Hebreus 11
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Nyahɨ wapaapɨ gwɨnyaahotɨhandamɨ tanyaaha siyate: Nyahɨ wapa naitɨhaawɨ gwɨnyaawaatɨ jatohɨpɨpa kapai nyamɨ ndɨhaara sangɨ mmonɨhaahandɨ kandɨ yahapa taatɨ nasataisɨ amɨ kapa akɨtɨ naito taatɨ mmonaatɨ gwɨnyaahaayo. Iyaatɨ amɨ kapa akɨtɨ ahondaisɨ amɨ kapa noaipaitaise taatɨ mmonɨhaayo.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Gɨwunyaahohɨtɨhandɨ kɨmɨkandapɨ nyahɨ isɨhiya jɨhuraahiyaapɨ gwɨnyapenɨhaayo. Kiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahauhɨ kandapɨ kiyai Autaahaatɨho saundatɨ, “Sahɨ tɨtɨhiyaate,” undatɨ kiyai usonataise.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandaahɨ ko nyangi netɨ siyatɨ gɨnunyaataise. Yamɨhapatunɨ amɨ yapɨpatunɨ amɨ kahapaamapɨpa nahataapaunɨ Autaahaatɨho komɨ watɨpɨhandɨsa nehɨ pɨwɨhaara katihɨ amɨ kapa katirɨhɨretɨ noaipatɨ ahondaise. Isɨ amɨ kahapaamapɨpa nyamɨ ndɨhetɨ auta ahotihɨ mmonɨhohɨpɨpaamunɨ amɨ kahapaamapɨpa wapa wɨndɨ auta ahɨmotihɨ nyahɨ nyamɨ ndɨhaara monɨhohɨpɨpaamunɨ mmonatɨ netɨ Autaahaatɨho kiyatɨ ahaihɨ ahondaise.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Iyataatɨ jɨhɨ aimehura Aberɨho Autaahaatɨho pɨwɨha katisɨha biyatɨ atɨwisatɨ amɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ nandapa maahoaipatɨ kohasɨpɨho tɨtɨhɨ Autaahaatɨho maaritimbɨpa kapa tɨhatɨ koai dɨpumanɨtandɨ nesi notaise. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ Aberɨhomɨ gaarehandɨ saaho Kenɨhomɨhapai nusatipɨhaatɨ gaahamwaaŋɨ noaipataise. Aihɨ Autaahaatɨho Aberɨhoai saundatɨ, “Kɨnyɨ nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhoŋe,” undataase. Aihɨ amɨ Aberɨho aimɨ napotɨ owendihɨhandɨ kandɨ ko Autaahaatɨhoai biyatɨ atɨwisatɨ amɨ gɨwunyaasɨtɨhanda nyangi wanɨsangi konɨhɨ taatɨ pɨwaanyatataase.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Inokɨho so Autaahaatɨhopɨ nga gɨwunyaatɨ amɨ ko isɨhiya usaamatiyatɨ wɨndɨ napotaamaise. Ko Autaahaatɨhoai netɨ komɨ maarɨho usaawiwatɨ wɨwisɨhɨ amɨ Autaahaatɨho Inokɨhoai autaahɨ ambɨpatisatɨ ahoyatɨ asohoai numwaasi yamɨhapataatɨhapɨ niyataise. Aihɨ sandapɨ komɨ ambɨpatɨ usa wɨndɨ mohopo. Owetise.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Isɨ amɨ utaaho itapaatɨ wo waatɨ nehɨ Autaahaatɨhopaahiyatɨ nga gɨmaawunyaataataahɨ amɨ so saatapɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ wɨndɨ maarɨmitɨtaise. Owetɨtaise. Amɨ nɨnɨ sandɨ katotɨmandɨ apaapɨmaato. Amɨ wo waatɨ Autaahaatɨhomɨhinɨ detɨ naitandaahɨ Autaahaatɨhometirɨhɨretapɨ akɨte tatɨ kɨmaurɨ gwɨnyaane. Autaahaatɨho akɨtɨho akohosɨ amɨ ko yaho bindataise tatɨ gwɨnyaane. Iyatɨ ko isɨhiya kopaahaiwɨ kopɨ maaritɨwɨ daahohiyɨhiyai kapa wihoaaŋɨhapa nunyahoe tɨwɨ gwɨnyaapɨse.