Atos 15
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs NVI
1 Aihɨ isɨhiya usa Judiyaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya aunahɨpatɨ Andiyokɨhanda napɨwɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai pɨwɨha nunyawaawɨ satɨwɨ kaundawaatopo. “Sahɨ wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨho Mosesihoai numwimbɨpa minjapepihɨrɨwɨ ambɨpatɨ nahomaamandipawaawaahɨ Autaahaatɨho sangi wɨndɨ japɨhɨ namaasamaitaise,” undɨwɨ kaundawaatopo.
1 Alguns homens desceram da Judéia para Antioquia e passaram a ensinar aos irmãos: "Se vocês não forem circuncidados conforme o costume ensinado por Moisés, não poderão ser salvos".
2 Aihɨ kiya satɨwɨ kaundauhɨ Poriyɨ Banapaasiya atisamaamɨ kurɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ itɨhɨtamaase. Itɨhɨtɨmɨ kiyaisamɨ pɨwɨhaara pwɨsɨpatahamataiwɨ tunnawaayopo. Aihɨ sandapɨ namapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Poriyɨ Banapaasiyaisunɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya usaisunɨ naiwɨ Jerusaremɨhanda aposerɨhiyaisawunɨ Jisaasihopɨ gwɨnyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaisawɨ pɨwɨha sa tɨtɨhemaitaatɨwɨ kaundawaatopo.
2 Isso levou Paulo e Barnabé a uma grande contenda e discussão com eles. Assim, Paulo e Barnabé foram designados, juntamente com outros, para irem a Jerusalém tratar dessa questão com os apóstolos e com os presbíteros.
3 Kaundɨwɨ natɨwusaasauhɨ yapɨpatɨ Pinisiyaahandaahunɨ samariyaahanda nowaawɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya sapɨhapɨhiyai satɨwɨ kaundawaatopo. “Isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namapɨ nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhoaapɨhɨ nuwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo,” undɨwɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ sandapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya awaindɨhandɨ maaritawaayopo.
3 A igreja os enviou e, ao passarem pela Fenícia e por Samaria, contaram como os gentios tinham se convertido; essas notícias alegravam muito a todos os irmãos.
4 Aihɨ kiya Andiyokɨhandaahapɨ niyohiyɨhiya aimɨ nuwɨ Jerusaremɨhanda noaipɨhauhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ aposerɨhiyaunɨ amɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiya kiyai gaanɨhɨ nasawaayopo,” undawaatopo. Aihɨ Poriyɨ Banapaasiya Autaahaatɨho kurisatɨ maasɨ nahatewa kaiwaiwaapɨ kiyai kaundamaase.
4 Chegando a Jerusalém, foram bem recebidos pela igreja, pelos apóstolos e pelos presbíteros, a quem relataram tudo o que Deus tinha feito por meio deles.
5 Kaundihɨ isɨhiya usa Parisihiyaamɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya dopawɨ satawaatopo, “Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ ambɨpatɨ namandipatɨtaatɨwe. Aiwɨ kiya pɨwɨha Autaahaatɨho Mosesihoai numwisɨha japepihɨrɨtaatɨwe tɨwɨ katawaatopo.
5 Então se levantaram alguns do partido religioso dos fariseus que haviam crido e disseram: "É necessário circuncidá-los e exigir deles que obedeçam à lei de Moisés".
6 Aihɨ asisɨha wetɨ sandapɨ aposerɨhiyaunɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai winjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ sa pɨwɨha tɨtɨhemaitaatɨwɨ ahoyanawaayopo.
6 Os apóstolos e os presbíteros se reuniram para considerar essa questão.
7 Aihɨ kiya pɨhɨtɨwɨ pɨwaatɨmbɨwɨ Pitaaho dotatɨ kiyai sata kaundataase. “Naisɨhiyaate, sahɨ aimɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Jɨhura Autaahaatɨho otɨpɨpatɨ naninyataise. Naninyatɨ nɨngi Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Jisaasiho kaiwaiwaapɨha isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai ausaatɨ kaundisanɨhɨ kiya atiwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaatɨwɨ ahɨnihɨhonɨne.
7 Depois de muita discussão, Pedro levantou-se e dirigiu-se a eles: "Irmãos, vocês sabem que há muito tempo Deus me escolheu dentre vocês para que os gentios ouvissem de meus lábios a mensagem do evangelho e cressem.
