Gálatas 2
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Saindɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaatɨ komɨ otɨpɨpatɨ kaindɨ bimonɨhɨ kɨnaungwɨha ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ isundɨpɨho maurɨmaurɨ sanaihɨ amɨ nɨnɨtihɨ Banapaasihotihɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ japɨhɨ niyahaayo. Siyaha niyahaawɨ nɨnɨ Taitaasihoai numwaasi maasɨ niyahaayo.
1 Catorze anos mais tarde, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também Tito comigo.
2 Amɨ sandɨ Autaahaatɨho nɨngi, Jerusaremɨhandaahapɨ naime, ndatɨ netɨ nanisatɨ kandihɨ niyataayo. Naindɨ Jerusaremɨhanda bindataatɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiyaisaahɨhɨ usonɨtɨ pɨwaundataato. Pɨwaundataatɨ Pɨwɨha Gaaha sandɨha ausaatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyai ausaatɨ kaundataato, undɨtɨ tɨtɨhɨ kaundataayo. Nɨnɨ saindɨ kiyohɨtɨmandɨ nisɨ pɨwɨha jɨhɨ kaundotɨhaunɨ amɨ wanɨ kaundotɨhaunɨ notɨ nehɨhaimatatɨ wɨndɨ owemetɨtonde.
2 E subi em conseqüência de uma revelação. Expus-lhes o Evangelho que prego entre os pagãos, e isso particularmente aos que eram de maior consideração, a fim de não correr ou de não ter corrido em vão.
3 Iyataatɨ amɨ Taitaasiho nɨnɨ numwaasi niyotɨho so isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyaamɨhondaahandɨ kandɨ komɨ ambɨpatɨ ahoaapɨ namandipapɨse, ko noaipatɨ Autaahaatɨhomɨhoematɨtando tɨwɨha kiya aposerɨhiya nɨngi wɨndɨ kamandopo.
3 Entretanto, nem sequer meu companheiro Tito, embora gentio, foi obrigado a circuncidar-se.
4 O amɨ isɨhiya usa jaipɨtɨwɨ naisɨhiyaane, tɨwɨhiya nuwɨ napɨwaiwɨ daitatɨ kaiwɨ nyahɨ ahoyana pɨwaatopɨpɨhɨ niyawaayopo, nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaawaatɨ amɨ koaisaatɨ tɨmaamaitohiyɨhiyaanangi Kɨraisiho wɨnɨhapɨpa nyangi netɨ nyainjatɨtandɨhandaatɨhapɨ nanyamaatɨ netɨ ipaahaapɨ nehɨhiyaanenyamatɨ ahɨnyindɨhandapɨ sanyatɨwɨ, saiwa sahɨ asɨretiyopo, nyatɨwɨ japɨhɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpaamɨ otɨpɨpatɨhiyaanepɨnyamapɨ amɨ sanyatɨwɨ wɨnɨhapɨpa sahɨ japepihɨrɨwɨ kaiwɨse, amɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨhiyaatɨtɨtaatɨwo nyatɨtaatɨwunyaapo.
4 Mas, por causa dos falsos irmãos, intrusos - que furtivamente se introduziram entre nós para espionar a liberdade de que gozávamos em Cristo Jesus, a fim de nos escravizar -,
5 Satɨwɨ kanyatauhɨhandɨ kandɨ nyahɨ kiyai wɨndɨ atɨhomaawiso. Sandɨ nyahɨ siyotɨmandɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha asɨretɨ namoaipatɨ tɨtɨhɨ nyamɨ ausaahohɨrɨhɨretɨ ahotɨmɨ niyonɨhɨ sahɨ tɨtɨhɨ atitaatɨwe.
5 fomos, por esta vez, condescendentes, para que o Evangelho permanecesse em sua integridade.
6 Iyataatɨ isɨhiya awaisawɨhiya Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ jɨhimatɨwɨ bimohiyɨhiya nisɨ pɨwɨha ausaahotɨha nepɨ bipinjawɨ amɨ kaamɨ tiwatɨhaatɨ wa wipetaha wɨndɨ kamaatopo. Autaahaatɨho nehɨ sawahohɨ saiwɨ awaisawɨhiyaimatohiyɨhiyaapɨ siya awaisawɨhiye tatɨ usonatɨ gɨmunyaahore.