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Jɨhura Autaahaatɨho komɨ ndɨhetɨ isɨhiya apɨpaahɨ maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyai nemaitandɨ gwɨnyaataise. Iyatɨ Nowaahoai jɨhɨ tɨmanatɨ kaundihɨ amɨ Nowaaho Autaahaatɨhopɨ nga gɨwunyaahosɨ komɨ gɨwunyaasɨtɨhandɨ kandaahɨ pɨwɨha koai Autaahaatɨho kaundisɨha atɨwisataise amɨ kapa Autaahaatɨho kaitandɨ katimbɨpa Nowaaho komɨ ndɨhaara wɨndɨ monataahando. Siyatɨ Autaahaatɨhoai atɨwisatɨ kopuho apɨpaahɨ awaisɨho kotɨ komɨhusasisatɨ wɨndɨ nepɨ nopɨsasɨnɨwɨ owemetɨwɨ nga bimɨtaatɨwɨ kiyataise. Iyatɨ ko Nowaaho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda isɨhiya maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyai sahɨ maipɨhiyaate undatɨ netɨ nunjataise. Iyatɨ ko komɨ gɨwunyaasɨtɨhanda noaipatɨ utaaho tɨtɨhondaise isɨhiya nga Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhapo.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ aimɨ watɨpɨtatɨ gɨwunyaahosɨ amɨ Autaahaatɨho koai sata kaundataase. “Kɨnyɨ kɨmbɨhɨ kinyɨ aŋɨpɨpɨhɨ namasi kaanɨhɨ wapɨhapɨ numwe,” undataase. Saundihɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ komɨ aunahɨpatɨ namatɨ dosi wapɨhapɨ notaise. Ko siyatɨ dosi wapɨhapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhetɨ naimbɨpɨhɨ sapɨhɨ yapɨpatɨ wɨtɨ ipotɨhura Autaahaatɨho koai nunyonɨhɨ katɨ noaipatɨ tɨtɨhɨ komɨhatimatɨtandɨhataahapɨ notaise. Iyataatɨ sapɨhɨ naimbɨpɨhɨ apɨpaahɨ ko wɨndɨ monahondaahandɨ kandɨ gɨwumyaasɨtɨhanda kapɨhapɨ nehɨ notaise.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 — ausente —
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 — ausente —
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Amɨ Saraahaatisangi Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaataise. Iyatɨ kaatɨ maaha namwɨtandɨhura nusatipatɨ nehɨ yatɨtɨpɨhaatɨ bimaamɨ nasatɨ aimɨ aungwaamaatɨndaise. Iyataahandɨ kandɨ kaatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨhɨ amɨ Autaahaatɨho kaati maaha namwɨtandɨ watɨpɨhandɨ nunyatɨ netɨ andɨtɨwiwataise. Aihɨ amɨ kaatɨ satatɨ nɨnɨ maaha namwɨtandɨ Autaahaatɨho aimɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katindɨhandisɨ maaha tɨtɨhɨ namwɨto tatɨ kopɨ gɨwunyaasɨtɨhandɨ kandaahɨ Autaahaatɨho kaati watɨpɨhandɨ numwihɨ netɨ andɨtitatɨ watɨpɨtatɨ gwɨsɨtatɨ maaha wohoai namotaise.