Gálatas 2
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA
1 Saindɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaatɨ komɨ otɨpɨpatɨ kaindɨ bimonɨhɨ kɨnaungwɨha ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ isundɨpɨho maurɨmaurɨ sanaihɨ amɨ nɨnɨtihɨ Banapaasihotihɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ japɨhɨ niyahaayo. Siyaha niyahaawɨ nɨnɨ Taitaasihoai numwaasi maasɨ niyahaayo.
1 Catorze anos depois, subi outra vez a Jerusalém com Barnabé, levando também a Tito.
2 Amɨ sandɨ Autaahaatɨho nɨngi, Jerusaremɨhandaahapɨ naime, ndatɨ netɨ nanisatɨ kandihɨ niyataayo. Naindɨ Jerusaremɨhanda bindataatɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiyaisaahɨhɨ usonɨtɨ pɨwaundataato. Pɨwaundataatɨ Pɨwɨha Gaaha sandɨha ausaatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyai ausaatɨ kaundataato, undɨtɨ tɨtɨhɨ kaundataayo. Nɨnɨ saindɨ kiyohɨtɨmandɨ nisɨ pɨwɨha jɨhɨ kaundotɨhaunɨ amɨ wanɨ kaundotɨhaunɨ notɨ nehɨhaimatatɨ wɨndɨ owemetɨtonde.
2 Subi em obediência a uma revelação; e lhes expus o evangelho que prego entre os gentios, mas em particular aos que pareciam de maior influência, para, de algum modo, não correr ou ter corrido em vão.
3 Iyataatɨ amɨ Taitaasiho nɨnɨ numwaasi niyotɨho so isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyaamɨhondaahandɨ kandɨ komɨ ambɨpatɨ ahoaapɨ namandipapɨse, ko noaipatɨ Autaahaatɨhomɨhoematɨtando tɨwɨha kiya aposerɨhiya nɨngi wɨndɨ kamandopo.
3 Contudo, nem mesmo Tito, que estava comigo, sendo grego, foi constrangido a circuncidar-se.
4 O amɨ isɨhiya usa jaipɨtɨwɨ naisɨhiyaane, tɨwɨhiya nuwɨ napɨwaiwɨ daitatɨ kaiwɨ nyahɨ ahoyana pɨwaatopɨpɨhɨ niyawaayopo, nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaawaatɨ amɨ koaisaatɨ tɨmaamaitohiyɨhiyaanangi Kɨraisiho wɨnɨhapɨpa nyangi netɨ nyainjatɨtandɨhandaatɨhapɨ nanyamaatɨ netɨ ipaahaapɨ nehɨhiyaanenyamatɨ ahɨnyindɨhandapɨ sanyatɨwɨ, saiwa sahɨ asɨretiyopo, nyatɨwɨ japɨhɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpaamɨ otɨpɨpatɨhiyaanepɨnyamapɨ amɨ sanyatɨwɨ wɨnɨhapɨpa sahɨ japepihɨrɨwɨ kaiwɨse, amɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨhiyaatɨtɨtaatɨwo nyatɨtaatɨwunyaapo.
4 E isto por causa dos falsos irmãos que se entremeteram com o fim de espreitar a nossa liberdade que temos em Cristo Jesus e reduzir-nos à escravidão;
5 Satɨwɨ kanyatauhɨhandɨ kandɨ nyahɨ kiyai wɨndɨ atɨhomaawiso. Sandɨ nyahɨ siyotɨmandɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha asɨretɨ namoaipatɨ tɨtɨhɨ nyamɨ ausaahohɨrɨhɨretɨ ahotɨmɨ niyonɨhɨ sahɨ tɨtɨhɨ atitaatɨwe.
5 aos quais nem ainda por uma hora nos submetemos, para que a verdade do evangelho permanecesse entre vós.
6 Iyataatɨ isɨhiya awaisawɨhiya Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ jɨhimatɨwɨ bimohiyɨhiya nisɨ pɨwɨha ausaahotɨha nepɨ bipinjawɨ amɨ kaamɨ tiwatɨhaatɨ wa wipetaha wɨndɨ kamaatopo. Autaahaatɨho nehɨ sawahohɨ saiwɨ awaisawɨhiyaimatohiyɨhiyaapɨ siya awaisawɨhiye tatɨ usonatɨ gɨmunyaahore.
