Gálatas 2
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVT
1 Saindɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaatɨ komɨ otɨpɨpatɨ kaindɨ bimonɨhɨ kɨnaungwɨha ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ isundɨpɨho maurɨmaurɨ sanaihɨ amɨ nɨnɨtihɨ Banapaasihotihɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ japɨhɨ niyahaayo. Siyaha niyahaawɨ nɨnɨ Taitaasihoai numwaasi maasɨ niyahaayo.
1 Catorze anos depois, voltei a Jerusalém, dessa vez com Barnabé, e Tito também nos acompanhou.
2 Amɨ sandɨ Autaahaatɨho nɨngi, Jerusaremɨhandaahapɨ naime, ndatɨ netɨ nanisatɨ kandihɨ niyataayo. Naindɨ Jerusaremɨhanda bindataatɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiyaisaahɨhɨ usonɨtɨ pɨwaundataato. Pɨwaundataatɨ Pɨwɨha Gaaha sandɨha ausaatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyai ausaatɨ kaundataato, undɨtɨ tɨtɨhɨ kaundataayo. Nɨnɨ saindɨ kiyohɨtɨmandɨ nisɨ pɨwɨha jɨhɨ kaundotɨhaunɨ amɨ wanɨ kaundotɨhaunɨ notɨ nehɨhaimatatɨ wɨndɨ owemetɨtonde.
2 Fui para lá por causa de uma revelação. Reuni-me em particular com os líderes e compartilhei com eles as boas-novas que tenho anunciado aos gentios. Queria me certificar de que estávamos de acordo, pois temia que meus esforços, anteriores e presentes, fossem considerados inúteis.
3 Iyataatɨ amɨ Taitaasiho nɨnɨ numwaasi niyotɨho so isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyaamɨhondaahandɨ kandɨ komɨ ambɨpatɨ ahoaapɨ namandipapɨse, ko noaipatɨ Autaahaatɨhomɨhoematɨtando tɨwɨha kiya aposerɨhiya nɨngi wɨndɨ kamandopo.
3 Mas eles me apoiaram e nem sequer exigiram que Tito, que me acompanhava, fosse circuncidado, embora fosse gentio.
4 O amɨ isɨhiya usa jaipɨtɨwɨ naisɨhiyaane, tɨwɨhiya nuwɨ napɨwaiwɨ daitatɨ kaiwɨ nyahɨ ahoyana pɨwaatopɨpɨhɨ niyawaayopo, nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaawaatɨ amɨ koaisaatɨ tɨmaamaitohiyɨhiyaanangi Kɨraisiho wɨnɨhapɨpa nyangi netɨ nyainjatɨtandɨhandaatɨhapɨ nanyamaatɨ netɨ ipaahaapɨ nehɨhiyaanenyamatɨ ahɨnyindɨhandapɨ sanyatɨwɨ, saiwa sahɨ asɨretiyopo, nyatɨwɨ japɨhɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpaamɨ otɨpɨpatɨhiyaanepɨnyamapɨ amɨ sanyatɨwɨ wɨnɨhapɨpa sahɨ japepihɨrɨwɨ kaiwɨse, amɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨhiyaatɨtɨtaatɨwo nyatɨtaatɨwunyaapo.
4 Essa questão foi levantada apenas por causa de alguns falsos irmãos que se infiltraram em nosso meio para nos espionar e nos tirar a liberdade que temos em Cristo Jesus. Sua intenção era nos escravizar,
5 Satɨwɨ kanyatauhɨhandɨ kandɨ nyahɨ kiyai wɨndɨ atɨhomaawiso. Sandɨ nyahɨ siyotɨmandɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha asɨretɨ namoaipatɨ tɨtɨhɨ nyamɨ ausaahohɨrɨhɨretɨ ahotɨmɨ niyonɨhɨ sahɨ tɨtɨhɨ atitaatɨwe.
5 mas não cedemos a eles nem por um momento, a fim de preservar a verdade das boas-novas para vocês.
6 Iyataatɨ isɨhiya awaisawɨhiya Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ jɨhimatɨwɨ bimohiyɨhiya nisɨ pɨwɨha ausaahotɨha nepɨ bipinjawɨ amɨ kaamɨ tiwatɨhaatɨ wa wipetaha wɨndɨ kamaatopo. Autaahaatɨho nehɨ sawahohɨ saiwɨ awaisawɨhiyaimatohiyɨhiyaapɨ siya awaisawɨhiye tatɨ usonatɨ gɨmunyaahore.