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Aihɨ kaatamɨ warɨho Abɨraahamɨho so apɨpaahɨ aimɨ aungwɨhondaatɨ ko napwɨtandɨhandɨ aimɨ detɨndaise. Ko setahondaahandɨ kandɨ amɨ ko noaipatɨ isɨhiya apɨpaahɨ taahɨtɨhandamɨ satɨhoematataise. Aihɨ utaaho kɨmɨko naasoetapɨ isɨhiya apɨpaahɨ taahɨtɨhandɨ ambɨpatɨ owehandɨ saiwɨ kaumbwaatɨ isɨhiya wɨndɨ nga awɨmɨtɨwɨ amɨ waapɨhaatamɨ aripatɨ wɨndɨ nga awɨmɨtopatamataiwɨ wɨndɨ awɨmɨtɨwɨhandɨ namoyaatɨwɨ noaipawaayopo.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Iyataatɨ amɨ kusasɨ Abɨraahamɨho amɨ Isaakɨho amɨ Jekopɨho sangɨ napopɨ bindawaahura kusasɨnɨhɨ Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtɨwɨ gɨwunyaapɨ nuwɨhusase. Aiwɨ amɨ kusasɨ napowaawisangi gɨwunyaahohɨtɨhandɨ kandisawɨ ahoyawɨ gɨwunyaapɨ napowaayopo. Aiwɨ Autaahaatɨho kaundimbɨpa sangɨ numwihɨ sangɨ mmonɨwɨ nepɨhiyaare. Aiwɨ kiya kapaapɨ maaritɨwɨ amɨ kiyaamɨ maarɨhomɨ ndɨhaara nehɨ kaanɨhapɨ Autaahaatɨho kaundimbɨpai winjapɨhiyaare. Aiwɨ kiya isɨhiya kapɨhɨ yapɨpatamɨ satoya maasɨ bimohiyɨhiyai wɨndɨ namitanɨwɨ saundɨwɨ kaundɨwɨhiyaare. “Nyahɨ nehɨ gohaparɨhiyaanɨ samɨhatɨhɨ kɨmbɨhɨ gohɨ bindɨhaayo. Nyahɨ nehɨ nyangi wapɨhapɨhiyaane amɨ nyangi usaanɨnɨ yapɨpataapɨhɨ bindɨhaayo,” undɨwɨ kaundɨwɨhiyaare.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Iyataatɨ amɨ kɨmiya katohiyɨmiya yapɨpatɨ nuwɨ bimohɨmatapɨ nyamɨhatɨmaahe gohɨhata bindɨhaayo tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaare ndɨ katotɨmandɨ apaapɨmaahe, kɨmandape. Isɨhiya satɨwɨ katohiyɨhiya siya yapɨpatɨ kiyaapɨhatɨ apɨpaahatɨ kiyaamɨhatimatonɨhɨ nepɨ kiyaamɨ aunahɨpatɨ amɨ anɨpɨpɨhimatonɨhɨ bimɨtaatɨwɨhatɨ naitaatɨwɨhatapɨ jatɨmɨ nowaahiya katawaatopo.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Amɨ kiya yapɨpatɨ aunahɨpatɨ jɨhura bimambɨwɨ kapɨhɨ namasi nasohɨpataahapɨ gwɨnyaapɨ katawaawaahɨ, amɨ kiya dopɨ kiyaamapa nepɨ isɨsi kiyaamɨ yapɨpatɨ aunahɨpataahapɨ japɨhɨ naitauhe.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Amɨ kiyaahɨ nehɨ yapɨpatɨ wɨtɨ gaahatɨ nga itatamanɨnɨwɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ bimohɨrɨhɨretɨ nusatipɨhaapɨ nehɨ kiyai wamwaaŋɨ sanahɨwaiwɨ bimɨtaatɨwɨhatapɨ gwɨnyaawaatawaawɨ katawaatopo. Sandɨhɨ amɨ kiya aunahɨpatɨ gaahatɨ yamɨhapataatɨhɨ naitaatɨwɨhatapɨ gwɨnyaawaatawaawe. Iyataatɨ amɨ sandɨ kandaahɨ kiya Autaahaatɨhopɨ satɨwɨ nyamɨ Autaahaatɨhoe tɨwɨ katauhɨ amɨ Autaahaatɨho kiya satɨtaatɨwɨ wɨndɨ mamaawise. Ko kiya komɨ isɨhiyaimatɨtaatɨwɨ kiyaapɨ maaritataise kiya nisɨhiyaaso tato. Siyatɨ ko kiyaapɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ anurɨmatatɨ netɨ tɨtɨhemasɨho.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 — ausente —