6 Quanto aos que eram de autoridade - o que antes tenham sido não me importa, pois Deus não se deixa levar por consideração de pessoas -, estas autoridades, digo, nada me impuseram.
7 Kaundonɨhɨ kiya wa wipetaha bipinjawɨ kamandɨwɨ otɨpɨpatɨ nisɨ kiyohɨpatɨ mmonawa, Autaahaatɨho Pitaahoai otɨpɨpatɨ pɨwɨha gaaha Judaahiyai ausaatɨ kaundɨtandɨ numwipatamatiyatɨ Porɨhoai nunyataise, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyai pɨwɨha gaaha ausaatɨ kaundɨtando, tɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
7 Ao contrário, viram que a evangelização dos incircuncisos me era confiada, como a dos circuncisos a Pedro
8 Autaahaatɨho Pitaahoai watɨpɨhandɨ nunyatɨ natausaasataise, Judaahiyai pɨwɨha gaaha wanɨha ausaatɨ kaundɨtando. Amɨ nisangi naasɨkatɨ kiyatɨ Autaahaatɨho watɨpɨhandɨ naninyatɨ natanoaasataise, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai pɨwɨha gaaha wanɨha ausaatɨ kaundɨtando.
8 {porque aquele cuja ação fez de Pedro o apóstolo dos circuncisos, fez também de mim o dos pagãos}.
9 Iyataatɨ amɨ Jemɨsiho, Pitaaho amɨ Jonɨho isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai mɨtɨhiya jɨhiyaimatɨwɨ iwinjatohiyɨhiya Autaahaatɨho nɨngi watɨpɨhandɨ nanɨmindɨhandɨ mmonawaayopo. Saiwɨ mmonawaawɨ Autaahaatɨho nɨngi gaahatɨ kanisatɨ otɨpɨpatɨ kɨmatɨ nanɨmihɨ amɨ kiya nɨngisunɨ amɨ Banapaasihoaisunɨ otɨpɨpatɨ maasɨ nɨnawɨpɨhɨ kiyohururiso, tɨwɨ nga nyasopɨ nanyamaawaayopo. Nanyamaahauhɨ nahatiyaanɨ maarɨho naasohɨ gwɨnyaawaatɨ sataatɨ kanɨhaato. Banapaasihounɨ amɨ nɨnunɨ pɨwɨha gaaha wanɨha nesi isɨhiya nehɨ kiyai usa nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaapɨpɨhɨ bimohiyɨhiyai ausaaha kaundisaihɨ amɨ sahɨ sawanaatɨ kɨmbɨhɨ Judaahiyai ausaapɨ pɨwɨha gaaha wanɨha kaundɨwɨse, nnaatɨ kataatɨ pɨwɨha wɨsasɨhaayo.
9 Tiago, Cefas e João, que são considerados as colunas, reconhecendo a graça que me foi dada, deram as mãos a mim e a Barnabé em sinal de pleno acordo:
10 Aihɨ kiya pɨwɨha wa nehɨ naasaahɨ kanyatawaatopo. Isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kahapaamapɨpa ikɨpɨpa owehiya kɨmbɨhɨ Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyai wapa andɨtɨwiwɨtandɨhapa numwɨtɨhaahapaapɨ gwɨnyaapɨ kaimɨse nyatawaatopo. Satɨ kiyaamɨ kanyatohɨpitɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨ jɨhura nɨnɨ maaritɨtɨhatisɨ katɨ nɨnɨ andɨtindɨ kiyataayo.
10 iríamos aos pagãos, e eles aos circuncidados. Recomendaram-nos apenas que nos lembrássemos dos pobres, o que era precisamente a minha intenção.
11 Aihɨ ipotɨhura nɨnɨ nundɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Andiyokɨhanda bimonɨhɨ Pitaaho nasatɨ ninjasɨhɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ auta itɨhundataayo. Sandɨ itɨhundotɨmandɨ apaapɨmaahe, ko siyatɨ wɨndɨ asɨretɨ kaihe.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe francamente, porque era censurável.