8 Iyatɨ Autaahaatɨho isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ usonahore. Usonahosɨ komɨ Itɨpɨho nanyamindɨhandamatiyatɨ kiyai nunyataise. Sandaahɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyaisangi Jisaasihopɨ gɨwunyaito tatɨ nanyisataise.
8 Deus, que conhece os corações, demonstrou que os aceitou, dando-lhes o Espírito Santo, como antes nos tinha concedido.
9 Iyataatɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ wipiyahandɨ nunjataatɨ nyangi wipiyahandɨ nanyisataamaise. Owetise. Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Autaahaatɨho nyamɨ maipɨhaiwa nenyamasɨtɨhandamatiya amɨ kiyaamɨhaiwa nemwataise.
9 Ele não fez distinção alguma entre nós e eles, visto que purificou os seus corações pela fé.
10 Isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaapɨ ambɨpatɨ namandipatɨtaatɨwɨhandapunɨ Mosesihomɨ pɨwɨha japepihɨrɨtaatɨwɨhandapunɨ wɨnɨhapɨpa kɨmaurɨ baiwɨ japepihɨrɨwise undɨtɨhaawo tɨwɨ sahɨ napaapɨ satɨwɨ katopo? O satɨwɨ katawaawaahɨ sandɨhɨ Jisaasiho isɨhiyai japɨhɨ numwaasɨtɨhandapɨ sandɨ nehɨhandɨ nehɨ kiyataise tɨwɨ sisɨpɨtohɨpatamataiwɨ kaitaapo. Saiwɨ kaisaihɨ Autaahaatɨhoai apowɨtaise. Iyataatɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa nahatewa nyamɨ asoyaunɨ nyahunɨ andɨtitaatɨ wɨndɨ minjapepihɨraahiyaanɨne. Isɨ kiya napitaiwɨ andɨtitɨwɨ japepɨhɨrɨtauhɨtopo?
10 Então, por que agora vocês estão querendo tentar a Deus, impondo sobre os discípulos um jugo que nem nós nem nossos antepassados conseguimos suportar?
11 Aihɨ nyahɨ siyaatɨ gwɨnyaahaayo, nyamɨ Awaisɨho Jisaasiho gaahandɨ nehɨhandɨ nyahɨ gaahandɨ wɨndɨ kamaayaahandɨ kaindɨhandɨ ko nyapɨ napotaise. Ko nyapɨ napwindɨhandaahɨ Autaahaatɨho Judaahiyaanangi japɨhɨ nanyamaitaise. Nanyamaataisɨ sɨkiyatɨ Judaahiyaamatɨmetahiyai japɨhɨ numwaitaise,” undatɨ Pitaaho kaundataase.
11 De modo nenhum! Cremos que somos salvos pela graça de nosso Senhor Jesus, assim como eles também".
12 Pitaaho kiyai sata kaundihɨ kiya pɨwɨha wihoaaŋɨha kamundopo. Kamundɨwɨ nehɨ Banapaasiyɨ Poriyaamɨhaapɨ atɨhɨrɨ ahiyawɨ atinjatawaayopo. Atinjatauhɨ Autaahaatɨho kuramɨ ikwɨraatɨhapɨ gonipatɨ amɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa kahatamatɨpetɨhaiwa isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyaamɨ otɨhapɨhɨ kaiwaiwaapɨ ausaapɨ kurɨ kiyai kaundamaase.
12 Toda a assembléia ficou em silêncio, enquanto ouvia Barnabé e Paulo falando de todos os sinais e maravilhas que, por meio deles, Deus fizera entre os gentios.
13 Aihɨ kuramɨha aimɨ katɨmɨ owetihɨ Jemɨsihomɨha satatɨ kaundataase. “Sahɨ Jisaasihopɨ nɨngisawɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nisɨ pɨwɨma kɨma atɨninjatɨwɨse.
13 Quando terminaram de falar, Tiago tomou a palavra e disse: "Irmãos, ouçam-me.
14 Saimonɨho aimɨ Autaahaatɨho isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyai iwɨtatamanataatɨ kiyaamɨ otɨhatɨhapɨ komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ japɨhɨ numwaasɨtɨhandapɨ ausaatɨ kanyatataase.
14 Simão nos expôs como Deus, no princípio, voltou-se para os gentios a fim de reunir dentre as nações um povo para o seu nome.