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Amɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhoai atɨwisatɨ sandɨ kaindɨmandɨ amɨ ko siyatɨ gwɨnyaataate: Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai nga japɨhɨ ahowimatɨ numwaahosɨ amɨ kɨmɨkɨretɨ nisɨ metɨho Isaaskɨhoai nɨnɨ titɨ tɨhɨtɨ koai numwisanɨhɨ ko Isaakɨhoai japɨhɨ nanɨmɨtaiso tatɨ gwɨnyaataatɨ sandɨ kiyataise. Amɨ kɨmɨrɨ kɨretɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨpatamatiyatɨ sɨwipatɨ noaipataise. Ko komɨ mwaaho Isaakɨhoai sohoai tiwɨtandɨ tɨmetihɨ Autaahaatɨho ikwɨrɨ tipɨndatɨ sandɨ kɨnyɨ Isaakɨhoai kamaawime undatɨ nematɨ nɨwisapusɨtɨmandapɨ Abɨraahamɨhohɨ siyatɨ gwɨnyaataise, nisɨ metɨho Isaakɨho aimɨ soho napomasɨhoai Autaahaatɨho sawaho ahowimatɨ numwaatɨ nɨngi japɨhɨ naninyataise, tatɨ komɨ maarɨhoaatɨhɨ gwɨnyaataise.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Iyataatɨ amɨ Isaakɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ kopaahiyaahosɨ ko satatɨ Autaahaatɨho metɨho Jekopɨhoai apɨpaahɨ gaahaiwa kawitaiso tatɨ komɨ maarɨhoaatɨhapɨ gwɨnyaataise. Siyatɨ gwɨnyaataatɨ Isaakɨho komɨ mwaaho Jekopɨhoai pɨwɨha gaaha amɨ apɨpaahɨ watɨpɨha kaunda saundataase. “Autaahaatɨho gi apɨpaahɨ gaahaiwa kahisatɨ nahɨmɨtaise,” undatɨ netɨ nunjataise. Iyataatɨ amɨ kɨmɨkɨretɨ komɨ mwaaho Isohoai saundataase. “Autaahaatɨho gi wapa kahisatɨ nahɨmɨtaise,” undatɨ watɨpɨha kaundataase. Iyataatɨ kurisunɨ amɨ kuramɨ saisatoya ipotɨ ipotɨhiyaisunɨ ipotɨ wapa nusoaipatɨ kawimatɨtandɨhapaapɨ Autaahaatɨho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ mmonatɨ jatetinjatɨ Isaakɨho mwaahuri ausaatɨ kaundatɨ netɨ nunjataise.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Iyataatɨ Jekopɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ nehɨ kopaahaimɨ nunjatɨ aimɨ apɨpaahɨ aungwɨhotatɨ napwɨtandɨ detɨtihɨ komɨ ngɨrɨhɨrɨ isɨwatɨ mwɨtɨpisatɨ dairɨhɨretɨ mwɨndɨwitatɨ bindataise. Siyatɨ bindataatɨ komɨ satohurɨ Josepɨhomɨ mwaahuri Autaahaatɨho gaahandɨ nunyatɨ kawitandɨhandapɨ kaundataise. Iyatɨ aimɨ aungwɨhondaatɨ andɨtitɨtandɨhandɨ owetihɨ komɨ ngɨrɨhɨraasɨnɨ mwɨndɨwitatɨ tɨtɨhɨ bitondaatɨ Autaahaatɨhoai netɨ mepɨ autaahemwataise.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 Iyataatɨ amɨ Josepɨhoaisangi Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhandaahɨ ko taatɨ napotaahetɨ Isɨraherɨhiya ipotɨhura Isipɨhandɨ namasi nutaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha kandaase. Katatɨ Isɨraherɨhiya Isipɨhandɨ namasi nowaahura komɨ ambɨpatɨ Kenaanɨhandaahapɨ nesi nutaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha kiyai kaundatɨ wɨnɨhundataase.