Atos 15
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NAA
1 Aihɨ isɨhiya usa Judiyaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya aunahɨpatɨ Andiyokɨhanda napɨwɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai pɨwɨha nunyawaawɨ satɨwɨ kaundawaatopo. “Sahɨ wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨho Mosesihoai numwimbɨpa minjapepihɨrɨwɨ ambɨpatɨ nahomaamandipawaawaahɨ Autaahaatɨho sangi wɨndɨ japɨhɨ namaasamaitaise,” undɨwɨ kaundawaatopo.
1 Alguns indivíduos que foram da Judeia para Antioquia ensinavam aos irmãos: — Se vocês não forem circuncidados segundo o costume de Moisés, não podem ser salvos.
2 Aihɨ kiya satɨwɨ kaundauhɨ Poriyɨ Banapaasiya atisamaamɨ kurɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ itɨhɨtamaase. Itɨhɨtɨmɨ kiyaisamɨ pɨwɨhaara pwɨsɨpatahamataiwɨ tunnawaayopo. Aihɨ sandapɨ namapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Poriyɨ Banapaasiyaisunɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya usaisunɨ naiwɨ Jerusaremɨhanda aposerɨhiyaisawunɨ Jisaasihopɨ gwɨnyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaisawɨ pɨwɨha sa tɨtɨhemaitaatɨwɨ kaundawaatopo.
2 Tendo surgido um conflito e grande discussão de Paulo e Barnabé com eles, foi resolvido que esses dois e mais alguns fossem a Jerusalém, aos apóstolos e presbíteros, para tratar desta questão.
3 Kaundɨwɨ natɨwusaasauhɨ yapɨpatɨ Pinisiyaahandaahunɨ samariyaahanda nowaawɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya sapɨhapɨhiyai satɨwɨ kaundawaatopo. “Isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namapɨ nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhoaapɨhɨ nuwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo,” undɨwɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ sandapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya awaindɨhandɨ maaritawaayopo.
3 Encaminhados, pois, pela igreja, atravessaram as províncias da Fenícia e Samaria e, narrando a conversão dos gentios, causaram grande alegria a todos os irmãos.
4 Aihɨ kiya Andiyokɨhandaahapɨ niyohiyɨhiya aimɨ nuwɨ Jerusaremɨhanda noaipɨhauhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ aposerɨhiyaunɨ amɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiya kiyai gaanɨhɨ nasawaayopo,” undawaatopo. Aihɨ Poriyɨ Banapaasiya Autaahaatɨho kurisatɨ maasɨ nahatewa kaiwaiwaapɨ kiyai kaundamaase.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram bem-recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus havia feito com eles.
5 Kaundihɨ isɨhiya usa Parisihiyaamɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya dopawɨ satawaatopo, “Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ ambɨpatɨ namandipatɨtaatɨwe. Aiwɨ kiya pɨwɨha Autaahaatɨho Mosesihoai numwisɨha japepihɨrɨtaatɨwe tɨwɨ katawaatopo.
5 Mas alguns membros do partido dos fariseus que haviam crido se insurgiram, dizendo: — É necessário circuncidá-los e ordenar-lhes que observem a lei de Moisés.
6 Aihɨ asisɨha wetɨ sandapɨ aposerɨhiyaunɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai winjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ sa pɨwɨha tɨtɨhemaitaatɨwɨ ahoyanawaayopo.
6 Então os apóstolos e os presbíteros se reuniram para examinar a questão.
7 Aihɨ kiya pɨhɨtɨwɨ pɨwaatɨmbɨwɨ Pitaaho dotatɨ kiyai sata kaundataase. “Naisɨhiyaate, sahɨ aimɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Jɨhura Autaahaatɨho otɨpɨpatɨ naninyataise. Naninyatɨ nɨngi Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Jisaasiho kaiwaiwaapɨha isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai ausaatɨ kaundisanɨhɨ kiya atiwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaatɨwɨ ahɨnihɨhonɨne.
7 Havendo grande debate, Pedro tomou a palavra e disse: — Irmãos, vocês sabem que, desde há muito, Deus me escolheu entre vocês para que da minha boca os gentios ouvissem a palavra do evangelho e cressem.