15 Iyataatɨ Autaahaatɨho kaindɨhandapɨ Saimonɨho kanyatisɨha Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiyaamɨha katohɨhaisangi kɨmaamatiya naasɨ ka ahondaise. Iyawaawɨ kiya satɨwɨ katɨwɨ jɨpatɨpiyawaayopo:
15 Concordam com isso as palavras dos profetas, conforme está escrito:
16 ‘Nɨnɨ Awaisɨhonɨnɨ ipotɨhura japɨhɨ napɨto. Napɨtɨ Daawɨtɨhomɨ aŋaaŋɨ aimɨ niyasaaŋaaŋɨ nɨnɨ netɨ japɨhɨ aŋɨmatɨto. Aindɨ sandɨ aŋɨndamɨ kahapaamapɨpa nopɨsasinjɨpɨpa netɨ wanɨhapematɨ kaito. Kaindɨ tɨtɨhiwɨto.
16 ‘Depois disso voltarei e reconstruirei a tenda caída de Davi. Reedificarei as suas ruínas, e a restaurarei,
17 Saisanɨhɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨ aimɨ katonɨhiyaasɨ nɨngi nɨsondaatɨwɨ daitaapo.
17 para que o restante dos homens busque o Senhor, e todos os gentios sobre os quais tem sido invocado o meu nome, diz o Senhor, que faz estas coisas’
18 Awaisɨho saiwa jɨhura isɨhiyai nunjisɨho wanɨ sata kandaase,’ Amosɨho 9:11, 12
18 conhecidas desde os tempos antigos.
19 Aihɨ nisɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ siyate. Isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaawaawɨ nyahɨ kiyaisɨ naaŋɨhandɨ namumwɨtɨhaawo? Owetise.
19 "Portanto, julgo que não devemos pôr dificuldades aos gentios que estão se convertendo a Deus.
20 Naaŋɨhandɨ namunyaatɨ namawa nyahɨ biyaatɨ kiyaapɨ utɨpɨho jɨpatɨpiya nusoaasahaawɨ sataatɨ kaundɨtɨhaawo, ‘Sahɨ nandapa autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhoai isɨhiya nunyohɨpɨpaamɨ nawɨpɨpa nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwunɨ sahɨ usɨhiya asɨhiya kɨhiyaisawɨ wɨndɨ kamaiwɨse. Iyawaawɨ kohasɨpɨho jɨtɨpatɨ noaatɨ asaketɨhapa wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨhomɨ jɨtɨpatɨ wɨndɨ namaanɨwɨse,’ undaatɨ kaundɨtɨhaawo.
20 Pelo contrário, devemos escrever a eles, dizendo-lhes que se abstenham de comida contaminada pelos ídolos, da imoralidade sexual, da carne de animais estrangulados e do sangue.
21 Iyataatɨ kɨnaungwɨha taahɨwaiwetɨ isɨhiya Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa aunahɨpɨ awaiwaiwa nahatewaaraahunɨ amɨ aŋɨhaiwa nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ ahoyanohɨwaiwaatɨhɨ Sapaatɨhaiwa nahatewetɨ ausaapɨ awɨtawaayopo. Isɨ nyahɨ pɨwɨha wa jɨhaatɨ ausaawaatɨ kamundɨtɨhaawo,” tatɨ kiyai Jemɨsiho kaundataase.
21 Pois, desde os tempos antigos, Moisés é pregado em todas as cidades, sendo lido nas sinagogas todos os sábados".
22 Aihɨ aposerɨhiyaunɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai winjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ maasɨ ahoyanɨwɨ pɨwɨha katɨwɨ kiyaamɨ utaahurɨ yahuri namɨhanɨwɨ ahɨwisawaayopo. Aihɨ kuramɨ womɨ ambɨpatɨ yatɨmwɨsahore. Wɨtɨ Judaasihotatɨ wɨtɨ Basapaasihotate. Aihɨ amɨ womɨ ambɨpatɨ Sairaasihore. Iyataatɨ surɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ jɨhure. Isɨ kurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisamɨ maasɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahapɨ nutaatɨmɨ ahɨwisawaayopo.
22 Então os apóstolos e os presbíteros, com toda a igreja, decidiram escolher alguns dentre eles e enviá-los a Antioquia com Paulo e Barnabé. Escolheram Judas, chamado Barsabás, e Silas, dois líderes entre os irmãos.
