Hebreus 11
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Nyahɨ wapaapɨ gwɨnyaahotɨhandamɨ tanyaaha siyate: Nyahɨ wapa naitɨhaawɨ gwɨnyaawaatɨ jatohɨpɨpa kapai nyamɨ ndɨhaara sangɨ mmonɨhaahandɨ kandɨ yahapa taatɨ nasataisɨ amɨ kapa akɨtɨ naito taatɨ mmonaatɨ gwɨnyaahaayo. Iyaatɨ amɨ kapa akɨtɨ ahondaisɨ amɨ kapa noaipaitaise taatɨ mmonɨhaayo.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Gɨwunyaahohɨtɨhandɨ kɨmɨkandapɨ nyahɨ isɨhiya jɨhuraahiyaapɨ gwɨnyapenɨhaayo. Kiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahauhɨ kandapɨ kiyai Autaahaatɨho saundatɨ, “Sahɨ tɨtɨhiyaate,” undatɨ kiyai usonataise.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Nyahɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandaahɨ ko nyangi netɨ siyatɨ gɨnunyaataise. Yamɨhapatunɨ amɨ yapɨpatunɨ amɨ kahapaamapɨpa nahataapaunɨ Autaahaatɨho komɨ watɨpɨhandɨsa nehɨ pɨwɨhaara katihɨ amɨ kapa katirɨhɨretɨ noaipatɨ ahondaise. Isɨ amɨ kahapaamapɨpa nyamɨ ndɨhetɨ auta ahotihɨ mmonɨhohɨpɨpaamunɨ amɨ kahapaamapɨpa wapa wɨndɨ auta ahɨmotihɨ nyahɨ nyamɨ ndɨhaara monɨhohɨpɨpaamunɨ mmonatɨ netɨ Autaahaatɨho kiyatɨ ahaihɨ ahondaise.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Iyataatɨ jɨhɨ aimehura Aberɨho Autaahaatɨho pɨwɨha katisɨha biyatɨ atɨwisatɨ amɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ nandapa maahoaipatɨ kohasɨpɨho tɨtɨhɨ Autaahaatɨho maaritimbɨpa kapa tɨhatɨ koai dɨpumanɨtandɨ nesi notaise. Aihɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ Aberɨhomɨ gaarehandɨ saaho Kenɨhomɨhapai nusatipɨhaatɨ gaahamwaaŋɨ noaipataise. Aihɨ Autaahaatɨho Aberɨhoai saundatɨ, “Kɨnyɨ nisɨ ndɨhetɨ tɨtɨhoŋe,” undataase. Aihɨ amɨ Aberɨho aimɨ napotɨ owendihɨhandɨ kandɨ ko Autaahaatɨhoai biyatɨ atɨwisatɨ amɨ gɨwunyaasɨtɨhanda nyangi wanɨsangi konɨhɨ taatɨ pɨwaanyatataase.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Inokɨho so Autaahaatɨhopɨ nga gɨwunyaatɨ amɨ ko isɨhiya usaamatiyatɨ wɨndɨ napotaamaise. Ko Autaahaatɨhoai netɨ komɨ maarɨho usaawiwatɨ wɨwisɨhɨ amɨ Autaahaatɨho Inokɨhoai autaahɨ ambɨpatisatɨ ahoyatɨ asohoai numwaasi yamɨhapataatɨhapɨ niyataise. Aihɨ sandapɨ komɨ ambɨpatɨ usa wɨndɨ mohopo. Owetise.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Isɨ amɨ utaaho itapaatɨ wo waatɨ nehɨ Autaahaatɨhopaahiyatɨ nga gɨmaawunyaataataahɨ amɨ so saatapɨ Autaahaatɨho apɨpaahɨ wɨndɨ maarɨmitɨtaise. Owetɨtaise. Amɨ nɨnɨ sandɨ katotɨmandɨ apaapɨmaato. Amɨ wo waatɨ Autaahaatɨhomɨhinɨ detɨ naitandaahɨ Autaahaatɨhometirɨhɨretapɨ akɨte tatɨ kɨmaurɨ gwɨnyaane. Autaahaatɨho akɨtɨho akohosɨ amɨ ko yaho bindataise tatɨ gwɨnyaane. Iyatɨ ko isɨhiya kopaahaiwɨ kopɨ maaritɨwɨ daahohiyɨhiyai kapa wihoaaŋɨhapa nunyahoe tɨwɨ gwɨnyaapɨse.