Hebreus 11

Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs BKJ

Sair da comparação
1 Nyahɨ wapaapɨ gwɨnyaahotɨhandamɨ tanyaaha siyate: Nyahɨ wapa naitɨhaawɨ gwɨnyaawaatɨ jatohɨpɨpa kapai nyamɨ ndɨhaara sangɨ mmonɨhaahandɨ kandɨ yahapa taatɨ nasataisɨ amɨ kapa akɨtɨ naito taatɨ mmonaatɨ gwɨnyaahaayo. Iyaatɨ amɨ kapa akɨtɨ ahondaisɨ amɨ kapa noaipaitaise taatɨ mmonɨhaayo.
1 Ora, a fé é a substância das coisas pelas quais esperamos, a evidência das coisas não vistas.
2 Gɨwunyaahohɨtɨhandɨ kɨmɨkandapɨ nyahɨ isɨhiya jɨhuraahiyaapɨ gwɨnyapenɨhaayo. Kiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahauhɨ kandapɨ kiyai Autaahaatɨho saundatɨ, “Sahɨ tɨtɨhiyaate,” undatɨ kiyai usonataise.
2 Porque por ela os antigos obtiveram um bom testemunho.
3 Nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandaahɨ ko nyangi netɨ siyatɨ gɨnunyaataise. Yamɨhapatunɨ amɨ yapɨpatunɨ amɨ kahapaamapɨpa nahataapaunɨ Autaahaatɨho komɨ watɨpɨhandɨsa nehɨ pɨwɨhaara katihɨ amɨ kapa katirɨhɨretɨ noaipatɨ ahondaise. Isɨ amɨ kahapaamapɨpa nyamɨ ndɨhetɨ auta ahotihɨ mmonɨhohɨpɨpaamunɨ amɨ kahapaamapɨpa wapa wɨndɨ auta ahɨmotihɨ nyahɨ nyamɨ ndɨhaara monɨhohɨpɨpaamunɨ mmonatɨ netɨ Autaahaatɨho kiyatɨ ahaihɨ ahondaise.
3 Através da fé entendemos que os mundos foram moldados pela palavra de Deus; de modo que as coisas que são vistas não foram feitas das coisas que aparecem.
4 Iyataatɨ jɨhɨ aimehura Aberɨho Autaahaatɨho pɨwɨha katisɨha biyatɨ atɨwisatɨ amɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ nandapa maahoaipatɨ kohasɨpɨho tɨtɨhɨ Autaahaatɨho maaritimbɨpa kapa tɨhatɨ koai dɨpumanɨtandɨ nesi notaise. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ Aberɨhomɨ gaarehandɨ saaho Kenɨhomɨhapai nusatipɨhaatɨ gaahamwaaŋɨ noaipataise. Aihɨ Autaahaatɨho Aberɨhoai saundatɨ, “Kɨnyɨ nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhoŋe,” undataase. Aihɨ amɨ Aberɨho aimɨ napotɨ owendihɨhandɨ kandɨ ko Autaahaatɨhoai biyatɨ atɨwisatɨ amɨ gɨwunyaasɨtɨhanda nyangi wanɨsangi konɨhɨ taatɨ pɨwaanyatataase.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício mais excelente do que Caim, pelo qual alcançou testemunho de que ele era justo, testificando Deus sobre os seus dons, e através disso, depois de morto, ainda fala.
5 Inokɨho so Autaahaatɨhopɨ nga gɨwunyaatɨ amɨ ko isɨhiya usaamatiyatɨ wɨndɨ napotaamaise. Ko Autaahaatɨhoai netɨ komɨ maarɨho usaawiwatɨ wɨwisɨhɨ amɨ Autaahaatɨho Inokɨhoai autaahɨ ambɨpatisatɨ ahoyatɨ asohoai numwaasi yamɨhapataatɨhapɨ niyataise. Aihɨ sandapɨ komɨ ambɨpatɨ usa wɨndɨ mohopo. Owetise.
5 Pela fé Enoque foi trasladado para não ver a morte, e não foi achado, porque Deus o trasladara; porque antes de sua trasladação ele tinha testemunho de que agradara a Deus.
6 Isɨ amɨ utaaho itapaatɨ wo waatɨ nehɨ Autaahaatɨhopaahiyatɨ nga gɨmaawunyaataataahɨ amɨ so saatapɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ wɨndɨ maarɨmitɨtaise. Owetɨtaise. Amɨ nɨnɨ sandɨ katotɨmandɨ apaapɨmaato. Amɨ wo waatɨ Autaahaatɨhomɨhinɨ detɨ naitandaahɨ Autaahaatɨhometirɨhɨretapɨ akɨte tatɨ kɨmaurɨ gwɨnyaane. Autaahaatɨho akɨtɨho akohosɨ amɨ ko yaho bindataise tatɨ gwɨnyaane. Iyatɨ ko isɨhiya kopaahaiwɨ kopɨ maaritɨwɨ daahohiyɨhiyai kapa wihoaaŋɨhapa nunyahoe tɨwɨ gwɨnyaapɨse.