12 Jemɨsihounɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya sangɨ nasauhɨhura Pitaaho isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhɨ bimohiyɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisatɨ maasɨ bindata pɨwaundatɨ nandapa nanataise. Maasɨ bimainjatɨ Jemɨsihomɨ naisawɨhiya nasauhɨ kiyai ko iwinjatosatɨ maasɨ bimisawɨhiyai namasi koai yandɨhɨ wapɨhɨ nawisatɨ notɨ nehɨ Judaahiyaisataahɨhɨ bindataise. Ko siyatɨ sandɨ kaindɨmandɨ Judaahiya amɨ isɨhiya kiyaamɨ dawaapɨpɨhiyaisawɨ maasɨ tɨmaamaamaitɨwɨ nehɨ kiyai yiyandɨhɨ bimaawɨhiyaasɨ kandapɨ kiya ninjaitaawo, tatɨ gwɨnyaataate.
12 Pois, antes de chegarem alguns homens da parte de Tiago, ele comia com os pagãos convertidos. Mas, quando aqueles vieram, retraiu-se e separou-se destes, temendo os circuncidados.
13 Aihɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Andiyokɨhanda bimohiyɨhiyaisangi Pitaaho kaipatamataiwɨ kiyawaayopo. Saiwɨ kiya Banapaasihoaisangi nepɨ nusepepaipɨhauhɨ amɨ koaisangi katɨ kiyatɨ Judaahiyaanamɨ dawaapɨpɨhiyaisatɨ wɨndɨ maasɨ bɨmimise, ko notɨ yandɨhɨ Judaahiyaisatɨ bindataise.
13 Os demais judeus convertidos seguiram-lhe a atitude equívoca, de maneira que mesmo Barnabé foi levado por eles a essa dissimulação.
14 Saiwɨ kiyauhɨ nɨnɨ usonataatɨ, Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha wanɨha tɨtɨhɨ akaaha katirɨhɨretɨ kamaiwɨ asɨretiyowo ndɨ, isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nahatiya bimauhɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ Pitaahoai saundataayo. ‘Kɨnyɨ Judaahoŋe. Kɨnyɨ saimbɨ Judaahoŋɨtapaahandɨ kandɨ Judaahiyaamɨ ipaahaapɨ dawaapɨpɨhiya kiyohɨrɨhɨretɨ kaimbɨ bimambɨpɨhoŋe. Kɨnyɨ saimbɨpɨhoŋɨsɨ, amɨ wanɨ kɨnyɨ nepemaitɨpɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiya Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨtaatɨwɨ kɨnyɨ napindapɨ watɨpɨtɨmahise, undɨtɨ itɨhundataayo.’
14 Quando vi que o seu procedimento não era segundo a verdade do Evangelho, disse a Cefas, em presença de todos: Se tu, que és judeu, vives como os gentios, e não como os judeus, com que direito obrigas os pagãos convertidos a viver como os judeus?
15 Iyataatɨ akɨte, nyahɨ Judaahiyaamɨhetapɨ namoyaataahiyaanɨne, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiya maipɨhaiwa kaiwɨhiyaamɨhetapɨ namoyaataahiyaanɨnɨmaahe. Owetise.
15 Nós, judeus de nascença, e não pecadores dentre os pagãos,
16 Sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, utaaho wo Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa napaitatɨ japepihɨronɨhɨ kandapɨ kopɨ Autaahaatɨho satatɨ, gaaho tɨtɨhoe, tatɨ wɨndɨ mausondaise. Owetɨtaise. O amɨ utaaho nehɨ Kɨraisihopɨ biyatɨ nga gɨwunyaasɨhoaisaahɨhɨ, ko tɨtɨhoe, tatɨ Autaahaatɨho usondaise. Isɨ amɨ nyangisangi Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨho tɨtɨhiyaate, nyatɨtaise. O amɨ wɨnɨhapɨpa napaitaatɨ japepihɨrotɨhandaahɨ tɨtɨhiyaate maanyatɨtaise. Owetɨtaise. Sandɨ apaapɨmaahe, utaaho wo ko sawahomɨ watɨpɨhanda andɨtitatɨ wɨnɨhapɨpa nga biyatɨ nahataapa wɨndɨ minjapepihɨrɨtaise, amɨ Autaahaatɨho koai, kɨnyɨ tɨtɨhoŋe undɨtando. Apɨpaahɨ owetɨtaise.