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Jɨhura Autaahaatɨho komɨ ndɨhetɨ isɨhiya apɨpaahɨ maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyai nemaitandɨ gwɨnyaataise. Iyatɨ Nowaahoai jɨhɨ tɨmanatɨ kaundihɨ amɨ Nowaaho Autaahaatɨhopɨ nga gɨwunyaahosɨ komɨ gɨwunyaasɨtɨhandɨ kandaahɨ pɨwɨha koai Autaahaatɨho kaundisɨha atɨwisataise amɨ kapa Autaahaatɨho kaitandɨ katimbɨpa Nowaaho komɨ ndɨhaara wɨndɨ monataahando. Siyatɨ Autaahaatɨhoai atɨwisatɨ kopuho apɨpaahɨ awaisɨho kotɨ komɨhusasisatɨ wɨndɨ nepɨ nopɨsasɨnɨwɨ owemetɨwɨ nga bimɨtaatɨwɨ kiyataise. Iyatɨ ko Nowaaho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda isɨhiya maipɨhaiwa kiyohiyɨhiyai sahɨ maipɨhiyaate undatɨ netɨ nunjataise. Iyatɨ ko komɨ gɨwunyaasɨtɨhanda noaipatɨ utaaho tɨtɨhondaise isɨhiya nga Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ otɨhatɨhapo.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ aimɨ watɨpɨtatɨ gɨwunyaahosɨ amɨ Autaahaatɨho koai sata kaundataase. “Kɨnyɨ kɨmbɨhɨ kinyɨ aŋɨpɨpɨhɨ namasi kaanɨhɨ wapɨhapɨ numwe,” undataase. Saundihɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha atɨwisatɨ komɨ aunahɨpatɨ namatɨ dosi wapɨhapɨ notaise. Ko siyatɨ dosi wapɨhapɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨhetɨ naimbɨpɨhɨ sapɨhɨ yapɨpatɨ wɨtɨ ipotɨhura Autaahaatɨho koai nunyonɨhɨ katɨ noaipatɨ tɨtɨhɨ komɨhatimatɨtandɨhataahapɨ notaise. Iyataatɨ sapɨhɨ naimbɨpɨhɨ apɨpaahɨ ko wɨndɨ monahondaahandɨ kandɨ gɨwumyaasɨtɨhanda kapɨhapɨ nehɨ notaise.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 — ausente —
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 — ausente —
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Amɨ Saraahaatisangi Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaataise. Iyatɨ kaatɨ maaha namwɨtandɨhura nusatipatɨ nehɨ yatɨtɨpɨhaatɨ bimaamɨ nasatɨ aimɨ aungwaamaatɨndaise. Iyataahandɨ kandɨ kaatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨhɨ amɨ Autaahaatɨho kaati maaha namwɨtandɨ watɨpɨhandɨ nunyatɨ netɨ andɨtɨwiwataise. Aihɨ amɨ kaatɨ satatɨ nɨnɨ maaha namwɨtandɨ Autaahaatɨho aimɨ jɨhɨ tɨmanatɨ katindɨhandisɨ maaha tɨtɨhɨ namwɨto tatɨ kopɨ gɨwunyaasɨtɨhandɨ kandaahɨ Autaahaatɨho kaati watɨpɨhandɨ numwihɨ netɨ andɨtitatɨ watɨpɨtatɨ gwɨsɨtatɨ maaha wohoai namotaise.