6 E, quanto àqueles que pareciam ser de maior influência (quais tenham sido, outrora, não me interessa; Deus não aceita a aparência do homem), esses, digo, que me pareciam ser alguma coisa nada me acrescentaram;
7 Kaundonɨhɨ kiya wa wipetaha bipinjawɨ kamandɨwɨ otɨpɨpatɨ nisɨ kiyohɨpatɨ mmonawa, Autaahaatɨho Pitaahoai otɨpɨpatɨ pɨwɨha gaaha Judaahiyai ausaatɨ kaundɨtandɨ numwipatamatiyatɨ Porɨhoai nunyataise, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyai pɨwɨha gaaha ausaatɨ kaundɨtando, tɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
7 antes, pelo contrário, quando viram que o evangelho da incircuncisão me fora confiado, como a Pedro o da circuncisão
8 Autaahaatɨho Pitaahoai watɨpɨhandɨ nunyatɨ natausaasataise, Judaahiyai pɨwɨha gaaha wanɨha ausaatɨ kaundɨtando. Amɨ nisangi naasɨkatɨ kiyatɨ Autaahaatɨho watɨpɨhandɨ naninyatɨ natanoaasataise, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai pɨwɨha gaaha wanɨha ausaatɨ kaundɨtando.
8 (pois aquele que operou eficazmente em Pedro para o apostolado da circuncisão também operou eficazmente em mim para com os gentios)
9 Iyataatɨ amɨ Jemɨsiho, Pitaaho amɨ Jonɨho isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai mɨtɨhiya jɨhiyaimatɨwɨ iwinjatohiyɨhiya Autaahaatɨho nɨngi watɨpɨhandɨ nanɨmindɨhandɨ mmonawaayopo. Saiwɨ mmonawaawɨ Autaahaatɨho nɨngi gaahatɨ kanisatɨ otɨpɨpatɨ kɨmatɨ nanɨmihɨ amɨ kiya nɨngisunɨ amɨ Banapaasihoaisunɨ otɨpɨpatɨ maasɨ nɨnawɨpɨhɨ kiyohururiso, tɨwɨ nga nyasopɨ nanyamaawaayopo. Nanyamaahauhɨ nahatiyaanɨ maarɨho naasohɨ gwɨnyaawaatɨ sataatɨ kanɨhaato. Banapaasihounɨ amɨ nɨnunɨ pɨwɨha gaaha wanɨha nesi isɨhiya nehɨ kiyai usa nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaapɨpɨhɨ bimohiyɨhiyai ausaaha kaundisaihɨ amɨ sahɨ sawanaatɨ kɨmbɨhɨ Judaahiyai ausaapɨ pɨwɨha gaaha wanɨha kaundɨwɨse, nnaatɨ kataatɨ pɨwɨha wɨsasɨhaayo.
9 e, quando conheceram a graça que me foi dada, Tiago, Cefas e João, que eram reputados colunas, me estenderam, a mim e a Barnabé, a destra de comunhão, a fim de que nós fôssemos para os gentios, e eles, para a circuncisão;
10 Aihɨ kiya pɨwɨha wa nehɨ naasaahɨ kanyatawaatopo. Isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kahapaamapɨpa ikɨpɨpa owehiya kɨmbɨhɨ Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyai wapa andɨtɨwiwɨtandɨhapa numwɨtɨhaahapaapɨ gwɨnyaapɨ kaimɨse nyatawaatopo. Satɨ kiyaamɨ kanyatohɨpitɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨ jɨhura nɨnɨ maaritɨtɨhatisɨ katɨ nɨnɨ andɨtindɨ kiyataayo.
10 recomendando-nos somente que nos lembrássemos dos pobres, o que também me esforcei por fazer.
11 Aihɨ ipotɨhura nɨnɨ nundɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Andiyokɨhanda bimonɨhɨ Pitaaho nasatɨ ninjasɨhɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ auta itɨhundataayo. Sandɨ itɨhundotɨmandɨ apaapɨmaahe, ko siyatɨ wɨndɨ asɨretɨ kaihe.