6 Quanto aos líderes — cuja reputação, a propósito, não fez diferença alguma para mim, pois Deus não age com favoritismo —, nada tiveram a acrescentar àquilo que eu pregava.
7 Kaundonɨhɨ kiya wa wipetaha bipinjawɨ kamandɨwɨ otɨpɨpatɨ nisɨ kiyohɨpatɨ mmonawa, Autaahaatɨho Pitaahoai otɨpɨpatɨ pɨwɨha gaaha Judaahiyai ausaatɨ kaundɨtandɨ numwipatamatiyatɨ Porɨhoai nunyataise, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyai pɨwɨha gaaha ausaatɨ kaundɨtando, tɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
7 Ao contrário, viram que me havia sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos gentios, assim como a Pedro tinha sido confiada a responsabilidade de anunciar as boas-novas aos judeus.
8 Autaahaatɨho Pitaahoai watɨpɨhandɨ nunyatɨ natausaasataise, Judaahiyai pɨwɨha gaaha wanɨha ausaatɨ kaundɨtando. Amɨ nisangi naasɨkatɨ kiyatɨ Autaahaatɨho watɨpɨhandɨ naninyatɨ natanoaasataise, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai pɨwɨha gaaha wanɨha ausaatɨ kaundɨtando.
8 Pois o mesmo Deus que atuou por meio de Pedro como apóstolo aos judeus também atuou por meu intermédio como apóstolo aos gentios.
9 Iyataatɨ amɨ Jemɨsiho, Pitaaho amɨ Jonɨho isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai mɨtɨhiya jɨhiyaimatɨwɨ iwinjatohiyɨhiya Autaahaatɨho nɨngi watɨpɨhandɨ nanɨmindɨhandɨ mmonawaayopo. Saiwɨ mmonawaawɨ Autaahaatɨho nɨngi gaahatɨ kanisatɨ otɨpɨpatɨ kɨmatɨ nanɨmihɨ amɨ kiya nɨngisunɨ amɨ Banapaasihoaisunɨ otɨpɨpatɨ maasɨ nɨnawɨpɨhɨ kiyohururiso, tɨwɨ nga nyasopɨ nanyamaawaayopo. Nanyamaahauhɨ nahatiyaanɨ maarɨho naasohɨ gwɨnyaawaatɨ sataatɨ kanɨhaato. Banapaasihounɨ amɨ nɨnunɨ pɨwɨha gaaha wanɨha nesi isɨhiya nehɨ kiyai usa nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaapɨpɨhɨ bimohiyɨhiyai ausaaha kaundisaihɨ amɨ sahɨ sawanaatɨ kɨmbɨhɨ Judaahiyai ausaapɨ pɨwɨha gaaha wanɨha kaundɨwɨse, nnaatɨ kataatɨ pɨwɨha wɨsasɨhaayo.
9 De fato, Tiago, Pedro e João, tidos como colunas, reconheceram a graça que me foi dada e aceitaram Barnabé e a mim como seus colaboradores. Eles nos incentivaram a dar continuidade à pregação aos gentios, enquanto eles prosseguiriam no trabalho com os judeus.
10 Aihɨ kiya pɨwɨha wa nehɨ naasaahɨ kanyatawaatopo. Isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kahapaamapɨpa ikɨpɨpa owehiya kɨmbɨhɨ Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyai wapa andɨtɨwiwɨtandɨhapa numwɨtɨhaahapaapɨ gwɨnyaapɨ kaimɨse nyatawaatopo. Satɨ kiyaamɨ kanyatohɨpitɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨ jɨhura nɨnɨ maaritɨtɨhatisɨ katɨ nɨnɨ andɨtindɨ kiyataayo.
10 Sua única sugestão foi que continuássemos a ajudar os pobres, o que sempre fiz com dedicação.
11 Aihɨ ipotɨhura nɨnɨ nundɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Andiyokɨhanda bimonɨhɨ Pitaaho nasatɨ ninjasɨhɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ auta itɨhundataayo. Sandɨ itɨhundotɨmandɨ apaapɨmaahe, ko siyatɨ wɨndɨ asɨretɨ kaihe.