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Aihɨ kaatamɨ warɨho Abɨraahamɨho so apɨpaahɨ aimɨ aungwɨhondaatɨ ko napwɨtandɨhandɨ aimɨ detɨndaise. Ko setahondaahandɨ kandɨ amɨ ko noaipatɨ isɨhiya apɨpaahɨ taahɨtɨhandamɨ satɨhoematataise. Aihɨ utaaho kɨmɨko naasoetapɨ isɨhiya apɨpaahɨ taahɨtɨhandɨ ambɨpatɨ owehandɨ saiwɨ kaumbwaatɨ isɨhiya wɨndɨ nga awɨmɨtɨwɨ amɨ waapɨhaatamɨ aripatɨ wɨndɨ nga awɨmɨtopatamataiwɨ wɨndɨ awɨmɨtɨwɨhandɨ namoyaatɨwɨ noaipawaayopo.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Iyataatɨ amɨ kusasɨ Abɨraahamɨho amɨ Isaakɨho amɨ Jekopɨho sangɨ napopɨ bindawaahura kusasɨnɨhɨ Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtɨwɨ gɨwunyaapɨ nuwɨhusase. Aiwɨ amɨ kusasɨ napowaawisangi gɨwunyaahohɨtɨhandɨ kandisawɨ ahoyawɨ gɨwunyaapɨ napowaayopo. Aiwɨ Autaahaatɨho kaundimbɨpa sangɨ numwihɨ sangɨ mmonɨwɨ nepɨhiyaare. Aiwɨ kiya kapaapɨ maaritɨwɨ amɨ kiyaamɨ maarɨhomɨ ndɨhaara nehɨ kaanɨhapɨ Autaahaatɨho kaundimbɨpai winjapɨhiyaare. Aiwɨ kiya isɨhiya kapɨhɨ yapɨpatamɨ satoya maasɨ bimohiyɨhiyai wɨndɨ namitanɨwɨ saundɨwɨ kaundɨwɨhiyaare. “Nyahɨ nehɨ gohaparɨhiyaanɨ samɨhatɨhɨ kɨmbɨhɨ gohɨ bindɨhaayo. Nyahɨ nehɨ nyangi wapɨhapɨhiyaane amɨ nyangi usaanɨnɨ yapɨpataapɨhɨ bindɨhaayo,” undɨwɨ kaundɨwɨhiyaare.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Iyataatɨ amɨ kɨmiya katohiyɨmiya yapɨpatɨ nuwɨ bimohɨmatapɨ nyamɨhatɨmaahe gohɨhata bindɨhaayo tɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaare ndɨ katotɨmandɨ apaapɨmaahe, kɨmandape. Isɨhiya satɨwɨ katohiyɨhiya siya yapɨpatɨ kiyaapɨhatɨ apɨpaahatɨ kiyaamɨhatimatonɨhɨ nepɨ kiyaamɨ aunahɨpatɨ amɨ anɨpɨpɨhimatonɨhɨ bimɨtaatɨwɨhatɨ naitaatɨwɨhatapɨ jatɨmɨ nowaahiya katawaatopo.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Amɨ kiya yapɨpatɨ aunahɨpatɨ jɨhura bimambɨwɨ kapɨhɨ namasi nasohɨpataahapɨ gwɨnyaapɨ katawaawaahɨ, amɨ kiya dopɨ kiyaamapa nepɨ isɨsi kiyaamɨ yapɨpatɨ aunahɨpataahapɨ japɨhɨ naitauhe.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Amɨ kiyaahɨ nehɨ yapɨpatɨ wɨtɨ gaahatɨ nga itatamanɨnɨwɨ maapɨ yapɨpataapɨhɨ bimohɨrɨhɨretɨ nusatipɨhaapɨ nehɨ kiyai wamwaaŋɨ sanahɨwaiwɨ bimɨtaatɨwɨhatapɨ gwɨnyaawaatawaawɨ katawaatopo. Sandɨhɨ amɨ kiya aunahɨpatɨ gaahatɨ yamɨhapataatɨhɨ naitaatɨwɨhatapɨ gwɨnyaawaatawaawe. Iyataatɨ amɨ sandɨ kandaahɨ kiya Autaahaatɨhopɨ satɨwɨ nyamɨ Autaahaatɨhoe tɨwɨ katauhɨ amɨ Autaahaatɨho kiya satɨtaatɨwɨ wɨndɨ mamaawise. Ko kiya komɨ isɨhiyaimatɨtaatɨwɨ kiyaapɨ maaritataise kiya nisɨhiyaaso tato. Siyatɨ ko kiyaapɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ anurɨmatatɨ netɨ tɨtɨhemasɨho.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 — ausente —
