Gálatas 2
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NTLH
1 Saindɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaatɨ komɨ otɨpɨpatɨ kaindɨ bimonɨhɨ kɨnaungwɨha ikwɨmaindɨmwɨtihɨ auhɨramɨ isundɨpɨho maurɨmaurɨ sanaihɨ amɨ nɨnɨtihɨ Banapaasihotihɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Jerusaremɨhandaahapɨ japɨhɨ niyahaayo. Siyaha niyahaawɨ nɨnɨ Taitaasihoai numwaasi maasɨ niyahaayo.
1 Catorze anos depois, eu voltei para Jerusalém com Barnabé e levei Tito comigo.
2 Amɨ sandɨ Autaahaatɨho nɨngi, Jerusaremɨhandaahapɨ naime, ndatɨ netɨ nanisatɨ kandihɨ niyataayo. Naindɨ Jerusaremɨhanda bindataatɨ Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ awaisawɨhiya mɨtɨhiyaisaahɨhɨ usonɨtɨ pɨwaundataato. Pɨwaundataatɨ Pɨwɨha Gaaha sandɨha ausaatɨ isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyai ausaatɨ kaundataato, undɨtɨ tɨtɨhɨ kaundataayo. Nɨnɨ saindɨ kiyohɨtɨmandɨ nisɨ pɨwɨha jɨhɨ kaundotɨhaunɨ amɨ wanɨ kaundotɨhaunɨ notɨ nehɨhaimatatɨ wɨndɨ owemetɨtonde.
2 Voltei para lá porque Deus me revelou que eu devia fazer isso. Ali, numa reunião particular com os líderes da igreja, eu expliquei a eles a mensagem do evangelho que anuncio aos não judeus. Eu não queria que o trabalho que tinha feito e estava fazendo fosse um trabalho perdido.
3 Iyataatɨ amɨ Taitaasiho nɨnɨ numwaasi niyotɨho so isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyaamɨhondaahandɨ kandɨ komɨ ambɨpatɨ ahoaapɨ namandipapɨse, ko noaipatɨ Autaahaatɨhomɨhoematɨtando tɨwɨha kiya aposerɨhiya nɨngi wɨndɨ kamandopo.
3 Tito estava comigo, mas ele não foi obrigado a circuncidar-se , embora ele não seja judeu.
4 O amɨ isɨhiya usa jaipɨtɨwɨ naisɨhiyaane, tɨwɨhiya nuwɨ napɨwaiwɨ daitatɨ kaiwɨ nyahɨ ahoyana pɨwaatopɨpɨhɨ niyawaayopo, nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaawaatɨ amɨ koaisaatɨ tɨmaamaitohiyɨhiyaanangi Kɨraisiho wɨnɨhapɨpa nyangi netɨ nyainjatɨtandɨhandaatɨhapɨ nanyamaatɨ netɨ ipaahaapɨ nehɨhiyaanenyamatɨ ahɨnyindɨhandapɨ sanyatɨwɨ, saiwa sahɨ asɨretiyopo, nyatɨwɨ japɨhɨ Judaahiyaamɨ wɨnɨhapɨpaamɨ otɨpɨpatɨhiyaanepɨnyamapɨ amɨ sanyatɨwɨ wɨnɨhapɨpa sahɨ japepihɨrɨwɨ kaiwɨse, amɨ sahɨ Autaahaatɨhomɨhiyaatɨtɨtaatɨwo nyatɨtaatɨwunyaapo.
4 Porém alguns tinham se juntado ao nosso grupo, fazendo de conta que eram irmãos na fé, e queriam circuncidá-lo. Eram homens que tinham entrado para o grupo como espiões a fim de espiar a liberdade que temos por estarmos unidos com Cristo Jesus e para nos tornar escravos de novo.