6 Porém, sem fé é impossível agradar-lhe; porque é necessário que aquele que se aproxima de Deus acredite que ele existe, e que é galardoador daqueles que diligentemente o buscam.
7 Jɨhura Autaahaatɨho komɨ ndɨhetɨ isɨhiya apɨpaahɨ maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyai nemaitandɨ gwɨnyaataise. Iyatɨ Nowaahoai jɨhɨ tɨmanatɨ kaundihɨ amɨ Nowaaho Autaahaatɨhopɨ nga gɨwunyaahosɨ komɨ gɨwunyaasɨtɨhandɨ kandaahɨ pɨwɨha koai Autaahaatɨho kaundisɨha atɨwisataise amɨ kapa Autaahaatɨho kaitandɨ katimbɨpa Nowaaho komɨ ndɨhaara wɨndɨ monataahando. Siyatɨ Autaahaatɨhoai atɨwisatɨ kopuho apɨpaahɨ awaisɨho kotɨ komɨhusasisatɨ wɨndɨ nepɨ nopɨsasɨnɨwɨ owemetɨwɨ nga bimɨtaatɨwɨ kiyataise. Iyatɨ ko Nowaaho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda isɨhiya maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyai sahɨ maipɨhiyaate undatɨ netɨ nunjataise. Iyatɨ ko komɨ gɨwunyaasɨtɨhanda noaipatɨ utaaho tɨtɨhondaise isɨhiya nga Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhapo.
7 Pela fé Noé, tendo sido avisado por Deus a respeito das coisas que ainda não se viam, comoveu-se com temor, preparou uma arca para salvação da sua casa, pela qual condenou o mundo, e tornou-se herdeiro da justiça, que é segundo a fé.
8 Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ aimɨ watɨpɨtatɨ gɨwunyaahosɨ amɨ Autaahaatɨho koai sata kaundataase. “Kɨnyɨ kɨmbɨhɨ kinyɨ aŋɨpɨpɨhɨ namasi kaanɨhɨ wapɨhapɨ numwe,” undataase. Saundihɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ komɨ aunahɨpatɨ namatɨ dosi wapɨhapɨ notaise. Ko siyatɨ dosi wapɨhapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhetɨ naimbɨpɨhɨ sapɨhɨ yapɨpatɨ wɨtɨ ipotɨhura Autaahaatɨho koai nunyonɨhɨ katɨ noaipatɨ tɨtɨhɨ komɨhatimatɨtandɨhataahapɨ notaise. Iyataatɨ sapɨhɨ naimbɨpɨhɨ apɨpaahɨ ko wɨndɨ monahondaahandɨ kandɨ gɨwumyaasɨtɨhanda kapɨhapɨ nehɨ notaise.
8 Pela fé Abraão, quando foi chamado a ir para um lugar que havia de receber posteriormente por herança, obedeceu e saiu, sem saber para onde ia.
9 — ausente —
9 Pela fé peregrinou na terra da promessa, como em uma terra estranha, habitando em tabernáculos com Isaque e Jacó, os herdeiros com ele da mesma promessa.
10 — ausente —
10 Porque procurava por uma cidade que tem fundamentos, da qual o artífice e construtor é Deus.
11 Amɨ Saraahaatisangi Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaataise. Iyatɨ kaatɨ maaha namwɨtandɨhura nusatipatɨ nehɨ yatɨtɨpɨhaatɨ bimaamɨ nasatɨ aimɨ aungwaamaatɨndaise. Iyataahandɨ kandɨ kaatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨhɨ amɨ Autaahaatɨho kaati maaha namwɨtandɨ watɨpɨhandɨ nunyatɨ netɨ andɨtɨwiwataise. Aihɨ amɨ kaatɨ satatɨ nɨnɨ maaha namwɨtandɨ Autaahaatɨho aimɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katindɨhandisɨ maaha tɨtɨhɨ namwɨto tatɨ kopɨ gɨwunyaasɨtɨhandɨ kandaahɨ Autaahaatɨho kaati watɨpɨhandɨ numwihɨ netɨ andɨtitatɨ watɨpɨtatɨ gwɨsɨtatɨ maaha wohoai namotaise.
11 Pela fé também a própria Sara recebeu vigor para conceber descendência, e deu à luz uma criança quando já de idade avançada; porquanto teve por fiel aquele que havia prometido.