8 Iyatɨ Autaahaatɨho isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ usonahore. Usonahosɨ komɨ Itɨpɨho nanyamindɨhandamatiyatɨ kiyai nunyataise. Sandaahɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyaisangi Jisaasihopɨ gɨwunyaito tatɨ nanyisataise.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, concedendo o Espírito Santo a eles, como também o havia concedido a nós.
9 Iyataatɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ wipiyahandɨ nunjataatɨ nyangi wipiyahandɨ nanyisataamaise. Owetise. Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Autaahaatɨho nyamɨ maipɨhaiwa nenyamasɨtɨhandamatiya amɨ kiyaamɨhaiwa nemwataise.
9 E não estabeleceu distinção alguma entre nós e eles, purificando-lhes o coração por meio da fé.
10 Isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaapɨ ambɨpatɨ namandipatɨtaatɨwɨhandapunɨ Mosesihomɨ pɨwɨha japepihɨrɨtaatɨwɨhandapunɨ wɨnɨhapɨpa kɨmaurɨ baiwɨ japepihɨrɨwise undɨtɨhaawo tɨwɨ sahɨ napaapɨ satɨwɨ katopo? O satɨwɨ katawaawaahɨ sandɨhɨ Jisaasiho isɨhiyai japɨhɨ numwaasɨtɨhandapɨ sandɨ nehɨhandɨ nehɨ kiyataise tɨwɨ sisɨpɨtohɨpatamataiwɨ kaitaapo. Saiwɨ kaisaihɨ Autaahaatɨhoai apowɨtaise. Iyataatɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa nahatewa nyamɨ asoyaunɨ nyahunɨ andɨtitaatɨ wɨndɨ minjapepihɨraahiyaanɨne. Isɨ kiya napitaiwɨ andɨtitɨwɨ japepɨhɨrɨtauhɨtopo?
10 Agora, pois, por que vocês querem tentar a Deus, pondo sobre o pescoço dos discípulos um jugo que nem os nossos pais puderam suportar, nem nós?
11 Aihɨ nyahɨ siyaatɨ gwɨnyaahaayo, nyamɨ Awaisɨho Jisaasiho gaahandɨ nehɨhandɨ nyahɨ gaahandɨ wɨndɨ kamaayaahandɨ kaindɨhandɨ ko nyapɨ napotaise. Ko nyapɨ napwindɨhandaahɨ Autaahaatɨho Judaahiyaanangi japɨhɨ nanyamaitaise. Nanyamaataisɨ sɨkiyatɨ Judaahiyaamatɨmetahiyai japɨhɨ numwaitaise,” undatɨ Pitaaho kaundataase.
11 Mas cremos que somos salvos pela graça do Senhor Jesus, assim como eles.
12 Pitaaho kiyai sata kaundihɨ kiya pɨwɨha wihoaaŋɨha kamundopo. Kamundɨwɨ nehɨ Banapaasiyɨ Poriyaamɨhaapɨ atɨhɨrɨ ahiyawɨ atinjatawaayopo. Atinjatauhɨ Autaahaatɨho kuramɨ ikwɨraatɨhapɨ gonipatɨ amɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa kahatamatɨpetɨhaiwa isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyaamɨ otɨhapɨhɨ kaiwaiwaapɨ ausaapɨ kurɨ kiyai kaundamaase.
12 E toda a multidão silenciou, passando a ouvir Barnabé e Paulo, que contavam quantos sinais e prodígios Deus tinha feito por meio deles entre os gentios.
13 Aihɨ kuramɨha aimɨ katɨmɨ owetihɨ Jemɨsihomɨha satatɨ kaundataase. “Sahɨ Jisaasihopɨ nɨngisawɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nisɨ pɨwɨma kɨma atɨninjatɨwɨse.
13 Depois que eles terminaram, Tiago tomou a palavra e disse: — Irmãos, ouçam o que tenho a dizer.
14 Saimonɨho aimɨ Autaahaatɨho isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyai iwɨtatamanataatɨ kiyaamɨ otɨhatɨhapɨ komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ japɨhɨ numwaasɨtɨhandapɨ ausaatɨ kanyatataase.
14 Simão acaba de relatar como, primeiramente, Deus visitou os gentios, a fim de constituir entre eles um povo para o seu nome.