16 sabemos, contudo, que ninguém se justifica pela prática da lei, mas somente pela fé em Jesus Cristo. Também nós cremos em Jesus Cristo, e tiramos assim a nossa justificação da fé em Cristo, e não pela prática da lei. Pois, pela prática da lei, nenhum homem será justificado.
17 Nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahotɨhandaahɨ koaisaatɨ tɨmaamaitaatɨ amɨ nyahɨ noaipawaatɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨhiyaanimatɨhaawaahɨ nyahɨ Judaahiyaanisangi maipɨhaiwa kiyaahiyaanɨne taatɨ gwɨnyaito, isɨhiya nyamɨ dawaapɨpɨhiya maipɨhaiwa kaiwɨhiyaamatiyaato. Isɨ nyahɨ Kɨraisihopɨ sataatɨ, maipɨhaiwa waatɨ noaipaitandɨ andɨtɨwiwɨtaise, taatɨ gwɨnyaitɨhaawo? Owe. Nyahɨ wɨndɨ sataatɨ kamaatɨtɨhaawo.
17 Pois, se nós, que aspiramos à justificação em Cristo, retornamos, todavia, ao pecado, seria porventura Cristo ministro do pecado? Por certo que não!
18 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrotɨhandɨ aimɨ namatatɨhandɨ kandɨ nɨnɨ japɨhɨ kaiwa netɨ kaindunjatɨ amɨ andɨtindɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrataataahɨ amɨ sandɨhɨ nɨnɨ tɨtɨhɨmetahandɨ kaito.
18 Se torno a edificar o que destruí, confesso-me transgressor.
19 Wɨnɨhapɨpa nɨngi ninjatindɨhandaatɨhapɨ nɨnɨ aimɨ napomataahonisamatendaayo. Iyonɨhɨ wɨnɨhapɨpa nɨngi wɨndɨ wanɨ maaninjatise. Aihɨ wɨnɨhapɨpa katirɨhɨretɨ kɨretɨ japepihɨratɨ Kɨraisiho nisɨ aunahɨpatɨ netɨ nisɨ maipɨhandapɨ napwihɨ amɨ nisangi Kɨraisihoaisatɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nimaatɨtɨ napotɨ, amɨ noaipatɨ Autaahaatɨhomɨhonɨnimatataayo, amɨ nɨnɨ nehɨ komɨhapaapaahaitando.
19 Na realidade, pela fé eu morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou pregado à cruz de Cristo.
20 Nɨnɨ wanɨ wanɨhɨretɨ daindɨ kaindɨ bimohɨtɨmandɨ nɨnɨ nɨwahonisɨ saindɨ saindɨ daindɨ kaindɨ bimɨtaano, ndɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ daindɨ bitondaamaayo. Owetise. Kɨraisiho nisɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nasatɨ bindataatɨ saimbɨ saimbɨ kaimbɨ amɨ daimbɨ bitose, ndatɨ netɨ wanɨhɨretɨ gɨnunyaasɨhɨ amɨ nɨnɨ wanɨhɨretɨ kaindɨ daindɨ bitondaayo. Wanɨ kɨmura wanɨhɨretɨ kaindɨ bimohɨwɨmaiwa saiwa Autaahaatɨhomɨ Mwaaho komɨ maarɨho nɨngisɨ naninyataatɨ nisapɨ nisɨ maipɨhaiwaapɨ napwisɨhopɨ nɨnɨ gɨwunyaataatɨ saiwa nɨnɨ kaindɨ daindɨ bitondaayo.
20 Eu vivo, mas já não sou eu; é Cristo que vive em mim. A minha vida presente, na carne, eu a vivo na fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Autaahaatɨho nɨngi gaahatɨ kanisatɨ amɨ japɨhɨ nanɨmaasɨtɨhandɨ nehɨhande ndɨ nɨnɨ wɨndɨ nemaamaito. Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrotɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ nyahɨ noaipawaatɨ tɨtɨhɨhiyaanimatɨhaawaahɨ amɨ Kɨraisiho nehɨhandɨ napwɨtaihe.
21 Não menosprezo a graça de Deus; mas, em verdade, se a justiça se obtém pela lei, Cristo morreu em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.