Atos 15
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs VC
1 Aihɨ isɨhiya usa Judiyaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya aunahɨpatɨ Andiyokɨhanda napɨwɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai pɨwɨha nunyawaawɨ satɨwɨ kaundawaatopo. “Sahɨ wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨho Mosesihoai numwimbɨpa minjapepihɨrɨwɨ ambɨpatɨ nahomaamandipawaawaahɨ Autaahaatɨho sangi wɨndɨ japɨhɨ namaasamaitaise,” undɨwɨ kaundawaatopo.
1 Alguns homens, descendo da Judéia, puseram-se a ensinar aos irmãos o seguinte: Se não vos circuncidais, segundo o rito de Moisés, não podeis ser salvos.
2 Aihɨ kiya satɨwɨ kaundauhɨ Poriyɨ Banapaasiya atisamaamɨ kurɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ itɨhɨtamaase. Itɨhɨtɨmɨ kiyaisamɨ pɨwɨhaara pwɨsɨpatahamataiwɨ tunnawaayopo. Aihɨ sandapɨ namapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Poriyɨ Banapaasiyaisunɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya usaisunɨ naiwɨ Jerusaremɨhanda aposerɨhiyaisawunɨ Jisaasihopɨ gwɨnyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaisawɨ pɨwɨha sa tɨtɨhemaitaatɨwɨ kaundawaatopo.
2 Originou-se então grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, e resolveu-se que estes dois, com alguns outros irmãos, fossem tratar desta questão com os apóstolos e os anciãos em Jerusalém.
3 Kaundɨwɨ natɨwusaasauhɨ yapɨpatɨ Pinisiyaahandaahunɨ samariyaahanda nowaawɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya sapɨhapɨhiyai satɨwɨ kaundawaatopo. “Isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namapɨ nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhoaapɨhɨ nuwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo,” undɨwɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ sandapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya awaindɨhandɨ maaritawaayopo.
3 Acompanhados {algum tempo} dos membros da comunidade, tomaram o caminho que atravessa a Fenícia e Samaria. Contaram a todos os irmãos a conversão dos gentios, o que causou a todos grande alegria.
4 Aihɨ kiya Andiyokɨhandaahapɨ niyohiyɨhiya aimɨ nuwɨ Jerusaremɨhanda noaipɨhauhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ aposerɨhiyaunɨ amɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiya kiyai gaanɨhɨ nasawaayopo,” undawaatopo. Aihɨ Poriyɨ Banapaasiya Autaahaatɨho kurisatɨ maasɨ nahatewa kaiwaiwaapɨ kiyai kaundamaase.
4 Chegando a Jerusalém, foram recebidos pela comunidade, pelos apóstolos e anciãos, a quem contaram tudo o que Deus tinha feito com eles.
5 Kaundihɨ isɨhiya usa Parisihiyaamɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya dopawɨ satawaatopo, “Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ ambɨpatɨ namandipatɨtaatɨwe. Aiwɨ kiya pɨwɨha Autaahaatɨho Mosesihoai numwisɨha japepihɨrɨtaatɨwe tɨwɨ katawaatopo.
5 Mas levantaram-se alguns que antes de ter abraçado a fé eram da seita dos fariseus, dizendo que era necessário circuncidar os pagãos e impor-lhes a observância da Lei de Moisés.
6 Aihɨ asisɨha wetɨ sandapɨ aposerɨhiyaunɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai winjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ sa pɨwɨha tɨtɨhemaitaatɨwɨ ahoyanawaayopo.
6 Reuniram-se os apóstolos e os anciãos para tratar desta questão.
7 Aihɨ kiya pɨhɨtɨwɨ pɨwaatɨmbɨwɨ Pitaaho dotatɨ kiyai sata kaundataase. “Naisɨhiyaate, sahɨ aimɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Jɨhura Autaahaatɨho otɨpɨpatɨ naninyataise. Naninyatɨ nɨngi Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Jisaasiho kaiwaiwaapɨha isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai ausaatɨ kaundisanɨhɨ kiya atiwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaatɨwɨ ahɨnihɨhonɨne.
7 Ao fim de uma grande discussão, Pedro levantou-se e lhes disse: Irmãos, vós sabeis que já há muito tempo Deus me escolheu dentre vós, para que da minha boca os pagãos ouvissem a palavra do Evangelho e cressem.
