Atos 15
Autaahaatɨhomɨ Pɨwɨha Gaaha Wanɨha (AGM) vs ARC
1 Aihɨ isɨhiya usa Judiyaahandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya aunahɨpatɨ Andiyokɨhanda napɨwɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai pɨwɨha nunyawaawɨ satɨwɨ kaundawaatopo. “Sahɨ wɨnɨhapɨpa Autaahaatɨho Mosesihoai numwimbɨpa minjapepihɨrɨwɨ ambɨpatɨ nahomaamandipawaawaahɨ Autaahaatɨho sangi wɨndɨ japɨhɨ namaasamaitaise,” undɨwɨ kaundawaatopo.
1 Então, alguns que tinham descido da Judeia ensinavam assim os irmãos: Se vos não circuncidardes, conforme o uso de Moisés, não podeis salvar-vos.
2 Aihɨ kiya satɨwɨ kaundauhɨ Poriyɨ Banapaasiya atisamaamɨ kurɨ apɨpaahɨ awaindɨhandɨ itɨhɨtamaase. Itɨhɨtɨmɨ kiyaisamɨ pɨwɨhaara pwɨsɨpatahamataiwɨ tunnawaayopo. Aihɨ sandapɨ namapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya Poriyɨ Banapaasiyaisunɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya usaisunɨ naiwɨ Jerusaremɨhanda aposerɨhiyaisawunɨ Jisaasihopɨ gwɨnyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaisawɨ pɨwɨha sa tɨtɨhemaitaatɨwɨ kaundawaatopo.
2 Tendo tido Paulo e Barnabé não pequena discussão e contenda contra eles, resolveu-se que Paulo, Barnabé e alguns dentre eles subissem a Jerusalém aos apóstolos e aos anciãos sobre aquela questão.
3 Kaundɨwɨ natɨwusaasauhɨ yapɨpatɨ Pinisiyaahandaahunɨ samariyaahanda nowaawɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya sapɨhapɨhiyai satɨwɨ kaundawaatopo. “Isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya kiyaamɨ maipɨhaiwa kiyohɨwaiwa namapɨ nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhoaapɨhɨ nuwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaawaayopo,” undɨwɨ kaundawaatopo. Kaundauhɨ sandapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya awaindɨhandɨ maaritawaayopo.
3 E eles, sendo acompanhados pela igreja, passaram pela Fenícia e por Samaria, contando a conversão dos gentios, e davam grande alegria a todos os irmãos.
4 Aihɨ kiya Andiyokɨhandaahapɨ niyohiyɨhiya aimɨ nuwɨ Jerusaremɨhanda noaipɨhauhɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ aposerɨhiyaunɨ amɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiya kiyai gaanɨhɨ nasawaayopo,” undawaatopo. Aihɨ Poriyɨ Banapaasiya Autaahaatɨho kurisatɨ maasɨ nahatewa kaiwaiwaapɨ kiyai kaundamaase.
4 Quando chegaram a Jerusalém, foram recebidos pela igreja e pelos apóstolos e anciãos e lhes anunciaram quão grandes coisas Deus tinha feito com eles.
5 Kaundihɨ isɨhiya usa Parisihiyaamɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya dopawɨ satawaatopo, “Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ ambɨpatɨ namandipatɨtaatɨwe. Aiwɨ kiya pɨwɨha Autaahaatɨho Mosesihoai numwisɨha japepihɨrɨtaatɨwe tɨwɨ katawaatopo.
5 Alguns, porém, da seita dos fariseus que tinham crido se levantaram, dizendo que era mister circuncidá-los e mandar- lhes que guardassem a lei de Moisés.
6 Aihɨ asisɨha wetɨ sandapɨ aposerɨhiyaunɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai winjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ sa pɨwɨha tɨtɨhemaitaatɨwɨ ahoyanawaayopo.