11 Mas, quando Pedro veio a Antioquia, tive de opor-me a ele abertamente, pois o que ele fez foi muito errado.
12 Jemɨsihounɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya sangɨ nasauhɨhura Pitaaho isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhɨ bimohiyɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisatɨ maasɨ bindata pɨwaundatɨ nandapa nanataise. Maasɨ bimainjatɨ Jemɨsihomɨ naisawɨhiya nasauhɨ kiyai ko iwinjatosatɨ maasɨ bimisawɨhiyai namasi koai yandɨhɨ wapɨhɨ nawisatɨ notɨ nehɨ Judaahiyaisataahɨhɨ bindataise. Ko siyatɨ sandɨ kaindɨmandɨ Judaahiya amɨ isɨhiya kiyaamɨ dawaapɨpɨhiyaisawɨ maasɨ tɨmaamaamaitɨwɨ nehɨ kiyai yiyandɨhɨ bimaawɨhiyaasɨ kandapɨ kiya ninjaitaawo, tatɨ gwɨnyaataate.
12 No começo, quando chegou, ele comia com os gentios. Mais tarde, porém, quando vieram alguns amigos de Tiago, começou a se afastar, com medo daqueles que insistiam na necessidade de circuncisão.
13 Aihɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Andiyokɨhanda bimohiyɨhiyaisangi Pitaaho kaipatamataiwɨ kiyawaayopo. Saiwɨ kiya Banapaasihoaisangi nepɨ nusepepaipɨhauhɨ amɨ koaisangi katɨ kiyatɨ Judaahiyaanamɨ dawaapɨpɨhiyaisatɨ wɨndɨ maasɨ bɨmimise, ko notɨ yandɨhɨ Judaahiyaisatɨ bindataise.
13 Como resultado, outros judeus imitaram a hipocrisia de Pedro, e até mesmo Barnabé se deixou levar por ela.
14 Saiwɨ kiyauhɨ nɨnɨ usonataatɨ, Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha wanɨha tɨtɨhɨ akaaha katirɨhɨretɨ kamaiwɨ asɨretiyowo ndɨ, isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nahatiya bimauhɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ Pitaahoai saundataayo. ‘Kɨnyɨ Judaahoŋe. Kɨnyɨ saimbɨ Judaahoŋɨtapaahandɨ kandɨ Judaahiyaamɨ ipaahaapɨ dawaapɨpɨhiya kiyohɨrɨhɨretɨ kaimbɨ bimambɨpɨhoŋe. Kɨnyɨ saimbɨpɨhoŋɨsɨ, amɨ wanɨ kɨnyɨ nepemaitɨpɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiya Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨtaatɨwɨ kɨnyɨ napindapɨ watɨpɨtɨmahise, undɨtɨ itɨhundataayo.’
14 Quando vi que não estavam seguindo a verdade das boas-novas, disse a Pedro diante de todos: “Se você, que é judeu de nascimento, vive como gentio, e não como judeu, por que agora obriga esses gentios a viverem como judeus?
15 Iyataatɨ akɨte, nyahɨ Judaahiyaamɨhetapɨ namoyaataahiyaanɨne, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiya maipɨhaiwa kaiwɨhiyaamɨhetapɨ namoyaataahiyaanɨnɨmaahe. Owetise.
15 Você e eu somos judeus de nascimento, e não pecadores, como os judeus consideram os gentios.
16 Sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, utaaho wo Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa napaitatɨ japepihɨronɨhɨ kandapɨ kopɨ Autaahaatɨho satatɨ, gaaho tɨtɨhoe, tatɨ wɨndɨ mausondaise. Owetɨtaise. O amɨ utaaho nehɨ Kɨraisihopɨ biyatɨ nga gɨwunyaasɨhoaisaahɨhɨ, ko tɨtɨhoe, tatɨ Autaahaatɨho usondaise. Isɨ amɨ nyangisangi Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨho tɨtɨhiyaate, nyatɨtaise. O amɨ wɨnɨhapɨpa napaitaatɨ japepihɨrotɨhandaahɨ tɨtɨhiyaate maanyatɨtaise. Owetɨtaise. Sandɨ apaapɨmaahe, utaaho wo ko sawahomɨ watɨpɨhanda andɨtitatɨ wɨnɨhapɨpa nga biyatɨ nahataapa wɨndɨ minjapepihɨrɨtaise, amɨ Autaahaatɨho koai, kɨnyɨ tɨtɨhoŋe undɨtando. Apɨpaahɨ owetɨtaise.