8 Iyatɨ Autaahaatɨho isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ usonahore. Usonahosɨ komɨ Itɨpɨho nanyamindɨhandamatiyatɨ kiyai nunyataise. Sandaahɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyaisangi Jisaasihopɨ gɨwunyaito tatɨ nanyisataise.
8 Ora, Deus, que conhece os corações, testemunhou a seu respeito, dando-lhes o Espírito Santo, da mesma forma que a nós.
9 Iyataatɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ wipiyahandɨ nunjataatɨ nyangi wipiyahandɨ nanyisataamaise. Owetise. Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Autaahaatɨho nyamɨ maipɨhaiwa nenyamasɨtɨhandamatiya amɨ kiyaamɨhaiwa nemwataise.
9 Nem fez distinção alguma entre nós e eles, purificando pela fé os seus corações.
10 Isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaapɨ ambɨpatɨ namandipatɨtaatɨwɨhandapunɨ Mosesihomɨ pɨwɨha japepihɨrɨtaatɨwɨhandapunɨ wɨnɨhapɨpa kɨmaurɨ baiwɨ japepihɨrɨwise undɨtɨhaawo tɨwɨ sahɨ napaapɨ satɨwɨ katopo? O satɨwɨ katawaawaahɨ sandɨhɨ Jisaasiho isɨhiyai japɨhɨ numwaasɨtɨhandapɨ sandɨ nehɨhandɨ nehɨ kiyataise tɨwɨ sisɨpɨtohɨpatamataiwɨ kaitaapo. Saiwɨ kaisaihɨ Autaahaatɨhoai apowɨtaise. Iyataatɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa nahatewa nyamɨ asoyaunɨ nyahunɨ andɨtitaatɨ wɨndɨ minjapepihɨraahiyaanɨne. Isɨ kiya napitaiwɨ andɨtitɨwɨ japepɨhɨrɨtauhɨtopo?
10 Por que, pois, provocais agora a Deus, impondo aos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós pudemos suportar?
11 Aihɨ nyahɨ siyaatɨ gwɨnyaahaayo, nyamɨ Awaisɨho Jisaasiho gaahandɨ nehɨhandɨ nyahɨ gaahandɨ wɨndɨ kamaayaahandɨ kaindɨhandɨ ko nyapɨ napotaise. Ko nyapɨ napwindɨhandaahɨ Autaahaatɨho Judaahiyaanangi japɨhɨ nanyamaitaise. Nanyamaataisɨ sɨkiyatɨ Judaahiyaamatɨmetahiyai japɨhɨ numwaitaise,” undatɨ Pitaaho kaundataase.
11 Nós cremos que pela graça do Senhor Jesus seremos salvos, exatamente como eles.
12 Pitaaho kiyai sata kaundihɨ kiya pɨwɨha wihoaaŋɨha kamundopo. Kamundɨwɨ nehɨ Banapaasiyɨ Poriyaamɨhaapɨ atɨhɨrɨ ahiyawɨ atinjatawaayopo. Atinjatauhɨ Autaahaatɨho kuramɨ ikwɨraatɨhapɨ gonipatɨ amɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa kahatamatɨpetɨhaiwa isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyaamɨ otɨhapɨhɨ kaiwaiwaapɨ ausaapɨ kurɨ kiyai kaundamaase.
12 Toda a assembléia o ouviu silenciosamente. Em seguida, ouviram Barnabé e Paulo contar quantos milagres e prodígios Deus fizera por meio deles entre os gentios.
13 Aihɨ kuramɨha aimɨ katɨmɨ owetihɨ Jemɨsihomɨha satatɨ kaundataase. “Sahɨ Jisaasihopɨ nɨngisawɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nisɨ pɨwɨma kɨma atɨninjatɨwɨse.
13 Depois de terminarem, Tiago tomou a palavra: Irmãos, ouvi-me, disse ele.
14 Saimonɨho aimɨ Autaahaatɨho isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyai iwɨtatamanataatɨ kiyaamɨ otɨhatɨhapɨ komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ japɨhɨ numwaasɨtɨhandapɨ ausaatɨ kanyatataase.