11 Quando, porém, Cefas veio a Antioquia, resisti-lhe face a face, porque se tornara repreensível.
12 Jemɨsihounɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya sangɨ nasauhɨhura Pitaaho isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhɨ bimohiyɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisatɨ maasɨ bindata pɨwaundatɨ nandapa nanataise. Maasɨ bimainjatɨ Jemɨsihomɨ naisawɨhiya nasauhɨ kiyai ko iwinjatosatɨ maasɨ bimisawɨhiyai namasi koai yandɨhɨ wapɨhɨ nawisatɨ notɨ nehɨ Judaahiyaisataahɨhɨ bindataise. Ko siyatɨ sandɨ kaindɨmandɨ Judaahiya amɨ isɨhiya kiyaamɨ dawaapɨpɨhiyaisawɨ maasɨ tɨmaamaamaitɨwɨ nehɨ kiyai yiyandɨhɨ bimaawɨhiyaasɨ kandapɨ kiya ninjaitaawo, tatɨ gwɨnyaataate.
12 Com efeito, antes de chegarem alguns da parte de Tiago, comia com os gentios; quando, porém, chegaram, afastou-se e, por fim, veio a apartar-se, temendo os da circuncisão.
13 Aihɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Andiyokɨhanda bimohiyɨhiyaisangi Pitaaho kaipatamataiwɨ kiyawaayopo. Saiwɨ kiya Banapaasihoaisangi nepɨ nusepepaipɨhauhɨ amɨ koaisangi katɨ kiyatɨ Judaahiyaanamɨ dawaapɨpɨhiyaisatɨ wɨndɨ maasɨ bɨmimise, ko notɨ yandɨhɨ Judaahiyaisatɨ bindataise.
13 E também os demais judeus dissimularam com ele, a ponto de o próprio Barnabé ter-se deixado levar pela dissimulação deles.
14 Saiwɨ kiyauhɨ nɨnɨ usonataatɨ, Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha wanɨha tɨtɨhɨ akaaha katirɨhɨretɨ kamaiwɨ asɨretiyowo ndɨ, isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nahatiya bimauhɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ Pitaahoai saundataayo. ‘Kɨnyɨ Judaahoŋe. Kɨnyɨ saimbɨ Judaahoŋɨtapaahandɨ kandɨ Judaahiyaamɨ ipaahaapɨ dawaapɨpɨhiya kiyohɨrɨhɨretɨ kaimbɨ bimambɨpɨhoŋe. Kɨnyɨ saimbɨpɨhoŋɨsɨ, amɨ wanɨ kɨnyɨ nepemaitɨpɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiya Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨtaatɨwɨ kɨnyɨ napindapɨ watɨpɨtɨmahise, undɨtɨ itɨhundataayo.’
14 Quando, porém, vi que não procediam corretamente segundo a verdade do evangelho, disse a Cefas, na presença de todos: se, sendo tu judeu, vives como gentio e não como judeu, por que obrigas os gentios a viverem como judeus?
15 Iyataatɨ akɨte, nyahɨ Judaahiyaamɨhetapɨ namoyaataahiyaanɨne, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiya maipɨhaiwa kaiwɨhiyaamɨhetapɨ namoyaataahiyaanɨnɨmaahe. Owetise.
15 Nós, judeus por natureza e não pecadores dentre os gentios,
16 Sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, utaaho wo Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa napaitatɨ japepihɨronɨhɨ kandapɨ kopɨ Autaahaatɨho satatɨ, gaaho tɨtɨhoe, tatɨ wɨndɨ mausondaise. Owetɨtaise. O amɨ utaaho nehɨ Kɨraisihopɨ biyatɨ nga gɨwunyaasɨhoaisaahɨhɨ, ko tɨtɨhoe, tatɨ Autaahaatɨho usondaise. Isɨ amɨ nyangisangi Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨho tɨtɨhiyaate, nyatɨtaise. O amɨ wɨnɨhapɨpa napaitaatɨ japepihɨrotɨhandaahɨ tɨtɨhiyaate maanyatɨtaise. Owetɨtaise. Sandɨ apaapɨmaahe, utaaho wo ko sawahomɨ watɨpɨhanda andɨtitatɨ wɨnɨhapɨpa nga biyatɨ nahataapa wɨndɨ minjapepihɨrɨtaise, amɨ Autaahaatɨho koai, kɨnyɨ tɨtɨhoŋe undɨtando. Apɨpaahɨ owetɨtaise.