12 Aihɨ kaatamɨ warɨho Abɨraahamɨho so apɨpaahɨ aimɨ aungwɨhondaatɨ ko napwɨtandɨhandɨ aimɨ detɨndaise. Ko setahondaahandɨ kandɨ amɨ ko noaipatɨ isɨhiya apɨpaahɨ taahɨtɨhandamɨ satɨhoematataise. Aihɨ utaaho kɨmɨko naasoetapɨ isɨhiya apɨpaahɨ taahɨtɨhandɨ ambɨpatɨ owehandɨ saiwɨ kaumbwaatɨ isɨhiya wɨndɨ nga awɨmɨtɨwɨ amɨ waapɨhaatamɨ aripatɨ wɨndɨ nga awɨmɨtopatamataiwɨ wɨndɨ awɨmɨtɨwɨhandɨ namoyaatɨwɨ noaipawaayopo.
12 Por isso também de um, e esse já considerado como quase morto, descenderam tantos como as estrelas do céu em multidão, e como a areia inumerável da praia.
13 Iyataatɨ amɨ kusasɨ Abɨraahamɨho amɨ Isaakɨho amɨ Jekopɨho sangɨ napopɨ bindawaahura kusasɨnɨhɨ Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtɨwɨ gɨwunyaapɨ nuwɨhusase. Aiwɨ amɨ kusasɨ napowaawisangi gɨwunyaahohɨtɨhandɨ kandisawɨ ahoyawɨ gɨwunyaapɨ napowaayopo. Aiwɨ Autaahaatɨho kaundimbɨpa sangɨ numwihɨ sangɨ mmonɨwɨ nepɨhiyaare. Aiwɨ kiya kapaapɨ maaritɨwɨ amɨ kiyaamɨ maarɨhomɨ ndɨhaara nehɨ kaanɨhapɨ Autaahaatɨho kaundimbɨpai winjapɨhiyaare. Aiwɨ kiya isɨhiya kapɨhɨ yapɨpatamɨ satoya maasɨ bimohiyɨhiyai wɨndɨ namitanɨwɨ saundɨwɨ kaundɨwɨhiyaare. “Nyahɨ nehɨ gohaparɨhiyaanɨ samɨhatɨhɨ kɨmbɨhɨ gohɨ bindɨhaayo. Nyahɨ nehɨ nyangi wapɨhapɨhiyaane amɨ nyangi usaanɨnɨ yapɨpataapɨhɨ bindɨhaayo,” undɨwɨ kaundɨwɨhiyaare.
13 Todos estes morreram na fé, sem terem recebido as promessas; mas vendo-as de longe, foram persuadidos a respeito delas, e abraçaram-nas, e confessaram que eram estrangeiros e peregrinos na terra.
14 Iyataatɨ amɨ kɨmiya katohiyɨmiya yapɨpatɨ nuwɨ bimohɨmatapɨ nyamɨhatɨmaahe gohɨhata bindɨhaayo tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaare ndɨ katotɨmandɨ apaapɨmaahe, kɨmandape. Isɨhiya satɨwɨ katohiyɨhiya siya yapɨpatɨ kiyaapɨhatɨ apɨpaahatɨ kiyaamɨhatimatonɨhɨ nepɨ kiyaamɨ aunahɨpatɨ amɨ anɨpɨpɨhimatonɨhɨ bimɨtaatɨwɨhatɨ naitaatɨwɨhatapɨ jatɨmɨ nowaahiya katawaatopo.
14 Porque aqueles que dizem tais coisas declaram abertamente que procuram por um país.
15 Amɨ kiya yapɨpatɨ aunahɨpatɨ jɨhura bimambɨwɨ kapɨhɨ namasi nasohɨpataahapɨ gwɨnyaapɨ katawaawaahɨ, amɨ kiya dopɨ kiyaamapa nepɨ isɨsi kiyaamɨ yapɨpatɨ aunahɨpataahapɨ japɨhɨ naitauhe.
15 E verdadeiramente, se lembrassem daquele país de onde haviam saído, teriam tido a oportunidade de retornar.
16 Amɨ kiyaahɨ nehɨ yapɨpatɨ wɨtɨ gaahatɨ nga itatamanɨnɨwɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ bimohɨrɨhɨretɨ nusatipɨhaapɨ nehɨ kiyai wamwaaŋɨ sanahɨwaiwɨ bimɨtaatɨwɨhatapɨ gwɨnyaawaatawaawɨ katawaatopo. Sandɨhɨ amɨ kiya aunahɨpatɨ gaahatɨ yamɨhapataatɨhɨ naitaatɨwɨhatapɨ gwɨnyaawaatawaawe. Iyataatɨ amɨ sandɨ kandaahɨ kiya Autaahaatɨhopɨ satɨwɨ nyamɨ Autaahaatɨhoe tɨwɨ katauhɨ amɨ Autaahaatɨho kiya satɨtaatɨwɨ wɨndɨ mamaawise. Ko kiya komɨ isɨhiyaimatɨtaatɨwɨ kiyaapɨ maaritataise kiya nisɨhiyaaso tato. Siyatɨ ko kiyaapɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ anurɨmatatɨ netɨ tɨtɨhemasɨho.