14 Simão narrou como Deus começou a olhar para as nações pagãs para tirar delas um povo que trouxesse o seu nome.
15 Iyataatɨ Autaahaatɨho kaindɨhandapɨ Saimonɨho kanyatisɨha Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiyaamɨha katohɨhaisangi kɨmaamatiya naasɨ ka ahondaise. Iyawaawɨ kiya satɨwɨ katɨwɨ jɨpatɨpiyawaayopo:
15 Ora, com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Nɨnɨ Awaisɨhonɨnɨ ipotɨhura japɨhɨ napɨto. Napɨtɨ Daawɨtɨhomɨ aŋaaŋɨ aimɨ niyasaaŋaaŋɨ nɨnɨ netɨ japɨhɨ aŋɨmatɨto. Aindɨ sandɨ aŋɨndamɨ kahapaamapɨpa nopɨsasinjɨpɨpa netɨ wanɨhapematɨ kaito. Kaindɨ tɨtɨhiwɨto.
16 Depois disto voltarei, e reedificarei o tabernáculo de Davi que caiu. E reedificarei as suas ruínas, e o levantarei
17 Saisanɨhɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨ aimɨ katonɨhiyaasɨ nɨngi nɨsondaatɨwɨ daitaapo.
17 para que o resto dos homens busque o Senhor, e todas as nações, sobre as quais tem sido invocado o meu nome.
18 Awaisɨho saiwa jɨhura isɨhiyai nunjisɨho wanɨ sata kandaase,’ Amosɨho 9:11, 12
18 Assim fala o Senhor que faz estas coisas, coisas que ele conheceu desde a eternidade {Am 9,11s.}.
19 Aihɨ nisɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ siyate. Isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaawaawɨ nyahɨ kiyaisɨ naaŋɨhandɨ namumwɨtɨhaawo? Owetise.
19 Por isso, julgo que não se devem inquietar os que dentre os gentios se convertem a Deus.
20 Naaŋɨhandɨ namunyaatɨ namawa nyahɨ biyaatɨ kiyaapɨ utɨpɨho jɨpatɨpiya nusoaasahaawɨ sataatɨ kaundɨtɨhaawo, ‘Sahɨ nandapa autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhoai isɨhiya nunyohɨpɨpaamɨ nawɨpɨpa nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwunɨ sahɨ usɨhiya asɨhiya kɨhiyaisawɨ wɨndɨ kamaiwɨse. Iyawaawɨ kohasɨpɨho jɨtɨpatɨ noaatɨ asaketɨhapa wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨhomɨ jɨtɨpatɨ wɨndɨ namaanɨwɨse,’ undaatɨ kaundɨtɨhaawo.
20 Mas que se lhes escreva somente que se abstenham das carnes oferecidas aos ídolos, da impureza, das carnes sufocadas e do sangue.
21 Iyataatɨ kɨnaungwɨha taahɨwaiwetɨ isɨhiya Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa aunahɨpɨ awaiwaiwa nahatewaaraahunɨ amɨ aŋɨhaiwa nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ ahoyanohɨwaiwaatɨhɨ Sapaatɨhaiwa nahatewetɨ ausaapɨ awɨtawaayopo. Isɨ nyahɨ pɨwɨha wa jɨhaatɨ ausaawaatɨ kamundɨtɨhaawo,” tatɨ kiyai Jemɨsiho kaundataase.
21 Porque Moisés, desde muitas gerações, tem em cada cidade seus pregadores, pois que ele é lido nas sinagogas todos os sábados.
22 Aihɨ aposerɨhiyaunɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai winjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ maasɨ ahoyanɨwɨ pɨwɨha katɨwɨ kiyaamɨ utaahurɨ yahuri namɨhanɨwɨ ahɨwisawaayopo. Aihɨ kuramɨ womɨ ambɨpatɨ yatɨmwɨsahore. Wɨtɨ Judaasihotatɨ wɨtɨ Basapaasihotate. Aihɨ amɨ womɨ ambɨpatɨ Sairaasihore. Iyataatɨ surɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ jɨhure. Isɨ kurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisamɨ maasɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahapɨ nutaatɨmɨ ahɨwisawaayopo.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos com toda a comunidade escolher homens dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé: Judas, que tinha o sobrenome de Barsabás, e Silas, homens notáveis entre os irmãos.