15 Iyataatɨ Autaahaatɨho kaindɨhandapɨ Saimonɨho kanyatisɨha Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiyaamɨha katohɨhaisangi kɨmaamatiya naasɨ ka ahondaise. Iyawaawɨ kiya satɨwɨ katɨwɨ jɨpatɨpiyawaayopo:
15 Com isso concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Nɨnɨ Awaisɨhonɨnɨ ipotɨhura japɨhɨ napɨto. Napɨtɨ Daawɨtɨhomɨ aŋaaŋɨ aimɨ niyasaaŋaaŋɨ nɨnɨ netɨ japɨhɨ aŋɨmatɨto. Aindɨ sandɨ aŋɨndamɨ kahapaamapɨpa nopɨsasinjɨpɨpa netɨ wanɨhapematɨ kaito. Kaindɨ tɨtɨhiwɨto.
16 “Depois disso, voltarei e reedificarei o tabernáculo caído de Davi; reedificarei as suas ruínas e o restaurarei.
17 Saisanɨhɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨ aimɨ katonɨhiyaasɨ nɨngi nɨsondaatɨwɨ daitaapo.
17 Para que o restante da humanidade busque o Senhor, juntamente com todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome,
18 Awaisɨho saiwa jɨhura isɨhiyai nunjisɨho wanɨ sata kandaase,’ Amosɨho 9:11, 12
18 diz o Senhor, que faz estas coisas conhecidas desde os tempos antigos.”
19 Aihɨ nisɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ siyate. Isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaawaawɨ nyahɨ kiyaisɨ naaŋɨhandɨ namumwɨtɨhaawo? Owetise.
19 — Por isso, julgo que não devemos perturbar aqueles que, entre os gentios, se convertem a Deus,
20 Naaŋɨhandɨ namunyaatɨ namawa nyahɨ biyaatɨ kiyaapɨ utɨpɨho jɨpatɨpiya nusoaasahaawɨ sataatɨ kaundɨtɨhaawo, ‘Sahɨ nandapa autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhoai isɨhiya nunyohɨpɨpaamɨ nawɨpɨpa nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwunɨ sahɨ usɨhiya asɨhiya kɨhiyaisawɨ wɨndɨ kamaiwɨse. Iyawaawɨ kohasɨpɨho jɨtɨpatɨ noaatɨ asaketɨhapa wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨhomɨ jɨtɨpatɨ wɨndɨ namaanɨwɨse,’ undaatɨ kaundɨtɨhaawo.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, bem como da imoralidade sexual, da carne de animais sufocados e do sangue.
21 Iyataatɨ kɨnaungwɨha taahɨwaiwetɨ isɨhiya Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa aunahɨpɨ awaiwaiwa nahatewaaraahunɨ amɨ aŋɨhaiwa nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ ahoyanohɨwaiwaatɨhɨ Sapaatɨhaiwa nahatewetɨ ausaapɨ awɨtawaayopo. Isɨ nyahɨ pɨwɨha wa jɨhaatɨ ausaawaatɨ kamundɨtɨhaawo,” tatɨ kiyai Jemɨsiho kaundataase.
21 Porque Moisés tem, em cada cidade, desde tempos antigos, os que o pregam nas sinagogas, onde é lido todos os sábados.
22 Aihɨ aposerɨhiyaunɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai winjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ maasɨ ahoyanɨwɨ pɨwɨha katɨwɨ kiyaamɨ utaahurɨ yahuri namɨhanɨwɨ ahɨwisawaayopo. Aihɨ kuramɨ womɨ ambɨpatɨ yatɨmwɨsahore. Wɨtɨ Judaasihotatɨ wɨtɨ Basapaasihotate. Aihɨ amɨ womɨ ambɨpatɨ Sairaasihore. Iyataatɨ surɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ jɨhure. Isɨ kurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisamɨ maasɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahapɨ nutaatɨmɨ ahɨwisawaayopo.
22 Então pareceu bem aos apóstolos e aos presbíteros, com toda a igreja, eleger alguns homens dentre eles e enviá-los a Antioquia, juntamente com Paulo e Barnabé. Foram eleitos Judas, chamado Barsabás, e Silas, que eram líderes entre os irmãos.