16 Mas agora eles desejam um país melhor, isto é, um celestial. Por isso também Deus não se envergonha de se chamar seu Deus, porque já lhes preparou uma cidade.
17 — ausente —
17 Pela fé Abraão, quando foi provado, ofereceu a Isaque, e aquele que recebera as promessas ofereceu o seu unigênito.
18 — ausente —
18 Dele foi dito: Em Isaque será chamada a tua descendência.
19 Amɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhoai atɨwisatɨ sandɨ kaindɨmandɨ amɨ ko siyatɨ gwɨnyaataate: Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai nga japɨhɨ ahowimatɨ numwaahosɨ amɨ kɨmɨkɨretɨ nisɨ metɨho Isaaskɨhoai nɨnɨ titɨ tɨhɨtɨ koai numwisanɨhɨ ko Isaakɨhoai japɨhɨ nanɨmɨtaiso tatɨ gwɨnyaataatɨ sandɨ kiyataise. Amɨ kɨmɨrɨ kɨretɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨpatamatiyatɨ sɨwipatɨ noaipataise. Ko komɨ mwaaho Isaakɨhoai sohoai tiwɨtandɨ tɨmetihɨ Autaahaatɨho ikwɨrɨ tipɨndatɨ sandɨ kɨnyɨ Isaakɨhoai kamaawime undatɨ nematɨ nɨwisapusɨtɨmandapɨ Abɨraahamɨhohɨ siyatɨ gwɨnyaataise, nisɨ metɨho Isaakɨho aimɨ soho napomasɨhoai Autaahaatɨho sawaho ahowimatɨ numwaatɨ nɨngi japɨhɨ naninyataise, tatɨ komɨ maarɨhoaatɨhɨ gwɨnyaataise.
19 Considerando que Deus sendo poderoso para levantá-lo até mesmo dentre os mortos; e então também figuradamente ele o recebeu.
20 Iyataatɨ amɨ Isaakɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ kopaahiyaahosɨ ko satatɨ Autaahaatɨho metɨho Jekopɨhoai apɨpaahɨ gaahaiwa kawitaiso tatɨ komɨ maarɨhoaatɨhapɨ gwɨnyaataise. Siyatɨ gwɨnyaataatɨ Isaakɨho komɨ mwaaho Jekopɨhoai pɨwɨha gaaha amɨ apɨpaahɨ watɨpɨha kaunda saundataase. “Autaahaatɨho gi apɨpaahɨ gaahaiwa kahisatɨ nahɨmɨtaise,” undatɨ netɨ nunjataise. Iyataatɨ amɨ kɨmɨkɨretɨ komɨ mwaaho Isohoai saundataase. “Autaahaatɨho gi wapa kahisatɨ nahɨmɨtaise,” undatɨ watɨpɨha kaundataase. Iyataatɨ kurisunɨ amɨ kuramɨ saisatoya ipotɨ ipotɨhiyaisunɨ ipotɨ wapa nusoaipatɨ kawimatɨtandɨhapaapɨ Autaahaatɨho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ mmonatɨ jatetinjatɨ Isaakɨho mwaahuri ausaatɨ kaundatɨ netɨ nunjataise.
20 Pela fé Isaque abençoou Jacó e Esaú, concernente às coisas futuras.
21 Iyataatɨ Jekopɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ nehɨ kopaahaimɨ nunjatɨ aimɨ apɨpaahɨ aungwɨhotatɨ napwɨtandɨ detɨtihɨ komɨ ngɨrɨhɨrɨ isɨwatɨ mwɨtɨpisatɨ dairɨhɨretɨ mwɨndɨwitatɨ bindataise. Siyatɨ bindataatɨ komɨ satohurɨ Josepɨhomɨ mwaahuri Autaahaatɨho gaahandɨ nunyatɨ kawitandɨhandapɨ kaundataise. Iyatɨ aimɨ aungwɨhondaatɨ andɨtitɨtandɨhandɨ owetihɨ komɨ ngɨrɨhɨraasɨnɨ mwɨndɨwitatɨ tɨtɨhɨ bitondaatɨ Autaahaatɨhoai netɨ mepɨ autaahemwataise.
21 Pela fé Jacó, quando estava próximo da morte, abençoou ambos os filhos de José, e adorou, reclinando-se sobre o seu cajado.