5 Satɨwɨ kanyatauhɨhandɨ kandɨ nyahɨ kiyai wɨndɨ atɨhomaawiso. Sandɨ nyahɨ siyotɨmandɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha asɨretɨ namoaipatɨ tɨtɨhɨ nyamɨ ausaahohɨrɨhɨretɨ ahotɨmɨ niyonɨhɨ sahɨ tɨtɨhɨ atitaatɨwe.
5 Mas em nenhum momento nós cedemos, pois queríamos que vocês tivessem o verdadeiro evangelho.
6 Iyataatɨ isɨhiya awaisawɨhiya Autaahaatɨhomɨ isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ jɨhimatɨwɨ bimohiyɨhiya nisɨ pɨwɨha ausaahotɨha nepɨ bipinjawɨ amɨ kaamɨ tiwatɨhaatɨ wa wipetaha wɨndɨ kamaatopo. Autaahaatɨho nehɨ sawahohɨ saiwɨ awaisawɨhiyaimatohiyɨhiyaapɨ siya awaisawɨhiye tatɨ usonatɨ gɨmunyaahore.
6 E aqueles que pareciam ser os líderes da igreja — digo isso porque para mim não importa o que eles eram, pois Deus não julga pela aparência — aqueles líderes, repito, não me deram nenhuma ideia nova.
7 Kaundonɨhɨ kiya wa wipetaha bipinjawɨ kamandɨwɨ otɨpɨpatɨ nisɨ kiyohɨpatɨ mmonawa, Autaahaatɨho Pitaahoai otɨpɨpatɨ pɨwɨha gaaha Judaahiyai ausaatɨ kaundɨtandɨ numwipatamatiyatɨ Porɨhoai nunyataise, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiyai pɨwɨha gaaha ausaatɨ kaundɨtando, tɨwɨ gwɨnyaawaayopo.
7 Pelo contrário, eles viram que Deus me tinha dado a responsabilidade de anunciar o evangelho aos não judeus, assim como tinha dado a Pedro a responsabilidade de anunciá-lo aos judeus.
8 Autaahaatɨho Pitaahoai watɨpɨhandɨ nunyatɨ natausaasataise, Judaahiyai pɨwɨha gaaha wanɨha ausaatɨ kaundɨtando. Amɨ nisangi naasɨkatɨ kiyatɨ Autaahaatɨho watɨpɨhandɨ naninyatɨ natanoaasataise, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiyai pɨwɨha gaaha wanɨha ausaatɨ kaundɨtando.
8 Pois pelo poder de Deus fui feito apóstolo para anunciar o evangelho aos não judeus, assim como Pedro foi feito apóstolo para anunciar o evangelho aos judeus.
9 Iyataatɨ amɨ Jemɨsiho, Pitaaho amɨ Jonɨho isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai mɨtɨhiya jɨhiyaimatɨwɨ iwinjatohiyɨhiya Autaahaatɨho nɨngi watɨpɨhandɨ nanɨmindɨhandɨ mmonawaayopo. Saiwɨ mmonawaawɨ Autaahaatɨho nɨngi gaahatɨ kanisatɨ otɨpɨpatɨ kɨmatɨ nanɨmihɨ amɨ kiya nɨngisunɨ amɨ Banapaasihoaisunɨ otɨpɨpatɨ maasɨ nɨnawɨpɨhɨ kiyohururiso, tɨwɨ nga nyasopɨ nanyamaawaayopo. Nanyamaahauhɨ nahatiyaanɨ maarɨho naasohɨ gwɨnyaawaatɨ sataatɨ kanɨhaato. Banapaasihounɨ amɨ nɨnunɨ pɨwɨha gaaha wanɨha nesi isɨhiya nehɨ kiyai usa nyahɨ Judaahiyaanamɨ dawaapɨpɨhɨ bimohiyɨhiyai ausaaha kaundisaihɨ amɨ sahɨ sawanaatɨ kɨmbɨhɨ Judaahiyai ausaapɨ pɨwɨha gaaha wanɨha kaundɨwɨse, nnaatɨ kataatɨ pɨwɨha wɨsasɨhaayo.