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 — ausente —
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Amɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhoai atɨwisatɨ sandɨ kaindɨmandɨ amɨ ko siyatɨ gwɨnyaataate: Autaahaatɨho isɨhiya napohiyɨhiyai nga japɨhɨ ahowimatɨ numwaahosɨ amɨ kɨmɨkɨretɨ nisɨ metɨho Isaaskɨhoai nɨnɨ titɨ tɨhɨtɨ koai numwisanɨhɨ ko Isaakɨhoai japɨhɨ nanɨmɨtaiso tatɨ gwɨnyaataatɨ sandɨ kiyataise. Amɨ kɨmɨrɨ kɨretɨ Abɨraahamɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨpatamatiyatɨ sɨwipatɨ noaipataise. Ko komɨ mwaaho Isaakɨhoai sohoai tiwɨtandɨ tɨmetihɨ Autaahaatɨho ikwɨrɨ tipɨndatɨ sandɨ kɨnyɨ Isaakɨhoai kamaawime undatɨ nematɨ nɨwisapusɨtɨmandapɨ Abɨraahamɨhohɨ siyatɨ gwɨnyaataise, nisɨ metɨho Isaakɨho aimɨ soho napomasɨhoai Autaahaatɨho sawaho ahowimatɨ numwaatɨ nɨngi japɨhɨ naninyataise, tatɨ komɨ maarɨhoaatɨhɨ gwɨnyaataise.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Iyataatɨ amɨ Isaakɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ kopaahiyaahosɨ ko satatɨ Autaahaatɨho metɨho Jekopɨhoai apɨpaahɨ gaahaiwa kawitaiso tatɨ komɨ maarɨhoaatɨhapɨ gwɨnyaataise. Siyatɨ gwɨnyaataatɨ Isaakɨho komɨ mwaaho Jekopɨhoai pɨwɨha gaaha amɨ apɨpaahɨ watɨpɨha kaunda saundataase. “Autaahaatɨho gi apɨpaahɨ gaahaiwa kahisatɨ nahɨmɨtaise,” undatɨ netɨ nunjataise. Iyataatɨ amɨ kɨmɨkɨretɨ komɨ mwaaho Isohoai saundataase. “Autaahaatɨho gi wapa kahisatɨ nahɨmɨtaise,” undatɨ watɨpɨha kaundataase. Iyataatɨ kurisunɨ amɨ kuramɨ saisatoya ipotɨ ipotɨhiyaisunɨ ipotɨ wapa nusoaipatɨ kawimatɨtandɨhapaapɨ Autaahaatɨho gwɨnyaatɨ maaritirɨhɨretɨ mmonatɨ jatetinjatɨ Isaakɨho mwaahuri ausaatɨ kaundatɨ netɨ nunjataise.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Iyataatɨ Jekopɨho Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaatɨ nehɨ kopaahaimɨ nunjatɨ aimɨ apɨpaahɨ aungwɨhotatɨ napwɨtandɨ detɨtihɨ komɨ ngɨrɨhɨrɨ isɨwatɨ mwɨtɨpisatɨ dairɨhɨretɨ mwɨndɨwitatɨ bindataise. Siyatɨ bindataatɨ komɨ satohurɨ Josepɨhomɨ mwaahuri Autaahaatɨho gaahandɨ nunyatɨ kawitandɨhandapɨ kaundataise. Iyatɨ aimɨ aungwɨhondaatɨ andɨtitɨtandɨhandɨ owetihɨ komɨ ngɨrɨhɨraasɨnɨ mwɨndɨwitatɨ tɨtɨhɨ bitondaatɨ Autaahaatɨhoai netɨ mepɨ autaahemwataise.