22 Iyataatɨ amɨ Josepɨhoaisangi Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhandaahɨ ko taatɨ napotaahetɨ Isɨraherɨhiya ipotɨhura Isipɨhandɨ namasi nutaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha kandaase. Katatɨ Isɨraherɨhiya Isipɨhandɨ namasi nowaahura komɨ ambɨpatɨ Kenaanɨhandaahapɨ nesi nutaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha kiyai kaundatɨ wɨnɨhundataase.
22 Pela fé José, ao morrer, fez menção da saída dos filhos de Israel, e deu ordem acerca de seus ossos.
23 Mosesihomɨ saniyɨ sapiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhandaahɨ Mosesihoai sanaatɨ aimɨ namwihɨ ipotɨ waatɨ murɨmopɨ noaasamaise. Kasanyurɨ Mosesihoai usonama koai apɨpaahɨ gaaho amɨ nehɨ koai wamwaaŋɨhotihɨ Isipɨhandɨ jatisɨho awaisɨho kiŋɨho Ipɨruhiyaamɨ manyinya sangɨhiya usɨhiya nahatiyai saniya namwisaihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ siyɨhiyai tipɨ owemapɨse tatɨ wɨnɨhapɨpa wapa ahaihɨhandɨ kandɨ kapurɨ kapaapɨ yamaimɨ sandɨ kiyamaise.
23 Pela fé Moisés, quando nasceu, foi escondido três meses por seus pais, porque viram que era um menino formoso; e não temeram o mandamento do rei.
24 Mosesiho aimɨ gwɨnyanatɨ awaisɨhotatɨ amɨ ko Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaataise. Ko siyatɨ gɨwunyaasɨtɨhanda kopɨ isɨhiya satɨwɨ Isipɨhandɨ jatisɨho awaisɨho kiŋɨ Perohomɨ maataatamɨ mwaahoe tɨwɨ katɨtaatɨwɨhandapɨ ko wɨndɨ maarɨmitise. Ko nehɨ pohipiyataise.
24 Pela fé Moisés, sendo já crescido, recusou ser chamado filho da filha de Faraó,
25 Ko siyatɨ gwɨnyaasɨtɨmandɨ apaapɨmaahe. Amɨ isɨhiya nehɨ sawanaamɨ ambɨpatɨ maaritatɨ gaawimainjɨpɨpa ketɨ masɨhonjetɨ owetɨtandɨhapa kiyohɨrɨhɨretɨ ko kaitandɨ wɨndɨ maarɨmitataate. Ko nehɨ komɨ isɨhiya kɨmɨkiya Autaahaatɨhomɨ isɨhiya yaawɨhaiwa kiyai Isipɨhiya nunyauhɨ nepɨ bimohɨpatamatiyatɨ koaisangi kɨretɨ kiyaisatɨ maasɨ yaawɨhaiwa naitandɨ gwɨnyaataate.
25 escolhendo antes ser afligido com o povo de Deus, do que por um período desfrutar do gozo do pecado.
26 Ko siyatɨ Kɨraisihoai mawɨhaiwa nunyohɨwaiwa nɨnɨ naitando tatɨ gwɨnyaatɨ amɨ Isipɨhandamɨ gaahapa anaahɨpɨpa nawɨho gorɨhandɨ siriwaahandɨ amɨ wapa gaahapa kapetɨ isɨhiya kiyaamɨ maarɨho ahiyawɨ nahoesaahohɨpɨpai daatɨpatɨpatamatiyatɨ mmonataise. Iyatɨ amɨ ko sandɨ kaindɨmandɨ amɨ koai Autaahaatɨho ipotɨhura gaahapa wihoaaŋɨhapa nunyonɨhɨ naitandɨhapaapɨ watɨpɨtatɨ konɨhɨ gwɨnyaataate.
26 Considerando a desonra de Cristo como riqueza maior do que os tesouros do Egito; porque tinha em vista a recompensa do galardão.
27 Iyatɨ amɨ Mosesiho watɨpɨtatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda awaisɨho kiŋɨ Peroho Mosesihopɨ apowɨtandɨhandapɨ wɨndɨ yamaayatɨ Isipɨhandɨ namataise. Namatɨ ko apɨpaahɨ watɨpɨtatɨ Autaahaatɨhoai isɨhiya usa mausohohɨhoai ko aimɨ taatɨ usonataahomatiyatɨ daayataise. Siyatɨ ko daahɨ sɨretɨ watɨpɨtatɨ bitotɨ bindataise.