6 Congregaram-se, pois, os apóstolos e os anciãos para considerar este assunto.
7 Aihɨ kiya pɨhɨtɨwɨ pɨwaatɨmbɨwɨ Pitaaho dotatɨ kiyai sata kaundataase. “Naisɨhiyaate, sahɨ aimɨ gwɨnyaapɨhiyaate. Jɨhura Autaahaatɨho otɨpɨpatɨ naninyataise. Naninyatɨ nɨngi Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha Jisaasiho kaiwaiwaapɨha isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiyai ausaatɨ kaundisanɨhɨ kiya atiwɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaitaatɨwɨ ahɨnihɨhonɨne.
7 E, havendo grande contenda, levantou-se Pedro e disse-lhes: Varões irmãos, bem sabeis que já há muito tempo Deus me elegeu dentre vós, para que os gentios ouvissem da minha boca a palavra do evangelho e cressem.
8 Iyatɨ Autaahaatɨho isɨhiyaamɨ omaŋɨtɨtɨhɨ usonahore. Usonahosɨ komɨ Itɨpɨho nanyamindɨhandamatiyatɨ kiyai nunyataise. Sandaahɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyaisangi Jisaasihopɨ gɨwunyaito tatɨ nanyisataise.
8 E Deus, que conhece os corações, lhes deu testemunho, dando-lhes o Espírito Santo, assim como também a nós;
9 Iyataatɨ Autaahaatɨho kiyaisɨ wipiyahandɨ nunjataatɨ nyangi wipiyahandɨ nanyisataamaise. Owetise. Judaahiyaamatɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahauhɨ Autaahaatɨho nyamɨ maipɨhaiwa nenyamasɨtɨhandamatiya amɨ kiyaamɨhaiwa nemwataise.
9 e não fez diferença alguma entre eles e nós, purificando o seu coração pela fé.
10 Isɨhiya Judaahiyaamatɨpɨmetahiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaapɨ ambɨpatɨ namandipatɨtaatɨwɨhandapunɨ Mosesihomɨ pɨwɨha japepihɨrɨtaatɨwɨhandapunɨ wɨnɨhapɨpa kɨmaurɨ baiwɨ japepihɨrɨwise undɨtɨhaawo tɨwɨ sahɨ napaapɨ satɨwɨ katopo? O satɨwɨ katawaawaahɨ sandɨhɨ Jisaasiho isɨhiyai japɨhɨ numwaasɨtɨhandapɨ sandɨ nehɨhandɨ nehɨ kiyataise tɨwɨ sisɨpɨtohɨpatamataiwɨ kaitaapo. Saiwɨ kaisaihɨ Autaahaatɨhoai apowɨtaise. Iyataatɨ Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa nahatewa nyamɨ asoyaunɨ nyahunɨ andɨtitaatɨ wɨndɨ minjapepihɨraahiyaanɨne. Isɨ kiya napitaiwɨ andɨtitɨwɨ japepɨhɨrɨtauhɨtopo?
10 Agora, pois, por que tentais a Deus, pondo sobre a cerviz dos discípulos um jugo que nem nossos pais nem nós podemos suportar?
11 Aihɨ nyahɨ siyaatɨ gwɨnyaahaayo, nyamɨ Awaisɨho Jisaasiho gaahandɨ nehɨhandɨ nyahɨ gaahandɨ wɨndɨ kamaayaahandɨ kaindɨhandɨ ko nyapɨ napotaise. Ko nyapɨ napwindɨhandaahɨ Autaahaatɨho Judaahiyaanangi japɨhɨ nanyamaitaise. Nanyamaataisɨ sɨkiyatɨ Judaahiyaamatɨmetahiyai japɨhɨ numwaitaise,” undatɨ Pitaaho kaundataase.
11 Mas cremos que seremos salvos pela graça do Senhor Jesus Cristo, como eles também.
12 Pitaaho kiyai sata kaundihɨ kiya pɨwɨha wihoaaŋɨha kamundopo. Kamundɨwɨ nehɨ Banapaasiyɨ Poriyaamɨhaapɨ atɨhɨrɨ ahiyawɨ atinjatawaayopo. Atinjatauhɨ Autaahaatɨho kuramɨ ikwɨraatɨhapɨ gonipatɨ amɨ otɨpɨpatɨ watɨpɨhaiwa kahatamatɨpetɨhaiwa isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyaamɨ otɨhapɨhɨ kaiwaiwaapɨ ausaapɨ kurɨ kiyai kaundamaase.