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 Iyataatɨ amɨ Josepɨhoaisangi Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhandaahɨ ko taatɨ napotaahetɨ Isɨraherɨhiya ipotɨhura Isipɨhandɨ namasi nutaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha kandaase. Katatɨ Isɨraherɨhiya Isipɨhandɨ namasi nowaahura komɨ ambɨpatɨ Kenaanɨhandaahapɨ nesi nutaatɨwɨhandapɨ pɨwɨha kiyai kaundatɨ wɨnɨhundataase.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Mosesihomɨ saniyɨ sapiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhandaahɨ Mosesihoai sanaatɨ aimɨ namwihɨ ipotɨ waatɨ murɨmopɨ noaasamaise. Kasanyurɨ Mosesihoai usonama koai apɨpaahɨ gaaho amɨ nehɨ koai wamwaaŋɨhotihɨ Isipɨhandɨ jatisɨho awaisɨho kiŋɨho Ipɨruhiyaamɨ manyinya sangɨhiya usɨhiya nahatiyai saniya namwisaihɨ nehɨ ketɨ kuraanɨhɨ siyɨhiyai tipɨ owemapɨse tatɨ wɨnɨhapɨpa wapa ahaihɨhandɨ kandɨ kapurɨ kapaapɨ yamaimɨ sandɨ kiyamaise.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Mosesiho aimɨ gwɨnyanatɨ awaisɨhotatɨ amɨ ko Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaataise. Ko siyatɨ gɨwunyaasɨtɨhanda kopɨ isɨhiya satɨwɨ Isipɨhandɨ jatisɨho awaisɨho kiŋɨ Perohomɨ maataatamɨ mwaahoe tɨwɨ katɨtaatɨwɨhandapɨ ko wɨndɨ maarɨmitise. Ko nehɨ pohipiyataise.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Ko siyatɨ gwɨnyaasɨtɨmandɨ apaapɨmaahe. Amɨ isɨhiya nehɨ sawanaamɨ ambɨpatɨ maaritatɨ gaawimainjɨpɨpa ketɨ masɨhonjetɨ owetɨtandɨhapa kiyohɨrɨhɨretɨ ko kaitandɨ wɨndɨ maarɨmitataate. Ko nehɨ komɨ isɨhiya kɨmɨkiya Autaahaatɨhomɨ isɨhiya yaawɨhaiwa kiyai Isipɨhiya nunyauhɨ nepɨ bimohɨpatamatiyatɨ koaisangi kɨretɨ kiyaisatɨ maasɨ yaawɨhaiwa naitandɨ gwɨnyaataate.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Ko siyatɨ Kɨraisihoai mawɨhaiwa nunyohɨwaiwa nɨnɨ naitando tatɨ gwɨnyaatɨ amɨ Isipɨhandamɨ gaahapa anaahɨpɨpa nawɨho gorɨhandɨ siriwaahandɨ amɨ wapa gaahapa kapetɨ isɨhiya kiyaamɨ maarɨho ahiyawɨ nahoesaahohɨpɨpai daatɨpatɨpatamatiyatɨ mmonataise. Iyatɨ amɨ ko sandɨ kaindɨmandɨ amɨ koai Autaahaatɨho ipotɨhura gaahapa wihoaaŋɨhapa nunyonɨhɨ naitandɨhapaapɨ watɨpɨtatɨ konɨhɨ gwɨnyaataate.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Iyatɨ amɨ Mosesiho watɨpɨtatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda awaisɨho kiŋɨ Peroho Mosesihopɨ apowɨtandɨhandapɨ wɨndɨ yamaayatɨ Isipɨhandɨ namataise. Namatɨ ko apɨpaahɨ watɨpɨtatɨ Autaahaatɨhoai isɨhiya usa mausohohɨhoai ko aimɨ taatɨ usonataahomatiyatɨ daayataise. Siyatɨ ko daahɨ sɨretɨ watɨpɨtatɨ bitotɨ bindataise.