27 Pela fé deixou o Egito, não temendo a ira do rei; porque perseverou como que vendo aquele que está invisível.
28 Iyataatɨ amɨ Mosesiho Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtatɨ gɨwunyaatɨ kimbapɨho pasopaahandɨ namaasataise. Iyatɨ ko gɨwunyaasɨtɨhanda sipɨsipɨho tiwatɨ amɨ komɨ jɨtɨpatɨ anɨhaiwaamɨ matawipɨhaiwetɨ maasomwaaŋɨ jaapɨse undatɨ Isɨraherɨhiyai kaundihɨ jaawaayopo, amɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨho Isipɨhiyaamɨ manyinya usɨhiya bwandɨpɨhiyai tiwamaitandɨ natausaasisɨho amɨ jɨtɨpatɨ mmonataatɨ Isɨraherɨhiyaamɨ manyinya bwandɨpɨhiyai wɨndɨ tɨmaawatɨ nehɨ nusatipaitando.
28 Pela fé ele celebrou a páscoa e a aspersão do sangue, a fim de que o destruidor dos primogênitos não lhes tocasse.
29 Iyataatɨ amɨ Isɨraherɨhiya Autaahaatɨho nyangi nyamɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨhapɨ nga tinjaatɨ nanyamaitaiso tɨwɨ kopɨ gɨwunyaapɨ kandaahɨ Durɨhɨrɨ Amatenɨhɨrɨ yapɨpatɨ awasatɨ ikwahɨpatetamataiwɨ itɨpapɨ nahaitawaayopo. Iyauhɨ amɨ kiyaamɨ tiworisa Isipɨhiya ipotɨ Isɨraherɨhiyai wɨrainji nuwɨ Durɨ Amatenɨhɨramɨ otɨhapɨtihɨ amɨ durɨhɨrɨ ikwananaatamatiyatɨ wihɨwihoaaŋɨ napopiwatɨ ahetirɨhɨrɨ japɨhɨ nasatɨ bitatatɨ Isipɨhiya kiyaisɨnɨhɨ netɨ nanatɨ nawatisamataise.
29 Pela fé passaram o mar Vermelho como por terra seca; e os egípcios que o mesmo fizeram, afogaram-se.
30 Iyataatɨ amɨ Isɨraherɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ kandɨ gɨwunyaahotɨhanda satɨwɨ Autaahaatɨho kɨmatɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerikomandamɨ matambɨ mwipɨ biseminji netɨ ahoyonɨhɨ nawatatesi yapɨpataapɨhɨ tɨmɨhaitaiso tɨwɨ asisɨha nahatewetɨ sepenɨ kaiwɨhaara kapa matambɨpai nepɨ otaatemapɨ nesɨwesɨpɨ ikwauhɨrɨ nawaapɨ nepɨ tɨmapɨ kapa matambɨpaamɨ ipaahaapɨ mangɨrainɨ daiwɨ bitohauhɨ amɨ Jerikohandamɨ matambɨpa asisɨha sepenɨhetɨ ahoinatɨ nawatatatɨ tɨmahiya ikɨsɨmwinje.
30 Pela fé, os muros de Jericó caíram, após serem rodeados durante sete dias.
31 Iyataatɨ amɨ apopaatɨ waatɨ kaatamɨ ambɨpatɨ Rehepɨhaatɨ jɨhura daihɨraapɨhaatimatatɨ dainjahaatɨ kaatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda amɨ kaatɨ isɨhiya maipɨhiya Autaahaatɨhopɨ pohipaiwɨ amɨ koai atɨhomaawisohiyɨhiyaisatɨ maasɨ wɨndɨ namwaapwise. Amɨ sandɨ kaatɨ wɨndɨ namwaapwindɨmandɨ amɨ isɨhiya aunahɨpa Jerikohandɨ napitetahate tɨwɨ jawɨ mmonɨwɨ usɨtaitaatɨwɨ Josuwaaho natausaasisawɨhiyai kaatamɨ aŋaaŋɨ napaisaatɨ numwaatɨ iwɨtatamasɨtɨhandaahe.
31 Pela fé a prostituta Raabe não pereceu com os incrédulos, porque havia acolhido em paz os espias.
32 Iyataatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ nehɨ kopaahiyohiyɨhiya yahandɨ apɨpaahɨ taahɨtɨhande. Isɨ amɨ nɨnɨ natindɨ nahatiyaapɨ kasatɨmɨ naisanɨhɨ amɨ notɨ apɨpaahɨ utaarɨtamaitaise. Isɨ amɨ nɨnɨ usa nehɨ usiyɨhiyaapɨ nyamɨ asoya asisa ahiye ndɨ tarɨwaindɨ siyaare ndɨ kasatɨtaano. Kiyaamɨ ambɨpatɨ kɨmiyaare: Gidiyonɨho Baraakɨho Samɨsonɨho Jepɨtaaho siyaare. Aihɨ amɨ Daawitɨho Samwerɨhoe. Aihɨ amɨ isɨhiya usa jɨhura Autaahaatɨho pɨwɨha kaundihɨ atiwɨ nepɨ Autaahaatɨhopɨ awusaapɨ amɨ isɨhiyai ausaapɨ kopɨ kawundɨwɨ kaundohiyɨhiya pɨropetɨhiyaare.