12 Então, toda a multidão se calou e escutava a Barnabé e a Paulo, que contavam quão grandes sinais e prodígios Deus havia feito por meio deles entre os gentios.
13 Aihɨ kuramɨha aimɨ katɨmɨ owetihɨ Jemɨsihomɨha satatɨ kaundataase. “Sahɨ Jisaasihopɨ nɨngisawɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaate, nisɨ pɨwɨma kɨma atɨninjatɨwɨse.
13 E, havendo-se eles calado, tomou Tiago a palavra, dizendo: Varões irmãos, ouvi-me.
14 Saimonɨho aimɨ Autaahaatɨho isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiyai iwɨtatamanataatɨ kiyaamɨ otɨhatɨhapɨ komɨhiyaimatɨtaatɨwɨ japɨhɨ numwaasɨtɨhandapɨ ausaatɨ kanyatataase.
14 Simão relatou como, primeiramente, Deus visitou os gentios, para tomar deles um povo para o seu nome.
15 Iyataatɨ Autaahaatɨho kaindɨhandapɨ Saimonɨho kanyatisɨha Autaahaatɨhomɨ pɨwɨha ausaahohiyɨhiyaamɨha katohɨhaisangi kɨmaamatiya naasɨ ka ahondaise. Iyawaawɨ kiya satɨwɨ katɨwɨ jɨpatɨpiyawaayopo:
15 E com isto concordam as palavras dos profetas, como está escrito:
16 ‘Nɨnɨ Awaisɨhonɨnɨ ipotɨhura japɨhɨ napɨto. Napɨtɨ Daawɨtɨhomɨ aŋaaŋɨ aimɨ niyasaaŋaaŋɨ nɨnɨ netɨ japɨhɨ aŋɨmatɨto. Aindɨ sandɨ aŋɨndamɨ kahapaamapɨpa nopɨsasinjɨpɨpa netɨ wanɨhapematɨ kaito. Kaindɨ tɨtɨhiwɨto.
16 Depois disto, voltarei e reedificarei o tabernáculo de Davi, que está caído; levantá-lo-ei das suas ruínas e tornarei a edificá-lo.
17 Saisanɨhɨ isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya nisɨhiyaimatɨtaatɨwɨ aimɨ katonɨhiyaasɨ nɨngi nɨsondaatɨwɨ daitaapo.
17 Para que o resto dos homens busque ao Senhor, e também todos os gentios sobre os quais o meu nome é invocado, diz o Senhor, que faz todas estas coisas
18 Awaisɨho saiwa jɨhura isɨhiyai nunjisɨho wanɨ sata kandaase,’ Amosɨho 9:11, 12
18 que são conhecidas desde toda a eternidade.
19 Aihɨ nisɨ gwɨnyaahohɨtɨhandɨ siyate. Isɨhiya Judaahiyaamatɨmetahiya nepemaitɨwɨ Autaahaatɨhopɨ gɨwunyaawaawɨ nyahɨ kiyaisɨ naaŋɨhandɨ namumwɨtɨhaawo? Owetise.
19 Pelo que julgo que não se deve perturbar aqueles, dentre os gentios, que se convertem a Deus,
20 Naaŋɨhandɨ namunyaatɨ namawa nyahɨ biyaatɨ kiyaapɨ utɨpɨho jɨpatɨpiya nusoaasahaawɨ sataatɨ kaundɨtɨhaawo, ‘Sahɨ nandapa autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhoai isɨhiya nunyohɨpɨpaamɨ nawɨpɨpa nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwunɨ sahɨ usɨhiya asɨhiya kɨhiyaisawɨ wɨndɨ kamaiwɨse. Iyawaawɨ kohasɨpɨho jɨtɨpatɨ noaatɨ asaketɨhapa wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨhomɨ jɨtɨpatɨ wɨndɨ namaanɨwɨse,’ undaatɨ kaundɨtɨhaawo.