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Mosesihomɨ saniyɨ sapiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhandaahɨ Mosesihoai sanaatɨ aimɨ namwihɨ ipotɨ waatɨ murɨmopɨ noaasamaise. Kasanyurɨ Mosesihoai usonama koai apɨpaahɨ gaaho amɨ nehɨ koai wamwaaŋɨhotihɨ Isipɨhandɨ jatisɨho awaisɨho kiŋɨho Ipɨruhiyaamɨ manyinya sangɨhiya usɨhiya nahatiyai saniya namwisaihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ siyɨhiyai tipɨ owemapɨse tatɨ wɨnɨhapɨpa wapa ahaihɨhandɨ kandɨ kapurɨ kapaapɨ yamaimɨ sandɨ kiyamaise.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Mosesiho aimɨ gwɨnyanatɨ awaisɨhotatɨ amɨ ko Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaataise. Ko siyatɨ gɨwunyaasɨtɨhanda kopɨ isɨhiya satɨwɨ Isipɨhandɨ jatisɨho awaisɨho kiŋɨ Perohomɨ maataatamɨ mwaahoe tɨwɨ katɨtaatɨwɨhandapɨ ko wɨndɨ maarɨmitise. Ko nehɨ pohipiyataise.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Ko siyatɨ gwɨnyaasɨtɨmandɨ apaapɨmaahe. Amɨ isɨhiya nehɨ sawanaamɨ ambɨpatɨ maaritatɨ gaawimainjɨpɨpa ketɨ masɨhonjetɨ owetɨtandɨhapa kiyohɨrɨhɨretɨ ko kaitandɨ wɨndɨ maarɨmitataate. Ko nehɨ komɨ isɨhiya kɨmɨkiya Autaahaatɨhomɨ isɨhiya yaawɨhaiwa kiyai Isipɨhiya nunyauhɨ nepɨ bimohɨpatamatiyatɨ koaisangi kɨretɨ kiyaisatɨ maasɨ yaawɨhaiwa naitandɨ gwɨnyaataate.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Ko siyatɨ Kɨraisihoai mawɨhaiwa nunyohɨwaiwa nɨnɨ naitando tatɨ gwɨnyaatɨ amɨ Isipɨhandamɨ gaahapa anaahɨpɨpa nawɨho gorɨhandɨ siriwaahandɨ amɨ wapa gaahapa kapetɨ isɨhiya kiyaamɨ maarɨho ahiyawɨ nahoesaahohɨpɨpai daatɨpatɨpatamatiyatɨ mmonataise. Iyatɨ amɨ ko sandɨ kaindɨmandɨ amɨ koai Autaahaatɨho ipotɨhura gaahapa wihoaaŋɨhapa nunyonɨhɨ naitandɨhapaapɨ watɨpɨtatɨ konɨhɨ gwɨnyaataate.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Iyatɨ amɨ Mosesiho watɨpɨtatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda awaisɨho kiŋɨ Peroho Mosesihopɨ apowɨtandɨhandapɨ wɨndɨ yamaayatɨ Isipɨhandɨ namataise. Namatɨ ko apɨpaahɨ watɨpɨtatɨ Autaahaatɨhoai isɨhiya usa mausohohɨhoai ko aimɨ taatɨ usonataahomatiyatɨ daayataise. Siyatɨ ko daahɨ sɨretɨ watɨpɨtatɨ bitotɨ bindataise.