32 E que mais direi? Porque não haveria tempo para falar de Gideão, e de Baraque, e de Sansão, e de Jefté, e de Davi, e de Samuel e dos profetas:
33 Iyataatɨ isɨmiya kɨmiya nahatiya ambɨhɨtohiyɨmiyaunɨ amɨ isɨhiya usa ambɨhɨmaatohiyɨhiyaunɨ nasisoaarɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ nehɨ kopaahaiwɨhiyaare. Saiwɨ kiya watɨpɨtɨwɨ gɨwunyaapɨhiyaasɨ wiwa sawanaamɨ watɨpɨhandɨ andɨtitotɨhanda wɨndɨ kamaitaahetahaiwa amɨ nehɨ Autaahaatɨho netɨ kiyai andɨtɨwisɨhɨ kiya kaiwa nga nanɨhaiwɨ kiyawaayopo. Aiwɨ kiyaamɨ usa isɨhiya apɨpaahɨ watɨpɨhiya kiŋɨhiya yapɨhaiwa wiwa jatohiyɨhiyaisawunɨ amɨ kiyaamɨ tunnɨwɨ yahwɨnɨwɨ pwɨsɨpɨ yaipa kiyohiyɨhiyaisawɨ tunnɨwɨ yahwɨnɨwɨ amɨ kiyaahematɨwɨ tipɨ yahwɨwɨ ipɨhatiwɨ owemawaayopo. Aiwɨ isɨhiya amɨ yapɨpatɨ wiwaaraahiya Autaahaatɨhoai maatɨmaatɨwisohiyɨhiyai kiyaamɨ maatɨmaatɨrapɨ tɨtɨhɨ gaahatɨ kaiwɨ amɨ wihoaaŋɨhandɨ yaawɨhandɨ nunyawɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai wapa numwɨtandɨ jɨhɨ pɨwɨha katimbɨpa kapa tɨtɨhɨ kiya newaayopo. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ usa suhɨrɨ awairɨhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨrɨ tɨmwipɨhɨramɨ maahomwaaŋɨ nepɨ nɨwisapuhauhɨ amɨ kɨrɨ kiyai wɨndɨ ikotɨ namainje.
33 Os quais pela fé subjugaram reinos, praticaram a justiça, obtiveram promessas, fecharam as bocas dos leões,
34 Amɨ kiyaamɨ usa Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahotɨhanda sisɨha awaiwaiwa tɨhwɨtɨhɨrɨ naitɨpurisatɨ tɨhihɨhaiwai nepɨ nisapuhauhɨ amɨ kiyai wɨndɨ tɨhamaamase. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ usa namatanaatɨ bainatɨhɨra isɨhiya wɨndɨ tɨmaawopo amɨ kiya nawɨsawitɨwɨ yanɨhɨmɨhauho. Amɨ kiyaamɨ usa aimɨ napaindɨtɨma kaasarɨhatɨmaimatɨwawɨhiya kiya amɨ jɨhaatɨ noaipapɨ watɨpɨhiyaimatawaayopo. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ usa tunawaahura kiya noaipapɨ apɨpaahɨ watɨpɨhiya tɨmwipɨhiyaimatawaayopo. Aiwɨ tiworisaisawɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya taahiyɨhiya yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiya kiyai tiwɨtaatɨwɨ nasohiyɨhiyai tahamanauhɨ yanɨhɨmawaayopo.
34 apagaram a violência do fogo, escaparam do fio da espada, foram feitos fortes na fraqueza, foram valentes em batalha, puseram em fuga os exércitos dos estranhos.
35 Asɨhiya usa kiyaamɨhiya aimɨ napomɨhauhɨhiyai Autaahaatɨho ahowimasɨhɨ kiya japɨhɨ nepapɨ asiyaimatauhɨ amɨ kiyai asɨhiya japɨhɨ numwaawaayopo. Amɨ usaisɨ kiyaamɨ tiworisa napupwɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ tipɨ nopɨsasɨwɨ apɨpaahɨ waatɨ yaawɨhaiwa nunyauhɨ kiya napwɨtɨhatɨ katɨ namwaapopo. Aiwɨ kiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ wɨndɨ namaamahopo. Amɨ kiya napopɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ naiwɨ Autaahaatɨhoaisawɨ nga baiwɨ kiyaanɨhɨ bimɨtaatɨwɨ maaritɨwɨ gwɨnyaawaawo.