16 sabendo, contudo, que o homem não é justificado por obras da lei, e sim mediante a fé em Cristo Jesus, também temos crido em Cristo Jesus, para que fôssemos justificados pela fé em Cristo e não por obras da lei, pois, por obras da lei, ninguém será justificado.
17 Nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahotɨhandaahɨ koaisaatɨ tɨmaamaitaatɨ amɨ nyahɨ noaipawaatɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨhiyaanimatɨhaawaahɨ nyahɨ Judaahiyaanisangi maipɨhaiwa kiyaahiyaanɨne taatɨ gwɨnyaito, isɨhiya nyamɨ dawaapɨpɨhiya maipɨhaiwa kaiwɨhiyaamatiyaato. Isɨ nyahɨ Kɨraisihopɨ sataatɨ, maipɨhaiwa waatɨ noaipaitandɨ andɨtɨwiwɨtaise, taatɨ gwɨnyaitɨhaawo? Owe. Nyahɨ wɨndɨ sataatɨ kamaatɨtɨhaawo.
17 Mas se, procurando ser justificados em Cristo, fomos nós mesmos também achados pecadores, dar-se-á o caso de ser Cristo ministro do pecado? Certo que não!
18 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrotɨhandɨ aimɨ namatatɨhandɨ kandɨ nɨnɨ japɨhɨ kaiwa netɨ kaindunjatɨ amɨ andɨtindɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrataataahɨ amɨ sandɨhɨ nɨnɨ tɨtɨhɨmetahandɨ kaito.
18 Porque, se torno a edificar aquilo que destruí, a mim mesmo me constituo transgressor.
19 Wɨnɨhapɨpa nɨngi ninjatindɨhandaatɨhapɨ nɨnɨ aimɨ napomataahonisamatendaayo. Iyonɨhɨ wɨnɨhapɨpa nɨngi wɨndɨ wanɨ maaninjatise. Aihɨ wɨnɨhapɨpa katirɨhɨretɨ kɨretɨ japepihɨratɨ Kɨraisiho nisɨ aunahɨpatɨ netɨ nisɨ maipɨhandapɨ napwihɨ amɨ nisangi Kɨraisihoaisatɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nimaatɨtɨ napotɨ, amɨ noaipatɨ Autaahaatɨhomɨhonɨnimatataayo, amɨ nɨnɨ nehɨ komɨhapaapaahaitando.
19 Porque eu, mediante a própria lei, morri para a lei, a fim de viver para Deus. Estou crucificado com Cristo;
20 Nɨnɨ wanɨ wanɨhɨretɨ daindɨ kaindɨ bimohɨtɨmandɨ nɨnɨ nɨwahonisɨ saindɨ saindɨ daindɨ kaindɨ bimɨtaano, ndɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ daindɨ bitondaamaayo. Owetise. Kɨraisiho nisɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nasatɨ bindataatɨ saimbɨ saimbɨ kaimbɨ amɨ daimbɨ bitose, ndatɨ netɨ wanɨhɨretɨ gɨnunyaasɨhɨ amɨ nɨnɨ wanɨhɨretɨ kaindɨ daindɨ bitondaayo. Wanɨ kɨmura wanɨhɨretɨ kaindɨ bimohɨwɨmaiwa saiwa Autaahaatɨhomɨ Mwaaho komɨ maarɨho nɨngisɨ naninyataatɨ nisapɨ nisɨ maipɨhaiwaapɨ napwisɨhopɨ nɨnɨ gɨwunyaataatɨ saiwa nɨnɨ kaindɨ daindɨ bitondaayo.
20 logo, já não sou eu quem vive, mas Cristo vive em mim; e esse viver que, agora, tenho na carne, vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e a si mesmo se entregou por mim.
21 Autaahaatɨho nɨngi gaahatɨ kanisatɨ amɨ japɨhɨ nanɨmaasɨtɨhandɨ nehɨhande ndɨ nɨnɨ wɨndɨ nemaamaito. Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrotɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ nyahɨ noaipawaatɨ tɨtɨhɨhiyaanimatɨhaawaahɨ amɨ Kɨraisiho nehɨhandɨ napwɨtaihe.
21 Não anulo a graça de Deus; pois, se a justiça é mediante a lei, segue-se que morreu Cristo em vão.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.