Filipenses 2
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARA
1 Kɨraisiho sangisɨ andɨtɨsaiwatɨ amɨ komɨ maarɨho nasamindɨhandɨ sangi netɨ nasɨpɨpaisɨhɨ samɨ maarɨho biyatɨ wɨsaitataise. Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨho Gaaho Kɨraisihomɨhetɨ bimisɨho sangi netɨ tisamaamaisɨhɨ amɨ sahɨ woŋɨ waaŋɨ amɨ wowaatapɨ samɨ maarɨho gaaho gwɨnyaapɨ gaahatɨ kainɨwɨ mmotɨnawaayopo.
1 Se há, pois, alguma exortação em Cristo, alguma consolação de amor, alguma comunhão do Espírito, se há entranhados afetos e misericórdias,
2 Sahɨ tɨmaamaitɨwɨ maarɨho naasohɨ utaaho nehɨ naasomataiwɨ gwɨnyaapɨse. Aiwɨ sahɨ ususaatɨ woŋɨ waaŋɨ wowaati maarɨho nunyawɨ namɨnɨwɨ napaisaatɨ bimaawɨse. Sahɨ sandɨ saisaihɨ nɨnɨ sapɨ apɨpaahɨ nga maaritɨtɨmaito.
2 completai a minha alegria, de modo que penseis a mesma coisa, tenhais o mesmo amor, sejais unidos de alma, tendo o mesmo sentimento.
3 Kɨnyɨ wapa kiyapaahapa nehɨ kɨnyɨ kɨwahonyapaahɨhɨ gwɨnyaapɨ, amɨ usaapɨ mandɨtɨpaimbɨ amɨ kɨwahoŋɨ naimaatɨpɨhɨretɨ wɨndɨ kamaime. Kɨnyɨ yatɨhɨ ipatisanɨpɨ isɨhiya usa aimɨ awaisawɨhiyaimatɨwɨ bimohiyɨhiyaamɨ yatɨhɨ otɨtɨhɨ pɨnumbwɨ kiyai kɨnyɨ nɨwimaapɨ autaahɨwipe.
3 Nada façais por partidarismo ou vanglória, mas por humildade, considerando cada um os outros superiores a si mesmo.
4 Aimbɨ amɨ kinyɨ ikɨpɨpa kɨnyɨ kɨwahonyɨhapaahɨhɨ itatamanɨpɨ minjatɨpɨ amɨ usaamɨhapai maawɨ nepɨ iwɨtatamanɨpɨ kiya itatamanɨnɨwɨ bimɨtaatɨwɨhandapɨ kɨnyɨ iwinjatɨme.
4 Não tenha cada um em vista o que é propriamente seu, senão também cada qual o que é dos outros.
5 Sahɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ amɨ samɨ dahopa pɨwɨha amɨ wapa kaiwɨ daiwɨ bitohohɨrɨhɨretɨ Kɨraisɨ Jisaasiho kaipatamataiwɨ kaiwɨse.
5 Tende em vós o mesmo sentimento que houve também em Cristo Jesus,
6 Kɨraisiho yapɨpataapɨhɨ sangɨ nasatɨ yamɨhapataatɨhɨ bimisura nahataapaatɨhɨ osamatɨ ko Autaahaatɨhomatiyaho Autaahaatɨhoaisatɨ naasaataatɨ gwɨnyaatɨ amɨ naasaataatɨ awaisɨhoematatɨ bimainjahore. Siyahondaahandɨ kandɨ ko Autaahaatɨhoematatɨ Autaahaatɨhoaisatɨ maasɨ naasaataatɨ bimindɨhandɨ sawaho netɨ itatamanɨtando tatɨ gwɨnyaatɨ ko wɨndɨ anɨtisatɨ miwatise. Owetise. Kandɨ ko nehɨ namɨhaatɨ namataise.
6 pois ele, subsistindo em forma de Deus, não julgou como usurpação o ser igual a Deus;
7 Ko siyatɨ Autaahaatɨhotatɨ Autaahaatɨhoaisatɨ bimimbɨpɨhɨ namatɨ namɨhaamapɨ noaipatɨ nehɨ otɨpɨpatɨhoematataise. Iyatɨ ko noaipatɨ nyahɨ isɨhiyaanamɨ ambɨpatɨ netɨ amɨ nehɨ nyamatiyatɨ utaahoematataise.