20 mas escrever-lhes que se abstenham das contaminações dos ídolos, da prostituição, do que é sufocado e do sangue.
21 Iyataatɨ kɨnaungwɨha taahɨwaiwetɨ isɨhiya Mosesihomɨ wɨnɨhapɨpa aunahɨpɨ awaiwaiwa nahatewaaraahunɨ amɨ aŋɨhaiwa nyahɨ Judaahiyaanɨnɨ ahoyanohɨwaiwaatɨhɨ Sapaatɨhaiwa nahatewetɨ ausaapɨ awɨtawaayopo. Isɨ nyahɨ pɨwɨha wa jɨhaatɨ ausaawaatɨ kamundɨtɨhaawo,” tatɨ kiyai Jemɨsiho kaundataase.
21 Porque Moisés, desde os tempos antigos, tem em cada cidade quem o pregue e, cada sábado, é lido nas sinagogas.
22 Aihɨ aposerɨhiyaunɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai winjaawɨ bimohiyɨhiyaunɨ amɨ isɨhiya usa Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaunɨ maasɨ ahoyanɨwɨ pɨwɨha katɨwɨ kiyaamɨ utaahurɨ yahuri namɨhanɨwɨ ahɨwisawaayopo. Aihɨ kuramɨ womɨ ambɨpatɨ yatɨmwɨsahore. Wɨtɨ Judaasihotatɨ wɨtɨ Basapaasihotate. Aihɨ amɨ womɨ ambɨpatɨ Sairaasihore. Iyataatɨ surɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaamɨ jɨhure. Isɨ kurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisamɨ maasɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahapɨ nutaatɨmɨ ahɨwisawaayopo.
22 Então, pareceu bem aos apóstolos e aos anciãos, com toda a igreja, eleger varões dentre eles e enviá-los com Paulo e Barnabé a Antioquia, a saber: Judas, chamado Barsabás, e Silas, varões distintos entre os irmãos.
23 Aihɨ kurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisamɨ aimɨ maasɨ naihɨ utɨpɨhandɨ wɨndɨ jɨpatɨpaiwɨhandɨ kuri nunyawaayopo. Iyataatɨ utɨpɨndɨ sandɨ satahande. “Nyahɨ samatiyaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyaanɨnɨ aposerɨhiyaanɨnunɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai iwinjaawɨ bimohiyɨhiyaanɨnunɨ utɨpɨhandɨ kɨmandɨ sapɨ jɨpatɨpiyaatɨ nusoaasahaayo. Sahɨ Judaahiyaamatɨpɨmetahiyaatɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaapɨ aunahɨpatɨ Andiyokɨhandaahunɨ yapɨhaurɨ Siriyaahandaahunɨ Sirisiyaahandaahunɨ bimohiyɨhiyaatangi ipɨhɨrete satahaato.
23 E por intermédio deles escreveram o seguinte: Os apóstolos, e os anciãos, e os irmãos, aos irmãos dentre os gentios que estão em Antioquia, Síria e Cilícia, saúde.
24 Nyahɨ Judaahiyaanamɨ isɨhiya usa napɨwɨ ambɨpatɨ namandipatɨwɨse satɨwɨ kasatohɨtɨhandapɨ sahɨ mɨmaipaiwɨ gwɨnyapenawaayopo. Aiwɨ kiyaamɨ pɨwɨha kasatohɨhaapɨ pɨhɨtɨwɨ waatɨ gwɨnyapenɨhauhɨ sandapɨ nyahɨ aimɨ atisahaayo. Iyataatɨ saiwa kiya kasatohɨwiwa nyahɨ kaundonɨhɨ kasatawaamaatopo. Owetise. Kiyaisɨ gwɨnyaahohɨtɨhanda kasatawaatopo.