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Iyataatɨ amɨ Mosesiho Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtatɨ gɨwunyaatɨ kimbapɨho pasopaahandɨ namaasataise. Iyatɨ ko gɨwunyaasɨtɨhanda sipɨsipɨho tiwatɨ amɨ komɨ jɨtɨpatɨ anɨhaiwaamɨ matawipɨhaiwetɨ maasomwaaŋɨ jaapɨse undatɨ Isɨraherɨhiyai kaundihɨ jaawaayopo, amɨ Autaahaatɨhomɨ enjerɨho yamɨhapataatɨhapɨ otɨpɨpatɨho Isipɨhiyaamɨ manyinya usɨhiya bwandɨpɨhiyai tiwamaitandɨ natausaasisɨho amɨ jɨtɨpatɨ mmonataatɨ Isɨraherɨhiyaamɨ manyinya bwandɨpɨhiyai wɨndɨ tɨmaawatɨ nehɨ nusatipaitando.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Iyataatɨ amɨ Isɨraherɨhiya Autaahaatɨho nyangi nyamɨ tiworisaamɨ ikwɨraatɨhapɨ nga tinjaatɨ nanyamaitaiso tɨwɨ kopɨ gɨwunyaapɨ kandaahɨ Durɨhɨrɨ Amatenɨhɨrɨ yapɨpatɨ awasatɨ ikwahɨpatetamataiwɨ itɨpapɨ nahaitawaayopo. Iyauhɨ amɨ kiyaamɨ tiworisa Isipɨhiya ipotɨ Isɨraherɨhiyai wɨrainji nuwɨ Durɨ Amatenɨhɨramɨ otɨhapɨtihɨ amɨ durɨhɨrɨ ikwananaatamatiyatɨ wihɨwihoaaŋɨ napopiwatɨ ahetirɨhɨrɨ japɨhɨ nasatɨ bitatatɨ Isipɨhiya kiyaisɨnɨhɨ netɨ nanatɨ nawatisamataise.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Iyataatɨ amɨ Isɨraherɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ kandɨ gɨwunyaahotɨhanda satɨwɨ Autaahaatɨho kɨmatɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerikomandamɨ matambɨ mwipɨ biseminji netɨ ahoyonɨhɨ nawatatesi yapɨpataapɨhɨ tɨmɨhaitaiso tɨwɨ asisɨha nahatewetɨ sepenɨ kaiwɨhaara kapa matambɨpai nepɨ otaatemapɨ nesɨwesɨpɨ ikwauhɨrɨ nawaapɨ nepɨ tɨmapɨ kapa matambɨpaamɨ ipaahaapɨ mangɨrainɨ daiwɨ bitohauhɨ amɨ Jerikohandamɨ matambɨpa asisɨha sepenɨhetɨ ahoinatɨ nawatatatɨ tɨmahiya ikɨsɨmwinje.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Iyataatɨ amɨ apopaatɨ waatɨ kaatamɨ ambɨpatɨ Rehepɨhaatɨ jɨhura daihɨraapɨhaatimatatɨ dainjahaatɨ kaatɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda amɨ kaatɨ isɨhiya maipɨhiya Autaahaatɨhopɨ pohipaiwɨ amɨ koai atɨhomaawisohiyɨhiyaisatɨ maasɨ wɨndɨ namwaapwise. Amɨ sandɨ kaatɨ wɨndɨ namwaapwindɨmandɨ amɨ isɨhiya aunahɨpa Jerikohandɨ napitetahate tɨwɨ jawɨ mmonɨwɨ usɨtaitaatɨwɨ Josuwaaho natausaasisawɨhiyai kaatamɨ aŋaaŋɨ napaisaatɨ numwaatɨ iwɨtatamasɨtɨhandaahe.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Iyataatɨ amɨ isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ nehɨ kopaahiyohiyɨhiya yahandɨ apɨpaahɨ taahɨtɨhande. Isɨ amɨ nɨnɨ natindɨ nahatiyaapɨ kasatɨmɨ naisanɨhɨ amɨ notɨ apɨpaahɨ utaarɨtamaitaise. Isɨ amɨ nɨnɨ usa nehɨ usiyɨhiyaapɨ nyamɨ asoya asisa ahiye ndɨ tarɨwaindɨ siyaare ndɨ kasatɨtaano. Kiyaamɨ ambɨpatɨ kɨmiyaare: Gidiyonɨho Baraakɨho Samɨsonɨho Jepɨtaaho siyaare. Aihɨ amɨ Daawitɨho Samwerɨhoe. Aihɨ amɨ isɨhiya usa jɨhura Autaahaatɨho pɨwɨha kaundihɨ atiwɨ nepɨ Autaahaatɨhopɨ awusaapɨ amɨ isɨhiyai ausaapɨ kopɨ kawundɨwɨ kaundohiyɨhiya pɨropetɨhiyaare.