23 Aihɨ kurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisamɨ aimɨ maasɨ naihɨ utɨpɨhandɨ wɨndɨ jɨpatɨpaiwɨhandɨ kuri nunyawaayopo. Iyataatɨ utɨpɨndɨ sandɨ satahande. “Nyahɨ samatiyaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanɨnɨ aposerɨhiyaanɨnunɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaanɨnunɨ utɨpɨhandɨ kɨmandɨ sapɨ jɨpatɨpiyaatɨ nusoaasahaayo. Sahɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahunɨ yapɨhaurɨ Siriyaahandaahunɨ Sirisiyaahandaahunɨ bimohiyɨhiyaatangi ipɨhɨrete satahaato.
23 Por seu intermédio enviaram a seguinte carta: "Os apóstolos e os anciãos aos irmãos de origem pagã, em Antioquia, na Síria e Cilícia, saúde!
24 Nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya usa napɨwɨ ambɨpatɨ namandipatɨwɨse satɨwɨ kasatohɨtɨhandapɨ sahɨ mɨmaipaiwɨ gwɨnyapenawaayopo. Aiwɨ kiyaamɨ pɨwɨha kasatohɨhaapɨ pɨhɨtɨwɨ waatɨ gwɨnyapenɨhauhɨ sandapɨ nyahɨ aimɨ atisahaayo. Iyataatɨ saiwa kiya kasatohɨwiwa nyahɨ kaundonɨhɨ kasatawaamaatopo. Owetise. Kiyaisɨ gwɨnyaahohɨtɨhanda kasatawaatopo.
24 Temos ouvido que alguns dentre nós vos têm perturbado com palavras, transtornando os vossos espíritos, sem lhes termos dado semelhante incumbência.
25 Aihɨ nyahɨ sandapɨ pɨwɨha atisahaawɨ bɨpi napaisaatɨ pɨwɨha pɨwaataatɨ utaahurɨ yahurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisaatɨ maasɨ natawausoaasɨhaayo. Iyataatɨ Poriyɨ Banapaasiyai nyahɨ nyamɨ maarɨho biyaatɨ nunyaahure.
25 Assim nós nos reunimos e decidimos escolher delegados e enviá-los a vós, com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Iyataatɨ surɨ Poriyɨ Banapaasiya nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihomɨ otɨpɨpatɨ kiyamaamɨ naaŋɨhandɨ nepɨ napwɨtaatɨmɨhandapɨ wɨndɨ yamaimɨhure.
26 homens que têm exposto suas vidas pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Aihɨ nyahɨ Judaasiyɨ Sairaasiyai sapɨ natawausoaasɨhaayo. Aisɨ kurɨ pɨwɨha kɨma jɨpatɨpiyohɨma kuramɨ maahomwaaŋapɨ ausaapɨ kasatɨtaise.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas que de viva voz vos exporão as mesmas coisas.
28 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhounɨ nyahunɨ aimɨ pɨwɨha sa kasatɨhaatonɨ wɨndɨ jɨhaatɨ kamaasatɨto. Isɨ pɨwɨha kɨma sataatɨ kasatɨtɨhaawiyo:
28 Com efeito, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor outro peso além do seguinte indispensável:
29 Sahɨ autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhoai nandapa isɨhiya nunyohɨpɨpaamɨ nawɨpɨpa nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨhomɨ jɨtɨpatɨhɨhɨ nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨho jɨtɨpatɨ asaketatɨ jɨtɨpatɨ noaatɨ asaketɨhapa wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ sahɨ isɨhiya usɨhiya amɨ asɨhiya kɨhiyaisawɨ wɨndɨ irɨmunɨwɨse. Isɨ sahɨ saiwa baiwɨ atiwɨ nepɨ japepihɨrawaawaahɨ nga itatamanɨnɨwɨ bimɨtaapo. Sa kaanɨhɨsɨ ipɨhɨrete,” tɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ Judaasiyɨ Sairaasiyai nunyawaayopo.
29 que vos abstenhais das carnes sacrificadas aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da impureza. Dessas coisas fareis bem de vos guardar conscienciosamente. Adeus!
30 Aihɨ Judaasiho Sairaasiho Porɨho Banapaasiho siyaisɨ utɨpɨhandɨ nunyawɨ natɨwusaasauhɨ Andiyokɨhandaahapɨ nowaayopo. Nuwɨ noaipapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai gaatɨwɨ namwaahauhɨ kiya ahoyanɨhauhɨ utɨpɨhandɨ sandɨ niyaapɨ nunyawaayopo.