24 Porquanto ouvimos que alguns que saíram dentre nós vos perturbaram com palavras e transtornaram a vossa alma (não lhes tendo nós dado mandamento),
25 Aihɨ nyahɨ sandapɨ pɨwɨha atisahaawɨ bɨpi napaisaatɨ pɨwɨha pɨwaataatɨ utaahurɨ yahurɨ Poriyɨ Banapaasiyaisaatɨ maasɨ natawausoaasɨhaayo. Iyataatɨ Poriyɨ Banapaasiyai nyahɨ nyamɨ maarɨho biyaatɨ nunyaahure.
25 pareceu-nos bem, reunidos concordemente, eleger alguns varões e enviá-los com os nossos amados Barnabé e Paulo,
26 Iyataatɨ surɨ Poriyɨ Banapaasiya nyamɨ Awaisɨho Jisasɨ Kɨraisihomɨ otɨpɨpatɨ kiyamaamɨ naaŋɨhandɨ nepɨ napwɨtaatɨmɨhandapɨ wɨndɨ yamaimɨhure.
26 homens que já expuseram a vida pelo nome de nosso Senhor Jesus Cristo.
27 Aihɨ nyahɨ Judaasiyɨ Sairaasiyai sapɨ natawausoaasɨhaayo. Aisɨ kurɨ pɨwɨha kɨma jɨpatɨpiyohɨma kuramɨ maahomwaaŋapɨ ausaapɨ kasatɨtaise.
27 Enviamos, portanto, Judas e Silas, os quais de boca vos anunciarão também o mesmo.
28 Iyataatɨ Autaahaatɨhomɨ Itɨpɨhounɨ nyahunɨ aimɨ pɨwɨha sa kasatɨhaatonɨ wɨndɨ jɨhaatɨ kamaasatɨto. Isɨ pɨwɨha kɨma sataatɨ kasatɨtɨhaawiyo:
28 Na verdade, pareceu bem ao Espírito Santo e a nós não vos impor mais encargo algum, senão estas coisas necessárias:
29 Sahɨ autaahaatɨho jaiwɨtɨwɨhoai nandapa isɨhiya nunyohɨpɨpaamɨ nawɨpɨpa nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨhomɨ jɨtɨpatɨhɨhɨ nepɨ wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ kohasɨpɨho jɨtɨpatɨ asaketatɨ jɨtɨpatɨ noaatɨ asaketɨhapa wɨndɨ namaanɨwɨse. Aiwɨ sahɨ isɨhiya usɨhiya amɨ asɨhiya kɨhiyaisawɨ wɨndɨ irɨmunɨwɨse. Isɨ sahɨ saiwa baiwɨ atiwɨ nepɨ japepihɨrawaawaahɨ nga itatamanɨnɨwɨ bimɨtaapo. Sa kaanɨhɨsɨ ipɨhɨrete,” tɨwɨ jɨpatɨpaiwɨ Judaasiyɨ Sairaasiyai nunyawaayopo.
29 Que vos abstenhais das coisas sacrificadas aos ídolos, e do sangue, e da carne sufocada, e da fornicação; destas coisas fareis bem se vos guardardes. Bem vos vá.
30 Aihɨ Judaasiho Sairaasiho Porɨho Banapaasiho siyaisɨ utɨpɨhandɨ nunyawɨ natɨwusaasauhɨ Andiyokɨhandaahapɨ nowaayopo. Nuwɨ noaipapɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai gaatɨwɨ namwaahauhɨ kiya ahoyanɨhauhɨ utɨpɨhandɨ sandɨ niyaapɨ nunyawaayopo.
30 Tendo-se eles, então, despedido, partiram para Antioquia e, ajuntando a multidão, entregaram a carta.
31 Nunyauhɨ kiya nepɨ awɨtɨwɨ mmonawaawɨ pɨwɨha gaaha andɨtɨwiwɨtandɨhaatihɨ asakaiwɨ maaritawaayopo.
31 E, quando a leram, alegraram-se pela exortação.
32 Judaasiyɨ Sairaasiya pɨwɨha ausaapɨhurɨsɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiyai baimɨ ausaapɨ andɨtɨwipɨ pɨhɨtɨmɨ kaundamaase.