9 Por isso Tiago, Pedro e João, que eram considerados os líderes da igreja, reconheceram que Deus me tinha dado essa tarefa especial. E, como sinal de que éramos todos companheiros, eles deram a mim e a Barnabé um aperto de mãos. E todos nós combinamos que eu e Barnabé iríamos trabalhar entre os não judeus e eles, entre os judeus.
10 Aihɨ kiya pɨwɨha wa nehɨ naasaahɨ kanyatawaatopo. Isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kahapaamapɨpa ikɨpɨpa owehiya kɨmbɨhɨ Jerusaremɨhanda bimohiyɨhiyai wapa andɨtɨwiwɨtandɨhapa numwɨtɨhaahapaapɨ gwɨnyaapɨ kaimɨse nyatawaatopo. Satɨ kiyaamɨ kanyatohɨpitɨ otɨpɨpatɨ kaitandɨ jɨhura nɨnɨ maaritɨtɨhatisɨ katɨ nɨnɨ andɨtindɨ kiyataayo.
10 Eles nos pediram só uma coisa: que lembrássemos dos pobres das igrejas deles, e isso eu sempre tenho procurado fazer.
11 Aihɨ ipotɨhura nɨnɨ nundɨ aunahɨpatɨ awaipatɨ Andiyokɨhanda bimonɨhɨ Pitaaho nasatɨ ninjasɨhɨ isɨhiyaamɨ ndɨhetɨ auta itɨhundataayo. Sandɨ itɨhundotɨmandɨ apaapɨmaahe, ko siyatɨ wɨndɨ asɨretɨ kaihe.
11 Porém, quando Pedro veio para Antioquia da Síria, eu fiquei contra ele em público porque ele estava completamente errado.
12 Jemɨsihounɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya sangɨ nasauhɨhura Pitaaho isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhɨ bimohiyɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaisatɨ maasɨ bindata pɨwaundatɨ nandapa nanataise. Maasɨ bimainjatɨ Jemɨsihomɨ naisawɨhiya nasauhɨ kiyai ko iwinjatosatɨ maasɨ bimisawɨhiyai namasi koai yandɨhɨ wapɨhɨ nawisatɨ notɨ nehɨ Judaahiyaisataahɨhɨ bindataise. Ko siyatɨ sandɨ kaindɨmandɨ Judaahiya amɨ isɨhiya kiyaamɨ dawaapɨpɨhiyaisawɨ maasɨ tɨmaamaamaitɨwɨ nehɨ kiyai yiyandɨhɨ bimaawɨhiyaasɨ kandapɨ kiya ninjaitaawo, tatɨ gwɨnyaataate.
12 De fato, antes de chegarem ali alguns homens mandados por Tiago, Pedro tomava refeições com os irmãos não judeus. Mas, depois que aqueles homens chegaram, ele não queria mais tomar refeições com os não judeus porque tinha medo dos que eram a favor de circuncidar os não judeus.
13 Aihɨ amɨ isɨhiya usa Judaahiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Andiyokɨhanda bimohiyɨhiyaisangi Pitaaho kaipatamataiwɨ kiyawaayopo. Saiwɨ kiya Banapaasihoaisangi nepɨ nusepepaipɨhauhɨ amɨ koaisangi katɨ kiyatɨ Judaahiyaanamɨ dawaapɨpɨhiyaisatɨ wɨndɨ maasɨ bɨmimise, ko notɨ yandɨhɨ Judaahiyaisatɨ bindataise.
13 E também os outros irmãos judeus começaram a agir como hipócritas, do mesmo modo que Pedro. E até Barnabé se deixou levar pela hipocrisia deles.