35 As mulheres receberam os seus mortos trazidos novamente à vida; e outros foram torturados, não aceitando o seu livramento, para que pudessem alcançar uma melhor ressurreição.
36 Amɨ usai kiyaamɨ tiworisa sisɨpundɨwɨ mɨmaipɨwiwɨ maahoaipurɨpwɨ mawɨhaiwa nunyawɨ nepɨ yupawaayopo. Amɨ usaisɨ akɨtɨnɨhɨ nepɨ daahɨ apɨpaahɨ mɨmaipɨwiwɨ wɨrɨhɨrɨ watɨpɨhɨrɨ senɨhanda nepɨ wɨsasawɨ wɨrapɨ nimaapɨ amɨ nepɨ isɨhiya naputohɨpɨpɨhɨ napuwawaayopo.
36 E outros foram testados com escárnios e açoites cruéis, de fato, e além de cadeias e prisões.
37 Amɨ usaisɨ nawɨhaara tipɨ tipɨ niyauhɨ napopɨ amɨ usai otɨhapɨhapɨ sohanda namandipapɨ tipɨ amɨ usai namatanaatɨ bainatɨhɨra timawaayopo. Amɨ usa nehɨhaatɨ yapɨpata nuwɨ napɨwaiwɨ sipɨsipɨhandɨ amɨ memetɨhɨramɨ atɨtatɨ nupwɨ ahoaapɨ gwɨnɨwɨ niyopɨ namaasatawaayopo. Aiwɨ amɨ usa gaahapa apotɨhɨrɨ yutɨhɨrɨ niyopɨ namaasatɨtaatɨwɨhapa owetatɨ amɨ nandaatɨwɨhapa nausetɨtahiya daiwɨ bindawaayopo. Iyauhɨ kiyai kiyaamɨ tiworisa mandɨtɨpɨwiwɨ mɨmaipɨwiwɨ amɨ kiyaanɨhɨ tipɨ mupwɨ yaawɨhaiwa nunyamɨ niyauhɨ kiya naaŋɨhaiwa kɨhaiwa kɨhaiwa waatɨ newaayopo.
37 Eles foram apedrejados, serrados ao meio, tentados, mortos ao fio da espada; vaguearam sem destino vestidos em peles de ovelhas e de cabras, sendo destituídos, afligidos e atormentados,
38 Isɨhiya yapɨpatambɨhiya apɨpaahɨ daahɨ maipɨtɨwɨmawaawɨ amɨ kiya wɨndɨ nga isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai nehɨ winjasaihɨ kiyaamɨhatɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ owendaise. Sandɨ setihɨ usa nehɨhaatɨ ipatɨ irɨwɨrɨho amɨ aŋaaŋɨ owehapɨhɨ nuwɨ napɨwaiwɨ kɨhapɨhɨ kɨhapɨhɨmapɨ amɨ sisɨho sɨhoaarɨhɨretɨ daiwɨ bindawaayopo. Kiya aŋɨpɨpɨhɨ aŋaaŋɨ owehiya kɨhapɨhɨ kɨhapɨhɨmapɨ daiwɨ nawipatɨ yamwaasɨhaara amɨ akosɨha waapaipata nanopɨ bindawaayopo.
38 (dos quais o mundo não era digno), eles peregrinaram errantes pelos desertos, e montes, e pelas covas e cavernas da terra.
39 Iyataatɨ isɨmiya nahatiya nɨnɨ pɨwɨha katɨmɨ nasohiyɨmiya Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtɨwɨ gɨwunyaapɨhiyaare. Iyauhɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai saundatɨ, “Sahɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ nisɨ ndɨhetɨ apɨpaahɨ gaatatɨ tɨtɨhɨndaise,” undahiyaare. Iyataahandɨ kandɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai wapa nunyatɨ kawitandɨ jɨhɨ pɨwɨha tɨmanatɨ katimbɨpa wɨndɨ namumwise.
39 E todos estes, tendo obtido um bom testemunho através da fé, não receberam a promessa,
40 Amɨ sandɨ apaapɨmaahe, ko aimɨ jɨhɨ mmonatɨ netɨ apɨpaahɨ gaahapa nyapɨ nyamanatɨ nyaiwatataate. Iyataatɨ kiyaunɨ amɨ nyahunɨ maasɨtisaihɨhuraahɨhɨ ko kapa gaahapa kanyisonɨhɨ, kiyaunɨ amɨ nyahunɨ noaipawaatɨ apɨpaahɨ tɨtɨhɨ gaatatɨ amɨ ko nyangi netɨ gaanyamatɨ gaahiyaanenyamaitando.
40 tendo Deus preparado alguma coisa melhor para nós, para que eles sem nós não fossem ser aperfeiçoados.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.