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Iyataatɨ isɨmiya kɨmiya nahatiya ambɨhɨtohiyɨmiyaunɨ amɨ isɨhiya usa ambɨhɨmaatohiyɨhiyaunɨ nasisoaarɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaapɨ nehɨ kopaahaiwɨhiyaare. Saiwɨ kiya watɨpɨtɨwɨ gɨwunyaapɨhiyaasɨ wiwa sawanaamɨ watɨpɨhandɨ andɨtitotɨhanda wɨndɨ kamaitaahetahaiwa amɨ nehɨ Autaahaatɨho netɨ kiyai andɨtɨwisɨhɨ kiya kaiwa nga nanɨhaiwɨ kiyawaayopo. Aiwɨ kiyaamɨ usa isɨhiya apɨpaahɨ watɨpɨhiya kiŋɨhiya yapɨhaiwa wiwa jatohiyɨhiyaisawunɨ amɨ kiyaamɨ tunnɨwɨ yahwɨnɨwɨ pwɨsɨpɨ yaipa kiyohiyɨhiyaisawɨ tunnɨwɨ yahwɨnɨwɨ amɨ kiyaahematɨwɨ tipɨ yahwɨwɨ ipɨhatiwɨ owemawaayopo. Aiwɨ isɨhiya amɨ yapɨpatɨ wiwaaraahiya Autaahaatɨhoai maatɨmaatɨwisohiyɨhiyai kiyaamɨ maatɨmaatɨrapɨ tɨtɨhɨ gaahatɨ kaiwɨ amɨ wihoaaŋɨhandɨ yaawɨhandɨ nunyawɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai wapa numwɨtandɨ jɨhɨ pɨwɨha katimbɨpa kapa tɨtɨhɨ kiya newaayopo. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ usa suhɨrɨ awairɨhɨrɨ ainjɨhɨrɨhɨrɨ tɨmwipɨhɨramɨ maahomwaaŋɨ nepɨ nɨwisapuhauhɨ amɨ kɨrɨ kiyai wɨndɨ ikotɨ namainje.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Amɨ kiyaamɨ usa Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahotɨhanda sisɨha awaiwaiwa tɨhwɨtɨhɨrɨ naitɨpurisatɨ tɨhihɨhaiwai nepɨ nisapuhauhɨ amɨ kiyai wɨndɨ tɨhamaamase. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ usa namatanaatɨ bainatɨhɨra isɨhiya wɨndɨ tɨmaawopo amɨ kiya nawɨsawitɨwɨ yanɨhɨmɨhauho. Amɨ kiyaamɨ usa aimɨ napaindɨtɨma kaasarɨhatɨmaimatɨwawɨhiya kiya amɨ jɨhaatɨ noaipapɨ watɨpɨhiyaimatawaayopo. Aiwɨ amɨ kiyaamɨ usa tunawaahura kiya noaipapɨ apɨpaahɨ watɨpɨhiya tɨmwipɨhiyaimatawaayopo. Aiwɨ tiworisaisawɨ tunnɨwɨ yahwɨnohiyɨhiya taahiyɨhiya yapɨpatɨ wɨtaahapɨhiya kiyai tiwɨtaatɨwɨ nasohiyɨhiyai tahamanauhɨ yanɨhɨmawaayopo.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Asɨhiya usa kiyaamɨhiya aimɨ napomɨhauhɨhiyai Autaahaatɨho ahowimasɨhɨ kiya japɨhɨ nepapɨ asiyaimatauhɨ amɨ kiyai asɨhiya japɨhɨ numwaawaayopo. Amɨ usaisɨ kiyaamɨ tiworisa napupwɨ kiyaamɨ ambɨpatɨ tipɨ nopɨsasɨwɨ apɨpaahɨ waatɨ yaawɨhaiwa nunyauhɨ kiya napwɨtɨhatɨ katɨ namwaapopo. Aiwɨ kiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ wɨndɨ namaamahopo. Amɨ kiya napopɨ mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhɨ naiwɨ Autaahaatɨhoaisawɨ nga baiwɨ kiyaanɨhɨ bimɨtaatɨwɨ maaritɨwɨ gwɨnyaawaawo.