23 Aihɨ kurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisamɨ aimɨ maasɨ naihɨ utɨpɨhandɨ wɨndɨ jɨpatɨpaiwɨhandɨ kuri nunyawaayopo. Iyataatɨ utɨpɨndɨ sandɨ satahande. “Nyahɨ samatiyaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanɨnɨ aposerɨhiyaanɨnunɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaanɨnunɨ utɨpɨhandɨ kɨmandɨ sapɨ jɨpatɨpiyaatɨ nusoaasahaayo. Sahɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahunɨ yapɨhaurɨ Siriyaahandaahunɨ Sirisiyaahandaahunɨ bimohiyɨhiyaatangi ipɨhɨrete satahaato.
23 Mandaram por eles a seguinte carta: “Os irmãos, tanto os apóstolos como os presbíteros, aos irmãos gentios em Antioquia, Síria e Cilícia, saudações.
24 Nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya usa napɨwɨ ambɨpatɨ namandipatɨwɨse satɨwɨ kasatohɨtɨhandapɨ sahɨ mɨmaipaiwɨ gwɨnyapenawaayopo. Aiwɨ kiyaamɨ pɨwɨha kasatohɨhaapɨ pɨhɨtɨwɨ waatɨ gwɨnyapenɨhauhɨ sandapɨ nyahɨ aimɨ atisahaayo. Iyataatɨ saiwa kiya kasatohɨwiwa nyahɨ kaundonɨhɨ kasatawaamaatopo. Owetise. Kiyaisɨ gwɨnyaahohɨtɨhanda kasatawaatopo.
24 Visto sabermos que alguns que saíram de nosso meio, sem nenhuma autorização, perturbaram vocês com palavras, transtornando a mente de vocês,
25 Aihɨ nyahɨ sandapɨ pɨwɨha atisahaawɨ bɨpi napaisaatɨ pɨwɨha pɨwaataatɨ utaahurɨ yahurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisaatɨ maasɨ natawausoaasɨhaayo. Iyataatɨ Poriyɨ Banapaasiyai nyahɨ nyamɨ maarɨho biyaatɨ nunyaahure.
25 pareceu-nos bem, chegados a pleno acordo, eleger alguns homens e enviá-los a vocês com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Iyataatɨ surɨ Poriyɨ Banapaasiya nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihomɨ otɨpɨpatɨ kiyamaamɨ naaŋɨhandɨ nepɨ napwɨtaatɨmɨhandapɨ wɨndɨ yamaimɨhure.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Aihɨ nyahɨ Judaasiyɨ Sairaasiyai sapɨ natawausoaasɨhaayo. Aisɨ kurɨ pɨwɨha kɨma jɨpatɨpiyohɨma kuramɨ maahomwaaŋapɨ ausaapɨ kasatɨtaise.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas, os quais pessoalmente lhes dirão as mesmas coisas.
28 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhounɨ nyahunɨ aimɨ pɨwɨha sa kasatɨhaatonɨ wɨndɨ jɨhaatɨ kamaasatɨto. Isɨ pɨwɨha kɨma sataatɨ kasatɨtɨhaawiyo:
28 Pois pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês maior encargo além destas coisas essenciais:
29 Sahɨ autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhoai nandapa isɨhiya nunyohɨpɨpaamɨ nawɨpɨpa nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨhomɨ jɨtɨpatɨhɨhɨ nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨho jɨtɨpatɨ asaketatɨ jɨtɨpatɨ noaatɨ asaketɨhapa wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ sahɨ isɨhiya usɨhiya amɨ asɨhiya kɨhiyaisawɨ wɨndɨ irɨmunɨwɨse. Isɨ sahɨ saiwa baiwɨ atiwɨ nepɨ japepihɨrawaawaahɨ nga itatamanɨnɨwɨ bimɨtaapo. Sa kaanɨhɨsɨ ipɨhɨrete,” tɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ Judaasiyɨ Sairaasiyai nunyawaayopo.
29 que vocês se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, bem como do sangue, da carne de animais sufocados e da imoralidade sexual; se evitarem essas coisas, farão bem. Passem bem.”
30 Aihɨ Judaasiho Sairaasiho Porɨho Banapaasiho siyaisɨ utɨpɨhandɨ nunyawɨ natɨwusaasauhɨ Andiyokɨhandaahapɨ nowaayopo. Nuwɨ noaipapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai gaatɨwɨ namwaahauhɨ kiya ahoyanɨhauhɨ utɨpɨhandɨ sandɨ niyaapɨ nunyawaayopo.