7 antes, a si mesmo se esvaziou, assumindo a forma de servo, tornando-se em semelhança de homens; e, reconhecido em figura humana,
8 Ko siyatɨ nehɨ utaahoematatɨ noaipatɨ yatɨhɨ ipatisanatɨ Autaahaatɨho kaundirɨhɨretɨ atɨwisatɨ kaimɨ notɨ amɨ yaawɨhandɨ netɨ ipɨ tɨtɨhɨ atawɨhatetɨ sɨkiyatɨ napotaise.
8 a si mesmo se humilhou, tornando-se obediente até à morte e morte de cruz.
9 Ko siyatɨ kaindɨhandaahɨ Autaahaatɨho koai nɨwimaatɨ otɨpɨpatɨ amɨ ambɨpatɨ apɨpaahɨ autaahɨtahatɨ awaipatɨ usaamɨ ambɨpati nusatipɨhaahatɨ nunyatɨ ahɨwisataise.
9 Pelo que também Deus o exaltou sobremaneira e lhe deu o nome que está acima de todo nome,
10 Isɨ amɨ nahatiya mɨhaatɨ yamɨhapataatɨhiyaunɨ amɨ maapɨ yapɨpataapɨhiyaunɨ amɨ yamatɨhɨ yapɨpatamɨ nyepepɨhiyaunɨ Jisaasihomɨ ambɨpatapɨ atotɨpɨwesawɨ koai nɨwimaitaatɨwo.
10 para que ao nome de Jesus se dobre todo joelho, nos céus, na terra e debaixo da terra,
11 Aiwɨ amɨ isɨhiya nahatiya kiyaamɨ maahomwaaŋapɨ ausaapɨ satɨwɨ “Jisasɨ Kɨraisiho so nyamɨ Awaisɨhore,” tɨtaatɨwo. Aiwɨ amɨ kiya nyamɨ Apɨho Autaahaatɨhore tɨwɨ koai nɨwimaapɨ komɨ ambɨpatɨ mepɨ autaahepumaitaatɨwo.
11 e toda língua confesse que Jesus Cristo é Senhor, para glória de Deus Pai.
12 Isɨ amɨ nisɨ naisɨhiyaatɨ nisataiwɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nɨnɨ jɨhura napɨtɨ sangisatɨ bimohura sahɨ nasisoaarɨ napaitɨwɨ Autaahaatɨhoai atɨwiwɨhiyaate. Isɨ amɨ wanɨ kɨmura nɨnɨ sangisatɨ maasɨ wɨndɨ bɨmimaatɨ kaanɨhɨ wapɨhɨ bimohurɨmuraisangi sɨkaiwɨ Autaahaatɨhoai atɨwiwɨse. Sangi Autaahaatɨho ko maaritatɨ gwɨnyaasɨrɨhɨretɨ japepihɨrɨtaatɨwɨ japɨhɨ aimɨ nasamaasɨhiyaatisɨ sahɨ kopɨ yaiwɨ itipɨ apɨpaahɨ ipotɨhandɨ koaisawɨ asɨtimatɨwɨ bimɨtaatɨwɨ japɨhɨ kiyaatangisɨnɨhɨ nasamaitandɨhandapɨ andɨtatɨ napamapɨ otɨpɨpatɨ kaimɨ nuwɨse.
12 Assim, pois, amados meus, como sempre obedecestes, não só na minha presença, porém, muito mais agora, na minha ausência, desenvolvei a vossa salvação com temor e tremor;
13 Amɨ sandɨhɨ Autaahaatɨho sawaho samɨhetɨ otɨpɨpatɨ kiyataise, amɨ sangi netɨ andɨtɨsaiwatɨ gisunyaahonɨhɨ amɨ sahɨ ko maaritatɨ gwɨnyaasɨpɨpa japepihɨrɨwɨ kaitaatɨwɨ amɨ sangisangi apɨpaahɨ maaritɨwɨmapɨ kapaahɨhɨ mmonɨpinjawɨ kaiwɨ japepihɨrɨtaatɨwo.
13 porque Deus é quem efetua em vós tanto o querer como o realizar, segundo a sua boa vontade.