16 E, no entanto, sabemos que uma pessoa é declarada justa diante de Deus pela fé em Jesus Cristo, e não pela obediência à lei. E cremos em Cristo Jesus, para que fôssemos declarados justos pela fé em Cristo, e não porque obedecemos à lei. Pois ninguém é declarado justo diante de Deus pela obediência à lei”.
17 Nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahotɨhandaahɨ koaisaatɨ tɨmaamaitaatɨ amɨ nyahɨ noaipawaatɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨhiyaanimatɨhaawaahɨ nyahɨ Judaahiyaanisangi maipɨhaiwa kiyaahiyaanɨne taatɨ gwɨnyaito, isɨhiya nyamɨ dawaapɨpɨhiya maipɨhaiwa kaiwɨhiyaamatiyaato. Isɨ nyahɨ Kɨraisihopɨ sataatɨ, maipɨhaiwa waatɨ noaipaitandɨ andɨtɨwiwɨtaise, taatɨ gwɨnyaitɨhaawo? Owe. Nyahɨ wɨndɨ sataatɨ kamaatɨtɨhaawo.
17 Mas, se a busca da justiça por meio de Cristo nos torna culpados de abandonar a lei, isso torna Cristo responsável por nosso pecado? De maneira nenhuma!
18 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrotɨhandɨ aimɨ namatatɨhandɨ kandɨ nɨnɨ japɨhɨ kaiwa netɨ kaindunjatɨ amɨ andɨtindɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrataataahɨ amɨ sandɨhɨ nɨnɨ tɨtɨhɨmetahandɨ kaito.
18 Se, pois, reconstruo o antigo sistema da lei que já destruí, então faço de mim mesmo transgressor da lei.
19 Wɨnɨhapɨpa nɨngi ninjatindɨhandaatɨhapɨ nɨnɨ aimɨ napomataahonisamatendaayo. Iyonɨhɨ wɨnɨhapɨpa nɨngi wɨndɨ wanɨ maaninjatise. Aihɨ wɨnɨhapɨpa katirɨhɨretɨ kɨretɨ japepihɨratɨ Kɨraisiho nisɨ aunahɨpatɨ netɨ nisɨ maipɨhandapɨ napwihɨ amɨ nisangi Kɨraisihoaisatɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nimaatɨtɨ napotɨ, amɨ noaipatɨ Autaahaatɨhomɨhonɨnimatataayo, amɨ nɨnɨ nehɨ komɨhapaapaahaitando.
19 Pois, quando procurei viver por meio da lei, ela me condenou. Portanto, morri para a lei a fim de viver para Deus.
20 Nɨnɨ wanɨ wanɨhɨretɨ daindɨ kaindɨ bimohɨtɨmandɨ nɨnɨ nɨwahonisɨ saindɨ saindɨ daindɨ kaindɨ bimɨtaano, ndɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ daindɨ bitondaamaayo. Owetise. Kɨraisiho nisɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nasatɨ bindataatɨ saimbɨ saimbɨ kaimbɨ amɨ daimbɨ bitose, ndatɨ netɨ wanɨhɨretɨ gɨnunyaasɨhɨ amɨ nɨnɨ wanɨhɨretɨ kaindɨ daindɨ bitondaayo. Wanɨ kɨmura wanɨhɨretɨ kaindɨ bimohɨwɨmaiwa saiwa Autaahaatɨhomɨ Mwaaho komɨ maarɨho nɨngisɨ naninyataatɨ nisapɨ nisɨ maipɨhaiwaapɨ napwisɨhopɨ nɨnɨ gɨwunyaataatɨ saiwa nɨnɨ kaindɨ daindɨ bitondaayo.
20 Fui crucificado com Cristo; assim, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim. Portanto, vivo neste corpo terreno pela fé no Filho de Deus, que me amou e se entregou por mim.
21 Autaahaatɨho nɨngi gaahatɨ kanisatɨ amɨ japɨhɨ nanɨmaasɨtɨhandɨ nehɨhande ndɨ nɨnɨ wɨndɨ nemaamaito. Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrotɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ nyahɨ noaipawaatɨ tɨtɨhɨhiyaanimatɨhaawaahɨ amɨ Kɨraisiho nehɨhandɨ napwɨtaihe.
21 Não considero a graça de Deus algo sem sentido. Pois, se a obediência à lei nos tornasse justos diante de Deus, não haveria necessidade alguma de Cristo morrer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.