30 Os que foram enviados partiram para Antioquia e, tendo reunido a comunidade, entregaram a carta.
31 Nunyauhɨ kiya nepɨ awɨtɨwɨ mmonawaawɨ pɨwɨha gaaha andɨtɨwiwɨtandɨhaatihɨ asakaiwɨ maaritawaayopo.
31 Quando a leram, ficaram muito alegres pelo consolo recebido.
32 Judaasiyɨ Sairaasiya pɨwɨha ausaapɨhurɨsɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai baimɨ ausaapɨ andɨtɨwipɨ pɨhɨtɨmɨ kaundamaase.
32 Judas e Silas, que eram também profetas, consolaram os irmãos com muitos conselhos e os fortaleceram.
33 Aimɨ kurɨ Andiyokɨhanda bimihɨ asisɨha taahɨwaiwa sanausotaise. Sanawihɨhura isɨhiya Andiyokɨhandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kuri saundawaatopo: “Autaahaatɨhomɨ gaahandɨ sɨhoaasangi nasanyane,” undɨwɨ kuri iwinjapusoaasauhɨ amɨ kurɨ kuri natɨwusaasohiyɨhiyenda napimbɨpɨhapɨ japɨhɨ natɨwusaasawaayopo.
33 Tendo-se demorado ali por algum tempo, os irmãos deixaram que voltassem em paz aos que os enviaram.
34 (Aihɨ Sairaasiho komɨ maarɨho gwɨnyaasɨhora Andiyokɨhanda bindataise.)
34 [Mas pareceu bem a Silas permanecer ali.]
35 Aihɨ Poriyɨ Banapaasiya Andiyokɨhanda bindamaamɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyaisamɨ Awaisɨhomɨ pɨwɨha ausaapɨ isɨhiyai katɨmunjamaise.
35 Paulo e Barnabé demoraram-se em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Saimɨ kurɨ pɨwɨha ausaapɨ bimihɨ asisɨha waiwa sanausotaise. Sanawihɨ Porɨho Banapaasihoai saundataase, “Jɨhura yahuraaŋɨ daayaha Awaisɨhomɨ pɨwɨha ausaaha kaundohɨtɨhandapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nga baiwɨ bindawaayowo taha aunahɨpɨ nahatewaara daayɨha babiyɨha usondɨhaawo,” undataase.
36 Alguns dias depois, Paulo disse a Barnabé: — Vamos voltar e visitar os irmãos em todas as cidades nas quais anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Undatɨ kaundihɨ Banapaasiho Jonɨhoaisawɨ maasɨ nutandaatɨwɨ gwɨnyapenataise. Iyataatɨ Jonɨhomɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Maakɨhore.
37 Barnabé queria levar também João, chamado Marcos.
38 Aihɨ Porɨho Banapaasihoai saundataase, “Kɨmo Jonɨmo jɨhura yahuraanyangisatɨ otɨpɨpatɨ kamaayatɨ yahuraanyangi aunahɨpatɨ Pambiriyaahandaahɨnyamapɨ naisɨhosɨ yahuraaŋɨ wɨndɨ koaisɨ numwaasi maasɨ namuto,” undataase.
38 Mas Paulo não achava justo levar aquele que tinha se afastado deles desde a Panfília, não os acompanhando no trabalho.
39 Undihɨ kandapɨ itɨhɨnnamaase. Itɨhɨnnɨmapɨ yiyandɨhɨ natapaatamaise. Natapaatɨmɨ Banapaasiho Maakɨhoai numwaasi yapɨpatɨ Saipɨraasihandaahapɨ notaise.
39 Houve tal desavença entre eles, que vieram a separar-se. Então Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre.
40 Aihɨ Porɨho amɨ Sairaasihoai numwaasi naihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya satɨwɨ kaundawaatopo, “Awaisɨhomɨ napaindɨhandɨ sahuraasangisatɨtane,” undawaatopo.
40 Mas Paulo, tendo escolhido Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Undauhɨ Porɨho Sairaasihoaisatɨ yapɨhaurɨ Siriyaahandamunɨ Sirisiyaahandamunɨ otɨhapɨhɨ notaatɨ isɨhiyai andɨtɨwiwatɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundɨmɨ notaise.
41 E passou pela Síria e Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.