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Iyataatɨ amɨ Mosesiho Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtatɨ gɨwunyaatɨ kimbapɨho pasopaahandɨ namaasataise. Iyatɨ ko gɨwunyaasɨtɨhanda sipɨsipɨho tiwatɨ amɨ komɨ jɨtɨpatɨ anɨhaiwaamɨ matawipɨhaiwetɨ maasomwaaŋɨ jaapɨse undatɨ Isɨraherɨhiyai kaundihɨ jaawaayopo, amɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨho Isipɨhiyaamɨ manyinya usɨhiya bwandɨpɨhiyai tiwamaitandɨ natausaasisɨho amɨ jɨtɨpatɨ mmonataatɨ Isɨraherɨhiyaamɨ manyinya bwandɨpɨhiyai wɨndɨ tɨmaawatɨ nehɨ nusatipaitando.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Iyataatɨ amɨ Isɨraherɨhiya Autaahaatɨho nyangi nyamɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨhapɨ nga tinjaatɨ nanyamaitaiso tɨwɨ kopɨ gɨwunyaapɨ kandaahɨ Durɨhɨrɨ Amatenɨhɨrɨ yapɨpatɨ awasatɨ ikwahɨpatetamataiwɨ itɨpapɨ nahaitawaayopo. Iyauhɨ amɨ kiyaamɨ tiworisa Isipɨhiya ipotɨ Isɨraherɨhiyai wɨrainji nuwɨ Durɨ Amatenɨhɨramɨ otɨhapɨtihɨ amɨ durɨhɨrɨ ikwananaatamatiyatɨ wihɨwihoaaŋɨ napopiwatɨ ahetirɨhɨrɨ japɨhɨ nasatɨ bitatatɨ Isipɨhiya kiyaisɨnɨhɨ netɨ nanatɨ nawatisamataise.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Iyataatɨ amɨ Isɨraherɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ kandɨ gɨwunyaahotɨhanda satɨwɨ Autaahaatɨho kɨmatɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerikomandamɨ matambɨ mwipɨ biseminji netɨ ahoyonɨhɨ nawatatesi yapɨpataapɨhɨ tɨmɨhaitaiso tɨwɨ asisɨha nahatewetɨ sepenɨ kaiwɨhaara kapa matambɨpai nepɨ otaatemapɨ nesɨwesɨpɨ ikwauhɨrɨ nawaapɨ nepɨ tɨmapɨ kapa matambɨpaamɨ ipaahaapɨ mangɨrainɨ daiwɨ bitohauhɨ amɨ Jerikohandamɨ matambɨpa asisɨha sepenɨhetɨ ahoinatɨ nawatatatɨ tɨmahiya ikɨsɨmwinje.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Iyataatɨ amɨ apopaatɨ waatɨ kaatamɨ ambɨpatɨ Rehepɨhaatɨ jɨhura daihɨraapɨhaatimatatɨ dainjahaatɨ kaatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda amɨ kaatɨ isɨhiya maipɨhiya Autaahaatɨhopɨ pohipaiwɨ amɨ koai atɨhomaawisohiyɨhiyaisatɨ maasɨ wɨndɨ namwaapwise. Amɨ sandɨ kaatɨ wɨndɨ namwaapwindɨmandɨ amɨ isɨhiya aunahɨpa Jerikohandɨ napitetahate tɨwɨ jawɨ mmonɨwɨ usɨtaitaatɨwɨ Josuwaaho natausaasisawɨhiyai kaatamɨ aŋaaŋɨ napaisaatɨ numwaatɨ iwɨtatamasɨtɨhandaahe.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Iyataatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ nehɨ kopaahiyohiyɨhiya yahandɨ apɨpaahɨ taahɨtɨhande. Isɨ amɨ nɨnɨ natindɨ nahatiyaapɨ kasatɨmɨ naisanɨhɨ amɨ notɨ apɨpaahɨ utaarɨtamaitaise. Isɨ amɨ nɨnɨ usa nehɨ usiyɨhiyaapɨ nyamɨ asoya asisa ahiye ndɨ tarɨwaindɨ siyaare ndɨ kasatɨtaano. Kiyaamɨ ambɨpatɨ kɨmiyaare: Gidiyonɨho Baraakɨho Samɨsonɨho Jepɨtaaho siyaare. Aihɨ amɨ Daawitɨho Samwerɨhoe. Aihɨ amɨ isɨhiya usa jɨhura Autaahaatɨho pɨwɨha kaundihɨ atiwɨ nepɨ Autaahaatɨhopɨ awusaapɨ amɨ isɨhiyai ausaapɨ kopɨ kawundɨwɨ kaundohiyɨhiya pɨropetɨhiyaare.