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Amɨ usai kiyaamɨ tiworisa sisɨpundɨwɨ mɨmaipɨwiwɨ maahoaipurɨpwɨ mawɨhaiwa nunyawɨ nepɨ yupawaayopo. Amɨ usaisɨ akɨtɨnɨhɨ nepɨ daahɨ apɨpaahɨ mɨmaipɨwiwɨ wɨrɨhɨrɨ watɨpɨhɨrɨ senɨhanda nepɨ wɨsasawɨ wɨrapɨ nimaapɨ amɨ nepɨ isɨhiya naputohɨpɨpɨhɨ napuwawaayopo.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Amɨ usaisɨ nawɨhaara tipɨ tipɨ niyauhɨ napopɨ amɨ usai otɨhapɨhapɨ sohanda namandipapɨ tipɨ amɨ usai namatanaatɨ bainatɨhɨra timawaayopo. Amɨ usa nehɨhaatɨ yapɨpata nuwɨ napɨwaiwɨ sipɨsipɨhandɨ amɨ memetɨhɨramɨ atɨtatɨ nupwɨ ahoaapɨ gwɨnɨwɨ niyopɨ namaasatawaayopo. Aiwɨ amɨ usa gaahapa apotɨhɨrɨ yutɨhɨrɨ niyopɨ namaasatɨtaatɨwɨhapa owetatɨ amɨ nandaatɨwɨhapa nausetɨtahiya daiwɨ bindawaayopo. Iyauhɨ kiyai kiyaamɨ tiworisa mandɨtɨpɨwiwɨ mɨmaipɨwiwɨ amɨ kiyaanɨhɨ tipɨ mupwɨ yaawɨhaiwa nunyamɨ niyauhɨ kiya naaŋɨhaiwa kɨhaiwa kɨhaiwa waatɨ newaayopo.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Isɨhiya yapɨpatambɨhiya apɨpaahɨ daahɨ maipɨtɨwɨmawaawɨ amɨ kiya wɨndɨ nga isɨhiya Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai nehɨ winjasaihɨ kiyaamɨhatɨhɨ bimɨtaatɨwɨhandɨ owendaise. Sandɨ setihɨ usa nehɨhaatɨ ipatɨ irɨwɨrɨho amɨ aŋaaŋɨ owehapɨhɨ nuwɨ napɨwaiwɨ kɨhapɨhɨ kɨhapɨhɨmapɨ amɨ sisɨho sɨhoaarɨhɨretɨ daiwɨ bindawaayopo. Kiya aŋɨpɨpɨhɨ aŋaaŋɨ owehiya kɨhapɨhɨ kɨhapɨhɨmapɨ daiwɨ nawipatɨ yamwaasɨhaara amɨ akosɨha waapaipata nanopɨ bindawaayopo.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Iyataatɨ isɨmiya nahatiya nɨnɨ pɨwɨha katɨmɨ nasohiyɨmiya Autaahaatɨhopɨ watɨpɨtɨwɨ gɨwunyaapɨhiyaare. Iyauhɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai saundatɨ, “Sahɨ nisapɨ gɨnunyaahohɨtɨhandɨ nisɨ ndɨhetɨ apɨpaahɨ gaatatɨ tɨtɨhɨndaise,” undahiyaare. Iyataahandɨ kandɨ amɨ Autaahaatɨho kiyai wapa nunyatɨ kawitandɨ jɨhɨ pɨwɨha tɨmanatɨ katimbɨpa wɨndɨ namumwise.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Amɨ sandɨ apaapɨmaahe, ko aimɨ jɨhɨ mmonatɨ netɨ apɨpaahɨ gaahapa nyapɨ nyamanatɨ nyaiwatataate. Iyataatɨ kiyaunɨ amɨ nyahunɨ maasɨtisaihɨhuraahɨhɨ ko kapa gaahapa kanyisonɨhɨ, kiyaunɨ amɨ nyahunɨ noaipawaatɨ apɨpaahɨ tɨtɨhɨ gaatatɨ amɨ ko nyangi netɨ gaanyamatɨ gaahiyaanenyamaitando.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.