23 Aihɨ kurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisamɨ aimɨ maasɨ naihɨ utɨpɨhandɨ wɨndɨ jɨpatɨpaiwɨhandɨ kuri nunyawaayopo. Iyataatɨ utɨpɨndɨ sandɨ satahande. “Nyahɨ samatiyaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanɨnɨ aposerɨhiyaanɨnunɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaanɨnunɨ utɨpɨhandɨ kɨmandɨ sapɨ jɨpatɨpiyaatɨ nusoaasahaayo. Sahɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahunɨ yapɨhaurɨ Siriyaahandaahunɨ Sirisiyaahandaahunɨ bimohiyɨhiyaatangi ipɨhɨrete satahaato.
23 Com eles enviaram a seguinte carta: Os irmãos apóstolos e presbíteros, aos cristãos gentios que estão em Antioquia, na Síria e na Cilícia: Saudações.
24 Nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya usa napɨwɨ ambɨpatɨ namandipatɨwɨse satɨwɨ kasatohɨtɨhandapɨ sahɨ mɨmaipaiwɨ gwɨnyapenawaayopo. Aiwɨ kiyaamɨ pɨwɨha kasatohɨhaapɨ pɨhɨtɨwɨ waatɨ gwɨnyapenɨhauhɨ sandapɨ nyahɨ aimɨ atisahaayo. Iyataatɨ saiwa kiya kasatohɨwiwa nyahɨ kaundonɨhɨ kasatawaamaatopo. Owetise. Kiyaisɨ gwɨnyaahohɨtɨhanda kasatawaatopo.
24 Soubemos que alguns saíram de nosso meio, sem nossa autorização, e os perturbaram, transtornando suas mentes com o que disseram.
25 Aihɨ nyahɨ sandapɨ pɨwɨha atisahaawɨ bɨpi napaisaatɨ pɨwɨha pɨwaataatɨ utaahurɨ yahurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisaatɨ maasɨ natawausoaasɨhaayo. Iyataatɨ Poriyɨ Banapaasiyai nyahɨ nyamɨ maarɨho biyaatɨ nunyaahure.
25 Assim, concordamos todos em escolher alguns homens e enviá-los a vocês com nossos amados irmãos Paulo e Barnabé,
26 Iyataatɨ surɨ Poriyɨ Banapaasiya nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihomɨ otɨpɨpatɨ kiyamaamɨ naaŋɨhandɨ nepɨ napwɨtaatɨmɨhandapɨ wɨndɨ yamaimɨhure.
26 homens que têm arriscado a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Aihɨ nyahɨ Judaasiyɨ Sairaasiyai sapɨ natawausoaasɨhaayo. Aisɨ kurɨ pɨwɨha kɨma jɨpatɨpiyohɨma kuramɨ maahomwaaŋapɨ ausaapɨ kasatɨtaise.
27 Portanto, estamos enviando Judas e Silas para confirmarem verbalmente o que estamos escrevendo.
28 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhounɨ nyahunɨ aimɨ pɨwɨha sa kasatɨhaatonɨ wɨndɨ jɨhaatɨ kamaasatɨto. Isɨ pɨwɨha kɨma sataatɨ kasatɨtɨhaawiyo:
28 Pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não impor a vocês nada além das seguintes exigências necessárias:
29 Sahɨ autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhoai nandapa isɨhiya nunyohɨpɨpaamɨ nawɨpɨpa nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨhomɨ jɨtɨpatɨhɨhɨ nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨho jɨtɨpatɨ asaketatɨ jɨtɨpatɨ noaatɨ asaketɨhapa wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ sahɨ isɨhiya usɨhiya amɨ asɨhiya kɨhiyaisawɨ wɨndɨ irɨmunɨwɨse. Isɨ sahɨ saiwa baiwɨ atiwɨ nepɨ japepihɨrawaawaahɨ nga itatamanɨnɨwɨ bimɨtaapo. Sa kaanɨhɨsɨ ipɨhɨrete,” tɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ Judaasiyɨ Sairaasiyai nunyawaayopo.
29 Abster-se de comida sacrificada aos ídolos, do sangue, da carne de animais estrangulados e da imoralidade sexual. Vocês farão bem em evitar essas coisas. Que tudo lhes vá bem.
30 Aihɨ Judaasiho Sairaasiho Porɨho Banapaasiho siyaisɨ utɨpɨhandɨ nunyawɨ natɨwusaasauhɨ Andiyokɨhandaahapɨ nowaayopo. Nuwɨ noaipapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai gaatɨwɨ namwaahauhɨ kiya ahoyanɨhauhɨ utɨpɨhandɨ sandɨ niyaapɨ nunyawaayopo.