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Iyataatɨ isɨmiya kɨmiya nahatiya ambɨhɨtohiyɨmiyaunɨ amɨ isɨhiya usa ambɨhɨmaatohiyɨhiyaunɨ nasisoaarɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ nehɨ kopaahaiwɨhiyaare. Saiwɨ kiya watɨpɨtɨwɨ gɨwunyaapɨhiyaasɨ wiwa sawanaamɨ watɨpɨhandɨ andɨtitotɨhanda wɨndɨ kamaitaahetahaiwa amɨ nehɨ Autaahaatɨho netɨ kiyai andɨtɨwisɨhɨ kiya kaiwa nga nanɨhaiwɨ kiyawaayopo. Aiwɨ kiyaamɨ usa isɨhiya apɨpaahɨ watɨpɨhiya kiŋɨhiya yapɨhaiwa wiwa jatohiyɨhiyaisawunɨ amɨ kiyaamɨ tunnɨwɨ yahwɨnɨwɨ pwɨsɨpɨ yaipa kiyohiyɨhiyaisawɨ tunnɨwɨ yahwɨnɨwɨ amɨ kiyaahematɨwɨ tipɨ yahwɨwɨ ipɨhatiwɨ owemawaayopo. Aiwɨ isɨhiya amɨ yapɨpatɨ wiwaaraahiya Autaahaatɨhoai maatɨmaatɨwisohiyɨhiyai kiyaamɨ maatɨmaatɨrapɨ tɨtɨhɨ gaahatɨ kaiwɨ amɨ wihoaaŋɨhandɨ yaawɨhandɨ nunyawɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai wapa numwɨtandɨ jɨhɨ pɨwɨha katimbɨpa kapa tɨtɨhɨ kiya newaayopo. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ usa suhɨrɨ awairɨhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨrɨ tɨmwipɨhɨramɨ maahomwaaŋɨ nepɨ nɨwisapuhauhɨ amɨ kɨrɨ kiyai wɨndɨ ikotɨ namainje.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Amɨ kiyaamɨ usa Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahotɨhanda sisɨha awaiwaiwa tɨhwɨtɨhɨrɨ naitɨpurisatɨ tɨhihɨhaiwai nepɨ nisapuhauhɨ amɨ kiyai wɨndɨ tɨhamaamase. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ usa namatanaatɨ bainatɨhɨra isɨhiya wɨndɨ tɨmaawopo amɨ kiya nawɨsawitɨwɨ yanɨhɨmɨhauho. Amɨ kiyaamɨ usa aimɨ napaindɨtɨma kaasarɨhatɨmaimatɨwawɨhiya kiya amɨ jɨhaatɨ noaipapɨ watɨpɨhiyaimatawaayopo. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ usa tunawaahura kiya noaipapɨ apɨpaahɨ watɨpɨhiya tɨmwipɨhiyaimatawaayopo. Aiwɨ tiworisaisawɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya taahiyɨhiya yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiya kiyai tiwɨtaatɨwɨ nasohiyɨhiyai tahamanauhɨ yanɨhɨmawaayopo.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Asɨhiya usa kiyaamɨhiya aimɨ napomɨhauhɨhiyai Autaahaatɨho ahowimasɨhɨ kiya japɨhɨ nepapɨ asiyaimatauhɨ amɨ kiyai asɨhiya japɨhɨ numwaawaayopo. Amɨ usaisɨ kiyaamɨ tiworisa napupwɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ tipɨ nopɨsasɨwɨ apɨpaahɨ waatɨ yaawɨhaiwa nunyauhɨ kiya napwɨtɨhatɨ katɨ namwaapopo. Aiwɨ kiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ wɨndɨ namaamahopo. Amɨ kiya napopɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ naiwɨ Autaahaatɨhoaisawɨ nga baiwɨ kiyaanɨhɨ bimɨtaatɨwɨ maaritɨwɨ gwɨnyaawaawo.