14 Saiwɨ kiyauhɨ nɨnɨ usonataatɨ, Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha gaaha wanɨha tɨtɨhɨ akaaha katirɨhɨretɨ kamaiwɨ asɨretiyowo ndɨ, isɨhiya Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nahatiya bimauhɨ kiyaamɨ ndɨhetɨ Pitaahoai saundataayo. ‘Kɨnyɨ Judaahoŋe. Kɨnyɨ saimbɨ Judaahoŋɨtapaahandɨ kandɨ Judaahiyaamɨ ipaahaapɨ dawaapɨpɨhiya kiyohɨrɨhɨretɨ kaimbɨ bimambɨpɨhoŋe. Kɨnyɨ saimbɨpɨhoŋɨsɨ, amɨ wanɨ kɨnyɨ nepemaitɨpɨ Judaahiyaamɨ dawaapɨpɨhiya Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrɨtaatɨwɨ kɨnyɨ napindapɨ watɨpɨtɨmahise, undɨtɨ itɨhundataayo.’
14 Quando vi que eles não estavam agindo direito, de acordo com a verdade do evangelho , eu disse a Pedro na presença de todos: “Você é judeu, mas não está vivendo como judeu e sim como não judeu. Então, como é que você quer obrigar os não judeus a viverem como judeus?”
15 Iyataatɨ akɨte, nyahɨ Judaahiyaamɨhetapɨ namoyaataahiyaanɨne, isɨhiya Judaahiyaamɨ dawaataatɨ bimohiyɨhiya maipɨhaiwa kaiwɨhiyaamɨhetapɨ namoyaataahiyaanɨnɨmaahe. Owetise.
15 O fato é que nós somos judeus de nascimento e não “pecadores não judeus”, como eles são chamados.
16 Sahɨ baiwɨ gwɨnyaapɨse, utaaho wo Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa napaitatɨ japepihɨronɨhɨ kandapɨ kopɨ Autaahaatɨho satatɨ, gaaho tɨtɨhoe, tatɨ wɨndɨ mausondaise. Owetɨtaise. O amɨ utaaho nehɨ Kɨraisihopɨ biyatɨ nga gɨwunyaasɨhoaisaahɨhɨ, ko tɨtɨhoe, tatɨ Autaahaatɨho usondaise. Isɨ amɨ nyangisangi Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandaahɨ Autaahaatɨho tɨtɨhiyaate, nyatɨtaise. O amɨ wɨnɨhapɨpa napaitaatɨ japepihɨrotɨhandaahɨ tɨtɨhiyaate maanyatɨtaise. Owetɨtaise. Sandɨ apaapɨmaahe, utaaho wo ko sawahomɨ watɨpɨhanda andɨtitatɨ wɨnɨhapɨpa nga biyatɨ nahataapa wɨndɨ minjapepihɨrɨtaise, amɨ Autaahaatɨho koai, kɨnyɨ tɨtɨhoŋe undɨtando. Apɨpaahɨ owetɨtaise.
16 Mas sabemos que todos são aceitos por Deus somente pela fé em Jesus Cristo e não por fazerem o que a lei manda. Assim nós também temos crido em Cristo Jesus a fim de sermos aceitos por Deus pela nossa fé em Cristo e não por fazermos o que a lei manda. Pois ninguém é aceito por Deus por fazer o que a lei manda.
17 Nyahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahotɨhandaahɨ koaisaatɨ tɨmaamaitaatɨ amɨ nyahɨ noaipawaatɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ tɨtɨhɨhiyaanimatɨhaawaahɨ nyahɨ Judaahiyaanisangi maipɨhaiwa kiyaahiyaanɨne taatɨ gwɨnyaito, isɨhiya nyamɨ dawaapɨpɨhiya maipɨhaiwa kaiwɨhiyaamatiyaato. Isɨ nyahɨ Kɨraisihopɨ sataatɨ, maipɨhaiwa waatɨ noaipaitandɨ andɨtɨwiwɨtaise, taatɨ gwɨnyaitɨhaawo? Owe. Nyahɨ wɨndɨ sataatɨ kamaatɨtɨhaawo.