30 Uma vez despedidos, os homens desceram para Antioquia, onde reuniram a igreja e entregaram a carta.
31 Nunyauhɨ kiya nepɨ awɨtɨwɨ mmonawaawɨ pɨwɨha gaaha andɨtɨwiwɨtandɨhaatihɨ asakaiwɨ maaritawaayopo.
31 Os irmãos a leram e se alegraram com a sua animadora mensagem.
32 Judaasiyɨ Sairaasiya pɨwɨha ausaapɨhurɨsɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai baimɨ ausaapɨ andɨtɨwipɨ pɨhɨtɨmɨ kaundamaase.
32 Judas e Silas, que eram profetas, encorajaram e fortaleceram os irmãos com muitas palavras.
33 Aimɨ kurɨ Andiyokɨhanda bimihɨ asisɨha taahɨwaiwa sanausotaise. Sanawihɨhura isɨhiya Andiyokɨhandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kuri saundawaatopo: “Autaahaatɨhomɨ gaahandɨ sɨhoaasangi nasanyane,” undɨwɨ kuri iwinjapusoaasauhɨ amɨ kurɨ kuri natɨwusaasohiyɨhiyenda napimbɨpɨhapɨ japɨhɨ natɨwusaasawaayopo.
33 Tendo passado algum tempo ali, foram despedidos pelos irmãos com a bênção da paz para voltarem aos que os tinham enviado.
34 (Aihɨ Sairaasiho komɨ maarɨho gwɨnyaasɨhora Andiyokɨhanda bindataise.)
34 Mas Silas decidiu ficar ali.
35 Aihɨ Poriyɨ Banapaasiya Andiyokɨhanda bindamaamɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyaisamɨ Awaisɨhomɨ pɨwɨha ausaapɨ isɨhiyai katɨmunjamaise.
35 Mas Paulo e Barnabé permaneceram em Antioquia, onde, com muitos outros ensinavam e pregavam a palavra do Senhor.
36 Saimɨ kurɨ pɨwɨha ausaapɨ bimihɨ asisɨha waiwa sanausotaise. Sanawihɨ Porɨho Banapaasihoai saundataase, “Jɨhura yahuraaŋɨ daayaha Awaisɨhomɨ pɨwɨha ausaaha kaundohɨtɨhandapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nga baiwɨ bindawaayowo taha aunahɨpɨ nahatewaara daayɨha babiyɨha usondɨhaawo,” undataase.
36 Algum tempo depois, Paulo disse a Barnabé: "Voltemos para visitar os irmãos em todas as cidades onde pregamos a palavra do Senhor, para ver como estão indo".
37 Undatɨ kaundihɨ Banapaasiho Jonɨhoaisawɨ maasɨ nutandaatɨwɨ gwɨnyapenataise. Iyataatɨ Jonɨhomɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Maakɨhore.
37 Barnabé queria levar João, também chamado Marcos.
38 Aihɨ Porɨho Banapaasihoai saundataase, “Kɨmo Jonɨmo jɨhura yahuraanyangisatɨ otɨpɨpatɨ kamaayatɨ yahuraanyangi aunahɨpatɨ Pambiriyaahandaahɨnyamapɨ naisɨhosɨ yahuraaŋɨ wɨndɨ koaisɨ numwaasi maasɨ namuto,” undataase.
38 Mas Paulo não achava prudente levá-lo, pois ele, abandonando-os na Panfília, não permanecera com eles no trabalho.
39 Undihɨ kandapɨ itɨhɨnnamaase. Itɨhɨnnɨmapɨ yiyandɨhɨ natapaatamaise. Natapaatɨmɨ Banapaasiho Maakɨhoai numwaasi yapɨpatɨ Saipɨraasihandaahapɨ notaise.
39 Tiveram um desentendimento tão sério que se separaram. Barnabé, levando consigo Marcos, navegou para Chipre,
40 Aihɨ Porɨho amɨ Sairaasihoai numwaasi naihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya satɨwɨ kaundawaatopo, “Awaisɨhomɨ napaindɨhandɨ sahuraasangisatɨtane,” undawaatopo.
40 mas Paulo escolheu Silas e partiu, encomendado pelos irmãos à graça do Senhor.
41 Undauhɨ Porɨho Sairaasihoaisatɨ yapɨhaurɨ Siriyaahandamunɨ Sirisiyaahandamunɨ otɨhapɨhɨ notaatɨ isɨhiyai andɨtɨwiwatɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundɨmɨ notaise.
41 Passou, então, pela Síria e pela Cilícia, fortalecendo as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.