14 Sahɨ samɨ itɨhɨnnɨwɨ naumwaarinɨhohɨpɨpa ŋuŋaaha namamapɨ nahataapa nehɨ gaahɨretɨ kaiwɨse.
14 Fazei tudo sem murmurações nem contendas,
15 Sahɨ saisaihɨ amɨ isɨhiya sapɨ sisaiwɨhiye, maatisaihɨ amɨ sahɨ nga ainahiyɨhiyaatɨtɨwɨ, amɨ wapa maipɨhapaapɨ pɨwɨha samɨhetɨ owehiyaatɨtɨtaatɨwo. Aiwɨ sahɨ maipɨhapa wapa owehiyaatɨ Autaahaatɨhomɨ manyinyaatɨtɨtaatɨwo. Amɨ sahɨ isɨhiya apɨpaahɨ maipɨhiya suhɨrɨ maasapɨho ainjɨhɨpɨpaamatiyahiyaamɨ otɨhatɨhɨ bindawaayopo. Bindawaawɨ sahɨ gaahaiwa Autaahaatɨhomɨhɨretɨ kiyohɨwaiwaaraahɨ sahɨ kiya asɨhatindɨtɨhɨ bimohiyɨhiyai kaumbwaatamɨ sisɨhaamataiwɨ taawɨ kiyaamɨhetɨ nɨwusaatawaayopo.
15 para que vos torneis irrepreensíveis e sinceros, filhos de Deus inculpáveis no meio de uma geração pervertida e corrupta, na qual resplandeceis como luzeiros no mundo,
16 Sahɨ pɨwɨha akaaha isɨhiyai asiyaimatɨtaatɨwɨhandɨ numwɨtandɨha katɨwunjawɨ kɨmaasɨ sahɨ naitaatɨwaahɨ nepɨse undɨwɨ nunyawaayopo. Isɨ amɨ sahɨ sɨkɨretɨ kaimɨ nuwɨse, amɨ Kɨraisiho japɨhɨ nasonɨhura nɨnɨ sapɨ tɨhaapaindɨ maaritɨtɨ sandɨ nisɨ otɨpɨpatɨ andɨtatɨ napamatɨ kiyohɨpatɨ nehɨ yatɨtɨpɨhatɨ kiyataamaayo, akɨpɨpa nimaatahatɨ kiyataayo, ndɨ maaritɨtaano. Aindɨ amɨ nɨnɨ tusatipatɨtɨ ŋuhɨtohɨtɨhandamɨ akɨpɨpa nɨnɨhimatɨtɨ naitaano.
16 preservando a palavra da vida, para que, no Dia de Cristo, eu me glorie de que não corri em vão, nem me esforcei inutilmente.
17 Nɨnɨ jɨhura napɨtɨ Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha kasatonɨhɨ sahɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaawaayopo. Aiwɨ sandɨ sahɨ kopɨ gɨwunyaahohɨtɨhandɨ wapa nandapa kohasɨpɨho nga biyatɨ waamainjotɨhapaamataiwɨ Autaahaatɨhoai komɨ otɨpɨpatɨ kawiwɨ gaarehandɨ nunyawaayopo. Isɨ amɨ nɨngisangi isɨhiya nɨwisaihɨ napotaatɨ nisɨ jɨtɨpatɨ sahɨ gaarehandɨ nunyohɨtɨhandamɨ tiwatɨhaatɨ nuhaamataataahɨ gaare, ndɨ maaritɨtɨ amɨ sangisatisangi waatɨ mɨtaahɨ maaritɨto.
17 Entretanto, mesmo que seja eu oferecido por libação sobre o sacrifício e serviço da vossa fé, alegro-me e, com todos vós, me congratulo.
18 Isɨ amɨ sangisangi maaritɨwɨ amɨ nɨngisawɨ maasɨ waatɨ tisaitɨwɨ maaritɨwɨse.
18 Assim, vós também, pela mesma razão, alegrai-vos e congratulai-vos comigo.
19 Nɨngisɨ Awaisɨho Jisaasiho satatɨ, “Kɨnyɨ isɨhiya Piripaihiyaapɨ Timotehoai natɨpusoaase,” ndonaahɨ koai netɨ nandusoaasɨtandɨ gwɨnyaatɨ jatataayo. Koai nɨnɨ nandusoaasisanɨhɨ sangisaapɨhɨ nasatɨ noaipatɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaapɨ gaahaiwa kaiwɨ bimohɨwaiwa mmonatɨ netɨ atisatɨ nesisatɨ kandonɨhɨ nɨnɨ sapɨ tɨhaapaindɨ maaritɨtando.