30 Tendo-se despedido, a delegação dirigiu-se a Antioquia. Ali reuniram a assembléia e entregaram a carta.
31 Nunyauhɨ kiya nepɨ awɨtɨwɨ mmonawaawɨ pɨwɨha gaaha andɨtɨwiwɨtandɨhaatihɨ asakaiwɨ maaritawaayopo.
31 À sua leitura, todos se alegraram com o estímulo que ela trazia.
32 Judaasiyɨ Sairaasiya pɨwɨha ausaapɨhurɨsɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai baimɨ ausaapɨ andɨtɨwipɨ pɨhɨtɨmɨ kaundamaase.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, dirigiam aos irmãos muitas palavras de exortação e de animação.
33 Aimɨ kurɨ Andiyokɨhanda bimihɨ asisɨha taahɨwaiwa sanausotaise. Sanawihɨhura isɨhiya Andiyokɨhandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kuri saundawaatopo: “Autaahaatɨhomɨ gaahandɨ sɨhoaasangi nasanyane,” undɨwɨ kuri iwinjapusoaasauhɨ amɨ kurɨ kuri natɨwusaasohiyɨhiyenda napimbɨpɨhapɨ japɨhɨ natɨwusaasawaayopo.
33 Demoraram-se ali por algum tempo. Foram depois pelos irmãos despedidos em paz, voltando aos que lhos tinham enviado.
34 (Aihɨ Sairaasiho komɨ maarɨho gwɨnyaasɨhora Andiyokɨhanda bindataise.)
34 {A Silas contudo, pareceu bem ficar ali, e Judas partiu sozinho.}
35 Aihɨ Poriyɨ Banapaasiya Andiyokɨhanda bindamaamɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyaisamɨ Awaisɨhomɨ pɨwɨha ausaapɨ isɨhiyai katɨmunjamaise.
35 Paulo e Barnabé detiveram-se também em Antioquia, ensinando e pregando com muitos outros a palavra do Senhor.
36 Saimɨ kurɨ pɨwɨha ausaapɨ bimihɨ asisɨha waiwa sanausotaise. Sanawihɨ Porɨho Banapaasihoai saundataase, “Jɨhura yahuraaŋɨ daayaha Awaisɨhomɨ pɨwɨha ausaaha kaundohɨtɨhandapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nga baiwɨ bindawaayowo taha aunahɨpɨ nahatewaara daayɨha babiyɨha usondɨhaawo,” undataase.
36 Ao termo de alguns dias, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar os irmãos por todas as cidades onde temos pregado a palavra do Senhor, para ver como estão passando.
37 Undatɨ kaundihɨ Banapaasiho Jonɨhoaisawɨ maasɨ nutandaatɨwɨ gwɨnyapenataise. Iyataatɨ Jonɨhomɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Maakɨhore.
37 Barnabé queria levar consigo também João, que tinha por sobrenome Marcos.
38 Aihɨ Porɨho Banapaasihoai saundataase, “Kɨmo Jonɨmo jɨhura yahuraanyangisatɨ otɨpɨpatɨ kamaayatɨ yahuraanyangi aunahɨpatɨ Pambiriyaahandaahɨnyamapɨ naisɨhosɨ yahuraaŋɨ wɨndɨ koaisɨ numwaasi maasɨ namuto,” undataase.
38 Paulo, porém, achava que não devia ser admitido quem se tinha separado deles em Panfília e não os havia acompanhado no ministério.
39 Undihɨ kandapɨ itɨhɨnnamaase. Itɨhɨnnɨmapɨ yiyandɨhɨ natapaatamaise. Natapaatɨmɨ Banapaasiho Maakɨhoai numwaasi yapɨpatɨ Saipɨraasihandaahapɨ notaise.
39 Houve tal discussão que se separaram um do outro, e Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Aihɨ Porɨho amɨ Sairaasihoai numwaasi naihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya satɨwɨ kaundawaatopo, “Awaisɨhomɨ napaindɨhandɨ sahuraasangisatɨtane,” undawaatopo.
40 Paulo, porém, tendo escolhido Silas, e depois de ter sido recomendado pelos irmãos à graça do Senhor, partiu.
41 Undauhɨ Porɨho Sairaasihoaisatɨ yapɨhaurɨ Siriyaahandamunɨ Sirisiyaahandamunɨ otɨhapɨhɨ notaatɨ isɨhiyai andɨtɨwiwatɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundɨmɨ notaise.
41 Ele percorreu a Síria, a Cilícia, confirmando as comunidades.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.