32 Depois, Judas e Silas, que também eram profetas, exortaram e confirmaram os irmãos com muitas palavras.
33 Aimɨ kurɨ Andiyokɨhanda bimihɨ asisɨha taahɨwaiwa sanausotaise. Sanawihɨhura isɨhiya Andiyokɨhandaahapɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya kuri saundawaatopo: “Autaahaatɨhomɨ gaahandɨ sɨhoaasangi nasanyane,” undɨwɨ kuri iwinjapusoaasauhɨ amɨ kurɨ kuri natɨwusaasohiyɨhiyenda napimbɨpɨhapɨ japɨhɨ natɨwusaasawaayopo.
33 E, detendo-se ali algum tempo, os irmãos os deixaram voltar em paz para os apóstolos,
34 (Aihɨ Sairaasiho komɨ maarɨho gwɨnyaasɨhora Andiyokɨhanda bindataise.)
34 mas pareceu bem a Silas ficar ali.
35 Aihɨ Poriyɨ Banapaasiya Andiyokɨhanda bindamaamɨ isɨhiya kapɨhapɨhiyaisamɨ Awaisɨhomɨ pɨwɨha ausaapɨ isɨhiyai katɨmunjamaise.
35 E Paulo e Barnabé ficaram em Antioquia, ensinando e pregando, com muitos outros, a palavra do Senhor.
36 Saimɨ kurɨ pɨwɨha ausaapɨ bimihɨ asisɨha waiwa sanausotaise. Sanawihɨ Porɨho Banapaasihoai saundataase, “Jɨhura yahuraaŋɨ daayaha Awaisɨhomɨ pɨwɨha ausaaha kaundohɨtɨhandapɨ Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya nga baiwɨ bindawaayowo taha aunahɨpɨ nahatewaara daayɨha babiyɨha usondɨhaawo,” undataase.
36 Alguns dias depois, disse Paulo a Barnabé: Tornemos a visitar nossos irmãos por todas as cidades em que já anunciamos a palavra do Senhor, para ver como estão.
37 Undatɨ kaundihɨ Banapaasiho Jonɨhoaisawɨ maasɨ nutandaatɨwɨ gwɨnyapenataise. Iyataatɨ Jonɨhomɨ ambɨpatɨ wɨtɨ Maakɨhore.
37 E Barnabé aconselhava que tomassem consigo a João, chamado Marcos.
38 Aihɨ Porɨho Banapaasihoai saundataase, “Kɨmo Jonɨmo jɨhura yahuraanyangisatɨ otɨpɨpatɨ kamaayatɨ yahuraanyangi aunahɨpatɨ Pambiriyaahandaahɨnyamapɨ naisɨhosɨ yahuraaŋɨ wɨndɨ koaisɨ numwaasi maasɨ namuto,” undataase.
38 Mas a Paulo parecia razoável que não tomassem consigo aquele que desde a Panfília se tinha apartado deles e não os acompanhou naquela obra.
39 Undihɨ kandapɨ itɨhɨnnamaase. Itɨhɨnnɨmapɨ yiyandɨhɨ natapaatamaise. Natapaatɨmɨ Banapaasiho Maakɨhoai numwaasi yapɨpatɨ Saipɨraasihandaahapɨ notaise.
39 E tal contenda houve entre eles, que se apartaram um do outro. Barnabé, levando consigo a Marcos, navegou para Chipre.
40 Aihɨ Porɨho amɨ Sairaasihoai numwaasi naihɨ isɨhiya Jisaasihopɨ gɨwunyaahohiyɨhiya satɨwɨ kaundawaatopo, “Awaisɨhomɨ napaindɨhandɨ sahuraasangisatɨtane,” undawaatopo.
40 E Paulo, tendo escolhido a Silas, partiu, encomendado pelos irmãos à graça de Deus.
41 Undauhɨ Porɨho Sairaasihoaisatɨ yapɨhaurɨ Siriyaahandamunɨ Sirisiyaahandamunɨ otɨhapɨhɨ notaatɨ isɨhiyai andɨtɨwiwatɨ pɨwɨha ausaatɨ kaundɨmɨ notaise.
41 E passou pela Síria e Cilícia, confirmando as igrejas.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 15, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.