19 Espero, porém, no Senhor Jesus, mandar-vos Timóteo, o mais breve possível, a fim de que eu me sinta animado também, tendo conhecimento da vossa situação.
20 Isɨhiya sapɨ pɨhɨtɨwɨ nitanɨwɨ gisunyaapɨhiya usa nɨngisawɨ kɨmbɨhɨ wɨndɨ bɨmimowɨ nehɨ Timotehohisɨ amɨ nehɨ koaisaahɨhɨ netɨ nandusoaasisanɨhɨ ko sangisenda napɨtaise. Iyataatɨ so Timoteho nisatiyatɨ nɨnɨ sangisɨ napɨtɨ jasondandɨ waatɨ pɨhɨndɨ nitandɨ gwɨnyaahopatamatiyatɨ sapɨ waatɨ nitanatɨ pɨhɨtatɨ gwɨnyapenahore.
20 Porque a ninguém tenho de igual sentimento que, sinceramente, cuide dos vossos interesses;
21 O amɨ isɨhiya usaahɨ otɨpɨpatɨ nehɨ sawanaamɨhatapaahɨhɨ maaritɨwɨ kiyawaahandɨ kandɨ Jisasɨ Kɨraisihomɨ otɨpɨpatɨ wɨndɨ kamaiwɨhiyaahɨhiso.
21 pois todos eles buscam o que é seu próprio, não o que é de Cristo Jesus.
22 Timoteho sopaahɨ sahɨ aimɨ ko utaaho siyatɨ setahoe, tɨwɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Ko metɨho wo komɨ sapɨhoaisɨ andɨtɨwiwatɨ otɨpɨpatɨ kiyausepaatɨ kaipatamatiyatɨ nɨngisaha maasɨ Autaahaatɨhopɨ Pɨwɨha Gaaha wanɨha Jisasɨ Kɨraisihopɨtɨha awusaahaayo. Timoteho siyatɨ Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨ nɨngisatɨ maasɨ kaindɨhandapɨ sahɨ aimɨ mmonɨwɨ gwɨnyaapɨhiyaate.
22 E conheceis o seu caráter provado, pois serviu ao evangelho, junto comigo, como filho ao pai.
23 Timotehoai sahɨ bimohɨpɨpɨhapɨ nandusoaasisanɨhɨ napɨtaise. Isɨ amɨ nɨnɨ jɨhɨ gwɨnyaatɨ mmondaano, gamanɨho nɨngisɨ wipɨniso ndo. Saindɨ mmonɨtɨ kaindosatɨ Timotehoai sapɨ ketɨ nandusaasɨto.
23 Este, com efeito, é quem espero enviar, tão logo tenha eu visto a minha situação.
24 Aihɨ amɨ nisangi saindɨ gwɨnyaataayo. Awaisɨho nɨngisɨ sandatɨ, ‘kɨnyɨ Piripaihiyai iwinjaita numwe,’ ndatɨ netɨ nɨtatamanatɨ natanoaasonɨhɨ nɨnɨ ketɨ napɨtɨ sangi jainjaitando.
24 E estou persuadido no Senhor de que também eu mesmo, brevemente, irei.
25 Epapɨrotaitaasiho samɨ maahomwaaŋɨ nesi nɨngisenda napɨtandɨ sahɨ jɨhɨ namɨhanɨwɨ natɨwusaasawaayopo. Aiwɨ nɨnɨ nenoaahɨtohɨpɨpa sahɨ koai nunyauhɨ ko nesisatɨ nɨngisɨ naninyataise. Aihɨ ko nasatɨ naninyatɨ nɨngisatɨ maasɨ bindata Autaahaatɨhomɨ otɨpɨpatɨ kiyataise. Iyatɨ amɨ ko nisatiyatɨ Kɨraisihopɨ gɨwunyaasɨtɨhanda tɨtɨhɨ nisɨ naisɨho akohore. Ko nisɨhihoaaŋɨ andɨtitatɨ bitonda Kɨraisihomɨ pwɨsɨpɨ yaipatɨ isɨwatɨ tunnatɨ yahwinjɨhoematatɨ isɨhiya pɨwɨha akaahai nepɨ tipɨndɨwɨ ipɨhatiwɨmaitaatɨwiyohiyɨhiyai pɨwɨha wihoaaŋɨha kaundataase. Isɨ nɨnɨ koaisɨ nga japɨhɨ komɨhiyaatangisenda nandusoaasisanɨhɨ napɨtaise.