17 Ao procurarmos ser aceitos por Deus por estarmos unidos com Cristo, fica claro que somos “pecadores” como os não judeus. Mas será que isso quer dizer que Cristo trabalha em favor do pecado? Claro que não!
18 Iyataatɨ amɨ nɨnɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrotɨhandɨ aimɨ namatatɨhandɨ kandɨ nɨnɨ japɨhɨ kaiwa netɨ kaindunjatɨ amɨ andɨtindɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrataataahɨ amɨ sandɨhɨ nɨnɨ tɨtɨhɨmetahandɨ kaito.
18 Se eu, depois de ter destruído a lei, começar a construí-la de novo como meio de ser aceito por Deus, aí, sim, fica claro que eu havia quebrado a lei.
19 Wɨnɨhapɨpa nɨngi ninjatindɨhandaatɨhapɨ nɨnɨ aimɨ napomataahonisamatendaayo. Iyonɨhɨ wɨnɨhapɨpa nɨngi wɨndɨ wanɨ maaninjatise. Aihɨ wɨnɨhapɨpa katirɨhɨretɨ kɨretɨ japepihɨratɨ Kɨraisiho nisɨ aunahɨpatɨ netɨ nisɨ maipɨhandapɨ napwihɨ amɨ nisangi Kɨraisihoaisatɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ nimaatɨtɨ napotɨ, amɨ noaipatɨ Autaahaatɨhomɨhonɨnimatataayo, amɨ nɨnɨ nehɨ komɨhapaapaahaitando.
19 Pois, quanto à lei, estou morto, morto pela própria lei, a fim de viver para Deus. Eu fui morto com Cristo na cruz.
20 Nɨnɨ wanɨ wanɨhɨretɨ daindɨ kaindɨ bimohɨtɨmandɨ nɨnɨ nɨwahonisɨ saindɨ saindɨ daindɨ kaindɨ bimɨtaano, ndɨ gwɨnyaahohɨrɨhɨretɨ daindɨ bitondaamaayo. Owetise. Kɨraisiho nisɨ omaŋɨtɨtɨhɨ nasatɨ bindataatɨ saimbɨ saimbɨ kaimbɨ amɨ daimbɨ bitose, ndatɨ netɨ wanɨhɨretɨ gɨnunyaasɨhɨ amɨ nɨnɨ wanɨhɨretɨ kaindɨ daindɨ bitondaayo. Wanɨ kɨmura wanɨhɨretɨ kaindɨ bimohɨwɨmaiwa saiwa Autaahaatɨhomɨ Mwaaho komɨ maarɨho nɨngisɨ naninyataatɨ nisapɨ nisɨ maipɨhaiwaapɨ napwisɨhopɨ nɨnɨ gɨwunyaataatɨ saiwa nɨnɨ kaindɨ daindɨ bitondaayo.
20 Assim já não sou eu quem vive, mas Cristo é quem vive em mim. E esta vida que vivo agora, eu a vivo pela fé no Filho de Deus, que me amou e se deu a si mesmo por mim.
21 Autaahaatɨho nɨngi gaahatɨ kanisatɨ amɨ japɨhɨ nanɨmaasɨtɨhandɨ nehɨhande ndɨ nɨnɨ wɨndɨ nemaamaito. Iyataatɨ wɨnɨhapɨpa japepihɨrotɨhandaahɨ Autaahaatɨhomɨ ndɨhetɨ nyahɨ noaipawaatɨ tɨtɨhɨhiyaanimatɨhaawaahɨ amɨ Kɨraisiho nehɨhandɨ napwɨtaihe.
21 Eu me recuso a rejeitar a graça de Deus. Pois, se é por meio da lei que as pessoas são aceitas por Deus, então a morte de Cristo não adiantou nada!
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Gálatas 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.