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Amɨ usai kiyaamɨ tiworisa sisɨpundɨwɨ mɨmaipɨwiwɨ maahoaipurɨpwɨ mawɨhaiwa nunyawɨ nepɨ yupawaayopo. Amɨ usaisɨ akɨtɨnɨhɨ nepɨ daahɨ apɨpaahɨ mɨmaipɨwiwɨ wɨrɨhɨrɨ watɨpɨhɨrɨ senɨhanda nepɨ wɨsasawɨ wɨrapɨ nimaapɨ amɨ nepɨ isɨhiya naputohɨpɨpɨhɨ napuwawaayopo.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Amɨ usaisɨ nawɨhaara tipɨ tipɨ niyauhɨ napopɨ amɨ usai otɨhapɨhapɨ sohanda namandipapɨ tipɨ amɨ usai namatanaatɨ bainatɨhɨra timawaayopo. Amɨ usa nehɨhaatɨ yapɨpata nuwɨ napɨwaiwɨ sipɨsipɨhandɨ amɨ memetɨhɨramɨ atɨtatɨ nupwɨ ahoaapɨ gwɨnɨwɨ niyopɨ namaasatawaayopo. Aiwɨ amɨ usa gaahapa apotɨhɨrɨ yutɨhɨrɨ niyopɨ namaasatɨtaatɨwɨhapa owetatɨ amɨ nandaatɨwɨhapa nausetɨtahiya daiwɨ bindawaayopo. Iyauhɨ kiyai kiyaamɨ tiworisa mandɨtɨpɨwiwɨ mɨmaipɨwiwɨ amɨ kiyaanɨhɨ tipɨ mupwɨ yaawɨhaiwa nunyamɨ niyauhɨ kiya naaŋɨhaiwa kɨhaiwa kɨhaiwa waatɨ newaayopo.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Isɨhiya yapɨpatambɨhiya apɨpaahɨ daahɨ maipɨtɨwɨmawaawɨ amɨ kiya wɨndɨ nga isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai nehɨ winjasaihɨ kiyaamɨhatɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ owendaise. Sandɨ setihɨ usa nehɨhaatɨ ipatɨ irɨwɨrɨho amɨ aŋaaŋɨ owehapɨhɨ nuwɨ napɨwaiwɨ kɨhapɨhɨ kɨhapɨhɨmapɨ amɨ sisɨho sɨhoaarɨhɨretɨ daiwɨ bindawaayopo. Kiya aŋɨpɨpɨhɨ aŋaaŋɨ owehiya kɨhapɨhɨ kɨhapɨhɨmapɨ daiwɨ nawipatɨ yamwaasɨhaara amɨ akosɨha waapaipata nanopɨ bindawaayopo.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Iyataatɨ isɨmiya nahatiya nɨnɨ pɨwɨha katɨmɨ nasohiyɨmiya Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtɨwɨ gɨwunyaapɨhiyaare. Iyauhɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai saundatɨ, “Sahɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ nisɨ ndɨhetɨ apɨpaahɨ gaatatɨ tɨtɨhɨndaise,” undahiyaare. Iyataahandɨ kandɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai wapa nunyatɨ kawitandɨ jɨhɨ pɨwɨha tɨmanatɨ katimbɨpa wɨndɨ namumwise.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Amɨ sandɨ apaapɨmaahe, ko aimɨ jɨhɨ mmonatɨ netɨ apɨpaahɨ gaahapa nyapɨ nyamanatɨ nyaiwatataate. Iyataatɨ kiyaunɨ amɨ nyahunɨ maasɨtisaihɨhuraahɨhɨ ko kapa gaahapa kanyisonɨhɨ, kiyaunɨ amɨ nyahunɨ noaipawaatɨ apɨpaahɨ tɨtɨhɨ gaatatɨ amɨ ko nyangi netɨ gaanyamatɨ gaahiyaanenyamaitando.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.