe. Owetise. Nɨnɨ isɨhiya yapɨpataapɨhiyai japɨhɨ numwaitandɨ napɨtɨhonɨne.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras e não crer, eu não o julgo, porque eu vim não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Isɨhiya yapɨpatambɨhiyai netɨ tipɨtapaatɨ usondandɨho utaaho yahore. Isɨ ko utaaho wo nɨngi namaanɨmaatɨ ahosɨnɨmatɨ amɨ nisɨ pɨwɨha atɨhomisatɨ nenɨmasoai netɨ tipɨtapa usondaise. Nisɨ pɨwɨha atɨhomisɨha ka utaasoai saundatɨ, ‘kɨnyɨ utaahoŋɨ maipɨhandisapɨhoŋisɨ kɨnyɨ pɨwɨha nepe,’ undatɨ asisɨha ipotɨhetɨ netɨ tipɨtapa usondaise.
48 Quem me rejeitar a mim e não receber as minhas palavras a palavra que tenho pregado, essa o há de julgar no último Dia.
49 Amɨ nɨnɨ nɨwahonɨnɨ gwɨnyaahohɨha nɨnɨ kandaamaato. Pɨwɨha nahata nɨnɨ kandɨ ausaahohɨha nisɨ Apɨho watɨpɨtatɨ watɨpɨha kandatɨ natanoaasihɨ atindɨ nesi nasohɨhaahɨhɨ nɨnɨ kandɨ ausaataayo.
49 Porque eu não tenho falado de mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele me deu mandamento sobre o que hei de dizer e sobre o que hei de falar.
50 Nɨnɨ mmonataayo, Apɨhomɨ pɨwɨha watɨpɨha katisɨha isɨhiyai asɨtimatɨtaatɨwɨhandɨ nunyataise. Kiya nepɨ asɨyɨhiyaimatɨwɨ kiyaanɨhɨ jinjapɨhɨ jinjapɨhɨ bimɨtaatɨwo. Isɨ amɨ pɨwɨha katohɨha nahata nisɨ Apɨho nɨngi kandihɨha kandaato,” undatɨ kiyai kaundataase.
50 E sei que o seu mandamento é a vida eterna. Portanto, o que eu falo, falo-o como o Pai mo tem dito.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.