25 Julguei, todavia, necessário mandar até vós Epafrodito, por um lado, meu irmão, cooperador e companheiro de lutas; e, por outro, vosso mensageiro e vosso auxiliar nas minhas necessidades;
26 Iyataatɨ sahɨ Piripaihiyaatɨ kopɨ timbɨpa apɨpaahɨ aungwohandɨ nese, tɨwɨ aimɨ atiwɨ newaayopo. Aihɨ amɨ ko Epapɨrotaitaasihoaisangi nisɨhiya nisɨ timbɨpaapɨ aimɨ atisowɨ ketɨ nisɨ aunahɨpata nisɨhiyai winjaita nutaano, tatɨ waatɨ gwɨnyaataise.
26 visto que ele tinha saudade de todos vós e estava angustiado porque ouvistes que adoeceu.
27 Sandɨ ko timbɨpa awaimbɨpa nese totɨmandɨ tɨtɨhɨ akaahe. Ko aimɨ napwɨtotahoai Autaahaatɨho kopɨ maarɨho asɨpiyatɨ amɨ nisapisangi maarɨho asɨpiyatɨ koaisɨ komɨ timbɨpa nemwatɨ amɨ nisɨ maarɨho asɨpaindɨ maarɨho tɨndatɨ naaŋanitandɨhandɨ nenɨmataise.
27 Com efeito, adoeceu mortalmente; Deus, porém, se compadeceu dele e não somente dele, mas também de mim, para que eu não tivesse tristeza sobre tristeza.
28 Isɨ nɨnɨ koaisɨ sangisenda japɨhɨ nandusoaasɨtandɨ watɨpɨndɨ gwɨnyaataayo. Isɨ nɨnɨ sapɨ pɨhɨndɨ wɨndɨ gɨmunyaatɨ, amɨ naaŋɨhaiwa yiyatɨmwɨ wɨndɨ namaitandɨ gaasɨ koai nandusoaasɨtaano, amɨ notɨ sangisɨ jainjahonɨhɨ sahɨ koai usonawaawɨ sahɨ kopɨ nga maaritɨtaatɨwo.
28 Por isso, tanto mais me apresso em mandá-lo, para que, vendo-o novamente, vos alegreis, e eu tenha menos tristeza.
29 Isɨ nɨnɨ koai nandusoaasisanɨhɨ japɨhɨ nasatɨ jainjahonɨhɨ koai, nga japɨhɨ nasapaise Awaisɨhomɨ otɨpɨpatɨ naimbɨ kaimbɨmapo, undɨwɨ ikwɨrɨ ahowiwɨse. Utaaho siyahosɨ maaritɨwɨ koai nepɨ autaahemapɨse.
29 Recebei-o, pois, no Senhor, com toda a alegria, e honrai sempre a homens como esse;
30 Epapɨrotaitaasiho Awaisɨhomɨ otɨpɨpataatɨhɨ timbɨpa netɨ maanɨhɨ napotaise. Iyatɨ ko otɨpɨpatɨ sawahopɨhatapɨ wɨndɨ gɨmunyapɨmenatɨ Awaisɨhomɨ otɨpɨpatapimainjɨhɨ nɨnɨ kaanɨhɨ bimonɨhɨ, amɨ sahɨ nɨngisɨ andɨtɨnipɨ otɨpɨpatɨ ususaanɨ nɨnawɨpɨhɨ kaitɨhaahatɨ sahɨ nɨngisɨ kaiwɨnepaapɨ kaitɨhatɨ, amɨ sahɨ koai nunyohɨpatɨ samɨ aunahɨpatɨ netɨ ko nɨngisatɨ maasɨ kiyataise. Kiyatɨ maasɨ bindɨhaawɨ ko timbɨpa naaŋɨhandɨ netaise.
30 visto que, por causa da obra de Cristo, chegou ele às portas da morte e se dispôs a dar a própria vida, para suprir a vossa carência de socorro para comigo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Filipenses 2, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.